quote:Op maandag 23 maart 2026 15:08 schreef CoolGuy het volgende:
[..]
Dit is géén onderwerp voor R&P. Gewoon niet.
Het heeft veel meer met F&L (of voor mijn part LIF, of met TRU) te maken dan met R&P. Als je alles wat als onderdeel van de menselijke psyche kán worden beschouwd hier bespreekbaar wilt maken, kan R&P net zo goed die twee subfora opslokken.quote:Op woensdag 25 maart 2026 13:24 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik vind persoonlijk spiritualiteit wel heel erg passen bij psychologie, omdat spiritualiteit een onderdeel is van de menselijke psyche. Het gaat daarbij niet om of het wel of niet bestaat, maar hoe je het ervaart.
Dit gaat helemaal over psychose, begrijp ik, niet over spiritualiteit. Da's van een geheel andere orde.quote:Ik denk ook dat hetgeen wat mensen waarnemen tijdens een psychose heel veel zegt over henzelf. Als je bijvoorbeeld in paniek bent omdat je demonen waarneemt, houdt die angst vooral in dat je bang bent voor iets wat jou kwaad wilt doen. Omdat het iets is wat je in de wereld waarin jij leeft niet kent, is het juist om die reden zo beangstigend en overweldigend: je weet niet precies waarmee je te maken hebt, wat de zwakke plekken zijn waar je op moet letten om jezelf te kunnen beschermen - het enige wat je weet, is dat het jou kwaad wilt doen.
Ik denk dat als een goede psycholoog luistert naar wat een client ervaart tijdens een psychose, daar informatie uit kan halen die verband heeft met de kernproblematiek.
Ik was eind 2024 aanwezig bij een presentatie die ging over schizofrenie. (Er werd ook een documentaire getoond waarin 3 mensen met schizofrenie vertelden over hoe zij dat ervaren - ik durf eigenlijk wel met alle zekerheid te stellen dat één van die 3 mensen @:Keep_Walking is, ook omdat ik opmerkelijk veel herkende uit de issues die hij ook hier op het forum heeft gedeeld.) Het ging verder ook over hoe je iemand met schizofrenie zou kunnen kunnen. Wat meestal heel averechts werkt - en dat lijkt mij ook logisch - is als je zegt: "Je ziet dingen die er niet zijn en daarom ben je knettergek!" Voor ieder mens is het heel beangstigend als je niet kan vertrouwen op jouw eigen perceptie. Ik denk dat het het beste werkt als je enerzijds eerlijk bent door te zeggen dat jij niet dezelfde ervaringen hebt als die persoon, maar dat je hem of haar niet veroordeelt op wat hij/zij ervaart. Ik denk dat als jij (oprechte) interesse en nieuwsgierigheid toont met vragen zoals "Kan je mij vertellen wat jij ziet of hoort en wat je erbij voelt?" je daarmee kan bereiken dat die persoon ook nieuwsgierig raakt in hoe jij het ervaart en zodoende bij jou houvast en steun kan vinden om weer grip te krijgen op de realiteit.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik dat in de praktijk erg moeilijk vond. Ik probeerde een buurvrouw te helpen die meerdere keren in een psychose zat: ze was daarbij heel overweldigend en drong haar denkbeelden heel stellig aan mij op. Ik had niet de ruimte om haar te kunnen zeggen dat ik het anders zag. Ze ging ook heel erg van de hak op de tak. Ik vond het daarna erg moeilijk om tegen haar te zeggen dat ik weg moest en andere dingen te doen had, maar anders zou ze de hele dag door blijven gaan met bizarre overtuigingen opdringen waar geen touw aan vast te knopen was. Het moeilijkste vond ik daarbij dat ik wel merkte dat ze bang was voor zichzelf. Ze had seroquel voorgeschreven gekregen en dat middel werkte bij haar heel averechts. Ze kon verder nergens terecht en er was ook geen psychiater die snel bereikbaar was. Het was zo van: "Hier heb je pillen en over 3 weken hebben we weer een afspraak en dan vertel je of je er baat bij hebt. Als je die afspraak vergeet zoals de vorige keer, is de daaropvolgende mogelijkheid pas 12 weken later." Heel trieste situatie. Ze ging expres buurtoverlast veroorzaken in de hoop dat er dan politie zou komen en dat er dan naar haar werd omgekeken. Ik had meerdere keren voor haar de huisarts proberen te bellen en dan werd ik door de assistente afgesnauwd "Ze is een volwassen vrouw die zelf ook kan bellen hoor." Ik heb helaas ook vaker van anderen vernomen dat in de zorg heel snel negatief geoordeeld wordt met aannames, terwijl de werkelijke situatie ernstig is.
Dit slaat echt nergens meer op. Je verkoopt je persoonlijke geloofsovertuigingen alsof het een oplossing is voor psychische problemen.quote:Op woensdag 25 maart 2026 13:24 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik vind persoonlijk spiritualiteit wel heel erg passen bij psychologie, omdat spiritualiteit een onderdeel is van de menselijke psyche. Het gaat daarbij niet om of het wel of niet bestaat, maar hoe je het ervaart.
Ik denk ook dat hetgeen wat mensen waarnemen tijdens een psychose heel veel zegt over henzelf. Als je bijvoorbeeld in paniek bent omdat je demonen waarneemt, houdt die angst vooral in dat je bang bent voor iets wat jou kwaad wilt doen. Omdat het iets is wat je in de wereld waarin jij leeft niet kent, is het juist om die reden zo beangstigend en overweldigend: je weet niet precies waarmee je te maken hebt, wat de zwakke plekken zijn waar je op moet letten om jezelf te kunnen beschermen - het enige wat je weet, is dat het jou kwaad wilt doen.
Ik denk dat als een goede psycholoog luistert naar wat een client ervaart tijdens een psychose, daar informatie uit kan halen die verband heeft met de kernproblematiek.
Ik was eind 2024 aanwezig bij een presentatie die ging over schizofrenie. (Er werd ook een documentaire getoond waarin 3 mensen met schizofrenie vertelden over hoe zij dat ervaren - ik durf eigenlijk wel met alle zekerheid te stellen dat één van die 3 mensen @:Keep_Walking is, ook omdat ik opmerkelijk veel herkende uit de issues die hij ook hier op het forum heeft gedeeld.) Het ging verder ook over hoe je iemand met schizofrenie zou kunnen kunnen. Wat meestal heel averechts werkt - en dat lijkt mij ook logisch - is als je zegt: "Je ziet dingen die er niet zijn en daarom ben je knettergek!" Voor ieder mens is het heel beangstigend als je niet kan vertrouwen op jouw eigen perceptie. Ik denk dat het het beste werkt als je enerzijds eerlijk bent door te zeggen dat jij niet dezelfde ervaringen hebt als die persoon, maar dat je hem of haar niet veroordeelt op wat hij/zij ervaart. Ik denk dat als jij (oprechte) interesse en nieuwsgierigheid toont met vragen zoals "Kan je mij vertellen wat jij ziet of hoort en wat je erbij voelt?" je daarmee kan bereiken dat die persoon ook nieuwsgierig raakt in hoe jij het ervaart en zodoende bij jou houvast en steun kan vinden om weer grip te krijgen op de realiteit.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik dat in de praktijk erg moeilijk vond. Ik probeerde een buurvrouw te helpen die meerdere keren in een psychose zat: ze was daarbij heel overweldigend en drong haar denkbeelden heel stellig aan mij op. Ik had niet de ruimte om haar te kunnen zeggen dat ik het anders zag. Ze ging ook heel erg van de hak op de tak. Ik vond het daarna erg moeilijk om tegen haar te zeggen dat ik weg moest en andere dingen te doen had, maar anders zou ze de hele dag door blijven gaan met bizarre overtuigingen opdringen waar geen touw aan vast te knopen was. Het moeilijkste vond ik daarbij dat ik wel merkte dat ze bang was voor zichzelf. Ze had seroquel voorgeschreven gekregen en dat middel werkte bij haar heel averechts. Ze kon verder nergens terecht en er was ook geen psychiater die snel bereikbaar was. Het was zo van: "Hier heb je pillen en over 3 weken hebben we weer een afspraak en dan vertel je of je er baat bij hebt. Als je die afspraak vergeet zoals de vorige keer, is de daaropvolgende mogelijkheid pas 12 weken later." Heel trieste situatie. Ze ging expres buurtoverlast veroorzaken in de hoop dat er dan politie zou komen en dat er dan naar haar werd omgekeken. Ik had meerdere keren voor haar de huisarts proberen te bellen en dan werd ik door de assistente afgesnauwd "Ze is een volwassen vrouw die zelf ook kan bellen hoor." Ik heb helaas ook vaker van anderen vernomen dat in de zorg heel snel negatief geoordeeld wordt met aannames, terwijl de werkelijke situatie ernstig is.
Vandaag is het weer minder dat klopt, maar geen hagel hier. Wel koud 🥶quote:
Ja klopt, ik was in een documentaire. Heb je Blue Monday van Ingrid Kamerling gezien?quote:Op woensdag 25 maart 2026 13:24 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik vind persoonlijk spiritualiteit wel heel erg passen bij psychologie, omdat spiritualiteit een onderdeel is van de menselijke psyche. Het gaat daarbij niet om of het wel of niet bestaat, maar hoe je het ervaart.
Ik denk ook dat hetgeen wat mensen waarnemen tijdens een psychose heel veel zegt over henzelf. Als je bijvoorbeeld in paniek bent omdat je demonen waarneemt, houdt die angst vooral in dat je bang bent voor iets wat jou kwaad wilt doen. Omdat het iets is wat je in de wereld waarin jij leeft niet kent, is het juist om die reden zo beangstigend en overweldigend: je weet niet precies waarmee je te maken hebt, wat de zwakke plekken zijn waar je op moet letten om jezelf te kunnen beschermen - het enige wat je weet, is dat het jou kwaad wilt doen.
Ik denk dat als een goede psycholoog luistert naar wat een client ervaart tijdens een psychose, daar informatie uit kan halen die verband heeft met de kernproblematiek.
Ik was eind 2024 aanwezig bij een presentatie die ging over schizofrenie. (Er werd ook een documentaire getoond waarin 3 mensen met schizofrenie vertelden over hoe zij dat ervaren - ik durf eigenlijk wel met alle zekerheid te stellen dat één van die 3 mensen @:Keep_Walking is, ook omdat ik opmerkelijk veel herkende uit de issues die hij ook hier op het forum heeft gedeeld.) Het ging verder ook over hoe je iemand met schizofrenie zou kunnen kunnen. Wat meestal heel averechts werkt - en dat lijkt mij ook logisch - is als je zegt: "Je ziet dingen die er niet zijn en daarom ben je knettergek!" Voor ieder mens is het heel beangstigend als je niet kan vertrouwen op jouw eigen perceptie. Ik denk dat het het beste werkt als je enerzijds eerlijk bent door te zeggen dat jij niet dezelfde ervaringen hebt als die persoon, maar dat je hem of haar niet veroordeelt op wat hij/zij ervaart. Ik denk dat als jij (oprechte) interesse en nieuwsgierigheid toont met vragen zoals "Kan je mij vertellen wat jij ziet of hoort en wat je erbij voelt?" je daarmee kan bereiken dat die persoon ook nieuwsgierig raakt in hoe jij het ervaart en zodoende bij jou houvast en steun kan vinden om weer grip te krijgen op de realiteit.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik dat in de praktijk erg moeilijk vond. Ik probeerde een buurvrouw te helpen die meerdere keren in een psychose zat: ze was daarbij heel overweldigend en drong haar denkbeelden heel stellig aan mij op. Ik had niet de ruimte om haar te kunnen zeggen dat ik het anders zag. Ze ging ook heel erg van de hak op de tak. Ik vond het daarna erg moeilijk om tegen haar te zeggen dat ik weg moest en andere dingen te doen had, maar anders zou ze de hele dag door blijven gaan met bizarre overtuigingen opdringen waar geen touw aan vast te knopen was. Het moeilijkste vond ik daarbij dat ik wel merkte dat ze bang was voor zichzelf. Ze had seroquel voorgeschreven gekregen en dat middel werkte bij haar heel averechts. Ze kon verder nergens terecht en er was ook geen psychiater die snel bereikbaar was. Het was zo van: "Hier heb je pillen en over 3 weken hebben we weer een afspraak en dan vertel je of je er baat bij hebt. Als je die afspraak vergeet zoals de vorige keer, is de daaropvolgende mogelijkheid pas 12 weken later." Heel trieste situatie. Ze ging expres buurtoverlast veroorzaken in de hoop dat er dan politie zou komen en dat er dan naar haar werd omgekeken. Ik had meerdere keren voor haar de huisarts proberen te bellen en dan werd ik door de assistente afgesnauwd "Ze is een volwassen vrouw die zelf ook kan bellen hoor." Ik heb helaas ook vaker van anderen vernomen dat in de zorg heel snel negatief geoordeeld wordt met aannames, terwijl de werkelijke situatie ernstig is.
Amen.quote:Op woensdag 25 maart 2026 15:04 schreef Nagelslak het volgende:
[..]
Dit slaat echt nergens meer op. Je verkoopt je persoonlijke geloofsovertuigingen alsof het een oplossing is voor psychische problemen.
Je haalt spiritualiteit, religie en psychose compleet door elkaar. Iemand met een psychose heeft geen behoefte aan verhalen over God, demonen of “paranormale hocus pocus”, maar aan professionele hulp.
Daarnaast ben je ook nog eens tegenstrijdig: je waarschuwt voor contact met het paranormale, terwijl je zelf uitgebreid spirituele ervaringen beschrijft en anderen religieuze adviezen geeft.
En dan iemand aanspreken op “eigen verantwoordelijkheid” bij psychische klachten? Dat laat vooral zien dat je niet begrijpt waar je het over hebt.
Hou je overtuigingen bij jezelf en doe niet alsof dit psychologie is.
Ik zou ook gelijk vragen of hij/zij je boek wil lezen, dat scheelt je weer een post waarbij je moeite moet doen om interesse te veinzen om vervolgens alsnog je eigen langspeelplaat af te kunnen spelen.quote:Op woensdag 25 maart 2026 16:57 schreef Keep_Walking het volgende:
[..]
Ja klopt, ik was in een documentaire. Heb je Blue Monday van Ingrid Kamerling gezien?
Klopt. Het was idd die documentaire. Die werd vertoond als onderdeel van een presentatie over schizofrenie. Het was vooral bedoeld om het menselijke aspect te benadrukken. Er werd bijvoorbeeld uitgelegd dat als iemand ervan overtuigd is dat er een complot wordt gesmeed, er heel veel gedachten aan voorafgaan voordat die persoon op dat punt komt.quote:Op woensdag 25 maart 2026 16:57 schreef Keep_Walking het volgende:
[..]
Ja klopt, ik was in een documentaire. Heb je Blue Monday van Ingrid Kamerling gezien?
Mee eens...quote:Op woensdag 25 maart 2026 14:15 schreef r_one het volgende:
[..]
Het heeft veel meer met F&L (of voor mijn part LIF, of met TRU) te maken dan met R&P. Als je alles wat als onderdeel van de menselijke psyche kán worden beschouwd hier bespreekbaar wilt maken, kan R&P net zo goed die twee subfora opslokken.
Hell, zelfs BNW vindt zijn oorsprong in de menselijke psyche.
Spiritualiteit, religie, helderziendheid, telepathie, paranormale begaafdheid, etc. onder psychologie scharen, vind ik veel te ver gaan.
Ik vind het tof dat je zoveel moeite doet voor hier uitgebreid te posten, dat wil ik eerst even benadrukken.quote:Op woensdag 25 maart 2026 19:24 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Even wat toelichten. Ik begrijp dat ik in mijn bewoording wat drammerig was, waardoor het als opdringen opgevat kon worden.
Spiritualiteit en psychologie
Hier een artikel over spiritualiteit afkomstig van een website over psychologie.
Feit blijft wel dat de meeste mensen houvast en zingeving in hun leven zoeken in bijvoorbeeld een religie. Ook opmerkelijk dat sinds de mensheid bestaat er ook altijd oorlog en bloedvergieten is geweest als groepen mensen daarover van opvattingen verschillen.
Als religie dogmatisch is, denk ik persoonlijk dat het geen spiritualiteit meer is, maar juist wordt gebruikt om vooral zelf niet over het leven en wat daarna komt, te hoeven nadenken.
Bekijk deze YouTube-video
Als iemand weleens Ghost Adventures heeft gezien. Dat beschouw ikzelf als voorbeeld van iets wat alles te maken heeft met paranormale hocus pocus, maar niks met spiritualiteit. Het leek mij in eerste instantie pure afstompende media-sensatie en ik vond het wel grappig om ernaar te kijken op TV, omdat het zo ongelooflijk dom en theatraal is. Maar achter de schermen schijnt ook nogal wat sensatie schuil te gaan zoals criminaliteit en moordcomplotten, dus ik vraag mij af of die mensen knettergek zijn. Ik weet het eigenlijk wel zeker.
Ik ben overigens wel serieus als ik denk dat het korte gebed @:Keep_Walking zou kunnen helpen.
https://www.psychologie.nl/artikel/helpt-bidden/
Dat moet ik 'm idd nageven jaquote:Op woensdag 25 maart 2026 22:00 schreef Lenny77 het volgende:
Ik vind het tof dat je zoveel moeite doet voor hier uitgebreid te posten
Dat doe ik ook. Probeer ik tenminste. Waar moet ik beginnen? In mijn jeugd op Curacao was ik heel onzeker over vrouwen en ben daardoor als volwassene juist gaan overcompenseren door player te zijn. Ik heb daar nu spijt van.quote:Op maandag 30 maart 2026 16:49 schreef Ole het volgende:
Nu juist het moment om je toch kwetsbaar op te stellen. Dat is ook de bedoeling van de 12 stappen. Dat verleden is er, maar daar kun je niks meer aan doen.
Niemand zegt dat het makkelijk zal zijn.
Ik heb al een stappenwerkboek die ik gebruik, maar toch bedankt. Ik heb net met mijn sponsor gebeld en gesproken, die heeft mij complimenten gegeven over hoe goed hij mijn analyse heeft gevonden over de vragen in stap 4.quote:Op maandag 30 maart 2026 17:07 schreef Ole het volgende:
Misschien kan dit je helpen (vanaf pagina 12)
https://12steps4hours.org(...)aling-2021-02-22.pdf
Ja helemaal eens. De reden dat ik geen sponsor wil.quote:Op maandag 30 maart 2026 18:35 schreef nostra het volgende:
Da's dus wel één van de problemen die ik met de 12 stappen heb, dat een loodgieter om de hoek de vaak complexere dubbele-diagnoseproblemen wel even gaat analyseren. En niet alleen analyseren, ook weet hoe je ze oplost.
Mijn sponsor is geen loodgieter hoor, maar dat terzijde. Ik heb een diepe inventarisatie gemaakt van mijn gevoelens die ik moeite heb toe te laten en dat uitgebreid met mijn sponsor besproken vandaag. Dat is toch goed?quote:Op maandag 30 maart 2026 18:35 schreef nostra het volgende:
Da's dus wel één van de problemen die ik met de 12 stappen heb, dat een loodgieter om de hoek de vaak complexere dubbele-diagnoseproblemen wel even gaat analyseren. En niet alleen analyseren, ook weet hoe je ze oplost.
Voel je je verheven boven loodgieters?quote:Op maandag 30 maart 2026 18:41 schreef Ole het volgende:
[..]
Ja helemaal eens. De reden dat ik geen sponsor wil.
Ja, dat is goed, alleen leidt zo'n inventarisatie vaak tot de blootlegging van een onderliggend psychisch probleem, aandoening of trauma en is de behandeling daarvan naar mijn mening beter af in handen van een professional, in plaats van iemand die zich alleen maar op de symptomen daarvan - en feitelijk maar één: copingmechanisme door middelenmisbruik - richt.quote:Op maandag 30 maart 2026 19:15 schreef Keep_Walking het volgende:
[..]
Mijn sponsor is geen loodgieter hoor, maar dat terzijde. Ik heb een diepe inventarisatie gemaakt van mijn gevoelens die ik moeite heb toe te laten en dat uitgebreid met mijn sponsor besproken vandaag. Dat is toch goed?
In tegendeel! Als ik een loodgieter nodig heb wil ik een vakman. Als ik psychische problemen heb wil ik ook iemand die daar voor opgeleid is en zijn vak verstaat.quote:Op maandag 30 maart 2026 19:16 schreef Keep_Walking het volgende:
[..]
Voel je je verheven boven loodgieters?
Een week of 2 geleden ging het nog om gevoelens van wrok toch?!quote:Op maandag 6 april 2026 21:30 schreef Keep_Walking het volgende:
Ik heb stap 4 verder afgewerkt en met mijn sponsor besproken. Het ging over mijn gevoelens zoals schaamte, schuld en verdriet. Ik voel heel veel verdriet en schaam mij voor mijn fouten. Ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf en schuld die ik draag voor mijn gedrag. Volgende week ben ik jarig en dan wil mijn oom mij spreken, heeft hij toegezegd aan mijn neef. Ook heb ik mijn familie gebeld en voicemail ingesproken waarin ik smeek voor vergiffenis en steun. Vandaag is Pasen en ik voel me heel eenzaam, want mijn familie spreekt mij niet.
Mijn familie heeft ook heel veel fouten gemaakt bij mij en mijn moeder hoor. Ik sta in mijn recht om boos te zijn en te eisen bij hen. Ook juridisch.quote:Op maandag 6 april 2026 22:37 schreef r_one het volgende:
[..]
Een week of 2 geleden ging het nog om gevoelens van wrok toch?!
Ik hoop voor jou dat je smeekbede gehoord wordt. Als dat zo is: neem genoegen met een vinger, pak niet meteen de hele hand. En 'eis' vooral niet wat!
Nog anderhalf uur en Pasen is alweer voorbij. Dan heb je het overleefd.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |