OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
mijn laatste post:
Ik geef mijn mening ook wel hoor.. in het begin voornamelijk wat overemotioneel
(waar bemoei ik me mee ) maar als ik nu om me heen kijk en zie dat 1 van mijn beste vriendinnen haar zoontje koekjes geeft met 3.5 mnd, dan zeg ik daar wat van ja. Dat ze hem in een kinderstoel zet ook (met 3.5 mnd )
als ik merk dat kennissen van me, straffen op een (in mijn ogen) idiote manier, dan zeg ik dat ook. Wat ze ermee doen is een tweede..maar ik bemoei me idd overal mee
Ik geef mijn mening ook wel hoor.. in het begin voornamelijk wat overemotioneel
(waar bemoei ik me mee ) maar als ik nu om me heen kijk en zie dat 1 van mijn beste vriendinnen haar zoontje koekjes geeft met 3.5 mnd, dan zeg ik daar wat van ja. Dat ze hem in een kinderstoel zet ook (met 3.5 mnd )als ik merk dat kennissen van me, straffen op een (in mijn ogen) idiote manier, dan zeg ik dat ook. Wat ze ermee doen is een tweede..maar ik bemoei me idd overal mee
Ow, zulke zaken zou ik me ook mee bemoeien hoor. Net zoals iemand die wil gaan fietsen met een kindje van 4 maanden. Dan vind ik het in het belang van het kind om op zo'n moment in te grijpen.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 09:27 schreef Kleurdoos het volgende:
mijn laatste post:
Ik geef mijn mening ook wel hoor.. in het begin voornamelijk wat overemotioneel
als ik merk dat kennissen van me, straffen op een (in mijn ogen) idiote manier, dan zeg ik dat ook. Wat ze ermee doen is een tweede..maar ik bemoei me idd overal mee
Maar bij een andere aanpak dan de mijne, dan zal ik me er niet zo snel mee bemoeien
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Ik ben nu 9 jaar ouder en het is een enorme verantwoordelijkheid. Ratio en emotie wisselen elkaar voortdurend af.
Mijn ideeen over ouderschap (en hoe we het zouden doen) zijn zeker veranderd nadat we daadwerkelijk ouders werden, zeker omdat onze zoon nogal “bewerkelijk` bleek.
Ik denk zeker veel na over wat de consequenties zijn van onze keuzes. Bijna iedere dag want dat wordt alleen maar meer naarmate je kinderen ouder worden.
Borstvoeding, flesvoeding en het speen of slaapgedrag de eerste jaren vind ik daarin niet eens zo interessant maar dat terzijde.
Ik heb nu 3 kinderen en mijn ideeen zijn nu bijvoorbeeld totaal anders dan 9 jaar geleden toen onze eerste geboren werd.
Natuurlijk door eigen ervaringen in de loop der jaren maar zeker door een forum als OUD. Hier zitten juist veel ouders die wel nadenken en zeker niet zomaar iets doen. Waarom zou je anders de moeite nemen om hier alles te lezen? Of je verhaal te doen... Toch zeker in de hoop dat er iemand reageert en je er misschien wel iets wijzer van wordt?
Ik heb in de loop der jaren hier veel geleerd . Over hoe anderen het doen.
Bevestiging over jouw aanpak. Of juist bij een manier denken; oh nee, dat zou ik absoluut niet doen maar ook dan denk je er dus over na.
Of dan lees je hier eens wat en denk je; verrek..daar heb ik nou nooit aan gedacht!
Dus ik snap TS wel; ouders moeten zeker nadenken over de lange termijn gevolgen van hun keuzes maar dat is nog niet zo zwart wit. Je weet het gewoon niet altijd of het wel goed is wat je kiest. Was het maar waar.
Maar alleen al hier praten/lezen over de ervaringen van anderen, of je het er nu wel of niet mee eens bent, is stof tot nadenken en kan je dus helpen om je keuzes weloverwogen te maken.
Mijn ideeen over ouderschap (en hoe we het zouden doen) zijn zeker veranderd nadat we daadwerkelijk ouders werden, zeker omdat onze zoon nogal “bewerkelijk` bleek.
Ik denk zeker veel na over wat de consequenties zijn van onze keuzes. Bijna iedere dag want dat wordt alleen maar meer naarmate je kinderen ouder worden.
Borstvoeding, flesvoeding en het speen of slaapgedrag de eerste jaren vind ik daarin niet eens zo interessant maar dat terzijde.
Ik heb nu 3 kinderen en mijn ideeen zijn nu bijvoorbeeld totaal anders dan 9 jaar geleden toen onze eerste geboren werd.
Natuurlijk door eigen ervaringen in de loop der jaren maar zeker door een forum als OUD. Hier zitten juist veel ouders die wel nadenken en zeker niet zomaar iets doen. Waarom zou je anders de moeite nemen om hier alles te lezen? Of je verhaal te doen... Toch zeker in de hoop dat er iemand reageert en je er misschien wel iets wijzer van wordt?
Ik heb in de loop der jaren hier veel geleerd . Over hoe anderen het doen.
Bevestiging over jouw aanpak. Of juist bij een manier denken; oh nee, dat zou ik absoluut niet doen maar ook dan denk je er dus over na.
Of dan lees je hier eens wat en denk je; verrek..daar heb ik nou nooit aan gedacht!
Dus ik snap TS wel; ouders moeten zeker nadenken over de lange termijn gevolgen van hun keuzes maar dat is nog niet zo zwart wit. Je weet het gewoon niet altijd of het wel goed is wat je kiest. Was het maar waar.
Maar alleen al hier praten/lezen over de ervaringen van anderen, of je het er nu wel of niet mee eens bent, is stof tot nadenken en kan je dus helpen om je keuzes weloverwogen te maken.
Zonder het hele topic (vorige deel dan) gelezen te hebben val ik hier - wellicht een beetje laat - de discussie met mijn mening binnen.
Ik ben het deels met TS eens. Maar ook weer niet helemaal.
Sommige mensen - waaronder ikzelf - zijn van nature erg onzeker. Houvast is dan fijn. Zekerheden enzo. Als er iets is wat je onzekerheid aanwakkert en géén houvast biedt, is het wel een kind krijgen. Het is de ideale voedingsbodem om nog onzekerder te worden. Immers: je weet niet wanneer je zwanger raakt (kán ik überhaupt wel zwanger worden?), je weet niet wat je moet doen als je moet gaan bevallen (ik hou niet van pijn, kán ik een bevalling wel aan?), en daarna begint de ellende pas echt (waarom zit er geen gebruiksaanwijzing bij een kind?). Toen ik veertien jaar geleden voor het eerst zwanger raakte wist ik hélemaal niks. En internet als steun had ik niet. Ik moest alles vragen aan moeder, schoonmoeder, arts en consultatiebureau. Oh ja, en een vaag dr. Spock achtig iets uit de bieb
Tegenwoordig hoeft dat niet meer, internet biedt een overkill aan informatie en ervaringsdeskundigen
Ik wou dat ik dat had gehad in die tijd, dan was ik niet gestopt met borstvoeding bij de eerste, dan was ik niet zo onzeker geweest bij ieder zuchtje en kreuntje van de kleine. Had ik een draagdoek gehad in plaats van zo'n irritant babybjorngeval.
Maar waarin ik het eens ben met TS... het kan ook doorslaan naar de verkeerde kant. Je kunt er nog onzekerder van worden omdat je ook andermans succesverhalen leest, die bij jou totaal niet werken. Waardoor je allerlei dingen gaat toepassen die de situatie misschien nog érger maken. Redelijkheid verdwijnt en instinct is nog verder te zoeken. Dat is iets wat volgens mij wel verergert door te blijven hangen in internet-advies.
Toch denk ik dat het met de meeste moeders hier wel meevalt. Je pikt toch, met een beetje verstand, de goede dingen eruit, en laat links liggen waar je niks mee kan. En je hebt altijd mensen die wel doorslaan, maar dat was vroeger niet anders, alleen lees je het nu op internet. Vroeger hoorde je alleen een zeldzaam geval in je omgeving, áls je er al van hoorde.
Enne... ik ben ook een voorstander van kindje lekker in bed
Gemak dient de mens. Mijn kinderen zijn er volgens mij niet slechter van geworden. Ze zijn nu veertien, twaalf, acht en bijna zes en dan nog een baby natuurlijk en ze zitten allemaal prima in hun vel. Ook die flesvoeding kreeg en niet bij mij in bed lag. Ik merk weinig verschil.
Wél merk ik dat de laatste vier kinderen veel rustiger zijn dan de oudste, maar dat komt vooral omdat ik zelf meer ervaren ben. En dat zal bij iedereen zo zijn, al vele generaties, Google en Fok of niet.
Ik ben het deels met TS eens. Maar ook weer niet helemaal.
Sommige mensen - waaronder ikzelf - zijn van nature erg onzeker. Houvast is dan fijn. Zekerheden enzo. Als er iets is wat je onzekerheid aanwakkert en géén houvast biedt, is het wel een kind krijgen. Het is de ideale voedingsbodem om nog onzekerder te worden. Immers: je weet niet wanneer je zwanger raakt (kán ik überhaupt wel zwanger worden?), je weet niet wat je moet doen als je moet gaan bevallen (ik hou niet van pijn, kán ik een bevalling wel aan?), en daarna begint de ellende pas echt (waarom zit er geen gebruiksaanwijzing bij een kind?). Toen ik veertien jaar geleden voor het eerst zwanger raakte wist ik hélemaal niks. En internet als steun had ik niet. Ik moest alles vragen aan moeder, schoonmoeder, arts en consultatiebureau. Oh ja, en een vaag dr. Spock achtig iets uit de bieb
Tegenwoordig hoeft dat niet meer, internet biedt een overkill aan informatie en ervaringsdeskundigen
Ik wou dat ik dat had gehad in die tijd, dan was ik niet gestopt met borstvoeding bij de eerste, dan was ik niet zo onzeker geweest bij ieder zuchtje en kreuntje van de kleine. Had ik een draagdoek gehad in plaats van zo'n irritant babybjorngeval. Maar waarin ik het eens ben met TS... het kan ook doorslaan naar de verkeerde kant. Je kunt er nog onzekerder van worden omdat je ook andermans succesverhalen leest, die bij jou totaal niet werken. Waardoor je allerlei dingen gaat toepassen die de situatie misschien nog érger maken. Redelijkheid verdwijnt en instinct is nog verder te zoeken. Dat is iets wat volgens mij wel verergert door te blijven hangen in internet-advies.
Toch denk ik dat het met de meeste moeders hier wel meevalt. Je pikt toch, met een beetje verstand, de goede dingen eruit, en laat links liggen waar je niks mee kan. En je hebt altijd mensen die wel doorslaan, maar dat was vroeger niet anders, alleen lees je het nu op internet. Vroeger hoorde je alleen een zeldzaam geval in je omgeving, áls je er al van hoorde.
Enne... ik ben ook een voorstander van kindje lekker in bed
Gemak dient de mens. Mijn kinderen zijn er volgens mij niet slechter van geworden. Ze zijn nu veertien, twaalf, acht en bijna zes en dan nog een baby natuurlijk en ze zitten allemaal prima in hun vel. Ook die flesvoeding kreeg en niet bij mij in bed lag. Ik merk weinig verschil.Wél merk ik dat de laatste vier kinderen veel rustiger zijn dan de oudste, maar dat komt vooral omdat ik zelf meer ervaren ben. En dat zal bij iedereen zo zijn, al vele generaties, Google en Fok of niet.
Ik krijg echt een amen gevoel na bovenstaande posts 
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
quote:
Ik krijg echt een amen gevoel na bovenstaande posts
nouja..ik nu ook niet meer na de toetjesgate hieroquote:Op dinsdag 9 maart 2010 09:29 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Ow, zulke zaken zou ik me ook mee bemoeien hoor. Net zoals iemand die wil gaan fietsen met een kindje van 4 maanden. Dan vind ik het in het belang van het kind om op zo'n moment in te grijpen.
Maar bij een andere aanpak dan de mijne, dan zal ik me er niet zo snel mee bemoeien
qua bv, samen slapen en dragen etc. ik kan er goed inkomen dat men daar anders over denkt en ik denk ook niet dat een kind er minder van wordt als een ouder daar niet hetzelfde over denkt als ik.
al kan ik van sommige opmerkingen wel 'steigeren'
ik noem een 'mijn borsten zijn niet gemaakt voor borstvoeding' 'flesvoeding is net zo goed en heeft ook nog eens toegevoegde vitamines' daar ga ik wel op in.
Verder denk ik dat de meeste ouders wel weten wat het kind nodig heeft, althans als ze goed naar het kind kijken
De een heeft een strengere aanpak nodig en strikte lijnen. De ander kan juist erg goed overweg met vrijheid en die kan zijn eigen grenzen aftasten e.d. dus daar zal ik me ook zeker niet mee bemoeien. Omdat ik er vanuit ga dat elke ouder het beste wil en doet voor zijn kind.Gisteren op het CB was er een vrouw met een zoontje van 2.5, die rende heel hard weg toen mijn dochter hem even wilde aaien. Dus ik zeg 'vind je het een beetje eng? waarop de moeder zegt 'hij moet zich niet zo aanstellen. en de vader 'je bent wel een beetje een mietje hoor, bang voor een meisje'
dus toen heb ik mijn scheur ook losgetrokken.
Ik dacht nog aan dit topic vannacht. 
Zo rond 05:00 uur vanmorgen.. Dochterlief huilde en bij de eerste traantjes stond ik aan haar bed.
Hai mama zei ze..
En ze snikte door. Ze is niet zo lekker dus ik tilde haar uit bed. Het verdriet werd al minder.. ik gaf haar wat slokjes drinken en legde haar bij mij in bed. Ze kroop tegen me aan en snikte wat na. gaf me een kusje en een aai. Pakte haar pop vast, duim in haar mond en gaf me nog een knuffel en daar lagen we dan. Zij tevreden half boven op me en ik op 2 cm bed 
En toen ik daar lag dacht ik wat is het toch heerlijk om zo moeilijk te zijn en niet gewoon op te voeden
Ik denk juist dat ik heel erg veel er over na denk en met mij veel OUDers hier.
Bezoek maar eens een andere site over geboorte. Zoals hier klik klik en zie wat voor tenenkrommende gedachtes daar kunnen zijn.
Zo rond 05:00 uur vanmorgen.. Dochterlief huilde en bij de eerste traantjes stond ik aan haar bed.
Hai mama zei ze..
En ze snikte door. Ze is niet zo lekker dus ik tilde haar uit bed. Het verdriet werd al minder.. ik gaf haar wat slokjes drinken en legde haar bij mij in bed. Ze kroop tegen me aan en snikte wat na. gaf me een kusje en een aai. Pakte haar pop vast, duim in haar mond en gaf me nog een knuffel en daar lagen we dan. Zij tevreden half boven op me en ik op 2 cm bed En toen ik daar lag dacht ik wat is het toch heerlijk om zo moeilijk te zijn en niet gewoon op te voeden Ik denk juist dat ik heel erg veel er over na denk en met mij veel OUDers hier.
Bezoek maar eens een andere site over geboorte. Zoals hier klik klik en zie wat voor tenenkrommende gedachtes daar kunnen zijn.
laat ook maar...
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Wat ik me eigenlijk afvraag: wat is "gewoon" opvoeden?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
That's mequote:
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Dat ligt er vooral aan wie je het vraagt en in welke tijdquote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:02 schreef miss_sly het volgende:
Wat ik me eigenlijk afvraag: wat is "gewoon" opvoeden?
Voor zowel ouders als kinderen van de jaren 60, 70, 80 en 90 zijn daar verschillende antwoorden op, en dan gaat het alleen nog maar over de algemene tendens van die periode, de "extremen" zullen nog weer een ander antwoord geven.
Ergo: er is geen "gewoon" opvoeden.
Dat is wat ik bedoelde met de opmerking dat het verse ouderschap je zo op kan slokken dat je wereld op dat moment niet groter is dan het al dan niet geven van een speen. Als je later terugkijkt op de opvoeding van je kind, gaat het je dan werkelijk dwarszitten dat je een speen hebt gegeven? Wat zijn daar nu de meetbare gevolgen van? En zijn die gevolgen belangrijk of zou je ze later bestempelen als bijzaak? Ik vind het in ieder geval zinvol om mezelf er - rationeel - aan te blijven herinneren dat het heus wel goedkomt met m'n zoon en dat de details er later niet of nauwelijks meer toe doen.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 09:30 schreef lily het volgende:
Borstvoeding, flesvoeding en het speen of slaapgedrag de eerste jaren vind ik daarin niet eens zo interessant maar dat terzijde.
De emoties zijn er trouwens niet alleen om te beteugelen maar kunnen ook juist een goede raadgever zijn. Zo heeft het draagdoekentopic hier me erg geholpen om me er niet alleen bij neer te leggen dat mijn zoon niet in z'n bedje wilde slapen, maar dat het zelfs goed was voor hem om hem bij me te dragen. Ik vond het ook fijn om te lezen dat het niet alleen in het heden goed was voor hem, maar dat het verminderen van stress in de vroege jeugd ook nog invloed heeft op de volwassene die een kind later wordt. Dat is nog eens een fantastisch voorbeeld van lange-termijn-denken, vind ik.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Bestaat niet. Iedereen heeft zijn eigen normen en waarden en probeert binnen die kaders zijn of haar kind op te voeden.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:02 schreef miss_sly het volgende:
Wat ik me eigenlijk afvraag: wat is "gewoon" opvoeden?
Dat is een mooie, rake opmerking. Ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 09:34 schreef Tan het volgende:
Maar waarin ik het eens ben met TS... het kan ook doorslaan naar de verkeerde kant. Je kunt er nog onzekerder van worden omdat je ook andermans succesverhalen leest, die bij jou totaal niet werken. Waardoor je allerlei dingen gaat toepassen die de situatie misschien nog érger maken. Redelijkheid verdwijnt en instinct is nog verder te zoeken. Dat is iets wat volgens mij wel verergert door te blijven hangen in internet-advies.
Dat schijnt zelfs bewezen te zijn, dat een ontspannen ouder ontspannen kinderen krijgt. Dat is dan ook de belangrijkste opdracht die ik mezelf meegeef: relax! Ok, ik ben er niet altijd even succesvol in.quote:Wél merk ik dat de laatste vier kinderen veel rustiger zijn dan de oudste, maar dat komt vooral omdat ik zelf meer ervaren ben. En dat zal bij iedereen zo zijn, al vele generaties, Google en Fok of niet.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Precies.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:11 schreef Claudia_x het volgende:
Dat is wat ik bedoelde met de opmerking dat het verse ouderschap je zo op kan slokken dat je wereld op dat moment niet groter is dan het al dan niet geven van een speen. Als je later terugkijkt op de opvoeding van je kind, gaat het je dan werkelijk dwarszitten dat je een speen hebt gegeven? Wat zijn daar nu de meetbare gevolgen van? En zijn die gevolgen belangrijk of zou je ze later bestempelen als bijzaak? Ik vind het in ieder geval zinvol om mezelf er - rationeel - aan te blijven herinneren dat het heus wel goedkomt met m'n zoon en dat de details er later niet of nauwelijks meer toe doen.
Tuurlijk maak je je in het begin druk over zaken als borst of flesvoeding (je moet nu eenmaal een keuze maken), over slaapgedrag, huilgedrag of geef ik een speen of niet.
Je hebt namelijk een baby en dan zijn die dingen nu eenmaal aan bod en ook belangrijk.
Maar als je kinderen opgroeien blijkt dat dat soort zaken er voor zijn toekomst niet zo toedoen. Is mijn ervaring dan heh. Of in ieder geval niet meetbaar zoals je al zegt.
Je zou kunnen zeggen; ik heb mijn baby vaak laten huilen en daarom is hij nu moeilijk in de omgang. Tja, misschien...misschien ook niet.
Door de speen heeft hij een overbite gekregen, toen een beugel en nu wordt hij gepest. Maar wat als je die speen niet had gegeven...dan voelde hij zich als baby misschien wel niet veilig...en wat heeft dat voor gevolgen?
Niet meetbaar dus...
Maar toch moet je keuzes maken.
Om over het gebruik van ovu-testjes om uberhaupt zwanger te worden maar even niet te spreken, dat doet er namelijk al helemaal niet toe
Ik ga trouwens nu met baby 3 heel anders om dan met baby 1.
Ik ben veranderd, de tijd is weer anders, de babies zijn anders en ons leven ziet er nu anders uit. Dat zijn allemaal zaken waardoor je je keuzes aanpast.
Wat dat later voor gevolgen zal hebben....wist ik het maar. Je kiest naar eer en geweten en wil het beste doen.
[ Bericht 4% gewijzigd door lily op 09-03-2010 10:31:30 ]
Niet moeilijk doen en meer luisteren naar jezelf en je kind in plaats van een ander, is wat TS bedoelt denk ik. Maar volgens mij is dat onmogelijk, want als er iets is waar je allerlei vlieg- en stuntwerk bij moet verrichten dan is het wel opvoedenquote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:02 schreef miss_sly het volgende:
Wat ik me eigenlijk afvraag: wat is "gewoon" opvoeden?
en dat verandert niet als ze ouder worden, waarbij ik bij wijze van uitzondering doorverwijs naar mijn éénnalaatste logje voor een voorbeeld (link is in onderschrift)[ Bericht 0% gewijzigd door Tan op 09-03-2010 11:46:46 (wijziging vanwege nieuwgeplaatst log) ]
De puberteit staat in het teken van een individu worden en je losmaken van je ouders. Ik denk dat pubers graag willen dat ouders, leraren, volwassen in het algemeen toegeven dat zij hen niet begrijpen omdat dat het erkennen van zoiets als een 'eigen gedachtewereld' impliceert. Dat is een wereld die op zichzelf staat, een wereld die bestaansrecht heeft en waar anderen geen toegang toe hebben tenzij die verleend wordt.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:21 schreef Tan het volgende:
en dat verandert niet als ze ouder worden, waarbij ik bij wijze van uitzondering doorverwijs naar mijn laatste logje voor een voorbeeld
Ik zou de onredelijkheid van je dochters niet betwisten omdat ik het niet als onredelijkheid zou zien. In hun wereld zien de perspectieven er nu eenmaal anders uit. Zij vinden jou waarschijnlijk onredelijk als je liever een wasmachine koopt dan op vakantie te gaan.
Met een opmerking als 'ook ik ben jong geweest' doe je bovendien hun zoektocht naar uniciteit tekort.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Het zijn echter allemaal subjectieve zaken: 'gewoon' is subjectief, net als 'niet moeilijk doen'.quote:
[..]
Niet moeilijk doen en meer luisteren naar jezelf en je kind in plaats van een ander, is wat TS bedoelt denk ik. Maar volgens mij is dat onmogelijk, want als er iets is waar je allerlei vlieg- en stuntwerk bij moet verrichten dan is het wel opvoeden
De een vindt het 'moeilijk doen' als je kind in bed slaapt, omdat diegene dan zelf niet goed slaapt, de ander vindt het moeilijk doen om je kind niet bij je in bed te laten slapen, omdat je dan iig niet wakker bent van een huilend kind.
Zoveel mensen, zoveel ideeen over opvoeden. En juist tegenwoordig denk ik dat mensen niet zomaar klakkeloos wat doen, of van wie dan ook klakkeloos wat aannemen. Zelfs niet meer van CB of huisarts. Ik denk ook niet dat er mensen zijn die maar 1 bron aanhouden en daaruit alles overnemen. Mensen die zich informeren over de mogelijkheden mbt opvoeden zullen meerdere bronnen aanboren. En degene die dat niet doen, zullen wellicht niet eens op zoek zijn naar info en maar 'gewoon doen'.
Ik heb veel geleerd van Fok, maar vooral dat IK het moet doen en dat IK met mijn partner achter onze beslissingen moet staan. Dat wij onze dochter het beste kennen en weten wat voor haar en ons werkt. Dat ik mijn gevoel moet volgen, en dat ratio dat moet begeleiden. Ik denk dat ik zonder internet, google en Fok bijvoorbeeld veel langer zoekende zou zijn geweest.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Mee eens is hoor, maar met onredelijkheid bedoel ik met name het onredelijk reageren. Je kunt hetzelfde zeggen met redelijk gedrag. Dat is iets waar ik me toch voor in blijf zetten, en tot nu toe met succes. Ze zijn inmiddels zover dat ze redelijk blijven op het moment dat ze hun gelijk willen behalen (dus: geen grote mond, niet brutaal zijn en niet met deuren smijten), dan is alles bespreekbaar hier. Je mag best weglopen even om af te koelen vind ik, zolang je elkaar maar wel met respect behandelt.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:32 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
De puberteit staat in het teken van een individu worden en je losmaken van je ouders. Ik denk dat pubers graag willen dat ouders, leraren, volwassen in het algemeen toegeven dat zij hen niet begrijpen omdat dat het erkennen van zoiets als een 'eigen gedachtewereld' impliceert. Dat is een wereld die op zichzelf staat, een wereld die bestaansrecht heeft en waar anderen geen toegang toe hebben tenzij die verleend wordt.
Ik zou de onredelijkheid van je dochters niet betwisten omdat ik het niet als onredelijkheid zou zien. In hun wereld zien de perspectieven er nu eenmaal anders uit. Zij vinden jou waarschijnlijk onredelijk als je liever een wasmachine koopt dan op vakantie te gaan.
Ik heb ook veel geleerd van dingen vragen hier op Fok!, topics doorlezen, ervaringen van andere ouders, dingen uitproberen en vooral zien wat werkt bij míjn kind. Elk kind is anders, elk gezin is anders, maar je kunt wel van elkaar leren vind ik.
Ik ben ermee opgehouden om te denken dat mijn manier de beste is, ik vind persoonlijk dat ouders keuzes zélf moeten maken, en tenzij ze hun kind echt slecht behandelen (wat ik persoonlijk nog niet vaak ben tegengekomen) zal ik er niets van zeggen. Ik zal misschien mijn mening geven maar zeker niet ongevraagd, en ik vind ook dat er teveel bemoeid wordt met een ander, hier op Fok! maar ook in 'real life'...
Er zijn zóveel mensen kortzichtig...dat ben ik zelf ook heeeeel lang geweest. Ik weet zeker dat als ik posts van 'lang geleden' hier teruglees dat ik me in veel niet eens meer kan vinden. Je mening verandert heel snel heb ik gemerkt.
Ik ben het ook voor een groot gedeelte met Tan eens, en ik heb zelf ook gemerkt (hoewel ik dan wel wat jonger ben en mijn kinderen kort op elkaar heb gekregen, dus het ligt bij mij wel wat anders dan bij haar) dat ik met mijn jongste anders omga dan met mijn oudste, en dat ik relaxter ben geworden. Ook door ervaring.
Ik ben ermee opgehouden om te denken dat mijn manier de beste is, ik vind persoonlijk dat ouders keuzes zélf moeten maken, en tenzij ze hun kind echt slecht behandelen (wat ik persoonlijk nog niet vaak ben tegengekomen) zal ik er niets van zeggen. Ik zal misschien mijn mening geven maar zeker niet ongevraagd, en ik vind ook dat er teveel bemoeid wordt met een ander, hier op Fok! maar ook in 'real life'...
Er zijn zóveel mensen kortzichtig...dat ben ik zelf ook heeeeel lang geweest. Ik weet zeker dat als ik posts van 'lang geleden' hier teruglees dat ik me in veel niet eens meer kan vinden. Je mening verandert heel snel heb ik gemerkt.
Ik ben het ook voor een groot gedeelte met Tan eens, en ik heb zelf ook gemerkt (hoewel ik dan wel wat jonger ben en mijn kinderen kort op elkaar heb gekregen, dus het ligt bij mij wel wat anders dan bij haar) dat ik met mijn jongste anders omga dan met mijn oudste, en dat ik relaxter ben geworden. Ook door ervaring.
Helemaal mee eens.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 10:41 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik heb veel geleerd van Fok, maar vooral dat IK het moet doen en dat IK met mijn partner achter onze beslissingen moet staan. Dat wij onze dochter het beste kennen en weten wat voor haar en ons werkt. Dat ik mijn gevoel moet volgen, en dat ratio dat moet begeleiden. Ik denk dat ik zonder internet, google en Fok bijvoorbeeld veel langer zoekende zou zijn geweest.
Maar... Wat als jij als ouder nou denkt dat het goed is voor je kind om het als 4 jarige tot 23 uur buiten te laten spelen, of om de spenen in de pure ranja te dopen, of het kind niet aan te pakken wanneer het andere kinderen pest, of met je kind dagelijks bij de mac zit... Dan denk jij misschien dat dat goed is, waarschijnlijk vanuit eigen gewoonte, maar ís dat dan goed? Ik denk het niet, en dit soort beslissingen kunnen behoorlijk grote consequenties hebben later. Daarom vind ik dat er soms iets teveel eigenwijzigheid heerst tegenover artsen en dergelijke.
Hier in OUD kun je niet zomaar roepen dat je je kind van 8 maanden dagelijks soesjes geeft, dan krijg je heel oud over je heen, en dat is tot op zekere hoogte ook terecht. Ik denk dat fora als deze onzekere ouders kunnen helpen om juist te kiezen, of dmv discussies kritisch te blijven over eigen gedrag, maar anderszijds staat het internet ook vol lulkoek. Niet iedereen kan daar even wijs mee omgaan helaas, en juist die mensen zouden adviezen van CB en artsen beter op moeten volgen.
(Ik ga er overigens van uit dat bovenstaande voorbeelden niet op jou van toepassing zijn
)
Ik ben 't wel met je eens Pyttpytt...maar dan heb je het vaak ook over mensen die zelf gewoon niet goed nadenken over de gevolgen van hun keuzes, en denken 'ik doe lekker wat ik zelf goed vind en wat mij uitkomt' ipv 'wat is het beste voor mijn kind?'
In wezen zijn dit soms gewoon heel egoïstische of kortzichtige mensen. Ik heb een vriendin die in een achterstandswijk woont en waar er buurkindjes om 9 uur 's ochtends (op zondagochtend bijv.) al voor de deur staan omdat ze van hun moeder de deur zijn 'uitgezet' met de opdracht buiten te blijven (in de vrieskou, ik was daar toen op bezoek dus ik weet dat het zo was) tot etenstijd, 's avonds om 18:00. Het waren een meisje van 5 en haar kleine zusje van 3.
Bizar...
Diezelfde vriendin heeft haar kinderen op een hele andere manier opgevoed dan ik zou doen... ik denk ook vooral (toen) uit gemakzucht, zich niet lekker voelen (veel gezondheidsproblemen), een slecht huwelijk, geldproblemen, etc. etc. Dan heb je de basis al verkeerd en dan is het ook heel moeilijk om goede, gezonde keuzes te maken voor je kinderen.
In wezen zijn dit soms gewoon heel egoïstische of kortzichtige mensen. Ik heb een vriendin die in een achterstandswijk woont en waar er buurkindjes om 9 uur 's ochtends (op zondagochtend bijv.) al voor de deur staan omdat ze van hun moeder de deur zijn 'uitgezet' met de opdracht buiten te blijven (in de vrieskou, ik was daar toen op bezoek dus ik weet dat het zo was) tot etenstijd, 's avonds om 18:00. Het waren een meisje van 5 en haar kleine zusje van 3.
Bizar...
Diezelfde vriendin heeft haar kinderen op een hele andere manier opgevoed dan ik zou doen... ik denk ook vooral (toen) uit gemakzucht, zich niet lekker voelen (veel gezondheidsproblemen), een slecht huwelijk, geldproblemen, etc. etc. Dan heb je de basis al verkeerd en dan is het ook heel moeilijk om goede, gezonde keuzes te maken voor je kinderen.
Maar die mensen selecteren toch wel wat ze zelf belangrijk vinden..
Bijvoorbeeld:
In een discussie over fruit zei iemand ik begin met met 3 maanden.
Toen zei ik: Waarom wacht je niet tot 6 maanden? (gewoon om de reden te weten).
Haar reply was op de potjes staat toch 4 maanden!!! dus ik hoef toch niet te wachten tot 6 maanden.
Toen vroeg ik: Maar als er 4 maanden op de potjes staat waarom begin je dan met 3 maanden??
Toen kreeg ik een scheld kanonnade waar je u tegen zegt.
Want 3 maanden is een prima leeftijd om met fruit te beginnen.
Als ze het niet willen weten dring je als CB, jeugdzorg of weet ik wat toch niet door.
Bijvoorbeeld:
In een discussie over fruit zei iemand ik begin met met 3 maanden.
Toen zei ik: Waarom wacht je niet tot 6 maanden? (gewoon om de reden te weten).
Haar reply was op de potjes staat toch 4 maanden!!! dus ik hoef toch niet te wachten tot 6 maanden.
Toen vroeg ik: Maar als er 4 maanden op de potjes staat waarom begin je dan met 3 maanden??
Toen kreeg ik een scheld kanonnade waar je u tegen zegt.
Want 3 maanden is een prima leeftijd om met fruit te beginnen.
Als ze het niet willen weten dring je als CB, jeugdzorg of weet ik wat toch niet door.
Maar denk je dat die ouders werkelijk denken dat ze het goed doen, dat ze erover nagedacht hebben en bewust tot deze keuze hebben besloten omdat ze denken dat dit het beste is? Ik denk dat jouw voorbeelden juist voorbeelden zijn van mensen die NIET nadenken en bewust opvoeden.quote:
[..]
Helemaal mee eens.
Maar... Wat als jij als ouder nou denkt dat het goed is voor je kind om het als 4 jarige tot 23 uur buiten te laten spelen, of om de spenen in de pure ranja te dopen, of het kind niet aan te pakken wanneer het andere kinderen pest, of met je kind dagelijks bij de mac zit... Dan denk jij misschien dat dat goed is, waarschijnlijk vanuit eigen gewoonte, maar ís dat dan goed? Ik denk het niet, en dit soort beslissingen kunnen behoorlijk grote consequenties hebben later. Daarom vind ik dat er soms iets teveel eigenwijzigheid heerst tegenover artsen en dergelijke.
haha, nee, ik ben te moeilijk volgens veel mensen, zeker als het op eten aankomtquote:Hier in OUD kun je niet zomaar roepen dat je je kind van 8 maanden dagelijks soesjes geeft, dan krijg je heel oud over je heen, en dat is tot op zekere hoogte ook terecht. Ik denk dat fora als deze onzekere ouders kunnen helpen om juist te kiezen, of dmv discussies kritisch te blijven over eigen gedrag, maar anderszijds staat het internet ook vol lulkoek. Niet iedereen kan daar even wijs mee omgaan helaas, en juist die mensen zouden adviezen van CB en artsen beter op moeten volgen.
(Ik ga er overigens van uit dat bovenstaande voorbeelden niet op jou van toepassing zijn
Maar ik denk dat deze mensen op internet enzo deze zaken ook niet opzoeken en ook niet naar het cb luisteren.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
ik denk dat je je door deze eerste keuzes gaat realiseren dat er heel veel beslissingen aan zitten te komen en dat ze steeds belangrijker worden. Je begint klein met zaken die op dat moment belangrijk zijn en zo groei je langzaam mee met je kind en worden de beslissingen groter en belangrijker.quote:
[..]
Precies.
Tuurlijk maak je je in het begin druk over zaken als borst of flesvoeding (je moet nu eenmaal een keuze maken), over slaapgedrag, huilgedrag of geef ik een speen of niet.
Je hebt namelijk een baby en dan zijn die dingen nu eenmaal aan bod en ook belangrijk.
Maar als je kinderen opgroeien blijkt dat dat soort zaken er voor zijn toekomst niet zo toedoen. Is mijn ervaring dan heh. Of in ieder geval niet meetbaar zoals je al zegt.
Ik heb dan wel maar 1 kind, maar ik ben zeker veranderd in de loop van de jaren. Ik zou 10 jaar geleden een hele andere moeder geweest zijn dan ik nu ben. Het grote plaatje overzien op de lange termijn lijkt me ook vreselijk moeilijk, juist omdat alles constant verandert.quote:Je zou kunnen zeggen; ik heb mijn baby vaak laten huilen en daarom is hij nu moeilijk in de omgang. Tja, misschien...misschien ook niet.
Door de speen heeft hij een overbite gekregen, toen een beugel en nu wordt hij gepest. Maar wat als je die speen niet had gegeven...dan voelde hij zich als baby misschien wel niet veilig...en wat heeft dat voor gevolgen?
Niet meetbaar dus...
Maar toch moet je keuzes maken.
Om over het gebruik van ovu-testjes om uberhaupt zwanger te worden maar even niet te spreken, dat doet er namelijk al helemaal niet toe
Ik ga trouwens nu met baby 3 heel anders om dan met baby 1.
Ik ben veranderd, de tijd is weer anders, de babies zijn anders en ons leven ziet er nu anders uit. Dat zijn allemaal zaken waardoor je je keuzes aanpast.
Wat dat later voor gevolgen zal hebben....wist ik het maar. Je kiest naar eer en geweten en wil het beste doen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dit was eigelijk meer waar ik aan dacht toen ik de OP las van het vorige deel. Sommige dingen zijn gewoon ''logisch'' nadenken. Ik heb geen kinderen maar weet genoeg om te weten dat een je kind van 3,5 maand geen koekjes moet geven, daar is de maag niet voor klaar. En met 3,5 in de kinderstoel, lijkt me niet zo gezond voor de ontwikkeling van de rugwervel. En bij dit soort mensen denk ik dan volgens mij ''klooi'' je maar wat aan.. misschien terecht misschien onterechtquote:
mijn laatste post:
Ik geef mijn mening ook wel hoor.. in het begin voornamelijk wat overemotioneel
Klopt internet is een mooie fora maar voor sommige mensen is het moeilijk om daar mee om tegaan. En het bovenstaande waar je schreef dat je denkt dat iets goed is uit eigen gewoonte, zijn ook de mensen die heel eigenwijs kunnen zijn, ja maar mijn ouders deden het ook zo en ik ben er ook niet aan dood gegaan. En dan denk ik: je krijgt volgens mij als ouder genoeg informatie en waarschuwingen al dan niet van het CB al dan niet van internet of van andere ouders in je omgeving, als je oplettend bent dan zie je toch de verschillen, dan zie je toch dat het ook anders kan.?? En je star vasthouden aan iets om dat je het gewend bent, vind ik geen goede zaak. En ja dan is soms ''logisch nadenken''quote:
[..]
Helemaal mee eens.
Maar... Wat als jij als ouder nou denkt dat het goed is voor je kind om het als 4 jarige tot 23 uur buiten te laten spelen, of om de spenen in de pure ranja te dopen, of het kind niet aan te pakken wanneer het andere kinderen pest, of met je kind dagelijks bij de mac zit... Dan denk jij misschien dat dat goed is, waarschijnlijk vanuit eigen gewoonte, maar ís dat dan goed? Ik denk het niet, en dit soort beslissingen kunnen behoorlijk grote consequenties hebben later. Daarom vind ik dat er soms iets teveel eigenwijzigheid heerst tegenover artsen en dergelijke.
Hier in OUD kun je niet zomaar roepen dat je je kind van 8 maanden dagelijks soesjes geeft, dan krijg je heel oud over je heen, en dat is tot op zekere hoogte ook terecht. Ik denk dat fora als deze onzekere ouders kunnen helpen om juist te kiezen, of dmv discussies kritisch te blijven over eigen gedrag, maar anderszijds staat het internet ook vol lulkoek. Niet iedereen kan daar even wijs mee omgaan helaas, en juist die mensen zouden adviezen van CB en artsen beter op moeten volgen.
(Ik ga er overigens van uit dat bovenstaande voorbeelden niet op jou van toepassing zijn
Be happy with the little things in life
Idd, kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen.quote:
[..]
ik denk dat je je door deze eerste keuzes gaat realiseren dat er heel veel beslissingen aan zitten te komen en dat ze steeds belangrijker worden. Je begint klein met zaken die op dat moment belangrijk zijn en zo groei je langzaam mee met je kind en worden de beslissingen groter en belangrijker.
Alles verandert idd, en je manier van opvoeden waarschijnlijk ook, dat is geen "go with the flow" of "niet nadenken" over de opvoeding maar gewoon voortschrijdend inzicht, al doende leert men.quote:Ik heb dan wel maar 1 kind, maar ik ben zeker veranderd in de loop van de jaren. Ik zou 10 jaar geleden een hele andere moeder geweest zijn dan ik nu ben. Het grote plaatje overzien op de lange termijn lijkt me ook vreselijk moeilijk, juist omdat alles constant verandert.
Ik zou nu ook een andere moeder zijn dan ik 18 jaar geleden was, ongeacht het feit dat de gebruikte "methode" tot een prima resultaat heeft geleid.
Of ze denken dat ze het goed doen. Ach ja, als ze niet beter weten? Als elk kind in de straat tot 23 uur buiten blijft, tja, dan denk je in elk geval dat dat normaal is.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 11:18 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar denk je dat die ouders werkelijk denken dat ze het goed doen, dat ze erover nagedacht hebben en bewust tot deze keuze hebben besloten omdat ze denken dat dit het beste is? Ik denk dat jouw voorbeelden juist voorbeelden zijn van mensen die NIET nadenken en bewust opvoeden.
[..]
Dat kan inderdaad ook. Ik vrees dat het heel wat aangekloot wordt met kinderen. Misschien ben ik wat naief door te denken dat iedereen nadenkt bij wat ie doet
Vind in elk geval dat de discussies hier in OUD over nuances gaan, want rapley of een potje, is wat mij betreft een nuance in de opvoeding. Voor beide wat te zeggen, beide voor- en nadelen. Ik zie hier geen situaties voorbijkomen waarvan ik, zoals TS in topic 1, denk: wat moet daar van terechtkomen zeg...
Dit forum heeft mij in elk geval op leuke ideetjes gebracht voor later. Had nog nooit goed en wel van dragen gehoord, maar het lijkt me fantastisch!
dan wil ik die nadelen wel eens horenquote:Op dinsdag 9 maart 2010 11:33 schreef Pyttpytt het volgende:
[..]
Of ze denken dat ze het goed doen. Ach ja, als ze niet beter weten? Als elk kind in de straat tot 23 uur buiten blijft, tja, dan denk je in elk geval dat dat normaal is.
Dat kan inderdaad ook. Ik vrees dat het heel wat aangekloot wordt met kinderen. Misschien ben ik wat naief door te denken dat iedereen nadenkt bij wat ie doet
Vind in elk geval dat de discussies hier in OUD over nuances gaan, want rapley of een potje, is wat mij betreft een nuance in de opvoeding. Voor beide wat te zeggen, beide voor- en nadelen. Ik zie hier geen situaties voorbijkomen waarvan ik, zoals TS in topic 1, denk: wat moet daar van terechtkomen zeg...
Dit forum heeft mij in elk geval op leuke ideetjes gebracht voor later. Had nog nooit goed en wel van dragen gehoord, maar het lijkt me fantastisch!
Een vraagje aan de moeders hier waarschijnlijk heel offtopic maar ben er wel benieuwd naar.. Hebben jullie zelf wel eens het idee er een generatie kloof is tussen hoe jij je kind(eren) opvoed en zoals je ouders je hebben opgevoed, en dat je dat ook te horen krijgt?? Dat ze zich dan afvragen wat er ''fout'' was aan hun opvoeding en dat je dan met duidelijk voorbeelden komt en dat ze het onzin vinden een heel simpel voorbeeld is het slapen/opmaken van het bedje: kindje moet laag onder in bed op de rug, (+/- 9 jaar geleden toen ik mijn opleiding deed en een jaar kraamzorg heb gehad was het laag in bed en op de zij) Er zijn heel duidelijke aanwijzingen voor waarom het op deze manier gedaan word en waarom je dit advies krijgt. Hoe gaan jullie hier mee om?? Ga je in discussie met (schoon)ouders als ze zich hier niet aan willen houden bijv omdat ze komen oppassen, zeg je er niks van.. of probeer je ze hier info over te geven en probeer je er later over te praten..
Be happy with the little things in life
Nou ja, uuh... verkeerd voorbeeld misschien haha. Nadeel voor rapley is misschien dat uuhh...quote:Op dinsdag 9 maart 2010 11:39 schreef Kleurdoos het volgende:
[..]
dan wil ik die nadelen wel eens horen
Geen idee haha
Je moet er ietsjes meer moeite voor doen, misschien? (ik zou ook eerder voor vers eten gaan dan potjes, magoe)
Nee, zowel bij mij ouders als bij mijn schoonvader niet... In die zin, ze geven wel aan hoe het vroeger ging, maar stellen dat niet als enige waarheid. Ze zijn oprecht geïnteresseerd in veranderingenquote:
Een vraagje aan de moeders hier waarschijnlijk heel offtopic maar ben er wel benieuwd naar.. Hebben jullie zelf wel eens het idee er een generatie kloof is tussen hoe jij je kind(eren) opvoed en zoals je ouders je hebben opgevoed, en dat je dat ook te horen krijgt?? Dat ze zich dan afvragen wat er ''fout'' was aan hun opvoeding en dat je dan met duidelijk voorbeelden komt en dat ze het onzin vinden een heel simpel voorbeeld is het slapen/opmaken van het bedje: kindje moet laag onder in bed op de rug, (+/- 9 jaar geleden toen ik mijn opleiding deed en een jaar kraamzorg heb gehad was het laag in bed en op de zij) Er zijn heel duidelijke aanwijzingen voor waarom het op deze manier gedaan word en waarom je dit advies krijgt. Hoe gaan jullie hier mee om?? Ga je in discussie met (schoon)ouders als ze zich hier niet aan willen houden bijv omdat ze komen oppassen, zeg je er niks van.. of probeer je ze hier info over te geven en probeer je er later over te praten..
Op het moment dat ik om advies vraag, dan krijg ik het en als mijn moeder inschat dat ze me kan helpen met het een of ander door ongevraagd advies te geven, dan doet ze dat wel, maar ze verwacht niet dat ik het klakkeloos overneem.Ik ben erg blij met ze
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Dat is dus het grappige, ik lees in het Rapley topic nou juist dat het zo veel makkelijker zou zijn.quote:
[..]
Nou ja, uuh... verkeerd voorbeeld misschien haha. Nadeel voor rapley is misschien dat uuhh...
Geen idee haha
(ik zou ook eerder voor vers eten gaan dan potjes, magoe)
Ik weet wel een nadeel van Rapley hoor!
Dat het een klerezooi wordt die je op moet ruimen. En daar moet je maar net altijd tijd en zin voor/in hebben. Oh, en vers eten kan je ook pureren he? De Rapley-discussie is niet per se potjes vs rapley maar meer gepureerd eten vs Rapley.
***
Ja, nou goed, ik moet nog aan kinderen beginnen, dus over de zooi kan ik niet meepraten. Wel een nadeel gevonden dusquote:Op dinsdag 9 maart 2010 11:49 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Dat is dus het grappige, ik lees in het Rapley topic nou juist dat het zo veel makkelijker zou zijn.
Ik weet wel een nadeel van Rapley hoor!
Oh, en vers eten kan je ook pureren he? De Rapley-discussie is niet per se potjes vs rapley maar meer gepureerd eten vs Rapley.
En het is ook net wat je makkelijk vind he. Maar zoals ik al zei, een nuance, zolang het kind maar wat te nassen heeft
Hier met mijn ouders ook zo. En vooral mijn moeder ziet erg veel goeds in de dingen zoals wij (mijn zusje en ik) ze nu doen. Van sommige dingen zegt ze ook gewoon dat ze het jammer vindt dat dat vroeger anders was.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 11:48 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Nee, zowel bij mij ouders als bij mijn schoonvader niet... In die zin, ze geven wel aan hoe het vroeger ging, maar stellen dat niet als enige waarheid. Ze zijn oprecht geïnteresseerd in veranderingen
Ik ben erg blij met ze
Mijn schoonouders wat minder, maar ik zal ze wel altijd vertellen hoe wij het willen. Ik vind dat, ondanks het feit dat het natuurlijk heel lief is dat ze op willen passen, het dan niet zo is dat we daar zo dankbaar voor moeten zijn dat we niet mogen zeggen wat we verwachten
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Hier dacht ik ook meteen aanquote:Op dinsdag 9 maart 2010 11:49 schreef Brighteyes het volgende:
Ik weet wel een nadeel van Rapley hoor!
Ik heb mijn zoon deels heel anders opgevoed dan mijn ouders mij opgevoed hebben; mijn vader is van het type "streng maar rechtvaardig" maar hij was te druk met zijn carrière om behalve de boeman ook werkelijk opvoeder te zijn, en mijn moeder is van het type wat het wel goed bedoelt maar zich werkelijk overal druk om maakt, maar zo totaal anders is dan ik dat het lastig combineert...quote:
Een vraagje aan de moeders hier waarschijnlijk heel offtopic maar ben er wel benieuwd naar.. Hebben jullie zelf wel eens het idee er een generatie kloof is tussen hoe jij je kind(eren) opvoed en zoals je ouders je hebben opgevoed, en dat je dat ook te horen krijgt?? Dat ze zich dan afvragen wat er ''fout'' was aan hun opvoeding en dat je dan met duidelijk voorbeelden komt en dat ze het onzin vinden een heel simpel voorbeeld is het slapen/opmaken van het bedje: kindje moet laag onder in bed op de rug, (+/- 9 jaar geleden toen ik mijn opleiding deed en een jaar kraamzorg heb gehad was het laag in bed en op de zij) Er zijn heel duidelijke aanwijzingen voor waarom het op deze manier gedaan word en waarom je dit advies krijgt. Hoe gaan jullie hier mee om?? Ga je in discussie met (schoon)ouders als ze zich hier niet aan willen houden bijv omdat ze komen oppassen, zeg je er niks van.. of probeer je ze hier info over te geven en probeer je er later over te praten..
Enfin, het resultaat is dus dat ik niet al te veel onder de indruk was van de opvoeding die mijn ouders mij hebben gegeven, en ze wisten dus dat ik het anders zou doen, ze wisten ook dat commentaar daarop weinig effectief zou zijn
Ik vind mijn band met mijn zoon ook beduidend beter dan de band met mijn ouders, en ik geloof dat mijn zoon het daarmee eens is.
Onze situatie is overigens wel anders dan de meeste "standaard" situaties; ik ben altijd alleen met hem geweest en heb om te voorkomen dat mijn kind over me heen zou lopen (dat risico loop je nou eenmaal met een kind van mij) wel vrij strikt de "streng maar rechtvaardig" tactiek toegepast, waarbij ik wel veel ruimte liet voor eigen keuzes, verantwoordelijkheid en inspraak.
Zou ik het samen met een partner anders gedaan hebben? Ja, waarschijnlijk wel.
Zou ik het nu anders doen? Ja, dat denk ik wel, al was het alleen al omdat je geen 2 dezelfde kinderen krijgt.
Zou het resultaat "beter" zijn? Geen idee, dat zou de tijd moeten leren.
Ik moet zeggen dat ik de klerezooi wel mee vindt vallen, eigenlijk.quote:
[..]
Dat is dus het grappige, ik lees in het Rapley topic nou juist dat het zo veel makkelijker zou zijn.
Ik weet wel een nadeel van Rapley hoor!
Oh, en vers eten kan je ook pureren he? De Rapley-discussie is niet per se potjes vs rapley maar meer gepureerd eten vs Rapley.
En ik vind het echt gemakkelijker. We hebben van het weekend een keer een potje gedaan (lijkt me wel zo fijn als ze dat ook kent en eet), maar dat vond ik echt meer gedoe. Met rapley zet ik een bordje met wat dingen voor haar neer en we eten lekker allemaal tegelijk. Met dat potje moest ik haar telkens een hapje voeren, waardoor ik niet echt aan mijn eigen eten toekwam. Misschien doe ik het niet efficient hoor, dat kan, maar ik vond het niet gezelliger en gemakkelijker, dat potje
Maar uiteindelijk maakt het ook neit veel uit, is het alleen een keuze die je maakt. Het maakt uiteindelijk niet uit, ze krijgen netjes op tijd en gezond te eten; wat wil je nog meer?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
een deel 2? dat zag ik even niet aankomen
even bijlezen dus
even bijlezen dus
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Ja, FOK! is soms net het ouderschap, vol verrassingenquote:Op dinsdag 9 maart 2010 12:04 schreef teamlead het volgende:
een deel 2? dat zag ik even niet aankomen
even bijlezen dus
Dat zeg ik, Rapley'ers vinden het makkelijker dan een potje.quote:
[..]
Ik moet zeggen dat ik de klerezooi wel mee vindt vallen, eigenlijk.
En ik vind het echt gemakkelijker. We hebben van het weekend een keer een potje gedaan (lijkt me wel zo fijn als ze dat ook kent en eet), maar dat vond ik echt meer gedoe. Met rapley zet ik een bordje met wat dingen voor haar neer en we eten lekker allemaal tegelijk. Met dat potje moest ik haar telkens een hapje voeren, waardoor ik niet echt aan mijn eigen eten toekwam. Misschien doe ik het niet efficient hoor, dat kan, maar ik vond het niet gezelliger en gemakkelijker, dat potje
Nou... ik proef zo hier en daar wel af en toe een klein beetje de sfeer in het Rapley topic dat dat toch wel een klein tikkie beterderder is dan je kind een potje geven. Gepureerd vers eten is dan nog tot daar aan toe, maar een potje is toch niet best hoor.quote:Maar uiteindelijk maakt het ook neit veel uit, is het alleen een keuze die je maakt. Het maakt uiteindelijk niet uit, ze krijgen netjes op tijd en gezond te eten; wat wil je nog meer?
En dan ga ik hem hier eindelijk eens neer zetten, en ik hoop oprecht dat je niet boos wordt en dat je er mss zelf ook wel een klein tikkie om kan lachen want jij hebt voor mij echt de koning van de opmerkingen richting 'doorslaan' gemaakt. Wrsch heb je er niet eens bij stil gestaan wat je nou precies zei, en ergens valt het ook nog prima binnen de OP van TL want je denkt er iig wel goed over na, maar: 'Senna krijgt op het kdv gepureerd fruit, dat kan toch verder geen kwaad?'
Ik schoot echt serieus in de lach.
Je bedoelt er verder niks mee, in tegendeel, je probeert juist echt heel erg om het goede (of dat wat jullie het goede vinden, weloverwogen en doordacht (TS leest u mee!)) te doen. Ik vind het zo'n mooi voorbeeld van een tikkie de realiteit verliezen in een poging om alles maar zo goed en verantwoord mogelijk te doen.
En hulde daarvoor, trouwens want ik vind een potje soms nl. wel de makkelijkste optie.
Als wij bijv. te pittig eten voor Sasha en ik heb niet iets zelfgefabriceerds in de vriezer liggen krijgt hij een potje. Of liever 'kreeg' want meneer blieft ze tegenwoordig echt niet meer. Hij wil wat wij hebben of anders niet.
De ene keer at hij een hele week met ons mee omdat dat zo uit kwam en de week erop mss 3 keer een potje omdat dat beter uit kwam qua koken etc. Een mix dus bij ons. Weloverwogen, uit gemak omdat ik het soms te veel werk vind om 2 verschillende dingen te koken op een avond.
[ Bericht 1% gewijzigd door BE op 09-03-2010 12:21:51 ]
***
Prachtig voorbeeldquote:
Gisteren op het CB was er een vrouw met een zoontje van 2.5, die rende heel hard weg toen mijn dochter hem even wilde aaien. Dus ik zeg 'vind je het een beetje eng? waarop de moeder zegt 'hij moet zich niet zo aanstellen. en de vader 'je bent wel een beetje een mietje hoor, bang voor een meisje'
dus toen heb ik mijn scheur ook losgetrokken.
Deze ouders zullen vást het beste met hun kind voor hebben. Maar of ze nu echt nagedacht hebben over de (mogelijke) consequenties op langere termijn van hun kind op een dergelijke manier afkatten ? (Waarbij ik er voor het gemak nog maar even van uit ga dat ze het als "grapje" bedoelden)
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Julian krijgt ook wel eens vaker een potje te eten.
Inderdaad als ik pittig kook bijvoorbeeld. Vaker eet ie ook met de pot mee maar het zal ongeveer 50/50 zijn.
Er zit toch in wat ze nodig hebben?
Belangrijkste is dat een kind uiteindelijk mee leert te eten aan tafel.
Echt, als die potjes zo slecht waren mochten ze niet verkocht worden. Zelfs niet als ze maar een beetje slecht zijn. Er zijn zulke strenge regels voor babyvoeding.
En dat ben ik hier wel vaker tegengekomen, dat mensen beweren dat potjes SLECHT zijn.
En daarom discussier ik liever in Pol ofzo.
Ben het wel een beetje met TS eens. Af en toe gaan de discussies over de meest pietluttige dingen.
Inderdaad als ik pittig kook bijvoorbeeld. Vaker eet ie ook met de pot mee maar het zal ongeveer 50/50 zijn.
Er zit toch in wat ze nodig hebben?
Belangrijkste is dat een kind uiteindelijk mee leert te eten aan tafel.
Echt, als die potjes zo slecht waren mochten ze niet verkocht worden. Zelfs niet als ze maar een beetje slecht zijn. Er zijn zulke strenge regels voor babyvoeding.
En dat ben ik hier wel vaker tegengekomen, dat mensen beweren dat potjes SLECHT zijn.
En daarom discussier ik liever in Pol ofzo.
Ben het wel een beetje met TS eens. Af en toe gaan de discussies over de meest pietluttige dingen.
In deze ben ik het met je eens Teamlead, zo'n opmerking heeft consequenties voor het zelfbeeld en omgangsvormen van het betreffende kind, als dergelijke opmerkingen gewoonte zijn.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 12:17 schreef teamlead het volgende:
[..]
Prachtig voorbeeld
Deze ouders zullen vást het beste met hun kind voor hebben. Maar of ze nu echt nagedacht hebben over de (mogelijke) consequenties op langere termijn van hun kind op een dergelijke manier afkatten ? (Waarbij ik er voor het gemak nog maar even van uit ga dat ze het als "grapje" bedoelden)
Maar weet je, de voorbeelden die jij in je OP noemde vond ik niet zo treffend gekozen. Magoe, deel 2 nu.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
in de loop van deel 1 en dit deel zijn inderdaad al veel betere voorbeelden voorbij gekomen jaquote:
Maar weet je, de voorbeelden die jij in je OP noemde vond ik niet zo treffend gekozen. Magoe, deel 2 nu.
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Ik vind dat nadenken over hoe je kind het in de toekomst zal gaan doen door de keuzes die jij nu voor hem maakt moeilijk en niet te doen. En dna heb ik het niet over fv of bv of in eigen bed of bij jou in bed. Maar bv zoals wij nu hebben met de oudste de co-ouderschap. Wij hebben voor hem gekozen dat dit het beste is. Maar ja, wie zegt dat? Over een aantal jaren zal blijken of het een goeie keuze was of niet.
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Dat soort grapjes heb ik zo'n hekel aan.. ouders die lollig proberen te zijn over de rug van hun kind. Ze denken op zo'n moment volgens mij dat hun kind het niet hoort of niet echt begrijpt of zo.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 12:17 schreef teamlead het volgende:
[..]
Prachtig voorbeeld
Deze ouders zullen vást het beste met hun kind voor hebben. Maar of ze nu echt nagedacht hebben over de (mogelijke) consequenties op langere termijn van hun kind op een dergelijke manier afkatten ? (Waarbij ik er voor het gemak nog maar even van uit ga dat ze het als "grapje" bedoelden)
Of erger, zoals het voorbeeld dat werd gegeven over dat 'mietje' zijn, dat de ouders vooral niet willen dat hun kind reageert zoals een kind hoort te doen, maar al vast volwassen is of zo en dan ook vooral groot, sterk, vooraanstaand (alles wat de vader zelf niet is)... van dat oergedrag dat nergens op slaat.
Ik denk ook niet dat dit soort grapjes op lange termijn goed zijn voor zijn zelfontwikkeling.. lijkt mij dat je daar heel onzeker van wordquote:
[..]
Dat soort grapjes heb ik zo'n hekel aan.. ouders die lollig proberen te zijn over de rug van hun kind. Ze denken op zo'n moment volgens mij dat hun kind het niet hoort of niet echt begrijpt of zo.
Be happy with the little things in life
Ha, deel twee. Ik heb net een oké en ga zo door sticker gekregen op mijn kind, dus. 
En ik deed zoals jij BE, ik gaf ze echt een potje als wij patat aten bijvoorbeeld. Of scherp gekruid. Tja, ik eet zelf ook niet elke dag verantwoord hoor. (ja sorry ) Go with the flow enzo. En mijn jongens hebben al vanaf de geboorte een "gezonde eetlust" met drie reepjes paprika en een sperzieboon waren die écht niet tevreden. Dus "gewoon" een aardappel-groente stamppotje hadden ze wel nodig elke dag. (en dan nóg 'snachts voor een fles komen ook hè )
Als een ander wel kiest voor Rapley is dat ook prima. Ieder zijn ding. Ik vond het al gauw een zooi. Maar goed, dat smeren met eten ontdekken ze sowieso wel.
En ja, ik kijk meer dan mijn ouders naar mijn kind. En wat voor hen goed is. Dat is denk ik ook meer de tijdsgeest. Vroeger kreeg je kinderen en waren die "erbij" nu draait het veel toch om die kinderen. Dat lijkt mij ook niet helemaal gezond dus kies ik voor een tussenweg. Ze beslissen dingen mee, maar liggen niet in mijn bed. En bij beslissingen die voor hen nodig zijn (verhuizen voor een school bijvoorbeeld) gaan we ook niet voorbij aan onze eigen wensen en behoeftes. Ik merk zeker bij mijzelf dat die makkelijk op de achtergrond raken. Kleding kopen is makkelijker voor hen dan voor mijzelf bijvoorbeeld.
En ik deed zoals jij BE, ik gaf ze echt een potje als wij patat aten bijvoorbeeld. Of scherp gekruid. Tja, ik eet zelf ook niet elke dag verantwoord hoor. (ja sorry
) Go with the flow enzo. En mijn jongens hebben al vanaf de geboorte een "gezonde eetlust" met drie reepjes paprika en een sperzieboon waren die écht niet tevreden. Dus "gewoon" een aardappel-groente stamppotje hadden ze wel nodig elke dag. (en dan nóg 'snachts voor een fles komen ook hè )Als een ander wel kiest voor Rapley is dat ook prima. Ieder zijn ding. Ik vond het al gauw een zooi. Maar goed, dat smeren met eten ontdekken ze sowieso wel.
En ja, ik kijk meer dan mijn ouders naar mijn kind. En wat voor hen goed is. Dat is denk ik ook meer de tijdsgeest. Vroeger kreeg je kinderen en waren die "erbij" nu draait het veel toch om die kinderen. Dat lijkt mij ook niet helemaal gezond dus kies ik voor een tussenweg. Ze beslissen dingen mee, maar liggen niet in mijn bed. En bij beslissingen die voor hen nodig zijn (verhuizen voor een school bijvoorbeeld) gaan we ook niet voorbij aan onze eigen wensen en behoeftes. Ik merk zeker bij mijzelf dat die makkelijk op de achtergrond raken. Kleding kopen is makkelijker voor hen dan voor mijzelf bijvoorbeeld.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Oh en van die grapjes 
Wij hadden kraamvisite van R zijn werk. Een van die jongens had zijn zoontje van 3 meegenomen. "Zo dit zijn jou nieuwe ouders, hier ga je nu wonen" en "Vanavon slaap je in je eigen bed hoor want papa en mama willen doktertje spelen" kwamen geregeld voorbij 
Wij hadden kraamvisite van R zijn werk. Een van die jongens had zijn zoontje van 3 meegenomen. "Zo dit zijn jou nieuwe ouders, hier ga je nu wonen" en "Vanavon slaap je in je eigen bed hoor want papa en mama willen doktertje spelen" kwamen geregeld voorbij
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Sommige ouders bedoelen het ook echt afzeikerig.quote:
[..]
Dat soort grapjes heb ik zo'n hekel aan.. ouders die lollig proberen te zijn over de rug van hun kind. Ze denken op zo'n moment volgens mij dat hun kind het niet hoort of niet echt begrijpt of zo.
Toen mijn zoon 1½ was, was ik met hem en het zoontje van 2½ van een vriendin in het zwembad, nou waren beide jongens vanaf 3 maanden naar ouder en kind zwemmen geweest, en dus zo watervrij dat je in je uppie met gemak 2 van zulke kleintjes mee kon nemen in het zwembad.
We zijn dus in ruim 1.20 m. diep water en de heren vermaken zich prima, een eindje verderop is een vader met een jongentje van een jaar of 6 wat simpelweg bang is voor het water, en de vader zegt tegen het jongentje "kijk, zelfs die babies durven het, dus jij moet je niet zo aanstellen"
Waarop ik die vader even toegebeten heb dat hij het zijn kind niet kwalijk moet nemen dat hij als ouder niet de moeite heeft genomen met hem te gaan zwemmen toen hij klein was.
Daarom kieze ze er ook voor denk ikquote:
[..]
Dat zeg ik, Rapley'ers vinden het makkelijker dan een potje.
Zie boven; mensen die rapleyen doen dat omdat zij VINDEN dat dat VOOR HUN het beste is. Dus dat dat een beetje doorklinkt in de posts is ook niet zo gek, denk ik, maar iig wat mij betreft niet als oordeel over een ander.quote:[..]
Nou... ik proef zo hier en daar wel af en toe een klein beetje de sfeer in het Rapley topic dat dat toch wel een klein tikkie beterderder is dan je kind een potje geven. Gepureerd vers eten is dan nog tot daar aan toe, maar een potje is toch niet best hoor.
ow, haha, ja, zo klinkt het een beetje raar, maar ik bedoelde met 'kwaad kunnen' meer dat het oefenen met stukjes dan wat minder goed zou kunnen gaan, dan dat gepureerd fruit niet goed zou zijnquote:En dan ga ik hem hier eindelijk eens neer zetten, en ik hoop oprecht dat je niet boos wordt en dat je er mss zelf ook wel een klein tikkie om kan lachen want jij hebt voor mij echt de koning van de opmerkingen richting 'doorslaan' gemaakt. Wrsch heb je er niet eens bij stil gestaan wat je nou precies zei, en ergens valt het ook nog prima binnen de OP van TL want je denkt er iig wel goed over na, maar: 'Senna krijgt op het kdv gepureerd fruit, dat kan toch verder geen kwaad?'
Ik schoot echt serieus in de lach.
Ik vind het zo'n mooi voorbeeld van een tikkie de realiteit verliezen in een poging om alles maar zo goed en verantwoord mogelijk te doen.
zo zie je maar dat dingen soms anders over kunnen komen dan bedoeld Wij gaan langzaam over naar mee-eten met ons, maar vooralsnog gooi ik iedere dag in een klein pannetje water wat te koken stukjes groente. Het zal ongeveer net zoveel tijd in beslag nemen als een potje opwarmen, dus volgens mij kiezen we allebei voor gemakkelijk, alleen hebben we dan een ander idee van gemakkelijkquote:En hulde daarvoor, trouwens want ik vind een potje soms nl. wel de makkelijkste optie.
Als wij bijv. te pittig eten voor Sasha en ik heb niet iets zelfgefabriceerds in de vriezer liggen krijgt hij een potje. Of liever 'kreeg' want meneer blieft ze tegenwoordig echt niet meer. Hij wil wat wij hebben of anders niet.
De ene keer at hij een hele week met ons mee omdat dat zo uit kwam en de week erop mss 3 keer een potje omdat dat beter uit kwam qua koken etc. Een mix dus bij ons. Weloverwogen, uit gemak omdat ik het soms te veel werk vind om 2 verschillende dingen te koken op een avond.
En ik vind het niet erg hoor, je opmerking. Ik snap hem zelfs wel, als ik het zo lees als jij het nu neerzet
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ow, die "grapjes"
Ik vind het vreselijk en wil dat ook werkelijk niet. schaap doet het nog wel eens per ongeluk, omdat hij niet in de gaten heeft wat het voor consequenties kan hebben. Ik wijs hem daar nu al op; niet dat Senna het nu al snapt, maar het is maar beter om je nu al aan te wennen om het niet te doen, dan straks als ze het wel snapt.
Mijn schoonvader heeft daar ook een handje van, en die ga ik het ook nog wel vertellen. En de eerste die durft te dreigen met in de zak mee naar Spanje of geen kadootjes als ze neit lief is, die krijgt de wind van voren
Zo heb ik me ook heilig voorgenomen om haar straks niet te gaan plagen met verliefdheden. Dat is toch helemaal niet relaxt als je ouders daar flauwe grapjes over maken of telkens over beginnen.
Ik vind het vreselijk en wil dat ook werkelijk niet. schaap doet het nog wel eens per ongeluk, omdat hij niet in de gaten heeft wat het voor consequenties kan hebben. Ik wijs hem daar nu al op; niet dat Senna het nu al snapt, maar het is maar beter om je nu al aan te wennen om het niet te doen, dan straks als ze het wel snapt.
Mijn schoonvader heeft daar ook een handje van, en die ga ik het ook nog wel vertellen. En de eerste die durft te dreigen met in de zak mee naar Spanje of geen kadootjes als ze neit lief is, die krijgt de wind van voren
Zo heb ik me ook heilig voorgenomen om haar straks niet te gaan plagen met verliefdheden. Dat is toch helemaal niet relaxt als je ouders daar flauwe grapjes over maken of telkens over beginnen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik was daar eerst ook heel stellig in maar kom daar wat op terug. DAt van"mietje" of die baby's durven het vind ik niet vallen onder plagen trouwens, dat vind ik gewoon kwetsend!
Ik plaag mijn kinderen wel. Maar op een liefdevolle manier. Anders worden ze wel heel overgevoelig viel mij op. En ze weten dat ook. en nu merk ik dat ze me terug gaan plagen ook. dus ook met verliefdheden. Maar dan niet persoonlijk. Oudste begint sexualiteit te ontdekken en daar wat over grappen en grollen kan nu nog. Straks als het voor hem wat serieuzer wordt niet meer maar dan is het middels de plagerijtjes wel bespreekbaar gemaakt. Kinderen onderling plagen ook, en mijn jongens hebben toch gauw de neiging plagen als pesten te ervaren, en dat is ook wat al te gortig.
Ik plaag mijn kinderen wel. Maar op een liefdevolle manier. Anders worden ze wel heel overgevoelig viel mij op. En ze weten dat ook. en nu merk ik dat ze me terug gaan plagen ook.
dus ook met verliefdheden. Maar dan niet persoonlijk. Oudste begint sexualiteit te ontdekken en daar wat over grappen en grollen kan nu nog. Straks als het voor hem wat serieuzer wordt niet meer maar dan is het middels de plagerijtjes wel bespreekbaar gemaakt. Kinderen onderling plagen ook, en mijn jongens hebben toch gauw de neiging plagen als pesten te ervaren, en dat is ook wat al te gortig.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Plagen is ook niet verkeerd, integendeel, net zoals je zegt.
Maar ik hou niet van 'grapjes' zoals dat van Sinterklaas.
Ik heb zo snel geen voorbeeld paraat over de andere grapjes en plagerijtjes die ik niet wil, maar je kunt bij (kleine) kinderen zoveel radartjes aan het werk zetten met opmerkingen die voor ouderen duidelijk een grapje zijn, maar die voor (kleine) kinderen heel zwaar zijn.
En over verliefdheden: ik vond het ook niet fijn om geplaagd te worden met mijn verliefdheidjes. Telkens plagend vragen hoe het met die ene jongen is ofzo. Dat is niet relaxt en daar werd ik alleen maar onzeker en gesloten van.
Maar ik hou niet van 'grapjes' zoals dat van Sinterklaas.
Ik heb zo snel geen voorbeeld paraat over de andere grapjes en plagerijtjes die ik niet wil, maar je kunt bij (kleine) kinderen zoveel radartjes aan het werk zetten met opmerkingen die voor ouderen duidelijk een grapje zijn, maar die voor (kleine) kinderen heel zwaar zijn.
En over verliefdheden: ik vond het ook niet fijn om geplaagd te worden met mijn verliefdheidjes. Telkens plagend vragen hoe het met die ene jongen is ofzo. Dat is niet relaxt en daar werd ik alleen maar onzeker en gesloten van.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik ben net bezig in topic 1 (goede OP, teamlead!) en het begint al direct goed met zo'n waanzinnige moeder . Nu verder lezen .
. Nu verder lezen .
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
ik snap wat je bedoelt. en we bedoelen hetzelfde denk ik. ik vind het niet kies om te plagen met zoiets persoonlijks als een verliefdheid. Maar met verliefd zijn op zich wel. Een beetje luchtig maken van het onderwerp in zijn algemeenheid. en van die Sintdingen wil ik écht niet hebben. Net als net doen of je m op het dak ziet trouwens. Dat gaat mij te ver.quote:
Plagen is ook niet verkeerd, integendeel, net zoals je zegt.
Maar ik hou niet van 'grapjes' zoals dat van Sinterklaas.
Ik heb zo snel geen voorbeeld paraat over de andere grapjes en plagerijtjes die ik niet wil, maar je kunt bij (kleine) kinderen zoveel radartjes aan het werk zetten met opmerkingen die voor ouderen duidelijk een grapje zijn, maar die voor (kleine) kinderen heel zwaar zijn.
En over verliefdheden: ik vond het ook niet fijn om geplaagd te worden met mijn verliefdheidjes. Telkens plagend vragen hoe het met die ene jongen is ofzo. Dat is niet relaxt en daar werd ik alleen maar onzeker en gesloten van.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.
Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...
Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Maar dat is toch helemaal niet eerlijk? Natuurlijk durft zijn broertje wel, die heeft nog geen idee wat ie doet en hoe groot dat zwembad is en hoeveel water er is en hoe hulpeloos hij zich mischien wel kan voelen in dat vele water, en hoe eng dat kan zijn zijn, en misschien wel hoe een slok water je de adem kan benemen...quote:
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.
Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Kijk en dat is dus wat ik bedoelquote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:19 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar dat is toch helemaal niet eerlijk? Natuurlijk durft zijn broertje wel, die heeft nog geen idee wat ie doet en hoe groot dat zwembad is en hoeveel water er is en hoe hulpeloos hij zich mischien wel kan voelen in dat vele water, en hoe eng dat kan zijn zijn, en misschien wel hoe een slok water je de adem kan benemen...
Wij weten dat Mikael juist dat zetje nodig heeft om het wel te durven. En daar bedoelen we niks kwetsend mee. Maar een ander vat dat waarschijnlijk wel zo op.
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Ben je niet bang dat je haar te beschermend opvoedt, met zulke maatregelen?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 12:44 schreef miss_sly het volgende:
Mijn schoonvader heeft daar ook een handje van, en die ga ik het ook nog wel vertellen. En de eerste die durft te dreigen met in de zak mee naar Spanje of geen kadootjes als ze neit lief is, die krijgt de wind van voren
Nee juist niet. Waarom moet je je kind bang laten maken voor iets wat een feest is. ik wil dat soort dingen bij mijn kinderen ook niet hebben.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:21 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Ben je niet bang dat je haar te beschermend opvoedt, met zulke maatregelen?
Oh en weet je wat ook zo vervelend is. Dat mensen dat hun eigen kind niet iets willen verbieden. "Nee dat mag niet want dan word die mevrouw boos" Ja hallo, van mij mag ie wel lawaai maken hoor je wilt het zelf niet hebben zeg dat dan gewoon
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
En toch vind ik dat van een andere orde dan wat er in mijn situatie gebeurde, het eigen broertje als voorbeeld nemen is wat makkelijker, daar wil een kind graag de grote broer voor zijn en dus meer durven, het kind in mijn geval werd voor mijn gevoel echt afgezeken.quote:
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.
Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...
Daarbij: als je een 6-jarig kind hebt wat nog niet kan zwemmen en bang is van water dan moet je toch eens bij jezelf gaan nadenken hoe dat komt.... een kind met permanente waterangst daargelaten, maar als je het al jaren probeert dan weet je dat inmiddels ook wel, en hoef je het kind niet met 2 peuters te vergelijken.
Ik zeg Mikael nooit dat ie een baby is. Alleen als ie er zelf om vraagt
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Wat is daar te beschermend aan?quote:
[..]
Ben je niet bang dat je haar te beschermend opvoedt, met zulke maatregelen?
Ik vind het niet correct om te dreigen met dingen die je niet gaat uitvoeren. En ze gaat niet mee in de zak naar Spanje als ze niet lief is en ze krijgt natuurlijk wel gewoon kadootjes. Dus maak je een kind niet bang of onzeker met dingen die toch niet waar zijn.
De bedoeling is dat als ik iets zeg, dat ze er van uit kan gaan dat dat ook zo is, zo gebeurt. Als ik dus zeg dat ze iets niet mag, omdat ze dan straf krijgt, dan is dat ook zo. Maar de straf waarmee dan gedreigd wordt, zal ook uitvoerbaar zijn, bijv 3 minuten op de trap (whatever, ik heb nog niet over straffen na hoeven denken, ze is pas 7,5 maand
). Zo leert ze oa met die dingen dat ze kan vertrouwen op wat ik zeg, goede en minder goede (straf) dingen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
disclaimer: ik wil jou niet persoonlijk aanvallen en zéker geen rel veroorzakenquote:
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.
Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...
Met alle respect, zonder jou of je kinderen te kennen:
Dit is eigenlijk een heel mooi voorbeeld van wat ik bedoel. Op korte termijn werkt jullie aanpak prima: Mikael durft over de drempel en gaat het water in.
Maar op de lange termijn: welk signaal geef je hem hiermee? Dat zijn broertje stoerder/dapperder is en hij dus wel "moet"? Dat als hij dat niet durft, hij eigenlijk dus "nog maar een baby is" terwijl hij zichzelf ziet als de grote broer?
Of hebben jullie het hierover gehad en zijn jullie tot de conclusie gekomen dat voor Mikael er geen sprake is van een negatief signaal en er dus niets aan de hand is? (want dat kan natuurlijk ook
) Natuurlijk speelt het mee hoe vaak je gaat zwemmen. Als het 1x per jaar is, heeft het natuurlijk veel minder impact dan wanneer je iedere week gaat
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nou ja ik bedoelde meer het proberen tegenhouden van ongewenste opmerkingen van buitenaf, tot op zekere hoogte hoort dat er bij, maar je kan ook daarin doorslaan. Ik ben dan bang dat je kinderen krijgt die heel snel uit het veld geslagen zijn door een snauw of een opmerking van iemand die buiten de invloedsfeer van de ouders ligt, zoals een leraar op school of een trainer/coach op de training.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:24 schreef MeNicole2 het volgende:
[..]
Nee juist niet. Waarom moet je je kind bang laten maken voor iets wat een feest is. ik wil dat soort dingen bij mijn kinderen ook niet hebben.
Oh en weet je wat ook zo vervelend is. Dat mensen dat hun eigen kind niet iets willen verbieden. "Nee dat mag niet want dan word die mevrouw boos" Ja hallo, van mij mag ie wel lawaai maken hoor je wilt het zelf niet hebben zeg dat dan gewoon
Ik heb zelf een x aantal van die kinderen getrained waarbij de ouders dan achteraf verhaal kwamen halen over een (in mijn ogen) onschuldige opmerking. Vaak bleek het dan ook dat de kinderen in kwestie iets totaal anders hadden opgevat dan wat bedoeld was.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 09-03-2010 13:29:34 ]
Tess krijgt bijna altijd een zelfgefabriceerde maaltijd, een potje alleen als ik vergeten ben iets uit de vriezer te halen of als we weg moeten. Ik gebruik Rapley soms
maar ik merk dat Tess dan absoluut niet voldaan is.
Ik haal soms tips van Fok, soms van ouders en heel soms van het cb, maar ik heb een eigen manier van opvoeden. Amber mag een hoop maar er zijn ook dingen die absoluut niet mogen. Ik denk dat ik redelijk makkelijk ben qua opvoeden, maar toch ook wel eens streng doch rechtvaardig.
Ik vind het belangrijk dat Amber netjes dank je wel zegt als ze iets krijgt, aan tafel moet ze netjes op een stoel zitten, niet hangen aan tafel en eten met een vork.
Tussen half 7 en 7 is het bedtijd, ook in de vakanties.
maar ik merk dat Tess dan absoluut niet voldaan is.
Ik haal soms tips van Fok, soms van ouders en heel soms van het cb, maar ik heb een eigen manier van opvoeden. Amber mag een hoop maar er zijn ook dingen die absoluut niet mogen. Ik denk dat ik redelijk makkelijk ben qua opvoeden, maar toch ook wel eens streng doch rechtvaardig.
Ik vind het belangrijk dat Amber netjes dank je wel zegt als ze iets krijgt, aan tafel moet ze netjes op een stoel zitten, niet hangen aan tafel en eten met een vork.
Tussen half 7 en 7 is het bedtijd, ook in de vakanties.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Alle opmerkingen kun je toch niet tegenhouden. Zo hadden wij afgelopen december nog zo'n sinterklaas geval in de winkel. Dan gaat een wildvreemde tegen mijn zoon zeggen: Als je nou niet stopt met zingen en schreeuwen gan je met zwarte piet mee in de zak. Soms komt het ineens uit een onverwachte hoek en dat stop je niet. Maar van opa's en oma's waar je kind zich veilig bij voelt wil ik dat soort dingen niet hebben.
En nee ik ben niet bang dat het daardoor niks kan hebben. Ik hoop dat mijn kinderen dan van mij aannemen dat het echt niet zo is en dat diegene die zulke dingen zegt in de war is
En nee ik ben niet bang dat het daardoor niks kan hebben. Ik hoop dat mijn kinderen dan van mij aannemen dat het echt niet zo is en dat diegene die zulke dingen zegt in de war is
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Hm, ik ben het wéér met je eens TL.
Ik houd er niet van om kinderen onderling te vergelijken. Daarmee doe je af aan hun gevoel voor individualiteit en bevorder je competitiviteit. Bovendien lijkt het me dat in dit geval Mikael niet serieus genoemd wordt in zijn angsten. Ik zou dan eerder opteren voor een heel geleidelike stap voor stap gewenning aan het water ipv ineens in het diepe (man, ik weet zélf nog heel goed de eerste keer dat ik géén bodem onder mijn voeten voelde, dát was eng ).
Ik houd er niet van om kinderen onderling te vergelijken. Daarmee doe je af aan hun gevoel voor individualiteit en bevorder je competitiviteit. Bovendien lijkt het me dat in dit geval Mikael niet serieus genoemd wordt in zijn angsten. Ik zou dan eerder opteren voor een heel geleidelike stap voor stap gewenning aan het water ipv ineens in het diepe (man, ik weet zélf nog heel goed de eerste keer dat ik géén bodem onder mijn voeten voelde, dát was eng
).
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Als het je al een aantal maal is overkomen dan kun je ook eens bij jezelf te rade gaan, ipv te denken dat de betreffende kinderen overgevoelig reageren.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:28 schreef Scorpie het volgende:
Ik heb zelf een x aantal van die kinderen getrained waarbij de ouders dan achteraf verhaal kwamen halen over een (in mijn ogen) onschuldige opmerking. Vaak bleek het dan ook dat de kinderen in kwestie iets totaal anders hadden opgevat dan wat bedoeld was.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Je bedoelt dat ze niet weerbaar genoeg wordt?quote:
[..]
Nou ja ik bedoelde meer het proberen tegenhouden van ongewenste opmerkingen van buitenaf, tot op zekere hoogte hoort dat er bij, maar je kan ook daarin doorslaan. Ik ben dan bang dat je kinderen krijgt die heel snel uit het veld geslagen zijn door een snauw of een opmerking van iemand die buiten de invloedsfeer van de ouders ligt, zoals een leraar op school of een trainer/coach op de training.
Ik heb zelf een x aantal van die kinderen getrained waarbij de ouders dan achteraf verhaal kwamen halen over een (in mijn ogen) onschuldige opmerking. Vaak bleek het dan ook dat de kinderen in kwestie iets totaal anders hadden opgevat dan wat bedoeld was.
Ik denk dat dat wel meevalt. Ik vind namelijk opa's en oma's onder de groep mensen vallen waarbij ze zich veilig moet voelen. En dat kan niet als ze dat soort opmerkingen maken. De gedachten van kinderen kunnen wegen inslaan die wij niet snappen, en ik vind niet dat we dat nog moeilijker moeten maken door vanuit de veilige thuisomgeving onduidelijke opmerkingen te maken.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik weet dat Mikael zich echt een grote broer voelt. En tja als zijn broertje kan zwemmen kan hij het ook. Tis een beetje moeilijk uit te leggen. Tis niet zo dat hij maar het water in springt omdat ie denkt dat ie een baby is ofzo.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:28 schreef teamlead het volgende:
Of hebben jullie het hierover gehad en zijn jullie tot de conclusie gekomen dat voor Mikael er geen sprake is van een negatief signaal en er dus niets aan de hand is? (want dat kan natuurlijk ook
Oh en dat is het juist. Mikael is niet bang voor zwemmen. Juist helemaal niet. Maar bij alles wat ie doet zegt ie eerst: Ik durf niet. Tis bijna een stopwoord. Mikael zwemt elke week dus angst is het absoluut niet!!!
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Teamlead, je hebt an sich gelijk. Er wordt veel te moeilijk gedacht over het opvoeden van kinderen en van alles wordt er zomaar bijgehaald met het idee dat het de juiste keuze is. Echter is het ook gewoon de tijdsgeest van nu waar van alles te beleven is, maar onzekerheid ook erg heerst. Het is daardoor erg knap als je als ouder je kind(eren) een simpele maar doeltreffende opvoeding kunt geven. Misschien wel onmogelijk. Er is ook zo'n overload aan informatie, waardoor ouders tegenwoordig veel meer twijfelen en vragen stellen bij hun manier van opvoeding.
Toch moet me één ding van het hart. Echt WTF, waarom slapen baby's bij hun ouders in bed? Dat is toch gewoon ongezond? En het gaat ook stinken met al die poepluiers 
.
Toch moet me één ding van het hart. Echt WTF
, waarom slapen baby's bij hun ouders in bed? Dat is toch gewoon ongezond? En het gaat ook stinken met al die poepluiers .
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
nou dit dus, precies mijn ervaring. In iets minder sterke mate, maar dit is wel wat ik wil voorkomen. Je wil ze toch ook niet te kwetsbaar maken én serieus nemen, en geen angsten aanwakkeren. Het is nog geen sinecure.quote:
[..]
Nou ja ik bedoelde meer het proberen tegenhouden van ongewenste opmerkingen van buitenaf, tot op zekere hoogte hoort dat er bij, maar je kan ook daarin doorslaan. Ik ben dan bang dat je kinderen krijgt die heel snel uit het veld geslagen zijn door een snauw of een opmerking van iemand die buiten de invloedsfeer van de ouders ligt, zoals een leraar op school of een trainer/coach op de training.
Ik heb zelf een x aantal van die kinderen getrained waarbij de ouders dan achteraf verhaal kwamen halen over een (in mijn ogen) onschuldige opmerking. Vaak bleek het dan ook dat de kinderen in kwestie iets totaal anders hadden opgevat dan wat bedoeld was.
[ Bericht 0% gewijzigd door debuurvrouw op 09-03-2010 13:43:57 ]
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Helemaal mee eens!quote:
Hm, ik ben het wéér met je eens TL.
Ik houd er niet van om kinderen onderling te vergelijken. Daarmee doe je af aan hun gevoel voor individualiteit en bevorder je competitiviteit. Bovendien lijkt het me dat in dit geval Mikael niet serieus genoemd wordt in zijn angsten. Ik zou dan eerder opteren voor een heel geleidelike stap voor stap gewenning aan het water ipv ineens in het diepe (man, ik weet zélf nog heel goed de eerste keer dat ik géén bodem onder mijn voeten voelde, dát was eng
Ik zou dan eerder ervoor kiezen om als een van de ouders met het angstige kind rustig aan op te bouwen om te kijken of de angst op te lossen is met begeleiding. De andere ouder kan dan lekker spelen met het andere kind. Lijkt me voor iedereen een fijnere oplossing.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ja want je kind lig de hele nacht in zo'n poepluier naast je te stinkenquote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:37 schreef Falco het volgende:
Toch moet me één ding van het hart. Echt WTF
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
ongezond waarom??quote:
Toch moet me één ding van het hart. Echt WTF
en niet ieder baby/kind poept tig keer per nacht... ik mag toch hopen dat kinderen die in hun eigen bedje liggen ook niet de hele nacht met een poepluier liggen.
Ja leuk, zo`n vingertje, maar als omstanders zelf ook zeggen dat het desbetreffende kind het verkeerd opneemt, ga ik niet bij mijzelf ten rade. Leuk dat je het probeert af te schuiven, maar helaas.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:34 schreef Moonah het volgende:
[..]
Als het je al een aantal maal is overkomen dan kun je ook eens bij jezelf te rade gaan, ipv te denken dat de betreffende kinderen overgevoelig reageren.
Ik zal je een voorbeeld geven. Als ik tegen een kind zegt dat het wel iets feller mag, dan is dat niet negatief bedoelt, zeg ik niks negatiefs over het kind zelf, maak ik geen verwijten naar hem over zijn kwaliteiten, maar toch denken de ouders dat ik hun zoon afkraak, wat dus gewoon niet zo is. Zo`n opmerking is heel normaal in het voetbal, maar buitenstaanders zien dat blijkbaar als iets negatiefs.
Ja, je misbruikt zijn gevoel van grote broer zijn om hem iets te laten doen waar hij angst voor heeft. Ergo, als hij het niet doet is hij ineens niet meer de grote stoere broer maar is zijn babybroertje (die nog geen keuze heeft, maar gewoon meegesleept wordt) de stoerste.quote:
[..]
Ik weet dat Mikael zich echt een grote broer voelt. En tja als zijn broertje kan zwemmen kan hij het ook. Tis een beetje moeilijk uit te leggen. Tis niet zo dat hij maar het water in springt omdat ie denkt dat ie een baby is ofzo.
Oh en dat is het juist. Mikael is niet bang voor zwemmen. Juist helemaal niet. Maar bij alles wat ie doet zegt ie eerst: Ik durf niet. Tis bijna een stopwoord. Mikael zwemt elke week dus angst is het absoluut niet!!!
Als hij niet bang is voor zwemmen is zijn weigeren dus een signaal voor iets anders. Wat zou het kunnen zijn?
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ja als ie echt bang is moet je het zo doen. Maar hij is niet bang. Tis gewoon een dromerd en geeft standaard al als antwoord: Ik durf niet. Hij dnekt er niet eens bij na. Als hij bv aan het spelen en is en ik zie dat ie moet plassen en dat tegen hem zeg. Is het ook meteen: Maar ik durf niet!! Gewoon zonder op te kijken. Hij merkt het niet eens.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:38 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Helemaal mee eens!
Ik zou dan eerder ervoor kiezen om als een van de ouders met het angstige kind rustig aan op te bouwen om te kijken of de angst op te lossen is met begeleiding. De andere ouder kan dan lekker spelen met het andere kind. Lijkt me voor iedereen een fijnere oplossing.
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Sommige dingen werken gewoon omdat ze zich op dat moment niet willen laten kennen.quote:
[..]
Ik weet dat Mikael zich echt een grote broer voelt. En tja als zijn broertje kan zwemmen kan hij het ook. Tis een beetje moeilijk uit te leggen. Tis niet zo dat hij maar het water in springt omdat ie denkt dat ie een baby is ofzo.
Het is alleen vervelend als die dingen jaren duren, zo wilde die van mij nooit in achtbanen en dergelijke, totdat we een keer met een groepje in de Efteling waren en hij met een meisje van zijn leeftijd (toen beiden 13) alleen in de Efteling mocht rondlopen.... sindsdien is het een achtbaanfreak.
Kan ik mij heel goed voorstellen!quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:37 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
nou dit dus, precies mijn ervaring. In iets minder sterke mate, maar dit is wel wat ik wil voorkomen. Je wil ze toch ook niet te kwetsbaar maken én serieus nemen, en geen angsten aanwakkeren. Het is nog een sinecure.
Dat in bed liggen bij ouders is echt doorgeschoten onzin, dat een kind echt te week maakt. En als bonus krijg je ook elke nacht een lekkere poepgeur in je slaapkamerquote:
[..]
ongezond waarom??
en niet ieder baby/kind poept tig keer per nacht... ik mag toch hopen dat kinderen die in hun eigen bedje liggen ook niet de hele nacht met een poepluier liggen.
.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Die van mij poept niet 's nachtsquote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:42 schreef Falco het volgende:
[..]
Dat in bed liggen bij ouders is echt doorgeschoten onzin, dat een kind echt te week maakt. En als bonus krijg je ook elke nacht een lekkere poepgeur in je slaapkamer
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Dat is echt onzin!quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:42 schreef Falco het volgende:
[..]
Dat in bed liggen bij ouders is echt doorgeschoten onzin, dat een kind echt te week maakt. En als bonus krijg je ook elke nacht een lekkere poepgeur in je slaapkamer
Ik persoonlijk ben geen voorstander van een kind bij mij in bed maar als ik moet kiezen tussen een hele nacht oplopen omdat mijn baby niet wil slapen of haar tussen ons in leggen zodat ze wel slaapt... Nou dan is de keus heel snel gemaakt!
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Ik koos de optie matras naast bed kind. Dan kan je tenminste nog slapen, en kind leert dat zijn kamer/bed óók een veilige plek is. ik slaap sowieso heel licht, en met een kind naast me gewoon niet. dus puur praktisch.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Je mag natuurlijk zeker je eigen mening hebben en het met je eigen kinderne op jouw manier doen, maar dit is nu net een van die dingen die niet hoeft:quote:
[..]
Dat in bed liggen bij ouders is echt doorgeschoten onzin, dat een kind echt te week maakt. En als bonus krijg je ook elke nacht een lekkere poepgeur in je slaapkamer
op de keuzes van andere mensen,puur gebaseerd op jouw mening. Bovendien zou je er eerst wat onderzoek op na kunnen slaan, voor je dingen beweert die niet waar zijn, zoals dat het een kind week maakt.En zoals al eerder gezegd: geen enkel kind hoort een hele nacht in een poepluier te liggen; niet bij de ouders in bed en niet in het eigen bed.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat van niet bij je liggen kan ik nog snappen, maar waar haal je die 'elke nacht een poepluier' vandaan? Mijne poept misschien 2 keer in de weekquote:
[..]
Dat in bed liggen bij ouders is echt doorgeschoten onzin, dat een kind echt te week maakt. En als bonus krijg je ook elke nacht een lekkere poepgeur in je slaapkamer
♡ Sa fier as de moanne, - en werom ♡
Nou, ik vind wel dat je erin KUNT doorslaan, dat je kinderen bij je in bed mogen. Ik heb vrienden in Amerika (waar ik overigens heel veel respect voor heb) die hun kinderen (6 stuks) heel goed en liefdevol opvoeden, maar die wat mij betreft daar veel te makkelijk in zijn. Vaak slapen ze in hun eigen bed in, maar gaan 's nachts (door een enge droom, of gewoon omdat ze het lekker warm vinden) bij hun ouders in bed liggen, zodat papa 's nachts soms moet verkassen naar het bed van één van de kinderen. Dat vind ik gewoon te ver gaan...
Die van ons slapen in hun eigen bed, ook niet bij elkaar in bed, dat mag gewoon niet, klaar uit. Als baby hebben ze wel op onze kamer geslapen, maar dan ook in hun eigen bedje. Dat vond ik wel een goed alternatief. En als je wél kunt slapen met een baby in je bed, nou, prima... dat is aan jou dan. Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doet als ze groter worden hebben ze écht hun eigen bedje nodig...
Die van ons slapen in hun eigen bed, ook niet bij elkaar in bed, dat mag gewoon niet, klaar uit. Als baby hebben ze wel op onze kamer geslapen, maar dan ook in hun eigen bedje. Dat vond ik wel een goed alternatief. En als je wél kunt slapen met een baby in je bed, nou, prima... dat is aan jou dan. Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doet
als ze groter worden hebben ze écht hun eigen bedje nodig...
Dit is nou gewoon een typische vooroordeel-reactie, slecht onderbouwd. Vind ik danquote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:42 schreef Falco het volgende:
[..]
Dat in bed liggen bij ouders is echt doorgeschoten onzin, dat een kind echt te week maakt. En als bonus krijg je ook elke nacht een lekkere poepgeur in je slaapkamer
..
Mijn man stinkt vaker dan mijn dochter in bed, moet ik hem dan ook maar op de bank laten slapen?
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Dat je dat nog vraagt!quote:
Mijn man stinkt vaker dan mijn dochter in bed, moet ik hem dan ook maar op de bank laten slapen?
_edit- en trouwens, Ook??!? Heeft dat arme kind van jou geen eigen bed?
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Oh, dat lijkt me heerlijk!quote:
Hij is immers groot genoeg om alleen te kunnen slapen hoor
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Nee dubbelvouwen in het bedje van de kleine meidquote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:04 schreef Ticootje het volgende:
Mijn man stinkt vaker dan mijn dochter in bed, moet ik hem dan ook maar op de bank laten slapen?
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
dat bedje moet nog langer meequote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:07 schreef MeNicole2 het volgende:
[..]
Nee dubbelvouwen in het bedje van de kleine meid
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Waarom als hij uit bed is heb je meer plek. Voor 2 kidsquote:
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Misschien denk ik ook gewoon te simpelquote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:07 schreef Brighteyes het volgende:
Niet op in gaan joh! Zonde om het topic af te laten dwalen door kort door de bocht gepost...
.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Nee hoor, kinderen poepen, eten en slapen.... niets moeilijks aanquote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:10 schreef Falco het volgende:
[..]
Misschien denk ik ook gewoon te simpel
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Als papa toch graag dat wil?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:55 schreef Suzanna het volgende:
Nou, ik vind wel dat je erin KUNT doorslaan, dat je kinderen bij je in bed mogen. Ik heb vrienden in Amerika (waar ik overigens heel veel respect voor heb) die hun kinderen (6 stuks) heel goed en liefdevol opvoeden, maar die wat mij betreft daar veel te makkelijk in zijn. Vaak slapen ze in hun eigen bed in, maar gaan 's nachts (door een enge droom, of gewoon omdat ze het lekker warm vinden) bij hun ouders in bed liggen, zodat papa 's nachts soms moet verkassen naar het bed van één van de kinderen. Dat vind ik gewoon te ver gaan...
Die van ons slapen in hun eigen bed, ook niet bij elkaar in bed, dat mag gewoon niet, klaar uit. Als baby hebben ze wel op onze kamer geslapen, maar dan ook in hun eigen bedje. Dat vond ik wel een goed alternatief. En als je wél kunt slapen met een baby in je bed, nou, prima... dat is aan jou dan. Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doet
Ik zie niet in waarom ze in een eigen bedje moeten slapen.
Hier is ze iig altijd welkom als ze verdriet heeft, wil knuffelen of niet kan slapen.
Ze slaapt in haar eigen bedje maar dat is haar keus. Omdat ze dat zelf wil.
Maar als er een nare droom is dan is dat toch logisch of bij ziekte of bij angst?
En ik gok dat een kind vanzelf wel in zijn eigen bed wil slapen en dat met 20 niet meer doet
En wat is dan te lang??
Misschien is het als niet-ouder ook makkelijker om te roepen wat er absoluut nooit moet gebeuren dan als wel-ouder?quote:
[..]
Misschien denk ik ook gewoon te simpel
Of spreek je uit ervaring?
Niet uit ervaringquote:
[..]
Misschien is het als niet-ouder ook makkelijker om te roepen wat er absoluut nooit moet gebeuren dan als wel-ouder?
Of spreek je uit ervaring?
Maar gewoon met nuchter redeneren kom ik tot die conclusie en vind ik dat er nog meer zotte dingen gebeuren, als ik per ongeluk in OUD verzeild raak. Ik geef maar meteen toe dat ik gemakkelijk praten heb als niet-ouder en mijn ideeën over opvoeden ook nu niet in de praktijk kan brengen.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Ik heb ook niet heel het vorige topic doorgelezen overigens.
Voor ik moeder werd had ik een bepaald idee met hoe ik het zou willen doen, onze kinderen zijn nu bijna 5 jaar en bijna 2 jaar en tot nu toe kunnen we ons goed aan die beelden houden.
Maar, wij hebben 2 makkelijke dochters, ze zijn gezond, lief en luisteren prima, hiermee hebben we gewoonweg heel veel geluk.
Ik ben een gevoelsmens, voed mijn kinderen ook op naar mijn gevoel en dat gaat tot nu toe goed.
Ik hou er niet van als kinderen behandeld worden als prinsjes of prinsesjes, dat ze als God op aarde behandeld worden en op handen worden gedragen door hun ouders.
Iedereen houdt van zijn of haar kinderen als het goed is, geen een kind is meer dan een ander kind en naar mijn mening moeten ze ook niet zo opgevoed worden.
Ik ken 2 kinderen die echt alles krijgen van hun moeder en het zijn 2 verwende nestjes die totaal niet luisteren en totaal geen respect hebben voor hun medemens en ook niet voor dieren, alles draaid om de kinderen en om het hun naar hun zin te maken.
Verschrikkelijk vind ik dat!
En de moeder geeft dus wel kritiek op anderen en denkt dat ze het zelf helemaal perfect doet.
Zelf geef ik niet snel kritiek ( uitzondering staat er al), ieder zijn eigen manier, er zijn zoveel verschillende manieren van opvoeden en er is er echt niet maar een goed van.
Daarnaast ben ik er van overtuigd dat je de opvoeding moet aanpassen aan de behoeftes van het kind, en aangezien ieder kind anders is heeft ieder kind ook een andere benadering nodig.
Voor ik moeder werd had ik een bepaald idee met hoe ik het zou willen doen, onze kinderen zijn nu bijna 5 jaar en bijna 2 jaar en tot nu toe kunnen we ons goed aan die beelden houden.
Maar, wij hebben 2 makkelijke dochters, ze zijn gezond, lief en luisteren prima, hiermee hebben we gewoonweg heel veel geluk.
Ik ben een gevoelsmens, voed mijn kinderen ook op naar mijn gevoel en dat gaat tot nu toe goed.
Ik hou er niet van als kinderen behandeld worden als prinsjes of prinsesjes, dat ze als God op aarde behandeld worden en op handen worden gedragen door hun ouders.
Iedereen houdt van zijn of haar kinderen als het goed is, geen een kind is meer dan een ander kind en naar mijn mening moeten ze ook niet zo opgevoed worden.
Ik ken 2 kinderen die echt alles krijgen van hun moeder en het zijn 2 verwende nestjes die totaal niet luisteren en totaal geen respect hebben voor hun medemens en ook niet voor dieren, alles draaid om de kinderen en om het hun naar hun zin te maken.
Verschrikkelijk vind ik dat!
En de moeder geeft dus wel kritiek op anderen en denkt dat ze het zelf helemaal perfect doet.
Zelf geef ik niet snel kritiek ( uitzondering staat er al), ieder zijn eigen manier, er zijn zoveel verschillende manieren van opvoeden en er is er echt niet maar een goed van.
Daarnaast ben ik er van overtuigd dat je de opvoeding moet aanpassen aan de behoeftes van het kind, en aangezien ieder kind anders is heeft ieder kind ook een andere benadering nodig.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Maar wat als niet-ouder zot lijkt hoeft als ouder helemaal niet zot te (b)lijken....quote:
[..]
Niet uit ervaring
Maar gewoon met nuchter redeneren kom ik tot die conclusie en vind ik dat er nog meer zotte dingen gebeuren, als ik per ongeluk in OUD verzeild raak. Ik geef maar meteen toe dat ik gemakkelijk praten heb als niet-ouder en mijn ideeën over opvoeden ook nu niet in de praktijk kan brengen.
Zelfs dingen die als ouder zot lijken hoeven dat een (halve) generatie later niet meer te lijken of te zijn
Nou...quote:
[..]
Als papa toch graag dat wil?
Ik zie niet in waarom ze in een eigen bedje moeten slapen.
Hier is ze iig altijd welkom als ze verdriet heeft, wil knuffelen of niet kan slapen.
Ze slaapt in haar eigen bedje maar dat is haar keus. Omdat ze dat zelf wil.
Maar als er een nare droom is dan is dat toch logisch of bij ziekte of bij angst?
En ik gok dat een kind vanzelf wel in zijn eigen bed wil slapen en dat met 20 niet meer doet
En wat is dan te lang??
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?
euh sorry, alles heeft zijn tijd, en 's nachts slapen we. en ik kies dat ze in hun bed slapen, en niet mijn kinderen. Net als ik kies wanneer we eten, en wat ze eten. Anders komt er Chips voor ontbijt en cola toe. en natuurlijk mogen ze zelf iets pakken als ze trek hebben, ik kan hun maag niet voelen. Maar onze grenzen liggen echt wel wat scherper.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ik denk hetzelfde als jij buuf. Bij ziek zijn maak ik er geen probleem van als Amber in ons bed ligt maar zo voor de gezelligheid gebeurd gewoon niet.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen .
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
.En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Tis best gezellig hoor maar Amber ligt altijd overdwars in bed en ons bed is maar 1.40
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Dat!quote:
[..]
Nou...
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?
Althans... laat ik het dan zo zeggen, op deze manier is wat voor ons goed werkt en goed voelt.
***
Als er geen reden is voor geborgenheid zoeken niet nee. En ik slaap gewoon liever.quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
ik ben overdag al genoeg aan het knuffelen en omarmen en weet ik wat. die paar uur 's nachts benut ik graag voor slaap.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Je bent 24 uur per dag ouder, maar vind je niet dat je ouderschap te ver doorslaat als je ook echt alles moet meebeleven met je kind?quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Hier hetzelfde, maar moet zeggen dat ze geen van beide graag bij ons in bed slapen.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:25 schreef Vicky het volgende:
Ik denk hetzelfde als jij buuf. Bij ziek zijn maak ik er geen probleem van als Amber in ons bed ligt maar zo voor de gezelligheid gebeurd gewoon niet.
Toen mijn man in het ziekenhuis wilde Demi bij me slapen, dat mocht maar halverwege de nacht ging ze alweer terug naar haar eigen bedje, ik bewoog te veel...
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Dat staat grappig onder elkaar.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Neequote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:32 schreef Falco het volgende:
[..]
Je bent 24 uur per dag ouder, maar vind je niet dat je ouderschap te ver doorslaat als je ook echt alles moet meebeleven met je kind?
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Ooh dat zou ik niet kunnen verdriet is er niet zomaar. En hier is gewoon troosten dan geen optie.
Het is niet zomaar weg.En als ze in tranen is om een nachtmerrie dan vind ik het prima als ze komt.
Overigens slaapt ze het liefst in haar eigen bed nog en komt het zelden voor dat ze in bed wil.
Ik vind de opmerking ik kies dat ze in hun bed slapen en niet mijn kinderen dan wel weer leuk. Daar kies IK namelijk ook voor. Ik beslis dus dat het wel mag.. Het is geen geval van omdat mijn kind het zo wil doen we het zo. (al vind ik haar gevoelens heel en heel erg belangrijk) En ook ik kies wat ze eet voor ontbijt en wat ze wel en niet mag. Ik ben overigens verder heel duidelijk en streng en consequent..
Het is niet zomaar weg.En als ze in tranen is om een nachtmerrie dan vind ik het prima als ze komt.
Overigens slaapt ze het liefst in haar eigen bed nog en komt het zelden voor dat ze in bed wil.
Ik vind de opmerking ik kies dat ze in hun bed slapen en niet mijn kinderen dan wel weer leuk. Daar kies IK namelijk ook voor. Ik beslis dus dat het wel mag.. Het is geen geval van omdat mijn kind het zo wil doen we het zo. (al vind ik haar gevoelens heel en heel erg belangrijk) En ook ik kies wat ze eet voor ontbijt en wat ze wel en niet mag. Ik ben overigens verder heel duidelijk en streng en consequent..
Ken overigens een meisje wat ook altijd bij haar moeder in bed sliep, sliep ook nooit ergens anders.
Dat wilde de moeder niet.
De moeder moest een paar nachtjes in het ziekenhuis slapen en haar dochter sliep bij haar oom en tante.
Dat kind wilde dus echt niet slapen zonder haar moeder naast zich, tante was niet goed genoeg.
Ben wel blij dat onze kinderen gewoonweg overal slapen, vinden ze ook erg leuk.
Demi vooral bij de opa's en oma's aangezien ze dan een tweepersoonbed voor zichzelf heeft.
Nika slaapt dan in een campingbedje.
Dat wilde de moeder niet.
De moeder moest een paar nachtjes in het ziekenhuis slapen en haar dochter sliep bij haar oom en tante.
Dat kind wilde dus echt niet slapen zonder haar moeder naast zich, tante was niet goed genoeg.
Ben wel blij dat onze kinderen gewoonweg overal slapen, vinden ze ook erg leuk.
Demi vooral bij de opa's en oma's aangezien ze dan een tweepersoonbed voor zichzelf heeft.
Nika slaapt dan in een campingbedje.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Bij verdriet of nachtmerrie wordt er getroost en als ze weer rustig is brengen we haar weer naar dr eigen bed.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.quote:
Ooh dat zou ik niet kunnen verdriet is er niet zomaar. En hier is gewoon troosten dan geen optie.
Het is niet zomaar weg.En als ze in tranen is om een nachtmerrie dan vind ik het prima als ze komt.
Overigens slaapt ze het liefst in haar eigen bed nog en komt het zelden voor dat ze in bed wil.
Ik vind de opmerking ik kies dat ze in hun bed slapen en niet mijn kinderen dan wel weer leuk. Daar kies IK namelijk ook voor. Ik beslis dus dat het wel mag.. Het is geen geval van omdat mijn kind het zo wil doen we het zo. (al vind ik haar gevoelens heel en heel erg belangrijk) En ook ik kies wat ze eet voor ontbijt en wat ze wel en niet mag. Ik ben overigens verder heel duidelijk en streng en consequent..
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Tot zover ik het normaal vind en mijn kind er behoefte aan heeft.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:39 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Toe hoever wil je met je kinderen meegaan hierin eigenlijk? Even uit nieuwsgierigheid?
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Maar hoe zie je even in bed nemen dan als een drama?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:40 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.
Of urenlange sessies? daar heb ik het dan weer niet over gehad dus ik vraag me af hoe je daar bij komt?
Mijn dame is overigens juist heel zelfstandig, wil alles zelf oplossen.
En zelf heel goed nadenken.
Heel ondernemend en in bijv een ballorig roept ze zo dahaagg mama en loopt als bijna 2 jarige naar de trampolines toe om tussen de grote kindjes te gaan spelen.
Maar verandert dat ook niet met de leeftijd?quote:
[..]
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.
Ik was niet van plan om straks idd een groot issue te maken van nare dromen, maar momenteel troost ik echt nog als ze huilt. En dat zal ik zeker nog wel een aantal jaren blijven doen.
En veel regelt zichzelf. Senna begon in een wiegje bij ons op de kamer, en vaak gedurende de nacht bij ons in bed. Uiteindelijk sliep ze daarin ineens niet meer lekker, dus hebben we haar in haar grotere ledikant gelegd, en dat ging een stuk beter. Wel belandde ze dan gedurende de nacht na een voeding toch tussen ons in. Ging ook prima, tot dat toch wat minder goed ging lopen. Inmiddels slaapt ze iedere nacht in haar eigen bed, voed ik haar op haar kamertje en gaat ze terug in haar ledikant. En iedereen slaapt weer prima.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nou je zegt het zelf: Oh, dat zou ik niet kunnen, verdriet is er niet zomaar, gewoon troosten is dan geen optie. en ik zie het in bed nemen niet als een drama hoor, dat moet ieder voor zich weten. Ík heb het nooit gedaan, vanwege al eerder genoemde redenen.quote:
[..]
Maar hoe zie je even in bed nemen dan als een drama?
Of urenlange sessies? daar heb ik het dan weer niet over gehad dus ik vraag me af hoe je daar bij komt?
Mijn dame is overigens juist heel zelfstandig, wil alles zelf oplossen.
En zelf heel goed nadenken.
Heel ondernemend en in bijv een ballorig roept ze zo dahaagg mama en loopt als bijna 2 jarige naar de trampolines toe om tussen de grote kindjes te gaan spelen.
ik ga mijn kind alleen niet bevestigen in zijn droom-paniek als dat niet nodig is. Ook nachtmerries moet je leren kennen, en ik pak dat anders aan dan jij.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ja dat verandert wel met de jaren. en ik ga er nog steeds uit als ze huilen, alleen wordt dat gewoon minder. Maar ook mijn dreumesen stonden wel"uit??" te roepen 's nachts. euh, nee, nu is het nacht en gaan we slapen. En niet spelen, kroelen, knuffelen of wat dan ook. tja, ik ben van mening dat je ze dat best kunt leren. Middelste kreeg tot 1,5 jaar een nachtvoeding, maar echt zonder verdere interactie hoor. Honger had ie, voor de rest gewoon slapen. anders was het hek echt van de dam.quote:
[..]
Maar verandert dat ook niet met de leeftijd?
Ik was niet van plan om straks idd een groot issue te maken van nare dromen, maar momenteel troost ik echt nog als ze huilt. En dat zal ik zeker nog wel een aantal jaren blijven doen.
En veel regelt zichzelf. Senna begon in een wiegje bij ons op de kamer, en vaak gedurende de nacht bij ons in bed. Uiteindelijk sliep ze daarin ineens niet meer lekker, dus hebben we haar in haar grotere ledikant gelegd, en dat ging een stuk beter. Wel belandde ze dan gedurende de nacht na een voeding toch tussen ons in. Ging ook prima, tot dat toch wat minder goed ging lopen. Inmiddels slaapt ze iedere nacht in haar eigen bed, voed ik haar op haar kamertje en gaat ze terug in haar ledikant. En iedereen slaapt weer prima.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
ooh nee ik bedoel dat voor haar is op die momenten gewoon troosten geen optie. Bij een val ofzo zeg ik ohjee en zij ook en klaar.Bij een nachtmerrie is het echt intens gillen niet kunnen doordringen schudden van verdriet.. 
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Als ze hier midden in de nacht roept om koekje, noonoo of opa dan zet ik de babyfoon wat zachter.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:54 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ja dat verandert wel met de jaren. en ik ga er nog steeds uit als ze huilen, alleen wordt dat gewoon minder. Maar ook mijn dreumesen stonden wel"uit??" te roepen 's nachts. euh, nee, nu is het nacht en gaan we slapen. En niet spelen, kroelen, knuffelen of wat dan ook. tja, ik ben van mening dat je ze dat best kunt leren. Middelste kreeg tot 1,5 jaar een nachtvoeding, maar echt zonder verdere interactie hoor. Honger had ie, voor de rest gewoon slapen. anders was het hek echt van de dam.
Ik gniffel een beetje om de liedjes die ze zingt over opa en laalaa en ik draai me om.
Imho is dat dan weer een ander verhaal. als ik haar er dan uit zou halen zou ze in mijn bed ook gaan zingen en roepen en dansen dat is dus niet wat ik als een rede zie om haar uit bed te halen.
quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:22 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Nou...
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?
Ben ik het helemaal mee eens! goed verwoord debuurvrouw...
Dat klinkt dan toch wel weer gewoon goed hoor. Dat zou ik misschien ook wel doen als het echt menens is. Maar meestal laat ik de kinderen gewoon op hun kamer even rustig worden, ik houd ze dan echt wel vast en knuffel ze (precies wat jij zegt), mijn middelste heeft dat namelijk weleens, zo'n nachtmerrie en hélemaal overstuur. Maar bij me in bed nemen... nou ja, vaak is het zelfs niet eens als ik al slaap, maar 's avonds als wij nog beneden zijn. Dan is het sowieso niet eens een optie.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:58 schreef Pvoesss het volgende:
ooh nee ik bedoel dat voor haar is op die momenten gewoon troosten geen optie. Bij een val ofzo zeg ik ohjee en zij ook en klaar.Bij een nachtmerrie is het echt intens gillen niet kunnen doordringen schudden van verdriet..
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Enne, die van mij liggen net als die van Vicky dan DWARS in bed, bewegen de hele tijd, zijn klaarwakker en slapen helemaal niet goed. Ik heb een tijdje geleden een nacht met Emma (4 jaar) naast me geslapen omdat ze pseudokroep had (doodeng
) maar eh... zei ik geslapen? Het was meer waken... En Emma vond het wel héél gezellig! De volgende nacht wilde ze weer naast me slapen, want alleen was maar zo alleen!
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezelligquote:
Tis best gezellig hoor maar Amber ligt altijd overdwars in bed en ons bed is maar 1.40
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Whaha ik ook niet hoorquote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezellig
meestal verkast een van ons naar de bank.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
220quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezellig
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
En wie bepaalt dat? De ouders zelf toch zeker?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:55 schreef Suzanna het volgende:
Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doet
Ik heb het al in het vorige topic verteld, maar ik ben van de herhaling.
Mijn zoon heeft tot een half jaar op onze kamer geslapen, daarna in zijn eigen kamer en bedje, verliep prima. Een maand of wat geleden (hij is nu 3) is het er echter ingeslopen dat hij bij ons in bed slaapt. En wij vinden het allemaal erg gezellig, niemand heeft er last van, en soms zegt hij ook dat hij in zijn eigen bed wil slapen. Prima.
En hier ook 2.20m én een cosleepbedje ernaast (waar ik hem dan naar verplaats als ik zelf ga slapen, maar waar hij weer uitrolt/-draait in zijn slaap. Meestal ligt hij 's ochtends met zijn hoofd op mijn buik.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik zie trouwens meerdere malen een bed van 220 breed staan, nou kost het mij al genoeg moeite om matrashoezen te vinden voor matrassen van 90 x 220 die zo'n 30 cm hoog zijn en nog fatsoenlijk zitten, wegens de lengte/hoogte combinatie, maar waar vind je matrashoezen van 110 breed?
quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"quote:
[..]
<knip>
En hier ook 2.20m én een cosleepbedje ernaast (waar ik hem dan naar verplaats als ik zelf ga slapen, maar waar hij weer uitrolt/-draait in zijn slaap. Meestal ligt hij 's ochtends met zijn hoofd op mijn buik.
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Repeat had gelijk.quote:Op maandag 8 maart 2010 17:16 schreef Repeat het volgende:
De meeste OUD posters sporen dan ook niet.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
I'm fed up with all this Wi-fi-high-fiving
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
En je denkt dat je daarmee uniek bent?quote:
[..]
Repeat had gelijk.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
En wat te denken van papa?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:10 schreef teamlead het volgende:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
Ik denk dat wij er alledrie van genieten. Mijn zoon mag altijd kiezen 's avonds. "Waar wil je slapen, in je eigen bed, in het kleine bedje (de cosleeper) of in het grote bed?". Meestal kiest hij het grote bed, soms ook het kleine of zijn eigen bed.
Weet je, het is niet opgelegd ofzo. Het is ontstaan toen hij een paar keer 's avonds in slaap was gevallen toen we samen op bed (mijn lief werkt 's avonds) DWDD keken. Dat voelde zo schattig. Toen heb ik hem een aantal malen laten kiezen. Tot mijn lief vroeg of het structureel was geworden ofzo. Nah, dan heb je daar een gesprekje over en bij gebrek aan tegenargumenten (want dat blijkt dan, waarom zou hij per sé op zijn eigen kamer moeten slapen?) beslis je samen dat het dan dus goed is voor ons.
Echt, zó lekker om als je gaat slapen (immers, manlief komt pas thuis als ik al lang en breed lig te pitten) zijn handje vast te houden, nog even over zijn bolleke te aaien. En 's ochtends is het ook heerlijk wakker worden, lepeltje lepeltje met mijn vent en mijn zoon met zijn hoofd op mijn buik. Om over de bijna altijd stralende toet die je tegemoet lacht als hij zijn ogen opendoet maar te zwijgen....
Op een gegeven moment zal hij écht zelf behoefte hebben aan zijn privacy en dan staat het hem vrij om weer structureel voor zijn eigen bed te kiezen.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Jammer dat je het zo ziet. Ik heb zelf echt erg veel gehad aan OUD toen mijn zoon nog een baby was. De onzekerheden waar elke verse ouder mee loopt kon ik hier uiten. Ik werd gerust gesteld, gerelativeerd, doorverwezen, van advies gediend, whatever. Echt, de steun (én herkenning!!) die ik hier toen heb ervaren is onbetaalbaar en die gun ik iedere nieuwbakken moeder/vader.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:27 schreef Skull-splitter het volgende:
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Het is toch niet zo dat je iets wordt opgelegd? Je krijgt een spiegel voorgehouden, er worden suggesties gedaan, maar je kunt zélf toch kiezen en beslissen?
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zolang alle gezinsleden op deze manier aan hun slaap toekomen, is er weinig aan de hand denk ik...quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:10 schreef teamlead het volgende:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
"I'm not expecting to grow flowers in a desert, but i can live and breathe and see the sun in wintertime"
https://www.youtube.com/watch?v=jbhtJh1LXHQRoll
https://www.youtube.com/watch?v=jbhtJh1LXHQRoll
Wat dacht je van beiden?quote:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
Man, unlike the animals, has never learned that the sole purpose of life is to enjoy it. (Samuel Butler)
Want jou post geeft alleen je eigen mening weer en is geen oordeel over de opvoedmethode van een ander natuurlijk.quote:
[..]
Repeat had gelijk.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Uiten is een ding, neergesabeld worden is hetgeen wat me dwars zit.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:59 schreef Moonah het volgende:
[..]
Jammer dat je het zo ziet. Ik heb zelf echt erg veel gehad aan OUD toen mijn zoon nog een baby was. De onzekerheden waar elke verse ouder mee loopt kon ik hier uiten. Ik werd gerust gesteld, gerelativeerd, doorverwezen, van advies gediend, whatever. Echt, de steun (én herkenning!!) die ik hier toen heb ervaren is onbetaalbaar en die gun ik iedere nieuwbakken moeder/vader.
Het is toch niet zo dat je iets wordt opgelegd? Je krijgt een spiegel voorgehouden, er worden suggesties gedaan, maar je kunt zélf toch kiezen en beslissen?
Onzekerheid heeft elke ouder wel eens, doe ik het wel goed, haal ik het beste uit mijn kind, kan ik dingen niet beter anders doen? Maar ik heb hier dingen gelezen waardoor ik OUD met een grote boog vermijd...
I'm fed up with all this Wi-fi-high-fiving
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Hey, als jij junior niet rechtop wil dragen met 3 maanden, prima. Maar het is net als geloof: val mij er niet mee lastig zonder dat ik erom vraag.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 19:47 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Want jou post geeft alleen je eigen mening weer en is geen oordeel over de opvoedmethode van een ander natuurlijk.
I'm fed up with all this Wi-fi-high-fiving
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Uh, heb je wel gelezen wat ik heb gepost? ik geloof het niet eigenlijk.quote:
[..]
Hey, als jij junior niet rechtop wil dragen met 3 maanden, prima. Maar het is net als geloof: val mij er niet mee lastig zonder dat ik erom vraag.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Lees je eerste post nog eens en dan dezequote:
[..]
Hey, als jij junior niet rechtop wil dragen met 3 maanden, prima. Maar het is net als geloof: val mij er niet mee lastig zonder dat ik erom vraag.
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
