Het is vaak zo dat er bij verminderde emotie een afsluiting zit. Je schreef dat je wel pech hebt gehad in je jeugd. Wellicht komt daar nog een stuk afsluiting van.quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Ik vraag me dit soms wel af. Ik ga ook geen weerwoord geven, ik ben vooral benieuwd wat mensen denken.
Hier een korte beschrijving.
Ik denk dat ik emotioneel oppervlakkig ben.
Herkenbaar, excl. de verslaving. Ik heb de diagnose alexithymie en nog wat extremistische kenmerken.quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Ik vraag me dit soms wel af. Ik ga ook geen weerwoord geven, ik ben vooral benieuwd wat mensen denken.
Hier een korte beschrijving.
Ik denk dat ik emotioneel oppervlakkig ben. Als iemand sterft, mijn moeder bijvoorbeeld, dan deed dat me weinig tot niks. Ik doe wel enigszins alsof omdat het wat nuttig is om niet als een emotieloze klojo over te komen tijdens de begrafenis o.a.
Ik heb wel emotie. Vroeger weet ik nog wel dat ik vooral wel haat had en ook wel verdrietig kon zijn. Volgens mij is het niet een zelfverdedigingsmechanisme dat ik dat nu een stuk minder sterk ervaar, meer dat ik nu op de helft van mijn leven ben als ik wat mazzel heb.
Iets als verdriet vanwege het stoppen van een relatie heb ik nooit ervaren van wat mij bijstaat. Vriendinnen en vriendschappen wat dat betreft hetzelfde. Ik ben alcoholverslaafd, nu sinds 6 maanden ongeveer daar serieus mee bezig, nu op dit moment ook gewoon nuchter voor als dat uitmaakt. Maar het hele leven voelt voor mij wat leeg of ik nu gedronken heb of niet, een soort carrousel.
Vroeger wel wat pech gehad in mijn jeugd vind ik. Maar zelf heb ik dat nooit als reden gezien of aangedragen. Volgens mij ben ik gewoon wat ontspoord door mijn denkwijzes, te gemakkelijk denken.
Denk eerder dat het andersom is.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 06:02 schreef Invisibli het volgende:
Dat zijn de pro vragen hierboven.
Tevens ik herken me in het verhaal, er zijn er meer met dezelfde gevoelens (of het gebrek eraan) en gedachtes als jou.
Alcoholisme kan overigens ook veel doen, het houdt je zo bezig en verdoofd waardoor je anders gaat denken.
Hier ben ik het toch niet echt mee eensquote:Op dinsdag 2 juni 2026 09:57 schreef summer2bird het volgende:
https://www.hersenletsel-(...)nletsel-door-alcohol
Je hersenen zijn aangetast door de alcohol, goed dat je bent gestopt. Als je door was blijven drinken had je nog veel erger kunnen eindigen
Ik begrijp je punt en ben het met je eens.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 11:01 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Hier ben ik het toch niet echt mee eens.
Ik ken genoeg alcoholisten of ex alcoholisten en die kunnen zelfs behoorlijk emotioneel en gevoelig zijn.
Ik zeg niet je niet gelij kan hebben bij TS, maar om het er 'zomaar' op te gooien lijkt mij iets te makkelijk. Dan stop je ook met zoeken naar andere oorzaken.
je zal mij wel niet bedoelen, maar ik ben ook zo'n type.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 11:01 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Hier ben ik het toch niet echt mee eens.
Ik ken genoeg alcoholisten of ex alcoholisten en die kunnen zelfs behoorlijk emotioneel en gevoelig zijn.
Ik zeg niet je niet gelijk kan hebben bij TS, maar om het er 'zomaar' op te gooien lijkt mij iets te makkelijk. Dan stop je ook met zoeken naar andere oorzaken.
Nou ja, bij de alcoholverslaving kan hulp nuttig zijn, ook al is dat tot nu toe niet zo gebleken tot het moment dat ik het intrinsiek wou aanpakken. Maar voor de rest ervaar ik het niet als negatief, meer als raar. Ik weet niet hoe nuttig het kan zijn om hulp te zoeken omdat iemand wat minder emotie ervaart dan gemiddeld..quote:Op maandag 1 juni 2026 21:26 schreef Mikeytt het volgende:
Ik kan me hier wel in vinden minus de alcoholverslaving, en ik heb meerdere persoonlijkheidsstoornissen.
Zou aanraden om een verwijzing naar de GGZ bij je huisarts te regelen. Valt in je basispakket en kan je echt goed helpen.
Nou ja ik heb toen ik 9 was met een psychiater voor kinderen gepraat en hij vond mij niet erg genoeg voor een vervolgtraject. Wat ik begrijp, mijn ouders wilden vooral weten of ik heel veel last ondervond van bepaalde zaken die gebeurd waren. Dat was niet het geval. 3 jaar geleden ofzo nog 3 gesprekken met een psycholoog gehad maar ik heb niet het idee dat praten mij ook maar iets helpt, ik ben me heel bewust van mijn problematiek. Het is eigenlijk puur het alcoholmisbruik, voor de rest denk ik wel anders hoor, maar niet problematisch/te raar.quote:Op maandag 1 juni 2026 23:05 schreef Ole het volgende:
Maar ga eens met een therapeut praten. Hoeft niet meteen ggz te zijn hoor. Dan kun je alnog kijken of je diagnose wil.
Terechte en goede vraag. Nee dit soort vragen als in de OP doe wil ik juist normaal gesproken vermijden. Ook hier, heb de TT en OP ook alleen geplaatst omdat ik dronken was en dan wat lef verzamel. A.I. is heel accuraat meestal in mijn ervaring maar wat zoiets als dit betreft zou ik het zelf nog steeds niet echt toevertrouwen. En het ook niet op deze manier voorgelegd (wel deeltjes ervan van tijd tot tijd).quote:Op dinsdag 2 juni 2026 00:40 schreef greysbones het volgende:
Zonder grap
Heb je het al eens aan bijv Gemini gevraagd ?
Bedankt voor je reactie, ik begrijp het alleen niet omdat er toch geen 'buiten doodgaan' bestaat? Misschien begrijp ik het wel, dat je geen 'echt' leven kan leiden tenzij je uiteindelijk sterft is het idee.. Je zette me een beetje op een dwaalspoor daar misschien omdat ik het las alsof een sterveling een ander pad behalve doodgaan kan kiezenquote:Op dinsdag 2 juni 2026 01:09 schreef YoopY het volgende:
Natuurlijk is het leven een carrousel. Terecht opgemerkt.
- de zon draait iedere dag een rondje vanuit ons perspectief
- geboorten, levenspaden en sterfgevallen dagelijks
- school, carrière, kinderen, pensioen
De enkele sterveling die een ander pad kiest, buiten doodgaan, leeft een 'echt' leven?
Nou ja ik ben nu 38 jaar oud, ik heb niet het idee dat ik afsluiting nodig heb, ook niet dat ik iets verdring en ook niet dat ik nog iets ga afsluiten om eerlijk te zijn.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 04:55 schreef FrequentieHouder het volgende:
[..]
Het is vaak zo dat er bij verminderde emotie een afsluiting zit. Je schreef dat je wel pech hebt gehad in je jeugd. Wellicht komt daar nog een stuk afsluiting van.
Als je terugdenkt aan leuke gebeurtenissen in je jeugd, komen er dan vrij gemakkelijk herinneringen naar boven?
Heb je foto’s van jezelf uit je jeugd? Heb je die wel eens bekeken?
En vooral, krijg je daar gevoel bij?
Geen huisdieren heb ik. Vanaf mijn 1e levensjaar tot 13e hadden we een lieve hond. Daar was ik altijd blij mee. Toen die werd ingeslapen heb ik daar ook geen last van gehad maar ik denk zelf dat dat niet raar is.. zij kon niet meer zien, niet meer goed horen, ook op die leeftijd dacht ik wel dat in laten slapen het beste was.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 05:10 schreef FrequentieHouder het volgende:
Nog effe een vraagje,
Heb je huisdieren? Of heb je ze gehad? Zo ja, hoe relateerde je naar hun?
Ja je hebt ook gelijk. Het jammere voor mij is alleen dat ik vanaf mijn laten we zeggen 20ste al zo denk als ik nu denk. Terwijl ik toen gewoon dronk zoals andere mensen. Als ik terugkijk naar zo'n periode heb ik niet het idee dat er echt veel veranderd is, alleen mijn besef dat het gewoon nou eenmaal zo is omdat het al jarenlang zo is. Terwijl van je 10e tot 18e bijvoorbeeld zit je nog van alles te leren, verandert nog van alles etc.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 06:02 schreef Invisibli het volgende:
Dat zijn de pro vragen hierboven.
Tevens ik herken me in het verhaal, er zijn er meer met dezelfde gevoelens (of het gebrek eraan) en gedachtes als jou.
Alcoholisme kan overigens ook veel doen, het houdt je zo bezig en verdoofd waardoor je anders gaat denken.
Voor het eerst daarover gehoord en wat over gelezen nu. Klote manquote:Op dinsdag 2 juni 2026 09:46 schreef blomke het volgende:
[..]
Herkenbaar, excl. de verslaving. Ik heb de diagnose alexithymie en nog wat extremistische kenmerken.
Gewoon door"leven"![]()
Je hebt in het algemeen gelijk. Maar je kan je ook juist extra emotioneel voelen door alcoholmisbruik, getuige mijn posts soms jammer genoegquote:Op dinsdag 2 juni 2026 09:54 schreef MissButterflyy het volgende:
[..]
Denk eerder dat het andersom is.
Als je bepaalde emoties niet kan of wil voelen, grijp je sneller naar alcohol of drugs om het te verdoven.
Nou ja op dit moment drink ik niet. Maar ik ben er nog steeds niet vanaf. Bedankt voor de informatieve linkquote:Op dinsdag 2 juni 2026 09:57 schreef summer2bird het volgende:
https://www.hersenletsel-(...)nletsel-door-alcohol
Je hersenen zijn aangetast door de alcohol, goed dat je bent gestopt. Als je door was blijven drinken had je nog veel erger kunnen eindigen
Ja juist met veel te veel alcohol op is er bij mij geen ratio meer om het zo maar te zeggen. Doet me altijd denken aan de serie Rick and Morty waarin Rick soms aangeeft dat hij juist extra emotioneel is richting Morty met alcohol op. Het is dan net alsof ik echt een ander persoon ben, niet als smoes of overdreven bedoeld.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 11:01 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Hier ben ik het toch niet echt mee eens.
Ik ken genoeg alcoholisten of ex alcoholisten en die kunnen zelfs behoorlijk emotioneel en gevoelig zijn.
Ik zeg niet je niet gelijk kan hebben bij TS, maar om het er 'zomaar' op te gooien lijkt mij iets te makkelijk. Dan stop je ook met zoeken naar andere oorzaken.
Maar hier zeg je toch dat het een gevolg kan zijn maar niet perse zo hoeft te zijn. Om direct daarna te zeggen dat ik moet weten dat het een gevolg ervan is en ik ermee moet leren leven.. Ik zal het wel verkeerd begrijpen.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 11:56 schreef summer2bird het volgende:
Maar het emotionele afvlakking kan wel bij het stukje hersenletsel door alcoholisme passen. En dat is waar ts het onder andere heeft in de OP.
TS moet weten dat dit een gevolg is van zijn verslaving en dat hij hier mee moet leren leven, er is een goede kans dat hij de diepe emoties nooit meer gaat krijgen.
Ts, als je je altijd zo hebt gevoelt kan ik je ook aanraden om je eens bij een psycholoog te laten onderzoeken, volgens mij hoort een leeg gevoel ook wel eens bij persoonlijkheidsstoornissen en kan therapie helpend voor je zijn.
Gisteren was mijn domste actie om alcohol te gaan drinken.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 21:30 schreef Droopie het volgende:
Alleen een dokter kan beoordelen wat je hebt, ik denk dat je je redelijk makkelijk vanaf wilt maken door ons je te laten beoordelen.
Heb je zelf wel eens bedacht waarom je bepaald gedrag vertoont?
En wat dat voor consequenties heeft soms, kleine hint, probeer eens te bedenken wat gisteren misschien niet je beste actie was.
En als je het zelf niet ervaart, probeer te kijken wat andere misschien zouden ervaren?
Niet om op je teentjes te trappen, maar kijk in R&P bv en denk even terug. waar zou ik op kunnen doelen.
[..]
je zal mij wel niet bedoelen, maar ik ben ook zo'n type.
zit in mijn karakter, maar door middelen gebruiken is mijn cognitieve ontwikkeling (ofzo) een tijdje gepauzeerd geweest.. met tot gevolg dat ik blijkbaar wat minder volwassen ben dan ik hoor te zijn
Gisteravond heb je allemaal oude topics omhoog gekickt?quote:Op dinsdag 2 juni 2026 21:52 schreef Masberum het volgende:
Gisteren was mijn domste actie om alcohol te gaan drinken.
"En als je het zelf niet ervaart, probeer te kijken wat andere misschien zouden ervaren?"
Oke ik denk dat ik iets vergeten ben.. wat heb ik gisteren gedaan wat heel erg was?
Jahoorrrrquote:Op dinsdag 2 juni 2026 22:03 schreef Droopie het volgende:
[..]
Gisteravond heb je allemaal oude topics omhoog gekickt?
Wat was de reden daarvan?
1 topic daarvan, was van Radobe.
Weet niet of je haar verhaal kent of geïnteresseerd gelezen hebt?
Ze heeft gereageerd en het was een hele heftige reactie van haar..
Best sneu.
Je mag me corrigeren, maar weet je hoe ik het ervaar.
Jij wilt aandacht en gaat random topics kicken.
Een user zegt dat het heel slecht met haar gaat en opent haar hart, toont zich kwetsbaar.
Voor jou was het gewoon even hihahootjes, lekker aandacht.
Zij is achter haar laptop gaan zitten heeft de moeite voor jou genomen om over laatste wens te praten.
En in mijn beleving, je weet het niet eens meer, en met dat soort dingen heb ik best wel eens moeite.
tis een rare wereld met rare mensen.
En met mijn geschiedenis vind ik dat je het niet op alcohol mag gooien.
Gewoon nadenken voor je iets doet.
Soms heb je ook goede kanten hoor, als je bv kwetsbaar opstelt..
Maar vaak zie ik gewoon een act om aandacht.
Doe dat in ONZ, KLB.. Maar alsjeblieft niet hier
Dit weet jij dus in het negatieve te trekken omdat ik op meerdere topics reageerquote:Op zondag 31 mei 2026 23:05 schreef Masberum het volgende:
[..]
Hoe gaat het nu?
Vraag het omdat het om een serieus topic gaat en je elke keer uitgebreid reageert maar nu een maand niks van je gehoord heb vandaar
Jaa daag, dit is invulling voor jezelf om je eigen idee maar geloofwaardig te maken voor jezelfquote:Voor jou was het gewoon even hihahootjes, lekker aandacht.
Laat ik het anders stellen. Als iemand anders had gezegd wat ik had gezegd: "hoe gaat het nu, we horen al een maand niet van je" dan was je reactie heel anders geweestquote:En met mijn geschiedenis vind ik dat je het niet op alcohol mag gooien.
Gewoon nadenken voor je iets doet.
We zijn een dag laterquote:Op dinsdag 2 juni 2026 22:21 schreef Droopie het volgende:
Ik trek die negatieve helemaal niet op dat je het vraagt, ik noem het negatief dat je er niet op reageert..
-quote:Op dinsdag 2 juni 2026 22:24 schreef Droopie het volgende:
[..]
Prima, jouw mening, mijn mening.
Gaan we elkaar niet in vinden dus.
Ik vind het wel vrij cru dat het overlijden van je eigen moeder je helemaal niks doet (vooropgesteld dat je bij leven geen haat-nijd verhouding had).quote:Op dinsdag 2 juni 2026 23:44 schreef Shii het volgende:
Ik denk geen van beiden. Er is geen maatstaf van hoe je omgaat met verdriet en naar mijn idee is het niet zo dat als je meer huilt dat je meer van iemand hebt gehouden en als je geen verdriet voelt dat het dan anders is. Iedereen verwerkt dat op een andere manier. Ook al denk je van jezelf dat je kil bent. Er is geen goed of fout in omgaan met verdriet of tegenslagen. Ieder doet dat op z'n eigen manier.
Omdat je beseft wat er mis is, heeft praten geen zin. De psycholoog is dan niet de juiste invalshoek. Want je hoofd en denken wordt alleen maar meer geactiveerd.quote:Op dinsdag 2 juni 2026 21:52 schreef Masberum het volgende:
Nou ja ik heb wat gesprekken met een psycholoog gehad maar dat heeft niet geholpen. Therapie misschien wel maar van alles wat ik tot nu toe heb meegemaakt heeft praten nooit een verschil gemaakt omdat ik wel besef wat er gaande is, wat er mis is etc.
Wat bedoel je met deze zin? Ik interpreteer het als dat je blij zal zijn als je leven over is. Klopt deze interpretatie?quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Volgens mij is het niet een zelfverdedigingsmechanisme dat ik dat nu een stuk minder sterk ervaar, meer dat ik nu op de helft van mijn leven ben als ik wat mazzel heb.
Pardon?quote:Op dinsdag 2 juni 2026 21:35 schreef Masberum het volgende:
Voor het eerst daarover gehoord en wat over gelezen nu. Klote man
Ik begrijp dat je dat denkt (veel mensen volgens mij). Zelf ervaar ik dat wat anders. Ik zeg trouwens niet dat het me niks deed, ik vond het wel naar dat ze nog een tijdje moest lijden juist. Een persoon zei ook dat ik eigenlijk op dat moment al zat te rouwen terwijl ze nog leefde. Maar de dood zelf.. die persoon merkt er niks meer van, ze was al wel wat ouder, dat maakt voor mij ook uit.quote:Op woensdag 3 juni 2026 00:32 schreef FrancoBolli het volgende:
[..]
Ik vind het wel vrij cru dat het overlijden van je eigen moeder je helemaal niks doet (vooropgesteld dat je bij leven geen haat-nijd verhouding had).
Nee daar niet van gehoord, maar op wikipedia lees ik het volgende "Voor de effectiviteit van haptonomie bestaat weinig klinisch-wetenschappelijk bewijs". Dan haak ik zelf persoonlijk meestal af (misschien voorbarig)quote:Op woensdag 3 juni 2026 06:08 schreef FrequentieHouder het volgende:
[..]
Omdat je beseft wat er mis is, heeft praten geen zin. De psycholoog is dan niet de juiste invalshoek. Want je hoofd en denken wordt alleen maar meer geactiveerd.
Waarschijnlijk is lichaamsgerichte therapie de juiste. Ken je haptonomie? De haptonoom gebruikt het lichaam als invalshoek.
Nou ik voel me eigenlijk hetzelfde als gister en de dagen ervoor. Ik voel me niet kwetsbaar om eerlijk te zijn. Open zijn en antwoorden op vragen heb ik nooit echt moeite mee volgens mij, ook niet als het ongunstig voor mij is.quote:Op woensdag 3 juni 2026 06:19 schreef FrequentieHouder het volgende:
Hoe voel je je nu je dit topic hebt geopend? Lukt het je om je gevoel te beschrijven?
Ik kan me voorstellen dat je je kwetsbaar voelt.
Je schreef in je OP dat je vroeger wel haat hebt gevoelt. Dat is een heftige emotie. Is het ok als ik daar wat over vraag? Kun je je herinneren waar je haat naar voelde?
Heb je naast dit moment, vroeger wel eens geprobeerd om te stoppen met alcohol drinken? Wat gebeurde er als je een tijdje niet dronk? Wat ervaarde je dan?
Nee, je interpretatie is logisch, maar ik bedoelde het juist omgekeerd. Ik ben rond de 40, dus als dit de helft van mijn leven is dan wordt ik iets van 80, dat zou wat mazzel zijn. Ik verwacht dat mijn levensjaren al flink verminderd zijn.quote:Op woensdag 3 juni 2026 07:10 schreef FrequentieHouder het volgende:
[..]
Wat bedoel je met deze zin? Ik interpreteer het als dat je blij zal zijn als je leven over is. Klopt deze interpretatie?
Ja zou altijd kunnen, nooit een officiële test gedaan. Maar ik heb een kennis die autisme heeft en daar kan ik me helemaal niet in herkennen. En ja ik weet dat het een spectrum is, zelf altijd gedacht dat ik wat het tegenovergestelde van autisme zou hebben als het iets zou zijn. Ik heb over heel veel zaken zo luchtig gedacht, niet echt de drang gehad voor structuur etc.quote:
Nee ik bedoelde dus klote voor jou dat je dat hebt. Niet dat je een klote man bentquote:
Ik lasquote:Op woensdag 3 juni 2026 18:22 schreef Masberum het volgende:
Ik zeg trouwens niet dat het me niks deed, ik vond het wel naar dat ze nog een tijdje moest lijden juist. Een persoon zei ook dat ik eigenlijk op dat moment al zat te rouwen terwijl ze nog leefde. Maar de dood zelf.. die persoon merkt er niks meer van
Da's toch een heel andere versie, als je het ook over "tijdens de begrafenis" en "doen alsof" hebt.quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Als iemand sterft, mijn moeder bijvoorbeeld, dan deed dat me weinig tot niks. Ik doe wel enigszins alsof omdat het wat nuttig is om niet als een emotieloze klojo over te komen tijdens de begrafenis o.a.
Ik denk dat je beperkte emoties kunt voelen/ ervaren.quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
ik ben vooral benieuwd wat mensen denken.
Hier een korte beschrijving.
Ik denk dat ik emotioneel oppervlakkig ben.
Haptonomie helpt veel mensen. Je lijkt iemand te zijn die vooral de wetenschap volgt. Dat is een beetje extra een belemmering voor je, denk ik.quote:Op woensdag 3 juni 2026 18:22 schreef Masberum het volgende:
Nee daar niet van gehoord, maar op wikipedia lees ik het volgende "Voor de effectiviteit van haptonomie bestaat weinig klinisch-wetenschappelijk bewijs". Dan haak ik zelf persoonlijk meestal af (misschien voorbarig)
Heb je er last van dat je zo bent? Je kunt jezelf maar beter accepteren zoals je bent. Sowieso is excessieve emotie bij mannen iets wat ons door het feminisme en de media is aangepraat. Veel mannen voelen zich zoals jij en dat is heel normaal denk ik.quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Ik vraag me dit soms wel af. Ik ga ook geen weerwoord geven, ik ben vooral benieuwd wat mensen denken.
Hier een korte beschrijving.
Ik denk dat ik emotioneel oppervlakkig ben. Als iemand sterft, mijn moeder bijvoorbeeld, dan deed dat me weinig tot niks. Ik doe wel enigszins alsof omdat het wat nuttig is om niet als een emotieloze klojo over te komen tijdens de begrafenis o.a.
Ik heb wel emotie. Vroeger weet ik nog wel dat ik vooral wel haat had en ook wel verdrietig kon zijn. Volgens mij is het niet een zelfverdedigingsmechanisme dat ik dat nu een stuk minder sterk ervaar, meer dat ik nu op de helft van mijn leven ben als ik wat mazzel heb.
Iets als verdriet vanwege het stoppen van een relatie heb ik nooit ervaren van wat mij bijstaat. Vriendinnen en vriendschappen wat dat betreft hetzelfde. Ik ben alcoholverslaafd, nu sinds 6 maanden ongeveer daar serieus mee bezig, nu op dit moment ook gewoon nuchter voor als dat uitmaakt. Maar het hele leven voelt voor mij wat leeg of ik nu gedronken heb of niet, een soort carrousel.
Vroeger wel wat pech gehad in mijn jeugd vind ik. Maar zelf heb ik dat nooit als reden gezien of aangedragen. Volgens mij ben ik gewoon wat ontspoord door mijn denkwijzes, te gemakkelijk denken.
Wie heeft het over excessief?quote:Op donderdag 4 juni 2026 04:16 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Heb je er last van dat je zo bent? Je kunt jezelf maar beter accepteren zoals je bent. Sowieso is excessieve emotie bij mannen iets wat ons door het feminisme en de media is aangepraat. Veel mannen voelen zich zoals jij en dat is heel normaal denk ik.
Zelf ervaar ik weinig emoties, maar ik stuur daar ook niet meer op aan. Ik vind het prettiger om te leven met weinig emoties.
Het kan best zijn dat het per tijdsgewricht en cultuur verschilt. Dat is ook heel menselijk. De menselijke cultuur en ook emoties zijn zeer verschillend door de geschiedenis heen. Ook wat mensen precies emotioneert.quote:Op donderdag 4 juni 2026 07:45 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Wie heeft het over excessief?
Oh en ik denk dat het eerder andersom is. Het patriarchale heeft het emotionele er uit geklopt.
Emoties maken menselijk.
Maar wat heeft toen dan jouw emotionele fase gecultiveerd? Of was je dit toch een beetje van nature en heb je jezelf er vanaf geholpen?quote:Op donderdag 4 juni 2026 07:47 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Het kan best zijn dat het per tijdsgewricht en cultuur verschilt. Dat is ook heel menselijk. De menselijke cultuur en ook emoties zijn zeer verschillend door de geschiedenis heen. Ook wat mensen precies emotioneert.
Ik denk wel dat mannen van nature minder contact hebben met die emoties omdat mannen goed moeten kunnen functioneren onder zware stress. Dan passen emoties meestal niet zo. Ik denk ook dat het beter is om het niet te veel te cultiveren. Ik heb zelf wel gehad dat ik emotioneler was en daar werd ik echt niet gelukkiger van. Het leven voelt nu soms wel leeg aan, maar dat is iets wat ik accepteer.
Kwam wel van nature op ja. Misschien in combinatie met het cultiveren door middel van heel bewust mijn gevoel opzoeken met meditatie en introspectie. Maar op zo'n manier kun je niet leven vind ik. Ik was een mentaal wrak toen. En altijd op en neer qua gevoel en humeur. Nu ben ik veel stabieler en rustiger. Het leven heeft wel een dimensie verloren, maar voorheen was het ook niet te doen.quote:Op donderdag 4 juni 2026 08:14 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Maar wat heeft toen dan jouw emotionele fase gecultiveerd? Of was je dit toch een beetje van nature en heb je jezelf er vanaf geholpen?
Maar dan bestonden die emoties wel bij jou, die waren er niet door het feminisme ingedrild.quote:Op donderdag 4 juni 2026 08:21 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Kwam wel van nature op ja. Misschien in combinatie met het cultiveren door middel van heel bewust mijn gevoel opzoeken met meditatie en introspectie. Maar op zo'n manier kun je niet leven vind ik. Ik was een mentaal wrak toen. En altijd op en neer qua gevoel en humeur. Nu ben ik veel stabieler en rustiger. Het leven heeft wel een dimensie verloren, maar voorheen was het ook niet te doen.
Ik denk dat het leven je gewoon zo maakt. Gestrande relaties, teleurstellingen etc. Maar ik ga er niets meer aan doen, vind het wel prima zo.
Gezien de grote invloed van vrouwen in mijn opvoeding, ook met feministische inslag en zeer gericht op emoties en gevoel, zie ik dit toch wel als een sterke mogelijkheid.quote:Op donderdag 4 juni 2026 08:26 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Maar dan bestonden die emoties wel bij jou, die waren er niet door het feminisme ingedrild.
Dat bedoelde ik te zeggen met het verbergen of vermijden van emoties die bijna iedereen in een bepaalde mate heeft maar dat die er eerder uitgehaald worden door het stoer te moeten zijn als man.
Ik vraag me eigenlijk zelfs af of je een van nature weinig emotionele persoon naar een emotioneel wrak kan transformeren? Andersom is namelijk prima mogelijk zoals jij ook al schreef hier.
En ja, natuurlijk is het onzin dat iedereen maar een jankend hoopje ellende moet zijn. Daar hoeven we niet naartoe te evolueren.
Ja dat zou natuurlijk kunnen. Maar ergens denk ik dat dit ook al een beetje in je aard ligt. Wordt dit dan nog eens zwaar gemotiveerd dan kan de expressie waarschijnlijk wel sterker worden.quote:Op donderdag 4 juni 2026 08:28 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Gezien de grote invloed van vrouwen in mijn opvoeding, ook met feministische inslag en zeer gericht op emoties en gevoel, zie ik dit toch wel als een sterke mogelijkheid.
kijkende naar de titel: "Heb ik een stoornis of ben ik een uitzondering?" ... wat _wil_ je nu precies horen? Dat mensen zich uitgebreid over jou gaan uitlaten, je aandacht geven, misschien zelfs een pseudo-diagnose (wat eigenlijk niemand _kan_ doen hier)?quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Ik vraag me dit soms wel af. Ik ga ook geen weerwoord geven, ik ben vooral benieuwd wat mensen denken.
Ik heb een impuls om te willen veranderen. Daarom drink ik ook soms dagenlang geen alcohol tegenwoordig. Maar dat betekent niet dat het volgen van wetenschappelijk geaccepteerde hulp een belemmering is. Zelfs als er een placebo effect zou zijn voor het volgen van iets spiritueels zou dat bij mij niet werken.quote:Op donderdag 4 juni 2026 02:42 schreef FrequentieHouder het volgende:
[..]
Haptonomie helpt veel mensen. Je lijkt iemand te zijn die vooral de wetenschap volgt. Dat is een beetje extra een belemmering voor je, denk ik.
Ik weet dat je dit nu niet zal kiezen maar houd deze therapie in gedachten wellicht voor de toekomst, als je wel een impuls krijgt om iets te willen veranderen. Want het hoofd en denkbeelden kunnen voor dominantie zorgen waardoor andere vlakken (emotie en ervaring en beleving) beperkt worden.
Dank je voor je reactie. Ik besef me nu dat ik best tevreden met mezelf kan zijn en de minpunten die ik heb wat meer in perspectief moet zien en loslatenquote:
Ja begrijp ik.quote:Op donderdag 4 juni 2026 20:33 schreef Masberum het volgende:
[..] Maar jammer genoeg kan ik niet zover gaan. Dat zou net zoiets zijn als dat ik me neerleg bij het bestaan van een God terwijl ik daar compleet niet in geloof.. ter voorbeeld
Vermoedelijk ligt het wel deels in mijn aard. Maar waarom heb ik dan nu juist zo weinig emoties? Ik denk zeker dat de opvoeding al van vroegs af aan een rol kan spelen.quote:Op donderdag 4 juni 2026 08:50 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Ja dat zou natuurlijk kunnen. Maar ergens denk ik dat dit ook al een beetje in je aard ligt. Wordt dit dan nog eens zwaar gemotiveerd dan kan de expressie waarschijnlijk wel sterker worden.
Verharding/afsluiting door de dingen die je onderweg hebt meegemaakt? Zelfbescherming?quote:Op vrijdag 5 juni 2026 03:39 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Vermoedelijk ligt het wel deels in mijn aard. Maar waarom heb ik dan nu juist zo weinig emoties? Ik denk zeker dat de opvoeding al van vroegs af aan een rol kan spelen.
Zeker! En ook deels bewust. Maar ik zie dat als iets positiefs eigenlijk.quote:Op vrijdag 5 juni 2026 07:44 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Verharding/afsluiting door de dingen die je onderweg hebt meegemaakt? Zelfbescherming?
Een beetje psycholoog hoort sowieso naar de geschiedenis te kijkenquote:Op vrijdag 5 juni 2026 11:55 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
@:Masberum Wat jou misschien zou kunnen helpen, is dat je een geschikte psycholoog zoekt die met jou in kaart gaat brengen wie jij als persoon bent.
Dus zich niet enkel richt op een mogelijke stoornis en wat er mis is met jou, maar naar het hele plaatje kijkt. In wezen een soort persoonlijkheidsonderzoek.
Daarvoor kan je ook terecht bij de GGZ, echter daarbij vergeten ze om ook de levensgeschiedenis mee te rekenen. Dan wordt er alleen uitgegaan van de situatie zoals die nu is: dan wordt het meer een soort keuring, waarbij jij je veroordeeld kunt voelen op de dingen waarvoor je een diagnose kan krijgen. Dan komt er misschien uit dat je een persoonlijkheidsstoornis hebt en krijg je het advies om een langdurige behandeling te volgen. Ik heb bij jou het idee dat je juist dan in verzet gaat: als iemand tegen je zegt "dit en dat is er mis met jou en daarom moet je deze therapie volgen".
Als ook jouw levensgeschiedenis mee wordt gerekend, worden verbanden zichtbaar waar jouw huidige problemen mogelijk vandaan komen. Om een voorbeeld te noemen. Als de psycholoog aan jou vraagt wat jou aantrok in alle vrouwen waarmee je een relatie hebt gehad en je zou hem bijvoorbeeld eerder verteld hebben dat jij vroeger in jouw jeugd moeder als afstandelijk of dominant hebt ervaren, dan wordt duidelijker wat jij hoopte te vinden bij jouw ex-vriendinnen en ook waardoor die relaties stuk liepen.
Het zou dan misschien kunnen dat jij uiteindelijk alsnog een diagnose persoonlijkheidsstoornis krijgt en het advies krijgt een langdurige behandeling te volgen. Echter in dat geval is voor jou dan wel duidelijker wat het jou zou kunnen opleveren, hoe jouw leven erdoor verrijkt kan worden als je dat probeert.
Uiteindelijk gaat het erom dat jij je gelukkig voelt met jezelf en jouw leven.
Alleen dat is het niet. Als je door welke reden ook bent afgestompt en je emoties verbergt zal dat vroeg of laat een negatieve invloed hebben op jezelf en je omgeving.quote:Op vrijdag 5 juni 2026 07:55 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Zeker! En ook deels bewust. Maar ik zie dat als iets positiefs eigenlijk.
Is dit wat je denkt dat er gebeurt of is dit al echt gebeurd?quote:Op maandag 1 juni 2026 21:10 schreef Masberum het volgende:
Als iemand sterft, mijn moeder bijvoorbeeld, dan deed dat me weinig tot niks. Ik doe wel enigszins alsof omdat het wat nuttig is om niet als een emotieloze klojo over te komen tijdens de begrafenis o.a.
Alcohol is een dopamine killer. Daarom wil je meer omdat je zonder een emotieloos wrak bent.quote:Op vrijdag 5 juni 2026 18:50 schreef Pixelman het volgende:
Tja, te veel emo is niet goed maar om nou zonder of weinig emoties door het leven te gaan, is slechter. Ik kan mij daar niks bij voorstellen.
Jawel hoor dat ga ik ook wel doen morgen of overmorgen. En ook van de rest dan weer. Maar ook zoals nu kijk ik voetbal op tv, dan straks serie. Misschien reageer ik straks nog hoor trouwens, maar wil alleen aangeven dat het niet zo is dat ik echt elke avond hier zit met het idee om het over iets zwaars te hebben, helemaal niks verkeerd bedoeld dus naar jouw reactie. Jij reageert geïnteresseerd en meedenkendquote:Op vrijdag 5 juni 2026 03:18 schreef FrequentieHouder het volgende:
Heb je geen behoefte meer om mijn andere vragen te beantwoorden?
In een deuk gelegen nooit denk ik. Maar ik vind en vond soms dingen wel humoristisch. Maar in een deuk liggen nee. Ik denk dat je daarvoor een stuk van onwetendheid moet hebben om op die manier totaal verrast te zijn.quote:Op donderdag 4 juni 2026 02:08 schreef FrequentieHouder het volgende:
Fijn dat je het niet erg vindt om vragen te krijgen en dat je ze wilt beantwoorden. Ik wil je nog een paar dingen vragen. Heb je wel eens in een deuk gelegen om een stuk in een film?
En ook, ben je wel zenuwachtig of bang geweest? Heb je jezelf weleens leeggepoept net voor een aankomende tandartsbehandeling, medische ingreep of examen?
Of heb je wel intense emoties gevoelt in een confrontatie met vrouw of kind?
Nou ja je kan mij niet wijs maken dat je weinig emoties hebt. Je zit voor zover ik kan zien overal maar ow zo mannelijk te reageren. Je hebt vrij sterke meningen en manieren om die te uiten. In het algemeen reageren mensen zo juist als ze wel emoties ervaren maar het niet willen toegeven. Met andere woorden meneer, u bent minder een eikel dan u wilt pretenderen te zijn. Lijkt me niet een vreselijke diagnosequote:Op vrijdag 5 juni 2026 03:39 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Vermoedelijk ligt het wel deels in mijn aard. Maar waarom heb ik dan nu juist zo weinig emoties? Ik denk zeker dat de opvoeding al van vroegs af aan een rol kan spelen.
Hahaquote:Op vrijdag 5 juni 2026 22:37 schreef Masberum het volgende:
[..]
Ik denk dat je daarvoor een stuk van onwetendheid moet hebben om op die manier totaal verrast te zijn.
Het is ook vaak herkenning in de dingen die gebeuren of die iemand zegt waardoor de intense lach wordt opgewekt en die komt uit de buik regio
Ik heb me nooit leeggepoept voor zover ik me kan herinneren maar vast voor mijn 8ste wel een paar keer.
Deels zit daar wel een beetje waarheid in. Wat ook zo is is dat ik naar mijn mening wat expertise en inzicht heb in bepaalde emotionele dingen in mensen waardoor ik vaak reageer op bepaalde topics.quote:Op vrijdag 5 juni 2026 22:40 schreef Masberum het volgende:
[..]
Hier klink jij als een raar persoon die maar de drang heeft om zich belangrijk te voelen door te reageren op een online forum op iemand die hulp zoekt.
Hoe kan je dan stellen dat het slechter is als je je er geen voorstelling van kan maken?quote:Op vrijdag 5 juni 2026 18:50 schreef Pixelman het volgende:
Tja, te veel emo is niet goed maar om nou zonder of weinig emoties door het leven te gaan, is slechter. Ik kan mij daar niks bij voorstellen.
De werkelijkheid is niet minder "erg" of "mooi" alleen omdat ons brein tekortschiet in het visualiseren ervan.quote:Op zaterdag 6 juni 2026 20:08 schreef Masberum het volgende:
[..]
Hoe kan je dan stellen dat het slechter is als je je er geen voorstelling van kan maken?
Dus je weet de werkelijkheid.. of je gebruikt A.I. als antwoord of het is een zaterdagavond..quote:Op zaterdag 6 juni 2026 21:46 schreef Pixelman het volgende:
[..]
De werkelijkheid is niet minder "erg" of "mooi" alleen omdat ons brein tekortschiet in het visualiseren ervan.
Ik weet niet waar je het over hebt maar ik weet niks over "de werkelijkheid". Ik kan het alleen maar subjectief ervaren.quote:Op zaterdag 6 juni 2026 22:11 schreef Masberum het volgende:
[..]
Dus je weet de werkelijkheid.. of je gebruikt A.I. als antwoord of het is een zaterdagavond..
Projecteer jij hier op hem wat je in eerste instantie bij jezelf herkent?quote:Op vrijdag 5 juni 2026 22:45 schreef Masberum het volgende:
[..]
Nou ja je kan mij niet wijs maken dat je weinig emoties hebt. Je zit voor zover ik kan zien overal maar ow zo mannelijk te reageren. Je hebt vrij sterke meningen en manieren om die te uiten. In het algemeen reageren mensen zo juist als ze wel emoties ervaren maar het niet willen toegeven. Met andere woorden meneer, u bent minder een eikel dan u wilt pretenderen te zijn. Lijkt me niet een vreselijke diagnose
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |