OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Maar verandert dat ook niet met de leeftijd?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:40 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Dat verdriet is er niet zomaar nee. Maar er een drama van maken is ook niet nodig. Je kunt best empatisch zijn zonder gelijk helemaal door te vragen. Iedereen droomt wel eens vervelend. No biggie verder. Iedereen heeft wel eens verdriet. Komt voor. Maar daar hoeven we geen urenlange sessies over te hebben wat mij betreft. En ja, mijn jongens komen ook gewoon als ze wat dwars zit en ze komen er zelf niet uit. Maar ze kunnen ook dingen zelf op lossen. En dat is waar een opvoeding voor dient wat mij betreft. Een stabiele volwassene worden.
Ik was niet van plan om straks idd een groot issue te maken van nare dromen, maar momenteel troost ik echt nog als ze huilt. En dat zal ik zeker nog wel een aantal jaren blijven doen.
En veel regelt zichzelf. Senna begon in een wiegje bij ons op de kamer, en vaak gedurende de nacht bij ons in bed. Uiteindelijk sliep ze daarin ineens niet meer lekker, dus hebben we haar in haar grotere ledikant gelegd, en dat ging een stuk beter. Wel belandde ze dan gedurende de nacht na een voeding toch tussen ons in. Ging ook prima, tot dat toch wat minder goed ging lopen. Inmiddels slaapt ze iedere nacht in haar eigen bed, voed ik haar op haar kamertje en gaat ze terug in haar ledikant. En iedereen slaapt weer prima.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nou je zegt het zelf: Oh, dat zou ik niet kunnen, verdriet is er niet zomaar, gewoon troosten is dan geen optie. en ik zie het in bed nemen niet als een drama hoor, dat moet ieder voor zich weten. Ík heb het nooit gedaan, vanwege al eerder genoemde redenen.quote:
[..]
Maar hoe zie je even in bed nemen dan als een drama?
Of urenlange sessies? daar heb ik het dan weer niet over gehad dus ik vraag me af hoe je daar bij komt?
Mijn dame is overigens juist heel zelfstandig, wil alles zelf oplossen.
En zelf heel goed nadenken.
Heel ondernemend en in bijv een ballorig roept ze zo dahaagg mama en loopt als bijna 2 jarige naar de trampolines toe om tussen de grote kindjes te gaan spelen.
ik ga mijn kind alleen niet bevestigen in zijn droom-paniek als dat niet nodig is. Ook nachtmerries moet je leren kennen, en ik pak dat anders aan dan jij.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ja dat verandert wel met de jaren. en ik ga er nog steeds uit als ze huilen, alleen wordt dat gewoon minder. Maar ook mijn dreumesen stonden wel"uit??" te roepen 's nachts. euh, nee, nu is het nacht en gaan we slapen. En niet spelen, kroelen, knuffelen of wat dan ook. tja, ik ben van mening dat je ze dat best kunt leren. Middelste kreeg tot 1,5 jaar een nachtvoeding, maar echt zonder verdere interactie hoor. Honger had ie, voor de rest gewoon slapen. anders was het hek echt van de dam.quote:
[..]
Maar verandert dat ook niet met de leeftijd?
Ik was niet van plan om straks idd een groot issue te maken van nare dromen, maar momenteel troost ik echt nog als ze huilt. En dat zal ik zeker nog wel een aantal jaren blijven doen.
En veel regelt zichzelf. Senna begon in een wiegje bij ons op de kamer, en vaak gedurende de nacht bij ons in bed. Uiteindelijk sliep ze daarin ineens niet meer lekker, dus hebben we haar in haar grotere ledikant gelegd, en dat ging een stuk beter. Wel belandde ze dan gedurende de nacht na een voeding toch tussen ons in. Ging ook prima, tot dat toch wat minder goed ging lopen. Inmiddels slaapt ze iedere nacht in haar eigen bed, voed ik haar op haar kamertje en gaat ze terug in haar ledikant. En iedereen slaapt weer prima.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
ooh nee ik bedoel dat voor haar is op die momenten gewoon troosten geen optie. Bij een val ofzo zeg ik ohjee en zij ook en klaar.Bij een nachtmerrie is het echt intens gillen niet kunnen doordringen schudden van verdriet.. 
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Als ze hier midden in de nacht roept om koekje, noonoo of opa dan zet ik de babyfoon wat zachter.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:54 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ja dat verandert wel met de jaren. en ik ga er nog steeds uit als ze huilen, alleen wordt dat gewoon minder. Maar ook mijn dreumesen stonden wel"uit??" te roepen 's nachts. euh, nee, nu is het nacht en gaan we slapen. En niet spelen, kroelen, knuffelen of wat dan ook. tja, ik ben van mening dat je ze dat best kunt leren. Middelste kreeg tot 1,5 jaar een nachtvoeding, maar echt zonder verdere interactie hoor. Honger had ie, voor de rest gewoon slapen. anders was het hek echt van de dam.
Ik gniffel een beetje om de liedjes die ze zingt over opa en laalaa en ik draai me om.
Imho is dat dan weer een ander verhaal. als ik haar er dan uit zou halen zou ze in mijn bed ook gaan zingen en roepen en dansen dat is dus niet wat ik als een rede zie om haar uit bed te halen.
quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:22 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Nou...
Ik vind "een verdrietje" niet een reden het kind bij me in bed te nemen. ik bevestig het daarmee namelijk enorm in het feit dat het een enorm probleem is waar actie op nodig is. Mijn mening is dat "gewoon" troosten dan afdoende is. We zijn er, we helpen je, en ga nu maar weer slapen. Verder geen speciale actie. Dat bewaar is voor als er écht wat is, misselijk, oorpijn, ik noem maar wat. Dat is hetzelfde als enorm troosten bij "niks". Als ik bij gewoon vallen, wat alle kinderen doen, al troost alsof er een been af ligt, wat moet ik dan uit de kast trekken als er écht eens een been af ligt? en willen knuffelen 's nachts?euh sorry, alles heeft zijn tijd, en 's nachts slapen we. en ik kies dat ze in hun bed slapen, en niet mijn kinderen. Net als ik kies wanneer we eten, en wat ze eten. Anders komt er Chips voor ontbijt en cola toe.
en natuurlijk mogen ze zelf iets pakken als ze trek hebben, ik kan hun maag niet voelen. Maar onze grenzen liggen echt wel wat scherper.
Ben ik het helemaal mee eens! 
goed verwoord debuurvrouw... 
Dat klinkt dan toch wel weer gewoon goed hoor. Dat zou ik misschien ook wel doen als het echt menens is. Maar meestal laat ik de kinderen gewoon op hun kamer even rustig worden, ik houd ze dan echt wel vast en knuffel ze (precies wat jij zegt), mijn middelste heeft dat namelijk weleens, zo'n nachtmerrie en hélemaal overstuur. Maar bij me in bed nemen... nou ja, vaak is het zelfs niet eens als ik al slaap, maar 's avonds als wij nog beneden zijn. Dan is het sowieso niet eens een optie.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:58 schreef Pvoesss het volgende:
ooh nee ik bedoel dat voor haar is op die momenten gewoon troosten geen optie. Bij een val ofzo zeg ik ohjee en zij ook en klaar.Bij een nachtmerrie is het echt intens gillen niet kunnen doordringen schudden van verdriet..
Dan pak ik haar toch liever in mn armen in bed en praat tegen haar dat alles oke is en de nare droom over is..
Dat ze weer lekker kan gaan slapen. ze ligt een uurtje bij me snikt een hele poos na en als ze in slaap valt is het prima dan blijft ze. is ze klaarwakker dan leg ik haar weer in bed en zegt ze doei mama
En slaapt weer verder.. Ze heeft totaal geen behoefte om bij mij te liggen alleen als het ernst is voor haar zeg maar.
Enne, die van mij liggen net als die van Vicky dan DWARS in bed, bewegen de hele tijd, zijn klaarwakker en slapen helemaal niet goed. Ik heb een tijdje geleden een nacht met Emma (4 jaar) naast me geslapen omdat ze pseudokroep had (doodeng
) maar eh... zei ik geslapen? Het was meer waken... 
En Emma vond het wel héél gezellig! De volgende nacht wilde ze weer naast me slapen, want alleen was maar zo alleen!
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezelligquote:
Tis best gezellig hoor maar Amber ligt altijd overdwars in bed en ons bed is maar 1.40
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Whaha ik ook niet hoorquote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezellig
meestal verkast een van ons naar de bank.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
220quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Hier ook 'maar' 1.40 en na een nacht Isa tussen ons in ben ik echt niet meer gezellig
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
En wie bepaalt dat? De ouders zelf toch zeker?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:55 schreef Suzanna het volgende:
Als alle partijen (dus ook papa) het er maar mee eens zijn vind ik. En je het niet te lang doet
Ik heb het al in het vorige topic verteld, maar ik ben van de herhaling.
Mijn zoon heeft tot een half jaar op onze kamer geslapen, daarna in zijn eigen kamer en bedje, verliep prima. Een maand of wat geleden (hij is nu 3) is het er echter ingeslopen dat hij bij ons in bed slaapt. En wij vinden het allemaal erg gezellig, niemand heeft er last van, en soms zegt hij ook dat hij in zijn eigen bed wil slapen. Prima.
En hier ook 2.20m én een cosleepbedje ernaast (waar ik hem dan naar verplaats als ik zelf ga slapen, maar waar hij weer uitrolt/-draait in zijn slaap. Meestal ligt hij 's ochtends met zijn hoofd op mijn buik.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik zie trouwens meerdere malen een bed van 220 breed staan, nou kost het mij al genoeg moeite om matrashoezen te vinden voor matrassen van 90 x 220 die zo'n 30 cm hoog zijn en nog fatsoenlijk zitten, wegens de lengte/hoogte combinatie, maar waar vind je matrashoezen van 110 breed?
quote:
Maar ik vind het juist gezellig, heerlijk om 's nachts Jen tegen me aan te voelen kruipen. Dat ze geborgenheid zoekt. Of als ik haar in haar slaap hoor lachen
En als ze wakker wordt dat ik dan eerst een flinke knuffel krijg.
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"quote:
[..]
<knip>
En hier ook 2.20m én een cosleepbedje ernaast (waar ik hem dan naar verplaats als ik zelf ga slapen, maar waar hij weer uitrolt/-draait in zijn slaap. Meestal ligt hij 's ochtends met zijn hoofd op mijn buik.
If you wish to be a success in the world, promise everything, deliver nothing.
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Nothing is more difficult, and therefore more precious, than to be able to decide.
Victory belongs to the most persevering
Repeat had gelijk.quote:Op maandag 8 maart 2010 17:16 schreef Repeat het volgende:
De meeste OUD posters sporen dan ook niet.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
I'm fed up with all this Wi-fi-high-fiving
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
Steam: Skullsplitter
Origin-naam:013skullsplitter
En je denkt dat je daarmee uniek bent?quote:
[..]
Repeat had gelijk.
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Qua opvoeding zijn er een paar basisprincipes die ik aan mijn kinderen duidelijk wil maken. Ik voed ze als het even kan op als een hond (duidelijkheid, positief gedrag belonen, negatief bespreken en daarna negeren, eigen plaatsen begrenzen en een vaste plek voor de strafmomenten) en tegelijk wil ik een Obi Wan Kenobi voor mijn kind zijn: zet ze aan het denken, begeleid ze, zorg dat ze een wil kweken die op meer dan hebzucht alleen gestoeld is. Neem ze mee de natuur in, laat ze eens vies worden.
Maar wat ik hier zo lees... samenraapsel van opvoedmethodieken zonder duidelijke argumentatie en het ergste is dat iedereen gelijk heeft!
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
En wat te denken van papa?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:10 schreef teamlead het volgende:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
Ik denk dat wij er alledrie van genieten. Mijn zoon mag altijd kiezen 's avonds. "Waar wil je slapen, in je eigen bed, in het kleine bedje (de cosleeper) of in het grote bed?". Meestal kiest hij het grote bed, soms ook het kleine of zijn eigen bed.
Weet je, het is niet opgelegd ofzo. Het is ontstaan toen hij een paar keer 's avonds in slaap was gevallen toen we samen op bed (mijn lief werkt 's avonds) DWDD keken. Dat voelde zo schattig. Toen heb ik hem een aantal malen laten kiezen. Tot mijn lief vroeg of het structureel was geworden ofzo. Nah, dan heb je daar een gesprekje over en bij gebrek aan tegenargumenten (want dat blijkt dan, waarom zou hij per sé op zijn eigen kamer moeten slapen?) beslis je samen dat het dan dus goed is voor ons.
Echt, zó lekker om als je gaat slapen (immers, manlief komt pas thuis als ik al lang en breed lig te pitten) zijn handje vast te houden, nog even over zijn bolleke te aaien. En 's ochtends is het ook heerlijk wakker worden, lepeltje lepeltje met mijn vent en mijn zoon met zijn hoofd op mijn buik. Om over de bijna altijd stralende toet die je tegemoet lacht als hij zijn ogen opendoet maar te zwijgen....
Op een gegeven moment zal hij écht zelf behoefte hebben aan zijn privacy en dan staat het hem vrij om weer structureel voor zijn eigen bed te kiezen.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Jammer dat je het zo ziet. Ik heb zelf echt erg veel gehad aan OUD toen mijn zoon nog een baby was. De onzekerheden waar elke verse ouder mee loopt kon ik hier uiten. Ik werd gerust gesteld, gerelativeerd, doorverwezen, van advies gediend, whatever. Echt, de steun (én herkenning!!) die ik hier toen heb ervaren is onbetaalbaar en die gun ik iedere nieuwbakken moeder/vader.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:27 schreef Skull-splitter het volgende:
Echt, de vurigheid waarin hier OUD-posters elkaar corrigeren (commentaar op opvoeding van iemand anders? Who the FUCK are you? Pedagoog?) noodzaken mij om mijn vriendin van Fok af te houden mochten we aan grut gaan denken.
Het is toch niet zo dat je iets wordt opgelegd? Je krijgt een spiegel voorgehouden, er worden suggesties gedaan, maar je kunt zélf toch kiezen en beslissen?
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zolang alle gezinsleden op deze manier aan hun slaap toekomen, is er weinig aan de hand denk ik...quote:Op dinsdag 9 maart 2010 18:10 schreef teamlead het volgende:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
"I'm not expecting to grow flowers in a desert, but i can live and breathe and see the sun in wintertime"
https://www.youtube.com/watch?v=jbhtJh1LXHQRoll
https://www.youtube.com/watch?v=jbhtJh1LXHQRoll
Wat dacht je van beiden?quote:
[..]
[..]
Can't help it.. maar mij bekruipt dan toch het gevoel "wie vindt dit nu vooral fijn? Mama of het kind?"
Man, unlike the animals, has never learned that the sole purpose of life is to enjoy it. (Samuel Butler)
