Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #12

Ik herken dat andersom. Ik kan (en wil) echt geen dingen uit m’n hoofd leren. Op inzicht haalde ik alles, maar echt geleerd of gestudeerd heb ik nooit. Met uitleg op college en dan een keer oefenen met statistiek berekeningen en verder logisch nadenken heb ik m’n gymnasium en later MSc gehaald zonder problemen.

Inzicht heeft mij gered, als ik het van motivatie of leren had moeten hebben, had ik niks gehaald.

En ja, hb hier.

Ik heb door de diagnostiek bij mijn kind wel geleerd dat ik zelf (ook) een enorm top down leren ben. Geef me alsjeblieft regels en feiten en dan kan ik van daaruit verder. Dan kan ik ook prima dingen stampen en onthouden. Zo kan ik alle Duitse grammaticaregels nog oplepelen, naamvallen, vervoegingen etc. Gewoon omdat het in mijn hoofd logisch is. Ik was goed in zowel talen als exact, want regelmaat. Met zaakvakken kon ik niets want daarin ontbrak de structuur.

In de loop der jaren heb ik zelf wel geleerd die aan te brengen. Superhandig in mijn werk en ik kan bijvoorbeeld ook snel teksten schrijven als ik weet waar ik heen wil. In mijn managementtaken kom ik niet vooruit als ik niet overzie hoe de situatie in elkaar zit. Ik heb wel geleerd om te omarmen dat ik nu eenmaal zo denk (en op te koop toe te nemen dat mijn vrouw me regelmatig uitlacht als ik gefrustreerd ben omdat ik het niet snap )

Geen idee trouwens van m'n IQ, gaan we ook niet meer achter komen

[ Bericht 8% gewijzigd door Clubsoda op 19-03-2025 20:48:23 ]

Ik ben zelf uhb getest. Heb sinds een paar maanden een nieuwe baan waarbij ik mijn brein mag inzetten. Ik word daar zo vrolijk van! Het is voor het eerst dat ik voel dat ik “aan sta”. Ik mag de hele dag nadenken, puzzels oplossen, dingen uitzoeken… het is geweldig! Ik krijg er ook echt energie van.

quote:

Op woensdag 19 maart 2025 20:43 schreef Clubsoda het volgende:
Ik heb door de diagnostiek bij mijn kind wel geleerd dat ik zelf (ook) een enorm top down leren ben. Geef me alsjeblieft regels en feiten en dan kan ik van daaruit verder. Dan kan ik ook prima dingen stampen en onthouden. Zo kan ik alle Duitse grammaticaregels nog oplepelen, naamvallen, vervoegingen etc. Gewoon omdat het in mijn hoofd logisch is. Ik was goed in zowel talen als exact, want regelmaat. Met zaakvakken kon ik niets want daarin ontbrak de structuur.

In de loop der jaren heb ik zelf wel geleerd die aan te brengen. Superhandig in mijn werk en ik kan bijvoorbeeld ook snel teksten schrijven als ik weet waar ik heen wil. In mijn managementtaken kom ik niet vooruit als ik niet overzie hoe de situatie in elkaar zit. Ik heb wel geleerd om te omarmen dat ik nu eenmaal zo denk (en op te koop toe te nemen dat mijn vrouw me regelmatig uitlacht als ik gefrustreerd ben omdat ik het niet snap )

Geen idee trouwens van m'n IQ, gaan we ook niet meer achter komen

Ja, dit herken ik ook wel. Als het me duidelijk is in welk kader ik mag werken, dan ga ik ook als de brandweer. Maar ik denk dan vaak ook weer aan dingen waar andere mensen totaal niet over nagedacht hebben. Soms heel wenselijk, want anderen zeggen dan ‘oh, wat fijn dat jij dat onthouden / scherp hebt, want anders was het bij niemand (meer) bekend’, en soms frustreert het anderen, omdat het er totaal niet toe doet. Ik heb ook een heel goed geheugen voor verschillende ‘nutteloze’ zaken. Mijn dochter is nu dus precies zo, die weet letterlijk nog welke kleur de glijbaan had in het restaurant waar we in april 2024 gingen eten met oma. Dat soort dingen. En ze heeft altijd gelijk. Mijn man wordt helemaal gek van ons.

quote:

Op woensdag 19 maart 2025 20:51 schreef MevrouwCactus het volgende:
Ik ben zelf uhb getest. Heb sinds een paar maanden een nieuwe baan waarbij ik mijn brein mag inzetten. Ik word daar zo vrolijk van! Het is voor het eerst dat ik voel dat ik “aan sta”. Ik mag de hele dag nadenken, puzzels oplossen, dingen uitzoeken… het is geweldig! Ik krijg er ook echt energie van.

Mag ik vragen wat voor soort baan dit is? Want het klinkt als dingen die ik ook graag zou doen maar in mijn huidige baan niet vind.

Tevens hoi ik lees hier ook mee.
Geen hb kind, wel interessant onderwerp. En ik herken ook wel redelijk wat, zowel van problemen waar jullie kinderen tegenaan lopen van mijn broertje, als van de recente posts over jullie zelf.

Mijn broertje is in groep 3 getest en bleek hoogbegaafd. Hij is toen met kerst doorgezet naar groep 4, bij mij in de klas. Ik ben in groep 4 toen ook getest, daar kwam een IQ net onder 130 uit. Tijdens mijn onderzoeksstage in master heeft een collega een verkorte WAIS (als ik me goed herinner woordenschat, overeenkomsten, blokpatronen en figuur samenstellen) bij me afgenomen als stap in voorbereiding op hem zelf kunnen gaan afnemen. Daar scoorde ik toen met hun scoring omzet methode een TIQ van 145. Die neem ik wel met een korreltje zout, want ik nam toen al een tijdje de WISC af bij kinderen, en uiteraard zijn de vragen niet hetzelfde maar ik had dus wel meer kennis over hoe bv scoring van overeenkomsten werkt dan je normaal gesproken hebt. Mijn broertje en ik zijn ook duidelijk wel echt anders, al weet ik natuurlijk niet of dat verschil komt door wel/niet hb of gewoon persoonlijkheid bv ook (en zijn sterke kant is performaal, ik ben juist verbaal erg sterk, dus dat is ook al anders). Van mijn vader weet ik vrij zeker dat hij ook hb is, en uhb acht ik ook vrij reëel.

Ik ben zonder grote problemen qua prestaties door basisschool en middelbare school gegaan (maar ook niet per se met waanzinnig hoge cijfers, twee zevens en verder achten geloof ik op mn eindlijst) en bij mijn studie ging alles uitstekend. Uiteindelijk bachelor afgestudeerd met 3.5 jaar aan punten in 3 jaar en een extra onderzoek voor de lol, met oa 5x een 9.5 en 5x een 9.0 op mn lijst. Daarna master met iets minder achterlijk hoge cijfers maar nog steeds gewoon goed gemiddelde. Daarna gepromoveerd, en sindsdien al een aantal jaar in de academie aan het werk. Ik heb vanaf mijn 18e angststoornissen gehad die altijd veel ruimte in mijn hoofd innamen, maar sinds mijn recentste therapie 1.5 jaar geleden is gestart zijn mijn angsten deels weg en deels sterk verminderd. Daardoor heb ik ook weer meer ruimte voor andere dingen. Heel fijn natuurlijk, maar.. ik loop er nu wel tegenaan dat ik me eigenlijk best wel verveel op mijn werk. Ik vind het opzich wel leuk, en ik ben goed in studenten begeleiden en haal daar ook wel voldoening uit, maar ik vind er naar mijn gevoel nauwelijks intellectuele uitdaging. Ik heb een collega waarmee het vanaf moment 1 enorm klikt, zowel werk inhoudelijk als persoonlijk, en ik weet vrij zeker dat zij hb is. Zij is eigenlijk de grootste reden van mijn werkplezier. Het werk zelf vraagt wel veel, maar vooral door veel taken, niet door inhoudelijk uitdagende taken. Het lastige is dat ik ook niet zo goed weet hoe/waar ik dat meer in zou kunnen vinden. Bv wel in een baan waar ik mensen kan helpen, maar waar meer dat puzzel element in zit? Bv zoiets als wat @Clubsoda doet? Of zit het hem in het 'niveau' - ik help nu studenten vooruit, op individueel niveau, maar misschien dat op wat meer overkoepelend niveau dingen doen me beter past? Op strategisch niveau over beleid nadenken en nieuw beleid maken, bijdragen aan oplossingen voor maatschappelijke problemen, dat soort dingen? Want impact hebben vind ik wel heel belangrijk, alleen dus het liefst wel met iets waar ik zelf ook eens echt voor aan de bak moet, intellectueel gezien. Ik heb dus vooral geconstateerd dat ik op dit moment wat mis in mijn werk, maar heb nog helemaal niet echt een idee hoe ik daar wat aan zou kunnen doen.

Mochten anderen het herkenbaar vinden en/of suggesties hebben, hoor ik ze ook heel graag! En als het hier niet past want natuurlijk niet strikt binnen t onderwerp hier, is een dm/pm als antwoord ook prima hoor mwCactus!

En sorry voor de lange post

[ Bericht 1% gewijzigd door vlindertje89 op 19-03-2025 22:52:20 ]

quote:

Op woensdag 19 maart 2025 20:27 schreef Tink89 het volgende:
Ik herken dat andersom. Ik kan (en wil) echt geen dingen uit m’n hoofd leren. Op inzicht haalde ik alles, maar echt geleerd of gestudeerd heb ik nooit. Met uitleg op college en dan een keer oefenen met statistiek berekeningen en verder logisch nadenken heb ik m’n gymnasium en later MSc gehaald zonder problemen.

Inzicht heeft mij gered, als ik het van motivatie of leren had moeten hebben, had ik niks gehaald.

En ja, hb hier.

Same, alleen dus dat latijn, dat moest ik stampen. Verder op uni eigenlijk nooit aantekeningen gemaakt op 1 statistiek-vak bij phd na (phd in de VS, dus met flink wat vakken), maar makkelijk door 2 master's en phd heengefietst eigenlijk, zelfs tweede jaar uni geloof ik bij 3 colleges geweest in totaal, waarvan ik er bij 1 na de pauze ben vertrokken, en dat jaar meer punten gehaald dan er in het schema stonden (in paar extra vakken examens gedaan). Derde jaar uni was wel minder, omdat ik toen echt teveel met andere dingen bezig was, en ook werkstukken enzo niet meer inleverde, toen jaartje ertussenuit geweest, weer gemotiveerd geraakt en er een 2e studie bij gaan doen. Redelijk wat vakken op inzicht en kennis die ik elders opgedaan had. Wel eens blanco examens ingegaan en gehaald (niet met gigantisch hoge cijfers, maar wel gehaald, een definitie geven is lastig als je het collegedictaat niet hebt gelezen, maar dan kun je nog wel de onderliggende processen begrijpen).
PhD was een traject van 4 jaar met vakken volgen, en ik werkte er 20u/week bij als Teaching Assistant. PhD in net iets meer dan 2,5 jaar afgerond uiteindelijk.
Verschillende vriendinnen gehad die gefrustreerd werden hoe weinig moeite ik er in leek te steken volgens hun (was bij de MSc's ook wel zo eigenlijk).
Nooit getest, en na aanpassingen op kleuterschool, waar mijn moeder zich hard voor had gemaakt, weinig problemen gehad (op wat uitbarstingen op basisschool na). Ik had het geluk dat mijn moeder bij de kinderbescherming werkte toen ik nog op de kleuterschool zat, en de school kon overtuigen dat de problemen die ik vertoonde niet kwamen doordat ik een probleemkind was, maar omdat ik me verveelde, en ze me dus meer werk moesten geven. Dat, en een andere juf, hielp heel erg. Op middelbare school zat ik tussen allerlei kinderen die het een stuk beter deden dan ik op school, en veel daarvan zijn nu ook aardig succesvol (eigen investment fund opgezet, beurshandelaren opgeleid, professoren, directeuren, artsen, partners in grote kantoren etc), dus ik stak er echt niet bovenuit daar.

Wat ik me wel afvraag. HB is deels erfelijk, dat is duidelijk. Maar je leest hier regelmatig dat kinderen een voorsprong hebben op iets. In hoeverre kan zo'n voorsprong beinvloedt zijn door hoe de ouders een kind opvoeden? Ik kan me voorstellen dat een kind wat dagelijks stimulansen krijgt om zich te ontwikkelen beter ontwikkelt dan een kind dat dat niet krijgt. Of dat een kind wat bijvoorbeeld veel meer stimulans krijgt om te rekenen, omdat dat in het begin een keertje goed ging en men daarna in een vicieuze circkel kwam van het gaat goed > kind vindt het leukt > ouder stimuleert het meer > het kind doet het beter > kind vindt het leuker > ouder stimuleert het meer.
Op zo'n manier kan een kind ook een (tijdelijke) voorsprong op een, of een paar, vlakken hebben, en slim lijken, maar dat het meer komt doordat het meer geoefend heeft. Wordt zo'n kind ook wel eens voor HB aangezien? Het lijkt me dat een HB test daar dan duidelijkheid in verschaft? Kan me ook voorstellen dat ouders het dan wel eens niet eens zijn met een test-uitslag, maar daar komen ze dan hopelijk later achter dat ze verkeerd zitten.

quote:

Op woensdag 19 maart 2025 22:23 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Maar je leest hier regelmatig dat kinderen een voorsprong hebben op iets. In hoeverre kan zo'n voorsprong beinvloedt zijn door hoe de ouders een kind opvoeden?

Je hoort best wel eens dat kinderen van (kleuter)juffen met een voorsprong op school komen, gewoon omdat er thuis standaard veel aandacht voor de kennis en vaardigheden van groep 1 niveau is. Bijv kleurenkennis, tellen, schaar hantering. Dat trekt daarna dan vaak weer bij.

Je kunt elk kind stimuleren natuurlijk, maar als een kind ergens niet aan toe is, zal het niet beklijven.

quote:

Op woensdag 19 maart 2025 23:07 schreef Hupje het volgende:

[..]
Je hoort best wel eens dat kinderen van (kleuter)juffen met een voorsprong op school komen, gewoon omdat er thuis standaard veel aandacht voor de kennis en vaardigheden van groep 1 niveau is. Bijv kleurenkennis, tellen, schaar hantering. Dat trekt daarna dan vaak weer bij.

Je kunt elk kind stimuleren natuurlijk, maar als een kind ergens niet aan toe is, zal het niet beklijven.

En dat geldt denk ik voor alle professionals die met kinderen werken. Ik ben dan geen leerkracht, maar logopedist. En ja, ik durf te zeggen dat mijn dochter qua spraak-/taalontwikkeling altijd al goed voor op het lijntje heeft gelopen. Je bent er toch op een andere manier mee bezig (deels bewust, maar deels ook omdat het zo in je systeem zit) dan een aantal andere ouders. Maar inderdaad, ik verwacht niet dat ze straks nog een hele grote voorsprong heeft t.o.v. klasgenootjes. Misschien wel op het gebied van haar (actieve) woordenschat, maar qua zinsbouw en pragmatische vaardigheden zal het wel sneller levelen.

Ik heb 2 kinderen opgevoed. Maar de ene is echt hb, de andere een doorsnee vwo-er. Het brein van mijn hb-er lijkt gewoon meer draadjes te hebben om complexer te denken, meer input ruimte (is een spons met weetjes. De andere moet stampen). Alle dingen ontwikkeling begon ook eerder, motorisch, verbaal etc.

En ja, we leren ze meer dan gemiddeld op IT/arduino/programmeer gebied dan doorsnee kinderen. En toch lijkt de niet hb-er dat net zo goed op te pakken, misschien wel meer. De hb-er haakt eerder af als het te moeilijk wordt, haakt ook eerder af als er een saai stukje gedaan moet worden. Oudste heeft meer doorzettingsvermogen om die struikelpunten voorbij te komen.

Die schoolse dingen hebben we thuis proberen te ontwijken thuis, waar kon. Ook geen Squla ofzo. Na school deden we juist die andere dingen zoals programmeren, knutselen, etc
In ieder geval niet teveel vooruit lopend op schoolse dingen. Wel als ze op school met een letter bezig waren daar thuis ook mee spelen. Of hem zelf bieb boeken laten uitzoeken ipv wat hij op school moet.

Maar als je amper 6 jarige een pc spel speelt waren hij een ratio moet uitrekenen en mij het antwoord vraagt: "5/6e van 0,75" en hij geeft zelf het antwoord eerder dan mij, dan kijk je toch wel even op

quote:

Op woensdag 19 maart 2025 22:23 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]


Wat ik me wel afvraag. HB is deels erfelijk, dat is duidelijk. Maar je leest hier regelmatig dat kinderen een voorsprong hebben op iets. In hoeverre kan zo'n voorsprong beinvloedt zijn door hoe de ouders een kind opvoeden? Ik kan me voorstellen dat een kind wat dagelijks stimulansen krijgt om zich te ontwikkelen beter ontwikkelt dan een kind dat dat niet krijgt.

Het welbekende nurture versus nature vraagstuk!

Dat vond ik dus ook heel interessant toen ik zag hoe de puzzle skills van onze 21-maanden oude kindje zich ontwikkelden: zodra wij in de gaten kregen dat hij dit leuk vond om te doen, hebben we dit heel vaak samen met hem gedaan. Zodra een puzzle te makkelijk werd, vervingen wij deze door een puzzle met meer stukjes, waardoor hij in een periode van 3 maanden geleerd heeft om zelfstandig puzzles van 60 stukjes te maken.

Aan de ene kant hebben wij hem dus gestimuleerd in zijn interesses - dit deel lijkt dus sterk op ‘nurture’.

Waar wij echter geen invloed op hebben gehad, is zijn concentratie vermogen. Hij kan zich op een puzzle concentreren totdat ie af is. Dit is denk ik wel een stukje ‘nature’

We kennen genoeg kindjes die net zo oud zijn als onze kleine, van wie de ouders zeggen dat hoewel ze het vaak genoeg geprobeerd hebben/proberen, het niet lukt om met hun kindjes te puzzelen of om boekjes voor te lezen, omdat ze niet stil willen blijven zitten.

Maar misschien dat de vraag nurture/nature ook een beetje een indicator is voor het verschil tussen (hoog)intelligentie en hoogbegaafd. Een intelligent persoon kan met genoeg stimulans en begeleiding in lineaire stappen tot een bepaalde prestatie komen (nurture) (bottom-up denken). Een hoogbegaafd iemand kan hetzelfde presteren, maar zelfstandig op een ‘niet-lineaire’ manier tot zo’n prestatie (inzicht)(top down denken) komen, dit is dan misschien weer zo’n stukje nature.

[ Bericht 0% gewijzigd door margaretha_01 op 20-03-2025 12:01:34 ]

quote:

Op donderdag 20 maart 2025 08:58 schreef SaskiaR het volgende:
Een ander aspect van HB volgens het Renzulli-model is trouwens creatief denken, hoe ziet dat er bij jullie uit? Bij mij is het meer snel verbanden zien, snel veel informatie kunnen overzien enz. Bij dochter zit het meer in echt creatieve dingen, zoals originele verhalen bedenken, heel creatieve tekeningen maken, originele woordgrappen bedenken, terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet heb.

D is ook van de taalgrappen, fantasieverhalen etc. Tekenen lukt niet zo, omdat de motoriek niet laat zien wat je in je hoofd hebt. Maar het sterkst is hij creatief in verbanden zien, door kunnen redeneren, oplossingen verzinnen.

Dat creatieve is trouwens een drama zodra het door een opdracht beperkt wordt. Hij kan prima rijmen, verhalen bedenken etc. Maar als het voor school moet lukt het niet meer.

D is denk ik wel vooral een beta. Het logisch denken was ook veruit de beste op zijn IQ test (155 ofzo). Maar taal en zaakvakken gaan hem ook gemakkelijk af. De info vliegt zijn hoofd in, dus dan is rijtjes leren niet zo'n punt. Alleen de interesse ligt niet op dat gebied, dus het is wel een moetje. in praktijk heeft hij op bijna alle vakken tussen de 6&8, want waarom meer doen als je zonder huiswerk maken en een beetje opletten in de klas school doorkomt

Mijn dochter is vooral creatief in de zin van spelletjes bedenken, fantasiespel, verhalen vertellen etc. Ze tekent graag, maar raakt idd gefrustreerd omdat ze niet zo mooi op papier krijgt als wat ze in haar hoofd ziet.

Mijn jongste is nu 2 dagen 4 en doet ook heel graag fantasiespelletjes en maakt de prachtigste bouwwerken met blokken enz. Maar 'gewoon' met dino's en paw patrol spelen vindtie ook helemaal prima.

Wat nature vs nurture betreft: mijn oudste wil niet puzzelen. Als ik haar een puzzel geef, haakt ze snel af, zet ze niet door. Ze kiest voor te makkelijke puzzels en weet wel strategieën om een moeilijke puzzel te maken, maar heeft gewoon geen zin om ze te doen. Ze heeft wel een verrijkingsbak op school en is momenteel helemaal into de ruimte en de maancycli etc. en leest boeken van de zoete zusjes enzo.

De jongste vindt puzzelen wél leuk en gaat dan ook als een speer op dit vlak. Die vindt daarentegen letters helemaal niet interessant, kan z'n naam niet schrijven en zegt gewoon 'doet de juf wel voor mij'. Maar vraag hem een brug te bouwen waar 10 auto's op kunnen en dan bokstie dat voor elkaar.

En ze worden allebei elke dag voorgelezen, we doen spelletjes (stratego met mijn zesjarige en stratego junio van Joris en de Draak met de jongste ), bekijken bijv. met loepjes beestjes in het bos, benoemen langs welke bomen we lopen, kijken naar sterren en planeten (twee weken geleden kon je Mars, Venus en Jupiter met het blote oog zien ), hebben we een telescoop enzovoorts. Maar dat is een mix van 'wij bieden aan' en wat er vanuit de kinderen komt die dan roepen dat ze dat op tv gezien hebben, bij een vriendje gedaan hebben, op school geleerd hebben, graag willen enz.

Dus my two cents: je kunt stimuleren, maar als je kind de interesse of de capaciteit niet heeft om zich dingen eigen te maken, lukt het echt niet. Anders zou je elk kind naar het gymnasium kunnen sturen met genoeg pushen en dat is natuurlijk niet zo. En zo kan mijn jongste fantastisch bouwen en mijn oudste fantastisch lezen en je alles over de maan vertellen.

Ja, de mijne is ook wel creatief. Hele spellen zelf verzinnen, verbanden kunnen leggen, al het kromme recht kunnen lullen, een raket en een wc-gebouw voor een spelletjesaap bouwen met magnetische tegels, noem het maar op. Ik sluit aan bij wat ze zelf graag wil. Wij zitten nu heel erg in de letter- en schrijfmodus. Nou, dan doen we dat soort dingen thuis heel veel. We lezen iedere dag voor en daar geniet ze ook erg van. Qua filmpjes kijkt ze nu graag Topdoks van de EO. Dan bekijkt ze het liefst een aflevering waarbij een jongetje van 7 twee nieuwe hartkleppen krijgt. En interessant joh. En alles wat ze wil weten, beantwoorden we (voor zover we het zelf weten).

Spelletjes doen we ook veel. Kwartet en Kroko Loko zijn favoriet. Puzzelen doet ze ook graag, soms denkt ze dat ze het niet kan, maar een puzzel van 99 stukjes kan ze prima als ik er naast zit (als ze die alleen moet doen als ik iets anders aan het doen ben, is het inderdaad ‘ik kan het niet!!!!’).

Aapie is ook ontzettend creatief, verzint de wildste verhalen. En vindt het leuk om grapjes te maken. Een van zijn beste opmerkingen ooit: "Weet je wat nooit naar een ziekenhuis zal gaan? Een blok kaas!" Of toen we op straat liepen in Hong Kong en iedereen hem aanstaarde: "mensen denken dat ik een kip ben"

Hij houdt van knutselen maar het liefst speelt hij met zijn auto's. Of eigenlijk het allerliefst kijkt hij tv. Hij is niet echt een doorzetter, als iets niet lukt wil hij meteen dat wij het overnemen. Zo vindt hij het niet leuk om te kleuren want dat "kan hij niet". Ook bij spelletjes haakt hij snel af, hij heeft te weinig geduld. Een potje UNO gaat wel maar bijvoorbeeld Memory duurt hem te lang.

Hij is erg geďnteresseerd in de natuur. Vanochtend zei hij ook "het is weer lente, dan komen de krokusjes weer!". Verder zijn dieren, de wereld en dino's favoriet. Wij lezen ook elke dag en hebben zijn vragen altijd op normaal niveau beantwoordt (voor zover mogelijk). Als hij vraagt wat een afzuigkap is dan leg ik hem dat uit.

En wat ik echt heel knap vind is dat hij zelf dingen zo oppikt en leert. In Vietnam zei hij uit het niets "icecream betekent ijsje toch?". En laatst luisterde we naar een liedje waar een paar keer "a million" wordt gezongen. Hij vroeg aan mij hoe het liedje heet, ik zei dat ik dat niet wist. Toen ik aan hem vroeg wat hij dacht zei hij "a million". Hij heeft echt een heel goed gehoor

[ Bericht 50% gewijzigd door Groofskenhonderdtwee op 23-03-2025 19:39:35 ]

[ Bericht 100% gewijzigd door Groofskenhonderdtwee op 23-03-2025 19:39:55 ]

quote:

Op donderdag 20 maart 2025 08:58 schreef SaskiaR het volgende:

Een ander aspect van HB volgens het Renzulli-model is trouwens creatief denken, hoe ziet dat er bij jullie uit? Bij mij is het meer snel verbanden zien, snel veel informatie kunnen overzien enz. Bij dochter zit het meer in echt creatieve dingen, zoals originele verhalen bedenken, heel creatieve tekeningen maken, originele woordgrappen bedenken, terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet heb.

Bij O werd het op een gegeven moment aangegrepen om te stellen dat hij emotioneel achter zou blijven, want hij was blijven hangen in het magische denken. Dat kwam voort uit zijn angst voor inbrekers.
Wij dachten (en denk nog steeds) beter te weten, namelijk een HB-er die in staat is om elk gedachtenpaadje uit te denken en uit te rollen. 'Wat nou als dit, want dan kan er dat, en dan weer dat, en dan weer zus en dan weer zo'. En daar kon hij zich heel erg in verliezen. Dat is niet magisch denken, dat is een brein met ongelofelijk veel mogelijkheden.

quote:

Op zondag 23 maart 2025 09:11 schreef BE het volgende:

[..]
Bij O werd het op een gegeven moment aangegrepen om te stellen dat hij emotioneel achter zou blijven, want hij was blijven hangen in het magische denken. Dat kwam voort uit zijn angst voor inbrekers.
Wij dachten (en denk nog steeds) beter te weten, namelijk een HB-er die in staat is om elk gedachtenpaadje uit te denken en uit te rollen. 'Wat nou als dit, want dan kan er dat, en dan weer dat, en dan weer zus en dan weer zo'. En daar kon hij zich heel erg in verliezen. Dat is niet magisch denken, dat is een brein met ongelofelijk veel mogelijkheden.

Dit is heel herkenbaar. Beide kinderen hebben dat wel, maar de jongste het meest. Dit speelt hem op school ook parten, hij geeft zelf aan dat hij soms moeite heeft met het beantwoorden van vragen omdat er in zijn hoofd zóveel verschillende opties zijn.

Hij is ook veel beter met out-of-the-box denken. De oudste speelt graag Zelda. De jongste vindt dat een heel interessant spel, maar zelf spelen vindt hij lastig (motorisch is hij gewoon niet zo handig, de controller goed genoeg beheersen voor een complex spel lukt hem niet goed genoeg). Dan zit hij mee te kijken met de oudste en helpt hem met alle puzzels oplossen. Hij doorziet meestal als eerste wat er moet gebeuren. Het is echt grappig om te zien hoe ze elkaar daarin aanvullen.

Bij de Day a week school hebben ze ook vaak opdrachten als: maak van 1 vel papier een bootje waar een playmobilpoppetje echt in kan varen. Dat vindt hij ook onzettend leuk, gaat er helemaal op aan. Voor hem is de grootste uitdaging om wel te blijven samenwerken met je groepje, ipv alleen je eigen idee goed genoeg te vinden .

Ik werk in een omgeving met veel HB'ers, wat superfijn is voor herkenning. Ik voel me daar echt op mijn plek. Dat heeft wel moeten groeien (ik werk er bijna 12 jaar). Ik ben altijd wel onzeker geweest over mijn kunnen (ondanks goede cijfers/beoordelingen) en vond het lange tijd wel prima om me een beetje te verstoppen op een veilig plekje waar ik onderpresteerde. De laatste 2-3 jaar vallen er steeds meer puzzelstukjes op zijn plek, doorzie ik ook beter waar mijn kwaliteiten liggen en durf ik meer. Ik vind het nog steeds wel spannend, maar voel me ontzettend gesteund door collega's en mijn leidinggevende.

[ Bericht 23% gewijzigd door Phaidra op 23-03-2025 11:55:59 ]

Wij hebben wat vermoedens over hoogbegaafdheid bij onze dochter van 5. Ik ben me aan het inlezen maar vind het lastig om goede (wetenschappelijk onderbouwde) diepgaande informatie te vinden die inzicht geven wat het is, wat kenmerken zijn, etc.

Ik ben net even teveel paranormale psychologen, mensen met eigen methodes e.d. tegengekomen.

Wat raden jullie aan qua betrouwbare websites, boeken, videos, tests, methodes?

Oa Renata Hamsikova en Tessa Kieboom hebben goede informatieve boeken geschreven.

Zijn er hier mensen met een opleiding hb-specialist oid? Welke opleidingen zijn goed, wat is een meerwaarde?

quote:

Op woensdag 16 april 2025 21:14 schreef GrumpyFish het volgende:
Wij hebben wat vermoedens over hoogbegaafdheid bij onze dochter van 5. Ik ben me aan het inlezen maar vind het lastig om goede (wetenschappelijk onderbouwde) diepgaande informatie te vinden die inzicht geven wat het is, wat kenmerken zijn, etc.

Ik ben net even teveel paranormale psychologen, mensen met eigen methodes e.d. tegengekomen.

Wat raden jullie aan qua betrouwbare websites, boeken, videos, tests, methodes?

Ik zou beginnen op google.scholar.com, zoeken naar wetenschappelijke artikelen. Maar die zijn vaak niet makkelijk te lezen voor de meesten.

Ik had ook best moeite om informatie te vinden. Mijn kind paste eigenlijk nergens echt 100% in. Sommige dingen herkende ik hem 50%, soms maar 10%. Want naast het slim zijn spelen er nog meer karaktereigenschappen en ontwikkelingsdingen mee. Zo had de mijne last van zijn emotieregulatie. Ik ben dus vooral gaan kijken wat mijn kind nodig had en al snel die "kant en klare" methodes de deur uit gedaan.

Wij hebben pas getest in groep 4, toen was het nodig om hem op de externe plusklas te krijgen. Daardoor konden we dat prima met de leerkrachten en ib-er regelen. De score verbaasde ons wel, een stukkie hoger nog dan wij verwachten.

Inmiddels is het een puber en zijn die emotieproblemen glad gestreken, hij past nu wel ietsjes beter in de mal. Maar toch verschillen zijn 3 hb vrienden allemaal genoeg om dat niet af te kunnen dekken met 1 methode. Behalve dan een methode die vanuit het kind kijkt..

Ik ben blij dat wij (nog) niet hoeven te testen voor alle hulp. Prul past op zich prima in 'het plaatje hb', dwz: ze wil vaak niet naar school, onderpresteert regelmatig, vindt doorzetten en uitdagingen aangaan heel erg ingewikkeld, kon in groep 1 al aardig lezen (maar liet dat op school niet zien), doet alleen dingen die ze leuk vindt of waarvan ze het nut inziet, heeft een heel sterk rechtvaardigheidsgevoel en legt de lat voor zichzelf enorm hoog.

En ondanks dat het dus een redelijk standaard hb-meisje lijkt te zijn (voor zo ver dat bestaat), lopen we regelmatig vast. Nu ook weer op school.... ik houd mijn hart vast voor komend jaar en hoop, hoop, hoop dat ze een leerkracht krijgt die het wél snapt.

Here we go again... Morgen weer naar school en m'n oudste kan niet slapen. 'Ik wil niet mama, school is stom, ik verveel me zo, wat als ik groep 4 helemaal niet kan en niks weet en alles fout doe?'

En ik kan kletsen wat ik wil, maar ze neemt echt niet van me aan dat de andere kinderen heus nog niet keersommen kunnen maken en dat het superknap is dat ze in de zomer is blijven lezen en rekenen en dat de juf samen met haar gaat opletten - incl concreet plan - dat ze zich niet gaat vervelen. Maar ze heeft nul komma nul vertrouwen. Ik vrees een drama morgen...

@Tink89

quote:

Op donderdag 17 april 2025 09:17 schreef Deepfreeze het volgende:
Ik had ook best moeite om informatie te vinden. Mijn kind paste eigenlijk nergens echt 100% in. Sommige dingen herkende ik hem 50%, soms maar 10%. Want naast het slim zijn spelen er nog meer karaktereigenschappen en ontwikkelingsdingen mee. Zo had de mijne last van zijn emotieregulatie. Ik ben dus vooral gaan kijken wat mijn kind nodig had en al snel die "kant en klare" methodes de deur uit gedaan.

Wij hebben pas getest in groep 4, toen was het nodig om hem op de externe plusklas te krijgen. Daardoor konden we dat prima met de leerkrachten en ib-er regelen. De score verbaasde ons wel, een stukkie hoger nog dan wij verwachten.

Inmiddels is het een puber en zijn die emotieproblemen glad gestreken, hij past nu wel ietsjes beter in de mal. Maar toch verschillen zijn 3 hb vrienden allemaal genoeg om dat niet af te kunnen dekken met 1 methode. Behalve dan een methode die vanuit het kind kijkt.

Dat zou altijd het uitgangspunt moeten zijn, niet alleen bij hb-kinderen.
Grote klassen, hoge werkdruk en matige lesmethoden (dat zijn middelen, niet het doel) helpen niet.

@Tink89 wat lastig als ze zichzelf zo de put in praat. En dat contrast tussen zich vervelen en bang dat ze het niet kunnen is herkenbaar.

Uiteindelijk ging het vanochtend redelijk, ze had absoluut geen zin, maar zonder tranen en al te veel drama naar binnen geloodst.

M'n jongste is in de picture bij de juf. Wassie voor de vakantie al, maar nu hij zichzelf in de vakantie aardig heeft leren lezen en rekenen. Overigens bij hem wel tranen, maar dat snap ik. Heel veel kindjes weg uit de klas (combi 1-2) en een hele groep ouders in het lokaal. Ik denk dat het binnen 10 seconden over was

quote:

Op maandag 18 augustus 2025 07:22 schreef CarbonC het volgende:

[..]
Dat zou altijd het uitgangspunt moeten zijn, niet alleen bij hb-kinderen.
Grote klassen, hoge werkdruk en matige lesmethoden (dat zijn middelen, niet het doel) helpen niet.

Tsja, elke kind is uniek, maar hoe ga je kleinere klassen, lagere werkdruk en betere, meer individueel toegepaste lesmethoden, betalen?

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2025 15:46 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Tsja, elke kind is uniek, maar hoe ga je kleinere klassen, lagere werkdruk en betere, meer individueel toegepaste lesmethoden, betalen?

Investeren in de toekomst van het land.

Klinkt leuk en waardevol, maar ik werk achter de schermen in het onderwijs en we hebben simpelweg niet voldoende bekwaam personeel (en dan laat ik bevoegdheid nog even buiten beeld). Ze zijn er simpelweg niet...

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2025 17:42 schreef Troel het volgende:

[..]
Investeren in de toekomst van het land.

Met een goed business-plan voor een solide return of investment zou dat moeten goedkomen dan, toch? Er zal een enorme inverstering moeten zijn om klassen kleiner te maken, gebouwen daar voor te hebben, meer personeel aan te trekken, personeel op te leiden, vervoer te regelen voor iedereen die gemiddeld verder weg naar zijn eigen specialistische onderwijs kan, etc.
Maar in hoeverre moet je onderwijs of het individu afstemmen, en in hoeverre kun je verwachten dat individuen zich aanpassen aan gemeenschappelijk onderwijs?

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2025 20:35 schreef Tink89 het volgende:
Klinkt leuk en waardevol, maar ik werk achter de schermen in het onderwijs en we hebben simpelweg niet voldoende bekwaam personeel (en dan laat ik bevoegdheid nog even buiten beeld). Ze zijn er simpelweg niet...

Ik weet het. Maar ik denk ook dat de werkdruk het vak niet aantrekkelijker maakt. En er moet echt wat gebeuren.

quote:

Op woensdag 20 augustus 2025 03:12 schreef Troel het volgende:

[..]
Ik weet het. Maar ik denk ook dat de werkdruk het vak niet aantrekkelijker maakt. En er moet echt wat gebeuren.

Ik denk ook dat de werkdruk enorm verschilt per school/soort onderwijs/vak.

Mijn man is gymdocent in het VSO en ervaart de werkdruk niet als hoog. De kleuterjuf van mijn zoon (in een goed gesprek met drie slapende kinderen op de achterbank op terugreis van schoolreisje vorig jaar) ook niet. En ik ken ook de verhalen van leerkrachten en docenten die dat wél zo ervaren. De vraag is dan hoe dat kan... zit 't 'm in de organisatie op school, de leerlingpopulatie, de capaciteiten van het management en de ruimte voor balans werk-privé. Ik maak zelf de overstap niet vanwege het salaris, de waardeloze Pabo die ik dan zou moeten gaan doen en het absolute gebrek aan flexibiliteit. Ik werk met liefde achter de schermen in het onderwijs, maar dat ik nooit meer mijn eigen kinderen op mijn werkdagen naar school zou kunnen brengen als ik juf word, maakt dat ik die keuze niet maak. VO is al iets flexibeler.

quote:

Op woensdag 20 augustus 2025 09:55 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Ik denk ook dat de werkdruk enorm verschilt per school/soort onderwijs/vak.

Mijn man is gymdocent in het VSO en ervaart de werkdruk niet als hoog. De kleuterjuf van mijn zoon (in een goed gesprek met drie slapende kinderen op de achterbank op terugreis van schoolreisje vorig jaar) ook niet. En ik ken ook de verhalen van leerkrachten en docenten die dat wél zo ervaren. De vraag is dan hoe dat kan... zit 't 'm in de organisatie op school, de leerlingpopulatie, de capaciteiten van het management en de ruimte voor balans werk-privé. Ik maak zelf de overstap niet vanwege het salaris, de waardeloze Pabo die ik dan zou moeten gaan doen en het absolute gebrek aan flexibiliteit. Ik werk met liefde achter de schermen in het onderwijs, maar dat ik nooit meer mijn eigen kinderen op mijn werkdagen naar school zou kunnen brengen als ik juf word, maakt dat ik die keuze niet maak. VO is al iets flexibeler.

Maar dat laatste is ook slechts beperkt toch? Ik bedoel: zodra ze naar het VO zijn, willen ze echt niet meer gebracht worden, tenzij het hard regent enzo

quote:

Op woensdag 20 augustus 2025 11:46 schreef Troel het volgende:

[..]
Maar dat laatste is ook slechts beperkt toch? Ik bedoel: zodra ze naar het VO zijn, willen ze echt niet meer gebracht worden, tenzij het hard regent enzo

Ja, maar in mijn geval dus nog 8 jaar (even uitgaand van de basisschoolperiode). En meegaan op schoolreisje of een musical bijwonen of een ochtendje gaan helpen bij een activiteit... allemaal dingen waarvoor ik nu gewoon vrij kan vragen. En dat kan niet als je voor de klas staat. En dat vind ik echt heel logisch, maar maakt de drempel ook te hoog om de sprong te wagen.

Ik ervaar de werkdruk dus wél als hoog als leerkracht in het SO. Ik geloof meteen dat een groot deel daarvan komt door de organisatie waar ik werk, hoor. Op alle vlakken wordt er geknepen van bovenaf om de controle te houden en de financiën sluitend te krijgen.
Ik werk nu dus heel bewust maar 2 dagen als leerkracht. Werk behoorlijk wat uren extra op en naast die 2 dagen om alles af te krijgen. Ook behoorlijk wat dingen waarvan ik het nut niet inzie, van die papieren tijgers die worden opgelegd van hogerhand of de inspectie. En na 2 dagen ben ik - afhankelijk van de klas en collega's waar ik mee samenwerk - regelmatig ook behoorlijk moe.

Maar goed, ik doe het (voorlopig nog, maar echt niet tot aan mijn pensioen) omdat ik iets wil betekenen voor de leerlingen. Als je met hen iets bereikt, geeft dat wel voldoening

Praktisch thuis is het fijn dat mijn vriend redelijk vrij is in werktijden en locaties. Anders had ik niet geweten hoe we het hadden moeten doen.
Ik probeer wel op de school van mijn kind te helpen, maar dan liever bijv in de MR dan meegaan op schoolreisje; dat voelt dan toch als werk

Vanaf maandag hier weer naar school. Ik heb er weinig zin in, zoon ook niet. Vorig schooljaar was het de bedoeling dat hij groep 6 en 7 in 1 jaar zou doen (bij doortoetsen bleek dat hij op veel vlakken op eind 6 niveau zat). Dat is niet helemaal verlopen zoals gepland, ze hebben het niet gered om alle groep 7 stof te doorlopen. Deels omdat begin van het schooljaar bleek dat zoon kon aansluiten bij Day a Week school (buitenschoolse plusklas) en de versnelling dus in 4 dagen gepropt moest worden ipv 5. Ik snap heus dat dat lastig is, maar er was (bleek achteraf) ook geen goed plan. Hij heeft gewoon alle groep 6 stof moeten maken (soms wel gecompact) en is nauwelijks aan groep 7 stof toegekomen, terwijl hij wel de cito's van groep 7 heeft gedaan. Vervolgens bleek dat hij daar niet goed op scoorde (joh, gek he?).

Omdat wij grote risico's zien op uitval als we de versnelling terugdraaien, gaan we er toch mee door. In de vakantie hebben we (op ons verzoek en in overleg met zoon) werkboekjes meegekregen voor werkwoordspelling en rekenen. Daar zijn we een heel eind mee gekomen door écht te kijken wat nog geoefend moet worden en wat hij gewoon met 2 vingers in de neus kan.

Met terugwerkende kracht baal ik dat het zo is gelopen. Begin van het jaar is alles rondom het doortoetsen goed doorgesproken met de leerkracht, er was dus prima in beeld waar de hiaten zaten. Ik had verwacht dat daar een goed plan voor zou komen. De leerkracht zegt vooral 'ja, hij is er ook maar zo weinig he, en hij is niet de enige in de klas en de motivatie is er ook niet zo'. Dat laatste hangt dus vooral samen met toch alle stof moeten doorwerken, ook als je het al weet. Deze leerkracht snapt gewoon niet hoe HB werkt, ondanks uitleg van de specialist (ik ga het zelf niet eens proberen ).

Maar goed, laatste jaar basisschool. We gaan vooral energie steken in het vinden van een middelbare school waar hij wél gezien wordt.

quote:

Op vrijdag 22 augustus 2025 09:42 schreef Phaidra het volgende:
Vanaf maandag hier weer naar school. Ik heb er weinig zin in, zoon ook niet. Vorig schooljaar was het de bedoeling dat hij groep 6 en 7 in 1 jaar zou doen (bij doortoetsen bleek dat hij op veel vlakken op eind 6 niveau zat). Dat is niet helemaal verlopen zoals gepland, ze hebben het niet gered om alle groep 7 stof te doorlopen. Deels omdat begin van het schooljaar bleek dat zoon kon aansluiten bij Day a Week school (buitenschoolse plusklas) en de versnelling dus in 4 dagen gepropt moest worden ipv 5. Ik snap heus dat dat lastig is, maar er was (bleek achteraf) ook geen goed plan. Hij heeft gewoon alle groep 6 stof moeten maken (soms wel gecompact) en is nauwelijks aan groep 7 stof toegekomen, terwijl hij wel de cito's van groep 7 heeft gedaan. Vervolgens bleek dat hij daar niet goed op scoorde (joh, gek he?).

Omdat wij grote risico's zien op uitval als we de versnelling terugdraaien, gaan we er toch mee door. In de vakantie hebben we (op ons verzoek en in overleg met zoon) werkboekjes meegekregen voor werkwoordspelling en rekenen. Daar zijn we een heel eind mee gekomen door écht te kijken wat nog geoefend moet worden en wat hij gewoon met 2 vingers in de neus kan.

Met terugwerkende kracht baal ik dat het zo is gelopen. Begin van het jaar is alles rondom het doortoetsen goed doorgesproken met de leerkracht, er was dus prima in beeld waar de hiaten zaten. Ik had verwacht dat daar een goed plan voor zou komen. De leerkracht zegt vooral 'ja, hij is er ook maar zo weinig he, en hij is niet de enige in de klas en de motivatie is er ook niet zo'. Dat laatste hangt dus vooral samen met toch alle stof moeten doorwerken, ook als je het al weet. Deze leerkracht snapt gewoon niet hoe HB werkt, ondanks uitleg van de specialist (ik ga het zelf niet eens proberen ).

Maar goed, laatste jaar basisschool. We gaan vooral energie steken in het vinden van een middelbare school waar hij wél gezien wordt.

Wat frustrerend, hopelijk lukt het een middelbare school te vinden waar hij wel gezien wordt.

quote:

Op woensdag 20 augustus 2025 12:09 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Ja, maar in mijn geval dus nog 8 jaar (even uitgaand van de basisschoolperiode). En meegaan op schoolreisje of een musical bijwonen of een ochtendje gaan helpen bij een activiteit... allemaal dingen waarvoor ik nu gewoon vrij kan vragen. En dat kan niet als je voor de klas staat. En dat vind ik echt heel logisch, maar maakt de drempel ook te hoog om de sprong te wagen.

Maar je brengt ze niet nog 8 jaar lang neem ik aan en de musical is ‘s avonds, het aantal activiteiten neemt vanaf de bovenbouw meestal wel af en je werkt parttime toch?

Ik denk dat je soep heter opdient dan dat ie gegeten wordt

quote:

Op vrijdag 22 augustus 2025 18:08 schreef laziness het volgende:

[..]
Maar je brengt ze niet nog 8 jaar lang neem ik aan en de musical is ‘s avonds, het aantal activiteiten neemt vanaf de bovenbouw meestal wel af en je werkt parttime toch?

Ik denk dat je soep heter opdient dan dat ie gegeten wordt

Ik snap het wel hoor. Ook al bracht ik de kinderen op een gegeven moment niet naar school meer, er moet wel iemand zijn in de ochtend. Hier op mijn vrije dagen wel nog altijd ophalen (t/m groep 7) want afspreken.
En bij ons op de basisschool was ouderparticipatie echt wel een item. Mee gaan of halen/brengen schoolreisje (ze gingen hier niet met de bus, alles met auto’s). Dan zo nog zeker 2/3 activiteiten per jaar waar ouders moeten rijden. Eén keer een ouder om mee te fietsen naar dit of naar dat.
Luizenpluizen na elke vakantie en twee weken er na. In de middenbouw als leesmoeder in de ochtend een half uurtje. Een dagdeel in de bieb. In groep acht juist weer helpen met de voorbereiding van de musical, kampactiviteiten begeleiden of meefietsen naar een meeloopdag van de middelbare school.

Er was hier echt regelmatig wat. En je hoeft (en kan) natuurlijk niet bij alles mee te helpen. Maar ik kan me voorstellen dat je dat graag wil. Voor jezelf en voor je kind (en omdat anders een activiteit niet door kan gaan).
Ik werk onregelmatig en had me voorgenomen altijd mee te gaan als ik niet hoef te werken. En dat was regelmatig, en toch nog vaak me schuldig voelen of het jammer vinden als ik niet mee kon, of toch m’n dienst ruilen omdat er anders te weinig hulp is.
En ja, je ziet bijna altijd dezelfde ouders (en de ouders die het hardste mopperen dat er veel gevraagd wordt om mee te gaan zie je nooit. En m’n buurvrouw zei ooit ook eens, ik zie dat niet zitten om op mn vrije dag met die drukke kinderen mee te gaan. Dus die ging ook nooit mee).

Maar wellicht dat dat per school verschillend is. Maar als ik zag wat er hier werd gevraagd vond ik het echt wel veel, ook in de midden en bovenbouw.
Dus ik kan me echt wel voorstellen dat je dat mee laat wegen in de keuze om ander werk te gaan doen waar je veel meer vast zit aan je werkdagen.

Ik hoef niet te verantwoorden waarom ik vind dat flexibiliteit belangrijk is. En waarom ik die iig in de basisschoolperiode niet wil missen. Mijn man staat voor de klas en allebei zo vast zitten vinden wij reden genoeg om de overstap niet te maken. Misschien denk ik daar over een paar jaar anders over, maar op dit moment niet.

Overigens is de musical hier groep 3 en 4 en in de ochtend, maar daar gaat het niet om. Het zijn voorbeelden van hoe ik als ouder graag m'n steentje bijdraag en betrokken ben. En dingen als een schoolreisje, leesouder zijn of een ochtendje gaan helpen bij een activiteit vind ik heel erg fijn en belangrijk.

Prul zei vanochtend 'mam... volgens mij gaat het dit jaar echt wel beter dan vorig jaar, toch?'. En vooralsnog lijkt ze daar helemaal gelijk in te hebben.

Hoe is het bij jullie na de vakantie?

@Tink89 Wat fijn! Ook dat ze zichzelf daar zo bewust van is.
Lukt het bij jullie als ouders ook om daar in te vertrouwen. Ik merkte dat ik nog een hele poos op mijn hoede was met wat ik na schooltijd te horen zou krijgen. En wat ik nou weer moest oplossen..

Hier gaat het prima. Inmiddels 3e klasser en dat gaat heerlijk. Hij heeft ook leuke vrienden al sinds het begin hier. Ik denk dat ik in de 2 jaar hiervoor minder contact heb gehad met de mentor, dan op de basisschool per maand
Hij heeft dit jaar 6 talen (Nederlands, Engels, Duits, Frans, Grieks en Latijn). Hij heeft besloten om als HB-project Japans te leren. En dat is dit toch vooral een beta-kind, hij sponst alle info zo naar binnen, dus willen die talen ook wel.
Hij lijkt dit jaar ook verantwoordelijker qua plannen. Ik hoef er minder achteraan te zitten (pak nou je tas, je moet echt de deur uit, dat filmpje heeft geen prioriteit boven huiswerk)

We hebben ook al een HB-ouderavond gehad. Ik belande aan een discussietafel met wat hogere klassers. En dan is het vaak toch het sociale of emotionele deel dat het cognitieve dwars zit. Dingen als faalangst of geen aansluiting kunnen vinden is echt hinderend. Ik ben nog steeds blij dat we destijds bij PMT zijn beland, bij iemand die geen verstand had van HB. Maar wel van dat emotionele pakket. Dat werkte voor D goed. Niet nog meer uitdaging, maar zorgen dat je kunt omgaan met de frustraties die onder andere omhoog komen bij uitdaging.

Wat fijn @Tink89!
@Deepfreeze wat goed zeg, zoveel talen terwijl hij meer een beta is. En ook fijn dat de planning en motivatie meer vanuit hemzelf komt nu. Dat zal jou ook veel energie schelen .

Hier gaat het bleh. A. had in de vakantie echt zijn best gedaan om schoolwerk in te halen (omdat de versnelling niet goed gepland was). In plaats van dat de leerkracht hem daar een compliment over geeft, kreeg hij alleen maar te horen dat hij óók nog wel veel te doen heeft dit jaar. Hoe demotiveer je een HB-leerling... Dit was zo'n makkelijke inkopper om een kind een boost in zelfvertrouwen te geven, het jaar fijn te laten starten. Ik snap wel dat hij er geen zin in heeft.

Vanmorgen was hij aan het huilen omdat hij vergeten was om melk te drinken voordat hij naar boven ging om zijn tanden te poetsen . Dat voelt voor hem dus al als falen. "Ik doe ook nooit iets goed." Terwijl er helemaal niemand boos was, ik vroeg alleen maar of hij iets had gedronken toen hij naar boven liep. Aan dit soort dingetjes merk je hoeveel impact school heeft...

Bij L is de start van het nieuwe schooljaar goed gegaan. Zo anders dan de start van groep 3 maar die overgang van kleuter naar groep 3 is natuurlijk veel groter. Van 3 naar 4 gaat veel vloeiender. Wel vermoeiend en na schooltijd geen energie om te spelen maar dat kan hij nu zelf aangeven terwijl ik hem vorig jaar moest afremmen. Zo fijn om te zien hoeveel hij in een jaar tijd is gegroeid.
De overgang van leerkrachten lijkt ook goed te gaan. Startgesprek gehad en alles lijkt goed te zijn overgedragen, de extra uitdagingen zijn direct weer aangeboden en de plusgroep is weer opgestart.
Ik heb nu wel veel minder contact met ze wat voor mij even wennen is dat ik er nu echt op moet vertrouwen dat het goed gaat als ik niets hoor.

quote:

Op donderdag 11 september 2025 10:46 schreef Deepfreeze het volgende:
Lukt het bij jullie als ouders ook om daar in te vertrouwen. Ik merkte dat ik nog een hele poos op mijn hoede was met wat ik na schooltijd te horen zou krijgen. En wat ik nou weer moest oplossen..

Dit gevoel inderdaad en dat terwijl op de basisschool de communicatie altijd heel goed is gegaan. Bij de PSZ stond ik wel op mijn hoede op het plein en bleek achteraf dat geen bericht = goed bericht daar niet op ging.
Het valt mij tegen hoe lang het duurt voordat dat vertrouwen weer is opgebouwd .

@Phaidra Jammer van de start zo. Ik heb ooit gehoord dat zo'n negatieve opmerking gevolgd moet worden door een stuk of 20 complimenten om weer neutraal te zijn. En dat horen ze niet, want ze moeten nog meer doen, meer uitdaging, meer de grens opzoeken. Leerkrachten blijven mensen, doen het waarschijnlijk ook niet bewust, maar een positieve instelling scheelt zoveel. Zeker als ze al gevoelig zijn (voor faalangst).

@Elleska Fijne start zo te horen! Het is mooi dat alles dan weer draait en de overdracht goed gaat. (hadden wij minder met montessori, dus 3 jaar dezelfde leerkracht)

Hier twee weken geleden in groep 1 gestart, mijn dochter is nu vier weken vier jaar oud. Geen idee of ze HB is, heeft i.i.g. wel een duidelijke ontwikkelingsvoorsprong. Gisteren een afstemmingsgesprekje gehad met haar leerkracht: jonge meid die al wel een aantal jaar groep 1 doet en die er zelf de hele week is. Ze had mijn dochter al aardig in de smiezen qua hoe ze is. Ze hebben nog niet veel inhoudelijks gedaan, dus ik hoor straks wel hoe of wat. Eerst maar eens even helemaal landen en goed wennen. Ze heeft in ieder geval al wel haar plekje gevonden in de klas, lijkt.

Wij hadden deze week ouderavond. Hier kwamen wat dingen langs die ze moeten kunnen eind groep 1. Een groot deel daarvan beheerst ze al. Zindelijkheid daarentegen is een uitdaging laten we maar zeggen.

quote:

Op zaterdag 13 september 2025 15:00 schreef LauriLynne het volgende:
Wij hadden deze week ouderavond. Hier kwamen wat dingen langs die ze moeten kunnen eind groep 1. Een groot deel daarvan beheerst ze al. Zindelijkheid daarentegen is een uitdaging laten we maar zeggen.

Die zindelijkheid heeft hier ook lang geduurd. Hij had echt tot in groep 2 wel wekelijks ongelukjes. Je kunt niet alles in 1 keer

quote:

Op zaterdag 13 september 2025 15:00 schreef LauriLynne het volgende:
Wij hadden deze week ouderavond. Hier kwamen wat dingen langs die ze moeten kunnen eind groep 1. Een groot deel daarvan beheerst ze al. Zindelijkheid daarentegen is een uitdaging laten we maar zeggen.

Schijnbaar is het in Engeland een groeiend probleem dat kinderen op school nog niet zindelijk zijn. Komt vaker en vaker voor. Enerzijds mogelijk door betere luiers, anderzijds mogelijk doordat ouders er minder aandacht aan geven om het te oefenen (mogelijk mede door de betere luiers).

quote:

Op zaterdag 13 september 2025 15:00 schreef LauriLynne het volgende:
Wij hadden deze week ouderavond. Hier kwamen wat dingen langs die ze moeten kunnen eind groep 1. Een groot deel daarvan beheerst ze al. Zindelijkheid daarentegen is een uitdaging laten we maar zeggen.

Hier tikt zoon ook bijna alles eind groep 1 af. Hij is van maart en gaat dus ruim 2 jaar kleuteren, maar als ik dan lees wat ze moeten kunnen, dan zou hij alleen nog de dagen van de week beter moeten leren (die weet hij als de kleuren zoals ze ze op school benoemen en niet met de benamingen) en links en rechts uit elkaar gaan houden (dat doet hij onbewust op de fiets perfect, maar desgevraagd niet). De rest is er al, dat zei de juf bij het startgesprekje ook. Toch wil ze hem niet na dit schooljaar al naar groep 3 hebben. Dat willen wij ook niet (al is het onwijs jammer dat zijn beste vriendjes wel doorschuiven allemaal), want qua concentratie is hij een echte kleuter. Alles is eventjes leuk, hij zoekt steeds halverwege een werkje een nieuwe uitdaging (vaak geeft hij dan aan dat wat hij aan het doen was, saai geworden is) en hij is geen held in doorzetten als iets hem niet lukt. Gelukkig vindt hij spelen nog helemaal fantastisch en zo lang hij met plezier naar school gaat, vind ik het prima. Sociaal is hij lief, maar komt hij ook prima voor zichzelf - en waar nodig voor anderen - op. Dat vind ik dan nog het leukste om te horen

Wel gaan we naar de logopedie. Meneer zegt geen K (wel knap, klus of crossen, maar geen kaas, koe of kip, dan is de k een t qua uitspraak). Ben benieuwd hoe hij dat gaat oppakken.

quote:

Op dinsdag 16 september 2025 10:46 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Hier tikt zoon ook bijna alles eind groep 1 af. Hij is van maart en gaat dus ruim 2 jaar kleuteren, maar als ik dan lees wat ze moeten kunnen, dan zou hij alleen nog de dagen van de week beter moeten leren (die weet hij als de kleuren zoals ze ze op school benoemen en niet met de benamingen) en links en rechts uit elkaar gaan houden (dat doet hij onbewust op de fiets perfect, maar desgevraagd niet). De rest is er al, dat zei de juf bij het startgesprekje ook. Toch wil ze hem niet na dit schooljaar al naar groep 3 hebben. Dat willen wij ook niet (al is het onwijs jammer dat zijn beste vriendjes wel doorschuiven allemaal), want qua concentratie is hij een echte kleuter. Alles is eventjes leuk, hij zoekt steeds halverwege een werkje een nieuwe uitdaging (vaak geeft hij dan aan dat wat hij aan het doen was, saai geworden is) en hij is geen held in doorzetten als iets hem niet lukt. Gelukkig vindt hij spelen nog helemaal fantastisch en zo lang hij met plezier naar school gaat, vind ik het prima. Sociaal is hij lief, maar komt hij ook prima voor zichzelf - en waar nodig voor anderen - op. Dat vind ik dan nog het leukste om te horen

Wel gaan we naar de logopedie. Meneer zegt geen K (wel knap, klus of crossen, maar geen kaas, koe of kip, dan is de k een t qua uitspraak). Ben benieuwd hoe hij dat gaat oppakken.

Fijn dat hij het nog naar zn zin heeft. Hopelijk is dat over 1,5 jaar ook het geval en kunnen ze hem voldoende uitdaging bieden. Voor een vlotte leerling is hij eigenlijk op een ongunstig moment in het jaar geboren.

quote:

Op dinsdag 16 september 2025 16:10 schreef LauriLynne het volgende:

[..]
Fijn dat hij het nog naar zn zin heeft. Hopelijk is dat over 1,5 jaar ook het geval en kunnen ze hem voldoende uitdaging bieden. Voor een vlotte leerling is hij eigenlijk op een ongunstig moment in het jaar geboren.

True, december was handiger geweest.

quote:

Op dinsdag 16 september 2025 10:46 schreef Tink89 het volgende:

(vaak geeft hij dan aan dat wat hij aan het doen was, saai geworden is)

Dat is vaak wel een uitdaging, om het interessant te houden. Aan de andere kant, zeggen dat ze iets saais vinden, moet ook geen uitweg worden om dan maar gelijk iets anders te kunnen gaan doen.

quote:

en hij is geen held in doorzetten als iets hem niet lukt.

Dat is iets waar veel HB'ers tegenaan lopen. Heel veel gaat ze makkelijk af, waardoor ze weinig ervaring hebben met tegenslag en doorzetten om iets af te krijgen. Lijkt me goed om daar vroeg bewust mee bezig te zijn. Ook als HB'er kun je niet alles zomaar ineens. En ook als HB'er gaat dingen beter en sneller als je oefent en je ervaart dat het af en toe niet in een keer lukt.

quote:

Op dinsdag 16 september 2025 22:45 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Dat is vaak wel een uitdaging, om het interessant te houden. Aan de andere kant, zeggen dat ze iets saais vinden, moet ook geen uitweg worden om dan maar gelijk iets anders te kunnen gaan doen.
[..]
Dat is iets waar veel HB'ers tegenaan lopen. Heel veel gaat ze makkelijk af, waardoor ze weinig ervaring hebben met tegenslag en doorzetten om iets af te krijgen. Lijkt me goed om daar vroeg bewust mee bezig te zijn. Ook als HB'er kun je niet alles zomaar ineens. En ook als HB'er gaat dingen beter en sneller als je oefent en je ervaart dat het af en toe niet in een keer lukt.

Thanks voor je post, is allemaal bekend idd. Oudste is ook HB. We schakelen senzai in zodra we denken dat dat nodig is en de lijntjes met de juf zijn kort. Die heeft mijn oudste ook gehad en is bijgeschoold op hb-vlak, dus ik maak me geen zorgen nu.

Even spuien

Gister het startgesprek gehad met de juf van groep 5.
Mijn zoon heeft eerder een jaar overgeslagen (groep 2). In groep 3 ging het redelijk goed en groep 4 was alweer wat lastiger voor hem. En dat was voornamelijk het uitdagend genoeg voor hem houden. Hij had pluswerk in de klas en de plusklas (twee uur per week). Maar hij gaf aan dat het nog steeds te makkelijk was.

En daarnaast was voor hem het omgaan met emoties ook moeilijk. Vooral als het niet lukt wat hij wil. Hij is heel erg perfectionistisch. We hebben aan het einde van groep 4 ook een pittige periode thuis gehad, waarbij onze zoon compleet over zijn en onze grenzen ging. En het bleek dus gewoon dat hij het moeilijk had op school Hij kon toen ook niet goed benoemen wat.

Ik ben toen wel weer naar school gegaan om te vragen hoe het in de klas ging. Daar was hij juist heel rustig en meegaand. En waren ze compleet verbaasd. Gelukkig is er toen wel meteen actie ondernomen en kijkt deze week een hb-specialist mee in de klas. Om te zien of de school kan bieden wat mijn zoon nodig heeft. Dus super fijn dat de school hem ziet

Bij de test van groep 4 kwam naar voren dat hij nog steeds een jaar voor loopt.

Het gesprek van gister ging ook over de sociale kant. Er is namelijk een kind in zijn klas waar hij bevriend mee was. Dat samen spelen ging niet goed en dat jongetje haalde dingen uit die veel en veel te ver gingen, dat was gewoon niet gezond ( ik ga niet in detail vanwege privacy en we hebben dit met de ouders besproken). Dat jongetje woont ook in de buurt. We hebben dit aangegeven bij de juf omdat we niet willen dat het nog verder uit de hand loopt. Ze gaf aan dat het belangrijk is dat onze zoon weerbaar blijft. En dat er geen groepsvorming komt tegen hem.

Zij gaf ook aan dat onze zoon echt de jongste is qua gedrag en dat merken wij ook. Hij is bijna 7,5 en er zitten ook kinderen in zijn klas die negen zijn of binnenkort worden. Hij kijkt ook enorm op tegen deze kinderen. Nu is dat okee, maar volgend jaar in groep 6 kan dat schijnbaar een probleem opleveren dat hij de jongste is.

Ook merk ik nu peer pressure. Onze zoon vond het leuk om ook Spaans te leren op Duolingo en was daar heel enthousiast mee aan de slag. Totdat één van zijn vrienden zei dat het stom is. En toen is hij er abrupt mee gestopt. Ik ben ook heel erg bang dat hij wordt gepest, omdat hij toch anders is dan het gemiddelde kind in de klas. Hij leest ontzettend graag en veel. Houdt van dieper nadenken en is enorm leergierig. Hij kan ook niet tegen te veel lawaai in de klas, want dan kan hij zijn werk niet goed doen (maar kan zelf ook ontzettend druk zijn thuis ).

Voor nu gaat het heel trouwens erg goed in de klas. Hij heeft heel veel verschillende vriendjes en vriendinnetjes in de buurt. Dus dat loopt lekker.

Ik ben heel erg benieuwd hoe de HB specialist dit allemaal ziet. Volgens mij is hij trouwens niet HB, ik zie hem nog steeds als een kind wat ‘voor loopt’. Hij past ook helemaal niet in dat profiel. Ik heb ook een paar boeken over dit onderwerp gelezen en herken er gedeeltelijk wat uit. Maar goed, dat is ook helemaal niet belangrijk. Het belangrijkste is dat hij zich goed voelt op school. En ik kan mij heel goed voorstellen dat de school daar niet in kan voorzien.

We hebben eerder al kort gehoord wat eventueel andere mogelijkheden zijn. Hij kan meedoen aan de Day A Week School, waar wel een strenge voorselectie voor is. En in groep 7 zou hij naar het pré gymnasium kunnen.

Ik ben benieuwd hoe dit allemaal ontwikkelt

quote:

Op dinsdag 16 september 2025 22:45 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Dat is vaak wel een uitdaging, om het interessant te houden. Aan de andere kant, zeggen dat ze iets saais vinden, moet ook geen uitweg worden om dan maar gelijk iets anders te kunnen gaan doen.
[..]
Dat is iets waar veel HB'ers tegenaan lopen. Heel veel gaat ze makkelijk af, waardoor ze weinig ervaring hebben met tegenslag en doorzetten om iets af te krijgen. Lijkt me goed om daar vroeg bewust mee bezig te zijn. Ook als HB'er kun je niet alles zomaar ineens. En ook als HB'er gaat dingen beter en sneller als je oefent en je ervaart dat het af en toe niet in een keer lukt.

Dit is wel een lastige. Uitdaging is nodig, levenslessen zoals omgaan met frustatie leren.

Maar ik heb bij meer dan 1 kind gezien dat ze zo gepusht zijn dat de faalangst enorm werd. Of dat ze door de uitzondering door de klas gek aangekeken werden en sociaal het niet meer wilde.

Conclusie van dat discussie gesprek met meerdere HB ouders was dat je de cognitieve uitdaging niet los kunt zien van de sociale en emotionele situatie. Dat een balans tussen alles belangrijk is.

Bij D zijn ze op de basisschool vol op de uitdaging gegaan (niet passend/zijn interesse). En het gat met zijn emotionele ontwikkeling werd niet meegenomen. Pas toen we hem extern, bij iemand zonder verstand van HB, in therapie hadden kon D zich evenwichtiger ontwikkelen. Nu op het VO merken we weinig meer van zijn HB problemen. En hij krijgt toch echt wel uitdaging.

@DorothyGale mijn kind voldoet ook niet aan de standaard HB dingen. Boeken heb ik al snel aan de kant gelegd.

De iq test liet wel zien dat hij kneiterslim is(nodig voor de plusklas), maar hij heeft wat karaktereigenschappen die niet helemaal in het plaatje passen. Geen probleem, HB-ers zijn net mensen met al hun variaties

Mijne was ook jong. Van december, dus officieel geen klas over geslagen. Vanaf de hogere groepen verwachten wij ook meer issues qua sociaal, maar dat gebeurde niet. Hij ging als 8,5 jarig guppie met zijn groep 6-7-8 op kamp, begin van het schooljaar. De oudste was al 12. Maar hij werd prima geaccepteerd door de groep. Maar hij trok zich ook weinig aan van sociaal gedoe, dat scheelt ook wel. Trok zijn eigen plan dwars tussen de pubers door

Ik merk nu in de puberteit ook weinig van zijn jongheid. De meeste vrienden zijn van het voorjaar, dus ruim een half jaar ouder. Hij is wat dat betreft ook prima in balans.

quote:

Op woensdag 17 september 2025 09:58 schreef SaskiaR het volgende:

[..]
Alles wat je zegt wijst op HB, waarom zou je dat ontkennen?

Dat vraag ik me ook af. Als er voldoende hulp is en school loopt op zich lekker, dan is het niet nodig om het extern bevestigd te krijgen, maar als er nu al gesproken wordt over Day a Week school en pre-gymnasium denk ik wel dat hij door school wordt gezien als HB. Het kan voor hemzelf ook fijn zijn om dit te weten, zodat hij snapt waarom hij soms anders denkt/ is dan zijn vrienden.

quote:

Op woensdag 17 september 2025 09:59 schreef Deepfreeze het volgende:
@:DorothyGale mijn kind voldoet ook niet aan de standaard HB dingen. Boeken heb ik al snel aan de kant gelegd.

De iq test liet wel zien dat hij kneiterslim is(nodig voor de plusklas), maar hij heeft wat karaktereigenschappen die niet helemaal in het plaatje passen. Geen probleem, HB-ers zijn net mensen met al hun variaties

Mijne was ook jong. Van december, dus officieel geen klas over geslagen. Vanaf de hogere groepen verwachten wij ook meer issues qua sociaal, maar dat gebeurde niet. Hij ging als 8,5 jarig guppie met zijn groep 6-7-8 op kamp, begin van het schooljaar. De oudste was al 12. Maar hij werd prima geaccepteerd door de groep. Maar hij trok zich ook weinig aan van sociaal gedoe, dat scheelt ook wel. Trok zijn eigen plan dwars tussen de pubers door

Ik merk nu in de puberteit ook weinig van zijn jongheid. De meeste vrienden zijn van het voorjaar, dus ruim een half jaar ouder. Hij is wat dat betreft ook prima in balans.

Wat goed dat hij zo zijn weg daarin heeft gevonden Ik hoop dat dit voor mijn zoon ook zo loopt.

quote:

Op woensdag 17 september 2025 14:52 schreef Phaidra het volgende:

[..]
Dat vraag ik me ook af. Als er voldoende hulp is en school loopt op zich lekker, dan is het niet nodig om het extern bevestigd te krijgen, maar als er nu al gesproken wordt over Day a Week school en pre-gymnasium denk ik wel dat hij door school wordt gezien als HB. Het kan voor hemzelf ook fijn zijn om dit te weten, zodat hij snapt waarom hij soms anders denkt/ is dan zijn vrienden.

Ja, ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik dit zo denk. Misschien omdat ik bang ben dat hij toch buiten de boot gaat vallen in de klas als hij dit 'label' krijgt. Maar aan de andere kant is het wel beter voor hem inderdaad als hij dit weet..

quote:

Op donderdag 18 september 2025 18:43 schreef DorothyGale het volgende:

[..]
Wat goed dat hij zo zijn weg daarin heeft gevonden Ik hoop dat dit voor mijn zoon ook zo loopt.
[..]
Ja, ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik dit zo denk. Misschien omdat ik bang ben dat hij toch buiten de boot gaat vallen in de klas als hij dit 'label' krijgt. Maar aan de andere kant is het wel beter voor hem inderdaad als hij dit weet..

Ik merk ook wel dat aan het begrip 'hoogbegaafd' een verkeerde betekenis hangt. Alsof die kinderen altijd wonderkinderen zijn en ouders allemaal willen dat hun kind hoogbegaafd is. Ik ben daarom ook voorzichtig wie ik er wel en niet over vertel. Maar binnen het gezin is benoemen we het zeker wel duidelijk. De jongste heeft ook psycho-educatie gehad vlak na zijn IQ-test. Daar leerde hij wat hoogbegaafd zijn inhoudt, wat zijn sterke kanten zijn (heel belangrijk als je een laag zelfbeeld hebt!) en waar hij meer moeite mee heeft (en waarom). Dat heeft hem zeker wel geholpen.

Wij hebben het bij D ook voorzichtig verteld. We begonnen in groep 5, toen hij een dagdeel van school weg was. Wat bij hem scheelde was dat er meerdere kinderen in de klas waren die ook naar die externe klas gingen.

Het kwam bij ons neer op vertellen dat mensen allemaal verschillen, met hun eigen positieve en negatieve kenmerken. Dat je een talent kunt hebben qua sporten, leren, empathie of achteruit fietsen. Of dat iemand juist die dingen niet kan. Het doel van ons als ouders is dat hij met die kenmerken lekker zichzelf kan zijn in de grote wereld. Toen zijn emotieregulatie hem in de weg zat kon hij dat ook goed benoemen (in woorden van een 8 jarige), en konden we daarmee aan de slag. Hij was als ukkie een blij ei en een eigenwijs mormel. Dat was 2e helft basisschool ver te zoeken, maar inmiddels is het weer terug.

We hadden hier ook het voorbeeld met een neefje dat niet goed kan leren, maar juist wel heel veel doorzettingsvermogen heeft. Logisch, als je op school hard moet werken dan leer je dat wel.
Of een vriend van oudste die vastliep omdat hij 100% op zijn cognitie ging, maar daardoor sociaal echt in de knoop kwam. (die zei ook gerust "ik ben HB, dus ik heb gelijk").
En bij hem zaten de problemen dus op emotioneel vlak en heeft de therapeut dat goed aangepakt.

Ze zijn pienter zat, dus daar kun je leuk gesprekken mee voeren. Hier in huis valt hij ook minder op, met een moeder en broer die vwo-slim zijn en een vader die net zo snel en complex kan denken als hij.

Edit: de directrice belde net. Er is sprake van een miscommunicatie pur sang. No worries

[ Bericht 78% gewijzigd door Tink89 op 26-09-2025 12:20:45 ]

Nooit gedacht dat ik in dit topic een post zou maken, maar hier is ie dan toch.

Ik weet niet zo goed wat ik met deze post wil eigenlijk. Denk gewoon even van me afschrijven. Misschien heeft iemand wat geruststellende woorden voor me ofzo, want ik zit al een paar dagen volledig vast in mijn hoofd hiermee.

Wellicht haal ik deze post later weer weg, dus niet quoten a.u.b., waarvoor dank.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

@eponine

D zat ook een dagdeel in een externe klas van groep 5-8. Het is in ieder geval even een hele andere setting. Ze komen kinderen tegen die ook slim of slimmer zijn. En dat zorgt bij sommigen wel voor weerstand. Voor D gold dat niet zo, maar de grappige ook slimme klasgenoot had er echt moeite mee. Op de gewone school was het veel lachen om slimme grappen, maar op die externe groep waren er genoeg haantjes die slimmer en grappiger waren. En dan was het werk ook nog eens pittig. Die had echt moeite om daar zijn plek te vinden. Dat was wel goed voor de ontwikkeling denk ik.
(D vond de stof wel lastig, en miste zijn eigen klasgenoten wel in de pauze. Achteraf denk ik dat het nog steeds goed was om de uitdaging te krijgen, maar het was niet 100% de goede oplossing. Maar die is er vaak ook niet)

Nu was het qua klas anders omdat hij in een combiklas 3-4-5 en 6-7-8 zat (montessori). Bij de overgang naar 6 kreeg hij echt mega jongste echt even een andere rol. 2/3e van de klas is waarschijnlijk wel verder qua stof en ontwikkeling. Je kunt als net-niet 9 jarige niet je doorsnee gedrag vertonen en denken dat je het baasje bent, tegenover 12 jarige pubers

@Deepfreeze

Dank voor jouw (jullie) ervaring!
Ik kan me voorstellen dat het bij sommige kinderen weerstand oproept. Ben daar bij mijn oudste niet per sé bang voor. De groep waar hij voor wordt aangemeld is ook niet per sé voor ‘slimme’ kinderen maar vooral voor kinderen met een hulpvraag op het gebied van werkhouding of gedrag (en nog even voor de duidelijkheid: thuis zijn er vooralsnog geen problemen, het speelt puur op school (en ik denk nu dat het vooral verveling is…)). Dus er zal van alles bij zitten qua niveau denk ik. Het eigen schoolwerk gaat ook mee zodat er geen achterstand ontstaat (al zal dat bij ons dus denk ik al aangepast of extra werk zijn).

Ik ben me ook wat meer aan het verdiepen in het onderwerp hoogbegaafdheid in de hoop hem beter te kunnen ondersteunen op bepaalde gebieden.

Ik zou niet akkoord gaan met zo’n groep. Dit is m.i. symptoombestrijding. Terwijl er een ander probleem ligt onder het gedrag. Dit clownesk gedrag kan door alles komen: onderpresteren, verveling, onzekerheid, aanpassen aan de groep..
Erg herkenbaar overigens, dat gedrag.

Mijn oudste was ook vaak de clown van de klas. Toen ik heb ernaar vroeg gaf hij aan dat hij halverwege de ochtend zijn werk voor die dag af had, niet wist wat hij moest doen en ging muiten. Een externe plusklas (dag per week), compacten en verdiepingswerk loste dat wel aardig op. In de bovenbouw ging het beter, ik denk ook door wat Deepfreeze beschrijft.

@arvensis: mijn eerste reactie was ook 'dat is alleen symptoombestrijding'. Aan de andere kant denk ik dat hij er ook wel dingen uit kan halen waar hij iets aan heeft (nu en in de toekomst). Er is overigens een kans dat er niet eens plek is voor hem bij die groep. De aanmeldingsmogelijkheid sluit morgen en dan gaan ze kijken wie ze kunnen plaatsen.
Je geeft aan dat het gedrag herkenbaar is; is het bij jullie nu beter geworden?

@Clubsoda: compacten doet de juf al zoveel mogelijk. Plusklas is er op school zelf, maar degene die het altijd deed is helaas van school gewisseld en degene die het nu doet is nog een beetje zoekende geloof ik. Maar het is iets dat ik nog wel wil gaan bespreken. Vorig jaar ging hij 'af en toe' mee naar de plusklas maar dat is gestopt toen ze begonnen met schoolzwemmen (is op dezelfde tijd als de interne plusklas).

@eponine ik zou hem ook niet zo snel in een gedrags-klas zetten. Het is, denk ik, een gevolg van te weinig werk hebben. Halve dag uit je neus vreten geeft je tijd om je brein uit te leven op de klas. Dus zolang dat vervelen niet veranderd, is het ook niet makkelijk om het gedrag te veranderen.

Het werk compacten is ook maar 1 onderdeel, het verbreden/verdiepen is het andere deel. Juist als de helft van de stof wegvalt moet je dat wel opvullen met iets geschikts. En niet zoals bij D hem los te laten in "slimme" rekensoftware waardoor hij in groep 4 al groep 8 werk deed

Hij had vanaf groep 5 die externe klas en toen werd dat beter. Hij had een map mee van die plusklas en minimaal een half uur werk per dag, met ruimte om meer te doen (bijv doe 2 van de 5 opdrachten, heb je tijd over die er meer). Alleen was dat werk niet helemaal aansluitend op D omdat het veel frustratie opleverde en dat net als te makkelijk werk werkweigering opleverde. Dat hebben we met PMT behoorlijk opgelost. Die dame kon zijn hele patroon doorzien en dat bijsturen ipv alleen focussen op alleen gedrag of zijn cognitie.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Heeft iemand de 2 afleveringen van de documentaire Gewoon lastig of neurodivers gezien?

Nog niet, maar wilde wel gaan kijken, bedankt voor de reminder.

Ik heb gister aflevering 2 gezien. Ik vind het heel integer gedaan. En ook wel (deels) herkenbaar.

Ik ben er nog niet over uit wat ik er van vind, eigenlijk. Aan de ene kant goed in beeld gebracht, maar toch ook oppervlakkig. Ik zocht méér, denk ik.

Ik ben ervan uitgegaan dat het publiek de mensen zijn die geen idee hebben wat autisme, adhd en hb allemaal kan inhouden. Die inderdaad verkondigen dat het een kwestie van ‘opvoeden’ is. Niet weten dat functioneren op school een groot offer betekent. De impact op de rest van het gezin.

Wij leren daar niet veel van, wij weten het allemaal al idd. Maar het is een veel nuttiger programma dan dat programma met Linda de Mol waar hb-kinderen alleen maar moeten showen hoeveel ze weten.

quote:

Op woensdag 31 december 2025 08:59 schreef Phaidra het volgende:
Maar het is een veel nuttiger programma dan dat programma met Linda de Mol waar hb-kinderen alleen maar moeten showen hoeveel ze weten.

Dat is zeker waar!

quote:

Op dinsdag 30 december 2025 23:02 schreef Hupje het volgende:
Heeft iemand de 2 afleveringen van de documentaire Gewoon lastig of neurodivers gezien?

Ik heb alleen de eerste gezien.

Maar ik heb vaak moeite met hb docu's. De mijne past lang niet altijd in het plaatje. En deze kinderen met dubbele problematiek voelt een beetje als ramptoerist kijken. Wel goed uitgelegd hoe heftig het kan zijn, maar dat zijn ze lang niet allemaal.

En het gevoel waarom wij zo'n mazzel hebben gehad dat we na een serieus flinke dip nu eigenlijk een kind hebben wat we nauwelijks rekening mee hoeven te houden.

Mijn 7-jarige heeft zichzelf deze week overtroffen :-D Niet dat dat nodig was, maar ik ben toch trots. Ze wil al jaren op aerials silks. Sinds een open dag bij de circuswinkel toen ze 5 was. Dat mocht alleen niet: ze moest minstens 8 jaar zijn omdat veiligheidsinstructies kunnen opvolgen daar onwijs belangrijk is. Na wat heen-en-weer mailen met de juf de afgelopen jaren mocht ze uiteindelijk toch de proefles gisteren meedoen met de nadrukkelijke boodschap/waarschuwing dat de kans dat ze met nét 7 kon starten, echt heel klein zou zijn. We hadden haar dan ook voorbereid op moeten wachten tot november.

Nou dat wachten hoeft niet. Volgens de juf kan de prima aanwijzingen opvolgen, ook als ze ingewikkelder zijn, en overziet ze het prima. Conclusie: over twee weken begint ze aan de basiscursus.

Disclaimer: nee, ik vind niet dat de wereld continu regels moet versoepelen voor mijn kinderen. Maar ze heeft heel hard gewerkt en wilde dit zo graag... en dat vind ik het tof dat zo'n juf haar de kans geeft om te bewijzen dat ze het kan en ze die kans aangrijpt.

Met pianoles en turnen is ze gestopt, aerials en boulderen/klimmen komt ervoor in de plaats. Fijn! Want ook klimmen is zo handig en leerzaam. Routes bedenken als je beneden staat, naar je lijf leren luisteren of je nog veilig verder én weer terug naar beneden kunt, doorzetten en gewoon opnieuw beginnen als je het niet gered hebt. Aanrader

Hier ook een boulderaar. Lekker zijn eigen plan trekken. En een stukje puzzelen, je grenzen verleggen en met je lijf bezig zijn.

Goed dat ze gewoon mee mag doen! Dat had de mijne echt niet gekund. Die heeft lang moeite gehad om instructies te volgen en heeft nog steeds een handje van half luisteren als hij het niet zo belangrijk vindt.
Ben daarom wel blij met boulderen ipv gezekend klimmen. Te snel het idee "ach, dat gaat vast goed"

quote:

Op zondag 11 januari 2026 10:31 schreef Deepfreeze het volgende:
Hier ook een boulderaar. Lekker zijn eigen plan trekken. En een stukje puzzelen, je grenzen verleggen en met je lijf bezig zijn.

Goed dat ze gewoon mee mag doen! Dat had de mijne echt niet gekund. Die heeft lang moeite gehad om instructies te volgen en heeft nog steeds een handje van half luisteren als hij het niet zo belangrijk vindt.
Ben daarom wel blij met boulderen ipv gezekend klimmen. Te snel het idee "ach, dat gaat vast goed"

Ook tof! Ik ben blij dat de klimles hier een combi van klimmen en boulderen is. De hoogte van klimmen maakt dat ze van tevoren moet nadenken over de hele route en dus een stap of 10 vooruit moet denken. Boulderen vraagt weer andere vaardigheden en tussendoor effe uitrusten en nadenken is daar veel minder een optie.

Uiteindelijk gaat ze denk ik voor hoog, hoger, hoogst… maar daar denk ik nog effe niet over na.

Ik ga het topic even doorlezen voor tips/herkenning.
Ik heb 2 kinderen waarvan 1 zoon van 13 in de brugklas.
Dat het een slimme jongen was werd ons in de kleuterklas al verteld (en dat merkten we zelf natuurlijk ook;))
In groep 3 is hij gediagnosticeerd met ADHD en heeft daarbij een iq tesf gehad, toen kreeg hij nog geen medicatie. Volgens de psycholoog zou die later met medicijnen nog een stuk hoger uit kunnen vallen.
Nooit de neiging gehad om dat te doen, hij werd wel gezien op school en zat al vanaf groep 1 in de plusklas.
In groep 6 werd een intelligentietest gedaan (de NSCCT). Daar scoorde hij heel hoog op.
Begin groep 7 haalde hij op de LVS toetsen al 3F en een voorlopig havo/vwo advies.
Maar in groep 8 was hij ver klaar met de basisschool en geloofde al die toetsen wel. Op de IEP een havo score en school heeft het bij een havo/vwo advies gelaten. Het gymnasium waar hij heen wilde was hij helemaal welkom met dit advies dus daarom hebben we het erbij gelaten.

Zij zijn een begaafheidsprofielschool met veel kennis over HB dus alle brugklassers krijgen een screening op HB aan het begin van het jaar. (Geen iq test zoals wisc)
Hier viel hij weer op met een hoge score. Afgezet tegen zijn jaarlaag (brugklassers gymnasium) scoorde hij ruim bovengemiddeld.
Voor school voldoende om er van uit te gaan dat hij HB is.
We zien verder ook geen reden voor een wisc of andere test.
Hij mag hierdoor meedoen aan een talentenprogramma binnen school waar leerlingen aan een eigen project mogen werken. En waar ze HB leerlingen proberen te begeleiden op een manier die hen aanspreekt.

Het is voor ons ook allemaal nieuw en toch verrassend dus ik ga dit topic eens doorlezen.

quote:

Op vrijdag 23 januari 2026 16:14 schreef Ballerina888 het volgende:
Hij mag hierdoor meedoen aan een talentenprogramma binnen school waar leerlingen aan een eigen project mogen werken. En waar ze HB leerlingen proberen te begeleiden op een manier die hen aanspreekt.

Fijn, zo'n school!

quote:

Op vrijdag 23 januari 2026 17:01 schreef Hupje het volgende:

[..]
Fijn, zo'n school!

Ja wij waren ook positief verrast.

Hier hebben we andere ervaringen met school. Dochter is intussen 7 en zit in groep 4. De juf zei telkens dat ze het niet ziet en de IB-er ging er in mee. Na veel omzwervingen via ergotherapeuten, consulatiebureau en gemeenten is er uiteindelijk een breed onderzoek gedaan door een psycholoog en verrassend hoor: ze is HB en heeft geen autisme (daar stuurde de IB-er nogal op).

Op school zit ze gewoon standaard in de stand-by stand en kan ze het nog makkelijk volgen. We hebben elke dag problemen om op tijd te komen omdat ze te weinig uitdaging krijgt, maar school legde het probleem telkens terug bij ons omdat ze het op school niet liet zien. Ze kan zich geweldig goed aanpassen (zoals HB meisjes dat vaak doen). Eenmaal thuis begint voor ons het drama (uit het niets ontploffen, niet willen slapen, eten, spelen enzovoorts). Het maakt mij helemaal niet uit hoe slim ze is. Wij willen gewoon dat ze gelukkig is, en dat is ze duidelijk niet. En school heeft daar een grote rol in.

Gelukkig kon de IB-er de testuitslag niet negeren en moest ze wel overgaan tot actie. Dochter is nu toegelaten tot een regioklas met HB-ers één dag per week. Benieuwd hoe dat gaat en of ze daar dan de hele week op kan teren. Wij zijn blij dat school na 3 jaar eindelijk actie onderneemt en dat we gehoord worden.

Ik snap an sich wel waarom een IBer in dit geval ass denkt. Zijn natuurlijk veel overeenkomsten in het gedrag. Fijn dat er nu duidelijkheid is!

quote:

Op vrijdag 23 januari 2026 21:20 schreef kloon_bassie het volgende:
Hier hebben we andere ervaringen met school. Dochter is intussen 7 en zit in groep 4. De juf zei telkens dat ze het niet ziet en de IB-er ging er in mee. Na veel omzwervingen via ergotherapeuten, consulatiebureau en gemeenten is er uiteindelijk een breed onderzoek gedaan door een psycholoog en verrassend hoor: ze is HB en heeft geen autisme (daar stuurde de IB-er nogal op).

Op school zit ze gewoon standaard in de stand-by stand en kan ze het nog makkelijk volgen. We hebben elke dag problemen om op tijd te komen omdat ze te weinig uitdaging krijgt, maar school legde het probleem telkens terug bij ons omdat ze het op school niet liet zien. Ze kan zich geweldig goed aanpassen (zoals HB meisjes dat vaak doen). Eenmaal thuis begint voor ons het drama (uit het niets ontploffen, niet willen slapen, eten, spelen enzovoorts). Het maakt mij helemaal niet uit hoe slim ze is. Wij willen gewoon dat ze gelukkig is, en dat is ze duidelijk niet. En school heeft daar een grote rol in.

Gelukkig kon de IB-er de testuitslag niet negeren en moest ze wel overgaan tot actie. Dochter is nu toegelaten tot een regioklas met HB-ers één dag per week. Benieuwd hoe dat gaat en of ze daar dan de hele week op kan teren. Wij zijn blij dat school na 3 jaar eindelijk actie onderneemt en dat we gehoord worden.

Hopelijk heeft ze straks wat aan die dag. En is zo de laatste tijd op de basisschool goed door te komen.

En goed praten op de VO school wat ze voor deze kinderen doen.
Onze zoon koos voor deze school voordat we wisten dat we hiermee te maken zouden krijgen🤣, maar het komt nu wel heel goed uit.

Wij hebben bij het oudergesprek te horen gekregen dat Aapie er cognitief flink boven uitspringt maar dat zijn fantasie zeer matig is. Volgens de juf komt hij moeilijk tot spel met andere kinderen en ze heeft ons daarom aangeraden om met een speltherapeut aan de slag te gaan. Daar hebben we volgende week een intake mee.

Ik vraag me zelf af, is dit erg? Ik denk dat Aapie best wel fantasie heeft maar dat dit wellicht niet aansluit bij zijn leeftijdgenoten. Zo wil hij minecraftje spelen, maar als ze dat niet kennen houdt dat natuurlijk op. Is dit sowieso herkenbaar?

Minecraft in groep 1/2 vind ik niet gek dat ze dat dat niet kennen. Dat is echt uitzonderlijk, dat kinderen dat al kennen als ze 4 of 5 zijn.

Maar of het erg is, is een moeilijke vraag om te beantwoorden. Het is fijn als kinderen speelkameraadjes hebben en samen kunnen spelen. Dat is gezellig, leerzaam (want er ontstaat ook conflict, je moet samen oplossingen zoeken, etc) en handige oefening voor later. Maar als je kind het zelf niet mist… tja.


Overigens loopt onze jongste ook flink voor, maar hij is nog heel speels, vermaakt zich prima op school, heeft een juf die hb-kleuterspecialist is en hem op heel fijne verbredende manier uitdaagt en hij krijgt bij klimmen en zwemles veel fysieke uitdaging die hij met beide handen aanpakt… met succes. Dus ik maak me over hem toch minder zorgen dan over z’n zus.

quote:

Op donderdag 19 maart 2026 14:28 schreef SaskiaR het volgende:

[..]
Hoe is hij thuis? Heeft hij daar wel fantasie? Want inderdaad, als zijn fantasie niet aansluit bij de rest, dan werkt het natuurlijk niet.
Hoe dan ook zou ik je therapie laten aanpraten als er volgens jou niks aan de hand is.

Hij heeft best wel fantasie maar dat zit hem meer in opmerkingen dan echt in spel. Dan zegt hij bijvoorbeeld “vandaag ga ik dromen over hoe deuren worden gemaakt”. Super random Qua spel is het toch meer dingen bouwen, met auto’s spelen, kleuren. Geen dingen waar echt fantasie bij komen kijken.

Ik wil de intake wel doen omdat ik het misschien nodig vind op een ander vlak; het uiten van emoties. Hij kan soms heel erg boos worden en gaat ons dan slaan. Als speltherapie daarbij helpt is dat wel nuttig.

quote:

Op donderdag 19 maart 2026 15:47 schreef Tink89 het volgende:
Minecraft in groep 1/2 vind ik niet gek dat ze dat dat niet kennen. Dat is echt uitzonderlijk, dat kinderen dat al kennen als ze 4 of 5 zijn.

Maar of het erg is, is een moeilijke vraag om te beantwoorden. Het is fijn als kinderen speelkameraadjes hebben en samen kunnen spelen. Dat is gezellig, leerzaam (want er ontstaat ook conflict, je moet samen oplossingen zoeken, etc) en handige oefening voor later. Maar als je kind het zelf niet mist… tja.

Overigens loopt onze jongste ook flink voor, maar hij is nog heel speels, vermaakt zich prima op school, heeft een juf die hb-kleuterspecialist is en hem op heel fijne verbredende manier uitdaagt en hij krijgt bij klimmen en zwemles veel fysieke uitdaging die hij met beide handen aanpakt… met succes. Dus ik maak me over hem toch minder zorgen dan over z’n zus.

Ik vermoed dus ook dat zijn interesses gewoon niet zo aansluiten bij zijn klasgenootjes, zeker omdat hij in groep 1/2 zit met maar 3 anderen in groep 2. Wat dat betreft zou hij qua spel veel beter zitten in groep 2/3, waar ook de meesten van zijn vriendjes zitten.

Hij heeft ook wel wat “oudere” hobbies, zoals het sparen van Pokémon kaarten.

Fijn dat jullie juf HB specialist is!

Edit: hij speelt juist veel met andere kinderen; ook bij hen of zij bij ons. Daarom zie ik ook niet meteen een groot probleem

[ Bericht 2% gewijzigd door MaJo op 19-03-2026 16:22:47 ]

quote:

Op donderdag 19 maart 2026 15:58 schreef MaJo het volgende:

[..]
Hij heeft best wel fantasie maar dat zit hem meer in opmerkingen dan echt in spel. Dan zegt hij bijvoorbeeld “vandaag ga ik dromen over hoe deuren worden gemaakt”. Super random Qua spel is het toch meer dingen bouwen, met auto’s spelen, kleuren. Geen dingen waar echt fantasie bij komen kijken.

Ik wil de intake wel doen omdat ik het misschien nodig vind op een ander vlak; het uiten van emoties. Hij kan soms heel erg boos worden en gaat ons dan slaan. Als speltherapie daarbij helpt is dat wel nuttig.
[..]
Ik vermoed dus ook dat zijn interesses gewoon niet zo aansluiten bij zijn klasgenootjes, zeker omdat hij in groep 1/2 zit met maar 3 anderen in groep 2. Wat dat betreft zou hij qua spel veel beter zitten in groep 2/3, waar ook de meesten van zijn vriendjes zitten.

Hij heeft ook wel wat “oudere” hobbies, zoals het sparen van Pokémon kaarten.

Fijn dat jullie juf HB specialist is!

Edit: hij speelt juist veel met andere kinderen; ook bij hen of zij bij ons. Daarom zie ik ook niet meteen een groot probleem

Ik heb even gemist hoe oud jullie kind is?

Mijne zat ook op een reguliere basisschool en daar was ook 1 HB gespecialiseerd. Die door zag het. De rest van de juffen niet want hij speelde zo lekker (ja, geen reet te doen) en ook vrienden met allemaal om iedereen maar te pleasen. Uiteindelijk wel gekeken bij een HB school. Daar ging een wereld open voor mijn zoon. Toen stad en land afgezocht om zsm een test te maken en daar kwam een iq van 148 uit. Na groep 4 toch de overstap gemaakt naar fulltime HB onderwijs en ondanks de reistijd nooit spijt van gehad

quote:

Op donderdag 19 maart 2026 18:42 schreef Wiepje het volgende:

[..]
Ik heb even gemist hoe oud jullie kind is?

Mijne zat ook op een reguliere basisschool en daar was ook 1 HB gespecialiseerd. Die door zag het. De rest van de juffen niet want hij speelde zo lekker (ja, geen reet te doen) en ook vrienden met allemaal om iedereen maar te pleasen. Uiteindelijk wel gekeken bij een HB school. Daar ging een wereld open voor mijn zoon. Toen stad en land afgezocht om zsm een test te maken en daar kwam een iq van 148 uit. Na groep 4 toch de overstap gemaakt naar fulltime HB onderwijs en ondanks de reistijd nooit spijt van gehad

Dat moet er dan wel zijn... hier is de reistijd enkele reis zo'n 40 minuten voor hb-basisonderwijs en er is een wachtlijst van 1,5 jaar geloof ik. Al gaat mijn oudste best beter in groep 4 dan in groep 3. Voor volgend jaar is de kangoeroe-klas aanmelding iig al met de ib'er besproken en nu er weer wat rust in haar groep is, gaat het in de klas ook beter. Fingers crossed dat dat zo blijft.

En MaJo: is dan het probleem dat hij geen fantasie zou hebben of dat hij niet samen speelt? Want dat laatste lukt thuis blijkbaar wel, dus misschien de moeite waard om uit te zoeken waarom dat op school niet lukt. Overigens vind ik dromen van hoe een deur gemaakt wordt, geen fantasie eigenlijk, maar wel typisch hb. Prul zoekt van alles op en uit en bedenkt hoe dingen gaan, maar dat is iets anders dan rollenspellen, doen alsof, piraatje en riddertje en prinsesje en weet ik wat spelen enz.

Ik zou de leerkracht vragen om wat meer opheldering denk ik.

quote:

Op donderdag 19 maart 2026 18:42 schreef Wiepje het volgende:

[..]
Ik heb even gemist hoe oud jullie kind is?

Mijne zat ook op een reguliere basisschool en daar was ook 1 HB gespecialiseerd. Die door zag het. De rest van de juffen niet want hij speelde zo lekker (ja, geen reet te doen) en ook vrienden met allemaal om iedereen maar te pleasen. Uiteindelijk wel gekeken bij een HB school. Daar ging een wereld open voor mijn zoon. Toen stad en land afgezocht om zsm een test te maken en daar kwam een iq van 148 uit. Na groep 4 toch de overstap gemaakt naar fulltime HB onderwijs en ondanks de reistijd nooit spijt van gehad

Oh, dat is best relevant Aapie is 5. Er zit een speciale HB school op 10 minuten hier vandaan dus dat zou in de toekomst inderdaad een optie zijn. Ik wil eerst nog even afwachten hoe het verder gaat, hij vermaakt zich goed op school en hij verveelt zich nog niet. Hij speelt veel en heeft leuke vriendjes. Een tevreden kind is wat mij betreft het allerbelangrijkst

quote:

Op vrijdag 20 maart 2026 12:23 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Dat moet er dan wel zijn... hier is de reistijd enkele reis zo'n 40 minuten voor hb-basisonderwijs en er is een wachtlijst van 1,5 jaar geloof ik. Al gaat mijn oudste best beter in groep 4 dan in groep 3. Voor volgend jaar is de kangoeroe-klas aanmelding iig al met de ib'er besproken en nu er weer wat rust in haar groep is, gaat het in de klas ook beter. Fingers crossed dat dat zo blijft.

En MaJo: is dan het probleem dat hij geen fantasie zou hebben of dat hij niet samen speelt? Want dat laatste lukt thuis blijkbaar wel, dus misschien de moeite waard om uit te zoeken waarom dat op school niet lukt. Overigens vind ik dromen van hoe een deur gemaakt wordt, geen fantasie eigenlijk, maar wel typisch hb. Prul zoekt van alles op en uit en bedenkt hoe dingen gaan, maar dat is iets anders dan rollenspellen, doen alsof, piraatje en riddertje en prinsesje en weet ik wat spelen enz.

Ik zou de leerkracht vragen om wat meer opheldering denk ik.

Ik vind het lastig om te begrijpen wat ze precies bedoelt. Haar letterlijke woorden waren "hij komt moeilijk tot spel". Maar 's avonds heeft hij hele verhalen hoe hij op het plein politietje heeft gespeeld met zijn vriendjes. Zij ziet wel echt een belemmering dus daarom nu de afspraak met de speltherapeut.

Misschien is die deuren ook niet helemaal de fantasie die inderdaad op school wordt bedoelt, maar hij kan dus wel goed associëren/fantaseren over dingen die hij interessant vindt