OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
quote:Op vrijdag 25 juni 2021 08:40 schreef SQ het volgende:
Lesaazj mag ook wel bij het clubje, volgens mij kunnen we een redelijk terras vullen
‘Jouw ouders hadden zeker liever een jongetje gehad?’
Alleen voor mensen met een lillik gezicht.quote:
Zullen we anders een clubje makengaan we gezellig aan de rosee bij ludiek
Ah, ik kan ook aansluiten mbt onzekerheid. Imposter syndroom lijkt op mij geschreven.
Ergens is het misgegaan de afgelopen 25 jaar want ik was vroeger toch behoorlijk extravert, redelijk populair en (achteraf gezien) best knap.
Maar goed, ik ga toevallig zo naar de ha voor een doorverwijzing naar een psych (doodeng
).
Ergens is het misgegaan de afgelopen 25 jaar want ik was vroeger toch behoorlijk extravert, redelijk populair en (achteraf gezien) best knap.
Maar goed, ik ga toevallig zo naar de ha voor een doorverwijzing naar een psych (doodeng
).
Herkenbaar.. Stond laatst in Utrecht zuid op een sportveld. Kwamen ze ook al best laag over. Maar voor de locals was het normaal en voor de Amsterdammers waren ze nog kleinquote:Op vrijdag 25 juni 2021 08:11 schreef Donna het volgende:
Ik heb vriendinnen in Aalsmeer precies op de route van zo'n landingsbaan, waar ze al SUPER LAAG vliegen en als ik daar in de tuin zit dan zit ik de helft van de tijd omhoog te kijken.
Niks gewend hier in Friesland.
Ze lachen me altijd uit.
@Leandra, wat jammer van die flat-vulling. Ben blij dat mijn schoonvader zo'n verhuizing bespaard is gebleven. Oke, nu moesten wij 4 kamers vol met radio's weg zien te krijgen. Maar hij had dat nooit over zijn hart kunnen krijgen..
Mijn moeder begint ook op te ruimen, wonen op een boerderij en kijken rond naar een regulier huis. Die hebben 2 kasten geloof ik, de rest is allemaal inbouw. Maar wel weer 3 tafels, 12 eetkamerstoelen etc..
Mocht iemand in Zwolle een clubje willen, dan gaan we dat regelen
Ik heb wel mensen om me heen waar ik gezellig mee kan kletsen. Maar degene waar ik het best mee kan praten zie ik 3 keer per jaar denk ik. Maar ik kan de meeste issues ook wel bij mijn man kwijt, dat scheelt ook weer.
Heb genoeg meegemaakt, na mijn postnatale depressie van de oudste een omslag gemaakt van introverte baksteen naar emotionele muts. Ben nog steeds nieuwe ervaringen aan het opdoen. Het bevalt me wel, al is het niet allemaal geweldig, de basis is nu een stuk beter. En soms voel ik me net als puber en weten we niet wat we met emoties moeten doen. Allebei net zolang ervaring wat dat betreft
Toch bijzonder dat zoveel mensen zich zo herkennen! Ik ga later nog even proberen om op sommigen individueel te reageren trouwens. En wat rot eigenlijk, dat we hier op onze belegen leeftijden nog zo mee worstelen 
disclaimer
Weer een beetje bij gelezen, dagje offline gisteren. Had de jongste thuis, ziek van de stress om een uitje 
.
Maar toen bleek dat ze thuis zou blijven zakte de spanning en hebben we verder een gezellige dag gehad, dat dan weer wel.
Beetje spuit 11 voor de opsom:
42 intussen en ik zou nog wel eens 18 willen zijn en dan een andere afslag nemen.
.Maar toen bleek dat ze thuis zou blijven zakte de spanning en hebben we verder een gezellige dag gehad, dat dan weer wel.
Beetje spuit 11 voor de opsom:
42 intussen en ik zou nog wel eens 18 willen zijn en dan een andere afslag nemen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En sociaal ben ik ook niet zo, ik ken wel wat mensen hier, maar die horen bij de sport en daarbuiten zie ik ze niet. Of het zijn ouders van klasgenoten van de kinderen en die zie ik ook steeds minder.
Mijn beste vriendin woont een uur rijden met de auto hier vandaan en we zien elkaar heel weinig. Als we elkaar zien is het wel weer alsof we elkaar gisteren nog hebben gesproken
Ik ben volgens mij ook niet supergoed in het onderhouden van contact
Drenthe hier... dat is soms best ver van de bewoonde wereldFake it till you make it...
Dank voor de reacties. En opvallend ook hoeveel mensen hier zichzelf er toch een soort van in herkennen. Zoeken we daarom massaal Fok op 
.
Maar even terug over mij, het klinkt zo geschreven sneuer dan het is misschien. Of ja, ik ben wel eenzaam maar niet vet ongelukkig.
Als ik echt diep zit, lukt het me niet om sociaal vaardig te blijven en ik zie of hoor dan niemand meer. Dus contacten onderhouden is altijd één-richtingsverkeer. En dat maakt me dan verdrietig. En 17 keer verhuizen in 36 jaar hielp ook niet mee.
Oh, hometown is SQ en amaranta city. Dus we gaan echt een clubske oprichten hier zo.
.Maar even terug over mij, het klinkt zo geschreven sneuer dan het is misschien. Of ja, ik ben wel eenzaam maar niet vet ongelukkig.
Als ik echt diep zit, lukt het me niet om sociaal vaardig te blijven en ik zie of hoor dan niemand meer. Dus contacten onderhouden is altijd één-richtingsverkeer. En dat maakt me dan verdrietig. En 17 keer verhuizen in 36 jaar hielp ook niet mee.
Oh, hometown is SQ en amaranta city. Dus we gaan echt een clubske oprichten hier zo.
Spreek voor uzelf!quote:
[..]
Alleen voor mensen met een lillik gezicht.
disclaimer
Daar stond mijn middelbare school dus precies tegenover (andere kant van de trambaan)quote:
Oh dat doet me denken aan een scharrel die in/op Uilenstede woonde, daar kan je de vliegtuigen bijna aanraken
.
Venus in pocketformaat
© loveli
© loveli
@Nijna, Drenthe is bijna Zwolle
Je spoiler herken ik wel. Aan de ene kant moet ik gewoon voor mezelf zorgen en ben al blij dat het nu stabiel is. En dat ik de rest van het gezin ook heel kan houden. Maar soms jeukt het wel, soms kan ik accepteren dat het zo goed genoeg is..
Je spoiler herken ik wel. Aan de ene kant moet ik gewoon voor mezelf zorgen en ben al blij dat het nu stabiel is. En dat ik de rest van het gezin ook heel kan houden. Maar soms jeukt het wel, soms kan ik accepteren dat het zo goed genoeg is..
Nou echt wel!!quote:
Toch bijzonder dat zoveel mensen zich zo herkennen! Ik ga later nog even proberen om op sommigen individueel te reageren trouwens. En wat rot eigenlijk, dat we hier op onze belegen leeftijden nog zo mee worstelen
Ik ga nu verhuizen naar een regio waar ik niemand ken en alleen het idee al om daar vriendschappen op te bouwen… Toevallig zei ik van de week nog tegen mijn man: Wie zit er nou op mij te wachten? Idem voor een werkgever na 4,5 jaar niet werken. Ik vind het doodeng.
Aan de andere kant voelt mijn 14 jarige zich precies zo over haar vriendinnen en het opnieuw beginnen en blijf ik haar vertellen dat het allemaal goed komt etc etc. Over mezelf echter….
Ik doe echt heel hard mijn best om mijn meiden zoveel mogelijk tools te geven dat zij later in ieder geval niet deze negatieve gevoelens hebben over zichzelf.
Met een meidenkwartet
Dapper!quote:
Ah, ik kan ook aansluiten mbt onzekerheid. Imposter syndroom lijkt op mij geschreven.
Ergens is het misgegaan de afgelopen 25 jaar want ik was vroeger toch behoorlijk extravert, redelijk populair en (achteraf gezien) best knap.
Maar goed, ik ga toevallig zo naar de ha voor een doorverwijzing naar een psych (doodeng
Venus in pocketformaat
© loveli
© loveli
Gezellig hoor, meeten enzo. Maar ik woon in Zeeland en er komt nooit iemand naar hier. 
De vroegere Fok!meets waren altijd in Utrecht of Amsterdam.
Anyway: ik heb nooit veel vrienden gehad. Maar ik heb nu 1 goede vriendin, al 13 jaar inmiddels en daar is ook nooit ruzie of onenigheid geweest.
En verder heb ik zo mijn praatjes met moeders van Aiden’s vriendjes, werkcontacten, mijn man, ouders en ik heb een hele goede band met mijn schoonzus. en ik zie dit OUD-clubje ook als een prima aanvulling op ‘echte’ vrienden en contacten. 
Ohja en ik heb mijn Whats-app/bel vriend die ik online leerde kennen in 2005. Nog altijd niet in het echt ontmoet.
De vroegere Fok!meets waren altijd in Utrecht of Amsterdam.
Anyway: ik heb nooit veel vrienden gehad. Maar ik heb nu 1 goede vriendin, al 13 jaar inmiddels en daar is ook nooit ruzie of onenigheid geweest.
En verder heb ik zo mijn praatjes met moeders van Aiden’s vriendjes, werkcontacten, mijn man, ouders en ik heb een hele goede band met mijn schoonzus.
en ik zie dit OUD-clubje ook als een prima aanvulling op ‘echte’ vrienden en contacten. Ohja en ik heb mijn Whats-app/bel vriend die ik online leerde kennen in 2005. Nog altijd niet in het echt ontmoet.
Ach Malteser, ik heb je een keer gezien en toen vond ik je zo lief en spontaan! Je moet niet denken dat je niet leuk en aardig bent. Ik zat toen zelf in een onzekere periode en dacht wow, dat zij dat wél kan!quote:
[..]
Precies dit.
En nu ben ik ook nog veel te zwaar en ik heb geen echte echte vriendinnen. Al onze vrienden zijn vrienden van mijn man waarbij ik dan ‘de partner van’ ben. En dat is kak maar dat is nog meer kak als het niet goed met je gaat. Dan troost ik mezelf weer met een zak Maltesers en zo word ik nog zwaarder.
Ik probeer contact te leggen, nodig mensen uit, maar word zelden terug uitgenodigd en daarmee word ik dan weer bevestigd in mijn ‘ik ben niet leuk/aardig genoeg’.
Wat een gedoe eigenlijk.
Maar even iets luchtigs: mijn tuin is klaar. Zo blij mee!
—
Ik heb heel lang gedacht dat ik niet sociaal was, dat contact maken te moeilijk was, dat vrienden maken lastig was en dat vrienden houden helemaal een opgave was. Dat het nooit goed was, te weinig contact, te veel contact, geen kaartjes sturen, wel kaartjes sturen. Maar dat is helemaal niet waar. Ik ben prima sociaal. Ik heb ook veel vrienden. Die mij prima vinden zoals ik ben. Dat vriendschappen verwateren is niet mijn schuld. Dat komt niet omdat ik of de ander dingen wel of niet heb gedaan, maar zo gaat dat in het leven. Als ik nu een verwaterde vriendin tegenkom dan ben ik oprecht benieuwd naar hoe het haar in de afgelopen jaren is vergaan, zonder verwijt. Want bij mijn eigen onzekerheid of ik het wel goed deed, zat ook een stuk verwijt dat de ander niet deed zoals ik dacht dat moest. Wat een gedoe inderdaad.
Ik ben gister gaan borrelen met een groep vriendinnen, waarvan ik dacht dat ik niet tot de harde kern behoorde. En dat is misschien wel zo, maar dat betekent niet dat ze me niet gezellig vinden. Er was ook wel een moment dat ik in mijn eentje stond (en ik ben lang he en de rest zat) en toen was ik me even heel bewust van de situatie, maar dat moment ging ook weer voorbij. Uiteindelijk gaat alles voorbij, dan het liefst zonder verwijten. Naar jezelf of naar een ander.
Heel herkenbaar.quote:
Ik ben sociaal gezien ook enorm onzeker
Sta mij elke keer diep ongelukkig te voelen op het schoolplein als de kliek bij elkaar staat en ik gewoon echt niet weet wat ik moet zeggen en mij geen houding weet en ik flashbacks krijg naar mijn schooltijd.
Nu merk ik dat ik mijn onzekerheid projecteer op Willem. Ook ik heb een pestverleden. Mijn grootste angst is dat Willem het zelfde te verduren krijgt en hij lijkt echt ontzettend veel op mij. Hij spreekt niet veel af en is nog nooit op een feestje uitgenodigd. Ik weet het wel, het zijn kleuters, jongens en hij heeft er zelf niet veel last van, maar ik merk dat het mij echt heel veel doet. En ik voel mij schuldig, want zou het voor hem niet handiger zijn als ik met de kliek mee zou kunnen doen?
Goed …
OMG 28 kasten!! Pfffff
Bij mijn oudste, nu bijna 14, hoopte ik op groepen vriendinnen, team sport etc etc. Alles wat ik zelf niet had. Als ze dat maar had, dan zou alles goed zijn en zij blij. NOT. Ze houdt niet van groepen en teamsport. Als het clubje op school links ging, ging zij rechts. En het duurde even maar ik vind het fantastisch. Ze staat zo stevig en trekt haar eigen plan. En ja dat is rot op de basisschool met pesters (gelukkig ging dat goed!) maar deze meid gaat het ver schoppen en daar heb je veel meer aan dan aan meelopen.
Maar goed wat ik wil zeggen: alles komt goed!!!
Met een meidenkwartet
Bijna welquote:
@:Nijna, Drenthe is bijna Zwolle
Je spoiler herken ik wel. Aan de ene kant moet ik gewoon voor mezelf zorgen en ben al blij dat het nu stabiel is. En dat ik de rest van het gezin ook heel kan houden. Maar soms jeukt het wel, soms kan ik accepteren dat het zo goed genoeg is..
en Zwolle ligt aan de rand van de bewoonde wereld volgens mij .
Fake it till you make it...
Succes.quote:
Ah, ik kan ook aansluiten mbt onzekerheid. Imposter syndroom lijkt op mij geschreven.
Ergens is het misgegaan de afgelopen 25 jaar want ik was vroeger toch behoorlijk extravert, redelijk populair en (achteraf gezien) best knap.
Maar goed, ik ga toevallig zo naar de ha voor een doorverwijzing naar een psych (doodeng
Mag ik vragen, mag ook in pm, wat je nu over de streep heeft getrokken?
Succes! Xquote:
Ah, ik kan ook aansluiten mbt onzekerheid. Imposter syndroom lijkt op mij geschreven.
Ergens is het misgegaan de afgelopen 25 jaar want ik was vroeger toch behoorlijk extravert, redelijk populair en (achteraf gezien) best knap.
Maar goed, ik ga toevallig zo naar de ha voor een doorverwijzing naar een psych (doodeng
Met een meidenkwartet
@SQ, ik lees net dit in de nieuwsbrief van de belangenvereniging voor ouders in de kinderopvang, en moest gelijk aan jou denken!
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Venus in pocketformaat
© loveli
Ik haat trouwens groepen mensen die allemaal sociaal doen. Dan ben ik terug in mijn schulp.
En dronken mensen.
Ik ging vroeger enkele keren naar een discotheek/café omdat ‘iedereen’ het doet en ik wilde het ook proberen. Toen was ik nog vrijgezel.
Maar ik heb geleerd dat het écht niks voor mij is.
Ik drink ook niet. Dus ik ben die rare, nuchtere en introverte muurbloem tussen allemaal dronken en ‘gezellige’ mensen.
Hele gênante momenten meegemaakt.
Of op een meet met enkele Fokkers.
Ik was helemaal in mezelf gekeerd en kwam er niet meer uit. Ik bleef bij die ene vriendin logeren en heb alleen zo zitten huilen toen iedereen naar bed ging.
Haal me weg!
En dronken mensen.
Ik ging vroeger enkele keren naar een discotheek/café omdat ‘iedereen’ het doet en ik wilde het ook proberen. Toen was ik nog vrijgezel.
Maar ik heb geleerd dat het écht niks voor mij is.
Ik drink ook niet. Dus ik ben die rare, nuchtere en introverte muurbloem tussen allemaal dronken en ‘gezellige’ mensen.
Hele gênante momenten meegemaakt.
Of op een meet met enkele Fokkers.
Ik was helemaal in mezelf gekeerd en kwam er niet meer uit. Ik bleef bij die ene vriendin logeren en heb alleen zo zitten huilen toen iedereen naar bed ging.
Haal me weg!
quote:
@:SQ, ik lees net dit in de nieuwsbrief van de belangenvereniging voor ouders in de kinderopvang, en moest gelijk aan jou denken!Aan mij? Maar mijn kdv heeft wel toegezegd terug te betalenSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.disclaimer
Voor mij is die onzekerheid ook erg herkenbaar. Ik ben altijd erg onzeker geweest en daarbij ook nog perfectionistisch, wat ook niet een al te beste combi is
Nu ik moeder ben, is die onzekerheid op bepaalde vlakken erger geworden. Ik voel me regelmatig een zwaar matige moeder, vaak ook soort van bang om mijn kind emotionele/psychische schade aan te brengen door dingen die ik niet goed doe .
Hoe kan ik bv. mijn kind leren hoe hij contacten legt als ik dat zelf niet eens kan. Of hoe leer ik hem om voor zichzelf op te komen, als ik dat zelf ook niet kan?
Contacten leggen vind ik ook erg moeilijk. Heb vaak het gevoel (net als Lesage), dat mensen niet op mij zitten te wachten en vind het ook moeilijk waar je dan over kan praten met mensen die je niet of nauwelijks kent. Dat hele schoolplein gebeuren lijkt me om die reden dan ook niet iets om me op te verheugen.
Mijn man is daar veel makkelijker in, die kan met zo'n beetje iedereen wel een praatje aanknopen. Qua sociale contacten lift ik dus een beetje met hem mee.
Nu met het hele Corona gebeuren merk ik dat er nog hogere drempel is ontstaan in het contact opnemen met de weinige kennissen die ik heb. Andersom gebeurt het ook vaak niet, dat is dan voor mij een bevestiging dat men niet op mij zit te wachten.
Grappige is dat ik in mijn werk die onzekerheid minder heb, omdat ik naar mijn idee best aardig goed ben daarin. Maar zodra er dan een wat informeler gesprek met bv. een klant is, dan vind ik dat weer erg lastig.
Over een week of 6 hebben we een BBQ van het werk en hoewel ik me wel aangemeld heb daarvoor, kan ik er nu al tegenop kijken vanwege de sociale setting.
Had ook niet verwacht dat ik op mijn leeftijd (dit jaar word ik 45) nog zulke issues zou hebben
Nu ik moeder ben, is die onzekerheid op bepaalde vlakken erger geworden. Ik voel me regelmatig een zwaar matige moeder, vaak ook soort van bang om mijn kind emotionele/psychische schade aan te brengen door dingen die ik niet goed doe
.Hoe kan ik bv. mijn kind leren hoe hij contacten legt als ik dat zelf niet eens kan. Of hoe leer ik hem om voor zichzelf op te komen, als ik dat zelf ook niet kan?
Contacten leggen vind ik ook erg moeilijk. Heb vaak het gevoel (net als Lesage), dat mensen niet op mij zitten te wachten en vind het ook moeilijk waar je dan over kan praten met mensen die je niet of nauwelijks kent. Dat hele schoolplein gebeuren lijkt me om die reden dan ook niet iets om me op te verheugen.
Mijn man is daar veel makkelijker in, die kan met zo'n beetje iedereen wel een praatje aanknopen. Qua sociale contacten lift ik dus een beetje met hem mee.
Nu met het hele Corona gebeuren merk ik dat er nog hogere drempel is ontstaan in het contact opnemen met de weinige kennissen die ik heb. Andersom gebeurt het ook vaak niet, dat is dan voor mij een bevestiging dat men niet op mij zit te wachten.
Grappige is dat ik in mijn werk die onzekerheid minder heb, omdat ik naar mijn idee best aardig goed ben daarin. Maar zodra er dan een wat informeler gesprek met bv. een klant is, dan vind ik dat weer erg lastig.
Over een week of 6 hebben we een BBQ van het werk en hoewel ik me wel aangemeld heb daarvoor, kan ik er nu al tegenop kijken vanwege de sociale setting.
Had ook niet verwacht dat ik op mijn leeftijd (dit jaar word ik 45) nog zulke issues zou hebben
Ja maar ze wilden niet standaard terugbetalen toch? Alleen als je er expliciet om vroeg. Met deze uitspraak lijkt dat ook niet echt correct.quote:
[..]
Aan mij? Maar mijn kdv heeft wel toegezegd terug te betalen
Venus in pocketformaat
© loveli
© loveli
Je flikt het elke keer weer.quote:
[..]
Haha ik had toch al gezegd dat ik mezelf fantastisch vindt.
Ik herken jouw posts zónder naar de user te kijken.
Heb ik trouwens meestal ook met @exode en @SQ
Ik vinD jou ook fantastisch, jij temperamentvolle Spaanse godinquote:
[..]
Haha ik had toch al gezegd dat ik mezelf fantastisch vindt.
disclaimer
Scheer je mijn posts nu over 1 kam met de brandgang van exodequote:
[..]
Je flikt het elke keer weer.
Ik herken jouw posts zónder naar de user te kijken.
Heb ik trouwens meestal ook met @:exode en @:SQ
disclaimer
Bijna.. Maar opgegroeid in een klein durp in Friesland. Dus Zwolle is groot genoeg voor mij.. Tussendoor nog in Enschede gewoond. Maar Zwolle voelt een stuk fijner, socialer..quote:
[..]
Bijna wel
Hier vooral F16's en F35's. Dat hoor je wel, maar went ook wel (gelukkig niet precies onder de aanvliegroute). En een explosieven-experimenten-terrein vlakbij, maar dat hoor ik na 10 jaar al niet meer bewust.
Ik heb een paar maanden op de Veluwe in een vakantiehuisje gewoond, daar trilde het servies bijna uit de kastjes als de Chinook een oefenvlucht deed.
Ik heb een paar maanden op de Veluwe in een vakantiehuisje gewoond, daar trilde het servies bijna uit de kastjes als de Chinook een oefenvlucht deed.
Soms is dat het ook dat je gedraagt naar hoe je denkt dat anderen vinden dat het zou moeten.
Gek genoeg is het door de afgelopen anderhalf jaar dat ik me ben gaan realiseren dat ik helemaal niet iemand ben die zit te wachten op hordes vriendinnen en een uitgebreide vriendengroep. Ik heb anderhalf jaar niks sociaals gedaan, en heb het eigenlijk nauwelijks gemist.
Wij (mijn man en ik) gaan elk jaar naar de Vrienden Van Amstel, altijd met z'n tweeën. En altijd staan we tussen de vriendengroepen, en soms voel ik me dan eventjes een loser omdat ik dat niet heb. Dat ik in m'n eentje sta als hij een biertje haalt. Maar meer dan eens heb ik ook juist gemerkt dat die vriendengroepen gewoon met iedereen leuk doen, dus op zo'n avond kies ik dan een leuke vriendengroep uit, waar ik heel eventjes bij hoor.
Gek genoeg is het door de afgelopen anderhalf jaar dat ik me ben gaan realiseren dat ik helemaal niet iemand ben die zit te wachten op hordes vriendinnen en een uitgebreide vriendengroep. Ik heb anderhalf jaar niks sociaals gedaan, en heb het eigenlijk nauwelijks gemist.
Wij (mijn man en ik) gaan elk jaar naar de Vrienden Van Amstel, altijd met z'n tweeën. En altijd staan we tussen de vriendengroepen, en soms voel ik me dan eventjes een loser omdat ik dat niet heb. Dat ik in m'n eentje sta als hij een biertje haalt. Maar meer dan eens heb ik ook juist gemerkt dat die vriendengroepen gewoon met iedereen leuk doen, dus op zo'n avond kies ik dan een leuke vriendengroep uit, waar ik heel eventjes bij hoor.
@vencodark dat lijkt me echt vervelend als je in drukke situaties je zo als een buitenstaander voelt.
Ik voel me juist in de kroeg met een pilsje op en mijn vrienden om me heen niet meer onzeker. Maar zonder mijn vrienden voel ik me meteen onzeker.
Op het schoolplein ken ik gelukkig al wat mensen, want mensen die ik al ken vind ik dus niet eng meer. Maar nieuwe mensen, daar kan ik dus niets mee. En dat lijkt van een afstand misschien arrogant, maar is dus gewoon onzekerheid
Ik kan hier dus ook nooit weggaan uit het dorp, ik heb deze mensen allemaal nodig
Ik voel me juist in de kroeg met een pilsje op en mijn vrienden om me heen niet meer onzeker. Maar zonder mijn vrienden voel ik me meteen onzeker.
Op het schoolplein ken ik gelukkig al wat mensen, want mensen die ik al ken vind ik dus niet eng meer. Maar nieuwe mensen, daar kan ik dus niets mee. En dat lijkt van een afstand misschien arrogant, maar is dus gewoon onzekerheid
Ik kan hier dus ook nooit weggaan uit het dorp, ik heb deze mensen allemaal nodig
‘Jouw ouders hadden zeker liever een jongetje gehad?’
Ik woonde er heeeeel lang geleden, toen Eindhoven Airport nog Welschap heettequote:
[..]
Noord-Brabant hier, maar wij zitten precies onder een route van Eindhoven AirPort, dus ook hier kun je dat wel meemaken
Nu met dat goede weer van laatst moest ik er ook zo aan wennen, vorig jaar helemaal niet gehoord en nu ineens weer ieder half uur een vliegtuig over. Ik heb er gelukkig geen last van en de jongens vinden vliegtuigen nog erg cool, dus gratis vermaak
En toen vliegen iets was voor mensen met geld enzo. Oma vertelt
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Wat ik trouwens nog wel even wil zeggen is dat onzekerheid normaal is, en ieder mens onzekerheden heeft.
Ik kan begrijpen dat ik niet onzeker over kom omdat ze bij mij onder de oppervlakte liggen.
En omdat ik bijvoorbeeld wél makkelijk de leiding pak, nieuwe dingen probeer, opzichtige kleding durf te dragen, ontzettend van luchtigheid en lompe humor houd, valt het niet zo op dat ik in mijn broek schijt als ik een onbekende op zijn gedrag moet aanspreken. Of dat ik mezelf altijd de lelijkste vind van welke groep vriendinnen dan ook. Of dat ik niet eens mijn familie om hulp durf te vragen omdat ik denk dat ze me lastig vinden, laat staan vrienden - met als gevolg dat iedereen me juist zo sterk vindt omdat ik alles alleen kan ( de ironie).
Omdat het gevoelens zijn, en het een keuze is om die gevoelens wel of niet te delen. Het stukje wat anderen van mij zien is een bewust gekozen imago. En zo geldt dat uiteindelijk voor iedereen.
Wees niet bang voor je onzekerheden - ze horen er bij en ze maken je óók tot wie jij bent. Ik denk dat een mens zónder enige onzekerheden simpelweg niet bestaat.
Ik kan begrijpen dat ik niet onzeker over kom omdat ze bij mij onder de oppervlakte liggen.
En omdat ik bijvoorbeeld wél makkelijk de leiding pak, nieuwe dingen probeer, opzichtige kleding durf te dragen, ontzettend van luchtigheid en lompe humor houd, valt het niet zo op dat ik in mijn broek schijt als ik een onbekende op zijn gedrag moet aanspreken. Of dat ik mezelf altijd de lelijkste vind van welke groep vriendinnen dan ook. Of dat ik niet eens mijn familie om hulp durf te vragen omdat ik denk dat ze me lastig vinden, laat staan vrienden - met als gevolg dat iedereen me juist zo sterk vindt omdat ik alles alleen kan ( de ironie
).Omdat het gevoelens zijn, en het een keuze is om die gevoelens wel of niet te delen. Het stukje wat anderen van mij zien is een bewust gekozen imago. En zo geldt dat uiteindelijk voor iedereen.
Wees niet bang voor je onzekerheden - ze horen er bij en ze maken je óók tot wie jij bent. Ik denk dat een mens zónder enige onzekerheden simpelweg niet bestaat.
disclaimer
Knipquote:
[..]
Succes.
Mag ik vragen, mag ook in pm, wat je nu over de streep heeft getrokken?
[ Bericht 23% gewijzigd door Kyara op 25-06-2021 13:20:54 ]
Klopt denk ik wel, SQ, maar in een wereld van Insta en TikTok waarbij de 18-jarige meisjes in buiktruitjes staan te dansen alsof ze de wereld in hun eentje aankunnen is deze herkenbaarheid wel echt fijn.
En op een forum is het iets minder kwetsbaar om te delen dan in het ‘echt’
En op een forum is het iets minder kwetsbaar om te delen dan in het ‘echt’
‘Jouw ouders hadden zeker liever een jongetje gehad?’
Dat verhuizen maakt het niet gemakkelijjker, inderdaad. En met oudere kinderen is het toch weer anders. Toen ik binnen Amsterdam verhuisde met een kleuter die net naar school ging, had ik best wat contacten via ouders van andere kinderen. Geen dikke vriendinnen, maar wel gezellig.quote:
[..]
Nou echt wel!!
Ik ga nu verhuizen naar een regio waar ik niemand ken en alleen het idee al om daar vriendschappen op te bouwen… Toevallig zei ik van de week nog tegen mijn man: Wie zit er nou op mij te wachten? Idem voor een werkgever na 4,5 jaar niet werken. Ik vind het doodeng.
Aan de andere kant voelt mijn 14 jarige zich precies zo over haar vriendinnen en het opnieuw beginnen en blijf ik haar vertellen dat het allemaal goed komt etc etc. Over mezelf echter….
Ik doe echt heel hard mijn best om mijn meiden zoveel mogelijk tools te geven dat zij later in ieder geval niet deze negatieve gevoelens hebben over zichzelf.
Later vond ik in mijn nieuwe wijkje echt een leuke vriendin. En toen ging ik verhuizen richting Alkmaar en zij richting Nijmegen, en dan is dat toch jammer.
Hier, komen wonen aan het begin van de lockdown en met een kind in groep 7 toen, zie je weinig andere ouders en kon je ook niet zomaar even een bakkie doen ergens. Dus anderhalf jaar later is het aantal contacten echt nog heel beperkt, helaas.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat ja.. Ik ging ook niet meer naar feestjes.. In mijn studententijd was ik degene die achter de bar stond. Daar was ik beter op mijn plek dan lallend aan de bar..quote:
Ik haat trouwens groepen mensen die allemaal sociaal doen. Dan ben ik terug in mijn schulp.
En dronken mensen.
Ik ging vroeger enkele keren naar een discotheek/café omdat ‘iedereen’ het doet en ik wilde het ook proberen. Toen was ik nog vrijgezel.
Maar ik heb geleerd dat het écht niks voor mij is.
Ik drink ook niet. Dus ik ben die rare, nuchtere en introverte muurbloem tussen allemaal dronken en ‘gezellige’ mensen.
Hele gênante momenten meegemaakt.
Of op een meet met enkele Fokkers.
Ik was helemaal in mezelf gekeerd en kwam er niet meer uit. Ik bleef bij die ene vriendin logeren en heb alleen zo zitten huilen toen iedereen naar bed ging.
Haal me weg!
Geen 1 mens is perfect, sommige mensen lijken zo zelfverzekerd, maar lopen zichzelf zo hard voorbij dat ze met een beetje pech ook tegen een muur knallen..
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
[..]
Bijna.. Maar opgegroeid in een klein durp in Friesland. Dus Zwolle is groot genoeg voor mij.. Tussendoor nog in Enschede gewoond. Maar Zwolle voelt een stuk fijner, socialer..
Ik rij graag om eens te meeten hoor! Maar niet helemaal naar Zeeland, sorry voor wie daar woont!
Die meisjes zijn nog veel onzekerderder dan wij zijn. Alleen zien we dat nietquote:
Klopt denk ik wel, SQ, maar in een wereld van Insta en TikTok waarbij de 18-jarige meisjes in buiktruitjes staan te dansen alsof ze de wereld in hun eentje aankunnen is deze herkenbaarheid wel echt fijn.
En op een forum is het iets minder kwetsbaar om te delen dan in het ‘echt’
disclaimer
Dit is dus precies wat ik ook heb...quote:
Voor mij is die onzekerheid ook erg herkenbaar. Ik ben altijd erg onzeker geweest en daarbij ook nog perfectionistisch, wat ook niet een al te beste combi is
Nu ik moeder ben, is die onzekerheid op bepaalde vlakken erger geworden. Ik voel me regelmatig een zwaar matige moeder, vaak ook soort van bang om mijn kind emotionele/psychische schade aan te brengen door dingen die ik niet goed doe
Hoe kan ik bv. mijn kind leren hoe hij contacten legt als ik dat zelf niet eens kan. Of hoe leer ik hem om voor zichzelf op te komen, als ik dat zelf ook niet kan?
Contacten leggen vind ik ook erg moeilijk. Heb vaak het gevoel (net als Lesage), dat mensen niet op mij zitten te wachten en vind het ook moeilijk waar je dan over kan praten met mensen die je niet of nauwelijks kent. Dat hele schoolplein gebeuren lijkt me om die reden dan ook niet iets om me op te verheugen.
Mijn man is daar veel makkelijker in, die kan met zo'n beetje iedereen wel een praatje aanknopen. Qua sociale contacten lift ik dus een beetje met hem mee.
Nu met het hele Corona gebeuren merk ik dat er nog hogere drempel is ontstaan in het contact opnemen met de weinige kennissen die ik heb. Andersom gebeurt het ook vaak niet, dat is dan voor mij een bevestiging dat men niet op mij zit te wachten.
Grappige is dat ik in mijn werk die onzekerheid minder heb, omdat ik naar mijn idee best aardig goed ben daarin. Maar zodra er dan een wat informeler gesprek met bv. een klant is, dan vind ik dat weer erg lastig.
Over een week of 6 hebben we een BBQ van het werk en hoewel ik me wel aangemeld heb daarvoor, kan ik er nu al tegenop kijken vanwege de sociale setting.
Had ook niet verwacht dat ik op mijn leeftijd (dit jaar word ik 45) nog zulke issues zou hebben
Mijn man is supersociaal en ik lift maar wat met hem mee. Of ik lift met mijn dochter mee, door praatjes aan te knopen met moeders van vriendinnetjes. Maar zelf heb ik eigenlijk maar 2 vriendinnen (de ene 30 al jaar, de andere al 20 jaar).
En idd met corona is alles moeilijk en ingewikkeld; mijn echte vriendinnen zie ik nu ook zelden. En met speelafspraakjes van mijn dochter bleef ik vroeger gezellig een praatje maken, maar dat is nu ook minder (wordt wel meer gelukkig). Mijn man zijn vrienden kwamen ook weinig langs, dus ik heb me echt vaak eenzaam gevoeld de laatste anderhalf jaar.
Carpe diem, quam minimum credula postero.
Oja dit... dat ik bij het schoolplein maar gewoon op mijn telefoon sta te kijken... dat is niet omdat ik niet met mensen wil praten, maar omdat ik niemand durf aan te spreken...quote:
@:vencodark dat lijkt me echt vervelend als je in drukke situaties je zo als een buitenstaander voelt.
Ik voel me juist in de kroeg met een pilsje op en mijn vrienden om me heen niet meer onzeker. Maar zonder mijn vrienden voel ik me meteen onzeker.
Op het schoolplein ken ik gelukkig al wat mensen, want mensen die ik al ken vind ik dus niet eng meer. Maar nieuwe mensen, daar kan ik dus niets mee. En dat lijkt van een afstand misschien arrogant, maar is dus gewoon onzekerheid
Ik kan hier dus ook nooit weggaan uit het dorp, ik heb deze mensen allemaal nodig
Carpe diem, quam minimum credula postero.
Amen.quote:
Wat ik trouwens nog wel even wil zeggen is dat onzekerheid normaal is, en ieder mens onzekerheden heeft.
Ik kan begrijpen dat ik niet onzeker over kom omdat ze bij mij onder de oppervlakte liggen.
En omdat ik bijvoorbeeld wél makkelijk de leiding pak, nieuwe dingen probeer, opzichtige kleding durf te dragen, ontzettend van luchtigheid en lompe humor houd, valt het niet zo op dat ik in mijn broek schijt als ik een onbekende op zijn gedrag moet aanspreken. Of dat ik mezelf altijd de lelijkste vind van welke groep vriendinnen dan ook. Of dat ik niet eens mijn familie om hulp durf te vragen omdat ik denk dat ze me lastig vinden, laat staan vrienden - met als gevolg dat iedereen me juist zo sterk vindt omdat ik alles alleen kan ( de ironie
Omdat het gevoelens zijn, en het een keuze is om die gevoelens wel of niet te delen. Het stukje wat anderen van mij zien is een bewust gekozen imago. En zo geldt dat uiteindelijk voor iedereen.
Wees niet bang voor je onzekerheden - ze horen er bij en ze maken je óók tot wie jij bent. Ik denk dat een mens zónder enige onzekerheden simpelweg niet bestaat.
En dan gaan we nu over tot de inzameling der gaven.
Zelfs als je wel een makkelijke schoolplein prater bent, kan je nog heel onzeker zijn hoor.
* steekt hand op *
* steekt hand op *
Ah zo. Als de herkenning bij je kinderen is, blijkt dat zo’n eye opener te zijn.quote:
[..]
Combinatie van factoren. Ik merk dat het mijn functioneren op mijn werk in de weg gaat staan, met dochter lopen we nu bij een kinderpsych waardoor er voor mij ook wat herkenning is en met een vriendin die psycholoog is, heb ik een emdr sessie gedaan die best wel veel deed eigenlijk. Plus dat ik gewoon veel te zwaar ben en moet afvallen en ook daarbij zit ik mijzelf te veel in de weg.
Wat rot dat je dochter trouwens bij een psycholoog zit. Hopelijk hebben jullie spoedig vooruitgang.
Maar door op je telefoon te kijken, straal je uit dat je wel wat beters te doen hebt dan daar te zijn. Mensen gaan jou dan ook niet aanspreken.quote:
[..]
Oja dit... dat ik bij het schoolplein maar gewoon op mijn telefoon sta te kijken... dat is niet omdat ik niet met mensen wil praten, maar omdat ik niemand durf aan te spreken...
Yes, yes I did.quote:
[..]
Scheer je mijn posts nu over 1 kam met de brandgang van exode
Zie je!?quote:
[..]
Ik rij graag om eens te meeten hoor! Maar niet helemaal naar Zeeland, sorry voor wie daar woont!
# aloneforever.
Mmmja ik denk dat het ook echt tijd gaat kosten, voor mij. Eerst huis en kids op dr rit krijgen en dan kijken wat ik er zelf van kan maken. Heb wel nu twee keer echt vriendinnen voor het leven gemaakt. Gelukkig. Maar in Nederland werkt iedereen en het is allemaal druk druk druk.quote:
[..]
Dat verhuizen maakt het niet gemakkelijjker, inderdaad. En met oudere kinderen is het toch weer anders. Toen ik binnen Amsterdam verhuisde met een kleuter die net naar school ging, had ik best wat contacten via ouders van andere kinderen. Geen dikke vriendinnen, maar wel gezellig.
Later vond ik in mijn nieuwe wijkje echt een leuke vriendin. En toen ging ik verhuizen richting Alkmaar en zij richting Nijmegen, en dan is dat toch jammer.
Hier, komen wonen aan het begin van de lockdown en met een kind in groep 7 toen, zie je weinig andere ouders en kon je ook niet zomaar even een bakkie doen ergens. Dus anderhalf jaar later is het aantal contacten echt nog heel beperkt, helaas.
Met een meidenkwartet
Oh en ik ging dus verhuizen naar vlakbij de Efteling. Iedereen: dan komen we na een dagje Efteling gezellig bij jullie eten!
Mogen jullie raden hoe vaak dat gebeurd is in de afgelopen 3 jaar..
(En dat voelde in het begin heel persoonlijk, maar ik snap ook best dat een dagje Efteling echt super vermoeiend is en je daarna liever gewoon in de auto naar huis stapt, dan nog ergens sociaal te moeten doen, helemaal met kinderen!)
Mogen jullie raden hoe vaak dat gebeurd is in de afgelopen 3 jaar.
.(En dat voelde in het begin heel persoonlijk, maar ik snap ook best dat een dagje Efteling echt super vermoeiend is en je daarna liever gewoon in de auto naar huis stapt, dan nog ergens sociaal te moeten doen, helemaal met kinderen!)
Ik werk niet. Vriendinnen worden?quote:
[..]
Mmmja ik denk dat het ook echt tijd gaat kosten, voor mij. Eerst huis en kids op dr rit krijgen en dan kijken wat ik er zelf van kan maken. Heb wel nu twee keer echt vriendinnen voor het leven gemaakt. Gelukkig. Maar in Nederland werkt iedereen en het is allemaal druk druk druk.
.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |