quote:
Op zondag 2 november 2025 21:34 schreef Joopklepzeiker het volgende:[..]
En jij bent te dom, want de situatie die jij beschrijft is achterhouden van bewijs.
Het OM is verplicht om al het materiaal aan de rechter te laten zien of ze het nou zelf willen of niet.
tldr; Nope, het OM is niet verplicht de verdachte te ontlasten door naar (het of een) tegenbewijs te zoeken.
Het OM moet ter zake wel goed onderzoek doen en imo niet de rapportage van een hoogleraar of de andere (leef)omstandigheden van het gezin - die de verdachte kan ontlasten - buiten beschouwing laten.
Het OM doet onderzoek dat er sprake was van ontucht en niet dat het iets anders kan zijn geweest. En dan begint het bekend OM probleem dat eenmaal op die koers ingezet, zij dat dan ook maar - desnoods met kroongetuigen

- moet zien te leveren.
De advocaten van Borsato merkten op dat volgens hun, niet al het mogelijk ontlastend materiaal meegenomen in de bewijsvoering. Iets dat dan gebruikelijke vragen oproept over de volledigheid van het onderzoek (door het OM).
Al was het maar dat daags voor de rechtszaak begon, ineens als een duveltje uit een doosje; 500uur aan tapgesprekken opdoken die volgens het OM zg. niet relevant zijn.
Het OM kan mogelijk stellen dat die gesprekken na de periode van het vermeende misdrijf hebben plaatsgevonden en daarom niet relevant zijn voor het moment dat het misdrijf zou hebben plaatsgevonden.
Het OM - die de bewijslast heeft - neemt hiermee het bekende bewijsrisico.
Waarbij (lang verhaal) de verdediging alleen maar hoeft aan te tonen dat aangevoerde het bewijs van het OM bij de rechter in zijn totaliteit, bv. onvolledig of onjuist in motief is gepresenteerd (of gepositioneerd).
Relevant kan zijn of ergens in gesprekken een wens om andere redenen is dan de "erkenning" die het vermeende slachtoffer wil verkrijgen. Dit nog even los
of of er sprake zou zijn van ontucht.
Het is ook precies de reden dat de omstandigheden van een verdenking, in bepaalde zedenzaken waar feitelijk bewijs ontbreekt (het ene woord is tegen het andere), relevant worden.
Zeker wanneer het gaat om relaties, interpretaties, gevoelens, belevingen en benadrukking van duidingen.
Wat het OM lijkt te doen, is een zaak neerzetten dat aannemelijk moet maken dat het (grensoverschrijdende) gedrag van Borsato dusdanig verwerpelijk is dat de aanklacht ontucht er dus ook is (omdat het dagboekje als enig - ? - ingebracht "bewijs" die waarde kan duiden).
Wanneer men accepteert dat het dagboekje,
het bewijs vormt; worden de uitgelichte gedragingen, immers de ondersteuning daarvan.
Probleem is echter dat uit het één, het ander lijkt voort te komen.
Gedragingen waren gangbaar en pas achteraf - wanneer precies opgetekend ? - gekenmerkt als zijnde ontucht. Waar ik benieuwd naar zou zijn, is de chronologische tijdlijn van het ongenoegen en de bewijsfragmenten.
De klacht werd bv pas ingezet door "moeder" nadat de onderlinge verhoudingen verstoord raakte(n) en een aangifte pas jaren later zijn beslag kreeg. De vraag zou voor mij ook zijn, wat het vermeende slachtoffer dreef om deze zaken te beschrijven ? Waarbij dit ter discussie stellen altijd glad ijs wordt omdat immers een aangedaan slachtoffer meestal het pleidooi heeft.
Wanneer verdediging de (leef)omstandigheden niet als als factor mag/kan inbrengen, die het OM hier (bewust?) lijkt te negeren, kan de rechter niet anders dan (eenzijdig) de uitspraak doen op grond van het aangevoerde bewijs.
Probleem is verder dat gedragingen nooit zijn te ontkennen, hoe zij zeer zij ook anders in dat doel hebben plaatsgevonden.
[ Bericht 0% gewijzigd door Vallon op 02-11-2025 23:21:42 ]