In het geval van een burnout zal de waarheid wel ergens in het midden liggen. Voor sommige mensen zullen de eisen die gesteld worden te hoog zijn, maar het ligt er ook vooral aan hoe je in elkaar zit. Bijvoorbeeld of mensen perfectionistisch zijn van nature.quote:Op woensdag 9 maart 2011 01:28 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Maar zijn die depressies en burnouts ontstaan doordat de maatschappij de lat te hoog heeft gelegd? Ik denk doordat men zelf de lat te hoog legt, uit verwachting van wat de maatschappij wel niet zal denken. Terwijl de maatschappij zelf helemaal niet zo veeleisend is.
Allemaal leuk en aardig, maar hoe ga je er voor zorgen dat autisten (met name) en adhd'ers vervolgens wel de ruimte krijgen om hun werk te doen?quote:Op dinsdag 8 maart 2011 18:14 schreef Rubber_Johnny het volgende:
[..]
Ja, klopt. Hele slimme mensen zitten nu thuis omdat ze het etiket 'autisme' opgeplakt hebben gekregen. De maatschappij ziet dat als ziekte en daarom is men huiverig zo'n 'zieke' aan te nemen. Daar zit je dan, hoogopgeleid, met zo je eigen dromen op 900 euro pm! Frustratie ten top.
Ik denk dat veel van deze mensen niet ziek maar gewoon 'anders' zijn. Zelfde geldt voor ADHD. Het lijkt me wel een goed idee om deze dingen niet langer als ziekte te behandelen, om zo een mentaliteitsverandering tot stand te doen komen. Homoseksualiteit was ook ooit een ziekte.Schrap het maar uit die DSM.
Ook mensen die niet al te slim zijn maak deze maatschappij graag tot patient. Met een IQ dat 15 punten onder het gemiddelde ligt ben je al 'licht verstandelijk gehandicapt'. Dat is 15% van de bevolking!
Zelfs hoogbegaafdheid wordt hier als 'probleem' gezien, de lobby voor hoogbegaafden probeert ons vooral ervan te overtuigen hoe 'zielig' ze wel niet zijn.
En hoe gaan we dat doen?quote:Op dinsdag 8 maart 2011 18:36 schreef Rubber_Johnny het volgende:
[..]
Idd. Diep in mijn hart geloof ik dat deze mensen helemaal niet onrendabel zijn. Maar ze worden wel zo gezien.
En dat verhelp je niet door meer sociale voorzieningen (want je bent zielig) of juist minder (hup aan het werk jullie).
We moeten anders gaan denken over de mensen die afwijken van de rest.
Omdat het zo simpel niet altijd werktquote:Op dinsdag 8 maart 2011 18:42 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Waarom niet weer gewoon zoals vroeger? "Wees blij met wat je hebt, verzorg en kom op voor je familie, en ga werken lul anders ben je lui"
Het gaat er dan ook niet om OF je kunt werken... Het gaat erom of je binnen de organisatie kunt functioneren zoals je leidinggevenden en collega's verwachten.quote:Op dinsdag 8 maart 2011 19:37 schreef Rubber_Johnny het volgende:
[..]
Omdat autisme als 'smet' wordt gezien, waardoor je minder snel een baan krijgt. Een baan is als een relatie, de ander moet ook willen.
Vandaar dat ik graag zie dat dat label uit de DSM gaat. Niemand denkt dat een homo een gevaar is om in de WAO te geraken. Een homo is immers niet ziek. Graag zou ik willen dat het met de autisten die kant ook op gaat.
Het heeft z'n weerslag op je functioneren... Waarom zou je het moeten schrappen dan? Geef eens een argument als je wiltquote:Op dinsdag 8 maart 2011 19:40 schreef Maanvis het volgende:
ADHD krek hetzelfde. Als het er niet al uit is want ik lees dat ding nooit.
Zoals mensen zonder labeltje ook de ruimte krijgen om hun werk te doen; door de juiste baan te kiezen. Het zijn geen mensen die anders funtioneren, het zijn mensen die in een categorie zijn geplaatst die anders functioneert. Ik functioneer ook anders dan mijn collega en hij weer anders dan zijn buurman.quote:Op woensdag 9 maart 2011 08:49 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Allemaal leuk en aardig, maar hoe ga je er voor zorgen dat autisten (met name) en adhd'ers vervolgens wel de ruimte krijgen om hun werk te doen?
Kan voor beiden nogal lastig zijn zich genoeg aan te passen aan het 'standaard' stramien. Daarnaast is schrappen uit de DSM wellicht wat overdreven. Het zijn nu eenmaal mensen die anders functioneren, met alle problemen van dien.
Het is wel een goeie basis om vanuit te gaan.quote:Omdat het zo simpel niet altijd werkt
Dat ligt dan niet aan het labeltje of je stoornis, maar aan hoe jij bent als persoon. Zet mij in een bank neer waar je de hele dag formeel moet doen, en ik functioneer niet zoals mijn leidinggevenden en collega's verwachten.quote:Het gaat er dan ook niet om OF je kunt werken... Het gaat erom of je binnen de organisatie kunt functioneren zoals je leidinggevenden en collega's verwachten.
En dat is waar het vaak verkeerd gaat.
Zodat mensen zich weer gaan zien als een mens van vlees en bloed, een uniek persoon, ipv een persoon dat in een hokje is geplaatst waardoor mogelijkheden zijn afgesloten.quote:Het heeft z'n weerslag op je functioneren... Waarom zou je het moeten schrappen dan? Geef eens een argument als je wilt
Klopt, sorryquote:
Uiteraard zullen genoeg mensen ten onrechte een labeltje hebben. Neemt niet weg dat iemand met ADHD anders functioneert dan iemand die dat niet heeft.quote:Op woensdag 9 maart 2011 09:06 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Zoals mensen zonder labeltje ook de ruimte krijgen om hun werk te doen; door de juiste baan te kiezen. Het zijn geen mensen die anders funtioneren, het zijn mensen die in een categorie zijn geplaatst die anders functioneert. Ik functioneer ook anders dan mijn collega en hij weer anders dan zijn buurman.
Uiteraard. Maar wanneer iemand dus niet goed functioneert binnen een bepaald stramien, en dit gelegen is in bv afwijkende hersenfuncties... Dan is het benoemen van oorzaken toch echt een betere basis dan roepen dat iemand lui isquote:Het is wel een goeie basis om vanuit te gaan.
Je begrijpt dus duidelijk niet welke impact bepaalde stoornissen cq afwijkingen kunnen hebben op iemands functioneren. Dat gaat veel dieper dan formeel/informeelquote:Dat ligt dan niet aan het labeltje of je stoornis, maar aan hoe jij bent als persoon. Zet mij in een bank neer waar je de hele dag formeel moet doen, en ik functioneer niet zoals mijn leidinggevenden en collega's verwachten.
In een hokje plaatsen doe je zelfquote:Zodat mensen zich weer gaan zien als een mens van vlees en bloed, een uniek persoon, ipv een persoon dat in een hokje is geplaatst waardoor mogelijkheden zijn afgesloten.
Onzin, iedereen kan iets.quote:Op woensdag 9 maart 2011 09:18 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Uiteraard zullen genoeg mensen ten onrechte een labeltje hebben. Neemt niet weg dat iemand met ADHD anders functioneert dan iemand die dat niet heeft.
Er is nog een wereld aan onderzoek te doen, maar dat er sprake is van een andere manier van functioneren van het brein, dat is een ding dat zeker is.
En de juiste baan kiezen lijkt me idd een goeie stap. Maar niet altijd haalbaar helaas.
Dan moet degene zich zodanig aanpassen dat die wel kan functioneren binnen het stramien. Iedereen, behalve de uitzonderingen die al besproken zijn, kan iets.quote:Uiteraard. Maar wanneer iemand dus niet goed functioneert binnen een bepaald stramien, en dit gelegen is in bv afwijkende hersenfuncties... Dan is het benoemen van oorzaken toch echt een betere basis dan roepen dat iemand lui is
Het was ook meer een voorbeeld om aan te geven dat afwijkingen bij iedereen voorkomen. Iedereen heeft functies waar ie niet past en wel past. Dat gaat bij sommige mensen idd dieper.quote:Je begrijpt dus duidelijk niet welke impact bepaalde stoornissen cq afwijkingen kunnen hebben op iemands functioneren. Dat gaat veel dieper dan formeel/informeel
En da's niet nodig.quote:In een hokje plaatsen doe je zelf
Precies, een labeltje is geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Voor normale mensen zijn ook mogelijkheden afgesloten. Het is iets waar iedereen mee dealt dagelijks. En zelfs een slimme autist of slimme adhd-er kan zelfs meer mogelijkhden hebben dan een domme persoon zonder stoornissen.quote:En sommige mogelijkheden zijn ook afgesloten. Maar er zijn voor veel mensen gelukkig nog genoeg mogelijkheden over.
Omdat (en ik denk nu even heel idealistisch ) afwijkingen gezien worden als iets waar de 'patient' aan moet werken. Het bedrijfsleven hoeft zich daaraan niet aan te passen.quote:Op woensdag 9 maart 2011 08:49 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Allemaal leuk en aardig, maar hoe ga je er voor zorgen dat autisten (met name) en adhd'ers vervolgens wel de ruimte krijgen om hun werk te doen?
Kan voor beiden nogal lastig zijn zich genoeg aan te passen aan het 'standaard' stramien. Daarnaast is schrappen uit de DSM wellicht wat overdreven. Het zijn nu eenmaal mensen die anders functioneren, met alle problemen van dien.
[..]
En hoe gaan we dat doen?
[..]
Omdat het zo simpel niet altijd werkt
[..]
Het gaat er dan ook niet om OF je kunt werken... Het gaat erom of je binnen de organisatie kunt functioneren zoals je leidinggevenden en collega's verwachten.
En dat is waar het vaak verkeerd gaat.
[..]
Het heeft z'n weerslag op je functioneren... Waarom zou je het moeten schrappen dan? Geef eens een argument als je wilt
Ik werk als applicatiebeheerder.quote:Op woensdag 9 maart 2011 09:48 schreef schaal_9 het volgende:
Ik ben nu wel benieuwd wat voor baan Maanvis zelf heeft. Als je bijvoorbeeld geen beperking hebt, is het een stuk gemakkelijker dan wanneer je alleen zou kunnen werken in een heel speciale functie. In dat laatste geval mag je van geluk spreken als je het volledige minimumloon krijgt. Iedere functie vereist tegenwoordig een bepaalde basis aan sociaal-communicatieve vaardigheden.
Daarom moet je ook kijken naar de mogelijkheden die wel open zijn, niet naar de mogelijkheden die afgesloten zijn. Iedereen, mensen met en mensen zonder beperking, hebben functies waar ze geschikt en ongeschikt voor zijn. Dat het 'taartpuntje' voor mensen met een beperking wat kleiner is, begrijp ik volkomen. Maar er is voor iedereen een stukje taart over.quote:En ja... voor de mensen zonder beperking op mijn werk zijn ook mogelijkheden afgesloten. Niet iedereen kan afdelingshoofd worden.
De EISEN worden steeds hoger die wij aan elkaar gaan stellen. Zowel prive als in werksituaties. Steeds meer mensen die daar niet aan kunnen beantwoorden. Gevolg steeds meer probleemmensen.quote:Op dinsdag 8 maart 2011 13:31 schreef Re het volgende:
Ik zat zo eens te denken (ja dat doe ik wel eens)
Over de laatste decennia wordt de gelukslat steeds hoger gelegd, onze maatschappij eist bijna dat je steeds gelukkiger moet worden vergeleken met "vroeger". Wellness & Health, sociale en maatschappelijke interactie, een goed, rijk leven met alle voordelen, het streven naar meer geluk wordt steeds hoger.
Aangezien deze lat steeds hoger gelegd wordt heeft dat ook zijn bijwerkingen natuurlijk, iemand die niet al die dingen nastreeft of ze niet kan bereiken wordt al snel een etiketje opgeplakt van (beginnende of milde) depressie of angststoornis, terwijl dat eigenlijk voorheen als de normale standaard werd gezien. Je had minder streven dus minder te willen en hoefde dus ook minder te missen.
Dus eigenlijk is de maatschappij zelf verantwoordelijk
Klopt dit een beetje?
Je hebt gelijk, maar is misschien niet meer nodigquote:
Klopt. Wat ik me dus afvraag is, is dit nou wat we met z'n allen willen?quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:04 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
De EISEN worden steeds hoger die wij aan elkaar gaan stellen. Zowel prive als in werksituaties. Steeds meer mensen die daar niet aan kunnen beantwoorden. Gevolg steeds meer probleemmensen.
Vroeger werd niet moeilijk gedaan over iemand die wat anders is. Nu worden ze keihard afgewezen.
We creëren de shit met z'n allen. Onverantwoord. En zwaar onethisch.
Om over de na te denken: materialisme is de grote oorzaak.
Ik denk niet dat de eisen steeds hoger liggen maar dat eerder de wil van mesnen om eraan te voldoen steeds minder wordt. Vroeger eiste men dat als je kinderen had dat je die dan goed verzorgde, en als je oudere broer was dat je dan je jongere broertje mee hielp met dingen, en als je een heel groot gzin had dat je dan meehielp in de huishouding, en dat als je ouders het niet meer trekken dat je dan bij hun in de huishouding meehelpt. Tegenwoordig worden veel kinderen verwaarloosd en stoppen we ouderen in een bejaardentehuis.quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:04 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
De EISEN worden steeds hoger die wij aan elkaar gaan stellen. Zowel prive als in werksituaties. Steeds meer mensen die daar niet aan kunnen beantwoorden. Gevolg steeds meer probleemmensen.
Vroeger werd niet moeilijk gedaan over iemand die wat anders is. Nu worden ze keihard afgewezen.
We creëren de shit met z'n allen. Onverantwoord. En zwaar onethisch.
Om over de na te denken: materialisme is de grote oorzaak.
Ja, helemaal mee eens.quote:Op woensdag 9 maart 2011 10:10 schreef Rubber_Johnny het volgende:
[..]
Omdat (en ik denk nu even heel idealistisch ) afwijkingen gezien worden als iets waar de 'patient' aan moet werken. Het bedrijfsleven hoeft zich daaraan niet aan te passen.
Geldt je anderszijn niet als 'ziekte' is, dan het een heel ander verhaal. Dan valt het onder de noemer 'diversiteit'. Bij diversiteit wordt er meer gekeken naar hoe de organisatie zich kan aanpassen. Er wordt vanalles gedaan om het bedrijfsleven diverser te maken. Van een bastion van blanke mannen naar een plek waar iedereen zich op zijn plek voelt.
Ik denk dat de 'problemen' die bij autisme horen helemaal niet zo overkomelijk zijn. Als er nou ook eens nagedacht wordt over het autist-vriendelijker maken van het bedrijfsleven? Onder een beetje overleg komt niemand uit. Maar het zou al heel wat schelen als we technische mensen gewoon weer lieten doen waar ze goed in zijn, en al die softe skills niet langer tot hoofdmoot van een carrière bombardeerden.
Zo'n beetje half silicon valley schijnt autistisch te zijn, en ook op mijn uni lopen allerlei verwaaide kamergeleerden rond. Als het daar toch goed gaat, kan het in het bedrijfsleven hier toch ook?
Waar haal je al die wijsheden vandaan eigenlijk? Je lult alsof je zelf de moffen door de straat hebt zien rennen in 1940, maar ik betwijfelf of je echt zo oud bentquote:Op woensdag 9 maart 2011 11:21 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Ik denk niet dat de eisen steeds hoger liggen maar dat eerder de wil van mesnen om eraan te voldoen steeds minder wordt. Vroeger eiste men dat als je kinderen had dat je die dan goed verzorgde, en als je oudere broer was dat je dan je jongere broertje mee hielp met dingen, en als je een heel groot gzin had dat je dan meehielp in de huishouding, en dat als je ouders het niet meer trekken dat je dan bij hun in de huishouding meehelpt. Tegenwoordig worden veel kinderen verwaarloosd en stoppen we ouderen in een bejaardentehuis.
Mensen lopen steeds meer weg voor hun maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Dat doet 'ie hierom:quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:26 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Waar haal je al die wijsheden vandaan eigenlijk? Je lult alsof je zelf de moffen door de straat hebt zien rennen in 1940, maar ik betwijfelf of je echt zo oud bent
Hij zit dus dom te doen omdat hij zoveel mogelijk wilt leren.quote:Op woensdag 9 maart 2011 01:12 schreef Maanvis het volgende:Ik zeg altijd, door je dom voor te doen leer je zoveel meer. Want dan krijg je dus ook álle info en álle zienswijzes.
Ik ben 29 maar heb ouders die nog wel deze traditionele vanzelfsprekende waarden hebben.quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:26 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Waar haal je al die wijsheden vandaan eigenlijk? Je lult alsof je zelf de moffen door de straat hebt zien rennen in 1940, maar ik betwijfelf of je echt zo oud bent
Misschien zijn je ouders gewoon wat vol van zichzelf. Kan ook.quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:41 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Ik ben 29 maar heb ouders die nog wel deze traditionele vanzelfsprekende waarden hebben.
Nee hoor, zij doen er zelf heel gewoontjes over. Ik ben het die ze de hemel inprijst vanwege de verantwoordelijkheid die ze nemenquote:Op woensdag 9 maart 2011 11:45 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Misschien zijn je ouders gewoon wat vol van zichzelf. Kan ook.
Tsjah.quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:52 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Nee hoor, zij doen er zelf heel gewoontjes over. Ik ben het die ze de hemel inprijst vanwege de verantwoordelijkheid die ze nemen. Als ik ze er over aanspreek zeggen ze "Ja, da's toch heul normaal"
Het is een praktijkvoorbeeld, en het ontkracht iig de stelling in de OP, en tot dusver heb ik nog geen praktijkvoorbeelden gezien die de stelling bekrachtigen. "De maatschappij die de lat te hoog legt" lijkt vooralsnog een verzonnen spook te zijn.quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:54 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Tsjah.
Maar ik denk dat jouw ouders en hun zorg voor jou en je 40 roversbroertjes een stuk minder relevant is voor dit topic dan jij denkt
Ik snap nog steeds niet goed hoe jij de gelukslat en de maatschappelijke verantwoordelijkheid aan elkaar koppelt.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:00 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Het is een praktijkvoorbeeld, en het ontkracht iig de stelling in de OP, en tot dusver heb ik nog geen praktijkvoorbeelden gezien die de stelling bekrachtigen. "De maatschappij die de lat te hoog legt" lijkt vooralsnog een verzonnen spook te zijn.
Mijn opa rookte al vanaf z'n 5e 3 pakjes shag per dag en is toch 95 geworden!!!quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:00 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Het is een praktijkvoorbeeld, en het ontkracht iig de stelling in de OP, en tot dusver heb ik nog geen praktijkvoorbeelden gezien die de stelling bekrachtigen. "De maatschappij die de lat te hoog legt" lijkt vooralsnog een verzonnen spook te zijn.
Als ik dat nou eens wist... Waarom willen we dit in vredesnaam???quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:16 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Klopt. Wat ik me dus afvraag is, is dit nou wat we met z'n allen willen?
Een maatschappij creëren waarin een steeds groter wordende groep mensen simpelweg buiten de boot gaan vallen?
Dat kunnen ze niet , want iedereen zit in die tredmolen. Ontsnappen is haast onmogelijk. Anders uitsluiting.quote:Op woensdag 9 maart 2011 11:21 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Ik denk niet dat de eisen steeds hoger liggen maar dat eerder de wil van mesnen om eraan te voldoen steeds minder wordt. Vroeger eiste men dat als je kinderen had dat je die dan goed verzorgde, en als je oudere broer was dat je dan je jongere broertje mee hielp met dingen, en als je een heel groot gzin had dat je dan meehielp in de huishouding, en dat als je ouders het niet meer trekken dat je dan bij hun in de huishouding meehelpt. Tegenwoordig worden veel kinderen verwaarloosd en stoppen we ouderen in een bejaardentehuis.
Mensen lopen steeds meer weg voor hun maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Het is een niet terzake doend lulkoekvoorbeeld dat werkelijk niets van doen heeft met de geestelijke problemen waar mensen tegenaan kunnen lopen.quote:
Nou nee... Dat jouw ouders hard werkten en het allemaal bolwerkten ontkracht op geen enkele wijze de stelling in de OP. Niet alleen was dat een andere tijd (Nederland was in de jaren 80 op economisch en maatschappelijk vlak een totaal ander land!), maar nergens in de OP wordt gesteld dat dit onmogelijk is.quote:en het ontkracht iig de stelling in de OP
Er is ook geen stelling geweest die de stelling ontkracht. Het is je gebrekkige gevoel voor logica die je dat idee geeft.quote:en tot dusver heb ik nog geen praktijkvoorbeelden gezien die de stelling bekrachtigen. "De maatschappij die de lat te hoog legt" lijkt vooralsnog een verzonnen spook te zijn.
Mijn ouders zijn gelukkig doordat ze de lat qua maatschappelijke verantwoordelijkheid hoog hebben gelegd, en tevreden zijn met kleine dingen ipv met dure auto's, geweldige banen etc.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:10 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Ik snap nog steeds niet goed hoe jij de gelukslat en de maatschappelijke verantwoordelijkheid aan elkaar koppelt.
Als je je kinderen een gelukkig leven meegeeft doordat je er altijd voor ze bent en niet denkt dat je 3 baantjes er naast moet hebben om die nieuwe plasma TV te kopen om mee te tellenquote:Word je niet zo gauw depressief als je thuis de afwas doet en buiten de blaadjes aanveegt?
Meer meer meer maakt het allemaal ook een stuk complexer. Door de keuzevrijheid zijn mensen bang om een verkeerde keus te maken. Kijk ik naar mijn eigen ervaring, dan heb ik nu meer verantwoordelijkheid, omdat ik uit meer mogelijkheden kan kiezen. Ik maak er geen geheim van dat ik me in een werksituatie prettiger voel dan tijdens een (sociaal) intensieve vakantie. Maar dat is niet hip hequote:Op woensdag 9 maart 2011 12:15 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
Dat kunnen ze niet , want iedereen zit in die tredmolen. Ontsnappen is haast onmogelijk. Anders uitsluiting.
Griezelmaatschappij. Mijn tijd allang voorbij.
Leuk. Maar je grote denkfout is dus te denken dat mensen depri zijn of andere stoornissen hebben omdat ze per se grote auto's en geweldige banen willen.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:43 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Mijn ouders zijn gelukkig doordat ze de lat qua maatschappelijke verantwoordelijkheid hoog hebben gelegd, en tevreden zijn met kleine dingen ipv met dure auto's, geweldige banen etc.
Nou lijkt het alsof je suggereert dat mensen depressief worden als ze niet genoeg verdienen om een dure plasmatv (of iets anders materieels) aan te schaffen.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:43 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Mijn ouders zijn gelukkig doordat ze de lat qua maatschappelijke verantwoordelijkheid hoog hebben gelegd, en tevreden zijn met kleine dingen ipv met dure auto's, geweldige banen etc.
[..]
Als je je kinderen een gelukkig leven meegeeft doordat je er altijd voor ze bent en niet denkt dat je 3 baantjes er naast moet hebben om die nieuwe plasma TV te kopen om mee te tellen.
Ik verwacht dat er nu een uitleg komt waarom mensen nu meer depri zijn, en die denigrerende opmerking die je maakte vergeet ik maarquote:Op woensdag 9 maart 2011 12:45 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Leuk. Maar je grote denkfout is dus te denken dat mensen depri zijn of andere stoornissen hebben omdat ze per se grote auto's en geweldige banen willen.
Dit topique gaat over de gelukslat, waar komt die vandaan. Er zijn mensen tevreden met kleine dingen, en er zijn mensen voor wie zelfs het beste niet genoeg is om zich gelukkig te voen.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:46 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Nou lijkt het alsof je suggereert dat mensen depressief worden als ze niet genoeg verdienen om een dure plasmatv (of iets anders materieels) aan te schaffen.
Dat vind ik wel een heel simpele voorstelling van zaken. Alsof de materiële druk de belangrijkste maatschappelijke druk is die tot meer depressie zou lijden.
Om tal van redenenquote:Op woensdag 9 maart 2011 12:47 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Ik verwacht dat er nu een uitleg komt waarom mensen nu meer depri zijn
Niet denigrerend. Jouw verhaal is simpelweg niet zo heel relevant. Je kunt ze er dus gerust buiten houdenquote:en die denigrerende opmerking die je maakte vergeet ik maar.
goeie. Keuze-stress. Reken maar dat dit bij depressies ook een rol speelt.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:43 schreef schaal_9 het volgende:
[..]
Meer meer meer maakt het allemaal ook een stuk complexer. Door de keuzevrijheid zijn mensen bang om een verkeerde keus te maken. Kijk ik naar mijn eigen ervaring, dan heb ik nu meer verantwoordelijkheid, omdat ik uit meer mogelijkheden kan kiezen. Ik maak er geen geheim van dat ik me in een werksituatie prettiger voel dan tijdens een (sociaal) intensieve vakantie. Maar dat is niet hip he
Toch ben ik er uiteindelijk zelf voor verantwoordelijk uitkiest hoe hoog ik de lat leg
Ik weet dat als ik de lat ga verlagen, dat ik herkenning zal vinden bij andere mensen met Asperger. Als ik de lat geleidelijk iets hoger leg, vind ik weer meer aansluiting bij de gemiddelde mens. En dan kies ik toch liever voor dat laatste. Ik geloof niet in evolutie, maar is zoiets niet evolutionair bepaald?
Omdat geld moet rollen, en 't liefst zo veel mogelijk heen en weer?quote:
Ik zie jou die lat alleen maar invullen met materiële zaken versus maatschappelijke verantwoordelijkheid. En suggereren dat maatschappelijke verantwoordelijkheid een soort garantie voor geluk is.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:49 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Dit topique gaat over de gelukslat, waar komt die vandaan. Er zijn mensen tevreden met kleine dingen, en er zijn mensen voor wie zelfs het beste niet genoeg is om zich gelukkig te voen.
En is dat dan een lat die de maatschappij oplegt of een lat die mensen zichzelf opleggen omdat ze denken dat de maatschappij dat verwacht?
Klopt. Het is ene grote mammon verering. Ziekelijk gewoon.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:53 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Omdat geld moet rollen, en 't liefst zo veel mogelijk heen en weer?
Hoe meer geld er rondrolt, hoe beter het is voor Nederland, toch???
Het is een manier om gelukkig te zijn/worden.quote:Op woensdag 9 maart 2011 12:54 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Ik zie jou die lat alleen maar invullen met materiële zaken versus maatschappelijke verantwoordelijkheid. En suggereren dat maatschappelijke verantwoordelijkheid een soort garantie voor geluk is.
Klopt, maar waar komt dat vermogen vandaan? Waarom is een simpele huismoeder tevreden als haar zoontje zijn eerste woordje leert, maar een carriërejaagster pas tevreden als ze aan de top staat van een multinational?quote:Het begint volgens mij met het vermogen om tevreden of gelukkig te zijn. Welke invulling iemand kiest, lijkt me minder relevant.
Waarom denk je toch dat het alleen maar daar om gaat?quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:03 schreef Maanvis het volgende:
Klopt, maar waar komt dat vermogen vandaan? Waarom is een simpele huismoeder tevreden als haar zoontje zijn eerste woordje leert, maar een carriërejaagster pas tevreden als ze aan de top staat van een multinational?
Hoe bedoel je precies?quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:09 schreef Menu_69 het volgende:
We maken het probleem tegenwoordig ook nóg groter dan het daadwerkelijk is. Natuurlijk zijn er veel mensen met echte depressies en angsten, maar de data waar o.a. beleidsmakers binnen de GGZ vanuit gaan deugt niet, blijkt uit onderzoek (Case counting considered; Psychiatric Epidemiology and Clinical Judgement). Ook de mensen uit de maatschappij willen het nog wel eens overdrijven. Echt serieuze zaken als een depressie verdienen alle aandacht, maar ik zou eens beginnen met het vermeende probleem te halveren.
Dat het weliswaar zo is dat er veel mensen zijn die depressief zijn of een angststoornis hebben, maar dat zijn er lang niet zoveel als door veel mensen wordt aangenomen. Hoewel het een serieus probleem is, wordt het dus overdreven door veel mensen.quote:
Dat denk ik niet, natuurlijk zijn er mensen die zonder direct aanwijsbare reden ongelukkig zijn.quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:08 schreef Transport_Ink het volgende:
[..]
Waarom denk je toch dat het alleen maar daar om gaat?
Nee, dat is de lat waar alleen jij 't steeds over hebt. De anderen hebben 't over een hele andere lat, maar dat heb je geloof ik niet zo door.quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:16 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Dat denk ik niet, natuurlijk zijn er mensen die zonder direct aanwijsbare reden ongelukkig zijn.
Er zijn echter ook mensen die met een aanwijsbare reden ongelukkig zijn (zie hier in R&P genoeg topiques over ik ben ongelukkig want heb geen vriendin/vrienden/ben eenzaam/heb geen werk), dat is nou net de lat waar het hier om gaat.
Mjah, dat zou kunnen idd. Ken de cijfers niet verder.quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:16 schreef Menu_69 het volgende:
[..]
Dat het weliswaar zo is dat er veel mensen zijn die depressief zijn of een angststoornis hebben, maar dat zijn er lang niet zoveel als door veel mensen wordt aangenomen. Hoewel het een serieus probleem is, wordt het dus overdreven door veel mensen.
Het gaat natuurlijk ook om de vraag of die zogenaamde lat wel echt van dusdanig grote invloed is.quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:16 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Dat denk ik niet, natuurlijk zijn er mensen die zonder direct aanwijsbare reden ongelukkig zijn.
Er zijn echter ook mensen die met een aanwijsbare reden ongelukkig zijn (zie hier in R&P genoeg topiques over ik ben ongelukkig want heb geen vriendin/vrienden/ben eenzaam/heb geen werk), dat is nou net de lat waar het hier om gaat.
Dat kan een rol spelen, maar laten we niet uitsluiten dat dat DUS het enige is wat een rol speelt, prima?quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:26 schreef Menu_69 het volgende:
Als de maatschappij al een noemenswaardige rol zou spelen bij het ontstaan van depressies, dan zou ik het eerder gooien op de toenemde individualisering, complexere sociale rollen etc.
En is iemand dan ongelukkig omdat hij/zij denkt dat hij/zij erbuiten valt zonder een vaste relatie (de druk van buitenaf), of is iemand ongelukkig omdat iemand oprecht een vaste relatie mist (dat komt dan van binnenuit, en daar heeft maatschappelijke druk maar weinig mee te maken).quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:16 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Dat denk ik niet, natuurlijk zijn er mensen die zonder direct aanwijsbare reden ongelukkig zijn.
Er zijn echter ook mensen die met een aanwijsbare reden ongelukkig zijn (zie hier in R&P genoeg topiques over ik ben ongelukkig want heb geen vriendin/vrienden/ben eenzaam/heb geen werk), dat is nou net de lat waar het hier om gaat.
Het probleem is veel complexer dan dat. De biologische factoren zijn imo veel interessanter en belangrijker bij het ontstaan van depressies.quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:34 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Dat kan een rol spelen, maar laten we niet uitsluiten dat dat DUS het enige is wat een rol speelt, prima?
Dat is toch precies mijn punt??quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:38 schreef Menu_69 het volgende:
[..]
Het probleem is veel complexer dan dat.
Ja, ik had ook eigenlijk willen typen "het probleem is veel complexer dan dat idd". Maar dat bleek volgens mij ook al uit mijn 1e post die ik hierover schreef.quote:Op woensdag 9 maart 2011 13:42 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Dat is toch precies mijn punt??
Waar denk je aan?quote:Op woensdag 9 maart 2011 14:37 schreef magnetronkoffie het volgende:
Maar goed, we hebben een probleem. Hoe kan dat het beste aangepakt worden?
Eerst maar eens onderzoeken waar het probleem vandaan komtquote:Op woensdag 9 maart 2011 14:37 schreef magnetronkoffie het volgende:
Maar goed, we hebben een probleem. Hoe kan dat het beste aangepakt worden?
Of definiëren wat 'het probleem' is.quote:Op woensdag 9 maart 2011 14:48 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Eerst maar eens onderzoeken waar het probleem vandaan komt.
Het zal wel als volgt te ontleden zijn:quote:Op woensdag 9 maart 2011 14:52 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Of definiëren wat 'het probleem' is.
natuurlijk, maar het een kan tot het ander leiden. Bij sommige mensen vervallen dan de gelukslatten en geven ze nergens meer iets om, om alle dingen die ze eerst belangrijk vonden.quote:Op woensdag 9 maart 2011 15:21 schreef Menu_69 het volgende:
Een depressie is al weer iets heel anders dan niet zo gelukkig zijn als je zou willen.
Ja, maar dat laatste wordt niet veroorzaakt doordat de gelukslat wat hoger zou liggen of omdat er te hoge eisen gesteld zouden worden.quote:Op woensdag 9 maart 2011 15:32 schreef Maanvis het volgende:
[..]
natuurlijk, maar het een kan tot het ander leiden. Bij sommige mensen vervallen dan de gelukslatten en geven ze nergens meer iets om, om alle dingen die ze eerst belangrijk vonden.
Dit is dus een goeie. Hier moet ik dus nog wat tijd aan besteden, daar ik geen kant en klaar antwoord heb (ik ben ook maar een mens).quote:Op woensdag 9 maart 2011 14:52 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Of definiëren wat 'het probleem' is.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |