IPCC rapport 2021 #4 een prachtige toekomst

quote:

Op maandag 1 juni 2026 12:25 schreef Bondsrepubliek het volgende:

[..]
Ik denk niet dat het Westen zichzelf buitenspel zet als het zelfvoorzienend is geworden op energie gebied. Grootmacht China denkt ook zo daar dat land de grootste investeerder is in groene energie en technologie. Maar dat moet je dus wel afdwingen als overheid. Want als iets het neoliberale experiment ons heeft geleerd is dat de markt niet vanzelf het algemeen belang prioriteit geeft. We kunnen niet morgen al helemaal zonder fossiel maar je kan als overheid wel afdwingen dat het in de toekomst moet gebeuren. Bijvoorbeeld over 25 jaar wat Gerrit Hiemstra voorstelde in Buitenhof. Dan kunnen landen daar alvast naartoe werken als er een helder doel ligt. Het alternatief is een onleefbaar wordende planeet. Als je als gevolg van de klimaatopwarming vooral bezig bent met dijken aanleggen en verstevigen, bosbranden bestrijden, mensen behandelen die door de hitte zijn bezweken, voorkomen dat oogsten mislukken en enzovoorts dan komt er van geopolitieke ambities al helemaal niks terecht.

quote:

Op maandag 1 juni 2026 12:36 schreef Perrin het volgende:

[..]

Zelfvoorzienend op energiegebied: we zijn daar gewoon nog lang niet. Niet technisch in de zin van ideeën of potentieel, maar in de zin van uitvoering: netcongestie, trage vergunningen, hoge investeringskosten, afhankelijkheid van externe toeleveringsketens en politieke fragmentatie binnen Europa maken het tempo van die transitie structureel veel lager dan de ambitie veronderstelt of misschien de realiteit van ons vereist.

China investeert inderdaad massaal in groene energie, maar dat gebeurt binnen een totaal ander systeem: gecentraliseerde planning, snelle infrastructuuruitrol en minder interne besluitvertraging. Europa heeft die coördinatiekracht niet op dezelfde manier, en dat is precies waarom 'gewoon afdwingen met een duidelijk doel' in de praktijk veel complexer is dan het klinkt.

...

En precies daarom is het risico in Europa niet dat we te weinig doelen hebben, maar dat we doen alsof het stellen van een doel hetzelfde is als het realiseren ervan. De echte uitdaging zit niet in het formuleren van dit soort 2050-scenario's, maar in het versnellen van vergunningen, industriebeleid en investeringscapaciteit en uitvoering in het hier en nu.

Dat is misschien minder elegant dan een strak einddoel, maar wel de werkelijkheid waar veel beleid nu op stukloopt.

quote:

Op maandag 1 juni 2026 17:11 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Is niet de EU juist opgericht om wel als eenheid juist dit soort grote projecten beter uit te kunnen voeren? Maar het verzandt elke keer weer in politiek gesteggel. Er had al lang een hogesnelheids treinen net moeten liggen waarmee alle hoofdsteden en andere belangrijke steden verbonden waren. Technisch mogelijk (kijk naar Japan en China), maar het verzandt hier in politieke strijd, vergunnings-gesteggel, en dat alles opgestookt door lobbyende belangengroepen die zoiets niet zien zitten. Zo ook met een langetermijn-visie op basis energie-onafhankelijkheid, en wanneer het op dat soort dingen aankomt, zijn er ook partijen buiten de EU die hun vinger in de pap roeren om dat tegen te werken.

quote:

The EU’s Climate No Change

By Andrew Stuttaford

In a new article on the site, John Gustavsson discusses the EU’s reluctance to back down from its green new deal. As he notes, despite the harm that its climate policies have inflicted and is inflicting on the bloc’s economy, Brussels has not taken advantage of various potential off-ramps (for example in the wake of Russia’s full-scale invasion of Ukraine) that would have provided an excellent face-saving excuse for a change in direction.

To be fair, Brussels has acknowledged economic reality more than is sometimes realized. These have included its acceptance (with caveats) of nuclear energy as green, agreeing to interim delays in the pace of decarbonization, and concessions to the agricultural sector. Next up may be more flexibility with regard to the timing of the EV mandate. Good, good, but like Brussels’s other concessions this will be too little, too late.

The broader project rolls on. As Gustavsson explains, there are good reasons why:

Environmentalism is a convenient ideology for those who wish to transfer power to the state, as it provides justification for the state’s expansion. In Europe, however, environmentalism is chiefly not used to transfer power from the voters to the state, but from the states to the European Union. For a supranational organization whose founding treaty infamously states that it is to strive to be an “ever-closer union,” hardly any excuse for centralization is ever passed by.

Indeed not. And if a policy leads to a crisis, Brussels does not necessarily see that as bad. As Jean Monnet, the EU’s most important founding father, declared, “Europe will be forged in crises, and will be the sum of the solutions adopted for those crises.”

He was right. Monnet knew that there was little or no popular support for the march to a federal or confederal Europe, and he expected national politicians to reflect that attitude, partly out of self-interest. Why, with the exception of those who dreamt of some grander European role, would they want to hand over their power to Brussels? A crisis, however, might be “beneficial” by “forcing” such leaders to bend the knee. And so, from the near meltdown of the eurozone to Covid, it has proved. The answer to many of the woes that the EU has inflicted upon the continent has a way of being “more Europe.” Give that arsonist another match!

The essence of “ever closer union” is its direction. There can be pauses along the way, but the process of integration can never be allowed to go into reverse. With the exception of Brexit (and, arguably, an earlier compromise stitched up after a massive row with Charles de Gaulle) it never has. Once a “competence” has passed from the national to the EU level, it isn’t handed back.

Gustavsson rightly notes that the EU’s climatism is proving increasingly unpopular (“on paper, most voters did support the idea of climate transition. But supporting an idea is different from actually paying the price.”). That unpopularity will only increase as the damage inflicted by the new deal increases. As for the new “green” jobs that the transition was supposed to produce, they have mainly ended up in China.

Gustavsson:

China has ascended as a dominating force in green industries like solar panels and — worse for the EU — batteries and electric vehicles. Automobile exports are now dropping fast. From 2008 to 2023, over 2.3 million European manufacturing jobs were lost, compared to “only” around 800,000 in the United States during that time period.

So where does this end up? Gustavsson foresees a moment that the EU’s leadership will be forced to admit that the bloc has gone down the wrong path. I’m not so convinced. The political damage to “the project” that would ensue from such a confession could be enormous, a factor to which Gustavsson alludes.

If I had to guess, Brussels will press on with the main thrust of its climate policy while making further tactical adjustments along the way. More important, I suspect that it will, as has been the case in other areas (above all, perhaps when it comes to fiscal discipline), tacitly accept far more backsliding than it will admit aloud.

Will that be enough to stave off a political and economic crisis? Quite possibly not. And there is no guarantee that such a crisis will be “beneficial” — at least as Brussels interprets that term.

quote:

Oceanen staan onder steeds grotere druk door 3 verschillende stressfactoren: "Komen in ademnood"

Onze oceanen staan onder een "steeds grotere druk" door menselijke activiteiten. Dat melden de Verenigde Naties in een nieuw groot rapport over de wereldzeeën. Gisteren, op Wereldoceaandag, bleek uit de Starfish-barometer al dat 8,6 procent van de planten- en diersoorten in zee met uitsterven bedreigd zijn. Grote stressfactoren zijn overbevissing, vervuiling en de klimaatopwarming.

Michaël Torfs
Gepubliceerd:
di 09 jun. 17u22

Het uitgebreide VN-rapport (officieel de World Ocean Assessment) is nog maar het derde in zijn soort. Het vorige dateert van 5 jaar geleden. Er werkten zowat 600 wetenschappers uit 86 verschillende landen aan mee. Het huidige rapport gaat over de periode 2021-2025.

"Het VN-rapport noemt 3 grote stressfactoren: de overbevissing, de vervuiling in haar vele facetten en de klimaatverandering," vat Jan Mees van het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) samen. "De klimaatopwarming veroorzaakt een zuurstoftekort, waardoor de oceaan letterlijk in ademnood komt".

De 3 factoren maken elkaar erger, vertelt Mees, want overbevissing leidt bijvoorbeeld tot extra stress voor soorten die door de warmere wateren sowieso al in de problemen komen.

Het zal er dus op aankomen de 3 voornaamste stressfactoren aan te pakken. "Bij vervuiling denk ik aan hormoonverstoorders en chemische vervuiling van het zeewater, en uiteraard ook aan de plasticvervuiling." Niet eenvoudig, maar Mees blijft hoopvol. "De mens heeft al bewezen vervuiling te kunnen aanpakken."

De overbevissing aanpakken wordt geen eenvoudig verhaal. Het is moeilijk te reguleren en je zit er met een sterke lobby, zegt Mees. "Bovendien zit het probleem vaak in volle zee, in internationale wateren die toch nog altijd een beetje het Wilde Westen zijn (door het gebrek aan regelgeving, nvdr.)."

Mees kijkt daarom hoopvol naar het Oceaanverdrag dat onlangs in werking is getreden. Dat verdrag zou, door middel van beschermde zones, wat meer bescherming moeten bieden aan het zeeleven. Zo zou er in bepaalde gebieden niet meer gevist mogen worden.

Maar het creëren van de zogenoemde MPA's (Marine Protected Areas of beschermde gebieden in zee) zal nog even tijd vragen, en er rijzen nu al vragen over wie dat allemaal kan gaan controleren (en hoe).

Mees vreest dat het Oceaanverdrag wel eens te weinig garanties zou kunnen bieden. Het is daarom belangrijk om de wereldgemeenschap te wijzen op een gebrek aan ethiek in de grote industriële visserij, zegt hij.

Krill
Voor die overbevissing ziet Mees nieuwe problemen opduiken.

"Industriële visserij put delen van de oceaan steeds verder uit. Het vissen gebeurt almaar verder van land en dieper onder de waterspiegel. Zo wordt er massaal gevist op krill (kleine garnaalachtige zeediertjes die een belangrijke schakel vormen in de voedselketen). Tegelijk wordt er nu ook tussen 200 en 1.000 meter diep gevist. Daarbij wordt een grote biomassa weggenomen. Die wordt dan op het schip verwerkt tot visolie of vismeel."

Koolstofpomp aanzwengelen
De laatste factor is de klimaatverandering. De temperatuur van de oceaan stijgt, en er doen zich meer mariene hittegolven voor, waarbij het zeewater op bepaalde plekken veel warmer wordt dan normaal.

Zo bleek onlangs nog dat het water in het westen van de Middellandse Zee zowat 2 graden warmer is dan normaal. Te warm zeewater kan leiden tot onder meer (massale) vissterfte en migratie van soorten.

"Het klimaat is een grote bezorgdheid. Maar we moeten optimistisch blijven over de energietransitie. Het zal ook belangrijk zijn om de biomassa opnieuw te laten toenemen in zee. Als we die op het niveau kunnen krijgen van voor de industriële periode, dan kan al dat zeeleven weer beter de rol opnemen van koolstofpomp. Laten we hopen dat het oceaanverdrag ook daar een beetje het verschil kan maken."

Via de koolstofpomp wordt CO2 door de oceaan uit de atmosfeer gehaald en naar de zeebodem geleid, waar de CO2 voor lange tijd veilig opgeslagen blijft. Dat gebeurt door natuurlijke processen, bijvoorbeeld wanneer het minuscule fytoplankton CO2 opneemt en daarna door een natuurlijk proces naar de oceaanbodem zinkt.

Starfish-barometer
Een van de conclusies is voorts dat de zeespiegel steeds sneller stijgt, ongeveer 2 keer sneller dan enkele decennia geleden. Uit de Starfish-barometer blijkt dat 84,4 procent van de koraalriffen, die hotspots zijn van biodiversiteit, in die mate hittestress ondervinden dat ze kunnen afsterven.

1.685 van de bijna 20.000 beoordeelde planten- en diersoorten in zee hebben intussen de status "bedreigd met uitsterven" meegekregen. Raadpleeg hier de volledige Starfish-barometer.

De rol van de oceaan?
De rol van de oceanen is groter dan we soms denken. Zo speelden bacteriën uit de diepzeebodem een belangrijke rol in de strijd tegen Covid-19. Er zijn ook nog heel wat onontdekte planten- en diersoorten: over de diepzee weten we nog heel weinig. Oceanen zorgen mee voor de productie van zuurstof. Eenvoudig gezegd: ongeveer 1 op de 2 keer dat we inademen, gaat het om zuurstof van de zee.

De oceanen nemen voorts 90 procent op van de extra warmte door het broeikaseffect, en ongeveer 30 procent van de door de mens uitgestoten CO2. Maar dat blijft niet zonder gevolg: de oceanen verzuren, en omdat ze warmer worden is er meer kans op extreem weer. Door de opwarming daalt het zuurstofgehalte.

Juni is traditioneel de maand waarin zee en oceaan in de belangstelling staan, met dit jaar verschillende rapporten die uitkomen. Van 16 tot 18 juni is er ook nog een oceaantop in Kenia.

quote:

A mysterious ‘cold blob’ in the ocean has puzzled scientists. A new study says it’s an ominous sign

quote:

In the North Atlantic Ocean, south of Greenland and Iceland, a large patch of water is doing something very strange. While the rest of the ocean heats up, it’s been getting colder. A new study says it has the answer to this mystery — and it’s an ominous sign the world is hurtling toward one of the most alarming climate tipping points.

The swath of ocean — dubbed the “cold blob” or “warming hole” — has cooled by nearly 1 degree Celsius (1.8 Fahrenheit) since 1900.

Scientists have long debated whether this anomaly is driven by heat loss from the ocean surface due to changes to winds and clouds, or whether it’s a signal of the weakening of a critical system of ocean currents, which transports heat. The new research concludes it’s the latter, and the finding points to a worrying future.

The Atlantic Meridional Overturning Circulation, or AMOC, works like a vast ocean conveyor belt, pulling warm water from the tropics to the Northern Hemisphere, where it cools, sinks and flows back south.

A raft of research suggests this system is weakening as human-driven global warming melts ice and causes a surge of freshwater into the ocean, disrupting the AMOC’s delicate balance of heat and salinity. Some scientists warn the AMOC is heading toward a tipping point, potentially as early at this century, which would mean a future collapse is locked in.

An AMOC shutdown would be a global catastrophe, causing accelerated sea level rise on the US East Coast, plunging Europe into a winter deep freeze and shifting the monsoon in Africa, driving prolonged droughts.

quote:

Jonathan Baker, a senior climate scientist at the UK Met Office, agreed, telling CNN "I would view this study as adding evidence for an AMOC contribution to the cold blob, rather than definitively settling the question."

quote:

Recordtemperatuur tijdens winter op Antarctica: 20 graden warmer dan gemiddeld

13 jun 2026 om 12:50
Update: 2 uur geleden


Op Antarctica zijn vorige week temperaturen gemeten van boven de 15 graden, terwijl het daar nu winter is. Recordtemperaturen houden al weken aan bij de Zuidpool, waardoor er veel minder ijs is dan gemiddeld.


De temperatuur van 15,4 graden werd gemeten bij een Argentijnse onderzoeksbasis, meldt persbureau AFP. Dat is ruim 20 graden meer dan gemiddeld in deze tijd van het jaar. Op Antarctica, dat op het zuidelijk halfrond ligt, is het momenteel winter.

Het is deze winter al veel langer te warm op Antarctica. Ook andere bases registreerden uitzonderlijk hoge temperaturen. Het vorige record voor deze periode lag op 13,3 graden en dateert uit 1998.

Onderzoeker Raúl Cordero, die ook verbonden is aan de Rijksuniversiteit Groningen, zegt tegen AFP dat de hoge temperatuur de opwarmende trend bevestigt. Hij stelt dat dit soort hittegolven als gevolg van de klimaatcrisis veel vaker zullen voorkomen als er geen drastische actie komt om verdere opwarming tegen te gaan.

Grote delen van Antarctica zijn momenteel ijsvrij. Dat komt behalve door de hoge temperaturen ook doordat er veel regen is gevallen in plaats van sneeuw. Dat heeft volgens experts gevolgen voor de dieren op Antarctica, zoals de pinguïnkolonies, maar ook voor mensen die op het continent werken in onderzoekscentra.

The Guardian meldde eerder deze week dat "een stuk ijs zo groot als Frankrijk" ontbreekt voor de kust van Antarctica in vergelijking met de gemiddelde ijsoppervlakten. Op satellietbeelden is te zien dat de Bellingshausenzee, die rond deze tijd van het jaar doorgaans volledig bevroren is, bijna volledig ijsvrij is.

quote:

Gerrit Hiemstra over klimaat: 'We dweilen met de kraan open, maar die moet dicht'

25 jul 2026, 17:41
Michiel Princen


De beelden van natuurbranden in Zuid-Europa komen dagelijks bij ons binnen. Vakantiegangers hebben stress, bossen gaan in vlammen op, rivieren staan zorgwekkend laag. "Het is volstrekt helder wat we eraan kunnen doen", zegt klimaatexpert Gerrit Hiemstra.

Oranje, rode en donkergrijze rookpluimen boven grote delen van Zuid-Europese bossen geven de hemel een onheilspellende gloed. Toeristen op hun nabijgelegen vakantieadres checken noodgedwongen websites voor reisadviezen of ze nog veilig op hun camping of in hun appartement kunnen blijven, of dat ze moeten vertrekken. Natuurbranden op Nederlandse bodem zijn nu even op de achtergrond geraakt, maar ook hier gaan we na het weekend weer een tropisch warme week tegemoet zonder neerslag van betekenis.

Al jaren gewaarschuwd
De vele extreme weersomstandigheden zijn een dagelijks gespreksonderwerp. "Het gesprek daarover blijft echter vaak steken in praktische dingen", zegt klimaatdeskundige en voormalig weerman Gerrit Hiemstra. "We praten over het wel of niet aanschaffen van airconditioning thuis of hoe we moeten omgaan met een bosbrand tijdens de vakantie", zegt hij, maar: "We gaan onvoldoende het gesprek met elkaar aan wat hier echt aan de hand is, wat de oorzaak is. En ook wat we zelf kunnen doen en wat we van onze overheid nodig hebben om verdere klimaatverandering tegen te gaan."

"Dit is wel wat we jarenlang hebben zien aankomen: de bosbranden, de droogvallende rivieren en kanalen, het Twentekanaal dat dicht moet vanwege de droogte. Hier hebben wetenschappers jaren voor gewaarschuwd. En nu is het dan zover, nu zitten we er met z'n allen middenin. Nou gefeliciteerd!"

Emotie zit in de weg
"Kijk, klimaatverandering is in wezen een technisch probleem, het is een reactie van het klimaat op de toename van broeikasgassen in de atmosfeer als gevolg van menselijke activiteit. We dweilen met de kraan open, maar die kraan moet dicht. Er is een oplossing: stoppen met fossiele brandstoffen. Daar is niets onduidelijks aan. Maar het is wel heel complex hoe we daar komen."

Want, zegt Hiemstra, dan doemen ook gelijk grote economische belangen op die ons verhinderen dat we stappen zetten. En emoties. "Verandering roept veel emotie op en bij moeten veranderen zien mensen vooral risico's. Je weet wat je hebt, je weet niet wat je erbij wint als je verandert. Tussen weten en veranderen, tussen ratio en emotie, zit een groot verschil." Het is angst voor het onbekende die veel mensen tegenhoudt, of waardoor ze liever wegkijken, zegt Hiemstra.

Geld en regelgeving
"Twee dingen zouden mensen heel erg helpen om te veranderen", zegt Hiemstra.

"Dat zijn geld en regelgeving. Nederlanders bewegen vaak pas als er een prijsimpuls is. Wat dat betreft moeten we Trump dankbaar zijn, want de benzineprijs is nu zo hoog dat mensen massaal overstappen op elektrisch rijden. Als er geld te verdienen of te besparen is, dan valt het met de emotie ineens mee."

Politieke vertraging
De overheid kan mensen heel erg helpen met financiële hulp, zegt Hiemstra. Denk aan hulp bij de verduurzaming van je huis, het stimuleren van de overstap naar een elektrische auto of de aanschaf van zonnepanelen. De subsidieregelingen die er zijn vooral niet afschaffen. "Maar dan moet de overheid wel willen. We hebben een conservatieve regering, die we zelf hebben gekozen, die de hele tijd kijkt naar draagvlak onder de kiezers, of beter gezegd: het vermeende draagvlak. En dat zet ons op achterstand, dat zorgt voor een enorme vertraging in de politieke reactie die nu nodig is om verdere klimaatverandering tegen te gaan."

Wordt dit het beeld van de komende jaren? "Jazeker. En het gaat helaas nog veel intenser worden, veel erger en frequenter. Die kant gaat het op, dat komt uit alle modellen. Dus ja, al die natuurbranden zijn het nieuwe normaal, maar het is niet de bedoeling dat we schouderophalend op dat toekomstperspectief reageren", besluit Hiemstra. "Er zijn heel veel mensen die in de natuurbranden en de droogte in de rivieren wel voldoende signalen zien dat we meer moeten doen, dat we moeten veranderen."

quote:

Op zondag 26 juli 2026 17:36 schreef Bondsrepubliek het volgende:
at zijn geld en regelgeving. Nederlanders bewegen vaak pas als er een prijsimpuls is. Wat dat betreft moeten we Trump dankbaar zijn, want de benzineprijs is nu zo hoog dat mensen massaal overstappen op elektrisch rijden. Als er geld te verdienen of te besparen is, dan valt het met de emotie ineens mee.

quote:

Op zondag 26 juli 2026 17:51 schreef nostra het volgende:

[..]
Ja, die paar EV's die wat Nederlandse middle managers aanschaffen wegen wel op tegen de totale deregulatie in de VS.

quote:

Op maandag 1 juni 2026 17:11 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Is niet de EU juist opgericht om wel als eenheid juist dit soort grote projecten beter uit te kunnen voeren?

quote:

AI-overzicht
De Europese Unie (EU) is een unieke politieke en economische samenwerking tussen 27 Europese landen.

De hoofddoelen van de EU zijn het bevorderen van vrede, het welzijn van burgers en eerlijke samenwerking.

Wat is de EU?
Samenwerking:
27 lidstaten die samen afspraken maken en wetten opstellen.
Vrijheid:
Reizen, wonen en werken in een groot deel van Europa zonder strenge grenscontroles (Schengen).
Economie:
Een interne markt waarin goederen en geld vrij kunnen bewegen. Veel landen gebruiken ook dezelfde munt, de euro

quote:

Op zondag 26 juli 2026 18:40 schreef Perrin het volgende:

[..]
Terwijl we rechts worden ingehaald door China (en India).

[ afbeelding ]

quote:

AI-overzicht
Om zeewater één graad Celsius te laten opwarmen, moeten de watermoleculen gemiddeld slechts 0,17% sneller gaan bewegen.
Dit komt doordat temperatuur een directe maat is voor de gemiddelde kinetische energie (beweging) van moleculen op de absolute temperatuurschaal (Kelvin).
De Natuurkundige Berekening
De gemiddelde temperatuur van het oppervlaktewater van de oceanen ligt rond de 17 °C. In de natuurkunde rekenen we met de absolute temperatuur in Kelvin (K).

NRC - Nieuws, achtergronden en onderzoeksjournalistiek
Begintemperatuur: 17C = 290,15 K
Eindtemperatuur: 18c = 291,15 K
Toename in energie: De totale kinetische energie van de moleculen stijgt met de verhouding van de temperaturen: , wat neerkomt op een stijging van 0,34% in energie.

quote:

De oceaan is warmer dan ooit: '
Elke seconde neemt het de energie van vijf atoombommen in zich op'

Klimaatwetenschap Het zeewater wereldwijd wordt warmer en warmer, bevestigt een nieuw Europees rapport. En de temperatuurstijging zal zich blijven voortzetten. ,,Het is een ramp in slow motion."

Nee, het komt absoluut niet als een verrassing, zegt Gert-Jan Reichart, hoofd Ocean Systems bij het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) over het temperatuurrecord van de wereldzeeën.
Als marien geoloog en paleo-oceanograaf houdt hij zich al dertig jaar bezig met de opwarming van de oceaan.
We weten allang dat als je het hebt over de opwarming van de aarde, dat 95 procent van het broeikasgaseffect wordt opgenomen door de oceaan."