Daar heb jij toch geen last van? Je bent toch dood.quote:Op maandag 7 september 2009 13:41 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Dat is toch ook het punt niet? Geen hiernamaals, nooit meer bestaan...júist voor Atheïsten is de dood beangstigend. De wereld gaat gewoon door zonder je en je bent binnen no-time vergeten, alsof je nooit bestaan hebt.
Je denkt als Plato.quote:Op maandag 7 september 2009 16:35 schreef Strawberryjuice het volgende:
Het is vooral zo kut dat niemand echt kan zeggen hoe het voelt. Dat geeft me altijd rust, als ik tegen iets opzie... Soms denk ik: bestonden er mar geesten die het me vertelden.
En hoe weet ik of ik niet de enige ben die bestaat en alles in mijn hoofd zit? Dat als ik sterf alles verdwijnt... Ik g volgende week naar een psych.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Edit: Waar ik dan weer wel bang voor ben trouwens, als ik er zo over nadenk, is - zoals velen al gezegd hebben - de manier waarop ik dood zou gaan. Ik wil niet bang sterven, that's all. Dat lijkt me echt verschrikkelijk, je laatste minuut in angst zitten.
Gelukkig ga ik er niet vanuit dat ik vermoord word.
[ Bericht 5% gewijzigd door Anoniem_03032014_01 op 07-09-2009 23:37:48 ]
Dat lijkt me dan weer veel erger. Zelf blijven leven maar een dierbare verliezen.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:00 schreef Pannenkoeken het volgende:
Ik herken mezelf hier ook wel in. Niet al te lang geleden is mijn moeder overleden en een korte tijd daarna mijn oma. Sindsdien ben ik (vooral als ik savonds alleen ben) bang om dood te gaan. Vooral omdat mijn moeder vrij plotseling overleed besef ik nu dat het ineens over kan zijn..
Maar ook ben ik bang om na mijn moeder en oma ook mijn vader te verliezen.. Dat idee maakt me zo bang
Want? Je maakt er niets van mee, dus wat benauwd je dan precies..quote:Op maandag 7 september 2009 23:47 schreef Arthur_Spooner het volgende:
Ik zie heel wat stoere reacties hier maar het idee dat zodra het leven stopt er tot in de eeuwigheid niks meer is benauwd mij ook erg als ik er aan denk.
Dat dus. Dan ben je dus niet bang voor je eigen dood, maar voor die van iemand anders. Ik zou het ook heel erg vinden voor dierbaren als ik dood zou gaan, maar voor mezelf, nah.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:02 schreef StreepjesSok het volgende:
[..]
Dat lijkt me dan weer veel erger. Zelf blijven leven maar een dierbare verliezen.
Mensen zijn van nature bang om van allerlei zaken te missen.. Iets wat inderdaad zal gebeuren als de dood zijn intrede doet, maar wanneer we eens wat langer bij de materie stilstaan dan zien we dat het leven en eventuele toekomstige zaken (waarvan je denkt ze niet te willen missen) vrij weinig voeten in aarde heeft.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:04 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Want? Je maakt er niets van mee, dus wat benauwd je dan precies..
Ach er zijn wel dingen die ik graag had meegemaakt. Zowel in de toekomst als in het verleden.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:10 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
Mensen zijn van nature bang om van allerlei zaken te missen.. Iets wat inderdaad zal gebeuren als de dood zijn intrede doet, maar wanneer we eens wat langer bij de materie stilstaan dan zien we dat het leven en eventuele toekomstige zaken (waarvan je denkt ze niet te willen missen) vrij weinig voeten in aarde heeft.
Natuurlijk, maar bij de dood verlies je het geheel. Namelijk het gehele leven en zoals je weet bestaat het leven voor een groot deel helemaal niet uit spectaculaire bezigheden of zaken waar je veel op terugkijkt.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:11 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Ach er zijn wel dingen die ik graag had meegemaakt. Zowel in de toekomst als in het verleden.
Maar ondertussen vind ik het ook een mooi idee dat ik nu nog vanalles kan doen dat daadwerkelijk betekenis heeft. 'Een verschil maken'. Gewoon in mijn eigen tijd. En straks dood gaan, zoals iedereen. Ik zie het probleem niet zo. Nooit gedaan ook.
"Men zegt"? Je bedoelt naieve mensen die 'geloven' (vooral zeggen te geloven) in toekomstbeelden die ze zich hebben laten voorspiegelen door gedateerde sprookjesboeken als de Bijbel etc.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:16 schreef zhe-devilll het volgende:
Tjah men zegt dat in de hemel van alles te beleven valt...mooie dingen...
En de hemel moet je breed zien niet in de zin van het Christelijke geloof oid..denk ik niet.
Maar ik geloof er wel in maar toch....liever nog niet aub!
Dat gevoel...:O
Ook daar kun je niets aan doen...je kunt 's morgens weggaan en aan het einde van de middag terugkomen en dan erachterkomen dat je halfwees bent geworden terwijl er toch die ochtend niets aan de hand was.quote:Op maandag 7 september 2009 13:08 schreef Luxuria het volgende:
Ik denk daar ook wel eens aan, maar ik ben vooral bang dat mijn dierbaren opeens wat overkomt, dat iemand verongelukt ofzo.
Plotseling gehandicapt worden lijkt mij veel erger dan plotseling dood gaan. Van dood zijn heb je geen last.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:23 schreef trovey het volgende:
[..]
Ook daar kun je niets aan doen...je kunt 's morgens weggaan en aan het einde van de middag terugkomen en dan erachterkomen dat je halfwees bent geworden terwijl er toch die ochtend niets aan de hand was.
doe niet zo agressief aubquote:Op dinsdag 8 september 2009 00:19 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
"Men zegt"? Je bedoelt naieve mensen die 'geloven' (vooral zeggen te geloven) in toekomstbeelden die ze zich hebben laten voorspiegelen door gedateerde sprookjesboeken als de Bijbel etc.
Ik zie niet in wat er agressief aan is. Ik analyseerde slechts welke denkbeelden jij er (volgens mij) op nahoudt?quote:
De persoon niet (al was 54 jaar wel erg jong om te gaan) maar als dochter is het toch wel erg schrikken als je 's ochtend je moeder gedag zegt en 's middags terugkomt, een briefje vindt en in het ziekenhuis te horen krijgt dat ze is overleden aan een hersenbloeding terwijl ze met je vader koffie zat te drinken, zie je haar terug in het mortuarium en moet je ook nog je oma bellen om te zeggen dat haar enige dochter is overleden.(en Luxuria waarop ik reageerde was vooral bang voor de dood van naasten daarom reageerde ik)quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:26 schreef RRGJL het volgende:
[..]
Plotseling gehandicapt worden lijkt mij veel erger dan plotseling dood gaan. Van dood zijn heb je geen last.
Dat is wel een toffe site. Het verbaast me eerlijk gezegd dat ik hem nog niet kende.quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:46 schreef KGB12 het volgende:
Een interessante (en naar mijn mening goede) uiteenzetting waarom angst voor de dood niet gepast is: http://academicearth.org/lectures/fear-of-death
Het is een deel uit een vak van 26 colleges 'Philosophy of Death' van Yale. De hele serie is trouwens een aanrader, en allemaal gratis te bekijken.
Ook dat zal een keer gebeuren. Geen idee hoe oud je bent maar ik had ook ooit twee ouders en 4 grootouders, 2 grootouders verloor ik al snel, de derde met 11 jaar, mijn ouders zijn nu ook al 20 en 12 jaar geleden overleden en mijn laatste oma sloot in 2001 de rij af. Nu heb ik nog een 1 broer over als directe familie....toen vooral mijn ouders nog leefden dacht ik er wel eens aan hoe het zou zijn zonder hen....en ook dat went al zul je ze nooit vergeten, het enige waar ik nooit aan zal wennen is dat je nooit meer even naar huis kunt bellen voor advies, als ik in de stad loop en zie moeders en dochters gezellig winkelen dan kan ik een steek van jaloezie niet onderdrukken, het gemis zal altijd blijven maar je leert er mee leven.quote:Op dinsdag 8 september 2009 01:00 schreef Sargon het volgende:
Ik herken het meer in de vorm dat ik erg bang ben om familie te verliezen.
Dat het waarschijnlijk een keer gaat gebeuren dat je je ouders verliest is evident, maar ik kan me enigszins wel voorstellen dat het idee sommige mensen beangstigt.. Persoonlijk heb ik er niet zoveel last van.quote:Op dinsdag 8 september 2009 01:06 schreef trovey het volgende:
[..]
Ook dat zal een keer gebeuren. Geen idee hoe oud je bent maar ik had ook ooit twee ouders en 4 grootouders, 2 grootouders verloor ik al snel, de derde met 11 jaar, mijn ouders zijn nu ook al 20 en 12 jaar geleden overleden en mijn laatste oma sloot in 2001 de rij af. Nu heb ik nog een 1 broer over als directe familie....toen vooral mijn ouders nog leefden dacht ik er wel eens aan hoe het zou zijn zonder hen....en ook dat went al zul je ze nooit vergeten, het enige waar ik nooit aan zal wennen is dat je nooit meer even naar huis kunt bellen voor advies, als ik in de stad loop en zie moeders en dochters gezellig winkelen dan kan ik een steek van jaloezie niet onderdrukken, het gemis zal altijd blijven maar je leert er mee leven.
in welke boekjes gelooft meneer zelf dan ?quote:Op dinsdag 8 september 2009 00:19 schreef Chain_Reaction het volgende:
[..]
"Men zegt"? Je bedoelt naieve mensen die 'geloven' (vooral zeggen te geloven) in toekomstbeelden die ze zich hebben laten voorspiegelen door gedateerde sprookjesboeken als de Bijbel etc.
Ik geloof niet in boekjes, maar neem kennis van zaken wat o.a. naar voren komt vanuit de wetenschap..quote:Op dinsdag 8 september 2009 02:29 schreef loni55 het volgende:
[..]
in welke boekjes gelooft meneer zelf dan ?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |