R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dat is een kinderlijk argument die we al zoveel hebben gehoord van mensen die (geforceerd) appels met peren willen vergelijken. De wetenschap is oprecht op zoek naar data en de waarheid en controleert zichzelf en elkaar voortdurend.. Eeuwenoude boeken zonder bewijs ermee vergelijken is simpelweg bullshit.quote:Op woensdag 9 september 2009 00:01 schreef loni55 het volgende:
[..]
en die dingen die naar voren komen vanuit de wetenschap haal je uit een boek/medium neem ik aan ? Heb je die zelf allemaal geverifieerd dan of geloof je dat het toch zo is zoals ze (wetenschappers) het zegen ?
Bovendien heb je als mens zijnde geen andere keus.. Als ik een baksteen van 10 meter boven jouw hoofd laat vallen.. Geloof jij pas dat je een gat in jouw hoofd hebt als je de wiskunde en theorie van Newton helemaal hebt uitgeplozen?
[ Bericht 12% gewijzigd door Chain_Reaction op 09-09-2009 00:19:13 ]
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
De wetenschap kan het aardse dan wel beschrijven maar zij zal nooit zeker kunnen zeggen over hoe de dood ervaren wordt.
maar als er iets is na de dood, moet het wel heel gezellig zijn daar ergens. Ligt natuurlijk er aan welke lichting je komt. Op sommige momenten, bijvoorbeeld aan het eind van de tweede wereldoorlog, kwam je met allemaal duiters aan de hemelpoort, dat lijkt me toch wat minder.quote:Op woensdag 9 september 2009 00:20 schreef Strawberryjuice het volgende:
De wetenschap kan het aardse dan wel beschrijven maar zij zal nooit zeker kunnen zeggen over hoe de dood ervaren wordt.
Overigens kunnen wetenschappers wel weten of er iets na de dood is, tenzij er zwaar bovennatuurlijke dingen in de hoofden (of wat er van over is) van mensen gebeuren. Die lijken blijven gewoon liggen en er is ook geen hersenactiviteit waar te nemen, dus probeer mij maar eens te overtuigen waarom je desondanks toch iets zou merken als je dood bent. Of heb je soms teveel naar Dead Like Me gekeken?
17 mei 2009: Bekerfinale: s.c. Heerenveen - FC Twente 2-2 (5-4)
Als er een ziel zou zijn, zou deze uit het lichaam treden en dus apart van het lichaam leven. Daardoor zou er niks te meten zijn in een lichaam na de dood?quote:Op woensdag 9 september 2009 01:29 schreef Dirty-Little-Monkey het volgende:
[..]
maar als er iets is na de dood, moet het wel heel gezellig zijn daar ergens. Ligt natuurlijk er aan welke lichting je komt. Op sommige momenten, bijvoorbeeld aan het eind van de tweede wereldoorlog, kwam je met allemaal duiters aan de hemelpoort, dat lijkt me toch wat minder.
Overigens kunnen wetenschappers wel weten of er iets na de dood is, tenzij er zwaar bovennatuurlijke dingen in de hoofden (of wat er van over is) van mensen gebeuren. Die lijken blijven gewoon liggen en er is ook geen hersenactiviteit waar te nemen, dus probeer mij maar eens te overtuigen waarom je desondanks toch iets zou merken als je dood bent. Of heb je soms teveel naar Dead Like Me gekeken?
quote:Op dinsdag 8 september 2009 17:26 schreef Strawberryjuice het volgende:
Randstad is gevaarlijker want er wonen meer mensen dus meer gekken...
Maargoed...
Heb je er wel eens met een professional over gepraat? Lijkt me geen slecht ideequote:Op woensdag 9 september 2009 17:01 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ik word steeds elke dag banger:(
.
Ik ben benieuwd hoe je gesprek gaat verlopen Ik heb eerlijk gezegd het vermoeden dat er iets heel anders aan ten grondslag ligt, dan de angst voor de dood op zich. Wat precies weet ik natuurlijk niet. Genoeg mensen maken dood van dichtbij mee (ik zelf ook, 2x kanker bij een familielid), maar die worden er niet paranoia van. Maar dat kan ook weer deels 'nature' zijn en niet per se 'nurture'. Hoe dan ook, ik ben benieuwd 
Veel succes in elk geval.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 09-09-2009 17:28:47 ]
Ik heb eerlijk gezegd het vermoeden dat er iets heel anders aan ten grondslag ligt, dan de angst voor de dood op zich. Wat precies weet ik natuurlijk niet. Genoeg mensen maken dood van dichtbij mee (ik zelf ook, 2x kanker bij een familielid), maar die worden er niet paranoia van. Maar dat kan ook weer deels 'nature' zijn en niet per se 'nurture'. Hoe dan ook, ik ben benieuwd Veel succes in elk geval.[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 09-09-2009 17:28:47 ]
Het is vooral het idee dat ik veel van mijn leven verspild heb (had ene depressie een tijd terug) en nu ben ik me bewust dat wat ik nog heb zo over kan zijn...
Nee ik kijk er ontzettend naar uit want ik wil weer normaal kunnen leven.quote:Op woensdag 9 september 2009 17:08 schreef Pannenkoeken het volgende:
[..]
Wat goed! Zie je er tegenop?
Bang om ziek te worden, of zelfs misschien wel invalide, of om op een pijnlijke manier dood te gaan, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Maar de angst voor de dood zelf? Lijkt mij juist een verademing, leven is, denk ik, vast veel lastiger. Als het over is, kun je er niets meer aan doen, dus ook geen foutenmarge.
Als ik nou maar eens wist dat ik ou werd en niet door ongeluk zou sterven, dan was ik al een stuk minder bang.
Ik weet niet, ik hou van het leven en er afscheid van nemen valt me zwaar.quote:Op woensdag 9 september 2009 18:54 schreef Min-e het volgende:
Bang om ziek te worden, of zelfs misschien wel invalide, of om op een pijnlijke manier dood te gaan, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Maar de angst voor de dood zelf? Lijkt mij juist een verademing, leven is, denk ik, vast veel lastiger. Als het over is, kun je er niets meer aan doen, dus ook geen foutenmarge.
Je beseft dat je door hier te posten kostbare tijd verliest he. Dus hup, naar buiten en ga iets productiefs doen.
Long live music.
Ik woonde in de randstad.quote:Op zondag 6 september 2009 15:21 schreef Strawberryjuice het volgende:
Een tijd geleden heb ik een verkeersongeluk gezien en nu ben ik steeds bang voor de dood. Het gevoel dat 'ik'op een dag eindig beangstigt me enorm. Ik ben zelf als atheist opgevoed en nu vind ik dat echt een kwelling, want als ik een christen was geweest dan had ik tenminste het idee van een hiernamaals om me te sussen. Nu rest me niets anders dan erop te hopen.
Om me heen zie ik overal mensen sterven. Van mijn opa, tot een jongen die laatst zelfmoord pleegde uit mijn oude school. Ik ben bang om mijn dierbaren te verliezen, en bang om zelf voortijdig te sterven. Een ongeluk zit in een klein hoekje en gezien ik in de randstad woon is de kans op een gek als Karst T ook niet minimaal...
Wie heeft deze angstgedachtes nog meer en hoe ga je hiermee om?
Ik zit nu 15 jaar lang op m'n kamertje opgesloten omdat ik bang ben om voortijdig te sterven.
Ik wil niet dood, ik wil gewoon veilig zijn. Veilig zijn op mijn kamer waar niets kan gebeuren.
A friend doesn't go on a diet because you are fat
Ha-ha.
Deze site had trouwens een goede redering:
But even philosophically, having an unnatural fear of death is not rational. This is because there are only 2 options when it comes to death and both of them are good.
Option (1) There is no survival after death.
If this option is true, then at best you will have a NDE that ultimately results in oblivion - the end of everything. And is this option so bad? Suppose at death there is no NDE but absolute oblivion. Then, you won't be around to fear it. It would be the "blessed end of everything." This option only means that there is nothing gained after death. It is irrational, I think, to be sorrowful about something we were not given, in this case life after death. I think of life after death as being "the icing on the cake". We should probably live our lives if we were going to die tomorrow anyway. And if it is the blessed end of everything, then we won't be around to think about it. It is just that there is nothing gained and nothing lost.
Option (2) There is survival after death.
If there is survival after death, then we can have our cake and eat it too. If there is survival, the question is whether life after death will be heavenly or hellish. I am convinced that the same principle found in life also applies to the afterlife. Life is what you make it. We can kill someone and end up in prison. Or we can do good things and live contently. I believe this principle applies to heaven and hell. So, if any fear is justifiable, it would be the fear of going to hell. But, if you are not a criminal why worry about it? It is not the just who fears the law.
In conclusion, here is the cost/benefit analysis of death:
No survival ----> no loss & no gain
Survival ---------> no loss & gain
http://www.near-death.com/experiences/articles007.html
Deze site had trouwens een goede redering:
But even philosophically, having an unnatural fear of death is not rational. This is because there are only 2 options when it comes to death and both of them are good.
Option (1) There is no survival after death.
If this option is true, then at best you will have a NDE that ultimately results in oblivion - the end of everything. And is this option so bad? Suppose at death there is no NDE but absolute oblivion. Then, you won't be around to fear it. It would be the "blessed end of everything." This option only means that there is nothing gained after death. It is irrational, I think, to be sorrowful about something we were not given, in this case life after death. I think of life after death as being "the icing on the cake". We should probably live our lives if we were going to die tomorrow anyway. And if it is the blessed end of everything, then we won't be around to think about it. It is just that there is nothing gained and nothing lost.
Option (2) There is survival after death.
If there is survival after death, then we can have our cake and eat it too. If there is survival, the question is whether life after death will be heavenly or hellish. I am convinced that the same principle found in life also applies to the afterlife. Life is what you make it. We can kill someone and end up in prison. Or we can do good things and live contently. I believe this principle applies to heaven and hell. So, if any fear is justifiable, it would be the fear of going to hell. But, if you are not a criminal why worry about it? It is not the just who fears the law.
In conclusion, here is the cost/benefit analysis of death:
No survival ----> no loss & no gain
Survival ---------> no loss & gain
http://www.near-death.com/experiences/articles007.html
Hopelijk vind je een manier om van je angststoornis af te komen..
Bedenk je dit eens: Je zegt zo van het leven te houden, dat het idee om dood te gaan je beangstigt. Maar juist door deze onzinnige angst wordt dat leven (waar je zegt zo blij mee te zijn) een stuk minder van kwaliteit.
Bedenk je dit eens: Je zegt zo van het leven te houden, dat het idee om dood te gaan je beangstigt. Maar juist door deze onzinnige angst wordt dat leven (waar je zegt zo blij mee te zijn) een stuk minder van kwaliteit.
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Hoezo afscheid nemen? Misschien ben je van de ene op de andere dag dood, dan is afscheid nemen niet van toepassing.quote:Op woensdag 9 september 2009 19:43 schreef Strawberryjuice het volgende:
[..]
Ik weet niet, ik hou van het leven en er afscheid van nemen valt me zwaar.
Probeer de positieve dingen van het leven te bekijken, bedenk wat voor 'n leuke dingen je allemaal nog gaat doen. Blijf niet hangen bij de gedachte aan de dood. Dat duurt vast nog heel lang voor die komt
.Succes vrijdag
als je in een bedrukte stemming zit niet te lang er over piekeren.
dat leid dan toch alleen maar tot meer negatieve gedachten.
probeer dan afleidingen te zoeken door met iemand te praten.
als er niemand is, schrijf dan die negatieve gedachten op.
als je in een opgewekte stemming zit kun je eens proberen er over te piekeren.
en die negatieve gedachten weer teruglezen.
dat leid dan waarschijnlijk tot positieve gedachten omdat je in een opgewekte stemming verkeert.
schrijf die dan op en lees ze terug voor als je in een bedrukte stemming zit.
dat leid dan toch alleen maar tot meer negatieve gedachten.
probeer dan afleidingen te zoeken door met iemand te praten.
als er niemand is, schrijf dan die negatieve gedachten op.
als je in een opgewekte stemming zit kun je eens proberen er over te piekeren.
en die negatieve gedachten weer teruglezen.
dat leid dan waarschijnlijk tot positieve gedachten omdat je in een opgewekte stemming verkeert.
schrijf die dan op en lees ze terug voor als je in een bedrukte stemming zit.
Dostojewski: "Je kunt je niet van je eigen gezond verstand overtuigen door je buurman op te sluiten."
Zal ik eens proberen. Ik voel me iets beter nu, ik zie het maar als iets wat ik nooit echt bewust meemaak. Ik ben alleen bang voor het moment supreme...
En heb je dit alleen op het gebied van de dood? Verder geen angsten in het verkeer of voor mijn part qua inbrekers enz..quote:Op donderdag 10 september 2009 00:09 schreef Strawberryjuice het volgende:
Zal ik eens proberen. Ik voel me iets beter nu, ik zie het maar als iets wat ik nooit echt bewust meemaak. Ik ben alleen bang voor het moment supreme...
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Ik kwam deze post van -Strawberry- tegen en zag dat ze precies heeft verwoord wat mijn gevoel is.quote:Op zondag 6 september 2009 20:56 schreef -Strawberry- het volgende:
Juist omdat het leven zo kort is moet je proberen jezelf niet druk te maken om de dood. Ik probeer nooit meer over de dood na te denken, dan moet de knop om anders raak ik lichtelijk in paniek. Ik herken het dus wel.
idem..quote:Op donderdag 10 september 2009 00:48 schreef servus_universitas het volgende:
[..]
Ik kwam deze post van -Strawberry- tegen en zag dat ze precies heeft verwoord wat mijn gevoel is.
ik leef echt, doe leuke dingen, ben gelukkig en ga zo maar door, maar zodra ik over doodgaan denk en hoe dat allemaal niet zou kunnen gebeuren bij mijzelf en mijn geliefde, dan kan ik wel in huilen uitbarsten, raak ik bijna in paniek en zou ik het liefst samen met hem de rest van mijn leven binnen blijven.
Gelukkig is de drang om veel leuke dingen te ondernemen groter
maar soms kan ik er echt van in paniek raken als ik denk aan doodgaan, en dan vooral als dit vroegtijdig is 
Ja doei.
Ik heb ook geen geloof, vind dat niet eng overigens, ik ben ook niet bang om dood te gaan maar waar ik wel bang voor ben is om mijn man en kinderen achter te laten.
de gedachte dat mijn kinderen mij als moeder niet zullen herinneren omdat ze daar te jong voor zijn vind ik ook erg beangstigend.
Ook andersom, dat mijn man dood zal gaan of dat er iets met de kinderen gebeurd.
De laatste periode zijn er helaas ook veel sterfgevallen om me heen en mijn neef heeft niet lang meer te leven, dat is wel eng, vooral omdat er ook jonge mensen tussen zitten, ik wil ze gewoonweg nog niet missen.
Maar de dood zelf ben ik niet bang voor, het hoort bij het leven, maar liever blijf ik gewoon nog lang leven.
de gedachte dat mijn kinderen mij als moeder niet zullen herinneren omdat ze daar te jong voor zijn vind ik ook erg beangstigend.
Ook andersom, dat mijn man dood zal gaan of dat er iets met de kinderen gebeurd.
De laatste periode zijn er helaas ook veel sterfgevallen om me heen en mijn neef heeft niet lang meer te leven, dat is wel eng, vooral omdat er ook jonge mensen tussen zitten, ik wil ze gewoonweg nog niet missen.
Maar de dood zelf ben ik niet bang voor, het hoort bij het leven, maar liever blijf ik gewoon nog lang leven.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Jawel in het verkeer maar alleen om aangereden te worden.quote:Op donderdag 10 september 2009 00:16 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
En heb je dit alleen op het gebied van de dood? Verder geen angsten in het verkeer of voor mijn part qua inbrekers enz..
ik heb het nu 3x van dichtbij meegemaakt, eentje zitten we nog middenin ( mijn neef)quote:Op dinsdag 8 september 2009 14:57 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ik vraag me trouwens echt af hoe het is als je echt een slopende ziekte hebt en je maar niet dood gaat.. ik snap euthenasie wel.:)
Ik wil mijn kinderen en kleinkinderen gewoon nog zien opgroeien... dan leeft er iig iets van mij voort...
Het is zwaar maar toch ook heel mooi, het bewuste afscheid nemen, samen bedenken hoe je de begrafenis wil, welke muziek enz.
Het brengt je wel dichter bij elkaar, maar het is ook enorm moeilijk om een dierbare in zoveel pijn te zien.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Je hebt 2 keuzes.quote:Op woensdag 9 september 2009 19:04 schreef Strawberryjuice het volgende:
Als ik nou maar eens wist dat ik ou werd en niet door ongeluk zou sterven, dan was ik al een stuk minder bang.
1. Je leeft de rest van je leven in angst, je wordt oud maar bent altijd bang geweest voor de dood.
2. Je accepteerd dat je ieder moment van de dag dood kan gaan, maar geniet ondertussen wel van het leven.
De opa van mijn man is laatst gestorven, 88 jaar is hij geworden, hij heeft 2 vrouwen af moeten geven, is zijn ouders verloren in de oorlog en heeft 1 kind verloren.
Hij was dankbaar dat hij dood zou gaan, hoopte dat hij zijn geliefdes weer zou zien, hij wilde eigenlijk helemaal niet zo oud worden maar wilde ook niet zijn eigen leven ontnemen.
De laatste 15/20 jaar was hij een sjagerijnige oude man, die niet heeft genoten van het leven wat hij nog had omdat hij zoveel met de dood bezig was, wel anderom van jou maar hetzelfde principe.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
De dood kijkt altijd om de hoek, bij iedereen, je bent geen uitzondering.quote:Op donderdag 10 september 2009 12:20 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ja, maar HOE kan ik genieten als de dood om de hoek kijkt?
Je zal gewoon moeten accepteren dat het leven inderdaad zo over kan zijn, en dat is jammer als dat gebeurd maar niet iets wat je kan veranderen.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Waarom zou je NIET kunnen genieten als de dood om de hoek kijkt?quote:Op donderdag 10 september 2009 12:20 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ja, maar HOE kan ik genieten als de dood om de hoek kijkt?
The love you take is equal to the love you make.
Er is toch geen andere mogelijkheid? Haal ook troost uit de gedachte dat je niet de enige bent. Sterker nog, werkelijk niemand ontspringt de dans. Je maakt het je zelf zo ongelofelijk moeilijk door je te laten tergen door angsten voor het absoluut onvermijdelijke.quote:Op donderdag 10 september 2009 12:20 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ja, maar HOE kan ik genieten als de dood om de hoek kijkt?
Dus je angst voor iets wat je niet weet (hoe en wanneer je dood gaat), wat je niet kunt beïnvloeden, die regeert jouw leven?quote:Op donderdag 10 september 2009 12:30 schreef Strawberryjuice het volgende:
Omdat ik dan steeds bang ben. Bang om alles zo weer te veriezen etc.
The love you take is equal to the love you make.
Ja. Nouja ik kan nu elke dag gaan motorracen zonder helm en dan kan ik het wel beinvloeden... maar ik probeer juist gezond en veilig te leven zodat ik iig nog oud word.
Maar wat heb je aan oud worden als je niet kunt genieten?quote:Op donderdag 10 september 2009 12:41 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ja. Nouja ik kan nu elke dag gaan motorracen zonder helm en dan kan ik het wel beinvloeden... maar ik probeer juist gezond en veilig te leven zodat ik iig nog oud word.
The love you take is equal to the love you make.
Op de mount-everest woont niemand, maar daar gaan ook geregeld mensen dood.quote:Op dinsdag 8 september 2009 17:26 schreef Strawberryjuice het volgende:
Randstad is gevaarlijker want er wonen meer mensen dus meer gekken...
Maargoed...
Daar kan je het aantal sterfgevallen niet eens delen door het bewonersaantal.
Al die mooie plekken op aarde, en ik zit hier :N
hoe ouder ik ben hoe meer rust ik heb voor mezelf.quote:Op donderdag 10 september 2009 12:46 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Maar wat heb je aan oud worden als je niet kunt genieten?
Omdat je het meer los gaat laten, dat is iets wat ouderdom met zich mee brengt. Ik zou zeggen versnel het proces van het loslaten en vertraag het (geestelijk) proces van ouder worden.quote:
[..]
hoe ouder ik ben hoe meer rust ik heb voor mezelf.
idd, ben eerder bang voor het levenquote:Op zondag 6 september 2009 15:26 schreef MASD het volgende:
Ik snap dat hele "bang zijn voor de dood" niet echt, zeker als atheïst. Zie het als slapen. Je valt in slaap en merkt er verder niks meer van.
alhoewel ik wel hoop vredig in te slapen en geen pijnlijke dood heb...
Nee. Jij zegt heel veel om het leven te geven.. In mijn geval valt dat wel mee. Toch lijkt het zo te lezen dat ik gelukkiger ben momenteel..quote:Op donderdag 10 september 2009 18:28 schreef Strawberryjuice het volgende:
Niemand die dat ook zo voelt?
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Ik ben al mn hele leven ervan overtuigd dat ik op mn 18e doodga / doodben nu 17 jaar ;')) ennn zie enorm tegen elke winter op, omdat elke winter dierbaren van mij blijken dood te gaan. Voel me nu al depressief en heb een enorme angst voor wat er nog komen gaat.
Ben niet heel bang om zelf dood te gaan.
Ben niet heel bang om zelf dood te gaan.
So rest assured I have the key to every opening
To every wishing well that's deep enough to dream
I want to show you just how fascinating kissing is
When earth collides with all the space between
To every wishing well that's deep enough to dream
I want to show you just how fascinating kissing is
When earth collides with all the space between
Hoe zie jij de dood dan, als hereniging met je familie?quote:Op donderdag 10 september 2009 20:02 schreef Speedfight het volgende:
Ik ben al mn hele leven ervan overtuigd dat ik op mn 18e doodga / doodben nu 17 jaar ;')) ennn zie enorm tegen elke winter op, omdat elke winter dierbaren van mij blijken dood te gaan. Voel me nu al depressief en heb een enorme angst voor wat er nog komen gaat.
Ben niet heel bang om zelf dood te gaan.
Een tvp in je eigen topic?quote:
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
