FOK!forum / Relaties & Psychologie / Introvert zijn in een extraverte maatschappij.
Ruislipmaandag 23 april 2018 @ 19:05
Door zijn overlijden heb ik die docu true stories van Avicii nog eens zitten bekijken.

Hoewel totaal niet vergelijkbaar onze levens, herken ik wel een hoop van die gast in mijzelf. Ben zelf ook een beetje een introverte gast, mij maak je ook niet blij met allerlei sociale dingen, aandacht, praten om het praten. Als ik al praat is het liever over een diepzinnig onderwerp. Als er iets aan mij mankeert (ben moe, heb last van mijn buik, hoofdpijn, noem maar op) is ''praten'' ook altijd het eerste waar ik mee stop. Het kost mij namelijk veel energie.

Ik merk dat hoe ouder ik word, hoe erger het wordt. Dit terwijl de maatschappij over het algemeen is georiŽnteerd op extraverte mensen. Op werk, van vrienden, zelfs van je buren wordt in zekere zin extravert gedrag verwacht.

Ik zit bijvoorbeeld in een bestuur, en ik krijg de laatste tijd twee keer de opmerking dat mijn medebestuurders vinden dat ik mij richting hen socialer moet opstellen. Ik ging in dit bestuur met het doel om de taken te verwezenlijken, maar zij zitten ook de hele dag te whatsappen over onzin, zijn al weken druk met het plannen van een bestuursuitje. Ik reageer daar niet op, omdat het mij niet boeit. Ik zit in dat bestuur om mijn taak te doen, niet om een beetje lollig te doen over koetjes en kalfjes.

Dit heb ik ook op werk. Mijn dagelijkse werkzaamheden gaan prima, heb ook een prima verstandhouding met collega's, maar er zijn altijd wel weer een paar figuren die om de zoveel maanden weer zo nodig een teamuitje moeten plannen. Of iemand die vertrekt en die dan zo nodig een borrel moet organiseren. De week voor kerst met borrels, brunches, etc is ook steevast een kriem.

Ik probeer daar altijd zo veel mogelijk onderuit te komen. Ik heb lang geprobeerd om toch een beetje de extraverte popi jopi uit te hangen, maar dat ben ik gewoon niet. Aan de andere kant moet je misschien in zekere zin toch soms je grens opzoeken, wil je niet buiten de groep vallen.

Als ik dus zo'n avicii was, had ik ook er alles aan gedaan om mijn optredens af te zeggen. Laat mij maar lekker rustig achter de schermen mijn ding doen, dan ben ik het meeste tevreden.

Ik merk dat ik het nog altijd niet helemaal heb geaccepteerd dat ik zo ben. Ik vind eigenlijk van mijzelf dat ik een sociaal dier moet zijn. Mijn verjaardag vier ik al jaren niet. Niet omdat ik geen vrienden heb, maar ik heb geen zin in iets waarin ik het centraalpunt ben. En zo nog wel meer dingen. Het blijft voelen als falen, maar ik kom toch steeds meer op een leeftijd waarop ik besef dat het (1) niet meer gaat veranderen en (2) het te veel energie kost om mij anders voor te blijven doen.

wie herkent dit ook? In hoeverre pas je je toch aan? Of heb je gewoon overal schijt aan en doe je je eigen ding?
Handleidingmaandag 23 april 2018 @ 19:07
https://books.google.nl/b(...)AJ&redir_esc=y&hl=nl

Boektip :)
boekenplank.maandag 23 april 2018 @ 19:10
Laat mij maar lekker klussen in m'n eentje inderdaad.
bluemoon23maandag 23 april 2018 @ 19:26
En wat heeft dit met Klussen & Wonen te maken ?
Ga je lekker introvert je huis opknappen ?
Vonkenboermaandag 23 april 2018 @ 21:30
Schopje R&P; vermoed niet dat je een klustechnische oplossing zoekt ;)
geeninspiratie1235dinsdag 24 april 2018 @ 00:44
Ja dit herken ik helaas. Ik heb gewoon geaccepteerd dat ik wat betreft sociale vermogens niet vooraan stond toen die werden uitgedeeld. Je kunt niet alles hebben in het leven. Ik stond bij veel karaktereigenschappen niet vooraan, maar het zij zo. Ik voel soms nog wel verplichting tegenover anderen, maar aangezien mijn aanwezigheid toch saai wordt gevonden, heb ik dat ook steeds minder, ik doe wat ik kan, dat wil zeggen: ik toon alleen oprechte interesse en geen gespeelde, ik ben alleen vrolijk als ik mij zo voel en daar de energie voor heb, vinden mensen dat niet vaak genoeg jammer dan, ik heb een hekel aan nep gedoe. Ik zie het nut daar gewoon niet van in. Als ik jou was zou ik gewoon denken: boeiend waar de samenleving op is ingesteld. Natuurlijk is het vervelend als je er steeds mee wordt geconfronteerd, maar dat je er nog mee zit is ook een teken dat je het nog niet helemaal hebt geaccepteerd denk ik. Anders ergerde je je even en dan zat je er al niet meer mee, maar het roept blijkbaar toch nog wel gevoelens bij je op zoals na het zien van die docu over Avicii.
MadJackthePiratedinsdag 24 april 2018 @ 00:55
Enigszins herkenbaar. Heb vrijwel nooit zin, maar als ik eenmaal gegaan ben ben ik vrij extravert (niet extreem) en vooral energiek. Maar op random avonden als iemand mij weinig enthousiast mee vraagt ben ik ook al snel iemand die afhaakt.

Op werk/stage herken ik dit ook wel, ben ook niet iemand van het eindeloos lullen. Maar wanneer ik eenmaal een goeie click met iemand heb, dan vind ik het een stuk minder erg vreemd genoeg.

Gaat het bij jou anders bij personen waarmee je een click hebt? Zo niet, hoe zou jij dan je sociale leven het liefst zien?
EggsTCdinsdag 24 april 2018 @ 00:57
quote:
thx., tevens tvp.
mitsuhidedinsdag 24 april 2018 @ 03:57
Kan me echt in veel van de door jou genoemde dingen vinden. Denk dat dit introverte bij mij deels door persoonlijkheid en deels door onvolmaaktheden komt (functioneer bijvoorbeeld in de omgang wel, maar het kost erg veel energie door weinig zelfvertrouwen in sociaal voordoen. Denk dat ik wat dat betreft een meer open persoonlijkheid heb dan hoe ik me voordoe)

Maak me soms wel eens zorgen dat ik niet ver zal komen in het leven als ik me niet aanpas door te leren extravert te zijn. Ik ben 20 en carriere maken vind ik erg belangrijk. Vind het ook niet erg om mezelf uit te dagen tot positieve verandering maar met dit puntje is het nog wel lastig geweest de laatste jaren.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 04:18
quote:
Spot on. Boek staat boordevol uitleg en tips ^O^
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 04:38
Herkenbaar!

Het is belangrijk dat je je ervan bewust bent hoe het werkt. Die stap heb je al gehad, TS.

Dan kun je je energie gaan plannen. Vrije dagen na energiezuigende evenementen waar je niet onderuit kunt of die je echt niet wilt missen. Zorgen dat je alleen bij de belangrijkste gebeurtenissen bij een evenement bent (vraag de agenda op). Kijken of je je ergens (tijdelijk) kunt afzonderen om je weer op te laden. Je opsluiten op het toilet, in je auto gaan zitten.

Heb een keer bij een meerdaags congres een extra avond in het hotel geboekt zodat ik tijdens de pauzes in het congres een alleen-stilte-plek had en niet gelijk vanuit het congres het minstens zo zuigende ov in hoefde. Het kost wat, maar het is wel voor je eigen gezondheid.

Je pauze gebruiken om in je eentje een wandeling te maken bijvoorbeeld. Socializen in de kantine is vragen om moeilijkheden.
Bij een borrel kom je žets te laat binnen en je blijft zeker niet tot het einde. Half uur is lang zat, vaak is een kwartier meer dan genoeg.

Kijk waar in je agenda de energielekken zitten (... vergaapderingen...), kijk of je daarna iets kunt plannen dat minder inspannend is.

Ook tof: bij die andere introverte lui gaan zitten. Kan zomaar een diepgravend gesprek ontstaan. Tevens zijn dat mensen die graag luisteren als jij echt iets te vertellen hebt.

Interessant artikel: https://www.dittyeimers.nl/bang-voor-de-borrel/

[ Bericht 5% gewijzigd door Lunatiek op 24-04-2018 04:57:00 ]
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 04:53
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 00:44 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Ja dit herken ik helaas. Ik heb gewoon geaccepteerd dat ik wat betreft sociale vermogens niet vooraan stond toen die werden uitgedeeld.
Er ontbreekt volgens mij niks aan de sociale vermogens van TS. TS is introvert, dat is iets heel anders. Kan zich prima als extrovert gedragen, maar dat is extreem vermoeiend en levert weinig plezier op - dus waarom zou je moeite nog doen.

De oorzaak is iets in de hersenen (zie de boektip), wat mogelijk dicht tegen autisme aanligt. Sommige mensen zien introvert zijn als een onderdeel van het autistisch spectrum.

Maar... extroverten zullen zich nu en dan introvert moeten gedragen, omdat de introverte manier van leren en brainstormen vele malen effectiever en efficiŽnter is. Het is dus geen stoornis, maar eerder een persoonlijkheidskenmerk van hoe je dingen van nature doet (net als linkshandigheid).
C.L.Wernerdinsdag 24 april 2018 @ 07:43
quote:
0s.gif Op maandag 23 april 2018 19:05 schreef Ruislip het volgende:

Ik zit bijvoorbeeld in een bestuur, en ik krijg de laatste tijd twee keer de opmerking dat mijn medebestuurders vinden dat ik mij richting hen socialer moet opstellen. Ik ging in dit bestuur met het doel om de taken te verwezenlijken, maar zij zitten ook de hele dag te whatsappen over onzin, zijn al weken druk met het plannen van een bestuursuitje. Ik reageer daar niet op, omdat het mij niet boeit. Ik zit in dat bestuur om mijn taak te doen, niet om een beetje lollig te doen over koetjes en kalfjes.

Dit heb ik ook op werk. Mijn dagelijkse werkzaamheden gaan prima, heb ook een prima verstandhouding met collega's, maar er zijn altijd wel weer een paar figuren die om de zoveel maanden weer zo nodig een teamuitje moeten plannen. Of iemand die vertrekt en die dan zo nodig een borrel moet organiseren. De week voor kerst met borrels, brunches, etc is ook steevast een kriem.

Iets positiever mag wel, ik lees echt super veel negativiteit in je bericht. Dat jij niets aan die borrels vindt en niet zit te wachten op contact buiten werk om met collega's / bestuursleden, betekent niet dat anderen dat ook hebben,

Stap uit die whatsapp groep. Zet de groep op stil. Lees die berichtjes 1x per week. Of helemaal niet, aan jou de keus.
Zeg tegen je collega's dat je je werk fijn vindt, maar liever je vrije tijd aan jezelf besteed. Dat je niet meer uitgenodigd wilt worden voor evenementen en borrels. Of ga gewoon standaard niet. Er zijn genoeg collega's die nooit naar activiteiten buiten werk gaan.

Dan houden dit soort dingen vanzelf op.
DoubleDipdinsdag 24 april 2018 @ 07:44
Herkenbaar, vooral mbt werk. Je bent niet aangenomen om de hele dag te praten. Wel om te werken en af en toe een praatje tussendoor moet kunnen. Maar al die uitjes, borrels ed zijn ook gewoon vermoeiend dus als je er onderuit kunt is dat fijn.
C.L.Wernerdinsdag 24 april 2018 @ 07:47
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 07:44 schreef DoubleDip het volgende:
Herkenbaar, vooral mbt werk. Je bent niet aangenomen om de hele dag te praten. Wel om te werken en af en toe een praatje tussendoor moet kunnen. Maar al die uitjes, borrels ed zijn ook gewoon vermoeiend dus als je er onderuit kunt is dat fijn.
Als het in de baas z'n tijd is dan moet je mee naar borrels, uitjes etc. Buiten werktijd kan je altijd nee zeggen. Probleem opgelost toch?

En zelden een werkgever gezien waar je 'de hele dag' met elkaar praat. 99% werkt en doet af en toe een praatje. Dus ik zie hier ook geen probleem.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 08:35
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 07:47 schreef C.L.Werner het volgende:

[..]

Als het in de baas z'n tijd is dan moet je mee naar borrels, uitjes etc. Buiten werktijd kan je altijd nee zeggen. Probleem opgelost toch?
Nee, want ook een borrel in de baas z'n tijd zuigt energie. Het gaat hier niet om simpelweg niet willen, maar om er compleet door gesloopt worden.

Als de leidinggevende ervoor openstaat kun je uitleggen dat het niet goed is voor je gezondheid (zie eerder gelinkt artikel, laat het evrntueel lezen) en dat je best even een half uurtje maximaal wilt komen, maar echt niet langer. Of onderhandel om je energie in balans te houden: Okť, borrel, maar dan geen vergaderingen op die dag, of de volgende dag vrij.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 08:38
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 07:47 schreef C.L.Werner het volgende:

En zelden een werkgever gezien waar je 'de hele dag' met elkaar praat. 99% werkt en doet af en toe een praatje. Dus ik zie hier ook geen probleem.
Er zijn genoeg mensen die de hele dag aan het praten zijn, zelfs als je nooit antwoord. Tijdens het werken, en hun productie lijdt er niet onder. Het is wel extreem vermoeiend (net als de radio).
geeninspiratie1235dinsdag 24 april 2018 @ 08:39
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 04:53 schreef Lunatiek het volgende:

Er ontbreekt volgens mij niks aan de sociale vermogens van TS. TS is introvert, dat is iets heel anders. Kan zich prima als extrovert gedragen, maar dat is extreem vermoeiend en levert weinig plezier op - dus waarom zou je moeite nog doen.

De oorzaak is iets in de hersenen (zie de boektip), wat mogelijk dicht tegen autisme aanligt. Sommige mensen zien introvert zijn als een onderdeel van het autistisch spectrum.

Maar... extroverten zullen zich nu en dan introvert moeten gedragen, omdat de introverte manier van leren en brainstormen vele malen effectiever en efficiŽnter is. Het is dus geen stoornis, maar eerder een persoonlijkheidskenmerk van hoe je dingen van nature doet (net als linkshandigheid).
Maar je moet toch ergens plezier in hebben om er goed in te kunnen zijn? En de TS beleeft weinig plezier aan oppervlakkig sociaal contact. Als hij alleen sociaal kan zijn met goede vrienden/familie, dan is hij gemiddeld gezien nog steeds niet sociaal, tenzij dat contact in zijn geval diepzinniger is dan bij anderen of zo. Introversie zien als persoonlijkheidskenmerk vind ik erg deprimerend en gevaarlijk omdat het introverte mensen die wel de motivatie hebben om te veranderen de hoop ontneemt. Aan de andere kant is het wel realistisch, want vaak veranderen ze niet. Maar ik neem aan dat iedereen zich toch wil ontwikkelen, en geen scheiding wil voele tussen zichzelf en anderen vanwege persoonlijkheidskenmerken, ook al is die er wel.
Je kunt idd van elkaar leren want introverten hebben er baat bij om socialer te worden maar andersom idd ook. Naar mijn mening komt introversie ook vaak door sociale angst. Supplementen als bijv magnesium kunnen daarbij helpen.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 09:06
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 08:39 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

Maar je moet toch ergens plezier in hebben om er goed in te kunnen zijn?
Ik ben heel goed in veel dingen waar ik geen reet aan vindt. Zou ook wel raar zijn als dat anders was.

quote:
Als hij alleen sociaal kan zijn met goede vrienden/familie, dan is hij gemiddeld gezien nog steeds niet sociaal, tenzij dat contact in zijn geval diepzinniger is dan bij anderen of zo.
TS kan m.i. uitstekend sociaal zijn (dat blijkt uit de OP: "Ik heb lang geprobeerd om toch een beetje de extraverte popi jopi uit te hangen, maar dat ben ik gewoon niet.") Niemand zal iets van introversie merken, behalve TS die er uitgeput door raakt (met mogelijk verschijnselen als hoofdpijn).
Introvert zijn is niet verlegen zijn (verlegen zijn kan een sociale angststoornis zijn, introvert zijn is dat beslist niet).

quote:
Introversie zien als persoonlijkheidskenmerk vind ik erg deprimerend en gevaarlijk omdat het introverte mensen die wel de motivatie hebben om te veranderen de hoop ontneemt. Aan de andere kant is het wel realistisch, want vaak veranderen ze niet. Maar ik neem aan dat iedereen zich toch wil ontwikkelen, en geen scheiding wil voele tussen zichzelf en anderen vanwege persoonlijkheidskenmerken, ook al is die er wel.
Je kunt idd van elkaar leren want introverten hebben er baat bij om socialer te worden maar andersom idd ook. Naar mijn mening komt introversie ook vaak door sociale angst. Supplementen als bijv magnesium kunnen daarbij helpen.
Je begrijpt dus niet wat introvert zijn is.
Lees dat boek van Susan Cain. Daarin wordt uitgelegd dat introvert zijn heeft te maken met de manier waarop je hersenen werken, hoe informatie binnenkomt, en daar is geen middeltje tegen (behalve je me-time opeisen zodat je weer op kunt laden). Een "genezing" is zeer ongewenst omdat introvert zijn een hele reeks voordelen heeft.
Veranderen kan niet. Ja, je kunt je als extravert voordoen, maar daar wordt je doodmoe van, dus dat is zinloos.

Susan Cain legt het uit:


[ Bericht 1% gewijzigd door Lunatiek op 24-04-2018 09:11:59 ]
TaMiekedinsdag 24 april 2018 @ 09:32
Het is inderdaad niet iets wat je zomaar kan veranderen. Het zit in je, het hoort bij je. En heeft absoluut niets te maken met (sociale) angsten.

Ik heb het idee dat ik steeds meer moeite heb met sociale dingen. Dat ik meer tijd nodig heb om op te laden. Ik ga het niet uit de weg, maar weet ondertussen wel dat ik daarna een paar dagen rustig aan moet doen om op te laden.

Om antwoord te geven op je vragen. Ja ik pas me soms wel aan. Sommige dingen kom ik niet onderuit. Dan probeer ik het voor mezelf gewoon zo leuk mogelijk te maken. Zo kost een familieweekend me altijd ontzettend veel energie. Maar ik neem gewoon een boek mee en koptelefoon en zonder me om de zoveel tijd gewoon even af. Even tijd voor mezelf.
Dat wordt vaak saai gevonden, maar dat is pech voor hun. Ik sluit dadelijk wel weer aan.

TS, zoek vooral uit waar jij energie uit haalt. Als dingen teveel energie kost, kijk dan of het je dat waard is. Zo niet, stop er dan mee.
Sommige dingen kom je niet onderuit, blijf dan zolang als van je verwacht wordt en ga daarna naar huis. Uitleg geven aan extraverten waarom je het niet leuk vindt, heeft weinig zin.
Ruislipdinsdag 24 april 2018 @ 09:38
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 00:44 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Ja dit herken ik helaas. Ik heb gewoon geaccepteerd dat ik wat betreft sociale vermogens niet vooraan stond toen die werden uitgedeeld. Je kunt niet alles hebben in het leven. Ik stond bij veel karaktereigenschappen niet vooraan, maar het zij zo. Ik voel soms nog wel verplichting tegenover anderen, maar aangezien mijn aanwezigheid toch saai wordt gevonden, heb ik dat ook steeds minder, ik doe wat ik kan, dat wil zeggen: ik toon alleen oprechte interesse en geen gespeelde, ik ben alleen vrolijk als ik mij zo voel en daar de energie voor heb, vinden mensen dat niet vaak genoeg jammer dan, ik heb een hekel aan nep gedoe. Ik zie het nut daar gewoon niet van in. Als ik jou was zou ik gewoon denken: boeiend waar de samenleving op is ingesteld. Natuurlijk is het vervelend als je er steeds mee wordt geconfronteerd, maar dat je er nog mee zit is ook een teken dat je het nog niet helemaal hebt geaccepteerd denk ik. Anders ergerde je je even en dan zat je er al niet meer mee, maar het roept blijkbaar toch nog wel gevoelens bij je op zoals na het zien van die docu over Avicii.
Heb niet het idee dat ik zo zeer over een beperkt sociaal vermogen beschik. Ik heb op zich best wel wat vrienden.

Maar ook met hen is het al spanning sinds ik me kan herinneren. Op de middelbare school was ik de meest 'extraverte' versie van mijzelf. Maar ook toen al was het zo dat mijn vrienden dubbel zo veel dingen met elkaar deden, alwaar ik behoefte aan had.

Weet nog het WK van 2010, zij gingen steevast alle wedstrijden in de dorpskroeg kijken. Ik keek liever thuis. Bij mijn vrienden ontstond er een soort onbegrip, irritatie ook. Ik merkte dat ze het persoonlijk opvatte.

Het is niet zo dat ik helemaal nooit uit wil gaan, maar ik houd het liever bij ťťn avond in de week. Daarna houd ik de tijd liever voor mijzelf.
Ruislipdinsdag 24 april 2018 @ 09:40
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 00:55 schreef MadJackthePirate het volgende:
Enigszins herkenbaar. Heb vrijwel nooit zin, maar als ik eenmaal gegaan ben ben ik vrij extravert (niet extreem) en vooral energiek. Maar op random avonden als iemand mij weinig enthousiast mee vraagt ben ik ook al snel iemand die afhaakt.

Op werk/stage herken ik dit ook wel, ben ook niet iemand van het eindeloos lullen. Maar wanneer ik eenmaal een goeie click met iemand heb, dan vind ik het een stuk minder erg vreemd genoeg.

Gaat het bij jou anders bij personen waarmee je een click hebt? Zo niet, hoe zou jij dan je sociale leven het liefst zien?
Klopt, herkenbaar.

Maar nadien val ik toch elke keer weer ''terug'' in introverte denkpatronen, voorkeuren en gedrag.

Op werk met een handjevol collega's een goede click, daar ga ik ook graag pauze mee houden of een biertje mee drinken. Maar dat houdt nog niet in dat ik me vermaak op de grotere borrels / evenementen waarop je opeens joviaal moet gaan doen met collega's waarmee je minder een click hebt.
Tuned22dinsdag 24 april 2018 @ 09:50
Je faalt absoluut niet TS. Je bent zoals je bent, gewoon goed dus. Als anderen daar moeite mee hebben is dat hun probleem, niet dat van jou.

Het siert je sowieso dat je bereid bent om moeite te doen qua 'aanpassen', maar misschien is dat slechts je leeftijd :+ gaat vanzelf over _O-

De kunst is om bij jezelf te blijven, hoe zweverig dat misschien ook klinkt. Jouw voorbeeld van Avicii is in dat opzicht heel treffend... als je je eigen grenzen overschrijdt, verlies je jezelf dus. En in zijn geval waren genotsmiddelen (een overdaad) blijkbaar noodzakelijk om angsten te 'overwinnen' of bepaalde pijn niet te hoeven voelen. Als je zo'n dikke bankrekening hebt als hij had, is het onbegrijpelijk dat je door blijft gaan (tot 2016 dan) om zo geleefd te worden.

Wat dat betreft is 'all this time i was finding myself, and i didn't know i was lost' wel veelzeggend... denk ik.
Achterhokerdinsdag 24 april 2018 @ 10:37
Ook hier zeer herkenbaar. Ik heb wel heel erg het idee dat wanneer je introvert bent je afwijkt. En dat extravert zijn als wenselijk en 'zo hoort het' geldt.
Ruislipdinsdag 24 april 2018 @ 11:08
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 10:37 schreef Achterhoker het volgende:
Ook hier zeer herkenbaar. Ik heb wel heel erg het idee dat wanneer je introvert bent je afwijkt. En dat extravert zijn als wenselijk en 'zo hoort het' geldt.
Klopt.

Daarnaast is het voor extraverte mensen (in onze maatschappij) normaal om hun extraverte voorkeuren aan meer introverte mensen op te leggen.

Zoals die ene extraverte collega die constant met allerlei idiote ideeŽn komt waar ik niet op zit te wachten (vlog maken van de werkdag, personeelsuitje met allerlei interactieve dingen in plaats van gewoon een pizza'tje eten). En als je dit dan niet leuk vindt en er geen zin in hebt, ben jij de boosdoener.

Tegenwoordig mag je mensen met geen vinger meer ongewenst aanraken, maar jouw ideeŽn / levensstijl en voorkeuren als extravert persoon aan een introvert persoon opleggen is op de een of andere manier sociaal nog steeds geaccepteerd.
Ruislipdinsdag 24 april 2018 @ 11:08
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 09:50 schreef Tuned22 het volgende:
Je faalt absoluut niet TS. Je bent zoals je bent, gewoon goed dus. Als anderen daar moeite mee hebben is dat hun probleem, niet dat van jou.

Het siert je sowieso dat je bereid bent om moeite te doen qua 'aanpassen', maar misschien is dat slechts je leeftijd :+ gaat vanzelf over _O-

De kunst is om bij jezelf te blijven, hoe zweverig dat misschien ook klinkt. Jouw voorbeeld van Avicii is in dat opzicht heel treffend... als je je eigen grenzen overschrijdt, verlies je jezelf dus. En in zijn geval waren genotsmiddelen (een overdaad) blijkbaar noodzakelijk om angsten te 'overwinnen' of bepaalde pijn niet te hoeven voelen. Als je zo'n dikke bankrekening hebt als hij had, is het onbegrijpelijk dat je door blijft gaan (tot 2016 dan) om zo geleefd te worden.

Wat dat betreft is 'all this time i was finding myself, and i didn't know i was lost' wel veelzeggend... denk ik.
Denk ook dat je daar beter in wordt naar mate je ouder wordt :)

ben er nu ook beter in dan 5 jaar geleden, en zal over 5 jaar misschien ook wel weer zo zijn.
RM-rfdinsdag 24 april 2018 @ 11:37
quote:
0s.gif Op maandag 23 april 2018 19:05 schreef Ruislip het volgende:
Hoewel totaal niet vergelijkbaar onze levens, herken ik wel een hoop van die gast in mijzelf.
Wat heeft dat verhaaltje over jouzelf nu precies met het leven van die toevallig net overleden DJ Avicii te maken?

Prima verder als je bepaalde problemen hebt met mede-bestuurders en kennelijk jullie comunicatie niet goed past, daar zal je dan mee moeten omgaan, mogelijk zelf je ok aanpassen of gewoon duidelijk het gesprek darover aangaan en bv andere afspraken maken over de communicatie binnen dat bestuur...

Maar ik zie eigenlijk niet echt het nut in de opmerking: "Als ik dus zo'n avicii was, had ik ook er alles aan gedaan om mijn optredens af te zeggen. " en jezelf gelijk te stellen met iemand die toevallig eventjes in de media is omdat die dood omgevallen is.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 11:49
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 11:37 schreef RM-rf het volgende:

[..]

Wat heeft dat verhaaltje over jouzelf nu precies met het leven van die toevallig net overleden DJ Avicii te maken?

Prima verder als je bepaalde problemen hebt met mede-bestuurders en kennelijk jullie comunicatie niet goed past, daar zal je dan mee moeten omgaan, mogelijk zelf je ok aanpassen of gewoon duidelijk het gesprek darover aangaan en bv andere afspraken maken over de communicatie binnen dat bestuur...

Maar ik zie eigenlijk niet echt het nut in de opmerking: "Als ik dus zo'n avicii was, had ik ook er alles aan gedaan om mijn optredens af te zeggen. " en jezelf gelijk te stellen met iemand die toevallig eventjes in de media is omdat die dood omgevallen is.
Avicii is een mooi voorbeeld van hoe introverte mensen kunnen lijden onder de dictatuur van extraverten. Het is een soort rolmodel. Dat komt nu extra onder de aandacht doordat er bij zijn overlijden naar die documentaire wordt verwezen.
TS had moeilijk kunnen zeggen "ik herken zoveel van mijzelf in mijn buurman, herkennen jullie dit ook?"
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 12:01
quote:
0s.gif Op maandag 23 april 2018 19:05 schreef Ruislip het volgende:
Door zijn overlijden heb ik die docu true stories van Avicii nog eens zitten bekijken.

Hoewel totaal niet vergelijkbaar onze levens, herken ik wel een hoop van die gast in mijzelf. Ben zelf ook een beetje een introverte gast, mij maak je ook niet blij met allerlei sociale dingen, aandacht, praten om het praten. Als ik al praat is het liever over een diepzinnig onderwerp. Als er iets aan mij mankeert (ben moe, heb last van mijn buik, hoofdpijn, noem maar op) is ''praten'' ook altijd het eerste waar ik mee stop. Het kost mij namelijk veel energie.

Ik merk dat hoe ouder ik word, hoe erger het wordt. Dit terwijl de maatschappij over het algemeen is georiŽnteerd op extraverte mensen. Op werk, van vrienden, zelfs van je buren wordt in zekere zin extravert gedrag verwacht.

Ik zit bijvoorbeeld in een bestuur, en ik krijg de laatste tijd twee keer de opmerking dat mijn medebestuurders vinden dat ik mij richting hen socialer moet opstellen. Ik ging in dit bestuur met het doel om de taken te verwezenlijken, maar zij zitten ook de hele dag te whatsappen over onzin, zijn al weken druk met het plannen van een bestuursuitje. Ik reageer daar niet op, omdat het mij niet boeit. Ik zit in dat bestuur om mijn taak te doen, niet om een beetje lollig te doen over koetjes en kalfjes.

Dit heb ik ook op werk. Mijn dagelijkse werkzaamheden gaan prima, heb ook een prima verstandhouding met collega's, maar er zijn altijd wel weer een paar figuren die om de zoveel maanden weer zo nodig een teamuitje moeten plannen. Of iemand die vertrekt en die dan zo nodig een borrel moet organiseren. De week voor kerst met borrels, brunches, etc is ook steevast een kriem.

Ik probeer daar altijd zo veel mogelijk onderuit te komen. Ik heb lang geprobeerd om toch een beetje de extraverte popi jopi uit te hangen, maar dat ben ik gewoon niet. Aan de andere kant moet je misschien in zekere zin toch soms je grens opzoeken, wil je niet buiten de groep vallen.

Als ik dus zo'n avicii was, had ik ook er alles aan gedaan om mijn optredens af te zeggen. Laat mij maar lekker rustig achter de schermen mijn ding doen, dan ben ik het meeste tevreden.

Ik merk dat ik het nog altijd niet helemaal heb geaccepteerd dat ik zo ben. Ik vind eigenlijk van mijzelf dat ik een sociaal dier moet zijn. Mijn verjaardag vier ik al jaren niet. Niet omdat ik geen vrienden heb, maar ik heb geen zin in iets waarin ik het centraalpunt ben. En zo nog wel meer dingen. Het blijft voelen als falen, maar ik kom toch steeds meer op een leeftijd waarop ik besef dat het (1) niet meer gaat veranderen en (2) het te veel energie kost om mij anders voor te blijven doen.

wie herkent dit ook? In hoeverre pas je je toch aan? Of heb je gewoon overal schijt aan en doe je je eigen ding?
Als je echt introvert bent, dan zou je een rijk gevoelsleven moeten hebben. Dan kan je je ook voorstellen dat dit voor anderen net zo is. Je kan het dan best opbrengen om je een beetje aan te passen.
Yessedinsdag 24 april 2018 @ 12:02
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 11:08 schreef Ruislip het volgende:

[..]
Tegenwoordig mag je mensen met geen vinger meer ongewenst aanraken, maar jouw ideeŽn / levensstijl en voorkeuren als extravert persoon aan een introvert persoon opleggen is op de een of andere manier sociaal nog steeds geaccepteerd.
Sorry maar ik vind het ook wel heel makkelijk 'extraverten bashen' is in dit topic. Er wordt hier regelmatig gerefereerd naar dat extraverten de introverten beter moeten gaan leren begrijpen maar blijkbaar is er andersom ook nog een hoop te leren. Een extravert is over het algemeen vooral heel enthousiast en deelt graag zijn/haar ideeŽn. Iemand die niet egoÔstisch-extravert is heel hier helemaal niet te bedoeling mee om iets "op te leggen" maar is gewoon enthousiast. Het is aan de extravert om te leren ontdekken wanneer het enthousiasme niet gedeeld wordt maar het is ook aan de introvert om te snappen dat dit niet uit een slechte bedoeling is.
Cockwhaledinsdag 24 april 2018 @ 12:05
Sociale bijeenkomsten en functies vereisen sociaal gedrag. Als introvert dien je simpelweg een passende functie te vinden die voornamelijk zelfstandig uit te oefenen is. De enige verandering zou moeten zijn (beeldvorming): introverten zijn niet per definitie raar of 'creeps'.
Stoney3Kdinsdag 24 april 2018 @ 12:06
quote:
7s.gif Op dinsdag 24 april 2018 12:02 schreef Yesse het volgende:

[..]

Sorry maar ik vind het ook wel heel makkelijk 'extraverten bashen' is in dit topic. Er wordt hier regelmatig gerefereerd naar dat extraverten de introverten beter moeten gaan leren begrijpen maar blijkbaar is er andersom ook nog een hoop te leren.
Het verschil is vooral dat extraverten door hun aard eerder in leidinggevende en gezagsposities terecht komen en dat voor introverte mensen moeilijker is omdat ze de 'people skills' op een andere manier uiten. Dus de extraverte personen zul je eerder hoger in de hiŽrarchie vinden waardoor introverten gauw een zwakke positie hebben.
RM-rfdinsdag 24 april 2018 @ 12:11
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 11:49 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Avicii is een mooi voorbeeld van hoe introverte mensen kunnen lijden onder de dictatuur van extraverten. Het is een soort rolmodel. Dat komt nu extra onder de aandacht doordat er bij zijn overlijden naar die documentaire wordt verwezen.
TS had moeilijk kunnen zeggen "ik herken zoveel van mijzelf in mijn buurman, herkennen jullie dit ook?"
wat is de waarde van een erg subjectieve presentatie van een bekend figuur _opeens_ te gaan ophemelen tot een 'Romodel' en te gaan roepen "dat je zoo vťťl van jezelf in die persoon herkent".

Op mij komt dat 'herkennen' een beetje over als gewoon iets op een bepaalde manier _willen_ zien, veelal ook eerder onrealistische zaken, die iemand vaak ook eerder weerhouden van het aanpakken van problemen in de omgang met anderen.

Een onnzinnige wens naar romatiserende dramatiek, zoals de bewering "dat 'ntroverte mensen zouden lijden onder de dictatuur van extraverte mensen".

Ik zou het zinniger vinden om bv het probleem dat de TS beschrijft dat hij kennelijk met enkele mede-bestuursleden zťlf aan te gaan pakken..
en niet enkel terug te vallen in een verder passieve gedacht van "kijk eens, de net overleden beroemde DJ was ook 'introvert', alhoewel die kennelijk wel een erg succesvolle carriere ermee opbouwde"
ITradedinsdag 24 april 2018 @ 12:52
Ja ik herken dit ook wel eigenlijk. En ik moet zeggen dat ik me toch wel minder aanpas dan vroeger, gewoon omdat ik dat niet ben. Aan de ene kant jammer natuurlijk omdat je sociaal gezien naar beneden valt. Maar het geeft ook wel heel veel rust en eigenlijk vind ik het ook wel fijn.

Ik kan heel goed begrijpen hoe Avicii zich gevoeld heeft en vind het jammer dat het zover heeft moeten komen.

Overigens wel grappig om te zien hoe makkelijk je de extraverts uit dit topic kan pikken.
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 12:59
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 12:52 schreef ITrade het volgende:

Overigens wel grappig om te zien hoe makkelijk je de extraverts uit dit topic kan pikken.
Oh, vertel?
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 13:03
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 12:05 schreef Cockwhale het volgende:
Sociale bijeenkomsten en functies vereisen sociaal gedrag. Als introvert dien je simpelweg een passende functie te vinden die voornamelijk zelfstandig uit te oefenen is. De enige verandering zou moeten zijn (beeldvorming): introverten zijn niet per definitie raar of 'creeps'.
Kijk even naar wat voorbeelden van succesvolle introverten op functies als president en zo. Er is een hoop mogelijk, mits er ruimte en tijd is om je weer op te laden.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 13:04
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 12:01 schreef Kamina het volgende:

[..]

Als je echt introvert bent, dan zou je een rijk gevoelsleven moeten hebben. Dan kan je je ook voorstellen dat dit voor anderen net zo is. Je kan het dan best opbrengen om je een beetje aan te passen.
Waar haal je die onzin vandaan?
geeninspiratie1235dinsdag 24 april 2018 @ 13:20
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 09:06 schreef Lunatiek het volgende:

Ik ben heel goed in veel dingen waar ik geen reet aan vindt. Zou ook wel raar zijn als dat anders was.

TS kan m.i. uitstekend sociaal zijn (dat blijkt uit de OP: "Ik heb lang geprobeerd om toch een beetje de extraverte popi jopi uit te hangen, maar dat ben ik gewoon niet.") Niemand zal iets van introversie merken, behalve TS die er uitgeput door raakt (met mogelijk verschijnselen als hoofdpijn).
Introvert zijn is niet verlegen zijn (verlegen zijn kan een sociale angststoornis zijn, introvert zijn is dat beslist niet).

Je begrijpt dus niet wat introvert zijn is.
Lees dat boek van Susan Cain. Daarin wordt uitgelegd dat introvert zijn heeft te maken met de manier waarop je hersenen werken, hoe informatie binnenkomt, en daar is geen middeltje tegen (behalve je me-time opeisen zodat je weer op kunt laden). Een "genezing" is zeer ongewenst omdat introvert zijn een hele reeks voordelen heeft.
Veranderen kan niet. Ja, je kunt je als extravert voordoen, maar daar wordt je doodmoe van, dus dat is zinloos.

Susan Cain legt het uit:
Huh? Dat verbaast me wel. Het lijkt me moeilijk om dingen die je geen reet aan vind vol te houden en oefening is meestal belangrijk om ergens beter in te worden, tenzij je veel aangeboren talenten hebt.

Waarom beschouw je de poging van de TS om geaccepteerd te worden door anderen door een geforceerde poging om te zijn wat hij niet is als sociaal gedrag?

Waarom begrijp ik niet wat introversie is , alleen maar omdat ik niet vind dat het alleen maar voordelen heeft? Waarom kan introverse zoals jij beschrijft niet gewoon een staat van zijn betekenen die naast voordelen ook nadelen heeft? Je snapt toch dat zoals ook aangegeven in dit topic extraversie ook voordelen heeft? Waarom is het dan onwenselijk om op de juiste momenten introvert te willen zijn, maar op de momenten die daarvoor ongeschikt zijn (zoals dus personeelsuitjes) extravert? Het is vast onmogelijk, en daarom moeten mensen ook gewoon zichzelf accepteren, maar dat betekent nog niet dat zij daarom ook volmaakt zijn. Volmaakt voor zichzelf wellicht ja, binnen hun beperkingen, maar niet in het algemeen. Net als (dat vind ik) extraverte mensen soms slordig, oppervlakkig en arrogant kunnen zijn, maar daar tegenover staan dan ook weer de eigenschappen zoals openheid, enthousiasme en humor/gevatheid die hun over het algemeen succesvoller in het leven en socialer maken. En het een hoeft het ander niet uit te sluiten. Je hebt wel gelijk, dat ook het voorbeeld van Avicii aangeeft, dat introvert zijn nog geen totale mislukking wat succes betreft hoeft te betekenen. Dat is dan juist extra goed van mensen als die de "hindernis" tot succes van zijn of haar temperament heeft kunnen overwinnen.

Waarom ik sociale angst en introversie samenvoegde is omdat de ts niet 100% gelukkig lijkt met zijn introverte status of hoe anderen hem als resultaat daarvan zien en, omdat ik daarom me afvroeg wat de redenen kunnen zijn dat iemand sociaal contact vermoeiend vind.
Ik weet van mezelf dat zodra ik niets leuks weet om te zeggen (innerlijke leegte), vaak omdat ik ook niks durf te zeggen omdat ik denk dat anderen het saai vinden, dat ik niet enthousiast durf te zijn of vrolijk of druk, dat ik mij dan geen onderdeel meer voel van het gezelschap en mensen mij dan ook vervelende dingen gaan vragen als : vind je het wel leuk? Heb je het wel naar je zin met ons? Waarom doe je niet wat meer mee? Zeg eens wat. En als gevolg daarvan voel ik mij daarna minder op mijn gemak omdat ik steeds bang ben deze vragen van anderen te krijgen. Dus in mijn geval is sociale angst er wel een onderdeel van. Het is zeer vermoeiend om altijd maar een saaie passieve toeschouwer te zijn en ondertussen steeds bang te zijn dat je daar kritiek op krijgt. Maar dat is hoe ik het ervaar.

Die onzin van dat gevoelsleven komt juist door wat wordt geschreven over mensen die 100% introvert zouden zijn... ze richten hun aandacht niet naar buiten, dus dan richten ze het naar binnen en dan zouden ze dus waarschijnlijk ook nadenken over andere mensen en hun gevoelens. Of je dat een rijk gevoelsleven kunt noemen weet ik ook niet het zou kunnen zijn dat extraverte mensen misschien juist een rijker gevoelsleven hebben ten opzichte van anderen omdat ze gewoon vaker met anderen in contact komen. Ze staan nergens vaak echt lang bij stil, omdat de maatschappij vereist dat mensen die erbij willen horen heel gehaast en oppervlakkig leven om maar zoveel mogelijk activiteiten en entertainment in een dag te proppen en ook steeds weer snel overschakelen, dus dan is het juist meer op gevoel dat ze anderen begrijpen.

[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 24-04-2018 13:51:32 ]
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 13:39
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:04 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Waar haal je die onzin vandaan?
Andere introverten, andere extraverten, de buitenwereld, ervaring, noem maar op.
Bananenpapdinsdag 24 april 2018 @ 13:42
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 00:44 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Ja dit herken ik helaas. Ik heb gewoon geaccepteerd dat ik wat betreft sociale vermogens niet vooraan stond toen die werden uitgedeeld. Je kunt niet alles hebben in het leven. Ik stond bij veel karaktereigenschappen niet vooraan, maar het zij zo. Ik voel soms nog wel verplichting tegenover anderen, maar aangezien mijn aanwezigheid toch saai wordt gevonden, heb ik dat ook steeds minder, ik doe wat ik kan, dat wil zeggen: ik toon alleen oprechte interesse en geen gespeelde, ik ben alleen vrolijk als ik mij zo voel en daar de energie voor heb, vinden mensen dat niet vaak genoeg jammer dan, ik heb een hekel aan nep gedoe. Ik zie het nut daar gewoon niet van in. Als ik jou was zou ik gewoon denken: boeiend waar de samenleving op is ingesteld. Natuurlijk is het vervelend als je er steeds mee wordt geconfronteerd, maar dat je er nog mee zit is ook een teken dat je het nog niet helemaal hebt geaccepteerd denk ik. Anders ergerde je je even en dan zat je er al niet meer mee, maar het roept blijkbaar toch nog wel gevoelens bij je op zoals na het zien van die docu over Avicii.
Want extraverte mensen zijn nep?
Yessedinsdag 24 april 2018 @ 13:48
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 12:06 schreef Stoney3K het volgende:

[..]

Het verschil is vooral dat extraverten door hun aard eerder in leidinggevende en gezagsposities terecht komen en dat voor introverte mensen moeilijker is omdat ze de 'people skills' op een andere manier uiten. Dus de extraverte personen zul je eerder hoger in de hiŽrarchie vinden waardoor introverten gauw een zwakke positie hebben.
Ik ben het met je eens dat de extravert met lef sneller gezaghebbende posities hebben. Maar dat is niet waar het om ging. Het ging om extraverten die moesten snappen dat introverten niet sociaal waren, en dat een extravert maar moet snappen dat jij als introvert dat enthousiaste idee niet leuk vind. Terwijl de bedoeling bij 80% van de (extraverte) mensen volgens mij gewoon goed is en een introvert net zo goed super sociaal kan zijn.
Stoney3Kdinsdag 24 april 2018 @ 13:49
quote:
7s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:48 schreef Yesse het volgende:

[..]

Ik ben het met je eens dat de extravert met lef sneller gezaghebbende posities hebben. Maar dat is niet waar het om ging. Het ging om extraverten die moesten snappen dat introverten niet sociaal waren, en dat een extravert maar moet snappen dat jij als introvert dat enthousiaste idee niet leuk vind. Terwijl de bedoeling bij 80% van de (extraverte) mensen volgens mij gewoon goed is en een introvert net zo goed super sociaal kan zijn.
Ik las het vooral als de 'sociale verplichtingen' die op de werkvloer tussen collega's gelden en dat je als introvert straks in je functioneringsgesprek uit mag leggen waarom je niet gezellig mee hebt staan brallen op de vrijdagmiddagborrel.
geeninspiratie1235dinsdag 24 april 2018 @ 13:52
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:49 schreef Stoney3K het volgende:

Ik las het vooral als de 'sociale verplichtingen' die op de werkvloer tussen collega's gelden en dat je als introvert straks in je functioneringsgesprek uit mag leggen waarom je niet gezellig mee hebt staan brallen op de vrijdagmiddagborrel.
haha, dat is echt erg, maar zo is het vaak helaas wel alleen dan denk ik achter de schermen... de leidinggevende beoordeelt achter je rug om of iemand 'in het team past', is vooral belangrijk bij functies waarvoor je moet samenwerken denk ik
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 13:56
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:39 schreef Kamina het volgende:

[..]

Andere introverten, andere extraverten, de buitenwereld, ervaring, noem maar op.
Rijk gevoelsleven wil niet per se zegggen dat dat inlevingsvermogen is. En het maakt voor je energiebalans geen drol uit: het blijft vermoeiend, dus moet je plannen en nee durven zeggen.
Yessedinsdag 24 april 2018 @ 13:58
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:49 schreef Stoney3K het volgende:

[..]

Ik las het vooral als de 'sociale verplichtingen' die op de werkvloer tussen collega's gelden en dat je als introvert straks in je functioneringsgesprek uit mag leggen waarom je niet gezellig mee hebt staan brallen op de vrijdagmiddagborrel.
Ik reageerde vooral hier op:

Zoals die ene extraverte collega die constant met allerlei idiote ideeŽn komt waar ik niet op zit te wachten (vlog maken van de werkdag, personeelsuitje met allerlei interactieve dingen in plaats van gewoon een pizza'tje eten). En als je dit dan niet leuk vindt en er geen zin in hebt, ben jij de boosdoener.

Terwijl ik zoiets heb: die extraverte collega zal echt niet bewust denken "HA nu ga ik die introverte collega eens lekker treiteren met mijn ideeŽn om te vloggen en een leuk personeelsuitje". Nee. Die collega denkt volgens mij vooral aan: jaaa cool laten we iets gaafs gaan doen met interactieve dingen. Dus de bedoeling is niet slecht. En volgens mij is het gros van de extraverte mensen niet zo dat ze dan de mensen die daar niet aan meedoen gelijk als 'slecht' bestempelen.

Overigens ben ik aan de 'buitenkant' wel extravert (ik ben vooral luid, aanwezig en open) maar ga ik ook liever niet mee met uitjes en sociale dingen van mijn werk. Daar voel ik mij nooit bij op mijn gemak en word ik onrustig van (mijn introverte deel) dus ga ik niet vaak mee. Maar ik heb (gelukkig) nog nooit problemen gehad van mijn leidinggevende omdat ik niet mee deed aan de vrijdagmiddagborrel. Hooguit dat ik wat hoorde van collega's.
geeninspiratie1235dinsdag 24 april 2018 @ 14:00
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:42 schreef Bananenpap het volgende:

Want extraverte mensen zijn nep?
Nee, voor echt extraverte mensen is dat niet nep. Maar voor mij zou het wel nep zijn als ik geforceerd iedere vrijdag in de kroeg zou zitten met collega's of heel hard zou lachen om letterlijk alles, zoals sommige kennissen en vrienden van vrienden doen. Of zij ook werkelijk alles zo ontzettend grappig vinden of echt zo enthousiast zijn over alles en iedereen dat kan ik natuurlijk niet beoordelen.
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 14:02
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 13:56 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Rijk gevoelsleven wil niet per se zegggen dat dat inlevingsvermogen is. En het maakt voor je energiebalans geen drol uit: het blijft vermoeiend, dus moet je plannen en nee durven zeggen.
Als je je niet kan inleven ben je een egoist, ongeacht of je introvert of extravert bent. Ben je dat niet, dan mag je je best aanpassen af en toe, dus plannen en ja zeggen.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 14:11
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:02 schreef Kamina het volgende:

[..]

Als je je niet kan inleven ben je een egoist, ongeacht of je introvert of extravert bent. Ben je dat niet, dan mag je je best aanpassen af en toe, dus plannen en ja zeggen.
Je kunt beter een "egoÔst" zijn dan je eigen grenzen niet kennen en jezelf de vernieling inhelpen door per se sociaal te willen doen, Avicii achterna.
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 14:12
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:11 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Je kunt beter een "egoÔst" zijn dan je eigen grenzen niet kennen en jezelf de vernieling inhelpen door per se sociaal te willen doen, Avicii achterna.
Lekker vals dilemma weer.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 14:14
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:12 schreef Chai het volgende:

[..]

Lekker vals dilemma weer.
Leg uit?
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 14:21
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:14 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Leg uit?
Af en toe aanpassen door een beetje uit je comfortzone te komen maakt nog niet dat je continu je eigen grenzen aan het overschrijden bent.

En af en toe ja zeggen sluit nee durven zeggen niet uit natuurlijk.
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 14:28
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:11 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Je kunt beter een "egoÔst" zijn dan je eigen grenzen niet kennen en jezelf de vernieling inhelpen door per se sociaal te willen doen, Avicii achterna.
Nou ken ik het verhaal van die Avicii niet (had hij niet een ziekte?), maar van een beetje sociaal doen ga je echt niet dood hoor.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 14:34
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:21 schreef Chai het volgende:

[..]

Af en toe aanpassen door een beetje uit je comfortzone te komen maakt nog niet dat je continu je eigen grenzen aan het overschrijden bent.

En af en toe ja zeggen sluit nee durven zeggen niet uit natuurlijk.
Het gaat niet om een comfortzone, het is geen angststoornis.
Het gaat erom dat de koetjes-en-kalfjesgesprekken (in een drukke omgeving) je extra energie kosten. Wat dus wil zeggen dat wanneer je je "aanpast" je de avond na de borrel vroeg naar bed moet, of zelfs de volgende dag vrij moet nemen om bij te komen. En dat je in die rustperiodes ook niks anders kan doen dat je energie kost en misschien wel belangrijker is dan een borrel. Een vergadering of zo.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 14:36
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:28 schreef Kamina het volgende:

[..]

Nou ken ik het verhaal van die Avicii niet (had hij niet een ziekte?), maar van een beetje sociaal doen ga je echt niet dood hoor.
Er gaan genoeg introverte mensen dood aan de resulterende vermoeidheid of depressies.
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 14:36
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:34 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Het gaat niet om een comfortzone,
Jawel, ietsje meer energie investeren dan ideaal is, is net zo goed een vorm van uit je comfortzone komen in mijn ogen namelijk.

quote:
het is geen angststoornis.
Kan iemand de deur dicht doen?
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 14:39
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:36 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Er gaan genoeg introverte mensen dood aan de resulterende vermoeidheid of depressies.
Dan heb je flink belangrijkere problemen om je op te richten dan introversie.
Yessedinsdag 24 april 2018 @ 14:42
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:34 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Het gaat niet om een comfortzone, het is geen angststoornis.
Het gaat erom dat de koetjes-en-kalfjesgesprekken (in een drukke omgeving) je extra energie kosten. Wat dus wil zeggen dat wanneer je je "aanpast" je de avond na de borrel vroeg naar bed moet, of zelfs de volgende dag vrij moet nemen om bij te komen. En dat je in die rustperiodes ook niks anders kan doen dat je energie kost en misschien wel belangrijker is dan een borrel. Een vergadering of zo.
Sorry maar dit is echt alleen bij mensen die ook problemen hebben en niet bij enkel introverten. Een introvert kost het meer energie maar om nou te doen alsof elke introvert na 1 avond borrelen gelijk een weekend niks meer kan vind ik echt BS. Dan is er iets mis.
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 14:43
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:36 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Er gaan genoeg introverte mensen dood aan de resulterende vermoeidheid of depressies.
Heb je een bron dat dat echt aan hun introversie gerelateerd zou zijn? De hedendaagse maatschappij is vraagt namelijk van uiteenlopende typen mensen nogal veel, dus het lijkt mij onwaarschijnlijk dat er zo'n sterk verband aan te wijzen is.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 15:01
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:36 schreef Chai het volgende:

[..]

Jawel, ietsje meer energie investeren dan ideaal is, is net zo goed een vorm van uit je comfortzone komen in mijn ogen namelijk.
Dat wordt ook gedaan, maar de consequentie is dat je dan "op" bent en langere tijd nodig hebt om energie te krijgen.
Daarom: je moet het plannen en als je onvoldoende tijd krijgt om op te laden tussen twee sociale activiteiten moet je tegen een van beide "nee" durven zeggen, anders ga je er aan onderdoor.
Het probleem is eerder dat het sociale de norm is, zoals TS ook stelt. Als je niet weet hoe introvert zijn werkt, denk je dat je gewoon mee moet kunnen doen met de rest, zij kunnen het toch ook? Maar daar heb je alleen jezelf mee, je komt erdoor in de problemen, oververmoeidheid, depressie, eenzaamheid.

Daarom is het ook goed dit topic te starten met een verwijzing naar Avicii. Dat kan bewustwording in de hand werken.
Kijk anders even die TED Talk.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 15:08
quote:
7s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:42 schreef Yesse het volgende:

[..]

Sorry maar dit is echt alleen bij mensen die ook problemen hebben en niet bij enkel introverten. Een introvert kost het meer energie maar om nou te doen alsof elke introvert na 1 avond borrelen gelijk een weekend niks meer kan vind ik echt BS. Dan is er iets mis.
Wat er mis is dat je na al je sociale interacties op je werk die al je energie kosten, de norm je ook nog voorschrijft dat je "gezellig" moet meeborrelen. En dat je introverte brein dat gewoon niet trekt, of je nu wilt of niet.

Dat is trouwens ook wat er van Avicii bekend is: de optredens (werk) vroegen al veel van hem, maar zijn manager stond erop dat hij ook nog naar allerlei feestjes ging om te "chillen".
Waarna hij alcohol ging gebruiken om prikkels buiten te sluiten en drugs om ondanks vermoeidheid toch door te gaan.
Stoney3Kdinsdag 24 april 2018 @ 15:15
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 15:08 schreef Lunatiek het volgende:

[..]
Dat is trouwens ook wat er van Avicii bekend is: de optredens (werk) vroegen al veel van hem, maar zijn manager stond erop dat hij ook nog naar allerlei feestjes ging om te "chillen".
Waarna hij alcohol ging gebruiken om prikkels buiten te sluiten en drugs om ondanks vermoeidheid toch door te gaan.
Nou is dat als DJ natuurlijk een beetje een andere situatie, want de hele muziekindustrie hangt aan elkaar van netwerken, socializen en populair doen. De superster uithangen is in dat beroep belangrijker dan de muziek maken.

En dan kan ik begrijpen dat je daar als introverte producer die het eigenlijk voor de muziek doet niet helemaal op zit te wachten, maar het is toch deel van je beroep als je op tour gaat. Heb je daar geen zin in, dan blijf je lekker in de studio plaatjes uit brengen.
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 15:18
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 15:01 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Dat wordt ook gedaan, maar de consequentie is dat je dan "op" bent en langere tijd nodig hebt om energie te krijgen.
Hoezo 'dat wordt ook gedaan'? Rare generalistische uitspraak weer, dat is toch per individu verschillend? Aivicii lukte het niet die balans te vinden en leverde een te groot offer. Aan de andere kant zullen er ook mensen zijn die net iets teveel in hun comfortzone blijven hangen.

Het is juist de uitdaging om een balans te vinden in het investeren van je energie. Soms kan het slim zijn om wel even je gezicht te laten zien, maar wel voortijdig weer te vertrekken bijvoorbeeld. Of bewust kiezen voor de kleinschalige borrel en een andere borrel waarbij er sprake is van een grote rumoerige massa aan je voorbij laten gaan.
quote:
Daarom: je moet het plannen en als je onvoldoende tijd krijgt om op te laden tussen twee sociale activiteiten moet je tegen een van beide "nee" durven zeggen, anders ga je er aan onderdoor.
Als je goed plant kun je dus ook weer ruimte creŽren voor ja's.
quote:
Het probleem is eerder dat het sociale de norm is, zoals TS ook stelt. Als je niet weet hoe introvert zijn werkt, denk je dat je gewoon mee moet kunnen doen met de rest, zij kunnen het toch ook? Maar daar heb je alleen jezelf mee, je komt erdoor in de problemen, oververmoeidheid, depressie, eenzaamheid.

Daarom is het ook goed dit topic te starten met een verwijzing naar Avicii. Dat kan bewustwording in de hand werken.
Kijk anders even die TED Talk.
Hoe kom je erbij dat ik die niet gezien heb? Blijf in jouw posts de aanname proeven dat ik er allemaal niets van zou begrijpen, alleen maar omdat ik niet mee ga in jouw, in mijn ogen, nogal rigide kijk op introversie.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 15:30
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 15:18 schreef Chai het volgende:

[..]

Hoezo 'dat wordt ook gedaan'? Rare generalistische uitspraak weer, dat is toch per individu verschillend?
Vandaar het woord ook. Ik ga er eigenlijk vanuit dat introverte mensen tot eind twintig gewoon gaan socializen en er dan pas tegenaan lopen dat die energydrain niet meer past in een leven van hard werken en een gezin en nog wat meer verantwoordelijkheden. Ik ga er ook van uit dat er veel zijn die niet weten waarom ze altijd zo moe en futloos zijn.
Dus eigenlijk gaan ze pas hun comfortzone binnen als ze rekening gaan houden met hun eigen grenzen. En ik neem ook aan dat ze er nog regelmatig, al dan niet onder sociale dwang, overheen gaan met alle gevolgen vandien.

quote:
Het is juist de uitdaging om een balans te vinden in het investeren van je energie. Soms kan het slim zijn om wel even je gezicht te laten zien, maar wel voortijdig weer te vertrekken bijvoorbeeld. Of bewust kiezen voor de kleinschalige borrel en een andere borrel waarbij er sprake is van een grote rumoerige massa aan je voorbij laten gaan.
Je hoeft me niet te herhalen. Ik begreep mezelf de eerste keer ook al.

quote:
Als je goed plant kun je dus ook weer ruimte creŽren voor ja's.
Inderdaad, maar zoals ik zei: je moet ook nee durven zeggen als het niet gaat. En dat is lastig, want dan word je als asociaal of ongezellig gezien.
Lunatiekdinsdag 24 april 2018 @ 15:32
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 15:15 schreef Stoney3K het volgende:

[..]

Nou is dat als DJ natuurlijk een beetje een andere situatie, want de hele muziekindustrie hangt aan elkaar van netwerken, socializen en populair doen. De superster uithangen is in dat beroep belangrijker dan de muziek maken.

En dan kan ik begrijpen dat je daar als introverte producer die het eigenlijk voor de muziek doet niet helemaal op zit te wachten, maar het is toch deel van je beroep als je op tour gaat. Heb je daar geen zin in, dan blijf je lekker in de studio plaatjes uit brengen.
Waarom mag een producer wel lekker in zijn eigen studio werken, maar wordt "gewoon werkvolk" erop afgerekend dat ze niet gezellig meedoen op de borrel en bij uitjes?
Stoney3Kdinsdag 24 april 2018 @ 15:57
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 15:32 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Waarom mag een producer wel lekker in zijn eigen studio werken, maar wordt "gewoon werkvolk" erop afgerekend dat ze niet gezellig meedoen op de borrel en bij uitjes?
Misschien omdat een producer eigen baas is?
#ANONIEMdinsdag 24 april 2018 @ 16:06
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 15:30 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Vandaar het woord ook. Ik ga er eigenlijk vanuit dat introverte mensen tot eind twintig gewoon gaan socializen en er dan pas tegenaan lopen dat die energydrain niet meer past in een leven van hard werken en een gezin en nog wat meer verantwoordelijkheden. Ik ga er ook van uit dat er veel zijn die niet weten waarom ze altijd zo moe en futloos zijn.
Dus eigenlijk gaan ze pas hun comfortzone binnen als ze rekening gaan houden met hun eigen grenzen. En ik neem ook aan dat ze er nog regelmatig, al dan niet onder sociale dwang, overheen gaan met alle gevolgen vandien.
Vind die aanname over dat men zichzelf niet zou kennen raar (niet weten waarom je altijd moe en futloos bent). Waar is dat op gebaseerd? Puur anekdotisch waarschijnlijk?

Zoals jij het stelt, lijkt het alsof uitgesloten is dat men teveel in hun comfortzone blijft hangen en dat er altijd voldoende aanpassing of teveel aanpassing plaatsvindt.
quote:
Je hoeft me niet te herhalen. Ik begreep mezelf de eerste keer ook al.
Jij hebt het gelijk over jezelf de vernieling in helpen als iemand voorstelt dat af en toe aanpassen best mag. :') Maar blijkbaar komt dat voort uit je aanname dat er per definitie al voldoende of juist teveel aanpassing plaatsvindt. En zoals Yesse al zegt:
quote:
7s.gif Op dinsdag 24 april 2018 14:42 schreef Yesse het volgende:
Een introvert kost het meer energie maar om nou te doen alsof elke introvert na 1 avond borrelen gelijk een weekend niks meer kan vind ik echt BS. Dan is er iets mis.
Zo zijn er dus diverse voorbeelden waarin je dat balans aanbrengen zeer overdreven uitdrukt en daar kan ik me niet in vinden, dus vandaar mijn inbreng, maar jij ziet dat nuanceverschil blijkbaar totaal niet.

quote:
Inderdaad, maar zoals ik zei: je moet ook nee durven zeggen als het niet gaat. En dat is lastig, want dan word je als asociaal of ongezellig gezien.
Dat laatste is ook een aanname natuurlijk. Bovendien kan je best met anderen delen hoe je het ervaart en op die manier begrip kweken.

[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 24-04-2018 16:08:33 ]
reconhellzdinsdag 24 april 2018 @ 16:14
Dit werd dus ook al in mijn topic niet gesnapt die ik hier een paar dagen geleden maakte.
Wat nou echt een introvert is en hoe die dingen ervaart/ in de wereld staat.
Libertarischdinsdag 24 april 2018 @ 16:52
Sinds wanneer is de maatschappij extrovert? Iedereen kijkt naar mobieltjes, mensen kijken elkaar niet aan in de stad, mensen vermijden contact met vreemden.

Kassameisjes worden vervangen door computers. Eten afhalen wordt vervangen door thuisbezorgd. Waar is het menselijk contact gebleven?

Zelfs in de McDonald's kun je bij een machine bestellen :'(
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 17:26
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 16:14 schreef reconhellz het volgende:
Dit werd dus ook al in mijn topic niet gesnapt die ik hier een paar dagen geleden maakte.
Wat nou echt een introvert is en hoe die dingen ervaart/ in de wereld staat.
Wat voor mensen ook moeilijk te bevatten lijkt, is dat niemand 100% introvert of extrovert is.
reconhellzdinsdag 24 april 2018 @ 17:46
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 17:26 schreef Kamina het volgende:

[..]

Wat voor mensen ook moeilijk te bevatten lijkt, is dat niemand 100% introvert of extrovert is.
Nee maar wanneer word zo iemand tot de groep beschouwt? Als hij meer dan 50% is over een gedurende tijd is bijv? Dus we kunnen daadwerkelijk spreken over mensen die extrovert of introvert zijn. Maar het kan om hele specifieke situaties ook gaan.
Voor vrienden ben ik daarentegen wel een stuk extrovert bijv. dus dat zeg je goed.
Kaminadinsdag 24 april 2018 @ 18:24
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 17:46 schreef reconhellz het volgende:

[..]

Nee maar wanneer word zo iemand tot de groep beschouwt? Als hij meer dan 50% is over een gedurende tijd is bijv? Dus we kunnen daadwerkelijk spreken over mensen die extrovert of introvert zijn. Maar het kan om hele specifieke situaties ook gaan.
Voor vrienden ben ik daarentegen wel een stuk extrovert bijv. dus dat zeg je goed.
Ja, je kan stellen dat mensen overwegend het ťťn of het ander is.
Bananenpapdinsdag 24 april 2018 @ 19:41
Ik vind dat er in dit topic ook wel een heel verkeerd beeld wordt geschetst van een introvert. Introverte mensen kunnen ook prima sociaal zijn, van feestjes houden en graag onder de mensen zijn. Wat jullie omschrijven zijn anti-socialen en egoÔsten.
CaVaBienwoensdag 25 april 2018 @ 00:51
In mijn kern ben ik ook introvert.

Wij hebben vaak vergaderingen/meetings bij mij op werk en dat wordt afgesloten met borrels (voor mijn afdeling). Daarnaast hebben we een wekelijkse borrel voor het hele bedrijf.

Ik ben geloof ik maar 2x geweest tot nu toe en werk er al bijna een jaar. Dat soort dingen vind ik vreselijk. Ook verplichte verjaardagen, familiedagen en feestdagen kosten veel energie.
Ben het liefst alleen of met mijn dierbaren en heb niet zo'n behoefte aan een grote groep mensen om mij heen.

Wel heb ik mezelf aangeleerd om extravert te zijn wanneer dat nodig is.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 01:02
Ja, dit is voor mij toch ook wel behoorlijk herkenbaar. Al ben ik een wat vreemde wat dat betreft: ik heb ook ergens een extraverte kant, en vroeger was ik dat sowieso wel echt meer. Ik ben meer introvert geworden. Introverte levensstijl ook. Maar er is toch ook een extraverte aanleg.
Toch herken ik heel erg 'laat mij lekker alleen ergens aan werken', en ik weinig geef om koetjes en kalfjes, feestjes, 'het sociale netwerk' etc. Ik ben het eigenlijk wel heerlijk gaan vinden, het meer op mezelf zijn. Al was ik niet zo geweest als bepaalde dingen in m'n leven niet waren gelopen zoals ze zijn gelopen denk ik.

Maar er is niets mis mee imo. Het maakt je zelfstandig en onafhankelijk. Het heeft ook diverse voordelen. Je zit minder vast in de kuddemoraal bijvoorbeeld.
Atmosphere72woensdag 25 april 2018 @ 01:54
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 01:02 schreef Aansteker707 het volgende:
Al ben ik een wat vreemde wat dat betreft: ik heb ook ergens een extraverte kant, en vroeger was ik dat sowieso wel echt meer. Ik ben meer introvert geworden.
Ja die heb ikzelf ook wel maar dan moeten de gesprekken wel ergens over gaan. Ik kan opzich wel over onzin ouwehoeren maar dan alleen met goede vrienden, ook omdat ik bij deze lui het ene moment over interessante dingen kan ouwehoeren en het andere moment weer onzin uit kan kramen. Ik heb echter nooit de behoefte of de intentie om zomaar eens nieuwe mensen te gaan leren kennen, dat vind ik eerlijk gezegd een vrij vermoeiende bezigheid.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 02:11
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 01:54 schreef Atmosphere72 het volgende:
Ja die heb ikzelf ook wel maar dan moeten de gesprekken wel ergens over gaan. Ik kan opzich wel over onzin ouwehoeren maar dan alleen met goede vrienden, ook omdat ik bij deze lui het ene moment over interessante dingen kan ouwehoeren en het andere moment weer onzin uit kan kramen. Ik heb echter nooit de behoefte of de intentie om zomaar eens nieuwe mensen te gaan leren kennen, dat vind ik eerlijk gezegd een vrij vermoeiende bezigheid.
Ja, dat is ook weer herkenbaar. Met goeie vrienden lul in onzin zat. Ook lekker debiel doen. Je moet de what's app gesprekken ook soms eens zien. Spoort voor geen meter... Ik heb dan ook niet dat wat ik vaak een beetje met introvert associeer dat serieuze. Vind het ook leuk om onzin uit te halen en te lolbroeken. Dat is toch zou je weer zeggen meer extravert.
Maar ben ook vrij selectief, en zomaar ff nieuwe mensen gaan leren kennen, nee.. de meeste mensen boeien me ook niet echt vaak. Maar als dat wťl zo is, dan ook vaak helemaal. Als die klik er zeg maar is, dan zit het ook meteen wel weer goed en krijg je me helemaal. Maar dat is wel voor 'the happy few'.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 02:19
http://www.mynd.nu/ambivert-dit-zijn-de-20-tekenen/

Misschien meer dit.
MadJackthePiratewoensdag 25 april 2018 @ 02:26
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:11 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Ja, dat is ook weer herkenbaar. Met goeie vrienden lul in onzin zat. Ook lekker debiel doen. Je moet de what's app gesprekken ook soms eens zien. Spoort voor geen meter... Ik heb dan ook niet dat wat ik vaak een beetje met introvert associeer dat serieuze. Vind het ook leuk om onzin uit te halen en te lolbroeken. Dat is toch zou je weer zeggen meer extravert.
Maar ben ook vrij selectief, en zomaar ff nieuwe mensen gaan leren kennen, nee.. de meeste mensen boeien me ook niet echt vaak. Maar als dat wťl zo is, dan ook vaak helemaal. Als die klik er zeg maar is, dan zit het ook meteen wel weer goed en krijg je me helemaal. Maar dat is wel voor 'the happy few'.
Dat heb ik ook, precies dit eigenlijk. Maar volgens mij ben je dan gewoon introvert, (vrijwel) iedereen is immers een stuk opener naar vrienden toe. Ook ben ik geen complete autist die niemand aan durft te spreken die ik niet ken, of iemand die op een festival geen vreemden aan wil spreken... Echter wel precies wat jij zegt, random personen boeien me niet genoeg om er zoveel energie en moeite in te steken, als ze mij aanspreken prima, maar wanneer ik het naar mijn zin heb met vrienden hoef ik ook geen anderen te ontmoeten per se.

Ik heb het idee dat extraverte mensen dit juist wel hebben.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 02:37
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:26 schreef MadJackthePirate het volgende:
Echter wel precies wat jij zegt, random personen boeien me niet genoeg om er zoveel energie en moeite in te steken, als ze mij aanspreken prima, maar wanneer ik het naar mijn zin heb met vrienden hoef ik ook geen anderen te ontmoeten per se.

Ik heb het idee dat extraverte mensen dit juist wel hebben.
Ja veel extraverte mensen staan echt zo in het leven idd. Heel open richting anderen, en gaan er met gemak op uit om 'lekker nieuwe mensen te leren kennen. Verwonder me daar ook wel eens over. Hoe doen ze dat toch, waar halen ze dat vandaan. Er zijn ook wel tijden geweest dat ik daar soms jaloers op kon zijn, of dacht 'waarom kan ik nou niet, en schijnbaar 'normale' mensen wťl'. Je kunt dan echt het idee krijgen dat er met jou iets mis is, en dat zij 'normaal' zijn, zoals 'het eigenlijk hoort'.
MadJackthePiratewoensdag 25 april 2018 @ 02:41
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:37 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Ja veel extraverte mensen staan echt zo in het leven idd. Heel open richting anderen, en gaan er met gemak op uit om 'lekker nieuwe mensen te leren kennen. Verwonder me daar ook wel eens over. Hoe doen ze dat toch, waar halen ze dat vandaan. Er zijn ook wel tijden geweest dat ik daar soms jaloers op kon zijn, of dacht 'waarom kan ik nou niet, en schijnbaar 'normale' mensen wťl'. Je kunt dan echt het idee krijgen dat er met jou iets mis is, en dat zij 'normaal' zijn, zoals 'het eigenlijk hoort'.
Ik snap wat je bedoelt inderdaad, herken het ergens ook wel. Maar heb me inmiddels ook wel gerealiseerd dat je je juist focust op dergelijke mensen omdat zij opvallen. Je denkt een stuk minder na over de nagenoeg vriendloze mensen achterin de klas bijvoorbeeld. Of over de middenmoot zoals jezelf, maar juist de mensen die zo extravert zijn vallen op met hun gedrag.

Maar waar zij het dan vandaan halen? Geen idee _O- Heb wel zeer extraverte mensen als kennissen en vrienden en die ervaren interactie met vreemden (die wel chill zijn dan) niet anders als interactie met vrienden op dat moment.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 02:44
Maar daar staat imo ook echt een enorme potentiŽle kwaliteit tegenover: innerlijke rijkdom ontwikkelen. Want dan stukje komt vaak bij heel extraverte, Łber sociale mensen, vaak niet aan bod. Die zullen niet gauw een boek openslaan, en hun kennis ontwikkelen (ja, tenzij het van de baas moet). Vaak is de sociale, wereldse werkelijkheid ook hun enige werkelijkheid. En daar zitten ze ook erg in vast; ťťn zijn met de massa en de kuddemoraal. Leven voor status, 'buitenkant', ego. Natuurlijk is dit wel een generalisatie en is het allemaal lang zo zwart-wit niet, maar toch. Ieder voordeel heeft een nadeel, en andersom.
Introversie heeft in ieder geval voordelen als het gaat om de potentie van komen tot innerlijke rijkdom.
MadJackthePiratewoensdag 25 april 2018 @ 02:50
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:44 schreef Aansteker707 het volgende:
Maar daar staat imo ook echt een enorme potentiŽle kwaliteit tegenover: innerlijke rijkdom ontwikkelen. Want dan stukje komt vaak bij heel extraverte, Łber sociale mensen, vaak niet aan bod. Die zullen niet gauw een boek openslaan, en hun kennis ontwikkelen (ja, tenzij het van de baas moet). Vaak is de sociale, wereldse werkelijkheid ook hun enige werkelijkheid. En daar zitten ze ook erg in vast; ťťn zijn met de massa en de kuddemoraal. Leven voor status, 'buitenkant', ego. Natuurlijk is dit wel een generalisatie en is het allemaal lang zo zwart-wit niet, maar toch. Ieder voordeel heeft een nadeel, en andersom.
Introversie heeft in ieder geval voordelen als het gaat om de potentie van komen tot innerlijke rijkdom.
Aannames, ik ken personen die een stuk extraverter zijn dan ikzelf (al weet ik niet of dat genoeg is voor de classificatie extravert) die inmiddels door hun kunnen aangenomen zijn bij bedrijven als Google.

Ik snap op zich wel waar je op doelt, maar ook op plekken als de universiteit kom je introverte en extraverte mensen tegen, waar een gebrek aan intelligentie nauwelijks de oorzaak kan zijn (of het gevolg).

Ik denk alleen dat minder ontwikkelde introverte mensen harder genaaid zijn dan introverte slimmere personen. Waar de een inderdaad een boek open kan slaan en zijn wereld kan verrijken met kennis en kunnen heeft de minder slimmere persoon deze optie veel minder. Ook zijn er op het vmbo bijvoorbeeld meer 'schreeuwers' heb ik het idee, waardoor een introvert persoon nog sneller ondergesneeuwd kan worden.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 02:50
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:41 schreef MadJackthePirate het volgende:
Ik snap wat je bedoelt inderdaad, herken het ergens ook wel. Maar heb me inmiddels ook wel gerealiseerd dat je je juist focust op dergelijke mensen omdat zij opvallen. Je denkt een stuk minder na over de nagenoeg vriendloze mensen achterin de klas bijvoorbeeld. Of over de middenmoot zoals jezelf, maar juist de mensen die zo extravert zijn vallen op met hun gedrag.

Maar waar zij het dan vandaan halen? Geen idee Heb wel zeer extraverte mensen als kennissen en vrienden en die ervaren interactie met vreemden (die wel chill zijn dan) niet anders als interactie met vrienden op dat moment.
Dat is ook wel zo uiteraard.
Maar ik weet dat ook nog wel uit m'n feesttijd: van die mensen die dan gerust alleen naar een festival gaan, met het idee van 'ach, kom vanzelf wel mensen tegen waarmee het gezellig is', en zich dan als een vis in het water voelen met al die mensen om hun heen. Van die mensen die zeer makkelijk contact maken, en zo'n hele natuurlijke flair hebben, waarbij de sociale interactie ook eigenlijk vrijwel altijd vlekkeloos gaat. Vroeger kon ik daar wel eens jaloers op zijn. Het ziet er dan zo 'kloppend' uit of zo.
Ergens wel lekker denk ik, als je je daar zo heerlijk vrij in voelt. Maar goed, elk ogenschijnlijk voordeel heeft ook altijd weer z'n keerzijdes.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 02:52
Nou goed, ik ben naar bed. Morgen weer. :)
MadJackthePiratewoensdag 25 april 2018 @ 02:53
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:50 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Dat is ook wel zo uiteraard.
Maar ik weet dat ook nog wel uit m'n feesttijd: van die mensen die dan gerust alleen naar een festival gaan, met het idee van 'ach, kom vanzelf wel mensen tegen waarmee het gezellig is', en zich dan als een vis in het water voelen met al die mensen om hun heen. Van die mensen die zeer makkelijk contact maken, en zo'n hele natuurlijke flair hebben, waarbij de sociale interactie ook eigenlijk vrijwel altijd vlekkeloos gaat. Vroeger kon ik daar wel eens jaloers op zijn. Het ziet er dan zo 'kloppend' uit of zo.
Ergens wel lekker denk ik, als je je daar zo heerlijk vrij in voelt. Maar goed, elk ogenschijnlijk voordeel heeft ook altijd weer z'n keerzijdes.
Ja ik weet wat je bedoelt inderdaad, en ik was en ben daar heel soms nog steeds wel jaloers op. Die eigenschap waarbij iedereen hen meteen lijkt te mogen.

Maar ach, wanneer je je eigen leven gaat vergelijken met de uiterlijke weergave van het leven van anderen kom je er vrij vaak slecht van af heb ik het idee. Achter iedere deur schuilt wel een minder leuk aspect vaak.
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:52 schreef Aansteker707 het volgende:
Nou goed, ik ben naar bed. Morgen weer. :)
Ik zo ook maar eens, welterusten!
Lunatiekwoensdag 25 april 2018 @ 05:22
quote:
1s.gif Op dinsdag 24 april 2018 17:26 schreef Kamina het volgende:

[..]

Wat voor mensen ook moeilijk te bevatten lijkt, is dat niemand 100% introvert of extrovert is.
Wat jij niet snapt is dat het hardwired is of je het een of het ander bent. En dat je de keuze hebt je daarnaar te gedragen of niet. En dat de keuze voor tegen je fysiek ingaan uiteindelijk zijn consequenties heeft.

Ja, mensen gedragen zich niet altijd als extravert of introvert, maar dat maakt ze niet ineens het tegenovergestelde van wat ze zijn.
(Er is ook nog een kleine tussengroep, ambivert).
Lunatiekwoensdag 25 april 2018 @ 05:29
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 19:41 schreef Bananenpap het volgende:
Ik vind dat er in dit topic ook wel een heel verkeerd beeld wordt geschetst van een introvert. Introverte mensen kunnen ook prima sociaal zijn, van feestjes houden en graag onder de mensen zijn. Wat jullie omschrijven zijn anti-socialen en egoÔsten.
Tot op zekere hoogte... "onder de mensen zijn", maar dan wel een bepaald type waar je mee kunt praten.
Plus dat het allemaal veel energie kost, waardoor je helaas toch een feestje moet afzeggen. Waarbij veel mensen niet snappen dat je op dat moment ervoor kiest om alleen thuis te zijn in plaats van gezellig te feesten.
Lunatiekwoensdag 25 april 2018 @ 05:45
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 01:02 schreef Aansteker707 het volgende:
ik heb ook ergens een extraverte kant, en vroeger was ik dat sowieso wel echt meer. Ik ben meer introvert geworden.
De meeste mensen hebben minder energie naarmate ze ouder worden, of ze steken de energie in andere dingen (gezin, werk). Genoeg mensen van 35+ die ineens merken dat een nachtje doorhalen niet meer zo makkelijk is als toen ze 25 waren. Nou ja, die nacht doorhalen lukt nog wel maar je bent meer kapot ervan en het herstellen ervan duurt doorgaans langer.
Als je beseft dat introvert zijn en je extravert gedragen veel energie kost, is het logisch dat je dat beter op kon vangen toen je jong was, toen een nacht doorhalen nog geen probleem was.

quote:
Maar er is niets mis mee imo. Het maakt je zelfstandig en onafhankelijk. Het heeft ook diverse voordelen. Je zit minder vast in de kuddemoraal bijvoorbeeld.
Daarom is het verstandig, ook voor extraverten, op een introverte manier te brainstormen :)
geeninspiratie1235woensdag 25 april 2018 @ 07:22
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:50 schreef MadJackthePirate het volgende:

Aannames, ik ken personen die een stuk extraverter zijn dan ikzelf (al weet ik niet of dat genoeg is voor de classificatie extravert) die inmiddels door hun kunnen aangenomen zijn bij bedrijven als Google.

Ik snap op zich wel waar je op doelt, maar ook op plekken als de universiteit kom je introverte en extraverte mensen tegen, waar een gebrek aan intelligentie nauwelijks de oorzaak kan zijn (of het gevolg).

Ik denk alleen dat minder ontwikkelde introverte mensen harder genaaid zijn dan introverte slimmere personen. Waar de een inderdaad een boek open kan slaan en zijn wereld kan verrijken met kennis en kunnen heeft de minder slimmere persoon deze optie veel minder. Ook zijn er op het vmbo bijvoorbeeld meer 'schreeuwers' heb ik het idee, waardoor een introvert persoon nog sneller ondergesneeuwd kan worden.
Hoezo heeft een minder slimme persoon geen optie om een boek open te slaan? Wtf. Voor hen is het juist extra belangrijk. Ik ben zelf helaas niet de meest intelligente, moest verplicht naar het vmbo en mijn iq is laag. Ik lees juist veel, in de hoop een klein deel van de "schade" door minder onderwijs en trager denk vermogen in te kunnen halen. Terwijl ik ook weet dat idd veel mensen een grote voorsprong hebben in kennis. Maar als je maar stopt met je ontwikkelen vanwege je opleidingsniveau of iq, dan ga je alleen maar verder achteruit als minder slimme persoon en wordt het verschil alleen maar nog groter.
Kaminawoensdag 25 april 2018 @ 09:36
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 05:22 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Wat jij niet snapt is dat het hardwired is of je het een of het ander bent. En dat je de keuze hebt je daarnaar te gedragen of niet. En dat de keuze voor tegen je fysiek ingaan uiteindelijk zijn consequenties heeft.

Ja, mensen gedragen zich niet altijd als extravert of introvert, maar dat maakt ze niet ineens het tegenovergestelde van wat ze zijn.
(Er is ook nog een kleine tussengroep, ambivert).
Als jij wil geloven dat je een vleesrobot bent, ga je gang. ^O^

Maar ga niet op basis van jouw geloof mensen vertellen wat ze wel of niet kunnen, met waarschijnlijk jezelf als voorbeeld.
Metalfrostwoensdag 25 april 2018 @ 09:49
quote:
0s.gif Op maandag 23 april 2018 19:05 schreef Ruislip het volgende:
wie herkent dit ook?
Ik.
quote:
In hoeverre pas je je toch aan?
Ik observeer van een afstand en wanneer mensen tegen me praten zet ik een masker op. Dat masker zegt 'dat het wel goed gaat' en dan houden mensen, vanuit mijn observatie, meestal op met praten. Gaat het alsnog door, dan probeer ik vanuit een algehele standaard geÔnteresseerde blik (recht in de ogen kijken) en weinig aanknopingspunten het gesprek vroegtijdig te beŽindigen. Doe je het namelijk andersom, wegkijken en hoofd naar beneden, dan heb je het spelletje volgens de spelregels van een extravert, verloren.
Wordt het toch een diep sociaal gesprek met bijv. een hulpverlener dan duurt het nog wel twee dagen daarna voordat ik dat helemaal te boven ben.
Het is anders in bijvoorbeeld een gesprek op Discord, daar gaat het over onderwerpen die vanuit die observatie op internet het licht zien. Dan heb ik spreekwoordelijk en figuurlijk schijt aan hoe een ander eruitziet. Dan haal je je kwaliteit uit het gesprek, en niet al die andere dan-nutteloze zaken (bekend: kledingstijl, gedragswijzes, rituelen, enzovoort)
Verder pas ik me aan door dingen op voorhand te kunnen inzien en hier naartoe te kunnen werken. Dat doe ik door de gezichten van mensen te lezen, de algehele sfeer te proeven, de natuur in de gaten te houden en het sociale klimaat waarin mijn omgeving leeft.
Ik heb dan ook altijd een survivalboek en een wc-rol in mijn tas zitten. Je weet maar nooit.
quote:
Of heb je gewoon overal schijt aan en doe je je eigen ding?
Ik heb nu een baard en die staat me, in deze staat van dienst, voor geen meter. En toch doe ik mijn boodschappen en ga ik naar de winkel en doe dingen die van een individu wordt verwacht. Met mijn baard. In zekere zin heb ik er schijt aan, ja.
Ik vraag wel eens aan mensen over mijn baard. Dan krijg ik hun mening te horen en dat is altijd in de trant van 'ja hij staat je wel, maar.. ' Dan snap ik dat ze 'm niet mooi vinden.
Is er een 'maar', dan is de tegenstrijdigheid gemaskeerd door eerst positieve input te geven. Een typisch extraverte uiting.

[ Bericht 7% gewijzigd door Metalfrost op 25-04-2018 10:34:50 ]
michiel_merkwoensdag 25 april 2018 @ 10:09
Waarom voldoen aan de verwachtingen van anderen? daar word jij echt niet gelukkig van.
Ik ben zelf ook introvert, ik accepteer het.
nickhguitarwoensdag 25 april 2018 @ 10:34
quote:
0s.gif Op maandag 23 april 2018 19:05 schreef Ruislip het volgende:
Door zijn overlijden heb ik die docu true stories van Avicii nog eens zitten bekijken.

Hoewel totaal niet vergelijkbaar onze levens, herken ik wel een hoop van die gast in mijzelf. Ben zelf ook een beetje een introverte gast, mij maak je ook niet blij met allerlei sociale dingen, aandacht, praten om het praten. Als ik al praat is het liever over een diepzinnig onderwerp. Als er iets aan mij mankeert (ben moe, heb last van mijn buik, hoofdpijn, noem maar op) is ''praten'' ook altijd het eerste waar ik mee stop. Het kost mij namelijk veel energie.

Ik merk dat hoe ouder ik word, hoe erger het wordt. Dit terwijl de maatschappij over het algemeen is georiŽnteerd op extraverte mensen. Op werk, van vrienden, zelfs van je buren wordt in zekere zin extravert gedrag verwacht.

Ik zit bijvoorbeeld in een bestuur, en ik krijg de laatste tijd twee keer de opmerking dat mijn medebestuurders vinden dat ik mij richting hen socialer moet opstellen. Ik ging in dit bestuur met het doel om de taken te verwezenlijken, maar zij zitten ook de hele dag te whatsappen over onzin, zijn al weken druk met het plannen van een bestuursuitje. Ik reageer daar niet op, omdat het mij niet boeit. Ik zit in dat bestuur om mijn taak te doen, niet om een beetje lollig te doen over koetjes en kalfjes.

Dit heb ik ook op werk. Mijn dagelijkse werkzaamheden gaan prima, heb ook een prima verstandhouding met collega's, maar er zijn altijd wel weer een paar figuren die om de zoveel maanden weer zo nodig een teamuitje moeten plannen. Of iemand die vertrekt en die dan zo nodig een borrel moet organiseren. De week voor kerst met borrels, brunches, etc is ook steevast een kriem.

Ik probeer daar altijd zo veel mogelijk onderuit te komen. Ik heb lang geprobeerd om toch een beetje de extraverte popi jopi uit te hangen, maar dat ben ik gewoon niet. Aan de andere kant moet je misschien in zekere zin toch soms je grens opzoeken, wil je niet buiten de groep vallen.

Als ik dus zo'n avicii was, had ik ook er alles aan gedaan om mijn optredens af te zeggen. Laat mij maar lekker rustig achter de schermen mijn ding doen, dan ben ik het meeste tevreden.

Ik merk dat ik het nog altijd niet helemaal heb geaccepteerd dat ik zo ben. Ik vind eigenlijk van mijzelf dat ik een sociaal dier moet zijn. Mijn verjaardag vier ik al jaren niet. Niet omdat ik geen vrienden heb, maar ik heb geen zin in iets waarin ik het centraalpunt ben. En zo nog wel meer dingen. Het blijft voelen als falen, maar ik kom toch steeds meer op een leeftijd waarop ik besef dat het (1) niet meer gaat veranderen en (2) het te veel energie kost om mij anders voor te blijven doen.

wie herkent dit ook? In hoeverre pas je je toch aan? Of heb je gewoon overal schijt aan en doe je je eigen ding?
He :)

Ik had jouw OP letterlijk kunnen schrijven :P Ik voel me echt 1 op 1 hetzelfde als jij. Ik keek zaterdagmiddag/avond de documentaire over Avicii (goede docu trouwens) en op een gegeven punt kwam er een stukje dat hij in een busje zat en met een vriend sprak over Carl Jung.

Toen heb ik dus serieus de docu op pauze gezet, 2 minuten terug gespoeld en mijn vriendin geroepen. 'Kijk, dit is dus hoe ik me ook voel'. Ik vind het altijd wat lastig om het onder woorden te brengen en hij deed dat imo echt perfect. Met name het stukje dat hij zich 'gedwongen' voelt om zich keer op keer weer te bewijzen kon ik me erg in vinden.

Ik heb hier ook 'hulp' voor gezocht. Ik maakte mezelf al jaren wijs dat er mensen sterven aan allerlei ziektes en dat ik me niet zo aan moest stellen. Vervolgens hoorde ik (ik meen op TV) iemand zeggen: 'Als je twijfelt of je hulp moet zoeken vraag je dan af of jouw 'probleem' je belemmert gelukkig te zijn of voor beperkingen zorgt in je dagelijks leven'. Het antwoord hierop was voor mij zo duidelijk dat ik diezelfde dag nog contact heb gezocht met een psycholoog. Hier ben ik 4/5 keer geweest en zij heeft een paar dingen gezegd die mijn wijze van denken/mijn visie wat verandert hebben.

Overigens werk ik in een veld waar 95% van mijn collega's extravert zijn. Enerzijds wel goed, want dan blijf ik mezelf wel uitdagen om niet compleet naar de introverte zijde te bewegen, anderzijds een dagelijks terugkerende struggle. Wel grappig om te zien wat je zegt over bedrijfsuitjes. Andere mensen omcirkelen die datums met rood in hun agenda en ik inderdaad met zwart. Ik zie er ook altijd gigantisch tegenop en ben me die hele dag ook heel 'bewust' van hoe andere mensen mij zien. Ik eindig de dag ook vaak met hoofdpijn omdat ik onder een soort hoogspanning sta.

TLDR: Ik heb hetzelfde wat jij hebt!

Edit; Om nog een kleine toevoeging te doen.

Bij mijn eerste werkgever werd ik min of meer weg 'gepest' omdat ik introvert was. Daar ben ik letterlijk en figuurlijk een paar weken ziek van geweest. Ik was er toen ook heilig van overtuigd dat het probleem 100% bij mij lag en dat er iets niet goed was met me.

Inmiddels (na veel lezen/research en ook al wat levenservaring) kom ik erachter dat sommige dingen zijn zoals ze zijn. En wat hierboven ook al een paar keer terecht genoemd wordt: als je iets niet leuk vind en het kost je teveel energie keer op keer; stop er dan mee.

[ Bericht 5% gewijzigd door nickhguitar op 25-04-2018 10:40:17 ]
nickhguitarwoensdag 25 april 2018 @ 10:46
quote:
Bedankt voor de tip! Ik heb hem zojuist besteld ;)

Edit: Haar ted-talk is trouwens ook interessant :)
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 11:58
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 07:22 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Hoezo heeft een minder slimme persoon geen optie om een boek open te slaan? Wtf. Voor hen is het juist extra belangrijk. Ik ben zelf helaas niet de meest intelligente, moest verplicht naar het vmbo en mijn iq is laag. Ik lees juist veel, in de hoop een klein deel van de "schade" door minder onderwijs en trager denk vermogen in te kunnen halen. Terwijl ik ook weet dat idd veel mensen een grote voorsprong hebben in kennis. Maar als je maar stopt met je ontwikkelen vanwege je opleidingsniveau of iq, dan ga je alleen maar verder achteruit als minder slimme persoon en wordt het verschil alleen maar nog groter.
Huh? Jij? Ik dacht juist dat je een hyperintelligent typje was, gezien je eindeloos lange teksten (vaak een kenmerk van mensen met een beetje te veel intelligentie en te weinig uitlaatkleppen irl)....
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 12:10
quote:
7s.gif Op woensdag 25 april 2018 09:49 schreef Metalfrost het volgende:
Ik observeer van een afstand en wanneer mensen tegen me praten zet ik een masker op. Dat masker zegt 'dat het wel goed gaat' en dan houden mensen, vanuit mijn observatie, meestal op met praten. Gaat het alsnog door, dan probeer ik vanuit een algehele standaard geÔnteresseerde blik (recht in de ogen kijken) en weinig aanknopingspunten het gesprek vroegtijdig te beŽindigen. Doe je het namelijk andersom, wegkijken en hoofd naar beneden, dan heb je het spelletje volgens de spelregels van een extravert, verloren.
Wordt het toch een diep sociaal gesprek met bijv. een hulpverlener dan duurt het nog wel twee dagen daarna voordat ik dat helemaal te boven ben.
Het is anders in bijvoorbeeld een gesprek op Discord, daar gaat het over onderwerpen die vanuit die observatie op internet het licht zien. Dan heb ik spreekwoordelijk en figuurlijk schijt aan hoe een ander eruitziet. Dan haal je je kwaliteit uit het gesprek, en niet al die andere dan-nutteloze zaken (bekend: kledingstijl, gedragswijzes, rituelen, enzovoort)
Verder pas ik me aan door dingen op voorhand te kunnen inzien en hier naartoe te kunnen werken. Dat doe ik door de gezichten van mensen te lezen, de algehele sfeer te proeven, de natuur in de gaten te houden en het sociale klimaat waarin mijn omgeving leeft.
Ik heb dan ook altijd een survivalboek en een wc-rol in mijn tas zitten. Je weet maar nooit.
Dat is wel heel erg ingestudeerd allemaal. Dan zul je toch wel een flinke nerd zijn. :D
Metalfrostwoensdag 25 april 2018 @ 12:24
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 12:10 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Dat is wel heel erg ingestudeerd allemaal. Dan zul je toch wel een flinke nerd zijn. :D
Blijkbaar zijn die ingestudeerde methodes nodig om vanuit die ingestudeerde rol, de introverte zelf in te kunnen kapselen in extraverte situaties.
En nerd-zijn, tja. Ik denk dat die persoonsomschrijving het best past bij het leven van een introvert.
Morriganwoensdag 25 april 2018 @ 12:53
Waarschijnlijk heeft het ook te maken met je werkomgeving. Ik word altijd gedetacheerd bij grote verzekeraars op de backoffice en ik merk dat veel mensen daar redelijk introvert zijn. Of in ieder geval daar goed op hun plaats zouden zitten. Wekelijkse borrels heb je er niet echt en bedrijfsuitjes misschien 2 keer per jaar. Heeft natuurlijk onder ander met het budget te maken, maar onderling wordt ook niets echt iets geregeld. Er is gewoon niet zoveel behoefte daaraan. ;) Daarnaast is het ook geaccepteerd om tijdens je werk oordopjes te dragen zodat je je beter kunt concentreren. Ik heb zelfs bij een verzekeraar gezeten waar ze speciale hokjes met deur hadden zodat je je gewoon die dag kan afsluiten.

Ik heb trouwens ook uit met collega's zo'n kleurentest moeten doen en zo'n beetje iedereen was groen en/of blauw. Met andere woorden, introvert. :P
Duveldrinkerwoensdag 25 april 2018 @ 13:05
Je hoeft niet mee te doen aan die gehaaste maatschappij, het is een keuze. Ik heb bewust een keuze gemaakt voor een baan zonder stress en gehaast. In de vrije tijd doe ik ook gewoon dingen op mijn eigen manier. Mijn zoontje heeft ook dagen dat hij overprikkeld en moe is van school en hij lekker op de bank wil liggen met een zijn tablet of binnen spelletjes wilt doen met mij ipv spelen met vriendjes. Niks mis mee.
geeninspiratie1235woensdag 25 april 2018 @ 13:35
quote:
7s.gif Op woensdag 25 april 2018 09:49 schreef Metalfrost het volgende:

Ik.

Ik observeer van een afstand en wanneer mensen tegen me praten zet ik een masker op. Dat masker zegt 'dat het wel goed gaat' en dan houden mensen, vanuit mijn observatie, meestal op met praten. Gaat het alsnog door, dan probeer ik vanuit een algehele standaard geÔnteresseerde blik (recht in de ogen kijken) en weinig aanknopingspunten het gesprek vroegtijdig te beŽindigen. Doe je het namelijk andersom, wegkijken en hoofd naar beneden, dan heb je het spelletje volgens de spelregels van een extravert, verloren.
Wordt het toch een diep sociaal gesprek met bijv. een hulpverlener dan duurt het nog wel twee dagen daarna voordat ik dat helemaal te boven ben.
Het is anders in bijvoorbeeld een gesprek op Discord, daar gaat het over onderwerpen die vanuit die observatie op internet het licht zien. Dan heb ik spreekwoordelijk en figuurlijk schijt aan hoe een ander eruitziet. Dan haal je je kwaliteit uit het gesprek, en niet al die andere dan-nutteloze zaken (bekend: kledingstijl, gedragswijzes, rituelen, enzovoort)
Verder pas ik me aan door dingen op voorhand te kunnen inzien en hier naartoe te kunnen werken. Dat doe ik door de gezichten van mensen te lezen, de algehele sfeer te proeven, de natuur in de gaten te houden en het sociale klimaat waarin mijn omgeving leeft.
Ik heb dan ook altijd een survivalboek en een wc-rol in mijn tas zitten. Je weet maar nooit.

Ik heb nu een baard en die staat me, in deze staat van dienst, voor geen meter. En toch doe ik mijn boodschappen en ga ik naar de winkel en doe dingen die van een individu wordt verwacht. Met mijn baard. In zekere zin heb ik er schijt aan, ja.
Ik vraag wel eens aan mensen over mijn baard. Dan krijg ik hun mening te horen en dat is altijd in de trant van 'ja hij staat je wel, maar.. ' Dan snap ik dat ze 'm niet mooi vinden.
Is er een 'maar', dan is de tegenstrijdigheid gemaskeerd door eerst positieve input te geven. Een typisch extraverte uiting.
Dat zijn wel goede tips om met extraverte mensen om te gaan.
Waarom heb je een baard als je zelf vind dat die je niet staat? Is dat omdat je het gevoel hebt dat dat moet of zo? Wel goed dat je je niets van de mening van anderen daarover aantrekt. Waarom hebben mensen toch altijd de neiging om commentaar te leveren op het uiterlijk van anderen. Zij hoeven er toch niet mee te lopen? Heel vreemd maar ja.

quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 11:58 schreef Aansteker707 het volgende:

Huh? Jij? Ik dacht juist dat je een hyperintelligent typje was, gezien je eindeloos lange teksten (vaak een kenmerk van mensen met een beetje te veel intelligentie en te weinig uitlaatkleppen irl)....
Ik ben inmiddels gewend opmerkingen te krijgen hier als ik begin over mijn niveau, maar ik vind dat er een beetje een taboe heerst op lagere niveaus wat naar mijn mening onterecht is. Er is niets mis met lagere intelligentie vind ik. Als je het meent ben ik er blij mee hoor, maar anders vind ik het ook niet erg.
Je kunt het ook zien als : mensen typen veel omdat ze niet snel tot de kern kunnen komen. Ik schrijf alleen over waar ik kennis van heb, dat is niet zo veel. Alleen mijn eigen persoonlijke ervaring. Maar dat vind ik niet zo erg.
Metalfrostwoensdag 25 april 2018 @ 13:49
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 13:35 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Dat zijn wel goede tips om met extraverte mensen om te gaan.
^O^
quote:
Waarom heb je een baard als je zelf vind dat die je niet staat? Is dat omdat je het gevoel hebt dat dat moet of zo?
Ik moet 'm laten groeien voordat ik er wat mee doen. Ook voelt het raar als ik de baard eraf haal, en daarnaast ben ik te lui om te scheren.
quote:
Wel goed dat je je niets van de mening van anderen daarover aantrekt. Waarom hebben mensen toch altijd de neiging om commentaar te leveren op het uiterlijk van anderen. Zij hoeven er toch niet mee te lopen? Heel vreemd maar ja.
Ik denk dat het te maken heeft met een onbewust modebeeld welke een oordelend individu volgt. Of die persoon is conservatief ingesteld, dat kan ook.
Lunatiekwoensdag 25 april 2018 @ 13:52
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 09:36 schreef Kamina het volgende:

[..]

Als jij wil geloven dat je een vleesrobot bent, ga je gang. ^O^

Maar ga niet op basis van jouw geloof mensen vertellen wat ze wel of niet kunnen, met waarschijnlijk jezelf als voorbeeld.
Lees dat boek van Cain. Daarin komen de experts aan het woord die dit uitleggen.
Aansteker707woensdag 25 april 2018 @ 14:56
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 13:35 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Waarom hebben mensen toch altijd de neiging om commentaar te leveren op het uiterlijk van anderen. Zij hoeven er toch niet mee te lopen? Heel vreemd maar ja.
Daar zit niet zo veel kwaads bij denk ik. Vanuit de overtuiging 'we willen er toch allemaal goed uitzien?' tips. Of gewoon beoordeling. Ach, dat boeit allemaal toch niet zo.
Kaminawoensdag 25 april 2018 @ 17:32
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 13:52 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Lees dat boek van Cain. Daarin komen de experts aan het woord die dit uitleggen.
Ja, ik ga ff een boek lezen om teksten van aanhangers die me tegenstaan verder te bestuderen. :D
geeninspiratie1235woensdag 25 april 2018 @ 18:09
quote:
7s.gif Op woensdag 25 april 2018 13:49 schreef Metalfrost het volgende:

^O^

Ik moet 'm laten groeien voordat ik er wat mee doen. Ook voelt het raar als ik de baard eraf haal, en daarnaast ben ik te lui om te scheren.

Ik denk dat het te maken heeft met een onbewust modebeeld welke een oordelend individu volgt. Of die persoon is conservatief ingesteld, dat kan ook.
Bedankt voor de verduidelijking, oke vandaar.

quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 14:56 schreef Aansteker707 het volgende:

Daar zit niet zo veel kwaads bij denk ik. Vanuit de overtuiging 'we willen er toch allemaal goed uitzien?' tips. Of gewoon beoordeling. Ach, dat boeit allemaal toch niet zo.
Je hebt ook gelijk, maar dan durf ik zelf al niet meer iets aan te trekken wat anderen lelijk vinden heb daar vroeger wel last van gehad. Nu niet meer, maar eerst wel

quote:
14s.gif Op woensdag 25 april 2018 17:32 schreef Kamina het volgende:

Ja, ik ga ff een boek lezen om teksten van aanhangers die me tegenstaan verder te bestuderen. :D
Haha, het staat mij ook tegen omdat ik niet geloof dat het echt 100% is vastgelegd wat voor type je bent. Maar als sommigen er baat bij hebben, dan is het wel goed dat het er is

[ Bericht 3% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 25-04-2018 18:18:18 ]
Ruislipwoensdag 25 april 2018 @ 23:49
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 10:34 schreef nickhguitar het volgende:

[..]

He :)

Ik had jouw OP letterlijk kunnen schrijven :P Ik voel me echt 1 op 1 hetzelfde als jij. Ik keek zaterdagmiddag/avond de documentaire over Avicii (goede docu trouwens) en op een gegeven punt kwam er een stukje dat hij in een busje zat en met een vriend sprak over Carl Jung.

Toen heb ik dus serieus de docu op pauze gezet, 2 minuten terug gespoeld en mijn vriendin geroepen. 'Kijk, dit is dus hoe ik me ook voel'. Ik vind het altijd wat lastig om het onder woorden te brengen en hij deed dat imo echt perfect. Met name het stukje dat hij zich 'gedwongen' voelt om zich keer op keer weer te bewijzen kon ik me erg in vinden.

Ik heb hier ook 'hulp' voor gezocht. Ik maakte mezelf al jaren wijs dat er mensen sterven aan allerlei ziektes en dat ik me niet zo aan moest stellen. Vervolgens hoorde ik (ik meen op TV) iemand zeggen: 'Als je twijfelt of je hulp moet zoeken vraag je dan af of jouw 'probleem' je belemmert gelukkig te zijn of voor beperkingen zorgt in je dagelijks leven'. Het antwoord hierop was voor mij zo duidelijk dat ik diezelfde dag nog contact heb gezocht met een psycholoog. Hier ben ik 4/5 keer geweest en zij heeft een paar dingen gezegd die mijn wijze van denken/mijn visie wat verandert hebben.

Overigens werk ik in een veld waar 95% van mijn collega's extravert zijn. Enerzijds wel goed, want dan blijf ik mezelf wel uitdagen om niet compleet naar de introverte zijde te bewegen, anderzijds een dagelijks terugkerende struggle. Wel grappig om te zien wat je zegt over bedrijfsuitjes. Andere mensen omcirkelen die datums met rood in hun agenda en ik inderdaad met zwart. Ik zie er ook altijd gigantisch tegenop en ben me die hele dag ook heel 'bewust' van hoe andere mensen mij zien. Ik eindig de dag ook vaak met hoofdpijn omdat ik onder een soort hoogspanning sta.

TLDR: Ik heb hetzelfde wat jij hebt!

Edit; Om nog een kleine toevoeging te doen.

Bij mijn eerste werkgever werd ik min of meer weg 'gepest' omdat ik introvert was. Daar ben ik letterlijk en figuurlijk een paar weken ziek van geweest. Ik was er toen ook heilig van overtuigd dat het probleem 100% bij mij lag en dat er iets niet goed was met me.

Inmiddels (na veel lezen/research en ook al wat levenservaring) kom ik erachter dat sommige dingen zijn zoals ze zijn. En wat hierboven ook al een paar keer terecht genoemd wordt: als je iets niet leuk vind en het kost je teveel energie keer op keer; stop er dan mee.
Zou je misschien kort kunnen vertellen wat die psycholoog dan zei? Hoeft niet op de details. Ben wel benieuwd:)

En wat betreft je laatste alinea: afzeggen word ik ook steeds beter in. Althans : ik word beter in mijn grenzen bewaken. Een paar jaar geleden vond ik van mijzelf dat ik w.b.t. alles extravert moest zijn. Als ik dus werd uitgenodigd voor iets dat nog een tijdje weg was, accepteerde ik alvast de uitnodigigng. Ik wist dat als het moment eenmaal daar zou zijn ik er absoluut niet blij van zou worden, maar ik vond van mijzelf dat ik het toch moest doen. Om vervolgens als het moment eenmaal daar was, in een benauwde positie terecht te komen en de halve dag druk met ''ga ik afzeggen, of toch niet, en kan ik dit maken, hoe zal de persoon reageren'' etc. etc. Ik kan dit nu beter beheersen.

Wat jij zegt over omcirkelen met zwarte en rode stift herken ik, maar het is ook wel heel dubbel.

Ik heb bijvoorbeeld tussen mijn 15e en 24e jaren een bijbaantje gehad bij hetzelfde bedrijf. Ik begon daar ook introvert, verlegen. Maar nadat ik daar een paar jaar werkte, werd het voor mij een tweede thuis. Ik kende mijn collega's inmiddels goed, en merkte dat ik toen ook wel zo iemand werd die personeelsuitjes ineens leuk vond en hier naar uit kon kijken.

Maar zoiets heeft voor mij wel echt enorm veel tijd nodig. Ik werk bijvoorbeeld ruim een jaar bij mijn huidige werkgever en vind personeelsfeestjes nog steeds ongemakkelijk. Ik mix / click gewoon niet zo snel met een grote groep mensen. Ook nu heb ik, op een afdeling van zo'n 100 mensen, nog steeds maar 3 collega's waar ik (graag) mee pauze houd, en dit zijn ook de collega's met wie ik destijds tegelijkertijd ben begonnen. Ik ben dan niet iemand die de behoefte voelt om naast hen nog een goede band met andere collega's op te bouwen. Ik kan prima met ze praten aan het werkblok of tijdens een meeting, maar ik zal niet snel met ze gaan lunchen o.i.d.

Verder herken ik goed wat je zegt. Enerzijds moet je er voor waken om niet te ver naar de 'introverte' kant door te schieten. Als ik het voor het kiezen had, zat ik elke dag met dezelfde 4 collega's in een afgezonderd uithoekje van het pand, maand in en maand uit, jaar in en jaar uit. Vind het belangrijk om me wat dat betreft op mijn gemak te voelen. Houd ook niet echt van 'sociale' uitdagingen ofzo. Ben altijd nog een beetje met mijzelf in conflict in hoeverre het zin heeft om je daar toch aan bloot te stellen en zo ja in hoeverre.
Special-Teedonderdag 26 april 2018 @ 00:03
Ik vind veel van dat extraverte gedoe zoals ts dat omschrijft erg overdreven. Als kniereflex gedraag ik mij dan onbewust minder uitgesproken. Terwijl ik dit best kan zijn. De ommekeer is dat mensen die graag in je geloven en jou opnemen in hun kring. Niet het buitenbentje willen voelen als jij je opeens anders gedraagt dan hen. Dat is waarom ze graag willen dat je met hun op een level blijft. Diezelfde energie bij mekaar voelt. Want samen sta je pas sterk.
Lunatiekdonderdag 26 april 2018 @ 04:12
quote:
14s.gif Op woensdag 25 april 2018 17:32 schreef Kamina het volgende:

[..]

Ja, ik ga ff een boek lezen om teksten van aanhangers die me tegenstaan verder te bestuderen. :D
Ja, je zou door een roedel experts even op je plaats worden gezet. Koppie in het zand dan maar en je domheden blijven declameren.
Special-Teedonderdag 26 april 2018 @ 10:35
quote:
1s.gif Op woensdag 25 april 2018 13:35 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Je kunt het ook zien als : mensen typen veel omdat ze niet snel tot de kern kunnen komen. Ik schrijf alleen over waar ik kennis van heb, dat is niet zo veel. Alleen mijn eigen persoonlijke ervaring. Maar dat vind ik niet zo erg.
Ik schrijf soms onzin om anderen te testen. Is geen narcistisch trekje alleen om te peilen.
#ANONIEMdonderdag 26 april 2018 @ 10:53
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 04:12 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Ja, je zou door een roedel experts even op je plaats worden gezet. Koppie in het zand dan maar en je domheden blijven declameren.
Onzin, jij hebt vooral heel erg je eigen draai gegeven aan wat dat 'aanpassen' in de post van Kamina. Kamina claimt nergens dat dat aanpassen dan betekent dat iemand zich naar dat Amerikaanse extraverte ideaal zou moeten schikken of zo. :') Of andere dingen doen die echt tegen de natuur van het beestje ingaan.

Jullie lullen totaal langs elkaar heen met wat de ander dan wel of niet zou snappen.
geeninspiratie1235donderdag 26 april 2018 @ 11:05
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 10:35 schreef Special-Tee het volgende:

Ik schrijf soms onzin om anderen te testen. Is geen narcistisch trekje alleen om te peilen.
Waarom zou je anderen dan willen testen, als het niet uit narcisme voortkomt?

Ik vraag me inderdaad af of het nog zin heeft om veel naar feestjes enz te gaan als je niet het gevoel hebt dat er iets gaat veranderen. Afgezien dus van vriendschappelijk contact, meer de extra dingen. Want als je iedere keer je best doet om het leuk te hebben en iedere keer mislukt dat, dan gaat het denk ik inderdaad niet ineens nog veranderen als je hetzelfde blijft doen , dus bijv tegen jezelf zeggen dat je dingen moet zeggen terwijl er niks in je opkomt, of juist ontspannen zijn terwijl er dan nog niks in je opkomt. Dan vraag ik mij ook af welke dingen op dit moment extravert ingestelde mensen (ja sorry, ik geloof nu eenmaal nog steeds niet dat het karakter van de mens van geboorte tot dood vast moet liggen dan wil ik daar graag onderzoeken over lezen van mensen die dat geloven ) welke dingen zij dan precies "gedwongen" doen
Aansteker707donderdag 26 april 2018 @ 11:54
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 11:05 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Waarom zou je anderen dan willen testen, als het niet uit narcisme voortkomt?
Is dat niet een beetje vermoeiend om aan alle gedragingen meteen een psychologische term te koppelen? :D

Buiten dat vind ik het gewoon afschuwelijk hip gedoe. 'oh jij doet zo, nou volgens heb je dit en dat!' of 'jij doet zo en zo, dat heeft wel wat weg van blabla-isme'.

Waar het hoofd van vol zit, loopt de mond van over..... mensen lezen te veel over psychologie en psychiatrie, en zo gaat dat je hele denkwereld vormen. Alsof woorden, begrippen en bedachte concepten de werkelijkheid zijn..... zelfs 'introvert'/'extravert niet te serieus nemen zou ik zeggen. Het zijn maar woorden; aanduidinkjes om een grofweg type mee in een patroonmatige beschrijving te vangen.
Kaminadonderdag 26 april 2018 @ 12:14
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 04:12 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Ja, je zou door een roedel experts even op je plaats worden gezet. Koppie in het zand dan maar en je domheden blijven declameren.
Eerder dat jij me allerminst betrouwbaar lijkt in het verwerken van informatie en waarschijnlijk een heel ander boek lees dan hoe jij het voorstelde.

En dan moet ik aan jou uitleggen waarom jij niet snapt wat je leest. Heb wel wat beters te doen. :{w
Tuned22donderdag 26 april 2018 @ 12:24
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 11:54 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Is dat niet een beetje vermoeiend om aan alle gedragingen meteen een psychologische term te koppelen? :D

Buiten dat vind ik het gewoon afschuwelijk hip gedoe. 'oh jij doet zo, nou volgens heb je dit en dat!' of 'jij doet zo en zo, dat heeft wel wat weg van blabla-isme'.

Waar het hoofd van vol zit, loopt de mond van over..... mensen lezen te veel over psychologie en psychiatrie, en zo gaat dat je hele denkwereld vormen. Alsof woorden, begrippen en bedachte concepten de werkelijkheid zijn..... zelfs 'introvert'/'extravert niet te serieus nemen zou ik zeggen. Het zijn maar woorden; aanduidinkjes om een grofweg type mee in een patroonmatige beschrijving te vangen.
Volgens mij zit jij in de ontkenningsfase :{w
Drogonnodonderdag 26 april 2018 @ 12:55
Zelf sluit ik mezelf op in mijn eigen wereld , boeken, series, films, anime, games met vrienden online. Luister af en toe wat anderen zeggen maar breng zelf weinig in.

Doe wat je goed voelt respecteer anderen voor hun levens en keuzes en verwacht dat anderen jou ook moet respecteren om hoe jij bent anders kunnen ze gewoon de pot op!! ;)
Tuned22donderdag 26 april 2018 @ 13:11
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 12:55 schreef Drogonno het volgende:
Zelf sluit ik mezelf op in mijn eigen wereld , boeken, series, films, anime, games met vrienden online. Luister af en toe wat anderen zeggen maar breng zelf weinig in.

Doe wat je goed voelt respecteer anderen voor hun levens en keuzes en verwacht dat anderen jou ook moet respecteren om hoe jij bent anders kunnen ze gewoon de pot op!! ;)
Gelijk heb je, het is immers jouw leven *O* #kluizenaar.thuglife *)

Maar zonder gekheid, het kan wel ontzettend leuk zijn om met 'gelijkgestemden' om te gaan. Gedoseerd uiteraard :P
nickhguitardonderdag 26 april 2018 @ 15:07
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 23:49 schreef Ruislip het volgende:

[..]

Zou je misschien kort kunnen vertellen wat die psycholoog dan zei? Hoeft niet op de details. Ben wel benieuwd:)

En wat betreft je laatste alinea: afzeggen word ik ook steeds beter in. Althans : ik word beter in mijn grenzen bewaken. Een paar jaar geleden vond ik van mijzelf dat ik w.b.t. alles extravert moest zijn. Als ik dus werd uitgenodigd voor iets dat nog een tijdje weg was, accepteerde ik alvast de uitnodigigng. Ik wist dat als het moment eenmaal daar zou zijn ik er absoluut niet blij van zou worden, maar ik vond van mijzelf dat ik het toch moest doen. Om vervolgens als het moment eenmaal daar was, in een benauwde positie terecht te komen en de halve dag druk met ''ga ik afzeggen, of toch niet, en kan ik dit maken, hoe zal de persoon reageren'' etc. etc. Ik kan dit nu beter beheersen.

Wat jij zegt over omcirkelen met zwarte en rode stift herken ik, maar het is ook wel heel dubbel.

Ik heb bijvoorbeeld tussen mijn 15e en 24e jaren een bijbaantje gehad bij hetzelfde bedrijf. Ik begon daar ook introvert, verlegen. Maar nadat ik daar een paar jaar werkte, werd het voor mij een tweede thuis. Ik kende mijn collega's inmiddels goed, en merkte dat ik toen ook wel zo iemand werd die personeelsuitjes ineens leuk vond en hier naar uit kon kijken.

Maar zoiets heeft voor mij wel echt enorm veel tijd nodig. Ik werk bijvoorbeeld ruim een jaar bij mijn huidige werkgever en vind personeelsfeestjes nog steeds ongemakkelijk. Ik mix / click gewoon niet zo snel met een grote groep mensen. Ook nu heb ik, op een afdeling van zo'n 100 mensen, nog steeds maar 3 collega's waar ik (graag) mee pauze houd, en dit zijn ook de collega's met wie ik destijds tegelijkertijd ben begonnen. Ik ben dan niet iemand die de behoefte voelt om naast hen nog een goede band met andere collega's op te bouwen. Ik kan prima met ze praten aan het werkblok of tijdens een meeting, maar ik zal niet snel met ze gaan lunchen o.i.d.

Verder herken ik goed wat je zegt. Enerzijds moet je er voor waken om niet te ver naar de 'introverte' kant door te schieten. Als ik het voor het kiezen had, zat ik elke dag met dezelfde 4 collega's in een afgezonderd uithoekje van het pand, maand in en maand uit, jaar in en jaar uit. Vind het belangrijk om me wat dat betreft op mijn gemak te voelen. Houd ook niet echt van 'sociale' uitdagingen ofzo. Ben altijd nog een beetje met mijzelf in conflict in hoeverre het zin heeft om je daar toch aan bloot te stellen en zo ja in hoeverre.
Moeilijk om zo te benoemen wat die psycholoog exact zei. Ik denk dat het meer de gesprekken an sich en de achterliggende boodschap was die mij verder hielpen.

Kort gezegd werd het 'probleem' wat minder een dingetje in mijn hoofd en meer een soort situatie waar ik maar mee om moet gaan. Ik was er overigens heilig van overtuigd dat ik autistisch/contactgestoord was voordat ik contact had met deze vrouw.

Ik kan me nog herinneren dat ze het veel had over 'beren op de weg'. Ik kwam vaak in situaties dat ik met mensen was waarvan ik er heilig van overtuigd was dat ze mij niet aardig vonden of mij maar een mafkees vonden. Ik kon dat op zo'n moment helemaal niet weten, ik miste daar gewoon informatie voor. Maar toch was ik er heilig van overtuigd dat het zo was. Zij ging dan uitvragen hoe ik dat wist en ik kwam op zo'n moment eigenlijk niet verder dan 'geen idee'.

Misschien herken jij je totaal niet in het beeld wat ik nu schets hoor, iedereen is daarin weer anders. Maar er zijn zat mensen die ook aan deze zijde van het introvert/extrovert spectrum zitten en er helemaal geen hinder van ondervinden. Daar wil ik ook graag naar toe.

Als je twijfelt om naar een psycholoog te gaan dan kan ik je alleen maar aanraden om het gewoon eens te gaan doen. Zit als het goed is in je pakket (verzekeringtechnisch) en die mensen zeggen altijd een paar dingen waardoor je mindset weer wat anders wordt. En uiteindelijk bestaat 'het probleem' niet. Er is namelijk geen probleem. Het zijn vaak je (disfunctionele) cognities bij een bepaalde situatie.
nickhguitardonderdag 26 april 2018 @ 15:11
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 11:54 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Is dat niet een beetje vermoeiend om aan alle gedragingen meteen een psychologische term te koppelen? :D

Buiten dat vind ik het gewoon afschuwelijk hip gedoe. 'oh jij doet zo, nou volgens heb je dit en dat!' of 'jij doet zo en zo, dat heeft wel wat weg van blabla-isme'.

Waar het hoofd van vol zit, loopt de mond van over..... mensen lezen te veel over psychologie en psychiatrie, en zo gaat dat je hele denkwereld vormen. Alsof woorden, begrippen en bedachte concepten de werkelijkheid zijn..... zelfs 'introvert'/'extravert niet te serieus nemen zou ik zeggen. Het zijn maar woorden; aanduidinkjes om een grofweg type mee in een patroonmatige beschrijving te vangen.
Zie het als verklaringsmodellen. Het gaat niet zozeer om het feit of je er een termpje aan hangt of niet, maar het is wel lekker om bepaalde gedachten of gevoelens wat vorm te kunnen geven aan de hand van een bepaald model. Ik kan me bijvoorbeeld wel heel erg vinden in het model wat Carl Jung ooit beschreef over introverte, extroverte en ambiverte mensen.

Is dit de waarheid, of is dit zoals het ooit bedoeld is? Geen idee, maar ik geloof dat ik dingen van mezelf (en om me heen) kan verklaren op deze manier. Of beter gezegd: wat meer vorm kan geven.
Aansteker707donderdag 26 april 2018 @ 15:13
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 15:11 schreef nickhguitar het volgende:
Zie het als verklaringsmodellen. Het gaat niet zozeer om het feit of je er een termpje aan hangt of niet, maar het is wel lekker om bepaalde gedachten of gevoelens wat vorm te kunnen geven aan de hand van een bepaald model. Ik kan me bijvoorbeeld wel heel erg vinden in het model wat Carl Jung ooit beschreef over introverte, extroverte en ambiverte mensen.

Is dit de waarheid, of is dit zoals het ooit bedoeld is? Geen idee, maar ik geloof dat ik dingen van mezelf (en om me heen) kan verklaren op deze manier. Of beter gezegd: wat meer vorm kan geven.
Dat is wel zo ja. Ik kan me ook vinden in 'ambivert'.
Maar ik zie dat wel vaak, dat mensen zich zo overdreven gaan identificeren met psychologische termen. 'Ik ben [insertdisorder]'. Het is niet je ware, absolute identiteit of zo.
nickhguitardonderdag 26 april 2018 @ 15:17
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 15:13 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Dat is wel zo ja. Ik kan me ook vinden in 'ambivert'.
Maar ik zie dat wel vaak, dat mensen zich zo overdreven gaan identificeren met psychologische termen. 'Ik ben [insertdisorder]'. Het is niet je ware, absolute identiteit of zo.
Tsjah. Tegenwoordig moet alles een naampje hebben. Dat hoeft van mij ook niet zo.

Maar ik ben behoorlijk introvert in een beroepsgroep waar 95% extrovert is. Als je dan totaal geen kennis hebt over de menselijke psyche, en je gaat ervan uit dat hetgeen wat je om je heen ziet de standaard is, dan voel je je al vrij snel een totale mafkees. Voor mij was het dus wel een soort eye-opener om te lezen over bovenstaande. Dat je per definitie niet OF introvert OF extrovert bent, maar dat je wel kunt neigen naar 1 zijde van het spectrum.

Het naampje boeit mij niet, de theorie erachter vind ik leuk.
Aansteker707donderdag 26 april 2018 @ 15:27
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 15:17 schreef nickhguitar het volgende:
Tsjah. Tegenwoordig moet alles een naampje hebben. Dat hoeft van mij ook niet zo.

Maar ik ben behoorlijk introvert in een beroepsgroep waar 95% extrovert is. Als je dan totaal geen kennis hebt over de menselijke psyche, en je gaat ervan uit dat hetgeen wat je om je heen ziet de standaard is, dan voel je je al vrij snel een totale mafkees. Voor mij was het dus wel een soort eye-opener om te lezen over bovenstaande. Dat je per definitie niet OF introvert OF extrovert bent, maar dat je wel kunt neigen naar 1 zijde van het spectrum.

Het naampje boeit mij niet, de theorie erachter vind ik leuk.
Ah ja, dat begrijp ik dan ook wel weer.
Is ook niets mis mee.
Special-Teedonderdag 26 april 2018 @ 16:27
Veel extraverte mensen in het uitgaansleven (vnl zwarten en moslim-typen). Gedragen zich zo erg debiel. Dat je vanzelf normaler gaat gedragen dan nodig is.

Wat mij ook altijd overkomt is dat de energie van dat gefeest om mij heen. Zo overweldigend is. Dat het voelt als een steen op mijn psyche, borst en gevoel. En ikzelf niet (meer) los kan komen.

Wie herkent dit ook?
Tuned22donderdag 26 april 2018 @ 16:35
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 16:27 schreef Special-Tee het volgende:
Veel extraverte mensen in het uitgaansleven (vnl zwarten en moslim-typen). Gedragen zich zo erg debiel. Dat je vanzelf normaler gaat gedragen dan nodig is.

Wat mij ook altijd overkomt is dat de energie van dat gefeest om mij heen. Zo overweldigend is. Dat het voelt als een steen op mijn psyche, borst en gevoel. En ikzelf niet (meer) los kan komen.

Wie herkent dit ook?
Pure zelfkastijding dus :{ veel te veel prikkels.
PabstBlueRibbondonderdag 26 april 2018 @ 23:29
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 00:44 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Ja dit herken ik helaas. Ik heb gewoon geaccepteerd dat ik wat betreft sociale vermogens niet vooraan stond toen die werden uitgedeeld. Je kunt niet alles hebben in het leven.
Wat voor negatief gelul praat jij jezelf aan zeg! :o

Als het je ontbreekt aan zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde, kan je nooit echt sociaal zijn. Als je continu piekert en alles analyseert, kan je geen contact maken met je omgeving en ben je evenmin sociaal vaardig.

Je hebt gewoon hartstikke veel pech gehad met de psychische hulpverlening die je niet de hulp heeft aangereikt die jij absoluut nodig hebt. Ga op zoek naar wat anders en laat je alsnog helpen.
Lunatiekvrijdag 27 april 2018 @ 05:10
quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 12:14 schreef Kamina het volgende:

[..]

Eerder dat jij me allerminst betrouwbaar lijkt in het verwerken van informatie en waarschijnlijk een heel ander boek lees dan hoe jij het voorstelde.

En dan moet ik aan jou uitleggen waarom jij niet snapt wat je leest. Heb wel wat beters te doen. :{w
Lees het nou maar. Ik was niet de enige en zeker niet de eerste die het hier voorstelde. Als het over introversie gaat, is dat het standaardwerk van vandaag.
Lunatiekvrijdag 27 april 2018 @ 05:17
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 10:53 schreef Chai het volgende:

[..]

Onzin, jij hebt vooral heel erg je eigen draai gegeven aan wat dat 'aanpassen' in de post van Kamina. Kamina claimt nergens dat dat aanpassen dan betekent dat iemand zich naar dat Amerikaanse extraverte ideaal zou moeten schikken of zo. :') Of andere dingen doen die echt tegen de natuur van het beestje ingaan.

Jullie lullen totaal langs elkaar heen met wat de ander dan wel of niet zou snappen.
Kamina beweert toch duidelijk dat het een vorm van aanstellerij is en niet willen, "kom uit je comfortzone". Maar zo werkt het dus niet, blijkt uit onderzoek.
Wordt tijd dat Kamina uit de comfortzone komt en zich eens inleest in wat specialisten erover schrijven, en wat tegen haar idťe fixe ingaat. Van haar heb ik nog geen een bron gehoord die haar beweringen steunt, laat staan een betrouwbare bron.
geeninspiratie1235vrijdag 27 april 2018 @ 07:40
quote:
0s.gif Op donderdag 26 april 2018 11:54 schreef Aansteker707 het volgende:

Is dat niet een beetje vermoeiend om aan alle gedragingen meteen een psychologische term te koppelen? :D

Buiten dat vind ik het gewoon afschuwelijk hip gedoe. 'oh jij doet zo, nou volgens heb je dit en dat!' of 'jij doet zo en zo, dat heeft wel wat weg van blabla-isme'.

Waar het hoofd van vol zit, loopt de mond van over..... mensen lezen te veel over psychologie en psychiatrie, en zo gaat dat je hele denkwereld vormen. Alsof woorden, begrippen en bedachte concepten de werkelijkheid zijn..... zelfs 'introvert'/'extravert niet te serieus nemen zou ik zeggen. Het zijn maar woorden; aanduidinkjes om een grofweg type mee in een patroonmatige beschrijving te vangen.
Ik was hier niet degene die reageerde over narcisme. Ik nam het woord van een ander over. Nou ja een ander.. Dat is hier altijd maar de vraag. Ik haat de psychiatrie en alles wat ermee samen hangt. Dat gezegd hebbende beschrijft narcisme wel echt bestaand gedrag/gedachten patronen van mensen.

quote:
1s.gif Op donderdag 26 april 2018 23:29 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

Wat voor negatief gelul praat jij jezelf aan zeg! :o

Als het je ontbreekt aan zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde, kan je nooit echt sociaal zijn. Als je continu piekert en alles analyseert, kan je geen contact maken met je omgeving en ben je evenmin sociaal vaardig.

Je hebt gewoon hartstikke veel pech gehad met de psychische hulpverlening die je niet de hulp heeft aangereikt die jij absoluut nodig hebt. Ga op zoek naar wat anders en laat je alsnog helpen.
Ja bedankt het klopt wat je zegt (waarom ik ook die tegenstelling inteovert/extravert haat, men kijkt daarbij niet naar zelfvertrouwen of zo of andere factoren) maar door jezelf te laten helpen daalt je zelfvertrouwen ook, want dan kun je het niet alleen en het kost meer energie dan het oplevert om erachter aan te gaan dat hulpverleners hun werk wel doen, en dan moet je er ook nog voor betalen (eigen risico/eigen bijdrage). Is mijn ervaring iig. Ga er misschien ooit aan beginnen als ik ruim in het geld zit, maar dat is voorlopig nog niet het geval en na 8 jaar heb ik behoefte aan een lange pauze kan geen psycholoog meer zien

[ Bericht 0% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 27-04-2018 07:48:24 ]
Lunatiekvrijdag 27 april 2018 @ 09:03
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 07:40 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Ik was hier niet degene die reageerde over narcisme. Ik nam het woord van een ander over. Nou ja een ander.. Dat is hier altijd maar de vraag. Ik haat de psychiatrie en alles wat ermee samen hangt. Dat gezegd hebbende beschrijft narcisme wel echt bestaand gedrag/gedachten patronen van mensen.

[..]

Ja bedankt het klopt wat je zegt (waarom ik ook die tegenstelling inteovert/extravert haat, men kijkt daarbij niet naar zelfvertrouwen of zo of andere factoren)
Wat zou zelfvertrouwen ermee te maken moeten hebben?
#ANONIEMvrijdag 27 april 2018 @ 09:18
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 05:17 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Kamina beweert toch duidelijk dat het een vorm van aanstellerij is en niet willen, "kom uit je comfortzone".
Hij had het alleen over aanpassen als reactie op iemand die het valse dilemma 'schijt hebben en je eigen ding doen of je aanpassen voorlegt' ja. Dat eerste kan nogal egoÔstisch overkomen en het is niet alsof er niks tussen dat en je klakkeloos aanpassen zit.
En het tweede was een reactie op JOUW valse dilemma. Alleen heb geen zin meer in deze semantische discussie.

Les: Valse dilemma's zorgen voor langs elkaar lullen in discussies. Zulke drogredenen dus aub niet meer gebruiken.

[ Bericht 2% gewijzigd door #ANONIEM op 27-04-2018 09:21:23 ]
reconhellzvrijdag 27 april 2018 @ 11:46
quote:
7s.gif Op woensdag 25 april 2018 13:49 schreef Metalfrost het volgende:

[..]

^O^

[..]

Ik moet 'm laten groeien voordat ik er wat mee doen. Ook voelt het raar als ik de baard eraf haal, en daarnaast ben ik te lui om te scheren.

[..]

Ik denk dat het te maken heeft met een onbewust modebeeld welke een oordelend individu volgt. Of die persoon is conservatief ingesteld, dat kan ook.
Hoe herkenbaar dit... Leef ook als een kluizenaar met baard. Altijd bijzonder hoeveel commentaar erop komt. Ik vind dit soms wel eens lastig dit als niet negatief te zien. Ik moet het voor mezelf soms nuanceren dat ze het niet zo bedoelen. Maar ik vind t wel irritant, ik maak ook geen opmerkingen over wat op iemands gezicht zit of iemands borsten weet ik veel. Van personen die ik beter ken, kan ik het soms wel hebben, maar dan nog zijn er bepaalde personen die gewoon beter hun mond kunnen houden.
PabstBlueRibbonvrijdag 27 april 2018 @ 13:48
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 09:03 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Wat zou zelfvertrouwen ermee te maken moeten hebben?
Wat zelfvertrouwen te maken heeft met extravert of introvert zijn? Wat denk je zelf?

Iemand die een lage dunk heeft van zichzelf en bang is dat hij zichzelf voor lul zet tegenover anderen, zal eerder geneigd zijn zich introvert op te stellen. Daarbij vreten al dat gepieker over jezelf en de gevoelens van machteloosheid veel energie, waardoor je ook in jezelf gekeerd raakt ipv gericht op de wereld om je heen.
PabstBlueRibbonvrijdag 27 april 2018 @ 14:30
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 07:40 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Ga er misschien ooit aan beginnen als ik ruim in het geld zit, maar dat is voorlopig nog niet het geval en na 8 jaar heb ik behoefte aan een lange pauze kan geen psycholoog meer zien
Allemaal heel begrijpelijk, maar je hebt echt hulp nodig. Ik kan opmaken uit jouw postgedrag dat je verzuipt in gepieker, waardoor je jezelf opfokt en zulke heftige gevoelens van achterdocht krijgt dat je er bijna paranoÔde van wordt.

Ik ga ff de pseudo-psycholoog uithangen en vertellen wat ik ervan denk. Je moet er zelf maar uit opmaken of dat klopt of niet. Ik probeer je te helpen, maar ik ben uiteraard ook maar een mens die niet alwetend is: ;)

Ik denk dat je die grote gevoelens van miskenning die je richt op de psychische hulpverlening eigenlijk je hele leven hebt gehad en ermee bent opgegroeid. Hoe was je vroeger als meisje? Was je iemand met heel veel fantasie en had je behoefte om je in die fantasiewereld terug te trekken? Was je iemand die bijvoorbeeld graag boeken las of tekende om daarmee te kunnen ontsnappen aan de werkelijkheid? Werd je vroeger gepest of was je een heel onopvallend kind wat niet gezien werd?

Ik herken - wat ik al vaker heb gezegd - heel veel in jou terug. Ik weet hoe het voelt als je denkt dat je een sociaal onhandige randdebiel bent die niet leuk genoeg is voor anderen. En aangezien je niet anders gewend bent, denk je dat je het gewoon bent en je erbij neer moet leggen. Maar als jij je er chronisch kut, leeg en ongelukkig bij voelt, betekent het dat jouw gedrag niet zozeer hoort bij jouw persoonlijkheid, maar dat je emotioneel ontwricht bent.

Het beste wat je kan doen denk ik, is ermee naar de huisarts gaan. Schrijf het op waar je tegenaan loopt en schrijf ook op wat je tot nu toe aan stappen hebt ondernomen aan psychische hulpverlening, waardoor jij zo teleurgesteld bent.

Ik denk dat jij op zijn minst langdurige groepstherapie in deeltijd nodig hebt, omdat je anders door het piekeren niet goed in contact kan komen met andere mensen. Ik meen mij te herinneren dat je dat zelf ook dacht en wilde. Veel psychologen kunnen geneigd zijn om alleen het oppervlakkige gedrag op te merken en zien bijvoorbeeld aan jou dat je niet goed contact met anderen kan maken en concluderen meteen dat groepstherapie niks voor jou is.

Laat je boosheid naar de psychische hulpverlening even voor wat die is. Realiseer je ook dat zo'n iemand per week pak 'm beet 50 mensen ziet en zich niet in iedereen evengoed kan verdiepen. Hij zal het met de beste bedoelingen doen, maar denkt er niet genoeg over na. Maak dan goed kenbaar dat jij het anders ziet en denkt er wel baat bij te hebben en ook waarom je dat denkt.

Voor het geval ze er autisme bij gaan slepen en concluderen dat zulke therapie niet werkt bij mensen met ASS. Zo zwartwit is het niet. Ik heb zelf meegemaakt dat mensen met een lichte vorm van ASS toch baat erbij kunnen hebben. Ik denk niet dat jij ASS hebt, maar stel dat het toch wel zo zou zijn ... wat maakt het uit? Je bent veel meer als alleen maar dat. Je komt er maar op een manier achter of het wel of niet aanslaat bij jou, namelijk om het te proberen.

Probeer positief te blijven en gebruik je strijdlust om er bovenop te komen :)
Kaminavrijdag 27 april 2018 @ 15:08
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 05:17 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Kamina beweert toch duidelijk dat het een vorm van aanstellerij is en niet willen, "kom uit je comfortzone". Maar zo werkt het dus niet, blijkt uit onderzoek.
Wordt tijd dat Kamina uit de comfortzone komt en zich eens inleest in wat specialisten erover schrijven, en wat tegen haar idťe fixe ingaat. Van haar heb ik nog geen een bron gehoord die haar beweringen steunt, laat staan een betrouwbare bron.
Hoe kom je erbij dat ik het aanstellerij zou vinden? Bovendien ben ik een man.

Dit bedoel ik: je bent duidelijk niet in staat om correct informatie te verwerken, dus je woorden zijn nul overtuigend.
Special-Teevrijdag 27 april 2018 @ 16:20
Ik zou introvert eens een keer niet als hťt probleem willen zien. We kunnen het namelijk ook omdraaien. Extraverte mensen zijn gewoon irritant-adhd en popi-jopie. Zo kun je het ook bekijken. Wat is er mis met lekker relaxt zitten zonder dat je springt als een aap van links naar rechts door de kamer :P
Tuned22vrijdag 27 april 2018 @ 17:01
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 16:20 schreef Special-Tee het volgende:
Ik zou introvert eens een keer niet als hťt probleem willen zien. We kunnen het namelijk ook omdraaien. Extraverte mensen zijn gewoon irritant-adhd en popi-jopie. Zo kun je het ook bekijken. Wat is er mis met lekker relaxt zitten zonder dat je springt als een aap van links naar rechts door de kamer :P
Het is ook geen probleem. In principe is iets pas een probleem als je dat er zelf van maakt. Het wordt alleen over 't algemeen moeilijk geaccepteerd in het sociale verkeer. Dat zou geen probleem moeten vormen voor de introverte mens, maar dat doet het helaas vaak wel.
Lunatiekvrijdag 27 april 2018 @ 18:02
quote:
10s.gif Op vrijdag 27 april 2018 13:48 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]

Wat zelfvertrouwen te maken heeft met extravert of introvert zijn? Wat denk je zelf?

Iemand die een lage dunk heeft van zichzelf en bang is dat hij zichzelf voor lul zet tegenover anderen, zal eerder geneigd zijn zich introvert op te stellen. Daarbij vreten al dat gepieker over jezelf en de gevoelens van machteloosheid veel energie, waardoor je ook in jezelf gekeerd raakt ipv gericht op de wereld om je heen.
Het heeft er echt geen reet mee te maken. Jij hebt het over verlegen mensen, dat is iets heel anders.
Lunatiekvrijdag 27 april 2018 @ 18:04
quote:
5s.gif Op vrijdag 27 april 2018 15:08 schreef Kamina het volgende:

[..]

Hoe kom je erbij dat ik het aanstellerij zou vinden? Bovendien ben ik een man.

Dit bedoel ik: je bent duidelijk niet in staat om correct informatie te verwerken, dus je woorden zijn nul overtuigend.
Ik heb niet naar je geslacht gekeken maar je komt over als een zeikwijf dat een punt wil maken zonder enig verstand van zaken.
Wat is je expertise dat je hier introverte mensen komt afzeiken?
Kaminavrijdag 27 april 2018 @ 18:49
quote:
1s.gif Op vrijdag 27 april 2018 18:04 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Ik heb niet naar je geslacht gekeken maar je komt over als een zeikwijf dat een punt wil maken zonder enig verstand van zaken.
Wat is je expertise dat je hier introverte mensen komt afzeiken?
Ik zeik helemaal geen introverte mensen af, ik ben zelf introvert.
geeninspiratie1235zaterdag 28 april 2018 @ 08:27
quote:
0s.gif Op vrijdag 27 april 2018 14:30 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

Allemaal heel begrijpelijk, maar je hebt echt hulp nodig. Ik kan opmaken uit jouw postgedrag dat je verzuipt in gepieker, waardoor je jezelf opfokt en zulke heftige gevoelens van achterdocht krijgt dat je er bijna paranoÔde van wordt.

Ik ga ff de pseudo-psycholoog uithangen en vertellen wat ik ervan denk. Je moet er zelf maar uit opmaken of dat klopt of niet. Ik probeer je te helpen, maar ik ben uiteraard ook maar een mens die niet alwetend is: ;)

Ik denk dat je die grote gevoelens van miskenning die je richt op de psychische hulpverlening eigenlijk je hele leven hebt gehad en ermee bent opgegroeid. Hoe was je vroeger als meisje? Was je iemand met heel veel fantasie en had je behoefte om je in die fantasiewereld terug te trekken? Was je iemand die bijvoorbeeld graag boeken las of tekende om daarmee te kunnen ontsnappen aan de werkelijkheid? Werd je vroeger gepest of was je een heel onopvallend kind wat niet gezien werd?

Ik herken - wat ik al vaker heb gezegd - heel veel in jou terug. Ik weet hoe het voelt als je denkt dat je een sociaal onhandige randdebiel bent die niet leuk genoeg is voor anderen. En aangezien je niet anders gewend bent, denk je dat je het gewoon bent en je erbij neer moet leggen. Maar als jij je er chronisch kut, leeg en ongelukkig bij voelt, betekent het dat jouw gedrag niet zozeer hoort bij jouw persoonlijkheid, maar dat je emotioneel ontwricht bent.

Het beste wat je kan doen denk ik, is ermee naar de huisarts gaan. Schrijf het op waar je tegenaan loopt en schrijf ook op wat je tot nu toe aan stappen hebt ondernomen aan psychische hulpverlening, waardoor jij zo teleurgesteld bent.

Ik denk dat jij op zijn minst langdurige groepstherapie in deeltijd nodig hebt, omdat je anders door het piekeren niet goed in contact kan komen met andere mensen. Ik meen mij te herinneren dat je dat zelf ook dacht en wilde. Veel psychologen kunnen geneigd zijn om alleen het oppervlakkige gedrag op te merken en zien bijvoorbeeld aan jou dat je niet goed contact met anderen kan maken en concluderen meteen dat groepstherapie niks voor jou is.

Laat je boosheid naar de psychische hulpverlening even voor wat die is. Realiseer je ook dat zo'n iemand per week pak 'm beet 50 mensen ziet en zich niet in iedereen evengoed kan verdiepen. Hij zal het met de beste bedoelingen doen, maar denkt er niet genoeg over na. Maak dan goed kenbaar dat jij het anders ziet en denkt er wel baat bij te hebben en ook waarom je dat denkt.

Voor het geval ze er autisme bij gaan slepen en concluderen dat zulke therapie niet werkt bij mensen met ASS. Zo zwartwit is het niet. Ik heb zelf meegemaakt dat mensen met een lichte vorm van ASS toch baat erbij kunnen hebben. Ik denk niet dat jij ASS hebt, maar stel dat het toch wel zo zou zijn ... wat maakt het uit? Je bent veel meer als alleen maar dat. Je komt er maar op een manier achter of het wel of niet aanslaat bij jou, namelijk om het te proberen.

Probeer positief te blijven en gebruik je strijdlust om er bovenop te komen :)
Ik vind het lief dat je dit schrijft en ik waardeer het dat je je in me herkent

SPOILER
maar ik ben het alleen niet eens met het feit dat ik nu hulp nodig zou hebben , wat dan voor al die mensen met zelfmoordgedachten of die totaal niet kunnen functioneren die nu op wachtlijsten worden geplaatst? Ik voel me soms wel wat leeg emotioneel gezien ja maar ik functioneer verder goed, het geen waar ik over pieker is juist de ggz, de ggz is mijn probleem en met psychologen en psychiaters kun je daar natuurlijk niet over praten. Als meisje was ik hetzelfde. Onzeker, bang, veel gepest en idd fantasie/teken hobbies daar heb je gelijk in. Misschien durfde ik toen net iets meer te zeggen maar maakte dan ook vaak irl stomme opmerkingen waar ik zelf later spijt van had, precies weet ik het niet meer maar dat gebeurde volgens mij vaker dan dat ik uit spontaniteit iets leuks zei.
Als veel psychologen mij gelijk labelen vanwege oppervlakkig gedrag en ze zwartwit concluderen welke therapie wel en niet geschikt is vanwege een hokje, waarom moet ik dan mijn best gaan doen om erheen te gaan en hen te corrigeren? Op kosten van mijn verzekering en mij? Voor wiens bestwil is dat? Dat vind ik dus het wrange aan therapie. Ik ken mezelf namelijk wel, en die ander wordt betaald om mij te leren kennen. Diegene is dus afhankelijk van wat ik vertel, anders kan er geen diagnose worden gesteld. En als dank voor de medewerking denkt de maatschappij - omdat je in therapie bent - dat jij jezelf ineens niet meer kent, dat de psycholoog beter weet wie jij bent dan jijzelf. Ze vergeten dat psychologen niet helderziend zijn.
Ik heb al groepstherapie gehad. Het maakte me depressief. Zulke heftige problemen, waar de psychologen maar half op in konden gaan, of pas na jaar wachten, want ja verzekering, dat zeiden ze zelf. Het had me geen reet geinteresseerd of ik wel of geen ASS had gehad (dat psychologen deze afkorting gebruiken, serieus???) als er een passende, specifieke en niet algemene behandeling voor was geweest. "Mee leren leven met"kan iedereen zichzelf wel aanleren


[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 28-04-2018 09:10:51 ]
Soldier2000zaterdag 28 april 2018 @ 10:30
Het valt mij in de huidige maatschappij op dat er altijd een negatieve lading aan het zijn van een introvert wordt gegeven.

Hij is extravert --> Hij is spontaan en leuk.
Hij is introvert --> Hij is stil, saai en ongezellig.

Terwijl dit in de praktijk helemaal niet zo zwart/wit is, er wordt vaak niet goed begrepen wat introvert inhoudt.
Lunatiekzaterdag 28 april 2018 @ 12:06
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 10:30 schreef Soldier2000 het volgende:
er wordt vaak niet goed begrepen wat introvert inhoudt.
Wat overduidelijk blijkt uit dit topic.
Aansteker707zaterdag 28 april 2018 @ 12:14
Als introvert zijn je ware, innerlijke karakter weerspiegelt: ^O^

Als het het resultaat is van remmingen, angsten, onzekerheden: work on the shop!
DoubleDipzaterdag 28 april 2018 @ 12:22
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 april 2018 12:06 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Wat overduidelijk blijkt uit dit topic.
Nogal ja. En in het sociale verkeer, met name op werk, lijken mensen er geen bal van te snappen.
Drieklankzaterdag 28 april 2018 @ 13:17
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 12:22 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Nogal ja. En in het sociale verkeer, met name op werk, lijken mensen er geen bal van te snappen.
Waar merk je dat aan?
Lunatiekzaterdag 28 april 2018 @ 13:20
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 12:14 schreef Aansteker707 het volgende:
Als introvert zijn je ware, innerlijke karakter weerspiegelt: ^O^

Als het het resultaat is van remmingen, angsten, onzekerheden: work on the shop!
De valkuil is natuurlijk dat de introvert met sociale angsten dat mogelijk niet aanpakt, omdat er vanuit je natuur iets is van "waarom zou ik". En je omgeving verwacht het ook, zal het je niet vragen iets te veranderen. Terwijl er nogal een verschil is tussen "niet durven" en "er extra moe van worden".
Het is op je werk best lullig als ze je niet vragen voor een presentatie omdat ze denken dat je verlegen bent, terwijl je als introvert best een goed en to-the-point verhaal kunt vertellen. En dat je misschien net even dat duwtje van "zou jij die presentatie willen geven?" nodig hebt om het daadwerkelijk te doen. Ka, je kunt jezelf ook naar voren schuiven maar dat is lastig als een roedel extraverten ook op het podium wil staan.
geeninspiratie1235zaterdag 28 april 2018 @ 13:28
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 april 2018 13:20 schreef Lunatiek het volgende:

De valkuil is natuurlijk dat de introvert met sociale angsten dat mogelijk niet aanpakt, omdat er vanuit je natuur iets is van "waarom zou ik". En je omgeving verwacht het ook, zal het je niet vragen iets te veranderen. Terwijl er nogal een verschil is tussen "niet durven" en "er extra moe van worden".
Het is op je werk best lullig als ze je niet vragen voor een presentatie omdat ze denken dat je verlegen bent, terwijl je als introvert best een goed en to-the-point verhaal kunt vertellen. En dat je misschien net even dat duwtje van "zou jij die presentatie willen geven?" nodig hebt om het daadwerkelijk te doen. Ka, je kunt jezelf ook naar voren schuiven maar dat is lastig als een roedel extraverten ook op het podium wil staan.
Maar dan kun je dat toch gewoon aangeven? Dat jij zelf niet te verlegen bent om op een podium te staan?
DoubleDipzaterdag 28 april 2018 @ 14:06
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 april 2018 13:28 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Maar dan kun je dat toch gewoon aangeven? Dat jij zelf niet te verlegen bent om op een podium te staan?
Soms werkt dat niet. Heb dit ook wel eens gehad en aangekaart dat ik dat best kan. Had er ook wel ervaring mee en weet dat het goed gaat. Maar ze vertrouwden het niet en wilden niet dat ik het deed. Tsja dan houdt het op.
DoubleDipzaterdag 28 april 2018 @ 14:07
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 13:17 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Waar merk je dat aan?
Mensen die niet begrijpen hoe je in elkaar zit, wat je kan en wat je nodig hebt om goed te functioneren. Anderzijds: proberen om te voldoen aan de gestelde verwachtingen en tegen een muur aanlopen.
DoubleUUzaterdag 28 april 2018 @ 14:09
quote:
0s.gif Op maandag 23 april 2018 19:05 schreef Ruislip het volgende:
Door zijn overlijden heb ik die docu true stories van Avicii nog eens zitten bekijken.

Hoewel totaal niet vergelijkbaar onze levens, herken ik wel een hoop van die gast in mijzelf. Ben zelf ook een beetje een introverte gast, mij maak je ook niet blij met allerlei sociale dingen, aandacht, praten om het praten. Als ik al praat is het liever over een diepzinnig onderwerp. Als er iets aan mij mankeert (ben moe, heb last van mijn buik, hoofdpijn, noem maar op) is ''praten'' ook altijd het eerste waar ik mee stop. Het kost mij namelijk veel energie.

Ik merk dat hoe ouder ik word, hoe erger het wordt. Dit terwijl de maatschappij over het algemeen is georiŽnteerd op extraverte mensen. Op werk, van vrienden, zelfs van je buren wordt in zekere zin extravert gedrag verwacht.

Ik zit bijvoorbeeld in een bestuur, en ik krijg de laatste tijd twee keer de opmerking dat mijn medebestuurders vinden dat ik mij richting hen socialer moet opstellen. Ik ging in dit bestuur met het doel om de taken te verwezenlijken, maar zij zitten ook de hele dag te whatsappen over onzin, zijn al weken druk met het plannen van een bestuursuitje. Ik reageer daar niet op, omdat het mij niet boeit. Ik zit in dat bestuur om mijn taak te doen, niet om een beetje lollig te doen over koetjes en kalfjes.

Dit heb ik ook op werk. Mijn dagelijkse werkzaamheden gaan prima, heb ook een prima verstandhouding met collega's, maar er zijn altijd wel weer een paar figuren die om de zoveel maanden weer zo nodig een teamuitje moeten plannen. Of iemand die vertrekt en die dan zo nodig een borrel moet organiseren. De week voor kerst met borrels, brunches, etc is ook steevast een kriem.

Ik probeer daar altijd zo veel mogelijk onderuit te komen. Ik heb lang geprobeerd om toch een beetje de extraverte popi jopi uit te hangen, maar dat ben ik gewoon niet. Aan de andere kant moet je misschien in zekere zin toch soms je grens opzoeken, wil je niet buiten de groep vallen.

Als ik dus zo'n avicii was, had ik ook er alles aan gedaan om mijn optredens af te zeggen. Laat mij maar lekker rustig achter de schermen mijn ding doen, dan ben ik het meeste tevreden.

Ik merk dat ik het nog altijd niet helemaal heb geaccepteerd dat ik zo ben. Ik vind eigenlijk van mijzelf dat ik een sociaal dier moet zijn. Mijn verjaardag vier ik al jaren niet. Niet omdat ik geen vrienden heb, maar ik heb geen zin in iets waarin ik het centraalpunt ben. En zo nog wel meer dingen. Het blijft voelen als falen, maar ik kom toch steeds meer op een leeftijd waarop ik besef dat het (1) niet meer gaat veranderen en (2) het te veel energie kost om mij anders voor te blijven doen.

wie herkent dit ook? In hoeverre pas je je toch aan? Of heb je gewoon overal schijt aan en doe je je eigen ding?
De cultuur die nu gaande is is ook niet gezond, maar de wereld veranderd zo snel dat mensen in verschillende tijdvakken zitten. Tegenwoordig is het ieder voor zich, oordopjes in en met je hoofd in je smartphone, kijken wat Esther gisteren deed van nummer 32.
Onze zelfveroorzaakte ondergang begint nu echt flinke symptomen te laten zien
DoubleUUzaterdag 28 april 2018 @ 14:13
TS jij bent niet raar. De wereld is in de war.
Metalfrostzaterdag 28 april 2018 @ 15:29
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 12:14 schreef Aansteker707 het volgende:
Als introvert zijn je ware, innerlijke karakter weerspiegelt: ^O^

Als het het resultaat is van remmingen, angsten, onzekerheden: work on the shop!
Ik heb het afgelopen half jaar een intense therapie achter de rug die me op emotioneel vlak erg vooruit heeft geholpen. Ik dacht altijd die angsten, remmingen en onzekerheden me hielden waar ik was. Echter nu, ben ik er achter gekomen dat het uiteindelijk mijn persoonlijkheid betreft.
En ja, dat kan ik niet veranderen, tenzij ik toneel ga spelen. En dan zou ik acteerlessen moeten volgen.
Drieklankzaterdag 28 april 2018 @ 15:53
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 14:07 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Mensen die niet begrijpen hoe je in elkaar zit, wat je kan en wat je nodig hebt om goed te functioneren. Anderzijds: proberen om te voldoen aan de gestelde verwachtingen en tegen een muur aanlopen.
Het voorbeeld dat je geeft is inderdaad niet zo aardig van je collega's. Het kan ook anders.

De lunchpauze breng ik vaak liever alleen door, maar toch vragen collega's iedere dag of ik mee wil en vinden ze het gezellig als ik er wel bij ben, maar het hoeft niet. Als iedereen in vergadering druk met elkaar in discussie gaat en ik er niet tussen kom, dan geven ze me toch altijd een moment waarop ik mijn verhaal mag doen waar anderen ook echt naar luisteren.

Als ik met oordopjes werk (om muziek te luisteren) vinden ze het prima en als ik er tussen uit piep bij een borrel of een teamuitje is er ook niemand die er wat van zegt. Ik merk ook niet dat ik er minder door gewaardeerd word of dat ik minder zeggenschap heb.

Dus...er is wel werk te vinden met collega's die aardiger voor je zijn. :P

Of is er niet tenminste 1 persoon op je werk bij wie je aan kan geven waar je tegen aan loopt en kunt vragen om je te helpen?
DoubleDipzaterdag 28 april 2018 @ 16:07
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 15:53 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Het voorbeeld dat je geeft is inderdaad niet zo aardig van je collega's. Het kan ook anders.

De lunchpauze breng ik vaak liever alleen door, maar toch vragen collega's iedere dag of ik mee wil en vinden ze het gezellig als ik er wel bij ben, maar het hoeft niet. Als iedereen in vergadering druk met elkaar in discussie gaat en ik er niet tussen kom, dan geven ze me toch altijd een moment waarop ik mijn verhaal mag doen waar anderen ook echt naar luisteren.

Als ik met oordopjes werk (om muziek te luisteren) vinden ze het prima en als ik er tussen uit piep bij een borrel of een teamuitje is er ook niemand die er wat van zegt. Ik merk ook niet dat ik er minder door gewaardeerd word of dat ik minder zeggenschap heb.

Dus...er is wel werk te vinden met collega's die aardiger voor je zijn. :P

Of is er niet tenminste 1 persoon op je werk bij wie je aan kan geven waar je tegen aan loopt en kunt vragen om je te helpen?
Fijn dat je collega's bereid zijn om rekening met je te houden zonder dat je er buiten valt. Mijn ervaring is helaas anders, maar ik ben het eens dat er plekken moeten zijn waar het wel gewoon moet kunnen. Overigens ging ik wel altijd mee lunchen en had ik daar geen bezwaar tegen, maar het verdere gezeur mbt 'sociaal' doen was ik vrij snel zat.

Dat laatste is helaas niet het geval. Ik heb wel gevraagd hoe ik het eea moest aanpakken maar werd er niet veel wijzer van. Later is het wel verbeterd mede door mijn eigen inzet, maar als ik nog een keer tegen zoiets aanloop wordt het denk ik tijd voor iets anders. Wil best moeite doen, maar als je elke keer tegen een muur op loopt houdt het een keer op.
Drieklankzaterdag 28 april 2018 @ 16:48
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 16:07 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Fijn dat je collega's bereid zijn om rekening met je te houden zonder dat je er buiten valt. Mijn ervaring is helaas anders, maar ik ben het eens dat er plekken moeten zijn waar het wel gewoon moet kunnen. Overigens ging ik wel altijd mee lunchen en had ik daar geen bezwaar tegen, maar het verdere gezeur mbt 'sociaal' doen was ik vrij snel zat.

Dat laatste is helaas niet het geval. Ik heb wel gevraagd hoe ik het eea moest aanpakken maar werd er niet veel wijzer van. Later is het wel verbeterd mede door mijn eigen inzet, maar als ik nog een keer tegen zoiets aanloop wordt het denk ik tijd voor iets anders. Wil best moeite doen, maar als je elke keer tegen een muur op loopt houdt het een keer op.
Ik kan me voorstellen dat je er een keer klaar mee bent ja. Ik bedoel trouwens niet alleen feedback vragen over hoe je het beter aan kunt pakken, wat wel heel goed van je is, maar vooral ook iemand vinden die voor jou op wil komen in groepssituaties.

Wat misschien ook uitmaakt, is in hoeverre je geÔnteresseerd bent in je collega's. Ik bedoel, als je weinig hebt met voetbal, formule 1 racen en nieuwe Iphones, maar dat is het enige waar je collega's over kunnen praten, dan is het niet gek dat je wat stiller en meer teruggetrokken bent dan de rest.

Wat zou kunnen helpen, als je nog eens van baan wisselt, is solliciteren met de gedachte dat je kennis gaat maken en dat je wil kijken of je bij elkaar past, zodat je meteen open en eerlijk durft te zijn over wie je bent en wat je wil, in plaats van dat je een toneelstuk voordraagt waarbij je je voordoet als de ideale kandidaat om die baan te krijgen.
DoubleDipzaterdag 28 april 2018 @ 17:56
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 16:48 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Ik kan me voorstellen dat je er een keer klaar mee bent ja. Ik bedoel trouwens niet alleen feedback vragen over hoe je het beter aan kunt pakken, wat wel heel goed van je is, maar vooral ook iemand vinden die voor jou op wil komen in groepssituaties.
Ben assertief genoeg hoor, alleen het is fijn als mensen begrijpen dat ik niet altijd zin heb ik zinloze praatjes en bedrijfsuitjes. Vrees dat ik de eerste paar jaar het spelletje mee moet gaan spelen. Als starter heb je weinig te eisen op dat punt.

quote:
Wat misschien ook uitmaakt, is in hoeverre je geÔnteresseerd bent in je collega's. Ik bedoel, als je weinig hebt met voetbal, formule 1 racen en nieuwe Iphones, maar dat is het enige waar je collega's over kunnen praten, dan is het niet gek dat je wat stiller en meer teruggetrokken bent dan de rest.
Dit speelde ook mee ja. Ze zeiden toen dat ik bij andere collega's moest gaan zitten. Leuk idee, maar daar had ik dus ook vrij weinig mee.

quote:
Wat zou kunnen helpen, als je nog eens van baan wisselt, is solliciteren met de gedachte dat je kennis gaat maken en dat je wil kijken of je bij elkaar past, zodat je meteen open en eerlijk durft te zijn over wie je bent en wat je wil, in plaats van dat je een toneelstuk voordraagt waarbij je je voordoet als de ideale kandidaat om die baan te krijgen.
Dit zou ik persoonlijk niet doen. Je wilt jezelf niet in de voet schieten. Je kan best aangeven dat je goed begeleid wilt worden of iets, maar hier over beginnen lijkt me niet slim.
geeninspiratie1235zaterdag 28 april 2018 @ 18:52
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 15:29 schreef Metalfrost het volgende:


Ik heb het afgelopen half jaar een intense therapie achter de rug die me op emotioneel vlak erg vooruit heeft geholpen. Ik dacht altijd die angsten, remmingen en onzekerheden me hielden waar ik was. Echter nu, ben ik er achter gekomen dat het uiteindelijk mijn persoonlijkheid betreft.
En ja, dat kan ik niet veranderen, tenzij ik toneel ga spelen. En dan zou ik acteerlessen moeten volgen.
Interessant, hoe was je er dan achter gekomen dat het 100% zeker niet met angst enz te maken had?
Of beter gezegd wat maakte dat je de echte waarheid blijkbaar daarvoor steeds had ontkend voor jezelf en daar ook in geloofde, maar door die therapie wel ineens het gevoel had ik wil gewoon helemaal niet veel sociaal contact?
Metalfrostzaterdag 28 april 2018 @ 22:59
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 april 2018 18:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Interessant, hoe was je er dan achter gekomen dat het 100% zeker niet met angst enz te maken had?
Omdat ik nu begeleid woon en ik stoor me aan de mensen die over de vloer komen. Ik heb zoiets van, laat me met rust, dan presteer ik beter. Maar nee, ze moeten hun uren vol maken.

quote:
Of beter gezegd wat maakte dat je de echte waarheid blijkbaar daarvoor steeds had ontkend voor jezelf
Ik ben 10 jaar lang gepest.
Hierdoor mezelf ook weer 10 jaar op een zolderkamer geÔsoleerd van de buitenwereld, en een computerverslaving ontwikkeld. Daar in 2007 professionele hulp bij gezocht.

Voor het sociale isolement in 2012-2013 in therapie geweest. Daar een hoop van geleerd. Echter, ik werd er persoonlijk niet socialer van. Ik hield me het liefst nog steeds afzijdig. Dus ik ging ervan uit dat de therapie weinig geholpen had. Er speelden nog een aantal andere factoren mee, maar deze laat ik voor het niet hoeven neer te plempen van mijn levensverhaal, even buiten vizier.

In tussentijd het professionele contact voor mijn computerverslaving voortgezet. Op een gegeven moment in contact gekomen met een manspersoon die me telkens uit mijn comfortzone wilde halen. Dit 3 jaar geprobeerd, het is hem niet gelukt.

Het afgelopen jaar heb ik een therapie gevolgd, die de emotie wegneemt van gebeurtenissen. Dit heet EMDR. Ik heb er onwijs veel aan gehad. De contactpersoon van de verslavingshulp was erop tegen dat ik het zou volgen. Een van de redenen waarom ik geen contact meer met hem heb.

Echter, de hoogte in sociale omgang met mensen, blijft. De angst van vroeger zat 'm in het vermijden. Vermijden van groepen studenten, jongeren in de winkel, schoolpleinen, mensen uit het verleden. Qua emotie, allemaal weg. Ik heb zelfs een goed gesprek met de pester gehad over vroeger. Ik kan nu gewoon naar de winkel zonder te denken dat iemand me uit gaat lachen.

Maar, nog steeds, zit ik het liefst alleen in mijn appartement in een stille ruimte een boek te lezen of te mediteren. (vaak is het door de verslaving toch weer de pc waar ik achter kruip) Ik heb een pesthekel aan harde geluiden daar waar ik het minst kan verwachten, ware het niet dat dit appartement erg gehorig is. De onderbuurvrouw zingt. Haar voorganger speelde darts. In mijn vorige appartement werd ik 's elke avond en -nacht begroet door een buurman met zijn hardstylemuziek.

quote:
en daar ook in geloofde,
Omdat ik door mensen geleid werd die mijn levensstijl anders bevonden dat het hunne.
quote:
maar door die therapie wel ineens het gevoel had ik wil gewoon helemaal niet veel sociaal contact?
Omdat ik, als ik alleen ben, pas echt tot mijn rust kom, en daarnaast niet het perfecte beeld van een ander over mij hoef na te jagen.

[ Bericht 1% gewijzigd door Metalfrost op 28-04-2018 23:25:39 ]
geeninspiratie1235zondag 29 april 2018 @ 00:20
quote:
7s.gif Op zaterdag 28 april 2018 22:59 schreef Metalfrost het volgende:

Omdat ik nu begeleid woon en ik stoor me aan de mensen die over de vloer komen. Ik heb zoiets van, laat me met rust, dan presteer ik beter. Maar nee, ze moeten hun uren vol maken.

Maar dat zijn ook wel specifieke mensen, hulpverleners. Zoals je zegt ze moeten hun uren volmaken. Ik zou ook geen hulpverleners over de vloer willen hebben.

quote:
Ik ben 10 jaar lang gepest.
Hierdoor mezelf ook weer 10 jaar op een zolderkamer geÔsoleerd van de buitenwereld, en een computerverslaving ontwikkeld. Daar in 2007 professionele hulp bij gezocht.

Voor het sociale isolement in 2012-2013 in therapie geweest. Daar een hoop van geleerd. Echter, ik werd er persoonlijk niet socialer van. Ik hield me het liefst nog steeds afzijdig. Dus ik ging ervan uit dat de therapie weinig geholpen had. Er speelden nog een aantal andere factoren mee, maar deze laat ik voor het niet hoeven neer te plempen van mijn levensverhaal, even buiten vizier.

In tussentijd het professionele contact voor mijn computerverslaving voortgezet. Op een gegeven moment in contact gekomen met een manspersoon die me telkens uit mijn comfortzone wilde halen. Dit 3 jaar geprobeerd, het is hem niet gelukt.

Het afgelopen jaar heb ik een therapie gevolgd, die de emotie wegneemt van gebeurtenissen. Dit heet EMDR. Ik heb er onwijs veel aan gehad. De contactpersoon van de verslavingshulp was erop tegen dat ik het zou volgen. Een van de redenen waarom ik geen contact meer met hem heb.

Echter, de hoogte in sociale omgang met mensen, blijft. De angst van vroeger zat 'm in het vermijden. Vermijden van groepen studenten, jongeren in de winkel, schoolpleinen, mensen uit het verleden. Qua emotie, allemaal weg. Ik heb zelfs een goed gesprek met de pester gehad over vroeger. Ik kan nu gewoon naar de winkel zonder te denken dat iemand me uit gaat lachen.

Maar, nog steeds, zit ik het liefst alleen in mijn appartement in een stille ruimte een boek te lezen of te mediteren. (vaak is het door de verslaving toch weer de pc waar ik achter kruip) Ik heb een pesthekel aan harde geluiden daar waar ik het minst kan verwachten, ware het niet dat dit appartement erg gehorig is. De onderbuurvrouw zingt. Haar voorganger speelde darts. In mijn vorige appartement werd ik 's elke avond en -nacht begroet door een buurman met zijn hardstylemuziek.

Vervelend dat je lang bent gepest. Ben zelf ook erg lang gepest om allerlei dingen die allemaal later door mijzelf weg te relativeren waren. Is dat bij jou ook gelukt? Goed zeg dat je hebt gepraat met een van die pesters. Dat is goed van je en goed dat het bij heeft gedragen aan de verwerking, heb zelf niet met echt die pesters gepraat, wel een meisje dat meeliep maar eigenlijk niet de veroorzaker was. Maar zou wel graag een reŁnie wllen. Als ze nog steeds pesters zijn, zou dat me niet meer uitmaken denk ik. Aanhoudende geluiden zijn gewoon irritant, als je al zenuwachtig bent word je daar gewoon gestoord van, denk dat dit voor de meesten wel zo is, je kunt er even tegen en dan is er een grens bereikt, vooral met harde muziek en zingen/neuriŽn

EMDR lijkt me best wel eng. Als de emotie bij herinneringen weggaat, is dat niet heel vreemd? Heb je dan niet het gevoel alsof je een deel van jezelf bent kwijtgeraakt?

quote:
Omdat ik door mensen geleid werd die mijn levensstijl anders bevonden dat het hunne.

Omdat ik, als ik alleen ben, pas echt tot mijn rust kom, en daarnaast niet het perfecte beeld van een ander over mij hoef na te jagen.

Ja, dat is ook mijn grootste obstakel wat betreft sociaal contact. de verwachtingen van anderen en dat ik daar bijna nooit aan kan voldoen.

[ Bericht 0% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 29-04-2018 00:26:06 ]
Lunatiekzondag 29 april 2018 @ 05:59
quote:
0s.gif Op zondag 29 april 2018 00:20 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

Ja, dat is ook mijn grootste obstakel wat betreft sociaal contact. de verwachtingen van anderen en dat ik daar bijna nooit aan kan voldoen.
Dat heeft dus niks te maken met introvert zijn. Je hebt gewoon een sociale angststoornis. Therapie wel bij angststoornissen, niet bij introversie (want dat is geen stoornis). Je kunt dus van dat obstakel verlost worden en gewoon je extraverte zelf zijn.
Metalfrostzondag 29 april 2018 @ 09:05
quote:
0s.gif Op zondag 29 april 2018 00:20 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Maar dat zijn ook wel specifieke mensen, hulpverleners. Zoals je zegt ze moeten hun uren volmaken. Ik zou ook geen hulpverleners over de vloer willen hebben.
Lastig parket inderdaad. Vooral als ze op allerlei manieren me extraverter proberen te maken.

quote:
[..]

Vervelend dat je lang bent gepest. Ben zelf ook erg lang gepest om allerlei dingen die allemaal later door mijzelf weg te relativeren waren. Is dat bij jou ook gelukt?
Nee, daar heeft therapie me mee geholpen. Zelf relativeren kon niet omdat ik er te diep in zat.
quote:
Goed zeg dat je hebt gepraat met een van die pesters. Dat is goed van je en goed dat het bij heeft gedragen aan de verwerking, heb zelf niet met echt die pesters gepraat, wel een meisje dat meeliep maar eigenlijk niet de veroorzaker was. Maar zou wel graag een reŁnie wllen.
Als ze nog steeds pesters zijn, zou dat me niet meer uitmaken denk ik.
Dus je hebt een rottijd achter de rug en je wilt herinnerd worden aan die rottijd?
quote:
Aanhoudende geluiden zijn gewoon irritant, als je al zenuwachtig bent word je daar gewoon gestoord van, denk dat dit voor de meesten wel zo is, je kunt er even tegen en dan is er een grens bereikt, vooral met harde muziek en zingen/neuriŽn
Inderdaad ja. De grens met de luide muziek was in elk geval wel duidelijk. Ik moest op mijn bank slapen 's nachts om niet debet te zijn aan een slechte nachtrust door buurman (mijn slaapkamer grensde aan zijn huiskamer). Over het dartgetik van de vorige buurman zijn er gesprekken geweest. Toen puntje bij paaltje kwam zei hij dat ik moest inleveren op zijn gedrag naar het darten. Ja dikke doei. Daarnaast zei hij dat ie me van de trap af zou willen gooien, omdat ik tegengeluiden gaf toen ik dartgetik hoorde. Ik heb daar melding van gemaakt naar de begeleiding, maar degene naar wie ik die melding deed, vond het kennelijk niet zo belangrijk en had de melding niet doorgegeven aan zijn superieur.

quote:
EMDR lijkt me best wel eng. Als de emotie bij herinneringen weggaat, is dat niet heel vreemd?
Je kunt de herinnering nog wel ophalen, maar de factor stress (stress en trauma in het algemeen) is weg. De emotie dekt de lading niet meer van de herinnering. Het is nu , 'gewoon', een herinnering.
quote:
Heb je dan niet het gevoel alsof je een deel van jezelf bent kwijtgeraakt?
Nee, want uit de gedachte en de herinnering kan nog steeds lering getrokken worden. Ik weet nog steeds wat de gedachte aan vroeger voorheen met me deed.
Maar, ja, het is wel een vreemd iets inderdaad. Het uitleggen van het hoe en waarom, daar had zelfs de therapeute moeite mee.
quote:
[..]

Ja, dat is ook mijn grootste obstakel wat betreft sociaal contact. de verwachtingen van anderen en dat ik daar bijna nooit aan kan voldoen.
Ik heb er een kunst van gemaakt om het me pas voor te stellen als ik die persoon in het echt zie, die de verwachting voor me heeft klaarstaan. Pas dan laat ik die gedachten toe.
Aan de andere kant geeft dit ook enorme stress als ik die persoon weer zie.
loginwithyournogginzondag 29 april 2018 @ 16:35
Is het zoiets?

overstimulation-accomplished.jpg
Lunatiekzondag 29 april 2018 @ 16:55
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 16:35 schreef loginwithyournoggin het volgende:
Is het zoiets?

[ afbeelding ]
Meer dit:

09_09_10.jpg
Tuned22zondag 29 april 2018 @ 16:57
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 16:55 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Meer dit:

[ afbeelding ]
Sint Bernards O+
loginwithyournogginzondag 29 april 2018 @ 17:02
Ik moet even puzzelen. waar is zijn hoofd, links of rechts :D
Tuned22zondag 29 april 2018 @ 17:04
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 16:35 schreef loginwithyournoggin het volgende:
Is het zoiets?

[ afbeelding ]
Volgens mij is het een combinatie van allerlei factoren. En een vicieuze cirkel van zelfbevestiging.
Ben er vrij zeker van dat als TS bijv. dit leest https://www.psyq.nl/perso(...)oonlijkheidsstoornis hij zich er ook in zal herkennen. En zo kun je blijven beredeneren wat het probleem is... tot aan je dood :{
Terwijl je zelf de regie moet zien te nemen en je geluk niet af moet laten hangen van het oordeel en / of gedrag van anderen.
Tuned22zondag 29 april 2018 @ 17:05
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 17:02 schreef loginwithyournoggin het volgende:
Ik moet even puzzelen. waar is zijn hoofd, links of rechts :D
Het zijn er 4 :)
loginwithyournogginzondag 29 april 2018 @ 17:08
Mijn software herkent 1 kat.
diginoob2woensdag 2 mei 2018 @ 19:54
Het feit dat er nooit topics geopend worden door extraverten die zo graag introvert willen zijn omdat dat volgens hun de norm is, geeft wel aan dat er iets aan de hand is.
diginoob2woensdag 2 mei 2018 @ 19:55
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:50 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Ergens wel lekker denk ik, als je je daar zo heerlijk vrij in voelt. Maar goed, elk ogenschijnlijk voordeel heeft ook altijd weer z'n keerzijdes.
Welke keerzijde zou dat nou hebben?
Aansteker707woensdag 2 mei 2018 @ 20:02
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 19:55 schreef diginoob2 het volgende:
Welke keerzijde zou dat nou hebben?
Al die betrokkenheid bij sociale drama, bestaande uit 'gelul', 'een naam hebben' die moet worden hoog gehouden, status, verwachtingen. Een extraverte persoon, is ergens ook een magneet voor allerlei mensen. En die schudt je niet zomaar even van je af.

Kortom: gebondenheid. Gebondenheid maakt ook minder vrij. Dat is de keerzijde. En het voordeel van een relatief introvert leven is minder gebondenheid, en daarmee meer vrijheid. Al zullen velen dat zelf niet inzien helaas.

[ Bericht 7% gewijzigd door Aansteker707 op 02-05-2018 20:08:48 ]
Drieklankwoensdag 2 mei 2018 @ 21:03
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 19:54 schreef diginoob2 het volgende:
Het feit dat er nooit topics geopend worden door extraverten die zo graag introvert willen zijn omdat dat volgens hun de norm is, geeft wel aan dat er iets aan de hand is.
Extraverten openen topics over niet alleen kunnen zijn en worden veroordeeld met termen als "dramaqueen", "slet", "babbelziek" en "doe eens rustig", toch? ;)
Drieklankwoensdag 2 mei 2018 @ 21:11
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 20:02 schreef Aansteker707 het volgende:

En het voordeel van een relatief introvert leven is minder gebondenheid, en daarmee meer vrijheid. Al zullen velen dat zelf niet inzien helaas.
Wat mij betreft is die vrijheid een geschenk van de duivel. Het lijkt fantastisch om met niemand rekening te hoeven houden, om te kunnen doen en laten wat je wil, maar word je daar gelukkig van?

Juist als je afhankelijk bent van anderen en anderen van jou, word je gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en om je tijd optimaal te benutten. :)

(Per ongeluk dubbel gepost, sorry)
DoubleDipwoensdag 2 mei 2018 @ 21:23
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:11 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Wat mij betreft is die vrijheid een geschenk van de duivel. Het lijkt fantastisch om met niemand rekening te hoeven houden, om te kunnen doen en laten wat je wil, maar word je daar gelukkig van?

Juist als je afhankelijk bent van anderen en anderen van jou, word je gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en om je tijd optimaal te benutten. :)

(Per ongeluk dubbel gepost, sorry)
Zou je liever extravert zijn? Of vind je het wel goed zo?
Aansteker707woensdag 2 mei 2018 @ 21:35
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:11 schreef Drieklank het volgende:
Wat mij betreft is die vrijheid een geschenk van de duivel. Het lijkt fantastisch om met niemand rekening te hoeven houden, om te kunnen doen en laten wat je wil, maar word je daar gelukkig van?

Juist als je afhankelijk bent van anderen en anderen van jou, word je gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en om je tijd optimaal te benutten.

(Per ongeluk dubbel gepost, sorry)
Dat is een 'het gras is groener bij de ander'-gedachte. In de praktijk heeft alles gewoonz'n plus en z'n minpunten. Dat dingen 'beter' of 'slechter' zouden zijn is niet meer dan een denkbeeld in de mind.
Drieklankwoensdag 2 mei 2018 @ 23:26
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:23 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Zou je liever extravert zijn? Of vind je het wel goed zo?
Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed of ik introvert of extravert ben. Ik heb duidelijke kenmerken van beiden. Het kan zijn dat ik een extravert ben die door omstandigheden een teruggetrokken bestaan is gaan leiden of een introvert ben die heel sociaal heeft leren zijn.

Ik ben in ieder geval niet iemand die "het wel goed vind zo". Ik ben kritisch op mezelf en neem feedback van anderen serieus, zodat ik het beste uit mezelf kan halen en voor anderen ook de beste persoon ben die ik kan zijn.

quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:35 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Dat is een 'het gras is groener bij de ander'-gedachte. In de praktijk heeft alles gewoonz'n plus en z'n minpunten. Dat dingen 'beter' of 'slechter' zouden zijn is niet meer dan een denkbeeld in de mind.
Ik kan niet ontkennen dat ik door die gedachte beÔnvloed wordt, daar heb je gelijk in. In het kader van voordelen en nadelen is er ook de gedachte "pick your poison" en het is afhankelijk van je karakter welke nadelen je het meest dragelijk vind en dus het beste bij je passen.

[ Bericht 16% gewijzigd door Drieklank op 02-05-2018 23:35:51 ]
Fien7dinsdag 8 januari 2019 @ 14:36
- Voor petities en enquetes mag je een mail sturen naar forum@fok.nl -

[ Bericht 42% gewijzigd door STING op 08-01-2019 15:15:26 ]
dagobertE6vrijdag 8 februari 2019 @ 12:30
Denken dat een docu gebaseerd is op 100% waarheid :')
Avicii kon toch ook stoppen met zijn carriere en een normaal kantoorbaan doen zoals elk van ons?
Jardisvrijdag 8 februari 2019 @ 12:45
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 12:30 schreef dagobertE6 het volgende:
Denken dat een docu gebaseerd is op 100% waarheid :')
Avicii kon toch ook stoppen met zijn carriere en een normaal kantoorbaan doen zoals elk van ons?
Niet echt als je allerlei contracten hebt. Honderdduizenden mensen staan te wachten op jou.

Een heel groot feest met tientallen DJ's met als hoofd artiest Avicii. Nou, er komen 100.000 mensen op af. Avicii meldt zich ziek en de waarde van het feest is met 50% gedaald. Of te wel, afblazen is dan ook een overweging waard.

Echt, er wordt zo'n gruwelijk druk op zulke mensen gelegd door keiharde managers etc., en hij was natuurlijk al zeer introvert.

Leuke docu. Had een feestje verwacht met leuke muziek, maar achter de schermen is het gewoon niet altijd leuk.
dagobertE6maandag 11 februari 2019 @ 08:16
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 12:45 schreef Jardis het volgende:

[..]

Niet echt als je allerlei contracten hebt. Honderdduizenden mensen staan te wachten op jou.

Een heel groot feest met tientallen DJ's met als hoofd artiest Avicii. Nou, er komen 100.000 mensen op af. Avicii meldt zich ziek en de waarde van het feest is met 50% gedaald. Of te wel, afblazen is dan ook een overweging waard.

Echt, er wordt zo'n gruwelijk druk op zulke mensen gelegd door keiharde managers etc., en hij was natuurlijk al zeer introvert.

Leuke docu. Had een feestje verwacht met leuke muziek, maar achter de schermen is het gewoon niet altijd leuk.
Het is echt niet van de ene dag op de ander gebeurd.
En hij kan ook gewoon nee zeggen.
Genoeg Avicii's de hem zo een twee kunnen vervangen.

Tja wel hard maar hoe kan je het zo ver laten komen dat je je polsen doorsnijdt vraag ik mij af.
Justinnmaandag 11 februari 2019 @ 13:08
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch. Het wordt hier al gauw in extremiteiten getrokken, waar volgens mij andere problematiek een veel grotere rol speelt dan je introverte eigenschap.

Goed, extraverte personen krijgen energie van gezelschap, bij introverte personen andersom. In beide gevallen kan je zelf toch de balans zoeken? Dat is voor beide uitersten even van belang. Als introvert moet je op school en werk enigszins kunnen samenwerken en zoek je daarbuiten rust. Als extravert zal een weekend/vakantie alleen doorbrengen weer een zuigend effect hebben en zal je veel/constant bezig zijn met het zoeken van gezelschap. Dat is in beide gevallen echt prima te managen. Aangezien het uitersten zijn, is het zoeken van die balans per persoon verschillend. Bij Avicii was die balans structureel voor hem niet gezond.

Wanneer je denkt dat je je als introvert constant moet voordoen als extravert in deze maatschappij, speelt er imo ook iets anders. Ik zie dan een gebrek aan zelfvertrouwen. Bedrijfsuitjes en borrels worden vaak als voorbeeld aangehaald. Dat het gezelschap vermoeiend is zal wel, maar de echte reden is dat je er gewoonweg geen zin in hebt omdat het als verplichting wordt gezien waar je geen controle over hebt. Extraverte personen hebben daar net zo vaak geen zin in. Kom voor jezelf op en doe het dan ook gewoon niet in plaats van in je schulpje te blijven klagen en je te verbergen achter een introvert karakter.
TATWmaandag 11 februari 2019 @ 19:46
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 13:08 schreef Justinn het volgende:
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch. Het wordt hier al gauw in extremiteiten getrokken, waar volgens mij andere problematiek een veel grotere rol speelt dan je introverte eigenschap.

Goed, extraverte personen krijgen energie van gezelschap, bij introverte personen andersom. In beide gevallen kan je zelf toch de balans zoeken? Dat is voor beide uitersten even van belang. Als introvert moet je op school en werk enigszins kunnen samenwerken en zoek je daarbuiten rust. Als extravert zal een weekend/vakantie alleen doorbrengen weer een zuigend effect hebben en zal je veel/constant bezig zijn met het zoeken van gezelschap. Dat is in beide gevallen echt prima te managen. Aangezien het uitersten zijn, is het zoeken van die balans per persoon verschillend. Bij Avicii was die balans structureel voor hem niet gezond.

Wanneer je denkt dat je je als introvert constant moet voordoen als extravert in deze maatschappij, speelt er imo ook iets anders. Ik zie dan een gebrek aan zelfvertrouwen. Bedrijfsuitjes en borrels worden vaak als voorbeeld aangehaald. Dat het gezelschap vermoeiend is zal wel, maar de echte reden is dat je er gewoonweg geen zin in hebt omdat het als verplichting wordt gezien waar je geen controle over hebt. Extraverte personen hebben daar net zo vaak geen zin in. Kom voor jezelf op en doe het dan ook gewoon niet in plaats van in je schulpje te blijven klagen en je te verbergen achter een introvert karakter.

Ik vind dit wel erg kort door de bocht. Het is niet alsof het simpelweg afzeggen van (bijvoorbeeld) borrels zonder gevolgen is.

Als jij bijvoorbeeld wilt slagen als fiscalist/jurist op een groot advocatenkantoor, kun je je echt niet zo opstellen. Dit terwijl je als introvert persoon wel degelijk over de kwaliteiten (en ambities) kunt beschikken om op een dergelijk niveau te werken.

En juist in dat soort situaties begint een schoen te wringen.
Hennomaandag 11 februari 2019 @ 23:59
Ik ben er ook zo eentje die liever in een hoekje aan allerlei ideeŽn werkt, maar enorm slecht is in ze verkopen. Dat is soms wel frustrerend bij bijvoorbeeld vergaderingen waarin dingen besloten worden en de mensen met de grootste bek vaker gelijk krijgen.
Gelukkig heb ik wel het idee dat mensen me waarderen om mijn kennis en gecalculeerdheid, dat is ook vaak genoeg uitgesproken (mensen soms op hun bek zien gaan omdat ze eerst doen en dan eventueel pas denken helpt ook wel).

Krijg soms ook wel het commentaar dat ik zo weinig praat, maar dat is vooral bij mensen die ik nog niet goed ken en die zelf de neiging hebben om het hoogste woord te hebben. Uit eten gaan met een select groepje mensen die ik al wat langer ken en me goed liggen vind ik daarentegen het leukste wat er is, dat je bijvoorbeeld op het werk met een aantal mensen een avondje ergens spare ribs gaat wegwerken, kan ik echt van genieten en naartoe leven, biertje erbij, beetje praten. Maar goed, dat zijn dus niet de mensen die overal een grap van proberen te maken en mensen constant proberen te 'roasten', dergelijke kutlui ben ik al genoeg tegengekomen op school en kan ik (en wil ik dus) totaal niet mee omgaan.

Volle kroegen en van die verjaardagen met een hoop aangetrouwde lui en stapels kleine kinderen kan je me ook geen plezier mee doen, maar volgens mij beperkt die mening zich niet alleen tot de introverten :')

quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 19:46 schreef TATW het volgende:

[..]

Ik vind dit wel erg kort door de bocht. Het is niet alsof het simpelweg afzeggen van (bijvoorbeeld) borrels zonder gevolgen is.
Klopt, je gaat dan snel bekend staan als die ene party pooper die nooit meegaat naar borrels of uitjes, dat verandert vaak ook de sociale omgang op het werk zelf, al dan niet onbewust... terwijl je dan wel betrokken moet zijn bij wat er gebeurt. Ik laat me zelf nog weleens overhalen om toch mee te gaan ergens naar toe terwijl ik stiekem liever direct naar huis was gegaan, maar heb er dan geen moeite meer mee om dan na 1 of 2 drankjes alsnog vroeg af te taaien en de rest van de avond voor mezelf te hebben... en de andere keren dat je gewoon niet gaat vallen dan niet meer zo op omdat je toch af en toe je kop even laat zien. Goed compromis, iedereen tevreden, het zijn ook vaak de lange bijeenkomsten die me nekken, uurtje na werktijd chillen is nog wel gezellig. Voorkomt trouwens ook dat je te zat wordt :D

[ Bericht 2% gewijzigd door Henno op 12-02-2019 00:23:03 ]
Hennodinsdag 12 februari 2019 @ 00:44
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 08:16 schreef dagobertE6 het volgende:

[..]

Het is echt niet van de ene dag op de ander gebeurd.
En hij kan ook gewoon nee zeggen.
Genoeg Avicii's de hem zo een twee kunnen vervangen.

Tja wel hard maar hoe kan je het zo ver laten komen dat je je polsen doorsnijdt vraag ik mij af.
Je eerste zin zegt het al, zoiets sluipt erin, tot het moment dat je er niet meer makkelijk aan kan onttrekken (je bent immers nu de hoofdact, mag je met een goed verhaal komen), maar dit het liefst wel zou willen. Net zoals bijvoorbeeld een burnout ook niet opeens ontstaat. En nee zeggen is vooral makkelijk voor assertieve mensen, niet iedereen is dat nu eenmaal, zijn misschien wat onzekerder en vinden het moeilijk om soms mensen te moeten afwijzen omdat ze het idee hebben dat mensen daardoor minder over hen denken. Dat is ook vaak hoe werkstress erger wordt, teveel andere mensen het naar de zin willen maken omdat je aardig gevonden wil worden, je voortdurend laten onderbreken door anderen zodat jij die toffe peer bent die altijd anderen helpt, maar daardoor je eigen werk niet af komt en je daar gefrustreerder en gefrustreerder over raakt, etc... terwijl mensen je vaak juist meer respecteren als je duidelijk je grenzen aangeeft, maar zo zie je dat niet.
Zoiets kan je niet zomaar veranderen, dat heeft ook te maken met je karakter.
Justinndinsdag 12 februari 2019 @ 08:49
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 19:46 schreef TATW het volgende:

[..]

Ik vind dit wel erg kort door de bocht. Het is niet alsof het simpelweg afzeggen van (bijvoorbeeld) borrels zonder gevolgen is.

Als jij bijvoorbeeld wilt slagen als fiscalist/jurist op een groot advocatenkantoor, kun je je echt niet zo opstellen. Dit terwijl je als introvert persoon wel degelijk over de kwaliteiten (en ambities) kunt beschikken om op een dergelijk niveau te werken.

En juist in dat soort situaties begint een schoen te wringen.
a. Dat een borrel energie kost voor de introverte persoon maakt het niet per definitie een niet leuke activiteit voor hem/haar.
b. Dat een borrel energie oplevert voor een extraverte persoon maakt het niet per definitie een leuke activiteit voor hem/haar.

Dat vind ik de denkfout hier. En dat is nou juist mijn punt, waarom zou een sociaal verplichte borrel alleen een 'probleem' zijn voor introverte personen? Het is niet per definitie zo dat extraverte personen borrels altijd leuk vinden hoor. Wat ik zo kort door de bocht vind, is dat hier een gedachtegang wordt geprojecteerd dat een extraverte persoon iedere vorm van gezelschap leuk vindt. Dat is totaal niet waar.

Ik ben zelf meer introvert dan extravert. Ik voel me het meest op me gemak alleen en gezelschap kost me altijd wat energie. Dat betekent niet dat ik gezelschap niet leuk vind ůf zelfs ontwijk. Ik heb een redelijk vlotte babbel en ben assertief. Contact leggen (bij voorkeur 1 op 1) is voor mij geen probleem en levert veel op. Ondanks dat het me energie kost, heeft het ook wel z'n voordelen. Althans zo heb ik dat de laatste 10 jaar geleerd. De compromis die ik maak is dat er een zekere rustperiode tegenover MOET staan. Een moment van bezinning zeg maar.

De belangrijkste competentie om de balans te vinden is dat je je grenzen aan kunt geven en -waar nodig- voor jezelf op komt. DŠt was imo Avicii's echte primaire probleem, en niet zozeer het feit dat hij introvert was in een rol die beter past bij een extravert (optredend DJ).

[ Bericht 1% gewijzigd door Justinn op 12-02-2019 09:16:10 ]
Chiadinsdag 12 februari 2019 @ 08:52
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 13:08 schreef Justinn het volgende:
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch. Het wordt hier al gauw in extremiteiten getrokken, waar volgens mij andere problematiek een veel grotere rol speelt dan je introverte eigenschap.

Goed, extraverte personen krijgen energie van gezelschap, bij introverte personen andersom. In beide gevallen kan je zelf toch de balans zoeken? Dat is voor beide uitersten even van belang. Als introvert moet je op school en werk enigszins kunnen samenwerken en zoek je daarbuiten rust. Als extravert zal een weekend/vakantie alleen doorbrengen weer een zuigend effect hebben en zal je veel/constant bezig zijn met het zoeken van gezelschap. Dat is in beide gevallen echt prima te managen. Aangezien het uitersten zijn, is het zoeken van die balans per persoon verschillend. Bij Avicii was die balans structureel voor hem niet gezond.

Wanneer je denkt dat je je als introvert constant moet voordoen als extravert in deze maatschappij, speelt er imo ook iets anders. Ik zie dan een gebrek aan zelfvertrouwen. Bedrijfsuitjes en borrels worden vaak als voorbeeld aangehaald. Dat het gezelschap vermoeiend is zal wel, maar de echte reden is dat je er gewoonweg geen zin in hebt omdat het als verplichting wordt gezien waar je geen controle over hebt. Extraverte personen hebben daar net zo vaak geen zin in. Kom voor jezelf op en doe het dan ook gewoon niet in plaats van in je schulpje te blijven klagen en je te verbergen achter een introvert karakter.
Eens wel. Het is niet alsof elke vorm van sociaal contact energie uit een introvert zuigt en een extravert onuitputtelijk is zo lang er voldoende menselijke prikkels zijn. Voor elk mens is een balans vinden tussen energiebronnen en energievreters van belang.

Per definitie alles waarvan je denkt dat het je energie gaat kosten vermijden is sowieso geen oplossing. Bovendien is het niet zo zwartwit. Op een borrel kun je ook zorgen dat je 1 op 1 gesprekjes aanknoopt bijvoorbeeld. En ja, in een drukke week kun je er best een keer eentje skippen. Er zit nog heel wat tussen standaard elke borrel van begin tot eind bijwonen en er bijna nooit zijn.
diginoob2zaterdag 16 februari 2019 @ 08:56
Of wat dachten jullie van de 'lunchtafel' op het werk. Dat je ergens werkt waar standaard iedereen 'gezellig' met zijn allen aan ťťn tafel zit tijdens de pauzes. En dat wordt als pluspunt in de vacature gezet.

Er staat nooit in de vacature: Hier kun je lekker rustig werken. Hier heb je een kantoor voor jezelf. Hier staat de radio altijd uit. Hier geen verplichte vrijdagmiddagborrels. Hier is een stilteruimte waar je naartoe kunt.

Dus de algehele veronderstelling is toch dat iedereen dat soort poeha hartstikke leuk vindt.

Ik probeer mijn ruimte zoveel mogelijk te nemen door bijvoorbeeld te vragen of ik ergens alleen kan zitten en dat ik me dan veel beter kan concentreren of door in de pauze in mijn eentje een stuk te gaan wandelen (niemand komt ook van zijn kont af in de pauzes), maar ik weet wel zeker dat me dat niet in dank wordt afgenomen. Promotie is dan toch voor die persoon die zijn tijd heeft verknoeid met praatjes bij de koffieautomaat. Dus ik vind het niet makkelijk om te doen.
diginoob2zaterdag 16 februari 2019 @ 08:58
En die videoschermen die werkelijk OVERAL opduiken + takkeherrie word ik ook gestoord van: bij de huisarts, de tandarts, in de bus, de fysio, de sportschool, de supermarkt overal schermen en muziek, ik zou maar een minuutje overgeleverd zijn aan mijn eigen gedachten! Ik vind het daardoor heel onprettig om te moeten wachten in een wachtkamer. Ik loop buiten de hele dag maar met oordoppen en koptelefoon rond en zonnebril onderhand.
Lunatiekzaterdag 16 februari 2019 @ 09:12
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 februari 2019 08:49 schreef Justinn het volgende:

[..]

a. Dat een borrel energie kost voor de introverte persoon maakt het niet per definitie een niet leuke activiteit voor hem/haar.
b. Dat een borrel energie oplevert voor een extraverte persoon maakt het niet per definitie een leuke activiteit voor hem/haar.

Dat vind ik de denkfout hier. En dat is nou juist mijn punt, waarom zou een sociaal verplichte borrel alleen een 'probleem' zijn voor introverte personen? Het is niet per definitie zo dat extraverte personen borrels altijd leuk vinden hoor. Wat ik zo kort door de bocht vind, is dat hier een gedachtegang wordt geprojecteerd dat een extraverte persoon iedere vorm van gezelschap leuk vindt. Dat is totaal niet waar.
Het gaat niet om "leuk vinden". Het gaat erom dat wanneer een introvert iemand naar een borrel gaat, dat consequenties heeft: het kost energie. Je wordt er moe van. En dus moet je daarna weer opladen en kun je geen andere dingen doen die ook energie kosten. Het is dus een afweging: ga ik naar de borrel of doe ik dat andere, of zelfs: heb ik na de borrel voldoende tijd om weer op te laden?
Als de borrel als leuk wordt ervaren weegt dat misschien op tegen de halve volgende dag voor pampus liggen en het bezoek aan schoonma overslaan. Op het moment dat de leuke borrel betekent dat je 's avonds chagrijnig bent tegen je kinderen en je niet toekomt aan je echtelijke plichten wordt het een ander verhaal.
Lunatiekzaterdag 16 februari 2019 @ 09:23
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 13:08 schreef Justinn het volgende:
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch.
De maatschappij is een stuk extraverter geworden sinds ca. 1990. Er is steeds meer een nadruk komen te liggen op het waarderen van extraverte eigenschappen, zoals jezelf verkopen en werken in "creatieve, dynamische" omgevingen. Flexwerken vraagt om voortdurend onderhandelen, agile scrum ook. Met het "verhaal" van een bedrijf willen managers dat iedereen klantcontact heeft en zich presenteert.
Stilte raakt uit de gratie. Zelfs in bibliotheken is het niet meer stil.
nickhguitarzaterdag 16 februari 2019 @ 09:34
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 08:56 schreef diginoob2 het volgende:
Of wat dachten jullie van de 'lunchtafel' op het werk. Dat je ergens werkt waar standaard iedereen 'gezellig' met zijn allen aan ťťn tafel zit tijdens de pauzes. En dat wordt als pluspunt in de vacature gezet.

Er staat nooit in de vacature: Hier kun je lekker rustig werken. Hier heb je een kantoor voor jezelf. Hier staat de radio altijd uit. Hier geen verplichte vrijdagmiddagborrels. Hier is een stilteruimte waar je naartoe kunt.

Dus de algehele veronderstelling is toch dat iedereen dat soort poeha hartstikke leuk vindt.

Ik probeer mijn ruimte zoveel mogelijk te nemen door bijvoorbeeld te vragen of ik ergens alleen kan zitten en dat ik me dan veel beter kan concentreren of door in de pauze in mijn eentje een stuk te gaan wandelen (niemand komt ook van zijn kont af in de pauzes), maar ik weet wel zeker dat me dat niet in dank wordt afgenomen. Promotie is dan toch voor die persoon die zijn tijd heeft verknoeid met praatjes bij de koffieautomaat. Dus ik vind het niet makkelijk om te doen.
Godver, zelden zo'n spot-on post gelezen. Heel herkenbaar.
DesertGloryzaterdag 16 februari 2019 @ 10:34
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 08:56 schreef diginoob2 het volgende:
Of wat dachten jullie van de 'lunchtafel' op het werk. Dat je ergens werkt waar standaard iedereen 'gezellig' met zijn allen aan ťťn tafel zit tijdens de pauzes. En dat wordt als pluspunt in de vacature gezet.

Er staat nooit in de vacature: Hier kun je lekker rustig werken. Hier heb je een kantoor voor jezelf. Hier staat de radio altijd uit. Hier geen verplichte vrijdagmiddagborrels. Hier is een stilteruimte waar je naartoe kunt.

Dus de algehele veronderstelling is toch dat iedereen dat soort poeha hartstikke leuk vindt.

Ik probeer mijn ruimte zoveel mogelijk te nemen door bijvoorbeeld te vragen of ik ergens alleen kan zitten en dat ik me dan veel beter kan concentreren of door in de pauze in mijn eentje een stuk te gaan wandelen (niemand komt ook van zijn kont af in de pauzes), maar ik weet wel zeker dat me dat niet in dank wordt afgenomen. Promotie is dan toch voor die persoon die zijn tijd heeft verknoeid met praatjes bij de koffieautomaat. Dus ik vind het niet makkelijk om te doen.
Maar is dit wel echt zo?

Want wat jij omschrijft, herken ik wel, maar dat kan zich ook in meerdere vormen uiten.

Ik moet met lunch bijvoorbeeld ook echt even naar buiten. Soms alleen, soms met collega's van andere afdelingen waar ik u.h.v. mijn vorige functie een goede band mee heb. Collega's uit mijn huidige unit gaan vaak met elkaar lunchen in het restaurant.

Toch heb ik totaal niet het gevoel dat dit ooit mijn promotie in de weg zal staan, en heb ik het idee dat iedereen mijn keuze respecteert.

Het is namelijk ook maar net hoe je het brengt. Als je niet inmengt in de pauzes, moet je ervoor zorgen dat je buiten de pauzes wat betrokkenheid en persoonlijke interesse richting collega's uit. Dan krijgen ze immers niet het idee dat het iets persoonlijks is of dat je geen leuk persoon bent, maar beseffen ze dat jij dat looprondje buiten gewoon nodig hebt omdat het bij jou past.

Terwijl ik ook collega's ken die ook niet mee gaan binnen lunchen, maar zich tijdens werk ook gigantisch afstandelijk opstellen. Dat gaat voor scheve gezichten zorgen.

Maar ik herken helemaal niet als je op werk wbt. pauze een beetje je eigen koers vaart, dat je dan per definitie buitenspel wordt gezet.
Morriganzaterdag 16 februari 2019 @ 15:28
Ik herken het totaal niet, maar dat komt doordat ik zelf bij een grote verzekeraar werk, dus dat zal sowieso anders zijn dan wanneer je bij een klein kantoortje werkt.

edit: Volgens mij val ik in herhaling :@
Chiazaterdag 16 februari 2019 @ 15:49
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 09:12 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Het gaat niet om "leuk vinden". Het gaat erom dat wanneer een introvert iemand naar een borrel gaat, dat consequenties heeft: het kost energie. Je wordt er moe van. En dus moet je daarna weer opladen en kun je geen andere dingen doen die ook energie kosten. Het is dus een afweging: ga ik naar de borrel of doe ik dat andere, of zelfs: heb ik na de borrel voldoende tijd om weer op te laden?
Als de borrel als leuk wordt ervaren weegt dat misschien op tegen de halve volgende dag voor pampus liggen en het bezoek aan schoonma overslaan. Op het moment dat de leuke borrel betekent dat je 's avonds chagrijnig bent tegen je kinderen en je niet toekomt aan je echtelijke plichten wordt het een ander verhaal.
Dan stel je het dus weer heel zwart wit, jammer.
quote:
of zelfs: heb ik na de borrel voldoende tijd om weer op te laden?
Hoezo 'zelfs'? dat is gewoon plannen en prioriteiten stellen, vrij normaal.
Chiazaterdag 16 februari 2019 @ 15:57
Een goed artikel wat betreft het borrelgebeuren: https://www.businessinsid(...)icht-niet-gaan-leuk/
JdeMolzaterdag 16 februari 2019 @ 16:13
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 15:57 schreef Chia het volgende:
Een goed artikel wat betreft het borrelgebeuren: https://www.businessinsid(...)icht-niet-gaan-leuk/
Vooral de laatste regel is treffend: 'neem het niet zo serieus' :D

Iedereen zou gewoon de vrijheid moeten hebben om te doen wat hij / zij wil of juist niet wil. Al die verplichtingen bllll :r
geeninspiratie1235zondag 17 februari 2019 @ 10:17
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 08:58 schreef diginoob2 het volgende:
En die videoschermen die werkelijk OVERAL opduiken + takkeherrie word ik ook gestoord van: bij de huisarts, de tandarts, in de bus, de fysio, de sportschool, de supermarkt overal schermen en muziek, ik zou maar een minuutje overgeleverd zijn aan mijn eigen gedachten! Ik vind het daardoor heel onprettig om te moeten wachten in een wachtkamer. Ik loop buiten de hele dag maar met oordoppen en koptelefoon rond en zonnebril onderhand.
Ik vind het 10x erger om overal waar je komt onbekende andere mensen te horen krijsen/schreeuwen persoonlijk. Bij muziek is er nog moeite gedaan om het aangenaam te laten klinken en het te laten voldoen aan een kwaliteits standaard.

[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 17-02-2019 11:58:26 ]
Justinnmaandag 18 februari 2019 @ 16:18
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 09:23 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

De maatschappij is een stuk extraverter geworden sinds ca. 1990. Er is steeds meer een nadruk komen te liggen op het waarderen van extraverte eigenschappen, zoals jezelf verkopen en werken in "creatieve, dynamische" omgevingen. Flexwerken vraagt om voortdurend onderhandelen, agile scrum ook. Met het "verhaal" van een bedrijf willen managers dat iedereen klantcontact heeft en zich presenteert.
Stilte raakt uit de gratie. Zelfs in bibliotheken is het niet meer stil.
Mwa, is dat wel echt zo? Voor werk en school zal het in het 90% van de gevallen verplicht zijn om (regelmatig) samen te werken. Dat was vroeger ook zo, en daar dien je als introvert de balans in te vinden. Dat kan je jammer en vervelend vinden, maar een stukje aanpassingsvermogen lijkt me vrij gezond. Als je iets wilt bereiken is het aangaan van sociale contacten simpelweg een must.

Ik vind de maatschappij juist veel geschikter voor de introvert dan 10-20 jaar geleden. We communiceren meer dan ooit online (social media) i.p.v. face-to-face. Vermaak vindt meer thuis plaats, thuiswerken doet z'n intrede of werken met oordopjes in is toegestaan. Dat laatste was 20 jaar geleden echt ongehoord. Zelfstandig online leren wordt ook steeds populairder. Met dingen als online seminars is het niet nodig je sociaal op te moeten stellen.

De maatschappij is inderdaad wel complexer, chaotischer en gehaaster geworden. Ik kan me er wel iets bij voorstellen dat deze drukte meer stress op levert bij introverte personen. Gelukkig heb je redelijk goed zelf in de hand hoe je daarmee om gaat.

Ik heb als introvert een baan in een extraverte omgeving. Ik vind het werk geweldig, maar het kost me soms veel energie. Door een dag minder te gaan werken, heb ik hierin voor mij de perfecte balans gevonden. Het is allemaal echt niet zo zwart/wit als wordt gesteld hier.
Lunatiekmaandag 18 februari 2019 @ 16:26
quote:
0s.gif Op maandag 18 februari 2019 16:18 schreef Justinn het volgende:

[..]

Mwa, is dat wel echt zo?
Ja dat is echt zo. Daar is onderzoek naar gedaan. Zie het boek Stil van Susan Cain.
https://www.bol.com/nl/p/stil/9200000025901216/
Het gaat trouwens niet om jouw jeugd maar een omslag die er al voor de oorlog was en zich door blijft zetten.

Bedenk ook eens dat kantoren een ontwikkeling hebben meegemaakt en dat de huidige plek een flexplek is die significant kleiner is conform ARBO dan ca. 15 jaar terug. Wat betekent dat mensen dichter op elkaar zitten en elke dag met andere mensen moeten socialisen.
Zomaar-een-Chineesvrijdag 15 maart 2019 @ 22:13
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 11:08 schreef Ruislip het volgende:
[..]

Klopt.

Daarnaast is het voor extraverte mensen (in onze maatschappij) normaal om hun extraverte voorkeuren aan meer introverte mensen op te leggen.

Zoals die ene extraverte collega die constant met allerlei idiote ideeŽn komt waar ik niet op zit te wachten (vlog maken van de werkdag, personeelsuitje met allerlei interactieve dingen in plaats van gewoon een pizza'tje eten). En als je dit dan niet leuk vindt en er geen zin in hebt, ben jij de boosdoener.

Tegenwoordig mag je mensen met geen vinger meer ongewenst aanraken, maar jouw ideeŽn / levensstijl en voorkeuren als extravert persoon aan een introvert persoon opleggen is op de een of andere manier sociaal nog steeds geaccepteerd.
Als introvert persoon ben je wel verplicht om mee te doen wanneer je niet raar aangekeken wilt worden. Hoe ongelijk en raar dit ook is. Vrouwen verwachten ook dat mannen extravert zijn en levendig anders ben je maar een nerd in hun ogen. Je wordt zelfs sociaal afgestraft. Ik kan hier wel wat verhalen over neerpennen waarbij ik totaal geen touw kan vastknopen waar ik in vredesnaam de fout inging door alleen met mijn eigen zaken te bemoeien. Behalve dat ik 'introvert' ben. Ik heb geen antwoord hierop waar deze sociale dynamiek goed voor is in evolutionair-psychologisch opzicht. De extraverte mensen kunnen hun vervelende zelve zijn. Een introvert niet. Ook denk ik te merken dat de meeste extraverte mensen uit onzekerheid maar een heel eind slap lullen over niets. Alleen om maar wat te zeggen te hebben. Ik vind ze curieus. En toch worden zij vooral door vrouwen meer geaccepteerd.

[ Bericht 6% gewijzigd door Zomaar-een-Chinees op 15-03-2019 22:20:57 ]
AlwaysHappyvrijdag 15 maart 2019 @ 22:42
quote:
1s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:13 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
[..]

Als introvert persoon ben je wel verplicht om mee te doen wanneer je niet raar aangekeken wilt worden. Hoe ongelijk en raar dit ook is. Vrouwen verwachten ook dat mannen extravert zijn en levendig anders ben je maar een nerd in hun ogen. Je wordt zelfs sociaal afgestraft. Ik kan hier wel wat verhalen over neerpennen waarbij ik totaal geen touw kan vastknopen waar ik in vredesnaam de fout inging door alleen met mijn eigen zaken te bemoeien. Behalve dat ik 'introvert' ben. Ik heb geen antwoord hierop waar deze sociale dynamiek goed voor is in evolutionair-psychologisch opzicht. De extraverte mensen kunnen hun vervelende zelve zijn. Een introvert niet. Ook denk ik te merken dat de meeste extraverte mensen uit onzekerheid maar een heel eind slap lullen over niets. Alleen om maar wat te zeggen te hebben. Ik vind ze curieus. En toch worden zij vooral door vrouwen meer geaccepteerd.
Zat vrouwen die juist introverte jongens leuker vinden.

En ook zat extraverte mensen die gewoon erg gezellig zijn/mooi karakter hebben.
Zomaar-een-Chineesvrijdag 15 maart 2019 @ 22:45
quote:
7s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:42 schreef AlwaysHappy het volgende:
[..]

Zat vrouwen die juist introverte jongens leuker vinden.

En ook zat extraverte mensen die gewoon erg gezellig zijn/mooi karakter hebben.
Jij bent een man.
AlwaysHappyvrijdag 15 maart 2019 @ 22:46
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:45 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
[..]

Jij bent een man.
Ja, goede observatie :+ . Dus?
Zomaar-een-Chineesvrijdag 15 maart 2019 @ 22:49
quote:
17s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:46 schreef AlwaysHappy het volgende:
[..]

Ja, goede observatie :+ . Dus?
Het kan mannen niets schelen of een vrouw introvert extravert borderline is met autisme en een grote hang naar aandacht. Die lul wilt erin. Omgekeerd is maar de vraag. En uit ervaring zie ik dat vrouwen veel kieskeuriger zijn. In t kort, je politiek correcte antwoord slaat eigenlijk nergens op. Het staat alleen aanneembaar en mooi.
black-soldiervrijdag 15 maart 2019 @ 22:53
quote:
1s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:49 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
[..]

Het kan mannen niets schelen of een vrouw introvert extravert borderline is met autisme en een grote hang naar aandacht. Die lul wilt erin. Omgekeerd is maar de vraag. En uit ervaring zie ik dat vrouwen veel kieskeuriger zijn. In t kort, je politiek correcte antwoord slaat eigenlijk nergens op. Het staat alleen aanneembaar en mooi.
_O-

Incorrect. Ik zal meteen de benen nemen als ze borderline heeft.

Don't stick your dick in crazy
AlwaysHappyvrijdag 15 maart 2019 @ 22:54
quote:
1s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:49 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
[..]

In t kort, je politiek correcte antwoord slaat eigenlijk nergens op. Het staat alleen aanneembaar en mooi.
Dankjewel O+ O+

Sorry dat mijn mening niet aansluit bij je vooroordelen naar vrouwen toe. En dat is ook meteen de laatste anti vrouwen uitspraak, deal? ^O^
Zomaar-een-Chineesvrijdag 15 maart 2019 @ 22:55
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:53 schreef black-soldier het volgende:
[..]

_O-

Incorrect. Ik zal meteen de benen nemen als ze borderline heeft.

Don't stick your dick in crazy
Nee, ik zei kappen.

[ Bericht 14% gewijzigd door AlwaysHappy op 15-03-2019 22:56:09 ]
LittleBrowniemaandag 18 maart 2019 @ 14:09
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:45 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Jij bent een man.
En toch klopt het wel wat hij zegt. Zeg ik als vrouw zijnde.
Zomaar-een-Chineesdinsdag 19 maart 2019 @ 13:12
quote:
14s.gif Op maandag 18 maart 2019 14:09 schreef LittleBrownie het volgende:

[..]

En toch klopt het wel wat hij zegt. Zeg ik als vrouw zijnde.
'zat vrouwen' is wel zeer positief bekeken.

Ik zei een tijd geleden tegen een begeleidster dat ik een knappe jongen ken die wonder boven wonder geen enkele meisje met hem wil. We noemen hem allemaal stile. Zij: ja daar heb je het al.
LittleBrowniedinsdag 19 maart 2019 @ 13:16
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:12 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

'zat vrouwen' is wel zeer positief bekeken.

Ik zei een tijd geleden tegen een begeleidster dat ik een knappe jongen ken die wonder boven wonder geen enkele meisje met hem wil. We noemen hem allemaal stile. Zij: ja daar heb je het al.
En daardoor concludeer jij dat het zeer positief bekeken is? Ik ken zat vrouwen die liever een introvertere partner zoeken
needlesslylargeroddinsdag 19 maart 2019 @ 13:35
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:12 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

'zat vrouwen' is wel zeer positief bekeken.

Ik zei een tijd geleden tegen een begeleidster dat ik een knappe jongen ken die wonder boven wonder geen enkele meisje met hem wil. We noemen hem allemaal stile. Zij: ja daar heb je het al.
Misschien is die gast onzeker en straalt ie dat uit. Niets is een grotere afknapper dan een laag zelfbeeld hebben uitstralen.
Zomaar-een-Chineesdinsdag 19 maart 2019 @ 13:37
quote:
14s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:16 schreef LittleBrownie het volgende:

[..]

En daardoor concludeer jij dat het zeer positief bekeken is? Ik ken zat vrouwen die liever een introvertere partner zoeken
Voor die begeleidster was de oorzaak klaar als wat blijkbaar. Maar ik bedoelde ook dat ik dit meer heb gezien. Vrouwen vinden stille mannen maar raar blijkbaar.
Rose_Reddinsdag 19 maart 2019 @ 13:44
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:37 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Voor die begeleidster was de oorzaak klaar als wat blijkbaar. Maar ik bedoelde ook dat ik dit meer heb gezien. Vrouwen vinden stille mannen maar raar blijkbaar.
Nee man, de meeste vrouwen kleppen genoeg voor 2, die hebben niet eens door dat je niks zegt.
AlwaysHappydinsdag 19 maart 2019 @ 13:54
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:37 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]
Vrouwen vinden stille mannen maar raar blijkbaar.
Ik zou het eerder zo zeggen: ''sommige vrouwen vinden stille mannen maar raar blijkbaar''. Het is niet zo zwart/wit dat alle vrouwen zo denken imo, iedere vrouw heeft immers een andere smaak. Ik ken ook wat mensen die niks moeten hebben van spruitjes. Wil niet meteen zeggen dat iedereen op aarde niks moet hebben van spruitjes O+

En er zit inderdaad ook een verschil tussen gewoon stil/introvert (waar het topic om gaat) zijn & iemand die een laag zelfbeeld (hoge onzekerheid) heeft.
Bill_Hilliedinsdag 19 maart 2019 @ 13:54
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:44 schreef Rose_Red het volgende:

[..]

Nee man, de meeste vrouwen kleppen genoeg voor 2, die hebben niet eens door dat je niks zegt.
Klopt best praktisch...als introvert zelf heb ik zelf wat meer met vrouwen die extravert zijn. Kan soms wat vermoeiend zijn, maar de ander houdt wel lekker het gesprek gaande. Hoef je alleen maar te luisteren (of doen alsof).
LittleBrowniedinsdag 19 maart 2019 @ 13:58
quote:
17s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:54 schreef AlwaysHappy het volgende:

[..]

Ik zou het eerder zo zeggen: ''sommige vrouwen vinden stille mannen maar raar blijkbaar''. Het is niet zo zwart/wit dat alle vrouwen zo denken imo, iedere vrouw heeft immers een andere smaak. Ik ken ook wat mensen die niks moeten hebben van spruitjes. Wil niet meteen zeggen dat iedereen op aarde niks moet hebben van spruitjes O+

En er zit inderdaad ook een verschil tussen gewoon stil/introvert (waar het topic om gaat) zijn & iemand die een laag zelfbeeld (hoge onzekerheid) heeft.
Precies dit idd. En stil zijn kan opzich ook mysterieus werken :Y (wat ook aantrekkelijk kan zijn)
Chiadinsdag 19 maart 2019 @ 13:59
Veel introverten houden juist wel van diepgaande 1-op-1 gesprekken en zijn in het juiste gezelschap bepaald niet stil of teruggetrokken. Een ander kenmerk is goed kunnen luisteren (en dus niet hoeven doen alsof).

Een sociaal incapabele stille Willie zijn heeft dus vrij weinig met introversie te maken.
AlwaysHappydinsdag 19 maart 2019 @ 14:00
quote:
14s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:59 schreef Chia het volgende:
Veel introverten houden juist wel van diepgaande 1-op-1 gesprekken en zijn in het juiste gezelschap bepaald niet stil of teruggetrokken. Een ander kenmerk is goed kunnen luisteren (en dus niet hoeven doen alsof).

Alsof je mij beschrijft O+ Maar klopt wat je zegt ja.
Zomaar-een-Chineesdinsdag 19 maart 2019 @ 14:05
quote:
2s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 13:58 schreef LittleBrownie het volgende:

[..]

Precies dit idd. En stil zijn kan opzich ook mysterieus werken :Y (wat ook aantrekkelijk kan zijn)
Alleen als de jongen Chad of Chad-lite is zeker :+

Waarom zou een vrouw hedendaags fysiek onnaantrekkelijke stille man aandacht geven terwijl zij meestal meerdere opties heeft?
LittleBrowniedinsdag 19 maart 2019 @ 14:05
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:05 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Alleen als de jongen Chad of Chad-lite is zeker :+
Jouw aannames :')

Nee.
Zomaar-een-Chineesdinsdag 19 maart 2019 @ 14:07
quote:
2s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:05 schreef LittleBrownie het volgende:7

[..]

Jouw aannames :')

Nee.
Observaties.

Als je introvert bent wordt je altijd overstemt. Probeer maar eens voor de gein.
LittleBrowniedinsdag 19 maart 2019 @ 14:13
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:07 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Observaties.

Als je introvert bent wordt je altijd overstemt. Probeer maar eens voor de gein.
Ik ben zelf introvert en heb daar niet perse last van 1-op-1. In groepen komt het me wel eens voor.

Waar vrouwen (en ook mannen) van afknappen is vooral onzekerheid en dat staat, wat AlwaysHappy zei, los van introversie.

Ik vind dat je een zeer zwart/witte mening hebt :o
needlesslylargeroddinsdag 19 maart 2019 @ 14:13
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:07 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Observaties.

Als je introvert bent wordt je altijd overstemt. Probeer maar eens voor de gein.
Onzin.
TaMiekedinsdag 19 maart 2019 @ 14:15
Zelfs in groepen zijn er altijd mede introverte mensen. Die gewoon opzoeken zodat je wel fatsoenlijke gesprekken kan voeren ;)
Rose_Reddinsdag 19 maart 2019 @ 14:20
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:05 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Alleen als de jongen Chad of Chad-lite is zeker :+

Waarom zou een vrouw hedendaags fysiek onnaantrekkelijke stille man aandacht geven terwijl zij meestal meerdere opties heeft?
Wie is Chad nou toch? Ik ben ook lelijk, zeg ook niet heel veel maar aandacht van vrouwen ben ik nooit tekort gekomen.
needlesslylargeroddinsdag 19 maart 2019 @ 14:26
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:20 schreef Rose_Red het volgende:

[..]

Wie is Chad nou toch? Ik ben ook lelijk, zeg ook niet heel veel maar aandacht van vrouwen ben ik nooit tekort gekomen.
Chad is een meme-benaming voor een gozer die het stereotype alfa-mannetje representeert. Het is iets dat incels als excuus gebruiken voor waarom ze altijd alleen zullen blijven.
AlwaysHappydinsdag 19 maart 2019 @ 14:28
Het lijkt me verstandig als we wat terug cirkelen naar het originele onderwerp. Introvert zijn in een extraverte maatschappij. Het gaat nu toch weer langzaam off-topic en ik wil het liefst niet gaan verwijderen hier. Chads, zwart/wit uitspraken over vrouwen hoeven hier niet besproken te worden. Deal? O+
Zomaar-een-Chineesdinsdag 19 maart 2019 @ 14:40
On-topic. De mens blijft over het algemeen een sociaal dier. Socializen maakt bekend en dit is zeer belangrijk heb ik geleerd. Als je liever op jezelf bent of gewoon zeer verlegen en liever op de achtergrond blijft. Kent men dit vaak als een negatieve persoonlijke eigenschap aan. Ik wilde als introvert mensen niets tekort doen maar omdat ik vaak stil ben dachten mensen dat ik mij te goed voelde. En dan gaan ze jou nog harder negeren. Toen ik dit bezefte was echt zo'n wtf moment. Ik herken dit ook met mijn buren. Je moet ze hoe dan ook blijven opzoeken en praatjes maken. Daar voelt niet perse ik me er goed bij maar zij wel. Waarom weet ik niet.

Daarom zei ik, elke introverte type wordt altijd overstemt. Stil zijn is als geen beweging ofzo. En wel beweging wordt gezien als positief.

[ Bericht 3% gewijzigd door AlwaysHappy op 19-03-2019 15:28:46 ]
LittleBrowniedinsdag 19 maart 2019 @ 14:53
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:40 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
On-topic. De mens blijft over het algemeen een sociaal dier. Socializen maakt bekend en dit is zeer belangrijk he. Heb Ik geleerd. Als je liever op jezelf bent of gewoon zeer verlegen en liever op de achtergrond blijft. Kent men dit vaak als een negatieve persoonlijke eigenschap aan. Ik wilde als introvert mensen niets tekort doen maar omdat ik vaak stil ben dachten mensen dat ik mij te goed voelde. En dan gaan ze jou nog harder negeren. Toen ik dit besefte was echt zo'n wtf moment. Ik herken dit ook met mijn buren. Je moet ze hoe dan ook blijven opzoeken en praatjes maken. Daar voelt niet perse ik me er goed bij maar zij wel. Waarom weet ik niet.

Daarom zei ik, elke introverte type wordt altijd overstemt. Stil zijn is als geen beweging ofzo. En wel beweging wordt gezien als positief.
Introverten socializen ook. En als introvert word je niet altijd overstemt.

Ik denk dat er bij jou andere dingen spelen, maar dat is offtopic

[ Bericht 2% gewijzigd door AlwaysHappy op 19-03-2019 15:29:43 ]
Bill_Hilliedinsdag 19 maart 2019 @ 14:57
Als introvert zijn er voor- en nadelen, maar die zal je ook wel hebben als dat je extravert bent. Wat hier eerder al werd aangegeven...dat mensen die introvert zijn wel weer van wat diepere een-op-een-gesprekken houden, daar herken ik mij wel in. In een groep vind ik dat persoonlijk lastig, ongemakkelijk, maar een-op-een kan ik ineens wel eens wat (onbeheersbaar) doorratelen :P
Mr.Noodledinsdag 19 maart 2019 @ 15:52
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 14:40 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
On-topic. De mens blijft over het algemeen een sociaal dier. Socializen maakt bekend en dit is zeer belangrijk heb ik geleerd. Als je liever op jezelf bent of gewoon zeer verlegen en liever op de achtergrond blijft. Kent men dit vaak als een negatieve persoonlijke eigenschap aan. Ik wilde als introvert mensen niets tekort doen maar omdat ik vaak stil ben dachten mensen dat ik mij te goed voelde. En dan gaan ze jou nog harder negeren. Toen ik dit bezefte was echt zo'n wtf moment. Ik herken dit ook met mijn buren. Je moet ze hoe dan ook blijven opzoeken en praatjes maken. Daar voelt niet perse ik me er goed bij maar zij wel. Waarom weet ik niet.

Daarom zei ik, elke introverte type wordt altijd overstemt. Stil zijn is als geen beweging ofzo. En wel beweging wordt gezien als positief.
Er is niet iemand die 100% introvert of 100% extrovert is. Mensen hebben van beide eigenschappen wel wat. Alleen de verhoudingen liggen bij ťťn ieder wat anders.

Qua persoonlijkheid kan een introvert best sociaal zijn en een goed gevormde mening vormen jegens een extravert, dat kan best wel verhitte discussies opleveren, maar mensen die onzeker zijn, laten zich overstemmen. Geloof me een goed geÔnformeerde introvert wint het van iemand (met weinig woorden) die alleen maar kan schreeuwen en onzin kan uitkramen.

Ik kan prima om gaan met "Extraverte" en "Introverte" mensen, waarom omdat ik geleerd met die mensen om te gaan door mensen te analyseren. En dat komt gewoon neer om met veel verschillende mensen communiceren cq. samen te werken door de jaren heen. En zelf bewust zijn van je non-verbale en verbale communicatie naar persoonlijkheden. Op een gegeven moment vormen die "People-skills" en kun je vrij snel aanvoelen hoe iemand is.

Soms kun je je zelf zijn, wat prima werkt bij de ene collega, maar bij de andere collega moet je je een beetje provoceren om dingen gedaan te krijgen (dit voelt onnatuurlijk en kost meer energie). Ondanks dat het dan onnatuurlijk voelt moet je voor jezelf een goed idee hebben wat je met je actie wil bereiken en dat mag vanuit iemand die introvert is wel een stukje meer eigen "egoÔsme" naar boven komen, omdat de introvert van nature al redelijk veel voor anderen doet, zonder dat mensen het direct opmerken. Als je wil dat mensen je erkennen, moet je een beetje "aandacht" vragen :W en dat gaat tegen de natuur in voor iemand die voor het grootste deel introvert is.
needlesslylargeroddinsdag 19 maart 2019 @ 16:09
quote:
7s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 15:52 schreef Mr.Noodle het volgende:
Ondanks dat het dan onnatuurlijk voelt moet je voor jezelf een goed idee hebben wat je met je actie wil bereiken en dat mag vanuit iemand die introvert is wel een stukje meer eigen "egoÔsme" naar boven komen, omdat de introvert van nature al redelijk veel voor anderen doet, zonder dat mensen het direct opmerken. Als je wil dat mensen je erkennen, moet je een beetje "aandacht" vragen en dat gaat tegen de natuur in voor iemand die voor het grootste deel introvert is.
Goede observatie! Ik merk als introvert dat ik in een groep met introverte mensen minder moeite heb om mezelf te laten gelden dan in een groep met extraverte mensen. Ik denk dat dit komt doordat extraverte mensen meer 'filler' als gespreksstof gebruiken en introverte mensen wat directer zijn. In dat soort situaties zuigt het wel dat je je als introvert moet gaan aanpassen aan deze conversatiestijl en niet andersom...
Mr.Noodledinsdag 19 maart 2019 @ 16:23
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 16:09 schreef needlesslylargerod het volgende:

[..]

Goede observatie! Ik merk als introvert dat ik in een groep met introverte mensen minder moeite heb om mezelf te laten gelden dan in een groep met extraverte mensen. Ik denk dat dit komt doordat extraverte mensen meer 'filler' als gespreksstof gebruiken en introverte mensen wat directer zijn. In dat soort situaties zuigt het wel dat je je als introvert moet gaan aanpassen aan deze conversatiestijl en niet andersom...
Als ik een vergadering moet leiden geef ik introverte mensen de ruimte om iets te zeggen, omdat ik weet dat ze best wel over dingen nagedacht hebben, maar niet altijd even uitgesproken zijn. Dan lijkt het even alsof ik je "middelpunt van de aandacht" geef maar dat is puur om iedereen te kans te geven om hun idee of hun mening te geven en daarbij moet ik extraverten afkappen omdat ze soms zo'n lang van stof zijn. Iemand die mensenkennis heeft weet hoe die bepaalde mensen moet triggeren, motiveren, provoceren en in te dammen indien nodig en dat heeft puur met begrip te maken van iemand anders zijn persoonlijkheid.
needlesslylargeroddinsdag 19 maart 2019 @ 16:30
quote:
7s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 16:23 schreef Mr.Noodle het volgende:
Als ik een vergadering moet leiden geef ik introverte mensen de ruimte om iets te zeggen, omdat ik weet dat ze best wel over dingen nagedacht hebben, maar niet altijd even uitgesproken zijn. Dan lijkt het even alsof ik je "middelpunt van de aandacht" geef maar dat is puur om iedereen te kans te geven om hun idee of hun mening te geven en daarbij moet ik extraverten afkappen omdat ze soms zo'n lang van stof zijn. Iemand die mensenkennis heeft weet hoe die bepaalde mensen moet triggeren, motiveren, provoceren en in te dammen indien nodig en dat heeft puur met begrip te maken van iemand anders zijn persoonlijkheid.
Hoe kap jij extraverte personen af dan, tijdens zo'n vergadering?
Mr.Noodledinsdag 19 maart 2019 @ 16:36
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2019 16:30 schreef needlesslylargerod het volgende:

[..]

Hoe kap jij extraverte personen af dan, tijdens zo'n vergadering?
Simpel, vergaderingen staan max voor een uur ingepland (want ik heb een hekel aan lang vergaderen). De voorzitter van de vergadering, stuurt te conversaties, dus omwille van de tijd en te bespreken onderwerpen (uit de agenda), kun je iemand afkappen (maak je punt!) als die teveel tijd inneemt. Prima te doen als twee mensen een andere mening hebben. Je geeft elkaar ongeveer even veel de tijd.