R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik heb zelf een paar jaar geleden Schoevers - Management Assistent gedaan, de manier waarop de opleiding in elkaar stak werkte prima voor mij. Klassen waren niet groter dan 12 personen. De lessen waren no-nonsense. Gewoon een duidelijke instructie hoe en wat iets in elkaar stak en geen onzinnig gewauwel eromheen. Ik werd volwassen behandeld, kon eens doorvragen en de lessen waren maar maximaal 2 uur, en (heel fijn) ik kon een blokje om gaan als ik wiebelig werd en mijn concentratie kwijt was. Dat was echt heel wat beter dan dat je als een randdebiele puber-kleuter wordt aangesproken en behandeld zoals op veel MBO´s en HBO´s. Daar werd ik echt altijd doodziek van, meestal vond ik alleen stage leuk. Maargoed. Misschien dat dit type onderwijs beter voor je werkt, nadeel is dat het erg duur is (2500 euro per jaar) al kun je dit (drempel van 600 euro geloof ik) opgeven aan de belastingdienst en krijg je dat weer terug.quote:Op woensdag 17 juni 2009 18:45 schreef Maartel het volgende:
Zo, ik ben door m'n baas overgeplaatst van de winkel naar het hoofdkantoor, en wát een verademing is zo'n rustig kantoor na 2 jaar gestresst op m'n tenen rondstuiteren in de winkel!
Nou weet ik al wel zeker dat ik me daar dan weer ga vervelen, maar het is maar tijdelijk (bedrijf gaat sluiten) dus dan valt 't nog te overzien (als ik zou weten dat dit voor vast was had ik vast al een stuk minder relaxed gewerkt vandaag).
Moet alleen eens goed gaan nadenken wat ik daarna ga doen.. elke baan/studie is tot nog toe gestrand op dat ik het niet meer trok óf totaal uitgekeken was, ik wil nu eens iets vinden waarbij ik het gevoel heb dat ik iig voorlopig goed zit.
Wow, ik heb nu Ritalin op. Om 's avonds ook wat profijt van medicatie te hebben, maar dit voelt veel heftiger dan de Concerta. Morgen maar een half pilletje denk ik!
het gaat goed
het gaat goed met me, lekker aan het daten en hij is echt heel leuk 
alleen nu de grote vraag, wanneer vertel ik hem over mijn psychische conditie?
wilde eens niet al mijn kaarten open leggen maar wil ook niks verzwijgen. Maar wil niet dat hij me als een zielig meisje ziet want dat ben ik niet. Hoe doen jullie dat met dates? Meteen vertellen of even mee wachten?
5 - 28 februari Thailand O+
Bij mij zou het afhankelijk zijin van de situatie... Het gesprek komt er op of niet.quote:Op donderdag 18 juni 2009 08:42 schreef MaJo het volgende:
het gaat goed
alleen nu de grote vraag, wanneer vertel ik hem over mijn psychische conditie?
Hoe doen jullie dat met dates? Meteen vertellen of even mee wachten?
Leuk om te horen dat het lekker gaat!
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Het gesprek is er nog niet echt opgekomen nee, ga namelijk niks verzwijgenquote:Op donderdag 18 juni 2009 08:47 schreef Thrackan het volgende:
[..]
Bij mij zou het afhankelijk zijin van de situatie... Het gesprek komt er op of niet.
Leuk om te horen dat het lekker gaat!
maar had al een aantal keer die richting op kunnen sturen maar dat heb ik niet gedaan misschien de derde date 
5 - 28 februari Thailand O+
Ik zou het niet meteen vertellen.
Even aankijken hoe het met zn tweetjes verloopt en op het moment dat je het idee hebt dat hij verder wil met jou zou ik het wel even melden.
Even aankijken hoe het met zn tweetjes verloopt en op het moment dat je het idee hebt dat hij verder wil met jou zou ik het wel even melden.
Mn geheugen is niet zo goed (quote:Op donderdag 18 juni 2009 08:42 schreef MaJo het volgende:
het gaat goed
alleen nu de grote vraag, wanneer vertel ik hem over mijn psychische conditie?
Hoe doen jullie dat met dates? Meteen vertellen of even mee wachten?
), maar heb je nog meer "afwijkingen" dan alleen AD(H)D?Lijkt me dat het wel op een natuurlijke manier ter sprake zal komen. Als hij vraagt waarom je zo druk bent, gewoon aangeven
.O, en succes met het daten
[ Bericht 4% gewijzigd door #ANONIEM op 18-06-2009 14:10:39 ]
Ik vertel het meteen eigenlijk. Toen ik nog op datingsites zat, had ik het ook gewoon in mijn profiel staan.
Kheb heel erg de neiging om "datingsitesquote:Op donderdag 18 juni 2009 15:18 schreef Chell het volgende:
Ik vertel het meteen eigenlijk. Toen ik nog op datingsites zat, had ik het ook gewoon in mijn profiel staan.
" te doen, maar ik zal lief spelen .Hoe reageerde de prospects daar eigenlijk op?
Ik weet eigenlijk niet of het nodig is om het te benoemen. Naarmate je langer met elkaar omgaat zal je vriend(in) vanzelf wel merken hoe je in elkaar zit. Ik denk dat als je het benoemt, je er een potentieel struikelblok van maakt, ook voor jezelf.
Charlie, listen to me. Kill the kid, torch the house, we gotta get out of here.
Nou ja, bij mij was het op een gegeven moment van eh:quote:Op donderdag 18 juni 2009 15:56 schreef Rikketik het volgende:
Ik weet eigenlijk niet of het nodig is om het te benoemen. Naarmate je langer met elkaar omgaat zal je vriend(in) vanzelf wel merken hoe je in elkaar zit. Ik denk dat als je het benoemt, je er een potentieel struikelblok van maakt, ook voor jezelf.
" Je bent gewoon een stomme autist en je bent een grote chaos en je loopt altijd maar te dralen en dingen te doen en...."
Dan is het ook wel handig dat zo iets naar boven komt.
Maar ik zou het inderdaad niet te snel doen. Als iemand niets merkt moet je het er vooral nog even niet over hebben, want dat maakt t alleen maar moeilijker
Ik zou het er niet over hebben. Dan lijkt het denk ik alleen maar of je interessant wilt doen over je ADD. Zo zou het op mij over komen in ieder geval.
Als je eenmaal een relatie hebt is het anders natuurlijk, maar zou er denk ik niet uit mezelf over beginnen...
Als je eenmaal een relatie hebt is het anders natuurlijk, maar zou er denk ik niet uit mezelf over beginnen...
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Tja ik vind het juist wel fijn als iemand weet waar hij aan begint . Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer afgerekend te worden op mijn ADHD minpunten.
De meesten reageerden gewoon positief hoor, wilden meer info enzo. Sommigen maakten flauwe grapjes.
En uiteindelijk ben ik geëindigd met iemand die ik ergens anders heb leren kennen en alsnog enorm veel issues heeft met mijn ADHD minpunten
. Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer afgerekend te worden op mijn ADHD minpunten. De meesten reageerden gewoon positief hoor, wilden meer info enzo. Sommigen maakten flauwe grapjes.
En uiteindelijk ben ik geëindigd met iemand die ik ergens anders heb leren kennen en alsnog enorm veel issues heeft met mijn ADHD minpunten
Ik blijf op dit momend nog bij mijn dokter, ik zal is kijken als ik wat meer tijd hebt wat ik kan doe om een plek te vinden voor een test.
Sorry voor de evt. spelfouten maar ik heb een lichte vorm van dyslectie
Ok, net mijn tweede gesprekje gehad bij PsyQ.
Korte samenvatting: Geen diagnose, omdat mijn symptomen teveel overlappen met andere dingen en ik in mijn kindertijd niet overduidelijk tekenen van AD(H)D vertoonde.
Ik heb ja gezegd tegen een uitgebreid psychologisch onderzoek, waarbij ook naar andere richtingen wordt gekeken die overlappen zoals het autistisch spectrum (ik ben nogal een einzelgänger) en een stoornis waarvan ik de naam nu alweer kwijt ben maar die inhoudt dat je constant lichtelijk depressief bent. Dimudinges of zo.
Aan de ene kant wel een beetje teleurstellend, aan de andere kant vind ik het wel fijn dat er grondig onderzoek wordt gedaan. Ik had er alleen ondertussen wel eens wat mee willen kunnen doen.
Overigens is mijn (vrouwelijke) behandelaar best een mooie dame Jammer dat ze daar weggaat...
Korte samenvatting: Geen diagnose, omdat mijn symptomen teveel overlappen met andere dingen en ik in mijn kindertijd niet overduidelijk tekenen van AD(H)D vertoonde.
Ik heb ja gezegd tegen een uitgebreid psychologisch onderzoek, waarbij ook naar andere richtingen wordt gekeken die overlappen zoals het autistisch spectrum (ik ben nogal een einzelgänger) en een stoornis waarvan ik de naam nu alweer kwijt ben maar die inhoudt dat je constant lichtelijk depressief bent. Dimudinges of zo.
Aan de ene kant wel een beetje teleurstellend, aan de andere kant vind ik het wel fijn dat er grondig onderzoek wordt gedaan. Ik had er alleen ondertussen wel eens wat mee willen kunnen doen.
Overigens is mijn (vrouwelijke) behandelaar best een mooie dame
Jammer dat ze daar weggaat...
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Dysthymie is chronisch depressiviteit.
Autisme spectrum stoornissen zou je meer over kunnen vinden als je zoekt naar PDD-NOS en dat andere zal wellicht Asperger Syndroom zijn geweest.
Komen inderdaad veel dingen van overeen met ADD/ADHD... Succes in ieder geval met je andere onderzoek.
Autisme spectrum stoornissen zou je meer over kunnen vinden als je zoekt naar PDD-NOS en dat andere zal wellicht Asperger Syndroom zijn geweest.
Komen inderdaad veel dingen van overeen met ADD/ADHD... Succes in ieder geval met je andere onderzoek.
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Ff mijn verhaal kwijt. 5 jaar geleden is mijn moeder overleden, zij zorgde voor alles in huis en dat kwam toen op mijn vader's schouders terecht. Het eerste anderhalf jaar ging het nog wel goed maar toen kwam ik in de puberteit en kreeg ik veel ruzie met mijn vader. Verder was mijn kamer altijd een zooi, en ging het niet zo goed op school.
Uiteindelijk zijn we toen bij Riagg gekomen waar ze uiteindelijk een test hebben gedaan voor een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Daar kwam niks uit, wel vermoeden ze een dysthime stoornis. Nu ben ik toch bang dat ik misschien toch zoiets heb (vooral ADD).
Ff een paar dingen die overeenkomen:
- Slecht in wiskunde, vergeet vaak een paar details waardoor ik een slechter punt haal.
- Als er iets uitgelegd wordt ben ik vaak niet aan het opletten (dat komt wel vooral dat ik het altijd fuckin saai vind naar zoiets te luisteren, meestal dwaal ik gewoon af omdat het saai is, als ik het echt wil kan ik wel gewoon opletten maar dat kost veel moeite, in de brugklas kon ik trouwens wel heel goed opletten dus heb t me gewoon afgeleerd denk ik)
- Ben redelijk vaak dingen kwijt, bv sleutels op een tafel leggen en dan naar beneden gaan en ze vergeten, ik haal ze dan wel direct weer terug.
- Vaak dingen te laat af, niet echt huiswerk inplannen enzo, (dat is imo gewoon dikke luiheid, ik heb echt een houding van: yo komt wel goed allemaal)
Ik zit nu nog steeds een beetje te twijfelen of ik niet in een ontkenningsfase zit ofzo. Verder ben ik nogal onzeker over van alles, daardoor ben ik ook verlegen tegen meisjes (in eerste instantie dan he, als ik ff een beetje met een meisje heb gepraat gaat het heel lekker, heb ook al iets van 3 keer vriendinnetje gehad dus het is niet autistisch achtig ofzo)
In ieder geval: het is dus of gewoon luiheid, van mijn vader moet ik bv bepaalde dingen doen, en dan weet ik op dat moment heel goed dat ik het moet doen maar doe ik toch niet omdat ik er geen zin heb of denk van: doe ik dadelijk wel. Ook op school niet opletten, snel afgeleid zijn, en niet goed genoeg leren (waardoor je dus slordigheidsfoutjes maakt) kan dus gewoon zijn dat ik een luie hond ben. Óf er is toch echt iets mis, en zit ik me van dat luiheid alleen maar in mn hoofd te halen om het goed te praten (eerlijk gezegd denk ik dat niet maar het zou misschien wel kunnen)
Bijvoorbeeld: doe ik mijn huiswerk niet netjes bijhouden omdat ik lui ben of doe ik het niet netjes bijhouden omdat me dat in mijn hoofd teveel moeite kost en gooi ik het daarom maar op luiheid?
[ Bericht 8% gewijzigd door Roscovitch op 19-06-2009 22:41:23 ]
Uiteindelijk zijn we toen bij Riagg gekomen waar ze uiteindelijk een test hebben gedaan voor een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Daar kwam niks uit, wel vermoeden ze een dysthime stoornis. Nu ben ik toch bang dat ik misschien toch zoiets heb (vooral ADD).
Ff een paar dingen die overeenkomen:
- Slecht in wiskunde, vergeet vaak een paar details waardoor ik een slechter punt haal.
- Als er iets uitgelegd wordt ben ik vaak niet aan het opletten (dat komt wel vooral dat ik het altijd fuckin saai vind naar zoiets te luisteren, meestal dwaal ik gewoon af omdat het saai is, als ik het echt wil kan ik wel gewoon opletten maar dat kost veel moeite, in de brugklas kon ik trouwens wel heel goed opletten dus heb t me gewoon afgeleerd denk ik)
- Ben redelijk vaak dingen kwijt, bv sleutels op een tafel leggen en dan naar beneden gaan en ze vergeten, ik haal ze dan wel direct weer terug.
- Vaak dingen te laat af, niet echt huiswerk inplannen enzo, (dat is imo gewoon dikke luiheid, ik heb echt een houding van: yo komt wel goed allemaal)
Ik zit nu nog steeds een beetje te twijfelen of ik niet in een ontkenningsfase zit ofzo. Verder ben ik nogal onzeker over van alles, daardoor ben ik ook verlegen tegen meisjes (in eerste instantie dan he, als ik ff een beetje met een meisje heb gepraat gaat het heel lekker, heb ook al iets van 3 keer vriendinnetje gehad dus het is niet autistisch achtig ofzo
)In ieder geval: het is dus of gewoon luiheid, van mijn vader moet ik bv bepaalde dingen doen, en dan weet ik op dat moment heel goed dat ik het moet doen maar doe ik toch niet omdat ik er geen zin heb of denk van: doe ik dadelijk wel. Ook op school niet opletten, snel afgeleid zijn, en niet goed genoeg leren (waardoor je dus slordigheidsfoutjes maakt) kan dus gewoon zijn dat ik een luie hond ben. Óf er is toch echt iets mis, en zit ik me van dat luiheid alleen maar in mn hoofd te halen om het goed te praten (eerlijk gezegd denk ik dat niet maar het zou misschien wel kunnen)
Bijvoorbeeld: doe ik mijn huiswerk niet netjes bijhouden omdat ik lui ben of doe ik het niet netjes bijhouden omdat me dat in mijn hoofd teveel moeite kost en gooi ik het daarom maar op luiheid?
[ Bericht 8% gewijzigd door Roscovitch op 19-06-2009 22:41:23 ]
Where you from? California What City? Compton What you drive? Impala What you smokin on? Chronic What you drinkin on? Patron What you sittin' on? The throne
Die zocht ik ja, thanks!quote:Op vrijdag 19 juni 2009 13:25 schreef Oproerkraaier het volgende:
Dysthymie is chronisch depressiviteit.
Autisme spectrum stoornissen zou je meer over kunnen vinden als je zoekt naar PDD-NOS en dat andere zal wellicht Asperger Syndroom zijn geweest.
Komen inderdaad veel dingen van overeen met ADD/ADHD... Succes in ieder geval met je andere onderzoek.
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Zal ook maar weer eens wat neerzetten, mijn 'dagboekje' bijhouden is niet echt gelukt, na één dag had ik er al geen zin meer in.
Maar goed, ondertussen zijn we dus al 2,5 week aan de concerta. In het begin had ik mijn twijfels erover, veel last van een opgefokt gevoel, meer hoofdpijn dan normaal, eetlust compleet weg (niet zo'n ramp :p).
Begin langzamerhand toch meer positieve effecten te ervaren. Concentratie is beter, ben minder snel afgeleid. Afgelopen week heb ik een poging gedaan om mijn scriptie af te ronden, waarvoor ik 5 dagen lang elke dag meer ruim 12 uur aan de slag geweest ben. Vooral 's avonds merkte ik dat ineens de Concerta begon uit te werken, begon veels te lang over details na te denken enzo. Dat betekende dus dat het overdag dus werkte, sta deze week ook versteld van de hoeveelheid werk die ik verzet heb, had ik echt niet voor mogelijk gehouden.
Helaas is de (proef)scriptie nog niet goedgekeurd. Volgens mijn moeder was aan mijn reactie ook te merken dat de medicijnen zn werk deden, in plaat van compleet in de put te zitten reageerde ik veel...Euhm... normaler...
Afgelopen dagen begin ik ook minder last te krijgen van de bijwerkingen. Het opgefokte gevoel begin langzamerhand af te nemen. Eetlust begint wel iets toe te nemen, hoewel ik nog steeds vaak geen trek heb, maar als ik eenmaal begin te eten gaat het wel naar binnen.
Het enige grote nadeel wat ik nu ervaar is hoofdpijn en pijn in mn portemonnee. 
(Concerta is DUUR!)
Aankomende twee weken blijf ik nog op 36mg zitten, tot de bijwerkingen verdwenen zijn, op aanraden van de Psy. Daarna misschien verhogen. Mn Coach wil dat ik aan groepstherapie ga meedoen. Hoeft van mij niet zo nodig, maar ik heb met mezelf afgesproken om open te staan voor de hele behandeling.
Waar ik wel naar uitkijk is de cursus planning en organiseren. Als ik om me heen kijk in mn kamer is dat ook wel nodig. Ze had wel gezegd wanneer dat ging beginnen, maar dat ben ik vergeten. Voorlopig nog niet in ieder geval.
Anyways, dat was mijn verhaal weer ff.
Maar goed, ondertussen zijn we dus al 2,5 week aan de concerta. In het begin had ik mijn twijfels erover, veel last van een opgefokt gevoel, meer hoofdpijn dan normaal, eetlust compleet weg (niet zo'n ramp :p).
Begin langzamerhand toch meer positieve effecten te ervaren. Concentratie is beter, ben minder snel afgeleid. Afgelopen week heb ik een poging gedaan om mijn scriptie af te ronden, waarvoor ik 5 dagen lang elke dag meer ruim 12 uur aan de slag geweest ben. Vooral 's avonds merkte ik dat ineens de Concerta begon uit te werken, begon veels te lang over details na te denken enzo. Dat betekende dus dat het overdag dus werkte, sta deze week ook versteld van de hoeveelheid werk die ik verzet heb, had ik echt niet voor mogelijk gehouden.
Helaas is de (proef)scriptie nog niet goedgekeurd. Volgens mijn moeder was aan mijn reactie ook te merken dat de medicijnen zn werk deden, in plaat van compleet in de put te zitten reageerde ik veel...Euhm... normaler...
Afgelopen dagen begin ik ook minder last te krijgen van de bijwerkingen. Het opgefokte gevoel begin langzamerhand af te nemen. Eetlust begint wel iets toe te nemen, hoewel ik nog steeds vaak geen trek heb, maar als ik eenmaal begin te eten gaat het wel naar binnen.
Het enige grote nadeel wat ik nu ervaar is hoofdpijn en pijn in mn portemonnee. (Concerta is DUUR!)Aankomende twee weken blijf ik nog op 36mg zitten, tot de bijwerkingen verdwenen zijn, op aanraden van de Psy. Daarna misschien verhogen. Mn Coach wil dat ik aan groepstherapie ga meedoen. Hoeft van mij niet zo nodig, maar ik heb met mezelf afgesproken om open te staan voor de hele behandeling.
Waar ik wel naar uitkijk is de cursus planning en organiseren. Als ik om me heen kijk in mn kamer is dat ook wel nodig.
Ze had wel gezegd wanneer dat ging beginnen, maar dat ben ik vergeten. Voorlopig nog niet in ieder geval. Anyways, dat was mijn verhaal weer ff.
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Daar kan je alleen maar achterkomen door jezelf te vergelijken met de eigenschappen van AD(H)D. Bedenk wel dat veel eigenschappen nogal algemeen zijn en veel mensen zich er wel in herkennen. Heb je wel eens een online testje gedaan ofzo?quote:Op vrijdag 19 juni 2009 22:35 schreef Roscovitch het volgende:
Ff mijn verhaal kwijt. 5 jaar geleden is mijn moeder overleden, zij zorgde voor alles in huis en dat kwam toen op mijn vader's schouders terecht. Het eerste anderhalf jaar ging het nog wel goed maar toen kwam ik in de puberteit en kreeg ik veel ruzie met mijn vader. Verder was mijn kamer altijd een zooi, en ging het niet zo goed op school.
Uiteindelijk zijn we toen bij Riagg gekomen waar ze uiteindelijk een test hebben gedaan voor een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Daar kwam niks uit, wel vermoeden ze een dysthime stoornis. Nu ben ik toch bang dat ik misschien toch zoiets heb (vooral ADD).
Ff een paar dingen die overeenkomen:
- Slecht in wiskunde, vergeet vaak een paar details waardoor ik een slechter punt haal.
- Als er iets uitgelegd wordt ben ik vaak niet aan het opletten (dat komt wel vooral dat ik het altijd fuckin saai vind naar zoiets te luisteren, meestal dwaal ik gewoon af omdat het saai is, als ik het echt wil kan ik wel gewoon opletten maar dat kost veel moeite, in de brugklas kon ik trouwens wel heel goed opletten dus heb t me gewoon afgeleerd denk ik)
- Ben redelijk vaak dingen kwijt, bv sleutels op een tafel leggen en dan naar beneden gaan en ze vergeten, ik haal ze dan wel direct weer terug.
- Vaak dingen te laat af, niet echt huiswerk inplannen enzo, (dat is imo gewoon dikke luiheid, ik heb echt een houding van: yo komt wel goed allemaal)
Ik zit nu nog steeds een beetje te twijfelen of ik niet in een ontkenningsfase zit ofzo. Verder ben ik nogal onzeker over van alles, daardoor ben ik ook verlegen tegen meisjes (in eerste instantie dan he, als ik ff een beetje met een meisje heb gepraat gaat het heel lekker, heb ook al iets van 3 keer vriendinnetje gehad dus het is niet autistisch achtig ofzo
In ieder geval: het is dus of gewoon luiheid, van mijn vader moet ik bv bepaalde dingen doen, en dan weet ik op dat moment heel goed dat ik het moet doen maar doe ik toch niet omdat ik er geen zin heb of denk van: doe ik dadelijk wel. Ook op school niet opletten, snel afgeleid zijn, en niet goed genoeg leren (waardoor je dus slordigheidsfoutjes maakt) kan dus gewoon zijn dat ik een luie hond ben. Óf er is toch echt iets mis, en zit ik me van dat luiheid alleen maar in mn hoofd te halen om het goed te praten (eerlijk gezegd denk ik dat niet maar het zou misschien wel kunnen)
Bijvoorbeeld: doe ik mijn huiswerk niet netjes bijhouden omdat ik lui ben of doe ik het niet netjes bijhouden omdat me dat in mijn hoofd teveel moeite kost en gooi ik het daarom maar op luiheid?
Wat ook een goede indicatie is, is je jeugd. Praat eens met je moeder hoe je vroeger was in de klas. Kijk eens naar oude rapporten. Als daar opmerkingen instaan als "dromer", "let niet goed op", maar ook "pas als Roscovitch ergens interesse in heeft gaat hij er voor" zijn indicaties voor AD(H)D.
Praten met mensen uit je jeugd helpt veel. Ik kwam er ook achter na een gesprek met mijn moeder dat ik al veel eerder gediagnostiseerd was op ADHD. (toen heette het nog Minimal Brain Damage, wat ik mijn geval voortgekomen is door een korte periode geen zuurstof krijgen tijdens de bevalling)
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Ik heb al een behoorlijk aantal relaties versleten. Toch zeker een stuk of 7 en allemaal hebben ze nooit langer geduurd dat 6 maanden aan één stuk. Voornaamste redenen waren 1) Ik gaf haar te weinig aandacht (vond ze, en in sommige gevallen had ze misschien ook wel gelijk 2) De eerste drie maanden leuk, daarna interesse volledig verloren.quote:Op donderdag 18 juni 2009 18:06 schreef Chell het volgende:
Tja ik vind het juist wel fijn als iemand weet waar hij aan begint
De meesten reageerden gewoon positief hoor, wilden meer info enzo. Sommigen maakten flauwe grapjes.
En uiteindelijk ben ik geëindigd met iemand die ik ergens anders heb leren kennen en alsnog enorm veel issues heeft met mijn ADHD minpunten
Maar ik zou nu niet snel aan een nieuwe partner vertellen dat ik ADHD heb. Zou het ook niet een issue van maken, met de medicijnen zou ik moeten functioneren als een 'normaal' mens. Ze accepteren me maar, en als ze dat niet doen, daar is de deur.
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Daar zat ik laatst ook aan te denken om aan de psy te vragen om een receptje voor ritalin naast de Concerta, omdat je dag in sommige gevallen toch langer duurt dan 12 uur. (helemaal nu met mijn afstuderen). Als je dat de Concerta uitgewerkt raakt zou ik er nog een Ritalin achteraan kunnen gooien om nog twee en half uur door te werken. Maar ik heb zomaar het gevoel dat mijn Psy daar niet echt positief tegenover staat....quote:Op woensdag 17 juni 2009 20:59 schreef Chell het volgende:
Wow, ik heb nu Ritalin op. Om 's avonds ook wat profijt van medicatie te hebben, maar dit voelt veel heftiger dan de Concerta. Morgen maar een half pilletje denk ik!
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
TumTum, wat voor verzekering heb je? Omdat je aangeeft dat Concerta zo duur is... (Ik krijg het vergoed)
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Ik heb zilverenkruis, collectief student. 1 of zonder ster. Zo goedkoop mogelijk dus.quote:Op zaterdag 20 juni 2009 15:30 schreef Oproerkraaier het volgende:
TumTum, wat voor verzekering heb je? Omdat je aangeeft dat Concerta zo duur is... (Ik krijg het vergoed)
Dit jaar zit er voor mijn geen vergoeding voor concerta in. Ja, 3 euro vergoed en 37 zelf betalen. Volgens jaar stap ik uiteraard over naar een verzekeraar die het wel vergoed, maar voor nu is het elke maand even 50 euro extra lappen. Klaag overigens niet, het is het waard..
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
