[Hardlopen] #1214 Rentober

quote:

Op zaterdag 12 oktober 2019 10:51 schreef Guard het volgende:
Mooie glimlach aan de finish, zag er nog allemaal soepel en makkelijk uit.
Zeker te laat om voor morgen nog 41 hazen te regelen?

Dan moet je bij MC Twente wezen daar kan eliud nog wat van leren.

Gisteren met MC Twente en zijn hazenteam een loopje gedaan in Twente. De Landgoed Twente marathon. Deze kan je als duo of solo lopen. Als duo dan fietst er eentje mee en kan je wisselen wanneer je wilt.

Ontvangst was al top je werd al volgepropt met krentenwegge die ze rond brachten. Koffie was ook gewoon zelf tapbaar gratis te verkrijgen.

Het is een loopje dat niet om tijd maar gezelligheid en een mooie omgeving gaat. Bij elke verzorgingspost werd er andere lokale (geproduceerde) lekkernij geserveerd. Pompoensoep, mozerella, fudge, krentebolletjes. Ook voor drank werd verzorgt. Water stond overal wel. Bij sommige punten ook wijn en op 1 punt rauwe melk. Al gauw werd het al niet hoeveel kilometer we nog moesten maar welke verzorgingspost met wat ze hadden als lekkernij. Ook stond er bij elke stop wel een bandje te spelen.

Beetje jammer vooral voor de fietsers dat het regende het is dan een stuk lastiger om warm te blijven. Al met al iedereen blij over de finish gekomen waar ze meteen klaar stonden met finish bokbier. Ook werd de finishhap uitgedeeld waar je een bonnetje voor had gekregen een hamburger van de slager.

Bij de finish stond er flinke feesttent met podium zodra iedereen binnen was konkelt feest beginnen. Leuke en lekkere dag gehad mede door het gezelschap.

Iedereen die ik volg in de app lijkt op 26,1km stuk te gaan in Eindhoven. En ik zie LT ook nog niet op dat punt

Zijn ze inmiddels gefinisht?

Edit: ik zie geen positieve berichten op Strava verschijnen

Mijn dag: 2 sanitaire stops waarvan 1 Dixie
Voor stop 1 een km of 20 op een schema van 3:30 gelopen, tegen beter weten in.
Daarna flink ingeleverd (oa door de stops). Uiteindelijk 3:50 gelopen.
Dik tevreden mee.
Nu bier

Maar jullie hebben hem uitgelopen gefeliciteerd!

Vraagje, is het verstandiger om volgende week met lange broek te lopen? Voor m'n gevoel blijven je beenspieren dan warmer en worden ze minder snel stijf, waardoor pijntjes etc langer uitblijven. Klopt dat of is dat onzin?

quote:

Op zondag 13 oktober 2019 15:50 schreef Neo-Mullen het volgende:
Maar jullie hebben hem uitgelopen gefeliciteerd!

Vraagje, is het verstandiger om volgende week met lange broek te lopen? Voor m'n gevoel blijven je beenspieren dan warmer en worden ze minder snel stijf, waardoor pijntjes etc langer uitblijven. Klopt dat of is dat onzin?

Een 'wedstrijd' loop ik bijna nooit in een lange broek. Zeker je benen worden niet zo snel koud. Hooguit door regen, maar daar helpt een doorweekte broek ook niet bij.

Ik zal dus niet zeggen dat het onzin is, maar uit eigen ervaring zou ik een korte broek adviseren.

Laatste duurloopje zit er op. Deze week nog 2 keer kort trainen en dan moet het lichaam er klaar voor zijn. Ik ben pas laat met een echt trainingsprogramma begonnen, en had er daardoor niet echt vertrouwen in, maar de laatste weken gaat het lekker. Dus wie weet zit er wat moois in. Dan moet wel eerst de traditionele taperverkoudheid weer over zijn...

Ik krijg er in ieder geval zin in!

quote:

Op zondag 13 oktober 2019 16:26 schreef SEMTEX het volgende:

[..]

Ik heb het idee dat dat punt kuren had, zag bij Guard ook een extreem hoge tijd staan, maar dat lijkt me niet waarschijnlijk met zijn tijd. Misschien een rot matje geweest

Dixie stop

WR bij de vrouwen op de marathon is verbroken in Chicago 2:14:04, Brigid Kosgei.

Goed gedaan hoor, marathonlopers. Aan de start verschijnen vind ik al knap, laat staan de Dixie halen

Nee, die mat lag gewoon verkeerd. Ik zag ook in de tracker bij iedereen langzame tempo's daar.

quote:

Op zondag 13 oktober 2019 15:50 schreef Neo-Mullen het volgende:
Maar jullie hebben hem uitgelopen gefeliciteerd!

Vraagje, is het verstandiger om volgende week met lange broek te lopen? Voor m'n gevoel blijven je beenspieren dan warmer en worden ze minder snel stijf, waardoor pijntjes etc langer uitblijven. Klopt dat of is dat onzin?

Denk dat dat niet nodig is. Ik zie mensen eerder kramp krijgen bij heet weer en vochttekort.

quote:

Op zondag 13 oktober 2019 17:08 schreef SEMTEX het volgende:

[..]

Ook precies op 26,1km?

Geen idee

quote:

Op zondag 13 oktober 2019 16:10 schreef SEMTEX het volgende:
L_t is uitgestapt op 21km, zie ik. Zal ze zelf later vast nog wel iets over willen vertellen.

Ja.. het verhaal.. Ik wist al vanaf juni dat er een hele drukke tijd aan ging komen op het werk, maar het is toch nooit echt heel goed te plannen/controleren bij ons, dus alle deadlines vielen de laatste tijd samen. Ik voelde de laatste 2 weken al dat ik steeds minder fit werd en woensdag dus echt een inzinking gehad op mijn werk, en de rest van de avond kon ik alleen maar huilen, niet eens normaal eten. Ik vind mijn werk nog steeds heel leuk en deze periode ga ik ook echt wel overleven, maar ik heb wel heel veel heel lange dagen gehad en ik heb gemerkt dat je niet én kunt pieken op je werk én op een marathon. Ik heb er serieus over gedacht om op zoek te gaan naar een startnr voor Amsterdam. Maar toch gehoopt dit weekend nog genoeg te kunnen uitrusten.

Denk dat ik fysiek uiteindelijk wel weer redelijk oke was, maar een marathon is toch ook heel erg mentaal. En toen het door het weer al op 10km vrij zwaar aanvoelde besloot ik dat ik op 21km ging evalueren hoe het ervoor stond en of ik nog verder zou lopen. Maar bij 12km begon ik al echt te denken dat nog 9km tot de 21 echt enorm ver was. Toen ging het tempo er ook uit en toen besloot ik dat het beter was om te stoppen. Het lukte me gewoon niet om er mentaal voor te vechten vandaag, ik voelde me te leeg en ik kon ook niet meer herinneren waarom ik dit nou precies aan het doen was. Ik weet dat ik diep kan gaan in marathons, dus ik had mezelf er misschien best wel weer doorheen kunnen praten, maar ik weet ook hoe lang ik moet herstellen van een marathon waarin ik diep ga, en dat vond ik het gewoon echt niet waard voor een marathon van 3.30u of zo terwijl ik weet dat er zoveel meer in zat. In Almere en Pijnacker voelde ik me vanaf de eerste kilometers zo sterk en klaar voor de uitdaging, maar vandaag voelde ik me misschien 5% van hoe ik me daar voelde. Met 80% kun je het nog wel op wilskracht doen, maar dit zat er te ver vanaf.

Het is wel een heel gek anticlimax gevoel nu, mentaal nog steeds heel moe maar fysiek valt het wel mee. Geen piek en geen dal. Wel heel trots op mijn loopmaatje die gewoon 1e Nederlandse vrouw en 6e overall werd! En voor mezelf nu even gaan bedenken wat ik de komende tijd wil. Misschien eerst maar eens toewerken naar de Meijendelloop en dan zien hoe het op werk gaat en of ik me 2 weken daarna klaar voel voor een Spijkenisse marathon bijvoorbeeld.

Balen, L_T! En jammer van die goede trainingen. Maar als ik het zo lees lijkt het inderdaad verstandig dat je bent uitgestapt.

En je hebt gelijk, de grootste uitdaging van de marathon is mentaal en, zeker als je voor een tijd gaat, pijn kunnen lijden om tot het gaatje te gaan.

Is het rond Spijkenisse wat rustiger qua werkdruk?

quote:

Op zondag 13 oktober 2019 21:54 schreef La_Tramposa het volgende:

[..]

Ja.. het verhaal.. Ik wist al vanaf juni dat er een hele drukke tijd aan ging komen op het werk, maar het is toch nooit echt heel goed te plannen/controleren bij ons, dus alle deadlines vielen de laatste tijd samen. Ik voelde de laatste 2 weken al dat ik steeds minder fit werd en woensdag dus echt een inzinking gehad op mijn werk, en de rest van de avond kon ik alleen maar huilen, niet eens normaal eten. Ik vind mijn werk nog steeds heel leuk en deze periode ga ik ook echt wel overleven, maar ik heb wel heel veel heel lange dagen gehad en ik heb gemerkt dat je niet én kunt pieken op je werk én op een marathon. Ik heb er serieus over gedacht om op zoek te gaan naar een startnr voor Amsterdam. Maar toch gehoopt dit weekend nog genoeg te kunnen uitrusten.

Denk dat ik fysiek uiteindelijk wel weer redelijk oke was, maar een marathon is toch ook heel erg mentaal. En toen het door het weer al op 10km vrij zwaar aanvoelde besloot ik dat ik op 21km ging evalueren hoe het ervoor stond en of ik nog verder zou lopen. Maar bij 12km begon ik al echt te denken dat nog 9km tot de 21 echt enorm ver was. Toen ging het tempo er ook uit en toen besloot ik dat het beter was om te stoppen. Het lukte me gewoon niet om er mentaal voor te vechten vandaag, ik voelde me te leeg en ik kon ook niet meer herinneren waarom ik dit nou precies aan het doen was. Ik weet dat ik diep kan gaan in marathons, dus ik had mezelf er misschien best wel weer doorheen kunnen praten, maar ik weet ook hoe lang ik moet herstellen van een marathon waarin ik diep ga, en dat vond ik het gewoon echt niet waard voor een marathon van 3.30u of zo terwijl ik weet dat er zoveel meer in zat. In Almere en Pijnacker voelde ik me vanaf de eerste kilometers zo sterk en klaar voor de uitdaging, maar vandaag voelde ik me misschien 5% van hoe ik me daar voelde. Met 80% kun je het nog wel op wilskracht doen, maar dit zat er te ver vanaf.

Het is wel een heel gek anticlimax gevoel nu, mentaal nog steeds heel moe maar fysiek valt het wel mee. Geen piek en geen dal. Wel heel trots op mijn loopmaatje die gewoon 1e Nederlandse vrouw en 6e overall werd! En voor mezelf nu even gaan bedenken wat ik de komende tijd wil. Misschien eerst maar eens toewerken naar de Meijendelloop en dan zien hoe het op werk gaat en of ik me 2 weken daarna klaar voel voor een Spijkenisse marathon bijvoorbeeld.

Verdomme zeg... Wat moet het verrekte kut zijn om die conclusies na 12km te moeten trekken, wetend dat er nog 30 te gaan zijn. Hoop dat je het gauw een beetje opzij kunt zetten.
En succes op je werk!

Edit: Dubbel

Balen zeg, LT!
Komt vast nog wel een keer goed . Mentale gedachten klinkt wel herkenbaar, overigens ook bij een snelle 10 of hm

Goed dat je op tijd gestopt bent, LT. Echt balen, nu maar eerst herstellen van de werkstress.

Ook ik heb Eindhoven gelopen met gemengde gevoelens.
Op zich best goed getraind en fit. Had 3 keer een 30-er gelopen in de training en de intervallen gingen goed. Drukste werkperiode (inclusief slaaptekort en vergeetachtigheid grenzend aan geheugenverlies) was al een paar weken geleden. Afgezien van het weer had ik dus een sub4 kunnen lopen. Dat werd het niet.

Ik werd ingedeeld in startvak E, maar daar stond de pacer van 3:45h. Daar ga ik dus echt niet tussen staan. Dus ik ben maar naar vak F gegaan. De eerste kilometers ging het prima. Iets te hard, maar met het warme weer op komst zou ik alleen maar langzamer gaan lopen, dus wat marge geprobeerd in te bouwen. Na een vroege plaspauze liep ik nog lekkerder.
Maar rond 11k merkte ik al dat dit 'm niet zou worden. Het werd zwaarder en zwaarder. En ik wilde zo graag genieten van deze marathon! Tot het HM-punt wilde ik het in ieder geval onder 2 uur lopen en dat is wel gelukt. Daarna ging ik kapot. Ik weet niet wat er aan de hand was, maar mijn lichaam wilde gewoon niet meer. Ik was moe, wilde gaan wandelen en zelfs gaan slapen. Bij de drankpost even stil gestaan en even later nog gewandeld vanwege een steek. Daarna maar doorgegaan op duurlooptempo.

Er ging van alles door mijn hoofd. Toch door te weinig slaap? Ik had héél slecht geslapen, werd elke 1,5 uur wakker, maar toen ik opstond voelde ik me niet moe. En ik heb prima marathons gelopen op weinig slaap. Of heb ik een buikgriepje te pakken? Ik was een paar keer lichtjes misselijk, en 'oh jee, krijg ik nou spetterpoep?' Bij een paar Dixies even aan gedacht om er toch maar even naar binnen te duiken, maar ik hoefde helemaal niet. Of had Guard toch gelijk en had ik gisteren niet moeten lopen? Maar dat doe ik altijd voor een marathon. Of toch de hitte? Maar ik heb wel eens voor hetere vuren gestaan.
Heb zelfs nog héél even gedacht of het niet gewoon voorbij is met al die marathons.
Heel veel vragen en twijfels, geen antwoorden. Zo zie je maar dat je een marathon nooit moet onderschatten, ook niet als je er al meer dan een dozijn hebt gelopen.

Toen ik eindelijk accepteerde dat het is zoals het is, kon ik ook weer prettiger lopen. Mentaal dan, want het tempo was nog steeds tergend langzaam.
Veel kindjes een high five gegeven, duimpjes omhoog als ik aangemoedigd werd en iemand geholpen met het juist uitspreken van mijn naam. Ik heb me toch nog prima vermaakt.
Het vreemde is dat ik vanaf het moment dat ik kapotging geen moment dacht dat het nog ver was (alleen de laatste 500 meter, want de finish was verplaatst en ik herkende het niet). Integendeel, een HM-afstand was nog wel te overzien en sommige kilometers kwamen eerder dan verwacht. Ook begon ik beetje bij beetje wat mensen in te halen die bij de start net zo hard gingen als ik. Zij waren dus ook volledig ingestort. Dit jaar meer dan de andere edities, lijkt het.

De laatste twee kilometers deed mijn lichaam weer wat ik wilde en kon ik aanzetten. Kippenvel in het centrum. Zoals gezegd was ik de finishboog even kwijt, maar toch nog netjes door kunnen zetten.

Eenmaal thuis baalde ik nog wel even, maar nu gaat het weer prima en richt ik me weer op de volgende marathon.
New York over 3 weken!

Balen LT! Maar goede keuze om te stoppen. En mooi gesproken Wyccie.. een marathon blijf een rot end

Voor mij geen marathon dit weekend, maar een 20km loop. In Parijs in een opwelling ergens begin dit jaar ingeschreven en dit weekend was het ineens zo ver. Vrijdag aangekomen op Paris-Nord, waarbij ook ineens de realisatie kwam dat ik in m’n uppie in Parijs was.. wat bezielde me? Maar goed, eerst even twee dagen de toerist uitgehangen en zondag was de grote dag. De startvakken waren een beetje vreemd ingedeeld. de snelle lopers startte aan de ene kant van de Seine en de langzame lopers (waaronder moi) aan de andere kant van de Seine. Met het hele startvak moesten we dus nog even naar de andere kant van de Seine lopen. Ok, prima.

Het parcours begon gelijk goed met vals plat.. maar dat mocht de pret niet drukken. Het parcours ging door de straten van Parijs via Jardins de l’Avenue Foch naar Alleé de Longchamp. Een lang pad door een prachtige bosomgeving. Aan de kant stonden bandjes Franse muziek te spelen wat de sfeer ten goede kwam. De eerste 10km gingen goed en liep goed op schema. Na ongeveer 12km kwam ik de man met de hamer tegen. Net als LT te kampen gehad met werkstress waar ik nog last van had en het vele wandelen de dagen daarvoor hielp ook niet echt. Maar ik wilde hem wel uitlopen, dus dan maar het tempo omlaag. We maken een draai en gaan weer richting de Seine. De zon breekt nu echt door en de temperatuur loopt op. Begin het zwaarder te krijgen en merk dat de lopers om mij heen hetzelfde ervaren. Onderweg zie ik lopers op de grond liggen met ambulancepersoneel om zich heen en moet weer even aan de Dam tot Damloop denken. Mijn been begint ondertussen zeer te doen en moet even wandelen bij een stukje dat omhoog gaat. Een vrouw komt naar mij toe en vraagt of het gaat. Ze stelt me gerust dat het ergste nu achter de rug is en de route vanaf nu vlakker is. Fijne woorden en het geeft me nieuwe energie om er voor te gaan. We lopen weer de drukke straten van Parijs in en het “Aller!!” “Aller!!” komt van alle kanten. Iemand roept mijn naam, maar kan niet verstaan wat ze zegt.. nog even volhouden.

We gaan de Pont Royal over en ik zie de Eiffeltoren even vergeet ik de pijn en geniet ik van het feit dat ik hier kan en mag lopen. Uiteindelijk finish ik met een langzamere tijd dan ik in gedachten had, maar ben blij met de keuze om langzamer te gaan lopen wat een prachtige ervaring was dit..

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 08:49 schreef Maraca het volgende:
Balen LT! Maar goede keuze om te stoppen. En mooi gesproken Wyccie.. een marathon blijf een rot end

Voor mij geen marathon dit weekend, maar een 20km loop. In Parijs in een opwelling ergens begin dit jaar ingeschreven en dit weekend was het ineens zo ver. Vrijdag aangekomen op Paris-Nord, waarbij ook ineens de realisatie kwam dat ik in m’n uppie in Parijs was.. wat bezielde me? Maar goed, eerst even twee dagen de toerist uitgehangen en zondag was de grote dag. De startvakken waren een beetje vreemd ingedeeld. de snelle lopers startte aan de ene kant van de Seine en de langzame lopers (waaronder moi) aan de andere kant van de Seine. Met het hele startvak moesten we dus nog even naar de andere kant van de Seine lopen. Ok, prima.

Het parcours begon gelijk goed met vals plat.. maar dat mocht de pret niet drukken. Het parcours ging door de straten van Parijs via Jardins de l’Avenue Foch naar Alleé de Longchamp. Een lang pad door een prachtige bosomgeving. Aan de kant stonden bandjes Franse muziek te spelen wat de sfeer ten goede kwam. De eerste 10km gingen goed en liep goed op schema. Na ongeveer 12km kwam ik de man met de hamer tegen. Net als LT te kampen gehad met werkstress waar ik nog last van had en het vele wandelen de dagen daarvoor hielp ook niet echt. Maar ik wilde hem wel uitlopen, dus dan maar het tempo omlaag. We maken een draai en gaan weer richting de Seine. De zon breekt nu echt door en de temperatuur loopt op. Begin het zwaarder te krijgen en merk dat de lopers om mij heen hetzelfde ervaren. Onderweg zie ik lopers op de grond liggen met ambulancepersoneel om zich heen en moet weer even aan de Dam tot Damloop denken. Mijn been begint ondertussen zeer te doen en moet even wandelen bij een stukje dat omhoog gaat. Een vrouw komt naar mij toe en vraagt of het gaat. Ze stelt me gerust dat het ergste nu achter de rug is en de route vanaf nu vlakker is. Fijne woorden en het geeft me nieuwe energie om er voor te gaan. We lopen weer de drukke straten van Parijs in en het “Aller!!” “Aller!!” komt van alle kanten. Iemand roept mijn naam, maar kan niet verstaan wat ze zegt.. nog even volhouden.

We gaan de Pont Royal over en ik zie de Eiffeltoren even vergeet ik de pijn en geniet ik van het feit dat ik hier kan en mag lopen. Uiteindelijk finish ik met een langzamere tijd dan ik in gedachten had, maar ben blij met de keuze om langzamer te gaan lopen wat een prachtige ervaring was dit..

Cool om te lezen! Op Allee de Longchamp heb ik heel veel van mijn lange trainingen gedaan het eerste halfjaar van 2019! Misschien ook een leuke wedstrijd om eens naar toe te gaan. En ik kan me ook helemaal voorstellen hoe je je voelt op Gare du Nord, soms is dat echt een intense plek om te zijn. Maar fijn om te lezen dat je het toch met een goed gevoel en goede gezondheid uit kon lopen!

Wat een mooi contrast tussen twee verhalen over de marathon van Eindhoven.

L_T neemt de beslissing om te stoppen, wat mentaal gezien juist heel sterk moet zijn geweest! Het is nog al wat: eindelijk weer een hele goede trainingsperiode kunnen afwerken, voelen dat het steeds beter gaat en dan tóch moeten concluderen dat het op D-Day niet gaat lukken. Het is lastig om de onrust van het "moeten trainen" te weerstaan. Ikzelf ben gestopt met 3x in de week trainen als ik nachtdiensten heb. Ik ga ook niet 's ochtends vroeg voor dag en dauw trainen als dat het enige moment is op een volle dag. De onrust blijft, maar ik denk dat trainen dan meer vermoeidheid oplevert dan progressie. Trainen mag niet ten koste gaan van slaap of ontspanning.

En dan Wyccie. Die is weer op een hele andere manier sterk. Ze is een bijzondere dame die gerust in haar eentje een verkeersinfarct veroorzaakt door stil te gaan staan op een drukke kruising met trambaan in Rotterdam. Terwijl ik ernaast zit. Ik vraag me soms af of ze het nou echt zo leuk vindt om al haar vrije tijd aan sport te besteden. Is het geen vlucht of verslaving, vraagt de amateurpsycholoog zich dan af.

Hoe dan ook vind ik dit veel mooiere verhalen dan de nepheid van veel Insta-runfluencers.

Alle recepten voor succes zijn in huis gehaald: pasta, bietensap, bruin brood, yoghurt, muesli, fruit.
Zenuwen beginnen wel een rol in het dagelijkse leven te worden nu

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 17:51 schreef Zwabberhark het volgende:
Wat een mooi contrast tussen twee verhalen over de marathon van Eindhoven.

L_T neemt de beslissing om te stoppen, wat mentaal gezien juist heel sterk moet zijn geweest! Het is nog al wat: eindelijk weer een hele goede trainingsperiode kunnen afwerken, voelen dat het steeds beter gaat en dan tóch moeten concluderen dat het op D-Day niet gaat lukken. Het is lastig om de onrust van het "moeten trainen" te weerstaan. Ikzelf ben gestopt met 3x in de week trainen als ik nachtdiensten heb. Ik ga ook niet 's ochtends vroeg voor dag en dauw trainen als dat het enige moment is op een volle dag. De onrust blijft, maar ik denk dat trainen dan meer vermoeidheid oplevert dan progressie. Trainen mag niet ten koste gaan van slaap of ontspanning.

En dan Wyccie. Die is weer op een hele andere manier sterk. Ze is een bijzondere dame die gerust in haar eentje een verkeersinfarct veroorzaakt door stil te gaan staan op een drukke kruising met trambaan in Rotterdam. Terwijl ik ernaast zit. Ik vraag me soms af of ze het nou echt zo leuk vindt om al haar vrije tijd aan sport te besteden. Is het geen vlucht of verslaving, vraagt de amateurpsycholoog zich dan af.

Hoe dan ook vind ik dit veel mooiere verhalen dan de nepheid van veel Insta-runfluencers.

Ik loop nu al best een tijdje op maandagochtend voordat ik naar m’n werk ga, en dat bevalt eigenlijk wel heel goed. Het is nu een beetje zoeken welke rondjes fijn lopen als het donker is buiten, maar zo rond 6 uur naar buiten levert tot nu toe niet echt problemen op.

Behalve dan dat mijn herstelloop van vanmorgen niet echt bijgedragen lijkt te hebben aan het voorkomen van spierpijn van de duintraining gisteren..

all will be revealed tomorrow....

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 21:27 schreef rechtsedirecte het volgende:

Three Days Grace - The Mountain (Lyrics Video)

all will be revealed tomorrow....

Every day, keep climbing the mountain.
Mijn theme song. Zet ik ook wel eens op als ik er doorheen zit.

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 21:39 schreef Guard het volgende:

[..]

Every day, keep climbing the mountain.
Mijn theme song. Zet ik ook wel eens op als ik er doorheen zit.

if everything goes to plan, this will be my theme song for the coming year

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 17:51 schreef Zwabberhark het volgende:
Wat een mooi contrast tussen twee verhalen over de marathon van Eindhoven.

L_T neemt de beslissing om te stoppen, wat mentaal gezien juist heel sterk moet zijn geweest! Het is nog al wat: eindelijk weer een hele goede trainingsperiode kunnen afwerken, voelen dat het steeds beter gaat en dan tóch moeten concluderen dat het op D-Day niet gaat lukken. Het is lastig om de onrust van het "moeten trainen" te weerstaan. Ikzelf ben gestopt met 3x in de week trainen als ik nachtdiensten heb. Ik ga ook niet 's ochtends vroeg voor dag en dauw trainen als dat het enige moment is op een volle dag. De onrust blijft, maar ik denk dat trainen dan meer vermoeidheid oplevert dan progressie. Trainen mag niet ten koste gaan van slaap of ontspanning.

En dan Wyccie. Die is weer op een hele andere manier sterk. Ze is een bijzondere dame die gerust in haar eentje een verkeersinfarct veroorzaakt door stil te gaan staan op een drukke kruising met trambaan in Rotterdam. Terwijl ik ernaast zit. Ik vraag me soms af of ze het nou echt zo leuk vindt om al haar vrije tijd aan sport te besteden. Is het geen vlucht of verslaving, vraagt de amateurpsycholoog zich dan af.

Hoe dan ook vind ik dit veel mooiere verhalen dan de nepheid van veel Insta-runfluencers.

Ik ren me rot en dat stilstaan op de kruising is wat je is bijgebleven?
Dan zal ik zo maar eens wat op Insta gooien.

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 21:42 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

if everything goes to plan, this will be my theme song for the coming year

One mountain a day.....
Benieuwd naar de plannen

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 18:40 schreef Neo-Mullen het volgende:
Alle recepten voor succes zijn in huis gehaald: pasta, bietensap, bruin brood, yoghurt, muesli, fruit.
Zenuwen beginnen wel een rol in het dagelijkse leven te worden nu

Ik zou voorzichtig aan doen met bruin brood en fruit de laatste 2 dagen

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 21:08 schreef hatsaflats het volgende:

[..]

Ik loop nu al best een tijdje op maandagochtend voordat ik naar m’n werk ga, en dat bevalt eigenlijk wel heel goed. Het is nu een beetje zoeken welke rondjes fijn lopen als het donker is buiten, maar zo rond 6 uur naar buiten levert tot nu toe niet echt problemen op.

Behalve dan dat mijn herstelloop van vanmorgen niet echt bijgedragen lijkt te hebben aan het voorkomen van spierpijn van de duintraining gisteren..

Vroeg lopen is het probleem niet, wel als je daardoor te weinig slaapt.

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 22:25 schreef wyccie het volgende:

[..]

Ik ren me rot en dat stilstaan op de kruising is wat je is bijgebleven?
Dan zal ik zo maar eens wat op Insta gooien.

Met zoveel mogelijk hashtags graag. #lowcarb #fitgirl #nevernotrunning en #gemalenbaksteenalsontbijt doen het altijd goed.

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 07:59 schreef linebear het volgende:

[..]

Ik zou voorzichtig aan doen met bruin brood en fruit de laatste 2 dagen

Weet ik, thanks
Maar wil nu wel even de vitaminen binnen krijgen

quote:

Op maandag 14 oktober 2019 21:27 schreef rechtsedirecte het volgende:

Three Days Grace - The Mountain (Lyrics Video)

all will be revealed tomorrow....

mb? ik ben benieuwd in ieder geval.

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 09:18 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Weet ik, thanks
Maar wil nu wel even de vitaminen binnen krijgen

Daar ben ik ook mee bezig En lekker die bietensap

Goed bezig mannen! De weersvoorspellingen voor zondag zien er redelijk goed uit toch?

En vooral zorgen dat je mentaal uitgerust bent, heb ik wel gemerkt

Heeft iemand van hier wel eens de marathon van Etten Leur gelopen? Het is geen heel waarschijnlijk scenario, maar speelt toch af en toe door mijn hoofd. Hoe is het parcours en de verzorging etc?

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 13:45 schreef La_Tramposa het volgende:
Heeft iemand van hier wel eens de marathon van Etten Leur gelopen? Het is geen heel waarschijnlijk scenario, maar speelt toch af en toe door mijn hoofd. Hoe is het parcours en de verzorging etc?

Ik weet dat twee mensen uit mijn loopgroep hem eens liepen en dat het best een mooie route is. Hoe het met verzorging en dergelijke is, weet ik niet. Eén van die twee heeft daar nog wel haar pr staan.

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 11:37 schreef La_Tramposa het volgende:
Goed bezig mannen! De weersvoorspellingen voor zondag zien er redelijk goed uit toch?

En vooral zorgen dat je mentaal uitgerust bent, heb ik wel gemerkt

Het ziet er goed uit idd. Beetje nat wellicht.

Mentaal zit het redelijk goed...Fysiek ook. Zenuwen spelen op

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 11:21 schreef linebear het volgende:

[..]

Daar ben ik ook mee bezig En lekker die bietensap

Smaakt naar vloeibare aarde

Hier ook zenuwen, hoop dat ik zaterdagnacht een beetje kan slapen.

Vandaag een minirondje, donderdag een minirondje en dan zit het er echt op.
Ik ben wel echt heel bang dat 4 weken nauwelijks lopen z'n tol gaat eisen. Er gaan echt allerlei scenario's door m'n hoofd.

@linebear wordt het ook jouw eerste?

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 08:45 schreef Zwabberhark het volgende:
Met zoveel mogelijk hashtags graag. #lowcarb #fitgirl #nevernotrunning en #gemalenbaksteenalsontbijt doen het altijd goed.

Gemalen?

Oke, twee lange weken wachten staan mij voor de boeg.
Na jaren wikken en wegen "kan ik dit wel?" "waarom wil ik dit eigenlijk?" etc. heb ik mij eindelijk ingeschreven voor de lotterij voorTahoe200.
De "gelukkigen" worden op 31 oktober bekend gemaakt

#200isthenew100

Wow! Ik hoop voor jou dat jij wel een slaapzak mee mag nemen. Hoe lang mag je erover doen?

En heb je ook al antwoord op je eigen vragen?

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 19:52 schreef wyccie het volgende:
Wow! Ik hoop voor jou dat jij wel een slaapzak mee mag nemen. Hoe lang mag je erover doen?

En heb je ook al antwoord op je eigen vragen?

de cut off is 100 uur.
of ik het kan? Ik weet wat mijn mindere kant is, en daar zal ik hard aan moeten werken, maar ik heb mijzelf voorgenomen om, als ik de lotterij door kom, daar 110% aan te werken, zodat ik mijzef niets kan verwijten, ongeacht wat er gebeurd tijdens de race.

Waarom? dat is eigenlijk niet alleen de vraag wat betreft Tahoe, maar voor het "waarom ben ik een ultra-loper geworden?" in het algemeen. Het kostte me wel wat moeite, en een reis 40 jaar terug in de tijd, maar ik denk dat ik het antwoord gevonden heb.

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 19:10 schreef wyccie het volgende:

[..]

Gemalen?

Inderdaad. Gewoon kauwen op die bakstenen

Morgen op NPO2 om 21:15 gaat het programma De kennis van nu over de Ultra trail du Mont Blanc. Voor de ultraliefhebbers hier.

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 21:50 schreef Zwabberhark het volgende:
Morgen op NPO2 om 21:15 gaat het programma De kennis van nu over de Ultra trail du Mont Blanc. Voor de ultraliefhebbers hier.

Jaa! Waarom vrouwen beter zijn in slopende ultra-afstanden dan mannen

Gekken, dat ga je toch niet doen.
Kan nooit gezond zijn.
Heeft niks meer met hardlopen te maken.

quote:

Op dinsdag 15 oktober 2019 17:44 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Smaakt naar vloeibare aarde

Hier ook zenuwen, hoop dat ik zaterdagnacht een beetje kan slapen.

Vandaag een minirondje, donderdag een minirondje en dan zit het er echt op.
Ik ben wel echt heel bang dat 4 weken nauwelijks lopen z'n tol gaat eisen. Er gaan echt allerlei scenario's door m'n hoofd.

@:linebear wordt het ook jouw eerste?

Ja bietensap zal nooit mijn favoriete drankje worden in de kroeg.

Vandaag misschien nog een rondje.

Het is niet mijn eerste. Dit wordt mijn 5e, echter tot nu toe nog maar 1 uitgelopen. De anderen door blessures uit moeten stappen. Ik dacht laat ik nog eenmaal kijken of ik er toch nog een kan uitlopen. De trainingen tot nu gingen zeer goed. Dat stemt me goed gemutst. Daarnaast heb ik een persoonlijke haas Een vriendin van me loopt met me mee. Ook staan er meerdere mensen langs de kant die een stuk mee willen lopen.

Vrijdag goed slapen, das het belangrijkste. Zaterddag zal je toch wel wat zenuwachtig zijn. Of bang dat je door de wekker slaapt.

Is het trouwens nog gelukt om een lift te regelen?

Het tijdstip is overigens gewijzigd naar 21:10.

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 08:15 schreef Guard het volgende:
Gekken, dat ga je toch niet doen.
Kan nooit gezond zijn.
Heeft niks meer met hardlopen te maken.

Maar het valt altijd op dat trailers/hardlopers/mensen het altijd wel prettig vinden als anderen zeggen dat ze gek zijn als ze dit of dat van plan zijn te gaan doen.

"Ik ga een marathon lopen"
- "Je bent gek!!! "
"Ja hè " (geniet geniet)

En als anderen het niet zeggen, dan moet het natuurlijk zelf gezegd worden:
"Ik neem morgen de trap op het werk, wat ben ik toch ook een gekkie. Toch? Zeg dat ik een gekkie ben ajb. "

Gek is goed. Gek is leuk. Behalve als je er buiten valt en mensen je écht gek vinden.

“Want ik ben ook zo lekker gek”

#lekkergek

Gekkenwerk

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 10:20 schreef linebear het volgende:

[..]

Ja bietensap zal nooit mijn favoriete drankje worden in de kroeg.

Vandaag misschien nog een rondje.

Het is niet mijn eerste. Dit wordt mijn 5e, echter tot nu toe nog maar 1 uitgelopen. De anderen door blessures uit moeten stappen. Ik dacht laat ik nog eenmaal kijken of ik er toch nog een kan uitlopen. De trainingen tot nu gingen zeer goed. Dat stemt me goed gemutst. Daarnaast heb ik een persoonlijke haas Een vriendin van me loopt met me mee. Ook staan er meerdere mensen langs de kant die een stuk mee willen lopen.

Vrijdag goed slapen, das het belangrijkste. Zaterddag zal je toch wel wat zenuwachtig zijn. Of bang dat je door de wekker slaapt.

Is het trouwens nog gelukt om een lift te regelen?

Hotel naast Utrecht centraal geboekt (Amsterdam is natuurlijk onbetaalbaar dat weekend). Dus dat is prima te redden

Gelukkig heb ik gekkere gekkies op mijn werk dan ik zelf.

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 20:48 schreef Pharkus het volgende:
Gelukkig heb ik gekkere gekkies op mijn werk dan ik zelf.

ik ben het enige gekkie, binnen een bedrijf waar door de rest van het personeel weinig afgeweken wordt van de landelijke obesity rates.... ik voel me niet begrepen

[ Bericht 1% gewijzigd door rechtsedirecte op 17-10-2019 05:54:02 ]

Gekkenwerk nu op npo2

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 21:19 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

ik ben het enige gekkie, binnen een bedrijf waar door de rest van het personeel weinig afgeweken wordt door het personeel van de landelijke obesity rates.... ik voel me niet begrepen

Ik heb heel veel collega's, misschien zoek ik de gekkies wel op

Laatste stuk gezien, was mooi om te zien. Ben benieuwd naar de uitslag van het onderzoek.

De UTMB reportage op npo2 was mooi! Wat is dat gaat!!! (Zegt iemand die na een jaar vrijwel niks doen sinds een week weer 2x heeft gelopen).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 21:19 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

ik ben het enige gekkie, binnen een bedrijf waar door de rest van het personeel weinig afgeweken wordt door het personeel van de landelijke obesity rates.... ik voel me niet begrepen

Wat ik me van onze enige ontmoeting kan herinneren is dat jij in de categorie #viesdun valt.

Sorry

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 21:19 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

ik ben het enige gekkie, binnen een bedrijf waar door de rest van het personeel weinig afgeweken wordt door het personeel van de landelijke obesity rates.... ik voel me niet begrepen

Mijn collega’s doen ook helemaal niks... en die vinden mij dus ook heel erg raar

Ik zit ook weer in de pre-marathon lappenmand. Al is het lang niet zo erg als bij jou Neo-Mullen.

Ik heb mijn 34km duurloop enkele weken terug geschrapt omdat ik na duurloop van 31km wat last kreeg van mijn rechterachillespees. afgelopen weken niet meer verder dan 15km gelopen achter elkaar. Nu lekker aan het taperen en vanaf morgen beginnen met koolhydraten stapelen.

Maar vanaf afgelopen week begint de onzekerheid weer toe te nemen. Na een loopje van 5km zondag begon ik weer van alles te voelen (ook in rust) en vandaag na mijn loopje van 6km weer wat vage klachten op verschillende plekken. Ik had al weer een paar duizend blessurevrije kilometers achter de rug en 14 dagen voor de marathon begint de ellende opeens.

Nu ga ik er gewoon van uit dat het de zenuwen zijn en ik opeens bij het minste of geringste gevoel bang ben dat het fout gaat. Vanaf nu niet meer hardlopen en zondag hopen op het beste.

Owja, Ik heb het programma over de UTMB gemist op de publieke omroep vanavond. Is het de moeite waard om terug te kijken?

quote:

Op woensdag 16 oktober 2019 22:09 schreef Mascleta het volgende:
Ik zit ook weer in de pre-marathon lappenmand. Al is het lang niet zo erg als bij jou Neo-Mullen.

Ik heb mijn 34km duurloop enkele weken terug geschrapt omdat ik na duurloop van 31km wat last kreeg van mijn rechterachillespees. afgelopen weken niet meer verder dan 15km gelopen achter elkaar. Nu lekker aan het taperen en vanaf morgen beginnen met koolhydraten stapelen.

Maar vanaf afgelopen week begint de onzekerheid weer toe te nemen. Na een loopje van 5km zondag begon ik weer van alles te voelen (ook in rust) en vandaag na mijn loopje van 6km weer wat vage klachten op verschillende plekken. Ik had al weer een paar duizend blessurevrije kilometers achter de rug en 14 dagen voor de marathon begint de ellende opeens.

Nu ga ik er gewoon van uit dat het de zenuwen zijn en ik opeens bij het minste of geringste gevoel bang ben dat het fout gaat. Vanaf nu niet meer hardlopen en zondag hopen op het beste.

Owja, Ik heb het programma over de UTMB gemist op de publieke omroep vanavond. Is het de moeite waard om terug te kijken?

Koester die pijntjes! Die horen erbij en zijn grotendeels mentaal.

En ze betekenen dat je er zin in begint te krijgen en je wedstrijdzenuwen beginnen op te spelen.

Ik voelde eergisteren en gisteren ineens iets aan m'n enkel. En mijn voet doet zeer. Maar ik weet vrijwel zeker dat ik beide pijntjes zondag niet ga voelen. Wel heel veel andere pijnen en pijntjes, en vooral het mentale spel. En dat is nou precies het mooie aan marathons lopen. Ik heb me er toch een zin in!

Oh ja, nog een tip voor de lopers van zondag en andere geïnteresseerden: de podcast "De Pacer" heeft een thema-editie over de marathon van Amsterdam gemaakt.

Die pijntjes zijn zo herkenbaar... voelde vanmorgen opeens iets in mijn lies

Die podcast is inderdaad leuk om te luisteren

Al sinds gisteren trouwens erg onrustig

quote:

Op donderdag 17 oktober 2019 09:09 schreef Persefoneia het volgende:
Iemand die mij hierbij kan helpen? Ik krijg mijn km's niet in de challenge.
Als ik het aanklik zie ik mijn gelopen km, ik vul de gelopen km in, maar dan wordt het niet aangepast.
Alvast dank daarvoor.

Verder hobbel ik nog steeds met plezier verder en vind de verhalen hier leuk om te lezen.

Pas je wel je nicknaam aan in de url?

Wat leuk om over al jullie marathonkriebels en premarathonpijntjes te lezen
Gaat helemaal goedkomen aanstaande zondag!

Ik heb ook premarathonkriebels. Geen zenuwen, maar ook zoveel zin. New York begint nu steeds dichterbij te komen en ik vind het zo leuk!
Nu maar hopen dat ik het niet te groot maak in mijn hoofd en dat het in werkelijkheid zo tegenvalt, hahaha!

quote:

Op donderdag 17 oktober 2019 10:40 schreef wyccie het volgende:
Wat leuk om over al jullie marathonkriebels en premarathonpijntjes te lezen
Gaat helemaal goedkomen aanstaande zondag!

Ik heb ook premarathonkriebels. Geen zenuwen, maar ook zoveel zin. New York begint nu steeds dichterbij te komen en ik vind het zo leuk!
Nu maar hopen dat ik het niet te groot maak in mijn hoofd en dat het in werkelijkheid zo tegenvalt, hahaha!

Ja, lopen in NY is echt vreselijk In juni nog een Pride run in Central Park gedaan. Was echt geweldig. NY Marathon staat hoog op mijn lijst

Als ik een marathon moest kiezen die ik nog een keer zou willen lopen is het New York wil. Ik heb er al heel wat jaren over getwijfeld, maar schrik toch steeds weer af door de hoge prijzen.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2019 11:13 schreef SEMTEX het volgende:

[..]

Die hebben ook een halve, ontdekte ik via de Facebook site van de New York Road Runners. Iets minder druk dan de hele.

En qua weer voor toerisme een betere tijd dan november