R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Een tijd geleden heb ik een verkeersongeluk gezien en nu ben ik steeds bang voor de dood. Het gevoel dat 'ik'op een dag eindig beangstigt me enorm. Ik ben zelf als atheist opgevoed en nu vind ik dat echt een kwelling, want als ik een christen was geweest dan had ik tenminste het idee van een hiernamaals om me te sussen. Nu rest me niets anders dan erop te hopen.
Om me heen zie ik overal mensen sterven. Van mijn opa, tot een jongen die laatst zelfmoord pleegde uit mijn oude school. Ik ben bang om mijn dierbaren te verliezen, en bang om zelf voortijdig te sterven. Een ongeluk zit in een klein hoekje en gezien ik in de randstad woon is de kans op een gek als Karst T ook niet minimaal...
Wie heeft deze angstgedachtes nog meer en hoe ga je hiermee om?
Om me heen zie ik overal mensen sterven. Van mijn opa, tot een jongen die laatst zelfmoord pleegde uit mijn oude school. Ik ben bang om mijn dierbaren te verliezen, en bang om zelf voortijdig te sterven. Een ongeluk zit in een klein hoekje en gezien ik in de randstad woon is de kans op een gek als Karst T ook niet minimaal...
Wie heeft deze angstgedachtes nog meer en hoe ga je hiermee om?
Als het je leven gaat beheersen kun je volgens mij beter met een pycholoog gaan praten. Het heeft gewoon geen zin er bij stil te staan. Daar word je, zoals je zelf vast wel weet, ook niet gelukkiger van.
"[...] a large number of the teenagers claiming Asperger's are, in fact, merely dicks."
Je kunt er toch niks aandoen. En als je er alleen maar bij stil blijft staan dan wordt je er niet gelukkiger van.
Leef! en zie wat er gebeurt...je weet het toch niet namelijk
Leef! en zie wat er gebeurt...je weet het toch niet namelijk
Nee, heb ik totaal niet maar dat komt wellicht ook omdat ik al dusdanig met de dood ben geconfronteerd dat ik het leven wil vieren voordat het onvermijdelijke gaat gebeuren want het leven is nou eenmaal onlosmakelijk verbonden met de dood dus je ontkomt er niet aan en er is, voor mij, dus geen reden om er over te piekeren.
Optimist tot in de kist
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Ik snap dat hele "bang zijn voor de dood" niet echt, zeker als atheïst. Zie het als slapen. Je valt in slaap en merkt er verder niks meer van.
Long live music.
Denk dat het vooral het idee is dat als je vroegtijdig komt te overlijden dat je dan nog een hoop dingen hebt liggen die je had willen doen. Maar in plaats van daar bang voor te zijn lijkt het me beter om dat als reden te gebruiken om nu gewoon veel leuke dingen te doenquote:Op zondag 6 september 2009 15:26 schreef MASD het volgende:
Ik snap dat hele "bang zijn voor de dood" niet echt, zeker als atheïst. Zie het als slapen. Je valt in slaap en merkt er verder niks meer van.
"[...] a large number of the teenagers claiming Asperger's are, in fact, merely dicks."
Ik denk dat iedereen wel een beetje bang is voor de dood. Je kunt er echter niet onderuit en je kunt er niets aan veranderen. Accepteer het gewoon. Ik heb zelf trouwens wel eens een bijna-doodervaring gehad, en ik moet zeggen dat ik me nog nooit zo gelukkig en vredig gevoeld heb
Wees blij dat je volgens jouw geloof niet eeuwig zult branden in de hel.
“Everyone wants to live at the expense of the state. They forget that the state lives at the expense of everyone.” ― Frédéric Bastiat
Als Apeldoorn in de randstad ligt, ligt Amsterdam dan in de provincie?quote:Op zondag 6 september 2009 15:21 schreef Strawberryjuice het volgende:
Een ongeluk zit in een klein hoekje en gezien ik in de randstad woon is de kans op een gek als Karst T ook niet minimaal...
Wie heeft deze angstgedachtes nog meer en hoe ga je hiermee om?
Leer een beetje te relativeren, in mijn omgeving zijn ook twee jongeren gestorven aan leukemie, eentje na een verkeerde reactie op drugs en verder aan ouderdom en dat allemaal in de laatste 2 jaar en verder nog een jongen met een dwarslaesie, na een ondiepe duik en een jongen met hersenbeschadiging door een exotische bacterie. Máár er zijn genoeg mensen die blijven leven, ongelukken gebeuren, maar de meeste mensen hebben die niet.
Ze zeggen dat je in Amsterdam sneller de kans hebt om neergestoken te worden of in elkaar geslagen te worden. Nu heb ik wel vaker vechtpartijen gezien, maar de meeste slachtoffers daarvan waren dat niet toevallig (daarmee wil ik die vechtpartij overigens niet rechtvaardigen, maar als je een grote mond hebt op een verkeerd moment, is de kans gewoon groter).
Oja en pas op: jij hebt een grotere kans om dood te gaan dan ik. Angst kan namelijk ook leiden tot zelfmoord, dus beter ga je nu snel even relativeren! (aansteller
)
17 mei 2009: Bekerfinale: s.c. Heerenveen - FC Twente 2-2 (5-4)
En dan merk je dat je begint te dromen.......quote:Op zondag 6 september 2009 15:26 schreef MASD het volgende:
Ik snap dat hele "bang zijn voor de dood" niet echt, zeker als atheïst. Zie het als slapen. Je valt in slaap en merkt er verder niks meer van.
zolang het geen thanatofobie wordt is een beetje bang zijn voor de dood niet erg ljkt me
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Ik herken het een beetje. Het beheerst mijn leven niet, maar soms heb ik van die ''vlagen'' dat ik er ineens bij stilsta en er dus ook wel bang van wordt.
Heb het snel als ik me niet goedvoel, met hyperventileren bijv.
Wat mij bijv ook beangstigd, is niet alleen het idee dat ik dan dood ben en dus niet meer me leven tot het einde (het einde is voor mij dus als je doodgaat op je 80ste ofzo, snap je) maar ook hoe het dan moet zijn voor mijn nabestaanden.
Probeer gewoon er zo min mogelijk bij stil te staan..
Heb het snel als ik me niet goedvoel, met hyperventileren bijv.
Wat mij bijv ook beangstigd, is niet alleen het idee dat ik dan dood ben en dus niet meer me leven tot het einde (het einde is voor mij dus als je doodgaat op je 80ste ofzo, snap je) maar ook hoe het dan moet zijn voor mijn nabestaanden.
Probeer gewoon er zo min mogelijk bij stil te staan..
B-b-b-bird, Bird, The Bird is the word.
ik weet al wat je probleem is, je leeft te veel in clichés. Heb je de laatste tijd soms veel naar films gekeken?quote:Op zondag 6 september 2009 16:57 schreef Strawberryjuice het volgende:
Als ik 80 ben en ik heb gedaan wat ik wou zou ik het minder erg vinden dan nu denk ik...
Ongeluk blabla besef bla dood, bladiebla eerst nog van alles doen blabla huilie... bla...
Of je bent een dramaqueen
Of je bent een puber die aanleg heeft voor het emo-zijn.
of natuurlijk een combinatie...
Pas op een zwarte kat!
Een goeiemiddag
17 mei 2009: Bekerfinale: s.c. Heerenveen - FC Twente 2-2 (5-4)
Iedereen is (uiteindelijk) bang voor de dood.
Hoop dat daardoor je angst wat vermindert.
Hoop dat daardoor je angst wat vermindert.
Op donderdag 22 juli 2010 01:22 schreef xmamacitax het volgende:
mijn nederlands is 1000 x beter dan de joune
mijn nederlands is 1000 x beter dan de joune
Wat ook niet meehelpt is dat een vriendin nu een vriend heeft met een hersentumor die over een paar dagen al dood kan zijn.. dit is gewoon eng. Ik ben zeker geen emo, want die willen JUIST dood lijkt me;p
Zoals iedereen al hier zegt...je kunt je opvreten over iets wat onvermijdbaar is of genieten van elk moment van je leven hoe lang of hoe kort dat ook duurt. Ik denk dat die vriend van de vriendin nu ook zo leeft, genieten van kleine dingen.
Optimist tot in de kist
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Als jij denkt dat ongeluk in een klein hoekje zit, sta dan eens stil bij hoevaak het goed gaat. Zo'n beetje de hele dag kan er vannalles gebeuren maar het gaat veel vaker goed
hula
Dood gaan doen we allemaal een keer, probeer er niet te veel bij stil te staan en geniet van het leven
Makkelijk gezegd. Ik heb een tijdje terug steeds de angst gehad dat mijn hart er plotseling mee op zou houden. Als er maar genoeg mensen zijn in je omgeving die op zo een manier weg vallen kan je toch wat makkelijker zo een angst onwikkelen. En als het eenmaal in je kop vast zit.....quote:Op zondag 6 september 2009 15:23 schreef BarbaRob het volgende:
Je kunt er toch niks aandoen. En als je er alleen maar bij stil blijft staan dan wordt je er niet gelukkiger van.
Leef! en zie wat er gebeurt...je weet het toch niet namelijk
Gewoon hulp gaan zoeken als het te ver door gaat slaan.
Een dag niet gemopperd is een dag niet geleefd.
Er zit maar een ding op en dat is vampier worden want dan heb je het eeuwige leven , maar of dat nou zo leuk is 
Zolang jij er bent, is de dood er niet en als de dood er is, ben jij er niet. (Socrates of 1 of andere andere Griek)
Juist omdat het leven zo kort is moet je proberen jezelf niet druk te maken om de dood. Ik probeer nooit meer over de dood na te denken, dan moet de knop om anders raak ik lichtelijk in paniek. Ik herken het dus wel. En je schiet er ook niets mee op om erover na te denken, je weet het toch niet en je kan er niets aan veranderen.
En je schiet er ook niets mee op om erover na te denken, je weet het toch niet en je kan er niets aan veranderen.
Het is denk ik meer de manier waarop. Ik ben geen atheist maar ben ook niet bang voor de dood. Wel voor de manier waarop ik aan mijn einde kom. Als ik gewoon in mijn slaap dood ga is dat niet erg maar als er een pijnlijke lange lijdensweg aan te pas komt kijk ik daar niet echt naar uitquote:Op zondag 6 september 2009 15:26 schreef MASD het volgende:
Ik snap dat hele "bang zijn voor de dood" niet echt, zeker als atheïst. Zie het als slapen. Je valt in slaap en merkt er verder niks meer van.
Childhood is over the moment you know you're going to die.
'Snelwegen verbreden om files op te lossen? Dat is zoals de broeksriem losser maken tegen obesitas'
'Snelwegen verbreden om files op te lossen? Dat is zoals de broeksriem losser maken tegen obesitas'
Dit weekend sprak ik met iemand die op uitzending was geweest in Uruzgan.
Ik vroeg hem of hij wel eens angst had, maar hij zei: als m'n tijd gekomen is, is m'n tijd gekomen.
Gewoon dat feit accepteren en je nergens druk over maken
Ik vroeg hem of hij wel eens angst had, maar hij zei: als m'n tijd gekomen is, is m'n tijd gekomen.
Gewoon dat feit accepteren en je nergens druk over maken
Juist de tijdelijkheid van je bestaan zorgt er volgens mij voor dat je kunt genieten van de leuke dingen van het leven. Onsterfelijkheid, ik moet er niet aan denken. Dan heb je op een gegeven moment alles gedaan wat je wilde doen, alles geleerd wat je wilde leren, en alles gezien wat je wilde zien. En wat moet je dan doen? Waar kun je dan nog voor leven?
Dus bang voor de dood ben ik niet. Als je gaat, dan ga je. Alleen hoeft dat niet dmv levend verbranden in een autowrak of creperen tijdens een gifgasaanval of zo natuurlijk....
Dus bang voor de dood ben ik niet. Als je gaat, dan ga je. Alleen hoeft dat niet dmv levend verbranden in een autowrak of creperen tijdens een gifgasaanval of zo natuurlijk....
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
je bent duidelijk wel een persoon die kan gaan gelovenquote:Op zondag 6 september 2009 15:21 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ik ben zelf als atheist opgevoed en nu vind ik dat echt een kwelling, want als ik een christen was geweest dan had ik tenminste het idee van een hiernamaals om me te sussen.
Ik denk daar ook wel eens aan, maar ik ben vooral bang dat mijn dierbaren opeens wat overkomt, dat iemand verongelukt ofzo.
All she wants and needs is just a little taste..
Dat is toch ook het punt niet? Geen hiernamaals, nooit meer bestaan...júist voor Atheïsten is de dood beangstigend. De wereld gaat gewoon door zonder je en je bent binnen no-time vergeten, alsof je nooit bestaan hebt.quote:Op zondag 6 september 2009 15:26 schreef MASD het volgende:
Ik snap dat hele "bang zijn voor de dood" niet echt, zeker als atheïst. Zie het als slapen. Je valt in slaap en merkt er verder niks meer van.
Mijn vader heeft daar ook last van, en paniekaanvallen....hypochonder zijn is geen pretje.quote:Op zondag 6 september 2009 19:10 schreef cheqy het volgende:
[..]
Makkelijk gezegd. Ik heb een tijdje terug steeds de angst gehad dat mijn hart er plotseling mee op zou houden. Als er maar genoeg mensen zijn in je omgeving die op zo een manier weg vallen kan je toch wat makkelijker zo een angst onwikkelen. En als het eenmaal in je kop vast zit.....
Gewoon hulp gaan zoeken als het te ver door gaat slaan.
Geloven is niet iets wat je jezelf kan opleggen. Óf je gelooft dat er na de dood iets is en dat er een God kan bestaan, óf niet. Op sommige momenten wil ik ook wel geloven dat er een hiernamaals is, of dat je geest op de een of andere manier doorleeft, maar echt geloven kan ik het niet.quote:Op maandag 7 september 2009 11:36 schreef rival het volgende:
[..]
je bent duidelijk wel een persoon die kan gaan geloven
Nee, denk er juist wèl aan! Juist dat platte hedonisme ("gewoon lekker genieten van je leven") is geen leven voor de mens. De dood is juist iets dat aanvaard moet worden, evenals pijn, verdriet en meer. De dood moet niet als de pijn weggemoffeld worden in streng hygenische ziekenhuizen en crematoria of geformaliseerd in korte en plechtige uitvaarten, aangekondigd in uniforme rouwkaarten. Juist vaker nadenken over de dood maakt je bewust van je grens.quote:Op zondag 6 september 2009 18:00 schreef Lub_ya het volgende:
Probeer er niet meer zo over te piekeren en geniet van het leven zolang het nog kan.
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 07-09-2009 14:01:33 ]
En het zorgt ervoor dat je je leven leert waarderen.quote:Op maandag 7 september 2009 13:59 schreef Friek_ het volgende:
[..]
Nee, denk er juist wèl aan! Juist dat platte hedonisme ("gewoon lekker genieten van je leven") is geen leven voor de mens. De dood is juist iets dat aanvaard moet worden, evenals pijn, verdriet en meer. De dood moet niet als de pijn weggemoffeld worden in streng hygenische ziekenhuizen en crematoria of geformaliseerd in korte en plechtige uitvaarten, aangekondigd in uniforme rouwkaarten. Juist vaker nadenken over de dood maakt je bewust van je grens.
Hoezo? Ik ben niet bang om dood te gaan, alleen wanneer het werkelijk lijkt te gebeuren (bv: bijna van de trap af vallen, of bijna een aanrijding) dan is het beangstigend. En als ik er maar over blijf piekeren, dat als ik op de fiets ben en straks een ongeluk gebeurt en dat ik dan dood ga, dan kan ik amper leven.quote:Op maandag 7 september 2009 13:59 schreef Friek_ het volgende:
[..]
Nee, denk er juist wèl aan! Juist dat platte hedonisme ("gewoon lekker genieten van je leven") is geen leven voor de mens. De dood is juist iets dat aanvaard moet worden, evenals pijn, verdriet en meer. De dood moet niet als de pijn weggemoffeld worden in streng hygenische ziekenhuizen en crematoria of geformaliseerd in korte en plechtige uitvaarten, aangekondigd in uniforme rouwkaarten. Juist vaker nadenken over de dood maakt je bewust van je grens.
Of wel in angstigheid. Dan kan je amper van het leven genieten. Dus er niet over piekeren lijkt mij beter? Toch?
Dat zeg ik ook niet, maar je antwoord leek te impliceren alsof we er onszelf helemaal niet mee bezig moeten houden en gewoon 'moeten leven'. Daar ben ik het juist niet mee eens; ik vind dat je veel bewuster met je leven moet omgaan dan 'puur genieten'. De dood (en de gedachte daaraan) maken je mijns inziens meer bewust van je eigen leven en de waarde daarvan.quote:Op maandag 7 september 2009 14:24 schreef Lub_ya het volgende:
[..]
Hoezo? Ik ben niet bang om dood te gaan, alleen wanneer het werkelijk lijkt te gebeuren (bv: bijna van de trap af vallen, of bijna een aanrijding) dan is het beangstigend. En als ik er maar over blijf piekeren, dat als ik op de fiets ben en straks een ongeluk gebeurt en dat ik dan dood ga, dan kan ik amper leven.
Of wel in angstigheid. Dan kan je amper van het leven genieten. Dus er niet over piekeren lijkt mij beter? Toch?
Nou, ik vind dat je je daar niet druk om moet maken, en mijn post lijkt ook zo tegenstrijdig ik ben niet bang voor de dood, alleen dan wel voor de pijn die er vooraf gaat. Dat is dan voor mij beangstigend.quote:Op maandag 7 september 2009 14:35 schreef Friek_ het volgende:
[..]
Dat zeg ik ook niet, maar je antwoord leek te impliceren alsof we er onszelf helemaal niet mee bezig moeten houden en gewoon 'moeten leven'. Daar ben ik het juist niet mee eens; ik vind dat je veel bewuster met je leven moet omgaan dan 'puur genieten'. De dood (en de gedachte daaraan) maken je mijns inziens meer bewust van je eigen leven en de waarde daarvan.
harry jekkers had er een mooi gedicht over
Ballade van de dood
Er was eens een koning, machtig en groot, Die had slechts één vijand, en
dat was de dood.
Waarom moest de dood toch zijn leven bederven?
Waarom was hij zo bang, zo bang om te sterven?
De koning ontbood toen al zijn geleerden, Die te paard en per koets aan
het hof arriveerden.
“Môge geleerden”, zei de koning beleefd, “Ik zit met een vraag waar
niemand antwoord op heeft.”
De jongste geleerde, een ijdele snaak,
Zei: “Vraagt u eens Sire, vraagt u maar raak.
Wilt u soms weten hoeveel sterren er zijn?
Of hoe zwaar al het zand weegt van de grote woestijn?
Of hoe de belasting massaal wordt ontdoken, Of hoe…” maar toen werd hij
abrupt onderbroken.
“Welnee” zei de koning, een tikje afwezig, “Waarom gaan we dood? Kijk, dát
houdt me bezig.”
Niet één der geleerden had zo’n vraag verwacht.
“Al sla je me dood…” zei de jongste heel zacht.
De oudste geleerde nam toen het woord,
En zei: “Sire, sommige mensen worden vermoord.
Anderen komen per ongeluk om,
Maar de meeste sterven gewoon, van ouderdom.”
De koning zei kribbig: “Ja, dat wist ik allang, Maar wat is toch de dood?
En waarom ben ik zo bang?”
En toen sprak de knapste geleerde: “Sire, mag ik soms eens even?
Misschien moet u, hoogheid, met de dood leren leven.”
De koning sprong op, zijn woede was groot, En hij schreeuwde: “ Ik eis een
antwoord. Wat is de dood?!”
En toen sprak een geleerde met veel fantasie:
“Zal ik u eens zeggen hoe ik dat nu zie?
Kijk, de dood komt je halen, de dood raakt je aan, Dus de dood met in
levende lijve bestaan.
We moeten hem vangen, dan zijn we er af, Leve het leven! Weg met het
graf!”
“Ach de dood”, zei de knapste, “is niet te verslaan, Want als je hem
beetpakt dan ga je eraan.”
Maar toen kreeg de koning een schitterend plan, Hij zei: “ ik ken een
stokoude doodzieke man.
Hij heeft, schat ik, nog maar een uurtje te gaan, Dus de dood komt hem
halen, de dood komt eraan.
We bouwen een glazen kooi om zijn bed,
En de deur wordt uitnodigend open gezet.
Is de dood eenmaal binnen, op weg naar zijn prooi, Dan sluiten wij snel de
deur van de kooi.”
Aldus werd besloten, men ging aan de slag, De dood werd gevangen, nog
diezelfde dag.
Treurig en somber zat ie achter het glas, Alsof ie een levend museumstuk
was.
En nog nooit was het volk zo gelukkig geweest, Jaren en jaren vierde men
feest.
Maar op den duur ging het feesten vervelen, En ging men gevaarlijke
spelletjes spelen.
Men sprong van torens in diepe ravijnen, Men stoeide met leeuwen en wilde
zwijnen.
Men dronk liters en liters vergiftigde wijn, En voerde wat oorlog, gewoon…
voor de gein.
Ja, niemand ging dood, geen mens ging verloren, Maar er werden wel steeds
nieuwe baby’s geboren.
Het werd alsmaar drukker, men kreeg het benauwd, Er werden zelfs mensen de
zee in gedouwd.
En honderd jaar later was de lol er vanaf, En ging men weer verlangen,
naar de rust van het graf.
En de koning dacht: “ goed, ik ben niet meer zo bang, Maar ik vind alles
zo saai, en ik regeer al zo lang.”
Opnieuw riep hij zijn geleerden bijeen,
En hij riep: “Wat een ellende! Waar moet dit heen?”
De jongste geleerde, inmiddels al zo’n drie eeuwen oud,
Zei: “Bevrijdt toch de dood, want zo gaat het fout!”
Maar de knapste zei: “Ja, maar wie laat hem los?
Want wie de deur open doet is als eerste de klos.”
En de koning stond op en hij sprak theatraal:
“Laat mij het maar doen, gegroet allemaal!
Mijn angst voor de dood is nu wel genezen, Ik heb, geloof ik, meer van het
eeuwige leven te vrezen.”
En hij schreed naar de kooi, machtig en groot, En stierf in de armen van
de gretige dood.
“Leve de dood!” riep het volk dol gelukkig, En ze leefden nog lang, en
stierven… gelukkig!
Ballade van de dood
Er was eens een koning, machtig en groot, Die had slechts één vijand, en
dat was de dood.
Waarom moest de dood toch zijn leven bederven?
Waarom was hij zo bang, zo bang om te sterven?
De koning ontbood toen al zijn geleerden, Die te paard en per koets aan
het hof arriveerden.
“Môge geleerden”, zei de koning beleefd, “Ik zit met een vraag waar
niemand antwoord op heeft.”
De jongste geleerde, een ijdele snaak,
Zei: “Vraagt u eens Sire, vraagt u maar raak.
Wilt u soms weten hoeveel sterren er zijn?
Of hoe zwaar al het zand weegt van de grote woestijn?
Of hoe de belasting massaal wordt ontdoken, Of hoe…” maar toen werd hij
abrupt onderbroken.
“Welnee” zei de koning, een tikje afwezig, “Waarom gaan we dood? Kijk, dát
houdt me bezig.”
Niet één der geleerden had zo’n vraag verwacht.
“Al sla je me dood…” zei de jongste heel zacht.
De oudste geleerde nam toen het woord,
En zei: “Sire, sommige mensen worden vermoord.
Anderen komen per ongeluk om,
Maar de meeste sterven gewoon, van ouderdom.”
De koning zei kribbig: “Ja, dat wist ik allang, Maar wat is toch de dood?
En waarom ben ik zo bang?”
En toen sprak de knapste geleerde: “Sire, mag ik soms eens even?
Misschien moet u, hoogheid, met de dood leren leven.”
De koning sprong op, zijn woede was groot, En hij schreeuwde: “ Ik eis een
antwoord. Wat is de dood?!”
En toen sprak een geleerde met veel fantasie:
“Zal ik u eens zeggen hoe ik dat nu zie?
Kijk, de dood komt je halen, de dood raakt je aan, Dus de dood met in
levende lijve bestaan.
We moeten hem vangen, dan zijn we er af, Leve het leven! Weg met het
graf!”
“Ach de dood”, zei de knapste, “is niet te verslaan, Want als je hem
beetpakt dan ga je eraan.”
Maar toen kreeg de koning een schitterend plan, Hij zei: “ ik ken een
stokoude doodzieke man.
Hij heeft, schat ik, nog maar een uurtje te gaan, Dus de dood komt hem
halen, de dood komt eraan.
We bouwen een glazen kooi om zijn bed,
En de deur wordt uitnodigend open gezet.
Is de dood eenmaal binnen, op weg naar zijn prooi, Dan sluiten wij snel de
deur van de kooi.”
Aldus werd besloten, men ging aan de slag, De dood werd gevangen, nog
diezelfde dag.
Treurig en somber zat ie achter het glas, Alsof ie een levend museumstuk
was.
En nog nooit was het volk zo gelukkig geweest, Jaren en jaren vierde men
feest.
Maar op den duur ging het feesten vervelen, En ging men gevaarlijke
spelletjes spelen.
Men sprong van torens in diepe ravijnen, Men stoeide met leeuwen en wilde
zwijnen.
Men dronk liters en liters vergiftigde wijn, En voerde wat oorlog, gewoon…
voor de gein.
Ja, niemand ging dood, geen mens ging verloren, Maar er werden wel steeds
nieuwe baby’s geboren.
Het werd alsmaar drukker, men kreeg het benauwd, Er werden zelfs mensen de
zee in gedouwd.
En honderd jaar later was de lol er vanaf, En ging men weer verlangen,
naar de rust van het graf.
En de koning dacht: “ goed, ik ben niet meer zo bang, Maar ik vind alles
zo saai, en ik regeer al zo lang.”
Opnieuw riep hij zijn geleerden bijeen,
En hij riep: “Wat een ellende! Waar moet dit heen?”
De jongste geleerde, inmiddels al zo’n drie eeuwen oud,
Zei: “Bevrijdt toch de dood, want zo gaat het fout!”
Maar de knapste zei: “Ja, maar wie laat hem los?
Want wie de deur open doet is als eerste de klos.”
En de koning stond op en hij sprak theatraal:
“Laat mij het maar doen, gegroet allemaal!
Mijn angst voor de dood is nu wel genezen, Ik heb, geloof ik, meer van het
eeuwige leven te vrezen.”
En hij schreed naar de kooi, machtig en groot, En stierf in de armen van
de gretige dood.
“Leve de dood!” riep het volk dol gelukkig, En ze leefden nog lang, en
stierven… gelukkig!
Vergeef mij de spelfouten, maar ik fok op een mobieltje
Ik denk dat iedereen wel een beetje bang is dood te gaan tenzij je 'op' bent en het wel mooi geweest vindt.
Vind het ergens wel geruststellend als bijv oude mensen tegen mij zeggen: weet je, ik vind het wel mooi geweest. Ik heb mijn tijd gehad hier.
Ben zelf niet bang voor dood zijn, maar soms wel bang dat ik een nare dood sterf. Dat ik van de trap donder en nog een uur lig leeg te bloeden in het besef dat ik niet naar mijn telefoon kan kruipen. Of dat ik een nare slopende ziekte krijg... of ontvoerd en verkracht en vermoord wordt. Brrr, niet teveel aan denken.
Maar als ik nu ineens van het ene op het andere moment dood neer zou vallen... sja, ik ben best tevreden met wat ik allemaal gedaan en bereikt heb tot nu toe. Er mag van mij nog een hoop bij komen en ik heb er nog lang geen genoeg van, maar ik zou toch trots op mezelf terugkijken vanaf die wolk (die wolk waarin ik dus niet geloof )
Ik zou het wel ontzettend verdrietig vinden voor de mensen van wie ik houd en die van mij houden. Dat dan weer wel.
Sjonge. Ik blijf nog maar even leven hoor!
Vind het ergens wel geruststellend als bijv oude mensen tegen mij zeggen: weet je, ik vind het wel mooi geweest. Ik heb mijn tijd gehad hier.
Ben zelf niet bang voor dood zijn, maar soms wel bang dat ik een nare dood sterf. Dat ik van de trap donder en nog een uur lig leeg te bloeden in het besef dat ik niet naar mijn telefoon kan kruipen. Of dat ik een nare slopende ziekte krijg... of ontvoerd en verkracht en vermoord wordt. Brrr, niet teveel aan denken.
Maar als ik nu ineens van het ene op het andere moment dood neer zou vallen... sja, ik ben best tevreden met wat ik allemaal gedaan en bereikt heb tot nu toe. Er mag van mij nog een hoop bij komen en ik heb er nog lang geen genoeg van, maar ik zou toch trots op mezelf terugkijken vanaf die wolk (die wolk waarin ik dus niet geloof
)Ik zou het wel ontzettend verdrietig vinden voor de mensen van wie ik houd en die van mij houden. Dat dan weer wel.
Sjonge. Ik blijf nog maar even leven hoor!
Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie.
Het is vooral zo kut dat niemand echt kan zeggen hoe het voelt. Dat geeft me altijd rust, als ik tegen iets opzie... Soms denk ik: bestonden er mar geesten die het me vertelden.
En hoe weet ik of ik niet de enige ben die bestaat en alles in mijn hoofd zit? Dat als ik sterf alles verdwijnt... Ik g volgende week naar een psych.
En hoe weet ik of ik niet de enige ben die bestaat en alles in mijn hoofd zit? Dat als ik sterf alles verdwijnt... Ik g volgende week naar een psych.
Enne... onzekerheid maakt angstig. Daarom verzinnen mensen godsdiensten zodat ze zichzelf een zekerheid kunnen geven. "Als ik goed doe, ga ik naar de hemel" geeft een soort van zekerheid, dus is het minder eng. Bovendien heb je dan het idee dat je er iets voor kunt doen om later op die wolk rond te mogen huppelen met je harpje. En "God heeft het zo gewild" vind ik ook altijd zo'n mooie. Kun je mooi de verantwoordelijkheid afschuiven. Gewoon met je klauwen aan die slang zitten, want als God het wil bijt de slang niet.
Excuus als ik hiermee gelovigen voor het hoofd stoot. Ik ben soms misschien gewoon jaloers dat ik zelf niet in de hemel of het walhalla of reincarnatie geloof. Zou toch mooi zijn als ik in mijn volgende leven als kat terug mag komen en dan lekker de hele dag in de zon soezen... Verheug me er nu al op.
Excuus als ik hiermee gelovigen voor het hoofd stoot. Ik ben soms misschien gewoon jaloers dat ik zelf niet in de hemel of het walhalla of reincarnatie geloof. Zou toch mooi zijn als ik in mijn volgende leven als kat terug mag komen en dan lekker de hele dag in de zon soezen... Verheug me er nu al op.
Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie.
nee, niet echt. stikken ofzo lijkt me wel kut trouwens, dus ik hoop dat het op een relaxe manier gebeurt. 
[ Bericht 2% gewijzigd door dawg op 07-09-2009 17:46:21 ]
[ Bericht 2% gewijzigd door dawg op 07-09-2009 17:46:21 ]
Religie is het verklaren van het onverklaarbare zodat je er geen angst meer voor hebt. Nu is er heden ten dage meer te verklaren dan vroeger, maar de angst voor het onbekende van de dood is er niet minder op geworden. Maar dat is natuurlijk niet alleen voorbestemd voor alleen gelovigen of alleen atheïsten. Religie creërt een moreel kompas, geeft "leefregels" zodat je door "goed" te leven het paradijs mag bereiken.quote:Op maandag 7 september 2009 16:50 schreef StreepjesSok het volgende:
Enne... onzekerheid maakt angstig. Daarom verzinnen mensen godsdiensten zodat ze zichzelf een zekerheid kunnen geven. "Als ik goed doe, ga ik naar de hemel" geeft een soort van zekerheid, dus is het minder eng. Bovendien heb je dan het idee dat je er iets voor kunt doen om later op die wolk rond te mogen huppelen met je harpje. En "God heeft het zo gewild" vind ik ook altijd zo'n mooie. Kun je mooi de verantwoordelijkheid afschuiven. Gewoon met je klauwen aan die slang zitten, want als God het wil bijt de slang niet.
Excuus als ik hiermee gelovigen voor het hoofd stoot. Ik ben soms misschien gewoon jaloers dat ik zelf niet in de hemel of het walhalla of reincarnatie geloof. Zou toch mooi zijn als ik in mijn volgende leven als kat terug mag komen en dan lekker de hele dag in de zon soezen... Verheug me er nu al op.
Wat dat betreft (en alléén wat dat betreft, want mi zal het geconstutionaliseerde concept van religie altijd tot morele corruptie leiden) is religie nog niet eens zo slecht, want recente ervaringen hebben mij doen inzien dat het concept "goed-en-slecht" bijzonder veranderlijk is als het diegene uitkomt. Wij mensen hebben slechts een moraal omdat de omgeving die afdwingt, maar echte verplichtingen zijn er niet.
Maar bang zijn om dood te gaan zal bij een heleboel mensen altijd blijven denk ik. Of het nou gaat om de manier waarop, of om wat er eventueel daarna zal gebeuren. Is heel normaal denk ik. Zolang zoiets onontkoombaars je leven maar niet gaat beheersen.
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ja, ik ben sinds ik me kan herinneren bang voor de dood, het kan me echt aanvliegen. Hoewel, misschien is het niet zozeer angst niet voor de dood zelf, maar met de associaties die ik erbij heb: het onbekende, afscheid, eenzaamheid, pijn, oneindigheid, zwart. Ik moet zeggen dat ik sinds mijn depressie wel minder bang ben. Als het leven maar erg genoeg is, gaat de dood vanzelf aantrekkelijk lijken.
Overigens denk ik dat een beetje angst voor de dood normaal is. Je bent er nu eenmaal op gebouwd om te willen overleven. Maar als je erg onder je angst lijdt dan is het wel goed om eens naar een psycholoog stappen. Hij kan je waarschijnlijk niet totaal van je angst af helpen, maar je wel leren hoe je het enigszins in de hand kunt houden. En als niks helpt dan moet je toch maar gelovig worden.
Overigens denk ik dat een beetje angst voor de dood normaal is. Je bent er nu eenmaal op gebouwd om te willen overleven. Maar als je erg onder je angst lijdt dan is het wel goed om eens naar een psycholoog stappen. Hij kan je waarschijnlijk niet totaal van je angst af helpen, maar je wel leren hoe je het enigszins in de hand kunt houden. En als niks helpt dan moet je toch maar gelovig worden.
Een vriend van mij heeft dit ook trouwens en hij gebruikt nu kalmeringsmiddelen als het te erg wordt. Maar ik zie het dan meer al symptoonbestrijding...
Van wie heeft 'ie die pillen dan gekregen? 
Beetje onprofessionele "oplossing", als er tenminste verder niks van psychologische hulp aangeboden wordt.
Beetje onprofessionele "oplossing", als er tenminste verder niks van psychologische hulp aangeboden wordt.
Daar heb jij toch geen last van? Je bent toch dood.quote:Op maandag 7 september 2009 13:41 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Dat is toch ook het punt niet? Geen hiernamaals, nooit meer bestaan...júist voor Atheïsten is de dood beangstigend. De wereld gaat gewoon door zonder je en je bent binnen no-time vergeten, alsof je nooit bestaan hebt.
Je denkt als Plato.quote:
Het is vooral zo kut dat niemand echt kan zeggen hoe het voelt. Dat geeft me altijd rust, als ik tegen iets opzie... Soms denk ik: bestonden er mar geesten die het me vertelden.
En hoe weet ik of ik niet de enige ben die bestaat en alles in mijn hoofd zit? Dat als ik sterf alles verdwijnt... Ik g volgende week naar een psych.
Probeer het van de positieve kant te zien; als alles in jouw hoofd zit kun je het zo maken als je wilt. En ja, als dat niet lukt, zit het dus niet alleen in jouw hoofd en word je niet zomaar vergeten als jij overlijdt.
Ik snap dat nooit zo, bang zijn voor de dood. Ik ben zelf ook atheist en heb zoiets van 'och, dood ga je toch.' Het leven is mooi, en als het eindigt, dan heb ik er toch van genoten, hoe kort of lang het ook moge zijn. Het zou fijn zijn als ik tot mijn 95ste gezond mag leven, maar ik zou er ook niet wakker om liggen (OMGkan dat? Nee, waarschijnlijk niet). als ik over vijf jaar het loodje leg (want hee, ik merk het dan toch niet).
Maar ik zal er dan wel weer te licht over denken. Het is overigens niet zo dat ik het leuk zou vinden hoor, als ik over vijf jaar dood ben, maar angst heb ik er ook niet voor.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Edit: Waar ik dan weer wel bang voor ben trouwens, als ik er zo over nadenk, is - zoals velen al gezegd hebben - de manier waarop ik dood zou gaan. Ik wil niet bang sterven, that's all. Dat lijkt me echt verschrikkelijk, je laatste minuut in angst zitten.
Gelukkig ga ik er niet vanuit dat ik vermoord word.
[ Bericht 5% gewijzigd door Anoniem_03032014_01 op 07-09-2009 23:37:48 ]
Ik zie heel wat stoere reacties hier maar het idee dat zodra het leven stopt er tot in de eeuwigheid niks meer is benauwd mij ook erg als ik er aan denk.
Ik herken mezelf hier ook wel in. Niet al te lang geleden is mijn moeder overleden en een korte tijd daarna mijn oma. Sindsdien ben ik (vooral als ik savonds alleen ben) bang om dood te gaan. Vooral omdat mijn moeder vrij plotseling overleed besef ik nu dat het ineens over kan zijn..
Maar ook ben ik bang om na mijn moeder en oma ook mijn vader te verliezen.. Dat idee maakt me zo bang
Maar ook ben ik bang om na mijn moeder en oma ook mijn vader te verliezen.. Dat idee maakt me zo bang
Maar als er niks meer is omdat je dood bent, dan weet je van niks. Dus tegen die tijd heb je ook niks meer om dat niks maar niks te vinden.
Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie.
Dat lijkt me dan weer veel erger. Zelf blijven leven maar een dierbare verliezen.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:00 schreef Pannenkoeken het volgende:
Ik herken mezelf hier ook wel in. Niet al te lang geleden is mijn moeder overleden en een korte tijd daarna mijn oma. Sindsdien ben ik (vooral als ik savonds alleen ben) bang om dood te gaan. Vooral omdat mijn moeder vrij plotseling overleed besef ik nu dat het ineens over kan zijn..
Maar ook ben ik bang om na mijn moeder en oma ook mijn vader te verliezen.. Dat idee maakt me zo bang
Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie.
Want? Je maakt er niets van mee, dus wat benauwd je dan precies..quote:
Ik zie heel wat stoere reacties hier maar het idee dat zodra het leven stopt er tot in de eeuwigheid niks meer is benauwd mij ook erg als ik er aan denk.
Dat dus. Dan ben je dus niet bang voor je eigen dood, maar voor die van iemand anders. Ik zou het ook heel erg vinden voor dierbaren als ik dood zou gaan, maar voor mezelf, nah.quote:
[..]
Dat lijkt me dan weer veel erger. Zelf blijven leven maar een dierbare verliezen.
Mensen zijn van nature bang om van allerlei zaken te missen.. Iets wat inderdaad zal gebeuren als de dood zijn intrede doet, maar wanneer we eens wat langer bij de materie stilstaan dan zien we dat het leven en eventuele toekomstige zaken (waarvan je denkt ze niet te willen missen) vrij weinig voeten in aarde heeft.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:04 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Want? Je maakt er niets van mee, dus wat benauwd je dan precies..
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
To be or not to be..
herkenbaar...vooral als je wel eens hyperventileerd...woowwwww
niet fijn..Vreemde is hyperventileer ik niet heb ik nergens last van...van dat soort angsten bv...dus misschien moet je eens opletten of je als zo denkt niet te snel ademhaalt..
ik heb dit vaak als ik hooikoorts heb bv...dan moet ik mijn hooikoorts pil maar weer innemen maar ik wil die dus niet een heel seizoen achter elkaar slikken ...vandaar dat het wel eens mis kan gaan ..
herkenbaar...vooral als je wel eens hyperventileerd...woowwwww
niet fijn..Vreemde is hyperventileer ik niet heb ik nergens last van...van dat soort angsten bv...dus misschien moet je eens opletten of je als zo denkt niet te snel ademhaalt..
ik heb dit vaak als ik hooikoorts heb bv...dan moet ik mijn hooikoorts pil maar weer innemen maar ik wil die dus niet een heel seizoen achter elkaar slikken ...vandaar dat het wel eens mis kan gaan ..
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
Ach er zijn wel dingen die ik graag had meegemaakt. Zowel in de toekomst als in het verleden.quote:
[..]
Mensen zijn van nature bang om van allerlei zaken te missen.. Iets wat inderdaad zal gebeuren als de dood zijn intrede doet, maar wanneer we eens wat langer bij de materie stilstaan dan zien we dat het leven en eventuele toekomstige zaken (waarvan je denkt ze niet te willen missen) vrij weinig voeten in aarde heeft.
Maar ondertussen vind ik het ook een mooi idee dat ik nu nog vanalles kan doen dat daadwerkelijk betekenis heeft. 'Een verschil maken'. Gewoon in mijn eigen tijd. En straks dood gaan, zoals iedereen. Ik zie het probleem niet zo. Nooit gedaan ook.
Natuurlijk, maar bij de dood verlies je het geheel. Namelijk het gehele leven en zoals je weet bestaat het leven voor een groot deel helemaal niet uit spectaculaire bezigheden of zaken waar je veel op terugkijkt.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:11 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Ach er zijn wel dingen die ik graag had meegemaakt. Zowel in de toekomst als in het verleden.
Maar ondertussen vind ik het ook een mooi idee dat ik nu nog vanalles kan doen dat daadwerkelijk betekenis heeft. 'Een verschil maken'. Gewoon in mijn eigen tijd. En straks dood gaan, zoals iedereen. Ik zie het probleem niet zo. Nooit gedaan ook.
Het kan natuurlijk wel een boeiende bezigheid zijn en een ieder maakt ook ongetwijfeld erg leuke dingen mee, maar een probleem van de dood maken vind ik onzinnig. Zo ongeveer wat je zelf al zei in de laatste 2 a 3 zinnetjes.
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Tjah men zegt dat in de hemel van alles te beleven valt...mooie dingen...
En de hemel moet je breed zien niet in de zin van het Christelijke geloof oid..denk ik niet.
Maar ik geloof er wel in maar toch....liever nog niet aub!
Dat gevoel...:O
En de hemel moet je breed zien niet in de zin van het Christelijke geloof oid..denk ik niet.
Maar ik geloof er wel in maar toch....liever nog niet aub!
Dat gevoel...:O
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
"Men zegt"? Je bedoelt naieve mensen die 'geloven' (vooral zeggen te geloven) in toekomstbeelden die ze zich hebben laten voorspiegelen door gedateerde sprookjesboeken als de Bijbel etc.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:16 schreef zhe-devilll het volgende:
Tjah men zegt dat in de hemel van alles te beleven valt...mooie dingen...
En de hemel moet je breed zien niet in de zin van het Christelijke geloof oid..denk ik niet.
Maar ik geloof er wel in maar toch....liever nog niet aub!
Dat gevoel...:O
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Ook daar kun je niets aan doen...je kunt 's morgens weggaan en aan het einde van de middag terugkomen en dan erachterkomen dat je halfwees bent geworden terwijl er toch die ochtend niets aan de hand was.quote:Op maandag 7 september 2009 13:08 schreef Luxuria het volgende:
Ik denk daar ook wel eens aan, maar ik ben vooral bang dat mijn dierbaren opeens wat overkomt, dat iemand verongelukt ofzo.
Optimist tot in de kist
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Plotseling gehandicapt worden lijkt mij veel erger dan plotseling dood gaan. Van dood zijn heb je geen last.quote:
[..]
Ook daar kun je niets aan doen...je kunt 's morgens weggaan en aan het einde van de middag terugkomen en dan erachterkomen dat je halfwees bent geworden terwijl er toch die ochtend niets aan de hand was.
doe niet zo agressief aubquote:Op dinsdag 8 september 2009 00:19 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
"Men zegt"? Je bedoelt naieve mensen die 'geloven' (vooral zeggen te geloven) in toekomstbeelden die ze zich hebben laten voorspiegelen door gedateerde sprookjesboeken als de Bijbel etc.
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
Ik zie niet in wat er agressief aan is. Ik analyseerde slechts welke denkbeelden jij er (volgens mij) op nahoudt?quote:
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
De persoon niet (al was 54 jaar wel erg jong om te gaan) maar als dochter is het toch wel erg schrikken als je 's ochtend je moeder gedag zegt en 's middags terugkomt, een briefje vindt en in het ziekenhuis te horen krijgt dat ze is overleden aan een hersenbloeding terwijl ze met je vader koffie zat te drinken, zie je haar terug in het mortuarium en moet je ook nog je oma bellen om te zeggen dat haar enige dochter is overleden.(en Luxuria waarop ik reageerde was vooral bang voor de dood van naasten daarom reageerde ik)quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:26 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Plotseling gehandicapt worden lijkt mij veel erger dan plotseling dood gaan. Van dood zijn heb je geen last.
Optimist tot in de kist
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Een interessante (en naar mijn mening goede) uiteenzetting waarom angst voor de dood niet gepast is: http://academicearth.org/lectures/fear-of-death
Het is een deel uit een vak van 26 colleges 'Philosophy of Death' van Yale. De hele serie is trouwens een aanrader, en allemaal gratis te bekijken.
Het is een deel uit een vak van 26 colleges 'Philosophy of Death' van Yale. De hele serie is trouwens een aanrader, en allemaal gratis te bekijken.
Dat is wel een toffe site. Het verbaast me eerlijk gezegd dat ik hem nog niet kende.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:46 schreef KGB12 het volgende:
Een interessante (en naar mijn mening goede) uiteenzetting waarom angst voor de dood niet gepast is: http://academicearth.org/lectures/fear-of-death
Het is een deel uit een vak van 26 colleges 'Philosophy of Death' van Yale. De hele serie is trouwens een aanrader, en allemaal gratis te bekijken.
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Ook dat zal een keer gebeuren. Geen idee hoe oud je bent maar ik had ook ooit twee ouders en 4 grootouders, 2 grootouders verloor ik al snel, de derde met 11 jaar, mijn ouders zijn nu ook al 20 en 12 jaar geleden overleden en mijn laatste oma sloot in 2001 de rij af. Nu heb ik nog een 1 broer over als directe familie....toen vooral mijn ouders nog leefden dacht ik er wel eens aan hoe het zou zijn zonder hen....en ook dat went al zul je ze nooit vergeten, het enige waar ik nooit aan zal wennen is dat je nooit meer even naar huis kunt bellen voor advies, als ik in de stad loop en zie moeders en dochters gezellig winkelen dan kan ik een steek van jaloezie niet onderdrukken, het gemis zal altijd blijven maar je leert er mee leven.quote:Op dinsdag 8 september 2009 01:00 schreef Sargon het volgende:
Ik herken het meer in de vorm dat ik erg bang ben om familie te verliezen.
Optimist tot in de kist
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Miniem's internetvriendinnetje :P
Bij vlagen briljant, helaas is het momenteel windstil
Dat het waarschijnlijk een keer gaat gebeuren dat je je ouders verliest is evident, maar ik kan me enigszins wel voorstellen dat het idee sommige mensen beangstigt.. Persoonlijk heb ik er niet zoveel last van.quote:Op dinsdag 8 september 2009 01:06 schreef trovey het volgende:
[..]
Ook dat zal een keer gebeuren. Geen idee hoe oud je bent maar ik had ook ooit twee ouders en 4 grootouders, 2 grootouders verloor ik al snel, de derde met 11 jaar, mijn ouders zijn nu ook al 20 en 12 jaar geleden overleden en mijn laatste oma sloot in 2001 de rij af. Nu heb ik nog een 1 broer over als directe familie....toen vooral mijn ouders nog leefden dacht ik er wel eens aan hoe het zou zijn zonder hen....en ook dat went al zul je ze nooit vergeten, het enige waar ik nooit aan zal wennen is dat je nooit meer even naar huis kunt bellen voor advies, als ik in de stad loop en zie moeders en dochters gezellig winkelen dan kan ik een steek van jaloezie niet onderdrukken, het gemis zal altijd blijven maar je leert er mee leven.
Gevoelsmatig lijkt het me veel erger om een jonger zusje ofzo te verliezen, dan een ouder. Vrienden verliezen schijnt ook heel zwaar te zijn, maar ook daar sta ik eigenlijk nooit zo bij stil.
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
in welke boekjes gelooft meneer zelf dan ?quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:19 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
"Men zegt"? Je bedoelt naieve mensen die 'geloven' (vooral zeggen te geloven) in toekomstbeelden die ze zich hebben laten voorspiegelen door gedateerde sprookjesboeken als de Bijbel etc.
Ik geloof niet in boekjes, maar neem kennis van zaken wat o.a. naar voren komt vanuit de wetenschap..quote:Op dinsdag 8 september 2009 02:29 schreef loni55 het volgende:
[..]
in welke boekjes gelooft meneer zelf dan ?
Er is geen enkele reden om het ene sprookjesboek boven het ander te prefereren, sterker nog het is vaak juist enorm selectief (en hypocriet) waar veel mensen in zeggen te geloven.
Maargoed dit is allemaal offtopic en ik wens je dan ook veel plezier met wat je gelooft..
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
Daar gaat het niet om. Het gaat erom hoe ik er nu tegenaan kijk, wetende dat het leven daar ophoudt en dat beangstigt me soms.quote:Op maandag 7 september 2009 23:32 schreef Noortje. het volgende:
[..]
Daar heb jij toch geen last van? Je bent toch dood.
Dat inderdaad.quote:Op maandag 7 september 2009 23:47 schreef Arthur_Spooner het volgende:
Ik zie heel wat stoere reacties hier maar het idee dat zodra het leven stopt er tot in de eeuwigheid niks meer is benauwd mij ook erg als ik er aan denk.
En daar wil je 's avonds niet te diep over nadenken in bed, want dan wordt je (ik in elk geval) gek.
Maar voor die tijd wel.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:00 schreef StreepjesSok het volgende:
Maar als er niks meer is omdat je dood bent, dan weet je van niks. Dus tegen die tijd heb je ook niks meer om dat niks maar niks te vinden.
[ Bericht 28% gewijzigd door -Strawberry- op 08-09-2009 08:53:44 ]
Klinkt mij erg bekend, m'n vader heeft hetzelfde. Hij weet precies wat ie fout doet (zie: fout denkt), maar dat is lastig uit te schakelen. Nu krijgt hij angst onder drukkende pillen (3 per dag) en ik denk niet dat therapie of iets dergelijks hem zal helpen. Jammergenoeg wordt de werking van die pillen steeds minder en ben je geneigd om naar de drank te grijpen.quote:Op maandag 7 september 2009 23:21 schreef Strawberryjuice het volgende:
Huisarts, psychologen heeftie al gehad maar helpen niet.
Omdat we van te voren wél weten dat het gaat gebeuren en dat het leven dan ophoudt. Het gaat er niet om dat je er niets van mee krijgt tijdens de dood, maar dat je niet wil dat die dood komt.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:04 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Want? Je maakt er niets van mee, dus wat benauwd je dan precies..
[ Bericht 28% gewijzigd door -Strawberry- op 08-09-2009 08:56:15 ]
Dat is geen reden. Waarom is het een probleem dat het leven dan ophoudt? Waarom is het een probleem dat de dood komt? Je leeft nu, dus geniet nu in plaats van je druk te maken om iets dat je toch niet tegenhoudt. Maar sowieso; ik zie het probleem in de dood uberhaupt niet. Als ik nu dood neer zou vallen, tja, vooral vervelend voor mijn nabestaanden denk ik dan. Ik heb geen last van dood zijn.quote:
[..]
Klinkt mij erg bekend, m'n vader heeft hetzelfde. Hij weet precies wat ie fout doet (zie: fout denkt), maar dat is lastig uit te schakelen. Nu krijgt hij angst onder drukkende pillen (3 per dag) en ik denk niet dat therapie of iets dergelijks hem zal helpen. Jammergenoeg wordt de werking van die pillen steeds minder en ben je geneigd om naar de drank te grijpen.
[..]
Omdat we van te voren wél weten dat het gaat gebeuren en dat het leven dan ophoudt. Het gaat er niet om dat je er niets van mee krijgt tijdens de dood, maar dat je niet wil dat die dood komt.
Bij mij is het meer dat ik heb meegemaakt hoe het is om iemand die belangrijk voor mij is te verliezen. Het idee dat ik ook dood zou gaan en mensen mij "verliezen", waardoor ze zich hetzelfde zouden voelen als ik toen mijn moeder net was overleden maakt me bang en verdrietig.quote:Op dinsdag 8 september 2009 10:20 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Als ik nu dood neer zou vallen, tja, vooral vervelend voor mijn nabestaanden denk ik dan. Ik heb geen last van dood zijn.
Vooral mijn vader, die na mijn moeder dan weer iemand kwijt zou raken..
Een dagje pretpark houdt ook een keer op en daar heb je achteraf ook geen flikker aan. Maar op de dag zelf is het genieten. Een beetje met die instelling leven is wel fijn.
Niet alles tot morgen uitstellen of 'dat doe ik later wel een keer beter'. Tuurlijk moet je dromen en plannen hebben, maar geniet er vooral van in het NU. Doe het NU goed. Doe NU je best om een goed, leuk en fijn mens te zijn. Voor jezelf en anderen.
Leef elke dag alsof het je laatste is, zeggen ze weleens. Nou is dat als je weet dat het echt je laatste is wel anders natuurlijk. Dan zou ik nu echt niet saai achter de computer zitten te werken en mijn werkontwijkend gedrag besteden aan zwetsen op Fok...
Maar toch vind ik het een fijn idee dat mensen waarschijnlijk bij mijn grafrede zouden zeggen: StreepjesSok, ja dat was een fijn, lief en mooi mens. (en dat ze het dan nog menen ook zou helemaal mooi zijn )
Niet alles tot morgen uitstellen of 'dat doe ik later wel een keer beter'. Tuurlijk moet je dromen en plannen hebben, maar geniet er vooral van in het NU. Doe het NU goed. Doe NU je best om een goed, leuk en fijn mens te zijn. Voor jezelf en anderen.
Leef elke dag alsof het je laatste is, zeggen ze weleens. Nou is dat als je weet dat het echt je laatste is wel anders natuurlijk. Dan zou ik nu echt niet saai achter de computer zitten te werken en mijn werkontwijkend gedrag besteden aan zwetsen op Fok...
Maar toch vind ik het een fijn idee dat mensen waarschijnlijk bij mijn grafrede zouden zeggen: StreepjesSok, ja dat was een fijn, lief en mooi mens. (en dat ze het dan nog menen ook zou helemaal mooi zijn
)
Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie.
Jij vindt het niet erg dat je ophoudt te bestaan, tot in de eeuwigheid? Tja, dan heeft discussiëren ook geen zin.quote:Op dinsdag 8 september 2009 10:20 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Dat is geen reden. Waarom is het een probleem dat het leven dan ophoudt? Waarom is het een probleem dat de dood komt? Je leeft nu, dus geniet nu in plaats van je druk te maken om iets dat je toch niet tegenhoudt. Maar sowieso; ik zie het probleem in de dood uberhaupt niet. Als ik nu dood neer zou vallen, tja, vooral vervelend voor mijn nabestaanden denk ik dan. Ik heb geen last van dood zijn.
Het is ook niet zo dat ik me elke dag druk maak over de dood, maar ik denk er vaak te diep en te lang over na, waardoor ik het onderwerp liever vermijd. Het gaat er puur om dat ik niet wil ophouden te bestaan, dat vind ik een heel vervelend idee.
Alleen zo jammer dat je na 200 jaar vergeten bent. Maar ja, eigenlijk heeft het leven sowieso niet erg veel nut door de ogen van een Atheïst. Het enige wat je inderdaad kunt doen is er het beste van maken en proberen zoveel mogelijk mensen (en jezelf) gelukkig te maken.quote:Op dinsdag 8 september 2009 12:08 schreef StreepjesSok het volgende:
Maar toch vind ik het een fijn idee dat mensen waarschijnlijk bij mijn grafrede zouden zeggen: StreepjesSok, ja dat was een fijn, lief en mooi mens. (en dat ze het dan nog menen ook zou helemaal mooi zijn
Maar er is geen enkele reden waarom jij binnen de komende 50 jaar zal sterven, dan een dodelijk ongeluk of een ziekte/virus. Maar de kans daarop is zo klein dat je, naar mijn mening, er geen zorgen over hoeft te maken. Er zijn wel mensen in mijn omgeving gestorven, maar het overgrote deel niet.quote:Op dinsdag 8 september 2009 11:41 schreef Pannenkoeken het volgende:
[..]
Bij mij is het meer dat ik heb meegemaakt hoe het is om iemand die belangrijk voor mij is te verliezen. Het idee dat ik ook dood zou gaan en mensen mij "verliezen", waardoor ze zich hetzelfde zouden voelen als ik toen mijn moeder net was overleden maakt me bang en verdrietig.
Vooral mijn vader, die na mijn moeder dan weer iemand kwijt zou raken..
Ook als ik er over nadenk ben ik niet bang voor mijn dood, omdat ik weet dat het nog heel lang gaat duren (tenzij ik uitverkoren ben om die 0,00000001% te zijn) en ik als ik dood ben er niets van merk. Ik moet er niet aan denken dat familie of vrienden doodgaan, want daar merk ik wel wat van en dat hoef ik niet meer mee te maken. Maar bang ben ik er niet voor. Het is alleen niet leuk om er over na te denken, dus als je slim bent ga je dat ook niet doen, want daar word je alleen maar depressief van.
Overigens begrijp ik wel dat je er over nadenkt (of gedwongen wordt daartoe), als het nog niet zo lang geleden bij een zeer dierbare gebeurd is. Maar als het verwerkingsproces te lang duurt (dat nadenken over de dood maakt daar deel van uit), dan is het raadzaam om er eens met iemand over te gaan praten.
17 mei 2009: Bekerfinale: s.c. Heerenveen - FC Twente 2-2 (5-4)
Klopt, er is geen eeuwigheid waar je niet aanwezig bent.quote:
[..]
Jij vindt het niet erg dat je ophoudt te bestaan, tot in de eeuwigheid? Tja, dan heeft discussiëren ook geen zin.
Maar ik kan me voorstellen dat mensen er mee zitten hoor, ik zelf alleen gelukkig niet
Aan de andere kant denk ik ook dat ik een eeuwigheid vóór mijn geboorte ook niet heb bestaan, en zo'n ramp was dan nou ook weer niet.quote:Op dinsdag 8 september 2009 12:26 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Klopt, er is geen eeuwigheid waar je niet aanwezig bent.
Maar ik kan me voorstellen dat mensen er mee zitten hoor, ik zelf alleen gelukkig niet
Maar toch zou ik een stuk geruster zijn als ik wist dat er hierna nog weer een nieuw soort leven is, hoewel het eeuwige leven ook geen pretje moet zijn (als je iedereen die je dierbaar is kwijtraakt). En uiteindelijk heb je dan ook geen dromen meer te verwezelijken, of iets om naar uit te kijken. Juist dit tijdelijke maakt het leven speciaal, maar wetende dat het ooit zal ophouden zal mij altijd benauwen.
Klopt, daarom stop ik mezelf altijd vroegtijdig.quote:Op dinsdag 8 september 2009 12:22 schreef Dirty-Little-Monkey het volgende:
Het is alleen niet leuk om er over na te denken, dus als je slim bent ga je dat ook niet doen, want daar word je alleen maar depressief van.
Dat weet ik, maar dit was ook zo bij mijn moeder, er was geen enkele reden waardoor zij (te vroeg)quote:Op dinsdag 8 september 2009 12:22 schreef Dirty-Little-Monkey het volgende:
Maar er is geen enkele reden waarom jij binnen de komende 50 jaar zal sterven, dan een dodelijk ongeluk of een ziekte/virus. Maar de kans daarop is zo klein dat je, naar mijn mening, er geen zorgen over hoeft te maken. Er zijn wel mensen in mijn omgeving gestorven, maar het overgrote deel niet.
zou sterven.
Dat doe ik ook al wel.quote:Ook als ik er over nadenk ben ik niet bang voor mijn dood, omdat ik weet dat het nog heel lang gaat duren (tenzij ik uitverkoren ben om die 0,00000001% te zijn) en ik als ik dood ben er niets van merk. Ik moet er niet aan denken dat familie of vrienden doodgaan, want daar merk ik wel wat van en dat hoef ik niet meer mee te maken. Maar bang ben ik er niet voor. Het is alleen niet leuk om er over na te denken, dus als je slim bent ga je dat ook niet doen, want daar word je alleen maar depressief van.
Overigens begrijp ik wel dat je er over nadenkt (of gedwongen wordt daartoe), als het nog niet zo lang geleden bij een zeer dierbare gebeurd is. Maar als het verwerkingsproces te lang duurt (dat nadenken over de dood maakt daar deel van uit), dan is het raadzaam om er eens met iemand over te gaan praten.
Het is overigens niet zo dat ik hier dagelijks nog over nadenk ofzo, ik kan er wel een poos over wakker liggen savonds, maar ik weet wel hoe ik die gedachtes weer weg kan krijgen
. Ik denk er tegenwoordig alleen veel vaker over na dan vroeger.
Ik ben vooral bang voor een ongeluk. Ik kom zovaak in Amsterdam en het verkeer is daar echt gestoord. Ik blijf volgens mij als een van de weinigen altijd wachten tot het verkeerslicht groen is en dan loop ik heel snel naar de overkant. Ik ben al eens geschept door een fietser (de klootzak hoorde daar niet eens te zijn), het kan de volgende keer ook een auto zijn.
Ziektes... tsja. ik kom niet echt in landen waar dodelijke ziektes zijn, ben geen risicogroep voor de Mexicaanse griep (dat zijn vooral ouderen en zieken toch?)... Kanker hebben we 2 x in de familie gehad, maar de eerste keer was longkanker door roken, en ik rook niet...en de tweede keer was goedaardige borstkanker. Dus opzich...
Ik wil gewoon oud worden, als ik bejaard ben en mijn kleinkinderen groot heb zien worden, dan kan ik het mss beter afsluiten.
Nu heb ik zoveel potentieel....
Ziektes... tsja. ik kom niet echt in landen waar dodelijke ziektes zijn, ben geen risicogroep voor de Mexicaanse griep (dat zijn vooral ouderen en zieken toch?)... Kanker hebben we 2 x in de familie gehad, maar de eerste keer was longkanker door roken, en ik rook niet...en de tweede keer was goedaardige borstkanker. Dus opzich...
Ik wil gewoon oud worden, als ik bejaard ben en mijn kleinkinderen groot heb zien worden, dan kan ik het mss beter afsluiten.
Nu heb ik zoveel potentieel....
Dat klopt, en zoals ik eerder al zei ken ik twee jongeren die de afgelopen twee jaar zijn gestorven door kanker (leukemie) en daarnaast twee andere jongeren die eigenlijk ook halfdood zijn, een jongen die een dwarslaesie heeft opgelopen bij een ondiepe duik en eentje die zijn verstand zo wat is verloren door een tropische bacterie.quote:Op dinsdag 8 september 2009 13:42 schreef Pannenkoeken het volgende:
[..]
Dat weet ik, maar dit was ook zo bij mijn moeder, er was geen enkele reden waardoor zij (te vroeg)
zou sterven.
Maar meestal gebeurd dit niet, en natuurlijk is die kans er, maar die is zo klein dat het, als je rationeel bent, eigenlijk heel raar is om er bang voor te zijn. Maarja, het is ook een zinloze discussie eigenlijk, want anderen zijn weer bang voor muizen, spinnen, kleine of grote ruimtes, hoogtes of laagtes etc.
Gelukkig heb je die gedachtes een beetje onder controle
Ik woon in Amsterdam en begrijp wat je bedoelt (vooral op punten waar tram, fietsers, wandelaars en auto's langskomen). Gelukkig rijden ze daar meestal niet hard (omdat dát gewoon onmogelijk is), en is de kans dat je sterft door een ongeval wel heel klein. Maar aangereden worden door een tram is ook geen pretje als je niet sterft (ik spreek uit ervaring). Er zijn trouwens veel meer mensen bang voor dat verkeer, vooral vrouwen, en vooral die niet dagelijks door amsterdam rijden.quote:Op dinsdag 8 september 2009 14:18 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ik ben vooral bang voor een ongeluk. Ik kom zovaak in Amsterdam en het verkeer is daar echt gestoord. Ik blijf volgens mij als een van de weinigen altijd wachten tot het verkeerslicht groen is en dan loop ik heel snel naar de overkant. Ik ben al eens geschept door een fietser (de klootzak hoorde daar niet eens te zijn), het kan de volgende keer ook een auto zijn.
Ziektes... tsja. ik kom niet echt in landen waar dodelijke ziektes zijn, ben geen risicogroep voor de Mexicaanse griep (dat zijn vooral ouderen en zieken toch?)... Kanker hebben we 2 x in de familie gehad, maar de eerste keer was longkanker door roken, en ik rook niet...en de tweede keer was goedaardige borstkanker. Dus opzich...
Ik wil gewoon oud worden, als ik bejaard ben en mijn kleinkinderen groot heb zien worden, dan kan ik het mss beter afsluiten.
Nu heb ik zoveel potentieel....
Zelf rook ik ook niet en zal ik als het goed is ook geen last krijgen van borstkanker. Helaas heb ik weer andere 'ziektes' in de familie. Mijn moeder heeft MS, wat ook niet echt een pretje is om te hebben, en mijn oma is heel jong (ver voor mijn dood) overleden aan een ziekte (maar niet echt duidelijk wat nou precies).
Maarja, ik voel me gezond, en ben zes jaar geleden voor het laatst naar de dokter gegaan, toen ik een wond had opgelopen in thailand (koraal) en dat door allerlei ontstekingen niet heelde. Pas na 3 maanden leek het mij een goed idee om eens naar de huisarts te gaan.
Overigens heeft dat ook te maken met mijn angst voor dokters en tandartsen etc. (die natuurlijk net zo idioot is als bang zijn voor de dood).
17 mei 2009: Bekerfinale: s.c. Heerenveen - FC Twente 2-2 (5-4)
Ik heb gelukkig niet echt ziektes, wel geestelijke problemen (verslavingen) in de familie.
Ik ga er maar van uit dat ik de 80 wel haal ofzo, dan heb ik mijn leven ook wel weer geleefd denk ik...
Ik ga er maar van uit dat ik de 80 wel haal ofzo, dan heb ik mijn leven ook wel weer geleefd denk ik...
Ik vraag me trouwens echt af hoe het is als je echt een slopende ziekte hebt en je maar niet dood gaat.. ik snap euthenasie wel.:)
Ik wil mijn kinderen en kleinkinderen gewoon nog zien opgroeien... dan leeft er iig iets van mij voort...
Ik wil mijn kinderen en kleinkinderen gewoon nog zien opgroeien... dan leeft er iig iets van mij voort...
Dan "wil" je zelf waarschijnlijk dood, en zien je naasten, je familie ed ook in dat dood gaan "beter" is voor jou. Omdat je dan eindelijk de rust kunt krijgen waar je (denk ik) al lang op wacht en die je verdient.quote:Op dinsdag 8 september 2009 14:57 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ik vraag me trouwens echt af hoe het is als je echt een slopende ziekte hebt en je maar niet dood gaat.. ik snap euthenasie wel.:)
Die kans is wel minimaal. Sterker nog, die is bijna te verwaarlozen.quote:en gezien ik in de randstad woon is de kans op een gek als Karst T ook niet minimaal
Net als de kans dat je de jackpot wint en toch doe je er aan mee
De oude oude layout was veel beter!!
vosss is de naam,
met dubbel s welteverstaan.
vosss is de naam,
met dubbel s welteverstaan.
Ik weet niet precies wie je quotte, maar idd; wat een ongelofelijke bullshit om Karst T. aan te halen.quote:Op dinsdag 8 september 2009 15:15 schreef vosss het volgende:
[..]
Die kans is wel minimaal. Sterker nog, die is bijna te verwaarlozen.
Net als de kans dat je de jackpot wint en toch doe je er aan mee
Naast dat deze gek ook nogeens in de provincie toesloeg (hoe randstad extra gevaarlijk?), zijn er tientallen andere, veel grotere risicofactoren, dan dat je slachtoffer wordt van een kamikaze-actie of een (terroristische) aanslag.
Hilarisch.
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
quote:Op dinsdag 8 september 2009 15:26 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
Ik weet niet precies wie je quotte, maar idd; wat een ongelofelijke bullshit om Karst T. aan te halen.
Naast dat deze gek ook nogeens in de provincie toesloeg (hoe randstad extra gevaarlijk?), zijn er tientallen andere, veel grotere risicofactoren, dan dat je slachtoffer wordt van een kamikaze-actie of een (terroristische) aanslag.
Hilarisch.
Hij quotte de TS, maar deze dingen zijn angsten waar ik totaal niet bang voor ben.
Vind dit zelf ook wel een beetje ver gezocht eigenlijk
provincie is gevaarlijker, want er wonen weinig mensen, maar relatief meer gekken, dus grotere kans dat je buurman een gek is.quote:Op dinsdag 8 september 2009 17:26 schreef Strawberryjuice het volgende:
Randstad is gevaarlijker want er wonen meer mensen dus meer gekken...
Maargoed...
onderbouwing: gekken zijn meestal werkloos of verdienen niet al te veel en kunnen daardoor geen huis in b.v. amsterdam betalen en gaan daarom maar naar de provincie. sowieso komen al die idioten die in het weekend ruzie zoeken in amsterdam uit de provincie...
en daarnaast zijn de amsterdamse gekken vaak ook nog aan de drugs waardoor er makkelijk aan te ontkomen valt of waardoor jij ze zelfs nog ff kunt lastig vallen
17 mei 2009: Bekerfinale: s.c. Heerenveen - FC Twente 2-2 (5-4)
Ik sprak laatst iemand waarvan een ouder jarenlang ziek is geweest, welk een impact dat op mensen heeft is erg...quote:Op dinsdag 8 september 2009 14:57 schreef Strawberryjuice het volgende:
Ik vraag me trouwens echt af hoe het is als je echt een slopende ziekte hebt en je maar niet dood gaat.. ik snap euthenasie wel.:)
Ik wil mijn kinderen en kleinkinderen gewoon nog zien opgroeien... dan leeft er iig iets van mij voort...
In mijn geval is die drie weken tijd die we nog hadden...met mijn moeder, plots ernstig ziek, ook heel schokkend en traumatiserend.
Wat is erger dan? Het verlies is erg, maar iemand jaren zien lijden lijkt me ook gruwelijk..
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
Ja ! niet leuk !
Ik heb dierbaren verloren, heb ongelukken gezien en ben er zelf slachtoffer van geweest met grote gevolgen.
Zelfmoord is ook geen onbekende hier. Aids stervenden meegemaakt,, en nee het went niet! maar....
je doet er gewoon weinig tegen.. hoe stom het ook klinkt.
En geloof me je woont in de randstad met misschien alle risico's van dien ( onzin natuurlijk want Karst deed zijn daad in Apeldoorn) maar je wilt niet 24 uur per dag in het huis veilig zijn ... terwijl er iemand het toch onbewust op je gemund heeft.
Leef!, onderga en accepteer.
Je wordt er echt niet gelukkiger van het oheil te voorkomen namelijk.
Ik heb dierbaren verloren, heb ongelukken gezien en ben er zelf slachtoffer van geweest met grote gevolgen.
Zelfmoord is ook geen onbekende hier. Aids stervenden meegemaakt,, en nee het went niet! maar....
je doet er gewoon weinig tegen.. hoe stom het ook klinkt.
En geloof me je woont in de randstad met misschien alle risico's van dien ( onzin natuurlijk want Karst deed zijn daad in Apeldoorn) maar je wilt niet 24 uur per dag in het huis veilig zijn ... terwijl er iemand het toch onbewust op je gemund heeft.
Leef!, onderga en accepteer.
Je wordt er echt niet gelukkiger van het oheil te voorkomen namelijk.
And everything under the sun is in tune
But the sun is eclipsed by the moon.
And Prince is still here!
But the sun is eclipsed by the moon.
And Prince is still here!
en die dingen die naar voren komen vanuit de wetenschap haal je uit een boek/medium neem ik aan ? Heb je die zelf allemaal geverifieerd dan of geloof je dat het toch zo is zoals ze (wetenschappers) het zegen ?quote:Op dinsdag 8 september 2009 02:42 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
Ik geloof niet in boekjes, maar neem kennis van zaken wat o.a. naar voren komt vanuit de wetenschap..
Er is geen enkele reden om het ene sprookjesboek boven het ander te prefereren, sterker nog het is vaak juist enorm selectief (en hypocriet) waar veel mensen in zeggen te geloven.
Maargoed dit is allemaal offtopic en ik wens je dan ook veel plezier met wat je gelooft..
Dat is een kinderlijk argument die we al zoveel hebben gehoord van mensen die (geforceerd) appels met peren willen vergelijken. De wetenschap is oprecht op zoek naar data en de waarheid en controleert zichzelf en elkaar voortdurend.. Eeuwenoude boeken zonder bewijs ermee vergelijken is simpelweg bullshit.quote:Op woensdag 9 september 2009 00:01 schreef loni55 het volgende:
[..]
en die dingen die naar voren komen vanuit de wetenschap haal je uit een boek/medium neem ik aan ? Heb je die zelf allemaal geverifieerd dan of geloof je dat het toch zo is zoals ze (wetenschappers) het zegen ?
Bovendien heb je als mens zijnde geen andere keus.. Als ik een baksteen van 10 meter boven jouw hoofd laat vallen.. Geloof jij pas dat je een gat in jouw hoofd hebt als je de wiskunde en theorie van Newton helemaal hebt uitgeplozen?
[ Bericht 12% gewijzigd door Chain_Reaction op 09-09-2009 00:19:13 ]
Music is the harmonious voice of creation; an echo of the invisible world.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |