quote:Ernstige twijfels bij oorlogsverleden 99-jarige verzetsheld: was hij wel echt in Dachau?
Een buitengewoon pijnlijke onthulling over één van de laatst levende verzetshelden van de Tweede Wereldoorlog. Twee onderzoekers concluderen onafhankelijk van elkaar dat het hoogst twijfelachtig is dat Willem Wilbrink ooit gevangen heeft gezeten in concentratiekamp Dachau, zoals hij zelf wel beweert. Het Nederlands Dachau Comité concludeert 'dat dit in werkelijkheid nooit is gebeurd'.
De inmiddels 99-jarige Wilbrink uit Arnhem vertelde zijn verhaal de afgelopen jaren bij verschillende gelegenheden. Hij nam regelmatig het podium bij herdenkingen, waarbij ook koning Willem-Alexander aanwezig was. Hij zat vooraan in veteranentenue, rijkelijk gedecoreerd met onderscheidingen.
Lijksjouwer
Ook aan verschillende media vertelde hij veelvuldig over de oorlog en over zijn verblijf in het Duitse Dachau. Ook RTL Nieuws sprak met Wilbrink. Afgelopen mei deed hij op Bevrijdingsdag in Wageningen als eregast zijn verhaal als één van de laatste veteranen uit die tijd. Onze redactie werd met hem in contact gebracht door het comité Wageningen 45.
Wilbrink vertelde dat hij als 15-jarige jongen werd betrapt in het verzet en naar concentratiekamp Dachau werd gestuurd. "Daar werd ik lijksjouwer", zei Wilbrink in deze video:
Wijzend op die onderscheidingen beweerde Wilbrink tegen RTL Nieuws dat hij recent was geëerd met de titel 'held van Polen', nadat hij eerder al was benoemd tot ereburger van Polen. Uit onderzoek van RTL Nieuws blijkt dat de naam van Wilbrink niet voorkomt in Poolse nationale archieven.
De eretitel 'held van Polen' zou niet eens bestaan, blijkt uit navraag bij de autoriteiten. Het ereburgerschap wordt bovendien niet snel toegekend. Zo werd de Britse premier Margaret Thatcher ooit ereburger van Krakau en de Dalai Lama ereburger van Warschau.
Levens gered
Wilbrink vertelde verder dat hij tientallen mensen in het concentratiekamp Dachau het leven had gered. Als jonge jongen moest hij de lijken van vermoorde gevangenen naar de verbrandingsovens van Dachau brengen. Als hij merkte dat er nog iemand leefde, dan smokkelde hij die persoon stiekem naar de ziekenboeg.
"Zo heb ik veertig mensen kunnen redden", valt ook te lezen in zijn biografie (2023) geschreven door Laurens van Aggelen. Het was deze biografie die de alarmbellen vorig jaar deed rinkelen bij historisch onderzoeker Jos Sinnema, die al sinds 2002 onderzoek doet naar Dachau. Wilbrink vertelt in de biografie bijvoorbeeld over een heimelijke kerstviering in 1942 in het kamp. Een van de kampbewakers zou zijn mitrailleur hebben leeggeschoten in de barak. Volgens Wilbrink was het 'een vreselijk bloedbad, waarbij vele doden vielen. "Als door een wonder heb ik het weten te overleven."
Onderzoeker Sinnema vond tijdens zijn bronnenonderzoek niets terug over deze heftige gebeurtenis. Sterker nog, in andere kampmemoires staat over dezelfde viering dat die 'vredig en feestelijk was, met drie vrije dagen en een - voor de kampomstandigheden - overvloedige maaltijd'.
Lijst van onjuistheden
Sinnema vond zelfs geen enkel bewijs dat Wilbrink in Dachau heeft gezeten. "Bewijs dat er bij andere gevangenen wel is", zegt hij tegen RTL Nieuws. "Ik weet op basis van mijn bronnenonderzoek met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hij er niet is geweest."
De onderzoeker stuurde een 'lange lijst van onjuistheden' naar het in 1961 opgerichte Nederlands Dachau Comité (NDC), dat opkomt voor de belangen van overlevenden en nabestaanden. Het NDC schrok van de uitkomsten en gaf aan dat de biografie niet verder verspreid zou moeten worden om verdere geschiedvervalsing te voorkomen. Dat leidde voor zover bekend tot niets.
Willem Wilbrink kon zijn verhaal blijven vertellen. Tot ook publicist Hans Vogelzang, wiens schoonvader in Dachau heeft gezeten, afgelopen zomer het verhaal van Wilbrink op het spoor kwam. Hij schreef deze week een artikel in het Historisch Nieuwsblad over het 'onbewezen Dachau-verleden van Willem Wilbrink'.
Van een hoge pauselijke onderscheiding die Wilbrink naar eigen zeggen zou hebben ontvangen, is bij het aartsbisdom van Utrecht niets bekend, bleek uit navraag door Vogelzang. Bovendien droeg Wilbrink die zogeheten Silvesterorde aan een verkeerd lint.
Verder was het Vogelzang opgevallen dat Wilbrink nooit het Verzetsherdenkingskruis droeg, waar hij gezien zijn verhaal wel voor in aanmerking zou komen. In zijn biografie zegt Wilbrink dat het verzoek voor de onderscheiding was geweigerd. Uit onderzoek van Vogelzang blijkt echter dat zijn naam niet voorkomt in het archief van aanvragen en afwijzingen.
Waarheid mooier maken
Ook biografieschrijver Van Aggelen erkent dat hij behalve de woorden van Wilbrink geen direct bewijs heeft dat hij in Dachau gevangenzat. "Het kan ook zijn dat hij buiten het kamp zat, en erbinnen werkte. Misschien heeft hij het iets mooier gemaakt dan het is, maar dat is geen reden om de heer Wilbrink zo kapot te maken", vertelt hij tegen RTL Nieuws.
Ook Wilbrinks zoon Herman zegt tegen RTL Nieuws dat zijn vader 'de waarheid soms iets interessanter maakt, met een beetje jus erbij'. Toch heeft hij geen twijfels over zijn vader en zegt hij er voor hem te zijn. Wel geeft hij ook aan te begrijpen dat het verleden van zijn vader wordt uitgezocht.
Misschien wel het belangrijkste hiaat in het verhaal van Wilbrink is dat die naar eigen zeggen geen kampnummer heeft gehad in Dachau. Alle gevangenen kregen bij binnenkomst in het kamp een nummer. Ze werden niet aangesproken bij hun voor- of achternaam.
Onderzoeker Vogelzang vroeg Wilbrink ernaar toen hij hem benaderde voor wederhoor voor zijn artikel. Hij stelde hem negen schriftelijke vragen en kreeg een beperkte, ontwijkende reactie.
Vogelzang: "Elke gevangene kende dat nummer feilloos uit zijn hoofd en is dat nummer nooit vergeten. Van de periode dat Wilbrink gevangenzat, zijn alle nummers en namen bewaard gebleven. Hij staat niet in het 'nummerbuch'."
Nauwgezet bijgehouden
Volgens Wilbrink is het ontbreken van een nummer 'zijn pech', zegt hij tegen RTL Nieuws. Dat zou met zijn jonge leeftijd te maken hebben gehad. Als minderjarige mocht hij niet eens in het kamp werken, zo was de verklaring. Maar na anderhalf jaar was hij er naar eigen zeggen nog steeds.
Dat Wilbrink anderhalf jaar zonder nummer in het kamp werkte, is zeer onwaarschijnlijk, zegt Vogelzang. Dat bevestigt Wimar Jaeger, voorzitter van het Nederlands Dachau Comité aan RTL Nieuws. "U moet zich voorstellen dat er honderdduizenden mensen gevangenzaten in Dachau. Die hebben een nummer gehad. Die nummers zijn ook geregistreerd. Dat hele archief werd zeer nauwgezet bijgehouden en is bewaard gebleven. Er is niet één verhaal van iemand die in concentratiekamp Dachau heeft gezeten zonder nummer."
"Er is op geen enkele manier sprake van een relatie tussen de heer Wilbrink en concentratiekamp Dachau", zegt Wimar Jaeger in deze video:
Wilbrink wordt überhaupt nergens vermeld in de belangrijkste bewaard gebleven Dachau-registraties. Ook in de archieven van onderzoeksinstituut NIOD, dat onder meer onderzoek doet naar de Tweede Wereldoorlog, komt de naam van Wilbrink niet voor, bevestigt een woordvoerder aan RTL Nieuws. "Onze archieven bestaan uit stukken van verschillende buitenlandse concentratiekampen, maar dat de naam van Wilbrink daar niet in voorkomt, wil niet met honderd procent zekerheid zeggen dat hij niet in Dachau gevangen heeft gezeten."
Willem Wilbrink blijft erbij dat hij wel in Dachau heeft gezeten, vertelt hij gedecideerd tegen RTL Nieuws. Het bewijs hiervan is volgens hem een afschrift van 7669,38 euro. Dat bedrag kreeg hij in 2005 als compensatie voor dwangarbeid in Duitsland. Of en hoe hij bewijs heeft aangeleverd aan de organisatie die deze uitkeringen uitbetaalt, is onduidelijk. "Ook hier is het bewijs niet te verifiëren", zegt Vogelzang.
Voor Vogelzang is het klip en klaar: Wilbrink kan geen bewijzen leveren. "Dat het verhaal van de mensen die er wel hebben gezeten, wordt verweven met het verhaal van Wilbrink is respectloos. Zijn verhaal moet stoppen."
Schadelijk
Het Nederlands Dachau Comité onderschrijft de bevindingen van het onderzoek. "Feitelijke en/of niet verifieerbare onjuistheden moeten worden weersproken. (…) Het NDC probeert te waken over de betrouwbaarheid van de verhalen uit het kamp Dachau. Als het NDC daarin geen rechte lijn aanhoudt, komt de betrouwbaarheid van de Dachau-geschiedenis in het geding. Dat is schadelijk voor het gedachtegoed van 'dat nooit weer'."
"Wij weten als Nederlands Dachau Comité als geen ander wat oorlogstrauma in de hoofden van mensen kan doen", zegt voorzitter Wimar Jaeger tegen RTL Nieuws.
"We willen daar ook heel erg empatisch over zijn. En tegelijk is het wel heel belangrijk dat als die gebeurtenissen niet meer stroken met de feiten, we de werkelijkheid echt boven water moeten houden. Er zijn zeer nauwgezette gegevens over wie in Dachau hebben gezeten. Ik durf hier best de stelling aan dat dit in werkelijkheid nooit is gebeurd."
Aanvankelijk had ik overigens ook zoiets van "ach, om zo'n hoogbejaarde man met z'n onjuistheden te confronteren is ook weer zo wat, en het schaadt ook de rest van z'n verhaal", maar kennelijk rammelt er nog veel meer aan de versie van de door hem vertelde gebeurtenissen in het verzet? En dan nog dat felle toontje van hem ...quote:Ook beweert Wilbrink dat zijn aanvraagt voor een Verzetsherdenkingskruis (een onderscheiding voor verzetswerk) is afgewezen. Maar in het archief van het Comité Verzetsherdenkingskruis komt zijn naam niet voor. Niet bij de aanvragen en niet bij de afwijzingen.
Daarnaast zegt Wilbrink dat hij een hoge onderscheiding van de Katholieke Kerk heeft gekregen. Maar het aartsbisdom Utrecht laat aan Vogelzang weten hier geen informatie over te hebben.
Reactie Wilbrink
Het Historisch Nieuwsblad heeft Willem Wilbrink, die tegenwoordig in een verzorgingstehuis in Arnhem woont, om een reactie gevraagd. Via zijn zoon laat hij weten dat het artikel in het Historisch Nieuwsblad "smaad en laster" is en dat de administratie van kamp Dachau incompleet is. Op specifieke vragen van Hans Vogelzang geeft hij geen antwoord in de reactie.
Dat snap ik allemaal maar het is vooral heel tragisch. Oorlogstrauma's kunnen rare dingen doen met mensen, inclusief herinneringen die levensecht zijn maar in werkelijkheid nooit hebben plaatsgevonden.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:20 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
Als dit mijn vader of opa zou zijn, zou ik toch met zachte hand trachten om hem dan z'n laatste jaren wat meer in de luwte te laten slijten in plaats van deze hoogstwaarschijnlijke verzinsels verder in het openbaar te blijven verspreiden.
[..]
Aanvankelijk had ik overigens ook zoiets van "ach, om zo'n hoogbejaarde man met z'n onjuistheden te confronteren is ook weer zo wat, en het schaadt ook de rest van z'n verhaal", maar kennelijk rammelt er nog veel meer aan de versie van de door hem vertelde gebeurtenissen in het verzet? En dan nog dat felle toontje van hem ook...
https://www.historischnie(...)van-willem-wilbrink/quote:In zijn biografie las ik Wilbrinks verklaring: zijn aanvraag voor deze onderscheiding was afgewezen omdat hij zich voor zijn verzetswerk had laten betalen. Ik heb deze uitleg proberen te verifiëren in het archief van het Comité Verzetsherdenkingskruis, maar daar trof ik de naam Willem Wilbrink helemaal niet aan. Niet bij de aanvragen en ook niet bij de afwijzingen. De screening van aanvragers was grondig en vereiste dat zij hun verklaringen over verzetsactiviteiten en gevangenschap onderbouwden. Om het Verzetsherdenkingskruis te krijgen zou Wilbrink zijn naam, kampnummer en eventueel referenties hebben moeten opgeven. Dominee Overduin, die de onderscheiding begin jaren tachtig wel ontving en met wie Wilbrink zegt veertig mensen te hebben gered, zou een voor de hand liggende getuige zijn geweest. Dat hiervan ieder spoor in het archief ontbreekt, spreekt boekdelen.
Van Aggelen schrijft in de biografie dat Wilbrink een hoge pauselijke onderscheiding zou hebben gekregen. Bij diverse plechtigheden droeg hij inderdaad het commandeurskruis van de Orde van Sint-Silvester, overigens aan een verkeerd lint. Dat is daadwerkelijk een hogere onderscheiding van het Vaticaan, zeer zelden aan Nederlanders verleend. Het aartsbisdom Utrecht bevestigde mij echter schriftelijk geen Willem Wilbrink te kennen aan wie deze onderscheiding zou zijn toegekend. Dat werpt de vraag op of hij gerechtigd is deze te dragen. Ik heb Wilbrink schriftelijk gevraagd welke pauselijke onderscheiding hij kreeg, van wie, waar en wanneer, en of deze mogelijk verband hield met zijn optreden in Dachau aangaande Titus Brandsma. Wilbrink heeft mijn vragen niet beantwoord.
Heb je daar ook aanwijzingen voor? Want als het pure speculatie is vind ik dat niet zo handig. Juist dit voorval laat zien dat het soms erg belangrijk is om van feiten uit te gaan en niet zomaar wat te roepen.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:27 schreef Starhopper het volgende:
Misschien werkte hij daar wel voor de Duitsers en is een uit schaamte klein leugentje over zijn verleden daarna steeds verder uit de hand gelopen?
Ja idd, het is bij iemand van deze seniore leeftijd ook soms twijfelachtig wat nou trauma is, wat opzettelijke verzinsels zijn, en wat het gevolg is van een aftakelende geest.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:23 schreef Chillegast het volgende:
[..]
Dat snap ik allemaal maar het is vooral heel tragisch. Oorlogstrauma's kunnen rare dingen doen met mensen, inclusief herinneringen die levensecht zijn maar in werkelijkheid nooit hebben plaatsgevonden.
Nee daar heb ik geen aanwijzingen voor. Maar ik kan me wel voorstellen hoe zoiets ontstaat en vervolgens een steeds grotere leugen wordt. Maar je hebt gelijk dat het niet handig is. Ik heb mijn post aangepast en erbij gezet dat het speculatie is.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:32 schreef Chillegast het volgende:
[..]
Heb je daar ook aanwijzingen voor? Want als het pure speculatie is vind ik dat niet zo handig. Juist dit voorval laat zien dat het soms erg belangrijk is om van feiten uit te gaan en niet zomaar wat te roepen.
Dat je daarnaast bijvoorbeeld ook een onderscheiding draagt van een instituut dat zegt nog nooit van je gehoord te hebben is ook wel wat dubieus, natuurlijk. En de gebeurtenissen die hij vertelt over Dachau lijken dus ook niet te stroken met de bekende feiten.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:40 schreef Swango het volgende:
Als het verhaal indd. onwaar is dan is dat uitermate schokkend, maar politieke gevangenen kregen niet allemaal een identificatienummer getatoëerd. In dat geval is het bewijs mager te noemen.
Kun je een bewijs geven voor je claim dat politieke gevangenen soms geen nummer kregen...? die Wilbrink is volgens mij het enige geval waarin dit geclaimd wordt, en dat als voorbeeld aangehaald wordt.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:40 schreef Swango het volgende:
....maar politieke gevangenen kregen niet allemaal een identificatienummer getatoëerd. In dat geval is het bewijs mager te noemen.
Uit de omgeving waar hij dan in het echt gebleven is in het geval van leugens ja, maar vanuit Dachau? Denk je dat er veel zijn die dat kunnen navertellen? Als dat al überhaupt al het geval zou zijn denk ik niet dat je daar bezig was met het onthouden van gezichten.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 10:35 schreef SimonB. het volgende:
Maar als hij niet is geweest waar hij beweert dat hij was, waar was hij dan? Niemand die hem verder ooit herkend heeft?
Het zou alles behalve een uniek geval zijn.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:17 schreef Breekfast het volgende:
Ik ben wel benieuwd welk psychologisch proces hier achter zit. Denkt hij door een oorlogstrauma echt dat hij dit allemaal heeft meegemaakt, of is het een bewuste leugen geweest?
Dat 1e kun je hem vergeven, dat 2e zou uitermate kwalijk zijn.
Als je ook niet bestaande onderscheidingen opspeld dan wekt dat toch de indruk dat het een bewuste en een doordachte vorm van bedrog is geweest, en dat het niet enkel onbewust door zijn brein gecreëerde fantasieën zijn geweest.quote:Ook draagt Wilbrink onderscheidingen waarvan onbekend is hoe hij daaraan komt. Zo beweerde Wilbrink dat hij een een Poolse heldentitel had gekregen, maar uit onderzoek van RTL Nieuws blijkt dat zijn naam niet voorkomt in de archieven van het land, en dat de door Wilbrink genoemde titel niet bestaat.
Op FOK! zijn er ook wel aantal mensen die je misschien mee kunnen nemen in het denkproces hierachter.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:17 schreef Breekfast het volgende:
Ik ben wel benieuwd welk psychologisch proces hier achter zit. Denkt hij door een oorlogstrauma echt dat hij dit allemaal heeft meegemaakt, of is het een bewuste leugen geweest?
Dat 1e kun je hem vergeven, dat 2e zou uitermate kwalijk zijn.
Dit zegt misschien wel alles.quote:Ook Wilbrinks zoon Herman zegt tegen RTL Nieuws dat zijn vader 'de waarheid soms iets interessanter maakt, met een beetje jus erbij'. Toch heeft hij geen twijfels over zijn vader en zegt hij er voor hem te zijn. Wel geeft hij ook aan te begrijpen dat het verleden van zijn vader wordt uitgezocht.
Ik kan mij voorstellen dat het voor zijn familie moeilijk te verwerken/accepteren is dat het allemaal een leugen is geweest. En dan blijf je maar blind in hem geloven zodat je de harde waarheid niet onder ogen hoeft te zien.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:30 schreef mitt het volgende:
Fascinerend verhaal dit.
[..]
Dit zegt misschien wel alles.
Ook al die verzonnen decoraties zijn wel een red flag..
Dat bedoelde ik, ja.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:17 schreef Joopklepzeiker het volgende:
Uit de omgeving waar hij dan in het echt gebleven is in het geval van leugens ja
Kan ik hieruit voorzichtig opmaken dat Wilbrink inderdaad pas vrij recent deze verhalen is gaan vertellen?quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:33 schreef golfer het volgende:
Dat boek vond de organisatie opmerkelijk omdat ze het verhaal van Wilbrink niet kenden.
Het "leuke" van 99 zijn is dat bijna iedereen die je van heel vroeger kende waarschijnlijk al dood is. Als deze man in de jaren 40 in plaats van Dachau-gevangene gewoon het hulpje van de plaatselijke kruidenier was (om maar wat te noemen) is er mogelijk niemand meer die zich dat herinnert.quote:
Van alle kampen was Dachau toch wel de grootste puinhoop. Veel transporten, doorreizen, te werkstellingen in fabrieken en verplaatsingen.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:51 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
[..]
Het "leuke" van 99 zijn is dat bijna iedereen die je van heel vroeger kende waarschijnlijk al dood is. Als deze man in de jaren 40 in plaats van Dachau-gevangene gewoon het hulpje van de plaatselijke kruidenier was (om maar wat te noemen) is er mogelijk niemand meer die zich dat herinnert.
De eerste vermelding komt uit 2019 uit een of andere streekkrant. De man was toen dus 92 - 93jaar oud. Heel twijfelachtig dat daarvoor helemaal niets te vinden is.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:44 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
[..]
Kan ik hieruit voorzichtig opmaken dat Wilbrink inderdaad pas vrij recent deze verhalen is gaan vertellen?
quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 13:05 schreef superniger het volgende:
Dit geeft wel een nieuwe dimensie aan 'Dachautje spelen'.
[ afbeelding ]
Dit is wel interessante achtergrondinformatie.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 13:03 schreef Stoorzendert het volgende:
Die Willem heeft overigens wel e.e.a. meegemaakt na de tweede wereldoorlog. Wellicht laat zijn brein hem nu wat in de steek en verwisseld hij verhalen of is dit met opzet gedaan omdat de Nederland-Indië soldaten op weinig respect konden rekenen bij terugkomst. Onderstaande maakt hem in principe het tegenovergestelde van een 'verzetsheld'.
"Wilbrink heeft wel degelijk een zwaar, historisch bewezen oorlogstrauma. Na de Tweede Wereldoorlog is hij als militair naar Nederlands-Indië gestuurd. Daar heeft hij gediend in een extreem gewelddadige periode en raakte hij bij het onschadelijk maken van bommen zwaargewond en doof.
Psychologen en historici vermoeden dat de diepe, traumatische angstgevoelens en de confrontatie met de dood uit zijn tijd in Indië zich in de loop der decennia in zijn brein hebben verstrengeld met de verhalen die hij na de oorlog las of hoorde over de verschrikkingen in Europa."
AI:
"Zijn brein heeft het werkelijke trauma van de bloedige strijd in Indië vermoedelijk omgevormd tot een maatschappelijk geaccepteerd en 'nobel' verhaal: dat van een jonge verzetsstrijder die de nazi's trotseerde. Feitelijk klopt er van die verzetsstatus dus niets, en zijn werkelijke oorlogsverleden ligt in een zeer omstreden koloniale oorlog."
Hij kan natuurlijk ook nog in een ander kamp dan Dachau hebben gezeten waar de registratie niet op orde was, maar zijn onderscheidingen zijn in ieder geval compleet uit de duim gezogen.
Ik vermoed dat hij erkenning zoekt om een soort gat te vullen, want hij heeft ook beweerd dat hij zgn. ernstige zieke mensen van de dood heeft gered toen ze klaarlagen om verbrand te worden, maar nog in leven waren. Maar hij komt niet voor in de Dachau annalen en de nazi's hebben nu net in Dachau heel nauwkeurig hun registratie bijgehouden.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:17 schreef Breekfast het volgende:
Ik ben wel benieuwd welk psychologisch proces hier achter zit. Denkt hij door een oorlogstrauma echt dat hij dit allemaal heeft meegemaakt, of is het een bewuste leugen geweest?
Dat 1e kun je hem vergeven, dat 2e zou uitermate kwalijk zijn.
Heb laatst een boek gelezen over Zuid-Celebes en lees momenteel 'De brandende kampongs van generaal Spoor'(https://historiek.net/rem(...)eneraal-spoor/64316/), ben benieuwd of hij onderdeel was van die troepen, want die hebben ook gewoon massaal massamoorden gepleegd.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 13:03 schreef Stoorzendert het volgende:
Die Willem heeft overigens wel e.e.a. meegemaakt na de tweede wereldoorlog. Wellicht laat zijn brein hem nu wat in de steek en verwisseld hij verhalen of is dit met opzet gedaan omdat de Nederland-Indië soldaten op weinig respect konden rekenen bij terugkomst. Onderstaande maakt hem in principe het tegenovergestelde van een 'verzetsheld'.
"Wilbrink heeft wel degelijk een zwaar, historisch bewezen oorlogstrauma. Na de Tweede Wereldoorlog is hij als militair naar Nederlands-Indië gestuurd. Daar heeft hij gediend in een extreem gewelddadige periode en raakte hij bij het onschadelijk maken van bommen zwaargewond en doof.
Psychologen en historici vermoeden dat de diepe, traumatische angstgevoelens en de confrontatie met de dood uit zijn tijd in Indië zich in de loop der decennia in zijn brein hebben verstrengeld met de verhalen die hij na de oorlog las of hoorde over de verschrikkingen in Europa."
AI:
"Zijn brein heeft het werkelijke trauma van de bloedige strijd in Indië vermoedelijk omgevormd tot een maatschappelijk geaccepteerd en 'nobel' verhaal: dat van een jonge verzetsstrijder die de nazi's trotseerde. Feitelijk klopt er van die verzetsstatus dus niets, en zijn werkelijke oorlogsverleden ligt in een zeer omstreden koloniale oorlog."
Hij kan natuurlijk ook nog in een ander kamp dan Dachau hebben gezeten waar de registratie niet op orde was, maar zijn onderscheidingen zijn in ieder geval compleet uit de duim gezogen.
Tja, misschien hadden ze daar die bloedige kerst.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 14:12 schreef SEMTEX het volgende:
[..]
Heb laatst een boek gelezen over Zuid-Celebes en lees momenteel 'De brandende kampongs van generaal Spoor'(https://historiek.net/rem(...)eneraal-spoor/64316/), ben benieuwd of hij onderdeel was van die troepen, want die hebben ook gewoon massaal massamoorden gepleegd.
Dit was ook het eerste wat ik dacht en tevens het antwoord op de vraag waar hij die twee jaar dan wél verbleef: het is simpelweg niet meer te achterhalen.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 12:51 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
[..]
Het "leuke" van 99 zijn is dat bijna iedereen die je van heel vroeger kende waarschijnlijk al dood is.
Stuur hem maar ff naar Bronbeek, is om de hoek.quote:Het Historisch Nieuwsblad heeft Willem Wilbrink, die tegenwoordig in een verzorgingstehuis in Arnhem woont, om een reactie gevraagd.
Daar zitten échte veteranen toch?quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 20:31 schreef AchJa het volgende:
[..]
Stuur hem maar ff naar Bronbeek, is om de hoek.
Ik heb mijn HN nog niet binnen.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 21:48 schreef PotjeSambal het volgende:
Heeft iemand een kopie-tje van het artikel in Historisch Nieuwsblad?
"Hij schreef deze week een artikel in het Historisch Nieuwsblad over het 'onbewezen Dachau-verleden van Willem Wilbrink'."
Yup.quote:Op vrijdag 9 oktober 2026 21:43 schreef Gajes_Octavianus het volgende:
Daar zitten échte veteranen toch?
Ja, daar moest ik ook gelijk aan denken. Gaf die ook niet rondleidingen en zo?quote:Op zaterdag 10 oktober 2026 10:38 schreef summer2bird het volgende:
Klinkt een beetje als die vrouw die verzonnen had dat ze een slachtoffer was van 9/11. Was ook super betrokken in het netwerk van de overlevers enzo.
En uiteindelijk bleek ze in een compleet ander land te zitten tijdens 9/11
Zou elke grote ramp fraudeurs aantrekken?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |