OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Waarom als hij uit bed is heb je meer plek. Voor 2 kidsquote:
Good mums have sticky floors, dirty ovens and happy kids!!
Misschien denk ik ook gewoon te simpelquote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:07 schreef Brighteyes het volgende:
Niet op in gaan joh! Zonde om het topic af te laten dwalen door kort door de bocht gepost...
.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Nee hoor, kinderen poepen, eten en slapen.... niets moeilijks aanquote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:10 schreef Falco het volgende:
[..]
Misschien denk ik ook gewoon te simpel
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Als papa toch graag dat wil?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:55 schreef Suzanna het volgende:
Nou, ik vind wel dat je erin KUNT doorslaan, dat je kinderen bij je in bed mogen. Ik heb vrienden in Amerika (waar ik overigens heel veel respect voor heb) die hun kinderen (6 stuks) heel goed en liefdevol opvoeden, maar die wat mij betreft daar veel te makkelijk in zijn. Vaak slapen ze in hun eigen bed in, maar gaan 's nachts (door een enge droom, of gewoon omdat ze het lekker warm vinden) bij hun ouders in bed liggen, zodat papa 's nachts soms moet verkassen naar het bed van één van de kinderen. Dat vind ik gewoon te ver gaan...
Die van ons slapen in hun eigen bed, ook niet bij elkaar in bed, dat mag gewoon niet, klaar uit. Als baby hebben ze wel op onze kamer geslapen, maar dan ook in hun eigen bedje. Dat vond ik wel een goed alternatief. En als je wél kunt slapen met een baby in je bed, nou, prima... dat is aan jou dan. Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doetals ze groter worden hebben ze écht hun eigen bedje nodig...
Ik zie niet in waarom ze in een eigen bedje moeten slapen.
Hier is ze iig altijd welkom als ze verdriet heeft, wil knuffelen of niet kan slapen.
Ze slaapt in haar eigen bedje maar dat is haar keus. Omdat ze dat zelf wil.
Maar als er een nare droom is dan is dat toch logisch of bij ziekte of bij angst?
En ik gok dat een kind vanzelf wel in zijn eigen bed wil slapen en dat met 20 niet meer doet
En wat is dan te lang??
Misschien is het als niet-ouder ook makkelijker om te roepen wat er absoluut nooit moet gebeuren dan als wel-ouder?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:10 schreef Falco het volgende:
[..]
Misschien denk ik ook gewoon te simpel
Of spreek je uit ervaring?
Niet uit ervaringquote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:12 schreef Leandra het volgende:
[..]
Misschien is het als niet-ouder ook makkelijker om te roepen wat er absoluut nooit moet gebeuren dan als wel-ouder?
Of spreek je uit ervaring?
Maar gewoon met nuchter redeneren kom ik tot die conclusie en vind ik dat er nog meer zotte dingen gebeuren, als ik per ongeluk in OUD verzeild raak. Ik geef maar meteen toe dat ik gemakkelijk praten heb als niet-ouder en mijn ideeën over opvoeden ook nu niet in de praktijk kan brengen.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Ik heb ook niet heel het vorige topic doorgelezen overigens.
Voor ik moeder werd had ik een bepaald idee met hoe ik het zou willen doen, onze kinderen zijn nu bijna 5 jaar en bijna 2 jaar en tot nu toe kunnen we ons goed aan die beelden houden.
Maar, wij hebben 2 makkelijke dochters, ze zijn gezond, lief en luisteren prima, hiermee hebben we gewoonweg heel veel geluk.
Ik ben een gevoelsmens, voed mijn kinderen ook op naar mijn gevoel en dat gaat tot nu toe goed.
Ik hou er niet van als kinderen behandeld worden als prinsjes of prinsesjes, dat ze als God op aarde behandeld worden en op handen worden gedragen door hun ouders.
Iedereen houdt van zijn of haar kinderen als het goed is, geen een kind is meer dan een ander kind en naar mijn mening moeten ze ook niet zo opgevoed worden.
Ik ken 2 kinderen die echt alles krijgen van hun moeder en het zijn 2 verwende nestjes die totaal niet luisteren en totaal geen respect hebben voor hun medemens en ook niet voor dieren, alles draaid om de kinderen en om het hun naar hun zin te maken.
Verschrikkelijk vind ik dat!
En de moeder geeft dus wel kritiek op anderen en denkt dat ze het zelf helemaal perfect doet.
Zelf geef ik niet snel kritiek ( uitzondering staat er al), ieder zijn eigen manier, er zijn zoveel verschillende manieren van opvoeden en er is er echt niet maar een goed van.
Daarnaast ben ik er van overtuigd dat je de opvoeding moet aanpassen aan de behoeftes van het kind, en aangezien ieder kind anders is heeft ieder kind ook een andere benadering nodig.
Voor ik moeder werd had ik een bepaald idee met hoe ik het zou willen doen, onze kinderen zijn nu bijna 5 jaar en bijna 2 jaar en tot nu toe kunnen we ons goed aan die beelden houden.
Maar, wij hebben 2 makkelijke dochters, ze zijn gezond, lief en luisteren prima, hiermee hebben we gewoonweg heel veel geluk.
Ik ben een gevoelsmens, voed mijn kinderen ook op naar mijn gevoel en dat gaat tot nu toe goed.
Ik hou er niet van als kinderen behandeld worden als prinsjes of prinsesjes, dat ze als God op aarde behandeld worden en op handen worden gedragen door hun ouders.
Iedereen houdt van zijn of haar kinderen als het goed is, geen een kind is meer dan een ander kind en naar mijn mening moeten ze ook niet zo opgevoed worden.
Ik ken 2 kinderen die echt alles krijgen van hun moeder en het zijn 2 verwende nestjes die totaal niet luisteren en totaal geen respect hebben voor hun medemens en ook niet voor dieren, alles draaid om de kinderen en om het hun naar hun zin te maken.
Verschrikkelijk vind ik dat!
En de moeder geeft dus wel kritiek op anderen en denkt dat ze het zelf helemaal perfect doet.
Zelf geef ik niet snel kritiek ( uitzondering staat er al), ieder zijn eigen manier, er zijn zoveel verschillende manieren van opvoeden en er is er echt niet maar een goed van.
Daarnaast ben ik er van overtuigd dat je de opvoeding moet aanpassen aan de behoeftes van het kind, en aangezien ieder kind anders is heeft ieder kind ook een andere benadering nodig.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Maar wat als niet-ouder zot lijkt hoeft als ouder helemaal niet zot te (b)lijken....quote:
[..]
Niet uit ervaring
Maar gewoon met nuchter redeneren kom ik tot die conclusie en vind ik dat er nog meer zotte dingen gebeuren, als ik per ongeluk in OUD verzeild raak. Ik geef maar meteen toe dat ik gemakkelijk praten heb als niet-ouder en mijn ideeën over opvoeden ook nu niet in de praktijk kan brengen.
Zelfs dingen die als ouder zot lijken hoeven dat een (halve) generatie later niet meer te lijken of te zijn
Nou...quote:
[..]
Als papa toch graag dat wil?
Ik zie niet in waarom ze in een eigen bedje moeten slapen.
Hier is ze iig altijd welkom als ze verdriet heeft, wil knuffelen of niet kan slapen.
Ze slaapt in haar eigen bedje maar dat is haar keus. Omdat ze dat zelf wil.
Maar als er een nare droom is dan is dat toch logisch of bij ziekte of bij angst?
En ik gok dat een kind vanzelf wel in zijn eigen bed wil slapen en dat met 20 niet meer doet
En wat is dan te lang??
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?
euh sorry, alles heeft zijn tijd, en 's nachts slapen we. en ik kies dat ze in hun bed slapen, en niet mijn kinderen. Net als ik kies wanneer we eten, en wat ze eten. Anders komt er Chips voor ontbijt en cola toe. 
en natuurlijk mogen ze zelf iets pakken als ze trek hebben, ik kan hun maag niet voelen. Maar onze grenzen liggen echt wel wat scherper.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ik denk hetzelfde als jij buuf. Bij ziek zijn maak ik er geen probleem van als Amber in ons bed ligt maar zo voor de gezelligheid gebeurd gewoon niet.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen 
.
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
.En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Tis best gezellig hoor maar Amber ligt altijd overdwars in bed en ons bed is maar 1.40 
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Dat!quote:
[..]
Nou...
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?
Althans... laat ik het dan zo zeggen, op deze manier is wat voor ons goed werkt en goed voelt.
***
Als er geen reden is voor geborgenheid zoeken niet nee. En ik slaap gewoon liever.quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
ik ben overdag al genoeg aan het knuffelen en omarmen en weet ik wat. die paar uur 's nachts benut ik graag voor slaap.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Je bent 24 uur per dag ouder, maar vind je niet dat je ouderschap te ver doorslaat als je ook echt alles moet meebeleven met je kind?quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Hier hetzelfde, maar moet zeggen dat ze geen van beide graag bij ons in bed slapen.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:25 schreef Vicky het volgende:
Ik denk hetzelfde als jij buuf. Bij ziek zijn maak ik er geen probleem van als Amber in ons bed ligt maar zo voor de gezelligheid gebeurd gewoon niet.
Toen mijn man in het ziekenhuis wilde Demi bij me slapen, dat mocht maar halverwege de nacht ging ze alweer terug naar haar eigen bedje, ik bewoog te veel...
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Dat staat grappig onder elkaar. 
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Neequote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:32 schreef Falco het volgende:
[..]
Je bent 24 uur per dag ouder, maar vind je niet dat je ouderschap te ver doorslaat als je ook echt alles moet meebeleven met je kind?
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Ooh dat zou ik niet kunnen verdriet is er niet zomaar. En hier is gewoon troosten dan geen optie.
Het is niet zomaar weg.En als ze in tranen is om een nachtmerrie dan vind ik het prima als ze komt.
Overigens slaapt ze het liefst in haar eigen bed nog en komt het zelden voor dat ze in bed wil.
Ik vind de opmerking ik kies dat ze in hun bed slapen en niet mijn kinderen dan wel weer leuk. Daar kies IK namelijk ook voor. Ik beslis dus dat het wel mag.. Het is geen geval van omdat mijn kind het zo wil doen we het zo. (al vind ik haar gevoelens heel en heel erg belangrijk) En ook ik kies wat ze eet voor ontbijt en wat ze wel en niet mag. Ik ben overigens verder heel duidelijk en streng en consequent..
Het is niet zomaar weg.En als ze in tranen is om een nachtmerrie dan vind ik het prima als ze komt.
Overigens slaapt ze het liefst in haar eigen bed nog en komt het zelden voor dat ze in bed wil.
Ik vind de opmerking ik kies dat ze in hun bed slapen en niet mijn kinderen dan wel weer leuk. Daar kies IK namelijk ook voor. Ik beslis dus dat het wel mag.. Het is geen geval van omdat mijn kind het zo wil doen we het zo. (al vind ik haar gevoelens heel en heel erg belangrijk) En ook ik kies wat ze eet voor ontbijt en wat ze wel en niet mag. Ik ben overigens verder heel duidelijk en streng en consequent..
Ken overigens een meisje wat ook altijd bij haar moeder in bed sliep, sliep ook nooit ergens anders.
Dat wilde de moeder niet.
De moeder moest een paar nachtjes in het ziekenhuis slapen en haar dochter sliep bij haar oom en tante.
Dat kind wilde dus echt niet slapen zonder haar moeder naast zich, tante was niet goed genoeg.
Ben wel blij dat onze kinderen gewoonweg overal slapen, vinden ze ook erg leuk.
Demi vooral bij de opa's en oma's aangezien ze dan een tweepersoonbed voor zichzelf heeft.
Nika slaapt dan in een campingbedje.
Dat wilde de moeder niet.
De moeder moest een paar nachtjes in het ziekenhuis slapen en haar dochter sliep bij haar oom en tante.
Dat kind wilde dus echt niet slapen zonder haar moeder naast zich, tante was niet goed genoeg.
Ben wel blij dat onze kinderen gewoonweg overal slapen, vinden ze ook erg leuk.
Demi vooral bij de opa's en oma's aangezien ze dan een tweepersoonbed voor zichzelf heeft.
Nika slaapt dan in een campingbedje.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Bij verdriet of nachtmerrie wordt er getroost en als ze weer rustig is brengen we haar weer naar dr eigen bed.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.quote:
Ooh dat zou ik niet kunnen verdriet is er niet zomaar. En hier is gewoon troosten dan geen optie.
Het is niet zomaar weg.En als ze in tranen is om een nachtmerrie dan vind ik het prima als ze komt.
Overigens slaapt ze het liefst in haar eigen bed nog en komt het zelden voor dat ze in bed wil.
Ik vind de opmerking ik kies dat ze in hun bed slapen en niet mijn kinderen dan wel weer leuk. Daar kies IK namelijk ook voor. Ik beslis dus dat het wel mag.. Het is geen geval van omdat mijn kind het zo wil doen we het zo. (al vind ik haar gevoelens heel en heel erg belangrijk) En ook ik kies wat ze eet voor ontbijt en wat ze wel en niet mag. Ik ben overigens verder heel duidelijk en streng en consequent..
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Tot zover ik het normaal vind en mijn kind er behoefte aan heeft.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:39 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Toe hoever wil je met je kinderen meegaan hierin eigenlijk? Even uit nieuwsgierigheid?
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Maar hoe zie je even in bed nemen dan als een drama?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:40 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.
Of urenlange sessies? daar heb ik het dan weer niet over gehad dus ik vraag me af hoe je daar bij komt?
Mijn dame is overigens juist heel zelfstandig, wil alles zelf oplossen.
En zelf heel goed nadenken.
Heel ondernemend en in bijv een ballorig roept ze zo dahaagg mama en loopt als bijna 2 jarige naar de trampolines toe om tussen de grote kindjes te gaan spelen.
Maar verandert dat ook niet met de leeftijd?quote:
[..]
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.
Ik was niet van plan om straks idd een groot issue te maken van nare dromen, maar momenteel troost ik echt nog als ze huilt. En dat zal ik zeker nog wel een aantal jaren blijven doen.
En veel regelt zichzelf. Senna begon in een wiegje bij ons op de kamer, en vaak gedurende de nacht bij ons in bed. Uiteindelijk sliep ze daarin ineens niet meer lekker, dus hebben we haar in haar grotere ledikant gelegd, en dat ging een stuk beter. Wel belandde ze dan gedurende de nacht na een voeding toch tussen ons in. Ging ook prima, tot dat toch wat minder goed ging lopen. Inmiddels slaapt ze iedere nacht in haar eigen bed, voed ik haar op haar kamertje en gaat ze terug in haar ledikant. En iedereen slaapt weer prima.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nou je zegt het zelf: Oh, dat zou ik niet kunnen, verdriet is er niet zomaar, gewoon troosten is dan geen optie. en ik zie het in bed nemen niet als een drama hoor, dat moet ieder voor zich weten. Ík heb het nooit gedaan, vanwege al eerder genoemde redenen.quote:
[..]
Maar hoe zie je even in bed nemen dan als een drama?
Of urenlange sessies? daar heb ik het dan weer niet over gehad dus ik vraag me af hoe je daar bij komt?
Mijn dame is overigens juist heel zelfstandig, wil alles zelf oplossen.
En zelf heel goed nadenken.
Heel ondernemend en in bijv een ballorig roept ze zo dahaagg mama en loopt als bijna 2 jarige naar de trampolines toe om tussen de grote kindjes te gaan spelen.
ik ga mijn kind alleen niet bevestigen in zijn droom-paniek als dat niet nodig is. Ook nachtmerries moet je leren kennen, en ik pak dat anders aan dan jij.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ja dat verandert wel met de jaren. en ik ga er nog steeds uit als ze huilen, alleen wordt dat gewoon minder. Maar ook mijn dreumesen stonden wel"uit??" te roepen 's nachts. euh, nee, nu is het nacht en gaan we slapen. En niet spelen, kroelen, knuffelen of wat dan ook. tja, ik ben van mening dat je ze dat best kunt leren. Middelste kreeg tot 1,5 jaar een nachtvoeding, maar echt zonder verdere interactie hoor. Honger had ie, voor de rest gewoon slapen. anders was het hek echt van de dam.quote:
[..]
Maar verandert dat ook niet met de leeftijd?
Ik was niet van plan om straks idd een groot issue te maken van nare dromen, maar momenteel troost ik echt nog als ze huilt. En dat zal ik zeker nog wel een aantal jaren blijven doen.
En veel regelt zichzelf. Senna begon in een wiegje bij ons op de kamer, en vaak gedurende de nacht bij ons in bed. Uiteindelijk sliep ze daarin ineens niet meer lekker, dus hebben we haar in haar grotere ledikant gelegd, en dat ging een stuk beter. Wel belandde ze dan gedurende de nacht na een voeding toch tussen ons in. Ging ook prima, tot dat toch wat minder goed ging lopen. Inmiddels slaapt ze iedere nacht in haar eigen bed, voed ik haar op haar kamertje en gaat ze terug in haar ledikant. En iedereen slaapt weer prima.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
ooh nee ik bedoel dat voor haar is op die momenten gewoon troosten geen optie. Bij een val ofzo zeg ik ohjee en zij ook en klaar.Bij een nachtmerrie is het echt intens gillen niet kunnen doordringen schudden van verdriet.. 
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Als ze hier midden in de nacht roept om koekje, noonoo of opa dan zet ik de babyfoon wat zachter.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:54 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ja dat verandert wel met de jaren. en ik ga er nog steeds uit als ze huilen, alleen wordt dat gewoon minder. Maar ook mijn dreumesen stonden wel"uit??" te roepen 's nachts. euh, nee, nu is het nacht en gaan we slapen. En niet spelen, kroelen, knuffelen of wat dan ook. tja, ik ben van mening dat je ze dat best kunt leren. Middelste kreeg tot 1,5 jaar een nachtvoeding, maar echt zonder verdere interactie hoor. Honger had ie, voor de rest gewoon slapen. anders was het hek echt van de dam.
Ik gniffel een beetje om de liedjes die ze zingt over opa en laalaa en ik draai me om.
Imho is dat dan weer een ander verhaal. als ik haar er dan uit zou halen zou ze in mijn bed ook gaan zingen en roepen en dansen dat is dus niet wat ik als een rede zie om haar uit bed te halen.
quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:22 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Nou...
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?
Ben ik het helemaal mee eens! goed verwoord debuurvrouw...
Dat klinkt dan toch wel weer gewoon goed hoor. Dat zou ik misschien ook wel doen als het echt menens is. Maar meestal laat ik de kinderen gewoon op hun kamer even rustig worden, ik houd ze dan echt wel vast en knuffel ze (precies wat jij zegt), mijn middelste heeft dat namelijk weleens, zo'n nachtmerrie en hélemaal overstuur. Maar bij me in bed nemen... nou ja, vaak is het zelfs niet eens als ik al slaap, maar 's avonds als wij nog beneden zijn. Dan is het sowieso niet eens een optie.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:58 schreef Pvoesss het volgende:
ooh nee ik bedoel dat voor haar is op die momenten gewoon troosten geen optie. Bij een val ofzo zeg ik ohjee en zij ook en klaar.Bij een nachtmerrie is het echt intens gillen niet kunnen doordringen schudden van verdriet..
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Enne, die van mij liggen net als die van Vicky dan DWARS in bed, bewegen de hele tijd, zijn klaarwakker en slapen helemaal niet goed. Ik heb een tijdje geleden een nacht met Emma (4 jaar) naast me geslapen omdat ze pseudokroep had (doodeng
) maar eh... zei ik geslapen? Het was meer waken... En Emma vond het wel héél gezellig! De volgende nacht wilde ze weer naast me slapen, want alleen was maar zo alleen!
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezelligquote:
Tis best gezellig hoor maar Amber ligt altijd overdwars in bed en ons bed is maar 1.40
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Whaha ik ook niet hoorquote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezellig
meestal verkast een van ons naar de bank.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
220quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezellig
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
En wie bepaalt dat? De ouders zelf toch zeker?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:55 schreef Suzanna het volgende:
Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doet
Ik heb het al in het vorige topic verteld, maar ik ben van de herhaling.
Mijn zoon heeft tot een half jaar op onze kamer geslapen, daarna in zijn eigen kamer en bedje, verliep prima. Een maand of wat geleden (hij is nu 3) is het er echter ingeslopen dat hij bij ons in bed slaapt. En wij vinden het allemaal erg gezellig, niemand heeft er last van, en soms zegt hij ook dat hij in zijn eigen bed wil slapen. Prima.
En hier ook 2.20m én een cosleepbedje ernaast (waar ik hem dan naar verplaats als ik zelf ga slapen, maar waar hij weer uitrolt/-draait in zijn slaap. Meestal ligt hij 's ochtends met zijn hoofd op mijn buik.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik zie trouwens meerdere malen een bed van 220 breed staan, nou kost het mij al genoeg moeite om matrashoezen te vinden voor matrassen van 90 x 220 die zo'n 30 cm hoog zijn en nog fatsoenlijk zitten, wegens de lengte/hoogte combinatie, maar waar vind je matrashoezen van 110 breed?
quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"quote:
[..]
<knip>
En hier ook 2.20m én een cosleepbedje ernaast (waar ik hem dan naar verplaats als ik zelf ga slapen, maar waar hij weer uitrolt/-draait in zijn slaap. Meestal ligt hij 's ochtends met zijn hoofd op mijn buik.
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Repeat had gelijk.quote:Op maandag 8 maart 2010 17:16 schreef Repeat het volgende:
De meeste OUD posters sporen dan ook niet.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
I'm fed up with all this Wi-fi-high-fiving
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
En je denkt dat je daarmee uniek bent?quote:
[..]
Repeat had gelijk.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
En wat te denken van papa?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:10 schreef teamlead het volgende:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
Ik denk dat wij er alledrie van genieten. Mijn zoon mag altijd kiezen 's avonds. "Waar wil je slapen, in je eigen bed, in het kleine bedje (de cosleeper) of in het grote bed?". Meestal kiest hij het grote bed, soms ook het kleine of zijn eigen bed.
Weet je, het is niet opgelegd ofzo. Het is ontstaan toen hij een paar keer 's avonds in slaap was gevallen toen we samen op bed (mijn lief werkt 's avonds) DWDD keken. Dat voelde zo schattig. Toen heb ik hem een aantal malen laten kiezen. Tot mijn lief vroeg of het structureel was geworden ofzo. Nah, dan heb je daar een gesprekje over en bij gebrek aan tegenargumenten (want dat blijkt dan, waarom zou hij per sé op zijn eigen kamer moeten slapen?) beslis je samen dat het dan dus goed is voor ons.
Echt, zó lekker om als je gaat slapen (immers, manlief komt pas thuis als ik al lang en breed lig te pitten) zijn handje vast te houden, nog even over zijn bolleke te aaien. En 's ochtends is het ook heerlijk wakker worden, lepeltje lepeltje met mijn vent en mijn zoon met zijn hoofd op mijn buik. Om over de bijna altijd stralende toet die je tegemoet lacht als hij zijn ogen opendoet maar te zwijgen....
Op een gegeven moment zal hij écht zelf behoefte hebben aan zijn privacy en dan staat het hem vrij om weer structureel voor zijn eigen bed te kiezen.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Jammer dat je het zo ziet. Ik heb zelf echt erg veel gehad aan OUD toen mijn zoon nog een baby was. De onzekerheden waar elke verse ouder mee loopt kon ik hier uiten. Ik werd gerust gesteld, gerelativeerd, doorverwezen, van advies gediend, whatever. Echt, de steun (én herkenning!!) die ik hier toen heb ervaren is onbetaalbaar en die gun ik iedere nieuwbakken moeder/vader.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:27 schreef Skull-splitter het volgende:
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Het is toch niet zo dat je iets wordt opgelegd? Je krijgt een spiegel voorgehouden, er worden suggesties gedaan, maar je kunt zélf toch kiezen en beslissen?
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zolang alle gezinsleden op deze manier aan hun slaap toekomen, is er weinig aan de hand denk ik...quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:10 schreef teamlead het volgende:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
"I'm not expecting to grow flowers in a desert, but i can live and breathe and see the sun in wintertime"
https://www.youtube.com/watch?v=jbhtJh1LXHQRoll
https://www.youtube.com/watch?v=jbhtJh1LXHQRoll
Wat dacht je van beiden?quote:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
Man, unlike the animals, has never learned that the sole purpose of life is to enjoy it. (Samuel Butler)
