POL Politiek
Discussies en diepgaande gesprekken over de politiek in de breedste zin van het woord kun je hier voeren.
De pessimist ziet het duister in de tunnel
De optimist ziet het licht aan het eind van de tunnel
De realist ziet de trein komen
De machinist ziet drie idioten in het spoor staan....
De optimist ziet het licht aan het eind van de tunnel
De realist ziet de trein komen
De machinist ziet drie idioten in het spoor staan....
True that.
De pessimist ziet het duister in de tunnel
De optimist ziet het licht aan het eind van de tunnel
De realist ziet de trein komen
De machinist ziet drie idioten in het spoor staan....
De optimist ziet het licht aan het eind van de tunnel
De realist ziet de trein komen
De machinist ziet drie idioten in het spoor staan....
quote:Op dinsdag 5 mei 2026 18:32 schreef Hyperdude het volgende:
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
....
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Vond het wel indrukwekkende foto's, maar ze zijn uit 2020.quote:
Moest even zoeken, maar dit is de bron: https://www.motherjones.c(...)ines-across-america/
How do we turn this world-class fuck-up into a world-class learning experience?
Aaah, corona flashbacksquote:
[..]
Vond het wel indrukwekkende foto's, maar ze zijn uit 2020.
Moest even zoeken, maar dit is de bron: https://www.motherjones.c(...)ines-across-america/
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ik verplaats dit hier maar heen.
Het hele idee van "Reagan beëindigde de Koude Oorlog" is sowieso onzin:
https://www.nederlandsebo(...)Oorlog-gewonnen_.pdf
(Maarten van Rossem op zijn top was een veel betere Amerikanist dan Raymond Onmens nu)
Jij zegt dat "een Reagan" weer de rommel van Trump mag gaan opruimen. Reagan leunde alleen heel sterk op exploderende staatsschuld, dus wat dat betreft zou een "nieuwe Reagan" het niet beter doen dan Trump, en ook enorme private schulden (wat weer de Savings & Loans crisis hielp veroorzaken) om de economie aan te jagen. Dat was de truc van rechts. Haal dat weg, de private en publieke schulden, en er blijft gewoon weinig van over. Het was Bill Clinton die daadwerkelijk de staatsschuld opruimde en de federale overheidsuitgaven als percentage van BBP onder controle kreeg.quote:Op dinsdag 5 mei 2026 19:15 schreef nostra het volgende:
[..]
Zo simplistisch is het natuurlijk allemaal niet; de uiteindelijk grootste driving force van de Reagan-Clinton boom was het beëindigen van de Koude Oorlog, waar Reagan een zeer belangrijke (maar net zo belangrijk als Gorbatsjov's glasnost en perestrojka en een heel scala aan andere factoren) rol in speelde. Hoover (wel wat conservatief) beschreef dat wel mooi: https://www.hoover.org/research/ten-causes-reagan-boom-1982-1997
Het hele idee van "Reagan beëindigde de Koude Oorlog" is sowieso onzin:
https://www.nederlandsebo(...)Oorlog-gewonnen_.pdf
(Maarten van Rossem op zijn top was een veel betere Amerikanist dan Raymond Onmens nu)
Andere omstandigheden leveren ook andere uitkomsten op, zelfs met dezelfde mindset. Met "een Reagan" bedoel ik natuurlijk ook niet het pure poppetje, maar een fatsoenlijke(re) GOP en vooral een Umfeld dat cross-party coalities weer mogelijk maakt (één voorwaarde daarvoor is de sympathie voor de president - die bij Reagan wel een beetje op zijn Van Goghs kwam). De macht van de president op de economie is gewoon erg beperkt, het is meer een given waar hij mee heeft te dealen dan iets waar hij significante invloed op uitoefent (tenzij je gekke oorlogjes gaat starten in Iran natuurlijk).quote:Op dinsdag 5 mei 2026 19:27 schreef Klopkoek het volgende:
Jij zegt dat "een Reagan" weer de rommel van Trump mag gaan opruimen. Reagan leunde alleen heel sterk op exploderende staatsschuld, dus wat dat betreft zou een "nieuwe Reagan" het niet beter doen dan Trump, en ook enorme private schulden (wat weer de Savings & Loans crisis hielp veroorzaken) om de economie aan te jagen. Dat was de truc van rechts. Haal dat weg, de private en publieke schulden, en er blijft gewoon weinig van over. Het was Bill Clinton die daadwerkelijk de staatsschuld opruimde en de federale overheidsuitgaven als percentage van BBP onder controle kreeg.
|MUSE| - Live @ AMSTERDAM 29-11-2026
Ein Besonderes unter den Besten.
Ein Besonderes unter den Besten.
Oké, maar dat maakt jouw gejubel over Reagan (en ook Thatcher) alleen maar minder begrijpelijk een raadselachtiger. Het is in tegenspraak met eerdere beweringen over wat voor fantastische hervormingen werden doorgevoerd en hoe de wereld blijvend is veranderd.quote:
[..]
Andere omstandigheden leveren ook andere uitkomsten op, zelfs met dezelfde mindset. Met "een Reagan" bedoel ik natuurlijk ook niet het pure poppetje, maar een fatsoenlijke(re) GOP en vooral een Umfeld dat cross-party coalities weer mogelijk maakt (één voorwaarde daarvoor is de sympathie voor de president - die bij Reagan wel een beetje op zijn Van Goghs kwam). De macht van de president op de economie is gewoon erg beperkt, het is meer een given waar hij mee heeft te dealen dan iets waar hij significante invloed op uitoefent (tenzij je gekke oorlogjes gaat starten in Iran natuurlijk).
Er valt bovendien natuurlijk veel voor te zeggen dat de xenofobe radicalisering van GOP juist onder Reagan begon (en vooral later Gingrich). Lees de biografie van Max Boot of de studies die het proberen te kwantificeren.
. Zoals vaker gezegd: er zit geen rem en limiet meer op. Er is een open einde op rechts.
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 05-05-2026 19:50:08 ]
Reagan en Thatcher waren de personificaties van een maatschappelijk denkbeeld, niet toevalligerwijs in dezelfde tijd en niet toevalligerwijs beiden in een Angelsaksische omgeving. Dat een persoon "te veel" eer ontvangt voor wat er in zo'n tijd is bereikt is natuurlijk waar en ook inherent aan hoe men tegen leiderschap aankijkt. Maar je hebt wel zulke leiders nodig om zo'n paradigmaverschuiving uiteindelijk te laten materialiseren.quote:
Oké, maar dat maakt jouw gejubel over Reagan (en ook Thatcher) alleen maar minder begrijpelijk een raadselachtiger. Het is in tegenspraak met eerdere beweringen over wat voor fantastische hervormingen werden doorgevoerd en hoe de wereld blijvend is veranderd.
|MUSE| - Live @ AMSTERDAM 29-11-2026
Ein Besonderes unter den Besten.
Ein Besonderes unter den Besten.
Ik vind het een walgelijk "maatschappelijk denkbeeld" (met xenofobe trekken bovendien) en een walgelijke "paradigmaverschuiving". Dit kon alleen stand houden door de schulden te laten exploderen (publiek en privaat), net zoals "leuk experiment" Milei alleen kan overleven door externe bailouts van MAGA en dealtjes met narcoboefjes.quote:
[..]
Reagan en Thatcher waren de personificaties van een maatschappelijk denkbeeld, niet toevalligerwijs in dezelfde tijd en niet toevalligerwijs beiden in een Angelsaksische omgeving. Dat een persoon "te veel" eer ontvangt voor wat er in zo'n tijd is bereikt is natuurlijk waar en ook inherent aan hoe men tegen leiderschap aankijkt. Maar je hebt wel zulke leiders nodig om zo'n paradigmaverschuiving uiteindelijk te laten materialiseren.
En waar heeft dat allemaal in geresulteerd? In dit dus:
Dan vindt jij alsnog dat Nederland en EU een voorbeeld aan Amerika en de Amerikaanse economie kan nemen ("why Europe has not a Tesla" en andere Angelsaksische propaganda). Nog steeds. Om te kotsen.
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 05-05-2026 20:27:41 ]
Nederland kan zeker een voorbeeld nemen aan de Amerikaanse mentaliteit, maar dat betekent niet dat dat 1 op 1 overgenomen moet worden. Dat kan ook helemaal niet gezien de totaal andere voorgeschiedenis en het zijn van een federale staat. Canada is een voorbeeld van een goede mix van beide werelden. Alleen dat kut-Frans.quote:
Dan vindt jij alsnog dat Nederland en EU een voorbeeld aan Amerika en de Amerikaanse economie kan nemen ("why Europe has not a Tesla" en andere Angelsaksische propaganda). Nog steeds. Om te kotsen.
|MUSE| - Live @ AMSTERDAM 29-11-2026
Ein Besonderes unter den Besten.
Ein Besonderes unter den Besten.
Stukje Hunger Games.quote:
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Canada vind ik grotendeels een prima land (beter dan Zwitserland, zeker). Alleen Nieuw Zeeland en de Scandinavische landen komen in de buurt.quote:
[..]
Nederland kan zeker een voorbeeld nemen aan de Amerikaanse mentaliteit, maar dat betekent niet dat dat 1 op 1 overgenomen moet worden. Dat kan ook helemaal niet gezien de totaal andere voorgeschiedenis en het zijn van een federale staat. Canada is een voorbeeld van een goede mix van beide werelden. Alleen dat kut-Frans.
De rol van geld in de politiek in Canada is wel een slecht dingetje, en dan bedoel ik (in geval van Canada) niet alleen de bedrijven maar ook de vakbond van staalarbeiders.
https://nationalpost.com/(...)ey-welcome/chapter-2
In vergelijking met de VS (en Nederland!) zorgt dit wel voor een betere machtsbalans, alleen is dit dan wel een geval van twee kwade corrumperende krachten die tegen elkaar in werken.
[ Bericht 6% gewijzigd door #ANONIEM op 05-05-2026 20:44:56 ]
Mark Carney (rechtervleugel Liberal Party) is een zetbaasje van een paar miljardairs:quote:
[..]
Canada vind ik grotendeels een prima land (beter dan Zwitserland, zeker). Alleen Nieuw Zeeland en de Scandinavische landen komen in de buurt.
De rol van geld in de politiek in Canada is wel een slecht dingetje, en dan bedoel ik (in geval van Canada) niet alleen de bedrijven maar ook de vakbond van staalarbeiders.
https://nationalpost.com/(...)ey-welcome/chapter-2
In vergelijking met de VS (en Nederland!) zorgt dit wel voor een betere machtsbalans, alleen is dit dan wel een geval van twee kwade corrumperende krachten die tegen elkaar in werken.
https://theijf.org/article/carney-donors-billionaires
https://www.hilltimes.com(...)ighbourhoods/476288/
In vergelijking met andere zetbaasjes een heel goede en verstandige paladijn, uiteraard.
Daarom: prima land.
[ Bericht 4% gewijzigd door #ANONIEM op 05-05-2026 20:59:34 ]
Wtf is er in hemelsnaam ooit goed geweest aan het paradigma van Reagan of Thatcher?
What Would Goku Do
Wanneer je met enige afstand kijkt naar het beleid van Ronald Reagan en Margaret Thatcher, zie je dat hun successen reëel waren, maar zelden zonder een duidelijke prijs.
Het terugdringen van de inflatie was noodzakelijk en uiteindelijk effectief. Het legde de basis voor economische stabiliteit op de lange termijn. Tegelijk werd die stabiliteit bereikt via een periode van diepe recessie en hoge werkloosheid. Voor velen betekende dat verlies van werk, zekerheid en perspectief. De maatregel werkte, maar de lasten kwamen vooral terecht bij mensen die daar het minst tegen bestand waren.
De hervormingen richting een meer marktgerichte economie maakten sectoren efficiënter en competitiever. Ze brachten vernieuwing en groei, maar gingen ook gepaard met het verdwijnen van oude zekerheden. Industriële regio's raakten ontwricht en de balans verschoof blijvend in het nadeel van werknemers ten opzichte van kapitaal. Wat ontstond was een dynamischere samenleving maar ook een met meer ongelijkheden.
Op geopolitiek vlak droeg de harde lijn tegenover de Sovjet-Unie, in combinatie met latere diplomatie met Gorbachev, bij aan het einde van de Koude Oorlog. Dat wordt terecht gezien als een belangrijk resultaat. Maar ook hier gold dat dit proces plaatsvond onder voortdurende spanning en met reële risico’s, in een wereld die lange tijd in onzekerheid leefde.
Wat deze hele periode kenmerkt, is dat effectiviteit vaak samenhing met het maken van moeilijke keuzes, waarbij de gevolgen ongelijk werden verdeeld. De resultaten zijn zichtbaar, maar de offers eveneens.
Deze leiders waren effectief omdat ze iets deden waar veel politici voor terugdeinzen: ze maakten keuzes waarbij een deel van de bevolking expliciet de prijs betaalde. Dat is de ongemakkelijke realiteit achter 'sterk leiderschap'.
In die zin vormden zij het tegenovergestelde van het tegenwoordig zo gangbare 'pappen en nathouden' in veel Europese beleidskringen: geen uitstel, geen verzachting van elke pijn, maar keuzes die helder waren in richting én in consequenties.
Het terugdringen van de inflatie was noodzakelijk en uiteindelijk effectief. Het legde de basis voor economische stabiliteit op de lange termijn. Tegelijk werd die stabiliteit bereikt via een periode van diepe recessie en hoge werkloosheid. Voor velen betekende dat verlies van werk, zekerheid en perspectief. De maatregel werkte, maar de lasten kwamen vooral terecht bij mensen die daar het minst tegen bestand waren.
De hervormingen richting een meer marktgerichte economie maakten sectoren efficiënter en competitiever. Ze brachten vernieuwing en groei, maar gingen ook gepaard met het verdwijnen van oude zekerheden. Industriële regio's raakten ontwricht en de balans verschoof blijvend in het nadeel van werknemers ten opzichte van kapitaal. Wat ontstond was een dynamischere samenleving maar ook een met meer ongelijkheden.
Op geopolitiek vlak droeg de harde lijn tegenover de Sovjet-Unie, in combinatie met latere diplomatie met Gorbachev, bij aan het einde van de Koude Oorlog. Dat wordt terecht gezien als een belangrijk resultaat. Maar ook hier gold dat dit proces plaatsvond onder voortdurende spanning en met reële risico’s, in een wereld die lange tijd in onzekerheid leefde.
Wat deze hele periode kenmerkt, is dat effectiviteit vaak samenhing met het maken van moeilijke keuzes, waarbij de gevolgen ongelijk werden verdeeld. De resultaten zijn zichtbaar, maar de offers eveneens.
Deze leiders waren effectief omdat ze iets deden waar veel politici voor terugdeinzen: ze maakten keuzes waarbij een deel van de bevolking expliciet de prijs betaalde. Dat is de ongemakkelijke realiteit achter 'sterk leiderschap'.
In die zin vormden zij het tegenovergestelde van het tegenwoordig zo gangbare 'pappen en nathouden' in veel Europese beleidskringen: geen uitstel, geen verzachting van elke pijn, maar keuzes die helder waren in richting én in consequenties.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Dit deel, het terugdringen van inflatie en een vorm van monetarisme (Friedman was slechts één smaak daarvan), werd feitelijk al in gezet door Jimmy Carter en James Callaghan (luister bijv. Sandbrook - een Tory - over Callaghan). Je kunt zelfs stellen dat ze daarmee hun herverkiezing te grabbel gooiden. De Volckershock was nadelig voor Carter zijn kansen op herverkiezing.quote:
Het terugdringen van de inflatie was noodzakelijk en uiteindelijk effectief. Het legde de basis voor economische stabiliteit op de lange termijn.
James Callaghan zou 'sowieso' gewonnen hebben van Thatcher als de verkiezingen een half jaar eerder of half jaar later zouden worden gehouden, maar hij had duidelijk last van zijn op monetarisme gebaseerde beleid (concludeert ook Sandbrook).
Zoiets gaat ook op voor Helmut Schmit in Duitsland en jawel, Den Uyl in Nederland. Den Uyl zette de 1%-operatie in om de inflatie naar beneden te brengen en dat lukte ook. Bij vertrek was de inflatie terug naar 3.3% (na revisie). Hij en Duisenberg schatten goed in dat de Nederlandse Bank alleen maar de Bundesbank kon volgen; Lubbers probeerde dit in 1983 wél, gaf opdracht aan Zijlstra om de gulden te devalueren, maar iedereen is het er wel over eens dat dit niet slim was (ook Hoogduin, Bomhoff en dat soort lui).
Lang verhaal kort: het hele gedeelte van een omslag naar monetarisme en inflatiebestrijding zou er sowieso zijn geweest. Het was er al (en Jimmy Carter liberaliseerde bovendien het één en ander, zoals de luchtvaart, waardoor sommigen beweren dat hij de eerste neoliberaal was).
[ Bericht 6% gewijzigd door #ANONIEM op 05-05-2026 22:06:01 ]
Je hebt zeker een punt als je zegt dat de omslag al eerder begon. Onder Carter en Callaghan werd inderdaad al ingezet op het terugdringen van inflatie. Niet direct vanwege ideologie, maar uit noodzaak: de economie zat vast. En die keuze heeft hen politiek inderdaad pijn gedaan.
Maar daarmee is het verhaal niet af. Wat Reagan en Thatcher deden, was die lijn niet alleen doorzetten, maar er een samenhangend geheel van maken, een verhaal van maken. Ze voegden er bewust beleid aan toe: privatisering, deregulering en het terugdringen van de macht van vakbonden waardoor het een blijvende verandering, zelfs een paradigmawijziging werd.
De uitkomst daarvan is gemengd. Ja, inflatie ging omlaag en er kwam weer groei en dynamiek. Maar tegelijk verschoof het systeem: financiële markten werden belangrijker, ongelijkheid nam toe en schulden gingen een grotere rol spelen. Dat kun je niet allemaal direct aan hen ophangen, maar het bouwt zeker wel voort op keuzes uit die tijd. Daar heb je dat paradigma dus weer. Sommigen noemen het graag neoliberalisme.
Misschien zit de kern dus hierin: de verandering was al begonnen, maar Reagan en Thatcher hebben bepaald hoe die er uiteindelijk uit ging zien en hebben het in een verhaal gegoten, een samenhangend geheel dat bekleef.
Maar daarmee is het verhaal niet af. Wat Reagan en Thatcher deden, was die lijn niet alleen doorzetten, maar er een samenhangend geheel van maken, een verhaal van maken. Ze voegden er bewust beleid aan toe: privatisering, deregulering en het terugdringen van de macht van vakbonden waardoor het een blijvende verandering, zelfs een paradigmawijziging werd.
De uitkomst daarvan is gemengd. Ja, inflatie ging omlaag en er kwam weer groei en dynamiek. Maar tegelijk verschoof het systeem: financiële markten werden belangrijker, ongelijkheid nam toe en schulden gingen een grotere rol spelen. Dat kun je niet allemaal direct aan hen ophangen, maar het bouwt zeker wel voort op keuzes uit die tijd. Daar heb je dat paradigma dus weer. Sommigen noemen het graag neoliberalisme.
Misschien zit de kern dus hierin: de verandering was al begonnen, maar Reagan en Thatcher hebben bepaald hoe die er uiteindelijk uit ging zien en hebben het in een verhaal gegoten, een samenhangend geheel dat bekleef.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Mwah, samenhangend is maar net aan wie je het vraagt. Je zou het proto-Trumpisme kunnen noemen wat mij betreft: mooi verhaal, lelijke realiteit. Waarbij het mooie verhaal tegenwoordig met Trump en de rest van zijn CPAC-matties alleen nog maar mooi is voor wie de realiteit ronduit weigert te onderkennen. En die 'economische stabiliteit op lange termijn' is ook een lachertje, het opgetuigde systeem is nooit houdbaar geweest en ontspoort steeds verder.
What Would Goku Do
Over realiteit weigeren te onderkennen gesproken, waar hangt Chivaz uit tegenwoordig? Heb ik een rel gemist?
What Would Goku Do
Ja ik kan me hier goed in vinden. Alleen zeg ik dus wel dat er niet zoveel van over blijft als je de schuldgedreven groei weg laat.quote:
Je hebt zeker een punt als je zegt dat de omslag al eerder begon. Onder Carter en Callaghan werd inderdaad al ingezet op het terugdringen van inflatie. Niet direct vanwege ideologie, maar uit noodzaak: de economie zat vast. En die keuze heeft hen politiek inderdaad pijn gedaan.
Maar daarmee is het verhaal niet af. Wat Reagan en Thatcher deden, was die lijn niet alleen doorzetten, maar er een samenhangend geheel van maken, een verhaal van maken. Ze voegden er bewust beleid aan toe: privatisering, deregulering en het terugdringen van de macht van vakbonden waardoor het een blijvende verandering, zelfs een paradigmawijziging werd.
De uitkomst daarvan is gemengd. Ja, inflatie ging omlaag en er kwam weer groei en dynamiek. Maar tegelijk verschoof het systeem: financiële markten werden belangrijker, ongelijkheid nam toe en schulden gingen een grotere rol spelen. Dat kun je niet allemaal direct aan hen ophangen, maar het bouwt zeker wel voort op keuzes uit die tijd. Daar heb je dat paradigma dus weer. Sommigen noemen het graag neoliberalisme.
Misschien zit de kern dus hierin: de verandering was al begonnen, maar Reagan en Thatcher hebben bepaald hoe die er uiteindelijk uit ging zien en hebben het in een verhaal gegoten, een samenhangend geheel dat bekleef.
Ik zou er zelf aan toe voegen:
- Het idee van een daadwerkelijk kleinere overheid is zwaar overdreven; zowel aan de lastenkant als uitgavenkant. Thatcher deed dit nog wel een beetje, alleen zat dit vooral in de pensioenen en afschalen defensieuitgaven.
- Het is zeer twijfelachtig of er meer innovatie plaats vond dankzij de paradigmaverschuiving (of dat de overheid hier buiten stond). Dynamiek is niet hetzelfde als innovatie. Hier over uitwijden duurt even te lang.
- Reagan was statistisch de meest corrupte administratie tot Donald Trump aan trad.
- Reagan had een recordaantal bailouts door de overheid nodig (later in totaalbedrag uiteraard overtoept door Bush jr.). In aantallen is dit nog steeds een record.
- De zaadjes van de radicalisering van de Tories zat bij Thatcher zelf (een bewonderaar van de openlijke xenofoob Enoch Powell), in het bijzonder haar laatste termijn. Hetzelfde gaat op voor Reagan en de GOP, hoewel de casus voor Newt Gingrich (1994) net zo sterk is. Reagan rehabilitateerde willens en wetens deze antisemitische gek. Pat Buchanan was besmeurd geraakt door de Nixon deconfiture maar Reagan maakte deze racistische en antisemitische idioot even Communications Director. Springplank voor de jaren 90.
[ Bericht 3% gewijzigd door #ANONIEM op 05-05-2026 22:43:03 ]
Voor Vietnam had Trump wél een exit-strategie.
Never in the entire history of calming down did anyone ever calm down after being told to calm down.
Een zeer persoonlijke bone spur exit.quote:
Voor Vietnam had Trump wél een exit-strategie.
En zadelde Biden nog even op met een ongecontroleerde Afghanistan exit.
go Marjorie
Trump kan zoiets prima gestuurd hebben alleen ik geloofde MTG voor haar omslag niet en nu nog steeds niet. Ze heeft laten zien dat ze onbetrouwbaar is en over alles kan liegen om relevant te zijn.
Ik denk dat haar teleurstelling in Trump authentiek is... en die schoft is in staat zulke dingen te zeggen over haar zoon en dat het haar schuld is.quote:
Trump kan zoiets prima gestuurd hebben alleen ik geloofde MTG voor haar omslag niet en nu nog steeds niet. Ze heeft laten zien dat ze onbetrouwbaar is en over alles kan liegen om relevant te zijn.
Greene had over een stroom van hatemails van trumpgetrouwen. Trouw tot in den dood. Zij was dat toch niet, uiteindelijk
Ja, ze is zeker een leugenaar. Vooral een hele valse griet, die net als Johnson e.d. heel stoer meelopen met iemand die alle regels aan zijn laars lapt. Toch, wie je ook tegenover Trump zet, Trump is altijd de grootste leugenaar. Geen enkele zin die uit zijn mond komt is waar, daarnaast gedraagt (en voelt) hij zich als een mafiabaas. Dikke kans dat dit dus waar is.quote:
Trump kan zoiets prima gestuurd hebben alleen ik geloofde MTG voor haar omslag niet en nu nog steeds niet. Ze heeft laten zien dat ze onbetrouwbaar is en over alles kan liegen om relevant te zijn.
Het antwoord op de belangrijkste vraag van alle vragen? 42!
