Waarom niet "gewoon" opvoeden ipv moeilijk doen? Deeltje 2

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 12:31 schreef Tan het volgende:

[..]

Dat soort grapjes heb ik zo'n hekel aan.. ouders die lollig proberen te zijn over de rug van hun kind. Ze denken op zo'n moment volgens mij dat hun kind het niet hoort of niet echt begrijpt of zo. Of erger, zoals het voorbeeld dat werd gegeven over dat 'mietje' zijn, dat de ouders vooral niet willen dat hun kind reageert zoals een kind hoort te doen, maar al vast volwassen is of zo en dan ook vooral groot, sterk, vooraanstaand (alles wat de vader zelf niet is)... van dat oergedrag dat nergens op slaat.

Ik denk ook niet dat dit soort grapjes op lange termijn goed zijn voor zijn zelfontwikkeling.. lijkt mij dat je daar heel onzeker van word

Ha, deel twee. Ik heb net een oké en ga zo door sticker gekregen op mijn kind, dus.

En ik deed zoals jij BE, ik gaf ze echt een potje als wij patat aten bijvoorbeeld. Of scherp gekruid. Tja, ik eet zelf ook niet elke dag verantwoord hoor. (ja sorry ) Go with the flow enzo. En mijn jongens hebben al vanaf de geboorte een "gezonde eetlust" met drie reepjes paprika en een sperzieboon waren die écht niet tevreden. Dus "gewoon" een aardappel-groente stamppotje hadden ze wel nodig elke dag. (en dan nóg 'snachts voor een fles komen ook hè )
Als een ander wel kiest voor Rapley is dat ook prima. Ieder zijn ding. Ik vond het al gauw een zooi. Maar goed, dat smeren met eten ontdekken ze sowieso wel.

En ja, ik kijk meer dan mijn ouders naar mijn kind. En wat voor hen goed is. Dat is denk ik ook meer de tijdsgeest. Vroeger kreeg je kinderen en waren die "erbij" nu draait het veel toch om die kinderen. Dat lijkt mij ook niet helemaal gezond dus kies ik voor een tussenweg. Ze beslissen dingen mee, maar liggen niet in mijn bed. En bij beslissingen die voor hen nodig zijn (verhuizen voor een school bijvoorbeeld) gaan we ook niet voorbij aan onze eigen wensen en behoeftes. Ik merk zeker bij mijzelf dat die makkelijk op de achtergrond raken. Kleding kopen is makkelijker voor hen dan voor mijzelf bijvoorbeeld.

Oh en van die grapjes Wij hadden kraamvisite van R zijn werk. Een van die jongens had zijn zoontje van 3 meegenomen. "Zo dit zijn jou nieuwe ouders, hier ga je nu wonen" en "Vanavon slaap je in je eigen bed hoor want papa en mama willen doktertje spelen" kwamen geregeld voorbij

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 12:31 schreef Tan het volgende:
[..]
Dat soort grapjes heb ik zo'n hekel aan.. ouders die lollig proberen te zijn over de rug van hun kind. Ze denken op zo'n moment volgens mij dat hun kind het niet hoort of niet echt begrijpt of zo. Of erger, zoals het voorbeeld dat werd gegeven over dat 'mietje' zijn, dat de ouders vooral niet willen dat hun kind reageert zoals een kind hoort te doen, maar al vast volwassen is of zo en dan ook vooral groot, sterk, vooraanstaand (alles wat de vader zelf niet is)... van dat oergedrag dat nergens op slaat.

Sommige ouders bedoelen het ook echt afzeikerig.

Toen mijn zoon 1½ was, was ik met hem en het zoontje van 2½ van een vriendin in het zwembad, nou waren beide jongens vanaf 3 maanden naar ouder en kind zwemmen geweest, en dus zo watervrij dat je in je uppie met gemak 2 van zulke kleintjes mee kon nemen in het zwembad.

We zijn dus in ruim 1.20 m. diep water en de heren vermaken zich prima, een eindje verderop is een vader met een jongentje van een jaar of 6 wat simpelweg bang is voor het water, en de vader zegt tegen het jongentje "kijk, zelfs die babies durven het, dus jij moet je niet zo aanstellen"

Waarop ik die vader even toegebeten heb dat hij het zijn kind niet kwalijk moet nemen dat hij als ouder niet de moeite heeft genomen met hem te gaan zwemmen toen hij klein was.

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 12:13 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Dat zeg ik, Rapley'ers vinden het makkelijker dan een potje.

Daarom kieze ze er ook voor denk ik

quote:

[..]

Nou... ik proef zo hier en daar wel af en toe een klein beetje de sfeer in het Rapley topic dat dat toch wel een klein tikkie beterderder is dan je kind een potje geven. Gepureerd vers eten is dan nog tot daar aan toe, maar een potje is toch niet best hoor.

Zie boven; mensen die rapleyen doen dat omdat zij VINDEN dat dat VOOR HUN het beste is. Dus dat dat een beetje doorklinkt in de posts is ook niet zo gek, denk ik, maar iig wat mij betreft niet als oordeel over een ander.

quote:

En dan ga ik hem hier eindelijk eens neer zetten, en ik hoop oprecht dat je niet boos wordt en dat je er mss zelf ook wel een klein tikkie om kan lachen want jij hebt voor mij echt de koning van de opmerkingen richting 'doorslaan' gemaakt. Wrsch heb je er niet eens bij stil gestaan wat je nou precies zei, en ergens valt het ook nog prima binnen de OP van TL want je denkt er iig wel goed over na, maar: 'Senna krijgt op het kdv gepureerd fruit, dat kan toch verder geen kwaad?'
Ik schoot echt serieus in de lach. Je bedoelt er verder niks mee, in tegendeel, je probeert juist echt heel erg om het goede (of dat wat jullie het goede vinden, weloverwogen en doordacht (TS leest u mee!)) te doen.
Ik vind het zo'n mooi voorbeeld van een tikkie de realiteit verliezen in een poging om alles maar zo goed en verantwoord mogelijk te doen.

ow, haha, ja, zo klinkt het een beetje raar, maar ik bedoelde met 'kwaad kunnen' meer dat het oefenen met stukjes dan wat minder goed zou kunnen gaan, dan dat gepureerd fruit niet goed zou zijn zo zie je maar dat dingen soms anders over kunnen komen dan bedoeld

quote:

En hulde daarvoor, trouwens want ik vind een potje soms nl. wel de makkelijkste optie.
Als wij bijv. te pittig eten voor Sasha en ik heb niet iets zelfgefabriceerds in de vriezer liggen krijgt hij een potje. Of liever 'kreeg' want meneer blieft ze tegenwoordig echt niet meer. Hij wil wat wij hebben of anders niet.
_{De ene keer at hij een hele week met ons mee omdat dat zo uit kwam en de week erop mss 3 keer een potje omdat dat beter uit kwam qua koken etc. Een mix dus bij ons. Weloverwogen, uit gemak omdat ik het soms te veel werk vind om 2 verschillende dingen te koken op een avond.}

Wij gaan langzaam over naar mee-eten met ons, maar vooralsnog gooi ik iedere dag in een klein pannetje water wat te koken stukjes groente. Het zal ongeveer net zoveel tijd in beslag nemen als een potje opwarmen, dus volgens mij kiezen we allebei voor gemakkelijk, alleen hebben we dan een ander idee van gemakkelijk

En ik vind het niet erg hoor, je opmerking. Ik snap hem zelfs wel, als ik het zo lees als jij het nu neerzet

Ow, die "grapjes"
Ik vind het vreselijk en wil dat ook werkelijk niet. schaap doet het nog wel eens per ongeluk, omdat hij niet in de gaten heeft wat het voor consequenties kan hebben. Ik wijs hem daar nu al op; niet dat Senna het nu al snapt, maar het is maar beter om je nu al aan te wennen om het niet te doen, dan straks als ze het wel snapt.
Mijn schoonvader heeft daar ook een handje van, en die ga ik het ook nog wel vertellen. En de eerste die durft te dreigen met in de zak mee naar Spanje of geen kadootjes als ze neit lief is, die krijgt de wind van voren

Zo heb ik me ook heilig voorgenomen om haar straks niet te gaan plagen met verliefdheden. Dat is toch helemaal niet relaxt als je ouders daar flauwe grapjes over maken of telkens over beginnen.

Ik was daar eerst ook heel stellig in maar kom daar wat op terug. DAt van"mietje" of die baby's durven het vind ik niet vallen onder plagen trouwens, dat vind ik gewoon kwetsend!

Ik plaag mijn kinderen wel. Maar op een liefdevolle manier. Anders worden ze wel heel overgevoelig viel mij op. En ze weten dat ook. en nu merk ik dat ze me terug gaan plagen ook. dus ook met verliefdheden. Maar dan niet persoonlijk. Oudste begint sexualiteit te ontdekken en daar wat over grappen en grollen kan nu nog. Straks als het voor hem wat serieuzer wordt niet meer maar dan is het middels de plagerijtjes wel bespreekbaar gemaakt. Kinderen onderling plagen ook, en mijn jongens hebben toch gauw de neiging plagen als pesten te ervaren, en dat is ook wat al te gortig.

Plagen is ook niet verkeerd, integendeel, net zoals je zegt.
Maar ik hou niet van 'grapjes' zoals dat van Sinterklaas.
Ik heb zo snel geen voorbeeld paraat over de andere grapjes en plagerijtjes die ik niet wil, maar je kunt bij (kleine) kinderen zoveel radartjes aan het werk zetten met opmerkingen die voor ouderen duidelijk een grapje zijn, maar die voor (kleine) kinderen heel zwaar zijn.

En over verliefdheden: ik vond het ook niet fijn om geplaagd te worden met mijn verliefdheidjes. Telkens plagend vragen hoe het met die ene jongen is ofzo. Dat is niet relaxt en daar werd ik alleen maar onzeker en gesloten van.

Ik ben net bezig in topic 1 (goede OP, teamlead!) en het begint al direct goed met zo'n waanzinnige moeder . Nu verder lezen .

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 12:55 schreef miss_sly het volgende:
Plagen is ook niet verkeerd, integendeel, net zoals je zegt.
Maar ik hou niet van 'grapjes' zoals dat van Sinterklaas.
Ik heb zo snel geen voorbeeld paraat over de andere grapjes en plagerijtjes die ik niet wil, maar je kunt bij (kleine) kinderen zoveel radartjes aan het werk zetten met opmerkingen die voor ouderen duidelijk een grapje zijn, maar die voor (kleine) kinderen heel zwaar zijn.

En over verliefdheden: ik vond het ook niet fijn om geplaagd te worden met mijn verliefdheidjes. Telkens plagend vragen hoe het met die ene jongen is ofzo. Dat is niet relaxt en daar werd ik alleen maar onzeker en gesloten van.

ik snap wat je bedoelt. en we bedoelen hetzelfde denk ik. ik vind het niet kies om te plagen met zoiets persoonlijks als een verliefdheid. Maar met verliefd zijn op zich wel. Een beetje luchtig maken van het onderwerp in zijn algemeenheid. en van die Sintdingen wil ik écht niet hebben. Net als net doen of je m op het dak ziet trouwens. Dat gaat mij te ver.

Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.

Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:17 schreef MeNicole2 het volgende:
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.

Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...

Maar dat is toch helemaal niet eerlijk? Natuurlijk durft zijn broertje wel, die heeft nog geen idee wat ie doet en hoe groot dat zwembad is en hoeveel water er is en hoe hulpeloos hij zich mischien wel kan voelen in dat vele water, en hoe eng dat kan zijn zijn, en misschien wel hoe een slok water je de adem kan benemen...

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:19 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Maar dat is toch helemaal niet eerlijk? Natuurlijk durft zijn broertje wel, die heeft nog geen idee wat ie doet en hoe groot dat zwembad is en hoeveel water er is en hoe hulpeloos hij zich mischien wel kan voelen in dat vele water, en hoe eng dat kan zijn zijn, en misschien wel hoe een slok water je de adem kan benemen...

Kijk en dat is dus wat ik bedoel Wij weten dat Mikael juist dat zetje nodig heeft om het wel te durven. En daar bedoelen we niks kwetsend mee. Maar een ander vat dat waarschijnlijk wel zo op.

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:21 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Ben je niet bang dat je haar te beschermend opvoedt, met zulke maatregelen?

Nee juist niet. Waarom moet je je kind bang laten maken voor iets wat een feest is. ik wil dat soort dingen bij mijn kinderen ook niet hebben.

Oh en weet je wat ook zo vervelend is. Dat mensen dat hun eigen kind niet iets willen verbieden. "Nee dat mag niet want dan word die mevrouw boos" Ja hallo, van mij mag ie wel lawaai maken hoor je wilt het zelf niet hebben zeg dat dan gewoon

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:17 schreef MeNicole2 het volgende:
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.

Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...

En toch vind ik dat van een andere orde dan wat er in mijn situatie gebeurde, het eigen broertje als voorbeeld nemen is wat makkelijker, daar wil een kind graag de grote broer voor zijn en dus meer durven, het kind in mijn geval werd voor mijn gevoel echt afgezeken.

Daarbij: als je een 6-jarig kind hebt wat nog niet kan zwemmen en bang is van water dan moet je toch eens bij jezelf gaan nadenken hoe dat komt.... een kind met permanente waterangst daargelaten, maar als je het al jaren probeert dan weet je dat inmiddels ook wel, en hoef je het kind niet met 2 peuters te vergelijken.

Ik zeg Mikael nooit dat ie een baby is. Alleen als ie er zelf om vraagt

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:21 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Ben je niet bang dat je haar te beschermend opvoedt, met zulke maatregelen?

Wat is daar te beschermend aan?
Ik vind het niet correct om te dreigen met dingen die je niet gaat uitvoeren. En ze gaat niet mee in de zak naar Spanje als ze niet lief is en ze krijgt natuurlijk wel gewoon kadootjes. Dus maak je een kind niet bang of onzeker met dingen die toch niet waar zijn.
De bedoeling is dat als ik iets zeg, dat ze er van uit kan gaan dat dat ook zo is, zo gebeurt. Als ik dus zeg dat ze iets niet mag, omdat ze dan straf krijgt, dan is dat ook zo. Maar de straf waarmee dan gedreigd wordt, zal ook uitvoerbaar zijn, bijv 3 minuten op de trap (whatever, ik heb nog niet over straffen na hoeven denken, ze is pas 7,5 maand ). Zo leert ze oa met die dingen dat ze kan vertrouwen op wat ik zeg, goede en minder goede (straf) dingen.

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:17 schreef MeNicole2 het volgende:
Ik pak even een voorbeeld van het zwemmen hier tussen uit.

Als wij gaan zwemmen met Mikael wil ie nooit wat als we er zijn. Blijft ie op de kant zitten beetje voor zich uit zitten te kijken en maar zeggen dat ie niet durft. Wat we ook zeggen niks helpt. Enige wat wel helpt ie als we zeggen: Kom op je broertje is een baby en die durft zelfs wel!! Dat helpt hem vaak wel want hij vind zichzelf een grote broer en dus springt ie ook het water in. Ik kan me voorstellen dat als er net iemand langsloopt en dat hoort ook wel zal denken...

disclaimer: ik wil jou niet persoonlijk aanvallen en zéker geen rel veroorzaken

Met alle respect, zonder jou of je kinderen te kennen:
Dit is eigenlijk een heel mooi voorbeeld van wat ik bedoel. Op korte termijn werkt jullie aanpak prima: Mikael durft over de drempel en gaat het water in.
Maar op de lange termijn: welk signaal geef je hem hiermee? Dat zijn broertje stoerder/dapperder is en hij dus wel "moet"? Dat als hij dat niet durft, hij eigenlijk dus "nog maar een baby is" terwijl hij zichzelf ziet als de grote broer?
Of hebben jullie het hierover gehad en zijn jullie tot de conclusie gekomen dat voor Mikael er geen sprake is van een negatief signaal en er dus niets aan de hand is? (want dat kan natuurlijk ook )

Natuurlijk speelt het mee hoe vaak je gaat zwemmen. Als het 1x per jaar is, heeft het natuurlijk veel minder impact dan wanneer je iedere week gaat

Tess krijgt bijna altijd een zelfgefabriceerde maaltijd, een potje alleen als ik vergeten ben iets uit de vriezer te halen of als we weg moeten. Ik gebruik Rapley soms
maar ik merk dat Tess dan absoluut niet voldaan is.

Ik haal soms tips van Fok, soms van ouders en heel soms van het cb, maar ik heb een eigen manier van opvoeden. Amber mag een hoop maar er zijn ook dingen die absoluut niet mogen. Ik denk dat ik redelijk makkelijk ben qua opvoeden, maar toch ook wel eens streng doch rechtvaardig.

Ik vind het belangrijk dat Amber netjes dank je wel zegt als ze iets krijgt, aan tafel moet ze netjes op een stoel zitten, niet hangen aan tafel en eten met een vork.

Tussen half 7 en 7 is het bedtijd, ook in de vakanties.

Alle opmerkingen kun je toch niet tegenhouden. Zo hadden wij afgelopen december nog zo'n sinterklaas geval in de winkel. Dan gaat een wildvreemde tegen mijn zoon zeggen: Als je nou niet stopt met zingen en schreeuwen gan je met zwarte piet mee in de zak. Soms komt het ineens uit een onverwachte hoek en dat stop je niet. Maar van opa's en oma's waar je kind zich veilig bij voelt wil ik dat soort dingen niet hebben.
En nee ik ben niet bang dat het daardoor niks kan hebben. Ik hoop dat mijn kinderen dan van mij aannemen dat het echt niet zo is en dat diegene die zulke dingen zegt in de war is

Hm, ik ben het wéér met je eens TL.
Ik houd er niet van om kinderen onderling te vergelijken. Daarmee doe je af aan hun gevoel voor individualiteit en bevorder je competitiviteit. Bovendien lijkt het me dat in dit geval Mikael niet serieus genoemd wordt in zijn angsten. Ik zou dan eerder opteren voor een heel geleidelike stap voor stap gewenning aan het water ipv ineens in het diepe (man, ik weet zélf nog heel goed de eerste keer dat ik géén bodem onder mijn voeten voelde, dát was eng ).

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:28 schreef Scorpie het volgende:
Ik heb zelf een x aantal van die kinderen getrained waarbij de ouders dan achteraf verhaal kwamen halen over een (in mijn ogen) onschuldige opmerking. Vaak bleek het dan ook dat de kinderen in kwestie iets totaal anders hadden opgevat dan wat bedoeld was.

Als het je al een aantal maal is overkomen dan kun je ook eens bij jezelf te rade gaan, ipv te denken dat de betreffende kinderen overgevoelig reageren.

quote:

Op dinsdag 9 maart 2010 13:28 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Nou ja ik bedoelde meer het proberen tegenhouden van ongewenste opmerkingen van buitenaf, tot op zekere hoogte hoort dat er bij, maar je kan ook daarin doorslaan. Ik ben dan bang dat je kinderen krijgt die heel snel uit het veld geslagen zijn door een snauw of een opmerking van iemand die buiten de invloedsfeer van de ouders ligt, zoals een leraar op school of een trainer/coach op de training.

Ik heb zelf een x aantal van die kinderen getrained waarbij de ouders dan achteraf verhaal kwamen halen over een (in mijn ogen) onschuldige opmerking. Vaak bleek het dan ook dat de kinderen in kwestie iets totaal anders hadden opgevat dan wat bedoeld was.

Je bedoelt dat ze niet weerbaar genoeg wordt?
Ik denk dat dat wel meevalt. Ik vind namelijk opa's en oma's onder de groep mensen vallen waarbij ze zich veilig moet voelen. En dat kan niet als ze dat soort opmerkingen maken. De gedachten van kinderen kunnen wegen inslaan die wij niet snappen, en ik vind niet dat we dat nog moeilijker moeten maken door vanuit de veilige thuisomgeving onduidelijke opmerkingen te maken.