abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_178791793
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 12:14 schreef Aansteker707 het volgende:
Als introvert zijn je ware, innerlijke karakter weerspiegelt: ^O^

Als het het resultaat is van remmingen, angsten, onzekerheden: work on the shop!
Ik heb het afgelopen half jaar een intense therapie achter de rug die me op emotioneel vlak erg vooruit heeft geholpen. Ik dacht altijd die angsten, remmingen en onzekerheden me hielden waar ik was. Echter nu, ben ik er achter gekomen dat het uiteindelijk mijn persoonlijkheid betreft.
En ja, dat kan ik niet veranderen, tenzij ik toneel ga spelen. En dan zou ik acteerlessen moeten volgen.
Google is your friend, abuse your friends
pi_178792126
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 14:07 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Mensen die niet begrijpen hoe je in elkaar zit, wat je kan en wat je nodig hebt om goed te functioneren. Anderzijds: proberen om te voldoen aan de gestelde verwachtingen en tegen een muur aanlopen.
Het voorbeeld dat je geeft is inderdaad niet zo aardig van je collega's. Het kan ook anders.

De lunchpauze breng ik vaak liever alleen door, maar toch vragen collega's iedere dag of ik mee wil en vinden ze het gezellig als ik er wel bij ben, maar het hoeft niet. Als iedereen in vergadering druk met elkaar in discussie gaat en ik er niet tussen kom, dan geven ze me toch altijd een moment waarop ik mijn verhaal mag doen waar anderen ook echt naar luisteren.

Als ik met oordopjes werk (om muziek te luisteren) vinden ze het prima en als ik er tussen uit piep bij een borrel of een teamuitje is er ook niemand die er wat van zegt. Ik merk ook niet dat ik er minder door gewaardeerd word of dat ik minder zeggenschap heb.

Dus...er is wel werk te vinden met collega's die aardiger voor je zijn. :P

Of is er niet tenminste 1 persoon op je werk bij wie je aan kan geven waar je tegen aan loopt en kunt vragen om je te helpen?
pi_178792381
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 15:53 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Het voorbeeld dat je geeft is inderdaad niet zo aardig van je collega's. Het kan ook anders.

De lunchpauze breng ik vaak liever alleen door, maar toch vragen collega's iedere dag of ik mee wil en vinden ze het gezellig als ik er wel bij ben, maar het hoeft niet. Als iedereen in vergadering druk met elkaar in discussie gaat en ik er niet tussen kom, dan geven ze me toch altijd een moment waarop ik mijn verhaal mag doen waar anderen ook echt naar luisteren.

Als ik met oordopjes werk (om muziek te luisteren) vinden ze het prima en als ik er tussen uit piep bij een borrel of een teamuitje is er ook niemand die er wat van zegt. Ik merk ook niet dat ik er minder door gewaardeerd word of dat ik minder zeggenschap heb.

Dus...er is wel werk te vinden met collega's die aardiger voor je zijn. :P

Of is er niet tenminste 1 persoon op je werk bij wie je aan kan geven waar je tegen aan loopt en kunt vragen om je te helpen?
Fijn dat je collega's bereid zijn om rekening met je te houden zonder dat je er buiten valt. Mijn ervaring is helaas anders, maar ik ben het eens dat er plekken moeten zijn waar het wel gewoon moet kunnen. Overigens ging ik wel altijd mee lunchen en had ik daar geen bezwaar tegen, maar het verdere gezeur mbt 'sociaal' doen was ik vrij snel zat.

Dat laatste is helaas niet het geval. Ik heb wel gevraagd hoe ik het eea moest aanpakken maar werd er niet veel wijzer van. Later is het wel verbeterd mede door mijn eigen inzet, maar als ik nog een keer tegen zoiets aanloop wordt het denk ik tijd voor iets anders. Wil best moeite doen, maar als je elke keer tegen een muur op loopt houdt het een keer op.
pi_178793007
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 16:07 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Fijn dat je collega's bereid zijn om rekening met je te houden zonder dat je er buiten valt. Mijn ervaring is helaas anders, maar ik ben het eens dat er plekken moeten zijn waar het wel gewoon moet kunnen. Overigens ging ik wel altijd mee lunchen en had ik daar geen bezwaar tegen, maar het verdere gezeur mbt 'sociaal' doen was ik vrij snel zat.

Dat laatste is helaas niet het geval. Ik heb wel gevraagd hoe ik het eea moest aanpakken maar werd er niet veel wijzer van. Later is het wel verbeterd mede door mijn eigen inzet, maar als ik nog een keer tegen zoiets aanloop wordt het denk ik tijd voor iets anders. Wil best moeite doen, maar als je elke keer tegen een muur op loopt houdt het een keer op.
Ik kan me voorstellen dat je er een keer klaar mee bent ja. Ik bedoel trouwens niet alleen feedback vragen over hoe je het beter aan kunt pakken, wat wel heel goed van je is, maar vooral ook iemand vinden die voor jou op wil komen in groepssituaties.

Wat misschien ook uitmaakt, is in hoeverre je genteresseerd bent in je collega's. Ik bedoel, als je weinig hebt met voetbal, formule 1 racen en nieuwe Iphones, maar dat is het enige waar je collega's over kunnen praten, dan is het niet gek dat je wat stiller en meer teruggetrokken bent dan de rest.

Wat zou kunnen helpen, als je nog eens van baan wisselt, is solliciteren met de gedachte dat je kennis gaat maken en dat je wil kijken of je bij elkaar past, zodat je meteen open en eerlijk durft te zijn over wie je bent en wat je wil, in plaats van dat je een toneelstuk voordraagt waarbij je je voordoet als de ideale kandidaat om die baan te krijgen.
pi_178793925
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 16:48 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Ik kan me voorstellen dat je er een keer klaar mee bent ja. Ik bedoel trouwens niet alleen feedback vragen over hoe je het beter aan kunt pakken, wat wel heel goed van je is, maar vooral ook iemand vinden die voor jou op wil komen in groepssituaties.
Ben assertief genoeg hoor, alleen het is fijn als mensen begrijpen dat ik niet altijd zin heb ik zinloze praatjes en bedrijfsuitjes. Vrees dat ik de eerste paar jaar het spelletje mee moet gaan spelen. Als starter heb je weinig te eisen op dat punt.

quote:
Wat misschien ook uitmaakt, is in hoeverre je genteresseerd bent in je collega's. Ik bedoel, als je weinig hebt met voetbal, formule 1 racen en nieuwe Iphones, maar dat is het enige waar je collega's over kunnen praten, dan is het niet gek dat je wat stiller en meer teruggetrokken bent dan de rest.
Dit speelde ook mee ja. Ze zeiden toen dat ik bij andere collega's moest gaan zitten. Leuk idee, maar daar had ik dus ook vrij weinig mee.

quote:
Wat zou kunnen helpen, als je nog eens van baan wisselt, is solliciteren met de gedachte dat je kennis gaat maken en dat je wil kijken of je bij elkaar past, zodat je meteen open en eerlijk durft te zijn over wie je bent en wat je wil, in plaats van dat je een toneelstuk voordraagt waarbij je je voordoet als de ideale kandidaat om die baan te krijgen.
Dit zou ik persoonlijk niet doen. Je wilt jezelf niet in de voet schieten. Je kan best aangeven dat je goed begeleid wilt worden of iets, maar hier over beginnen lijkt me niet slim.
pi_178794904
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 april 2018 15:29 schreef Metalfrost het volgende:


Ik heb het afgelopen half jaar een intense therapie achter de rug die me op emotioneel vlak erg vooruit heeft geholpen. Ik dacht altijd die angsten, remmingen en onzekerheden me hielden waar ik was. Echter nu, ben ik er achter gekomen dat het uiteindelijk mijn persoonlijkheid betreft.
En ja, dat kan ik niet veranderen, tenzij ik toneel ga spelen. En dan zou ik acteerlessen moeten volgen.
Interessant, hoe was je er dan achter gekomen dat het 100% zeker niet met angst enz te maken had?
Of beter gezegd wat maakte dat je de echte waarheid blijkbaar daarvoor steeds had ontkend voor jezelf en daar ook in geloofde, maar door die therapie wel ineens het gevoel had ik wil gewoon helemaal niet veel sociaal contact?
pi_178799997
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 april 2018 18:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Interessant, hoe was je er dan achter gekomen dat het 100% zeker niet met angst enz te maken had?
Omdat ik nu begeleid woon en ik stoor me aan de mensen die over de vloer komen. Ik heb zoiets van, laat me met rust, dan presteer ik beter. Maar nee, ze moeten hun uren vol maken.

quote:
Of beter gezegd wat maakte dat je de echte waarheid blijkbaar daarvoor steeds had ontkend voor jezelf
Ik ben 10 jaar lang gepest.
Hierdoor mezelf ook weer 10 jaar op een zolderkamer gesoleerd van de buitenwereld, en een computerverslaving ontwikkeld. Daar in 2007 professionele hulp bij gezocht.

Voor het sociale isolement in 2012-2013 in therapie geweest. Daar een hoop van geleerd. Echter, ik werd er persoonlijk niet socialer van. Ik hield me het liefst nog steeds afzijdig. Dus ik ging ervan uit dat de therapie weinig geholpen had. Er speelden nog een aantal andere factoren mee, maar deze laat ik voor het niet hoeven neer te plempen van mijn levensverhaal, even buiten vizier.

In tussentijd het professionele contact voor mijn computerverslaving voortgezet. Op een gegeven moment in contact gekomen met een manspersoon die me telkens uit mijn comfortzone wilde halen. Dit 3 jaar geprobeerd, het is hem niet gelukt.

Het afgelopen jaar heb ik een therapie gevolgd, die de emotie wegneemt van gebeurtenissen. Dit heet EMDR. Ik heb er onwijs veel aan gehad. De contactpersoon van de verslavingshulp was erop tegen dat ik het zou volgen. Een van de redenen waarom ik geen contact meer met hem heb.

Echter, de hoogte in sociale omgang met mensen, blijft. De angst van vroeger zat 'm in het vermijden. Vermijden van groepen studenten, jongeren in de winkel, schoolpleinen, mensen uit het verleden. Qua emotie, allemaal weg. Ik heb zelfs een goed gesprek met de pester gehad over vroeger. Ik kan nu gewoon naar de winkel zonder te denken dat iemand me uit gaat lachen.

Maar, nog steeds, zit ik het liefst alleen in mijn appartement in een stille ruimte een boek te lezen of te mediteren. (vaak is het door de verslaving toch weer de pc waar ik achter kruip) Ik heb een pesthekel aan harde geluiden daar waar ik het minst kan verwachten, ware het niet dat dit appartement erg gehorig is. De onderbuurvrouw zingt. Haar voorganger speelde darts. In mijn vorige appartement werd ik 's elke avond en -nacht begroet door een buurman met zijn hardstylemuziek.

quote:
en daar ook in geloofde,
Omdat ik door mensen geleid werd die mijn levensstijl anders bevonden dat het hunne.
quote:
maar door die therapie wel ineens het gevoel had ik wil gewoon helemaal niet veel sociaal contact?
Omdat ik, als ik alleen ben, pas echt tot mijn rust kom, en daarnaast niet het perfecte beeld van een ander over mij hoef na te jagen.

[ Bericht 1% gewijzigd door Metalfrost op 28-04-2018 23:25:39 ]
Google is your friend, abuse your friends
pi_178801411
quote:
7s.gif Op zaterdag 28 april 2018 22:59 schreef Metalfrost het volgende:

Omdat ik nu begeleid woon en ik stoor me aan de mensen die over de vloer komen. Ik heb zoiets van, laat me met rust, dan presteer ik beter. Maar nee, ze moeten hun uren vol maken.

Maar dat zijn ook wel specifieke mensen, hulpverleners. Zoals je zegt ze moeten hun uren volmaken. Ik zou ook geen hulpverleners over de vloer willen hebben.

quote:
Ik ben 10 jaar lang gepest.
Hierdoor mezelf ook weer 10 jaar op een zolderkamer gesoleerd van de buitenwereld, en een computerverslaving ontwikkeld. Daar in 2007 professionele hulp bij gezocht.

Voor het sociale isolement in 2012-2013 in therapie geweest. Daar een hoop van geleerd. Echter, ik werd er persoonlijk niet socialer van. Ik hield me het liefst nog steeds afzijdig. Dus ik ging ervan uit dat de therapie weinig geholpen had. Er speelden nog een aantal andere factoren mee, maar deze laat ik voor het niet hoeven neer te plempen van mijn levensverhaal, even buiten vizier.

In tussentijd het professionele contact voor mijn computerverslaving voortgezet. Op een gegeven moment in contact gekomen met een manspersoon die me telkens uit mijn comfortzone wilde halen. Dit 3 jaar geprobeerd, het is hem niet gelukt.

Het afgelopen jaar heb ik een therapie gevolgd, die de emotie wegneemt van gebeurtenissen. Dit heet EMDR. Ik heb er onwijs veel aan gehad. De contactpersoon van de verslavingshulp was erop tegen dat ik het zou volgen. Een van de redenen waarom ik geen contact meer met hem heb.

Echter, de hoogte in sociale omgang met mensen, blijft. De angst van vroeger zat 'm in het vermijden. Vermijden van groepen studenten, jongeren in de winkel, schoolpleinen, mensen uit het verleden. Qua emotie, allemaal weg. Ik heb zelfs een goed gesprek met de pester gehad over vroeger. Ik kan nu gewoon naar de winkel zonder te denken dat iemand me uit gaat lachen.

Maar, nog steeds, zit ik het liefst alleen in mijn appartement in een stille ruimte een boek te lezen of te mediteren. (vaak is het door de verslaving toch weer de pc waar ik achter kruip) Ik heb een pesthekel aan harde geluiden daar waar ik het minst kan verwachten, ware het niet dat dit appartement erg gehorig is. De onderbuurvrouw zingt. Haar voorganger speelde darts. In mijn vorige appartement werd ik 's elke avond en -nacht begroet door een buurman met zijn hardstylemuziek.

Vervelend dat je lang bent gepest. Ben zelf ook erg lang gepest om allerlei dingen die allemaal later door mijzelf weg te relativeren waren. Is dat bij jou ook gelukt? Goed zeg dat je hebt gepraat met een van die pesters. Dat is goed van je en goed dat het bij heeft gedragen aan de verwerking, heb zelf niet met echt die pesters gepraat, wel een meisje dat meeliep maar eigenlijk niet de veroorzaker was. Maar zou wel graag een renie wllen. Als ze nog steeds pesters zijn, zou dat me niet meer uitmaken denk ik. Aanhoudende geluiden zijn gewoon irritant, als je al zenuwachtig bent word je daar gewoon gestoord van, denk dat dit voor de meesten wel zo is, je kunt er even tegen en dan is er een grens bereikt, vooral met harde muziek en zingen/neurin

EMDR lijkt me best wel eng. Als de emotie bij herinneringen weggaat, is dat niet heel vreemd? Heb je dan niet het gevoel alsof je een deel van jezelf bent kwijtgeraakt?

quote:
Omdat ik door mensen geleid werd die mijn levensstijl anders bevonden dat het hunne.

Omdat ik, als ik alleen ben, pas echt tot mijn rust kom, en daarnaast niet het perfecte beeld van een ander over mij hoef na te jagen.

Ja, dat is ook mijn grootste obstakel wat betreft sociaal contact. de verwachtingen van anderen en dat ik daar bijna nooit aan kan voldoen.

[ Bericht 0% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 29-04-2018 00:26:06 ]
  zondag 29 april 2018 @ 05:59:12 #159
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_178803174
quote:
0s.gif Op zondag 29 april 2018 00:20 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

Ja, dat is ook mijn grootste obstakel wat betreft sociaal contact. de verwachtingen van anderen en dat ik daar bijna nooit aan kan voldoen.
Dat heeft dus niks te maken met introvert zijn. Je hebt gewoon een sociale angststoornis. Therapie wel bij angststoornissen, niet bij introversie (want dat is geen stoornis). Je kunt dus van dat obstakel verlost worden en gewoon je extraverte zelf zijn.
pi_178803660
quote:
0s.gif Op zondag 29 april 2018 00:20 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Maar dat zijn ook wel specifieke mensen, hulpverleners. Zoals je zegt ze moeten hun uren volmaken. Ik zou ook geen hulpverleners over de vloer willen hebben.
Lastig parket inderdaad. Vooral als ze op allerlei manieren me extraverter proberen te maken.

quote:
[..]

Vervelend dat je lang bent gepest. Ben zelf ook erg lang gepest om allerlei dingen die allemaal later door mijzelf weg te relativeren waren. Is dat bij jou ook gelukt?
Nee, daar heeft therapie me mee geholpen. Zelf relativeren kon niet omdat ik er te diep in zat.
quote:
Goed zeg dat je hebt gepraat met een van die pesters. Dat is goed van je en goed dat het bij heeft gedragen aan de verwerking, heb zelf niet met echt die pesters gepraat, wel een meisje dat meeliep maar eigenlijk niet de veroorzaker was. Maar zou wel graag een renie wllen.
Als ze nog steeds pesters zijn, zou dat me niet meer uitmaken denk ik.
Dus je hebt een rottijd achter de rug en je wilt herinnerd worden aan die rottijd?
quote:
Aanhoudende geluiden zijn gewoon irritant, als je al zenuwachtig bent word je daar gewoon gestoord van, denk dat dit voor de meesten wel zo is, je kunt er even tegen en dan is er een grens bereikt, vooral met harde muziek en zingen/neurin
Inderdaad ja. De grens met de luide muziek was in elk geval wel duidelijk. Ik moest op mijn bank slapen 's nachts om niet debet te zijn aan een slechte nachtrust door buurman (mijn slaapkamer grensde aan zijn huiskamer). Over het dartgetik van de vorige buurman zijn er gesprekken geweest. Toen puntje bij paaltje kwam zei hij dat ik moest inleveren op zijn gedrag naar het darten. Ja dikke doei. Daarnaast zei hij dat ie me van de trap af zou willen gooien, omdat ik tegengeluiden gaf toen ik dartgetik hoorde. Ik heb daar melding van gemaakt naar de begeleiding, maar degene naar wie ik die melding deed, vond het kennelijk niet zo belangrijk en had de melding niet doorgegeven aan zijn superieur.

quote:
EMDR lijkt me best wel eng. Als de emotie bij herinneringen weggaat, is dat niet heel vreemd?
Je kunt de herinnering nog wel ophalen, maar de factor stress (stress en trauma in het algemeen) is weg. De emotie dekt de lading niet meer van de herinnering. Het is nu , 'gewoon', een herinnering.
quote:
Heb je dan niet het gevoel alsof je een deel van jezelf bent kwijtgeraakt?
Nee, want uit de gedachte en de herinnering kan nog steeds lering getrokken worden. Ik weet nog steeds wat de gedachte aan vroeger voorheen met me deed.
Maar, ja, het is wel een vreemd iets inderdaad. Het uitleggen van het hoe en waarom, daar had zelfs de therapeute moeite mee.
quote:
[..]

Ja, dat is ook mijn grootste obstakel wat betreft sociaal contact. de verwachtingen van anderen en dat ik daar bijna nooit aan kan voldoen.
Ik heb er een kunst van gemaakt om het me pas voor te stellen als ik die persoon in het echt zie, die de verwachting voor me heeft klaarstaan. Pas dan laat ik die gedachten toe.
Aan de andere kant geeft dit ook enorme stress als ik die persoon weer zie.
Google is your friend, abuse your friends
  zondag 29 april 2018 @ 16:35:13 #161
477654 loginwithyournoggin
access guaranteed
pi_178814510
Is het zoiets?

overstimulation-accomplished.jpg
  zondag 29 april 2018 @ 16:55:43 #162
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_178815035
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 16:35 schreef loginwithyournoggin het volgende:
Is het zoiets?

[ afbeelding ]
Meer dit:

09_09_10.jpg
pi_178815054
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 16:55 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Meer dit:

[ afbeelding ]
Sint Bernards O+
  zondag 29 april 2018 @ 17:02:47 #164
477654 loginwithyournoggin
access guaranteed
pi_178815193
Ik moet even puzzelen. waar is zijn hoofd, links of rechts :D
pi_178815218
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 16:35 schreef loginwithyournoggin het volgende:
Is het zoiets?

[ afbeelding ]
Volgens mij is het een combinatie van allerlei factoren. En een vicieuze cirkel van zelfbevestiging.
Ben er vrij zeker van dat als TS bijv. dit leest https://www.psyq.nl/perso(...)oonlijkheidsstoornis hij zich er ook in zal herkennen. En zo kun je blijven beredeneren wat het probleem is... tot aan je dood :{
Terwijl je zelf de regie moet zien te nemen en je geluk niet af moet laten hangen van het oordeel en / of gedrag van anderen.
pi_178815234
quote:
1s.gif Op zondag 29 april 2018 17:02 schreef loginwithyournoggin het volgende:
Ik moet even puzzelen. waar is zijn hoofd, links of rechts :D
Het zijn er 4 :)
  zondag 29 april 2018 @ 17:08:52 #167
477654 loginwithyournoggin
access guaranteed
pi_178815303
Mijn software herkent 1 kat.
pi_178898068
Het feit dat er nooit topics geopend worden door extraverten die zo graag introvert willen zijn omdat dat volgens hun de norm is, geeft wel aan dat er iets aan de hand is.
zelfde als diginoob
pi_178898102
quote:
0s.gif Op woensdag 25 april 2018 02:50 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Ergens wel lekker denk ik, als je je daar zo heerlijk vrij in voelt. Maar goed, elk ogenschijnlijk voordeel heeft ook altijd weer z'n keerzijdes.
Welke keerzijde zou dat nou hebben?
zelfde als diginoob
  woensdag 2 mei 2018 @ 20:02:57 #170
475718 Aansteker707
Voor al uw vuurgenot.
pi_178898278
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 19:55 schreef diginoob2 het volgende:
Welke keerzijde zou dat nou hebben?
Al die betrokkenheid bij sociale drama, bestaande uit 'gelul', 'een naam hebben' die moet worden hoog gehouden, status, verwachtingen. Een extraverte persoon, is ergens ook een magneet voor allerlei mensen. En die schudt je niet zomaar even van je af.

Kortom: gebondenheid. Gebondenheid maakt ook minder vrij. Dat is de keerzijde. En het voordeel van een relatief introvert leven is minder gebondenheid, en daarmee meer vrijheid. Al zullen velen dat zelf niet inzien helaas.

[ Bericht 7% gewijzigd door Aansteker707 op 02-05-2018 20:08:48 ]
Ik produceer n van de vijf elementen, en wel de meest explosieve! Watch out!
pi_178899993
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 19:54 schreef diginoob2 het volgende:
Het feit dat er nooit topics geopend worden door extraverten die zo graag introvert willen zijn omdat dat volgens hun de norm is, geeft wel aan dat er iets aan de hand is.
Extraverten openen topics over niet alleen kunnen zijn en worden veroordeeld met termen als "dramaqueen", "slet", "babbelziek" en "doe eens rustig", toch? ;)
pi_178900248
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 20:02 schreef Aansteker707 het volgende:

En het voordeel van een relatief introvert leven is minder gebondenheid, en daarmee meer vrijheid. Al zullen velen dat zelf niet inzien helaas.
Wat mij betreft is die vrijheid een geschenk van de duivel. Het lijkt fantastisch om met niemand rekening te hoeven houden, om te kunnen doen en laten wat je wil, maar word je daar gelukkig van?

Juist als je afhankelijk bent van anderen en anderen van jou, word je gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en om je tijd optimaal te benutten. :)

(Per ongeluk dubbel gepost, sorry)
pi_178900688
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:11 schreef Drieklank het volgende:

[..]

Wat mij betreft is die vrijheid een geschenk van de duivel. Het lijkt fantastisch om met niemand rekening te hoeven houden, om te kunnen doen en laten wat je wil, maar word je daar gelukkig van?

Juist als je afhankelijk bent van anderen en anderen van jou, word je gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en om je tijd optimaal te benutten. :)

(Per ongeluk dubbel gepost, sorry)
Zou je liever extravert zijn? Of vind je het wel goed zo?
  woensdag 2 mei 2018 @ 21:35:37 #174
475718 Aansteker707
Voor al uw vuurgenot.
pi_178901127
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:11 schreef Drieklank het volgende:
Wat mij betreft is die vrijheid een geschenk van de duivel. Het lijkt fantastisch om met niemand rekening te hoeven houden, om te kunnen doen en laten wat je wil, maar word je daar gelukkig van?

Juist als je afhankelijk bent van anderen en anderen van jou, word je gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en om je tijd optimaal te benutten.

(Per ongeluk dubbel gepost, sorry)
Dat is een 'het gras is groener bij de ander'-gedachte. In de praktijk heeft alles gewoonz'n plus en z'n minpunten. Dat dingen 'beter' of 'slechter' zouden zijn is niet meer dan een denkbeeld in de mind.
Ik produceer n van de vijf elementen, en wel de meest explosieve! Watch out!
pi_178903825
quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:23 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Zou je liever extravert zijn? Of vind je het wel goed zo?
Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed of ik introvert of extravert ben. Ik heb duidelijke kenmerken van beiden. Het kan zijn dat ik een extravert ben die door omstandigheden een teruggetrokken bestaan is gaan leiden of een introvert ben die heel sociaal heeft leren zijn.

Ik ben in ieder geval niet iemand die "het wel goed vind zo". Ik ben kritisch op mezelf en neem feedback van anderen serieus, zodat ik het beste uit mezelf kan halen en voor anderen ook de beste persoon ben die ik kan zijn.

quote:
0s.gif Op woensdag 2 mei 2018 21:35 schreef Aansteker707 het volgende:

[..]

Dat is een 'het gras is groener bij de ander'-gedachte. In de praktijk heeft alles gewoonz'n plus en z'n minpunten. Dat dingen 'beter' of 'slechter' zouden zijn is niet meer dan een denkbeeld in de mind.
Ik kan niet ontkennen dat ik door die gedachte benvloed wordt, daar heb je gelijk in. In het kader van voordelen en nadelen is er ook de gedachte "pick your poison" en het is afhankelijk van je karakter welke nadelen je het meest dragelijk vind en dus het beste bij je passen.

[ Bericht 16% gewijzigd door Drieklank op 02-05-2018 23:35:51 ]
pi_184279652
- Voor petities en enquetes mag je een mail sturen naar forum@fok.nl -

[ Bericht 42% gewijzigd door STING op 08-01-2019 15:15:26 ]
  vrijdag 8 februari 2019 @ 12:30:55 #177
482973 dagobertE6
ducktales, w00t
pi_184893978
Denken dat een docu gebaseerd is op 100% waarheid :')
Avicii kon toch ook stoppen met zijn carriere en een normaal kantoorbaan doen zoals elk van ons?
pi_184894143
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 12:30 schreef dagobertE6 het volgende:
Denken dat een docu gebaseerd is op 100% waarheid :')
Avicii kon toch ook stoppen met zijn carriere en een normaal kantoorbaan doen zoals elk van ons?
Niet echt als je allerlei contracten hebt. Honderdduizenden mensen staan te wachten op jou.

Een heel groot feest met tientallen DJ's met als hoofd artiest Avicii. Nou, er komen 100.000 mensen op af. Avicii meldt zich ziek en de waarde van het feest is met 50% gedaald. Of te wel, afblazen is dan ook een overweging waard.

Echt, er wordt zo'n gruwelijk druk op zulke mensen gelegd door keiharde managers etc., en hij was natuurlijk al zeer introvert.

Leuke docu. Had een feestje verwacht met leuke muziek, maar achter de schermen is het gewoon niet altijd leuk.
  maandag 11 februari 2019 @ 08:16:40 #179
482973 dagobertE6
ducktales, w00t
pi_184949994
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 12:45 schreef Jardis het volgende:

[..]

Niet echt als je allerlei contracten hebt. Honderdduizenden mensen staan te wachten op jou.

Een heel groot feest met tientallen DJ's met als hoofd artiest Avicii. Nou, er komen 100.000 mensen op af. Avicii meldt zich ziek en de waarde van het feest is met 50% gedaald. Of te wel, afblazen is dan ook een overweging waard.

Echt, er wordt zo'n gruwelijk druk op zulke mensen gelegd door keiharde managers etc., en hij was natuurlijk al zeer introvert.

Leuke docu. Had een feestje verwacht met leuke muziek, maar achter de schermen is het gewoon niet altijd leuk.
Het is echt niet van de ene dag op de ander gebeurd.
En hij kan ook gewoon nee zeggen.
Genoeg Avicii's de hem zo een twee kunnen vervangen.

Tja wel hard maar hoe kan je het zo ver laten komen dat je je polsen doorsnijdt vraag ik mij af.
pi_184953451
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch. Het wordt hier al gauw in extremiteiten getrokken, waar volgens mij andere problematiek een veel grotere rol speelt dan je introverte eigenschap.

Goed, extraverte personen krijgen energie van gezelschap, bij introverte personen andersom. In beide gevallen kan je zelf toch de balans zoeken? Dat is voor beide uitersten even van belang. Als introvert moet je op school en werk enigszins kunnen samenwerken en zoek je daarbuiten rust. Als extravert zal een weekend/vakantie alleen doorbrengen weer een zuigend effect hebben en zal je veel/constant bezig zijn met het zoeken van gezelschap. Dat is in beide gevallen echt prima te managen. Aangezien het uitersten zijn, is het zoeken van die balans per persoon verschillend. Bij Avicii was die balans structureel voor hem niet gezond.

Wanneer je denkt dat je je als introvert constant moet voordoen als extravert in deze maatschappij, speelt er imo ook iets anders. Ik zie dan een gebrek aan zelfvertrouwen. Bedrijfsuitjes en borrels worden vaak als voorbeeld aangehaald. Dat het gezelschap vermoeiend is zal wel, maar de echte reden is dat je er gewoonweg geen zin in hebt omdat het als verplichting wordt gezien waar je geen controle over hebt. Extraverte personen hebben daar net zo vaak geen zin in. Kom voor jezelf op en doe het dan ook gewoon niet in plaats van in je schulpje te blijven klagen en je te verbergen achter een introvert karakter.
pi_184959918
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 13:08 schreef Justinn het volgende:
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch. Het wordt hier al gauw in extremiteiten getrokken, waar volgens mij andere problematiek een veel grotere rol speelt dan je introverte eigenschap.

Goed, extraverte personen krijgen energie van gezelschap, bij introverte personen andersom. In beide gevallen kan je zelf toch de balans zoeken? Dat is voor beide uitersten even van belang. Als introvert moet je op school en werk enigszins kunnen samenwerken en zoek je daarbuiten rust. Als extravert zal een weekend/vakantie alleen doorbrengen weer een zuigend effect hebben en zal je veel/constant bezig zijn met het zoeken van gezelschap. Dat is in beide gevallen echt prima te managen. Aangezien het uitersten zijn, is het zoeken van die balans per persoon verschillend. Bij Avicii was die balans structureel voor hem niet gezond.

Wanneer je denkt dat je je als introvert constant moet voordoen als extravert in deze maatschappij, speelt er imo ook iets anders. Ik zie dan een gebrek aan zelfvertrouwen. Bedrijfsuitjes en borrels worden vaak als voorbeeld aangehaald. Dat het gezelschap vermoeiend is zal wel, maar de echte reden is dat je er gewoonweg geen zin in hebt omdat het als verplichting wordt gezien waar je geen controle over hebt. Extraverte personen hebben daar net zo vaak geen zin in. Kom voor jezelf op en doe het dan ook gewoon niet in plaats van in je schulpje te blijven klagen en je te verbergen achter een introvert karakter.

Ik vind dit wel erg kort door de bocht. Het is niet alsof het simpelweg afzeggen van (bijvoorbeeld) borrels zonder gevolgen is.

Als jij bijvoorbeeld wilt slagen als fiscalist/jurist op een groot advocatenkantoor, kun je je echt niet zo opstellen. Dit terwijl je als introvert persoon wel degelijk over de kwaliteiten (en ambities) kunt beschikken om op een dergelijk niveau te werken.

En juist in dat soort situaties begint een schoen te wringen.
  maandag 11 februari 2019 @ 23:59:04 #182
23339 Henno
!!!!!1111heinz11!!
pi_184965825
Ik ben er ook zo eentje die liever in een hoekje aan allerlei ideen werkt, maar enorm slecht is in ze verkopen. Dat is soms wel frustrerend bij bijvoorbeeld vergaderingen waarin dingen besloten worden en de mensen met de grootste bek vaker gelijk krijgen.
Gelukkig heb ik wel het idee dat mensen me waarderen om mijn kennis en gecalculeerdheid, dat is ook vaak genoeg uitgesproken (mensen soms op hun bek zien gaan omdat ze eerst doen en dan eventueel pas denken helpt ook wel).

Krijg soms ook wel het commentaar dat ik zo weinig praat, maar dat is vooral bij mensen die ik nog niet goed ken en die zelf de neiging hebben om het hoogste woord te hebben. Uit eten gaan met een select groepje mensen die ik al wat langer ken en me goed liggen vind ik daarentegen het leukste wat er is, dat je bijvoorbeeld op het werk met een aantal mensen een avondje ergens spare ribs gaat wegwerken, kan ik echt van genieten en naartoe leven, biertje erbij, beetje praten. Maar goed, dat zijn dus niet de mensen die overal een grap van proberen te maken en mensen constant proberen te 'roasten', dergelijke kutlui ben ik al genoeg tegengekomen op school en kan ik (en wil ik dus) totaal niet mee omgaan.

Volle kroegen en van die verjaardagen met een hoop aangetrouwde lui en stapels kleine kinderen kan je me ook geen plezier mee doen, maar volgens mij beperkt die mening zich niet alleen tot de introverten :')

quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 19:46 schreef TATW het volgende:

[..]

Ik vind dit wel erg kort door de bocht. Het is niet alsof het simpelweg afzeggen van (bijvoorbeeld) borrels zonder gevolgen is.
Klopt, je gaat dan snel bekend staan als die ene party pooper die nooit meegaat naar borrels of uitjes, dat verandert vaak ook de sociale omgang op het werk zelf, al dan niet onbewust... terwijl je dan wel betrokken moet zijn bij wat er gebeurt. Ik laat me zelf nog weleens overhalen om toch mee te gaan ergens naar toe terwijl ik stiekem liever direct naar huis was gegaan, maar heb er dan geen moeite meer mee om dan na 1 of 2 drankjes alsnog vroeg af te taaien en de rest van de avond voor mezelf te hebben... en de andere keren dat je gewoon niet gaat vallen dan niet meer zo op omdat je toch af en toe je kop even laat zien. Goed compromis, iedereen tevreden, het zijn ook vaak de lange bijeenkomsten die me nekken, uurtje na werktijd chillen is nog wel gezellig. Voorkomt trouwens ook dat je te zat wordt :D

[ Bericht 2% gewijzigd door Henno op 12-02-2019 00:23:03 ]
  dinsdag 12 februari 2019 @ 00:44:45 #183
23339 Henno
!!!!!1111heinz11!!
pi_184966219
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 08:16 schreef dagobertE6 het volgende:

[..]

Het is echt niet van de ene dag op de ander gebeurd.
En hij kan ook gewoon nee zeggen.
Genoeg Avicii's de hem zo een twee kunnen vervangen.

Tja wel hard maar hoe kan je het zo ver laten komen dat je je polsen doorsnijdt vraag ik mij af.
Je eerste zin zegt het al, zoiets sluipt erin, tot het moment dat je er niet meer makkelijk aan kan onttrekken (je bent immers nu de hoofdact, mag je met een goed verhaal komen), maar dit het liefst wel zou willen. Net zoals bijvoorbeeld een burnout ook niet opeens ontstaat. En nee zeggen is vooral makkelijk voor assertieve mensen, niet iedereen is dat nu eenmaal, zijn misschien wat onzekerder en vinden het moeilijk om soms mensen te moeten afwijzen omdat ze het idee hebben dat mensen daardoor minder over hen denken. Dat is ook vaak hoe werkstress erger wordt, teveel andere mensen het naar de zin willen maken omdat je aardig gevonden wil worden, je voortdurend laten onderbreken door anderen zodat jij die toffe peer bent die altijd anderen helpt, maar daardoor je eigen werk niet af komt en je daar gefrustreerder en gefrustreerder over raakt, etc... terwijl mensen je vaak juist meer respecteren als je duidelijk je grenzen aangeeft, maar zo zie je dat niet.
Zoiets kan je niet zomaar veranderen, dat heeft ook te maken met je karakter.
pi_184968184
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 19:46 schreef TATW het volgende:

[..]

Ik vind dit wel erg kort door de bocht. Het is niet alsof het simpelweg afzeggen van (bijvoorbeeld) borrels zonder gevolgen is.

Als jij bijvoorbeeld wilt slagen als fiscalist/jurist op een groot advocatenkantoor, kun je je echt niet zo opstellen. Dit terwijl je als introvert persoon wel degelijk over de kwaliteiten (en ambities) kunt beschikken om op een dergelijk niveau te werken.

En juist in dat soort situaties begint een schoen te wringen.
a. Dat een borrel energie kost voor de introverte persoon maakt het niet per definitie een niet leuke activiteit voor hem/haar.
b. Dat een borrel energie oplevert voor een extraverte persoon maakt het niet per definitie een leuke activiteit voor hem/haar.

Dat vind ik de denkfout hier. En dat is nou juist mijn punt, waarom zou een sociaal verplichte borrel alleen een 'probleem' zijn voor introverte personen? Het is niet per definitie zo dat extraverte personen borrels altijd leuk vinden hoor. Wat ik zo kort door de bocht vind, is dat hier een gedachtegang wordt geprojecteerd dat een extraverte persoon iedere vorm van gezelschap leuk vindt. Dat is totaal niet waar.

Ik ben zelf meer introvert dan extravert. Ik voel me het meest op me gemak alleen en gezelschap kost me altijd wat energie. Dat betekent niet dat ik gezelschap niet leuk vind f zelfs ontwijk. Ik heb een redelijk vlotte babbel en ben assertief. Contact leggen (bij voorkeur 1 op 1) is voor mij geen probleem en levert veel op. Ondanks dat het me energie kost, heeft het ook wel z'n voordelen. Althans zo heb ik dat de laatste 10 jaar geleerd. De compromis die ik maak is dat er een zekere rustperiode tegenover MOET staan. Een moment van bezinning zeg maar.

De belangrijkste competentie om de balans te vinden is dat je je grenzen aan kunt geven en -waar nodig- voor jezelf op komt. Dt was imo Avicii's echte primaire probleem, en niet zozeer het feit dat hij introvert was in een rol die beter past bij een extravert (optredend DJ).

[ Bericht 1% gewijzigd door Justinn op 12-02-2019 09:16:10 ]
pi_184968207
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 13:08 schreef Justinn het volgende:
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch. Het wordt hier al gauw in extremiteiten getrokken, waar volgens mij andere problematiek een veel grotere rol speelt dan je introverte eigenschap.

Goed, extraverte personen krijgen energie van gezelschap, bij introverte personen andersom. In beide gevallen kan je zelf toch de balans zoeken? Dat is voor beide uitersten even van belang. Als introvert moet je op school en werk enigszins kunnen samenwerken en zoek je daarbuiten rust. Als extravert zal een weekend/vakantie alleen doorbrengen weer een zuigend effect hebben en zal je veel/constant bezig zijn met het zoeken van gezelschap. Dat is in beide gevallen echt prima te managen. Aangezien het uitersten zijn, is het zoeken van die balans per persoon verschillend. Bij Avicii was die balans structureel voor hem niet gezond.

Wanneer je denkt dat je je als introvert constant moet voordoen als extravert in deze maatschappij, speelt er imo ook iets anders. Ik zie dan een gebrek aan zelfvertrouwen. Bedrijfsuitjes en borrels worden vaak als voorbeeld aangehaald. Dat het gezelschap vermoeiend is zal wel, maar de echte reden is dat je er gewoonweg geen zin in hebt omdat het als verplichting wordt gezien waar je geen controle over hebt. Extraverte personen hebben daar net zo vaak geen zin in. Kom voor jezelf op en doe het dan ook gewoon niet in plaats van in je schulpje te blijven klagen en je te verbergen achter een introvert karakter.
Eens wel. Het is niet alsof elke vorm van sociaal contact energie uit een introvert zuigt en een extravert onuitputtelijk is zo lang er voldoende menselijke prikkels zijn. Voor elk mens is een balans vinden tussen energiebronnen en energievreters van belang.

Per definitie alles waarvan je denkt dat het je energie gaat kosten vermijden is sowieso geen oplossing. Bovendien is het niet zo zwartwit. Op een borrel kun je ook zorgen dat je 1 op 1 gesprekjes aanknoopt bijvoorbeeld. En ja, in een drukke week kun je er best een keer eentje skippen. Er zit nog heel wat tussen standaard elke borrel van begin tot eind bijwonen en er bijna nooit zijn.
jij krijgt van mij acht punten en drie strepen
pi_185043986
Of wat dachten jullie van de 'lunchtafel' op het werk. Dat je ergens werkt waar standaard iedereen 'gezellig' met zijn allen aan n tafel zit tijdens de pauzes. En dat wordt als pluspunt in de vacature gezet.

Er staat nooit in de vacature: Hier kun je lekker rustig werken. Hier heb je een kantoor voor jezelf. Hier staat de radio altijd uit. Hier geen verplichte vrijdagmiddagborrels. Hier is een stilteruimte waar je naartoe kunt.

Dus de algehele veronderstelling is toch dat iedereen dat soort poeha hartstikke leuk vindt.

Ik probeer mijn ruimte zoveel mogelijk te nemen door bijvoorbeeld te vragen of ik ergens alleen kan zitten en dat ik me dan veel beter kan concentreren of door in de pauze in mijn eentje een stuk te gaan wandelen (niemand komt ook van zijn kont af in de pauzes), maar ik weet wel zeker dat me dat niet in dank wordt afgenomen. Promotie is dan toch voor die persoon die zijn tijd heeft verknoeid met praatjes bij de koffieautomaat. Dus ik vind het niet makkelijk om te doen.
zelfde als diginoob
pi_185044013
En die videoschermen die werkelijk OVERAL opduiken + takkeherrie word ik ook gestoord van: bij de huisarts, de tandarts, in de bus, de fysio, de sportschool, de supermarkt overal schermen en muziek, ik zou maar een minuutje overgeleverd zijn aan mijn eigen gedachten! Ik vind het daardoor heel onprettig om te moeten wachten in een wachtkamer. Ik loop buiten de hele dag maar met oordoppen en koptelefoon rond en zonnebril onderhand.
zelfde als diginoob
  zaterdag 16 februari 2019 @ 09:12:55 #188
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_185044119
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 februari 2019 08:49 schreef Justinn het volgende:

[..]

a. Dat een borrel energie kost voor de introverte persoon maakt het niet per definitie een niet leuke activiteit voor hem/haar.
b. Dat een borrel energie oplevert voor een extraverte persoon maakt het niet per definitie een leuke activiteit voor hem/haar.

Dat vind ik de denkfout hier. En dat is nou juist mijn punt, waarom zou een sociaal verplichte borrel alleen een 'probleem' zijn voor introverte personen? Het is niet per definitie zo dat extraverte personen borrels altijd leuk vinden hoor. Wat ik zo kort door de bocht vind, is dat hier een gedachtegang wordt geprojecteerd dat een extraverte persoon iedere vorm van gezelschap leuk vindt. Dat is totaal niet waar.
Het gaat niet om "leuk vinden". Het gaat erom dat wanneer een introvert iemand naar een borrel gaat, dat consequenties heeft: het kost energie. Je wordt er moe van. En dus moet je daarna weer opladen en kun je geen andere dingen doen die ook energie kosten. Het is dus een afweging: ga ik naar de borrel of doe ik dat andere, of zelfs: heb ik na de borrel voldoende tijd om weer op te laden?
Als de borrel als leuk wordt ervaren weegt dat misschien op tegen de halve volgende dag voor pampus liggen en het bezoek aan schoonma overslaan. Op het moment dat de leuke borrel betekent dat je 's avonds chagrijnig bent tegen je kinderen en je niet toekomt aan je echtelijke plichten wordt het een ander verhaal.
  zaterdag 16 februari 2019 @ 09:23:41 #189
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_185044205
quote:
0s.gif Op maandag 11 februari 2019 13:08 schreef Justinn het volgende:
Zo extravert is de maatschappij imo echt niet. Dat heeft er meer mee te maken dat de extraverte personen de meeste aandacht opeisen waardoor dat zo lijkt. Prima toch.
De maatschappij is een stuk extraverter geworden sinds ca. 1990. Er is steeds meer een nadruk komen te liggen op het waarderen van extraverte eigenschappen, zoals jezelf verkopen en werken in "creatieve, dynamische" omgevingen. Flexwerken vraagt om voortdurend onderhandelen, agile scrum ook. Met het "verhaal" van een bedrijf willen managers dat iedereen klantcontact heeft en zich presenteert.
Stilte raakt uit de gratie. Zelfs in bibliotheken is het niet meer stil.
  zaterdag 16 februari 2019 @ 09:34:56 #190
237147 nickhguitar
Held van beroep
pi_185044304
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 08:56 schreef diginoob2 het volgende:
Of wat dachten jullie van de 'lunchtafel' op het werk. Dat je ergens werkt waar standaard iedereen 'gezellig' met zijn allen aan n tafel zit tijdens de pauzes. En dat wordt als pluspunt in de vacature gezet.

Er staat nooit in de vacature: Hier kun je lekker rustig werken. Hier heb je een kantoor voor jezelf. Hier staat de radio altijd uit. Hier geen verplichte vrijdagmiddagborrels. Hier is een stilteruimte waar je naartoe kunt.

Dus de algehele veronderstelling is toch dat iedereen dat soort poeha hartstikke leuk vindt.

Ik probeer mijn ruimte zoveel mogelijk te nemen door bijvoorbeeld te vragen of ik ergens alleen kan zitten en dat ik me dan veel beter kan concentreren of door in de pauze in mijn eentje een stuk te gaan wandelen (niemand komt ook van zijn kont af in de pauzes), maar ik weet wel zeker dat me dat niet in dank wordt afgenomen. Promotie is dan toch voor die persoon die zijn tijd heeft verknoeid met praatjes bij de koffieautomaat. Dus ik vind het niet makkelijk om te doen.
Godver, zelden zo'n spot-on post gelezen. Heel herkenbaar.
pi_185044897
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 08:56 schreef diginoob2 het volgende:
Of wat dachten jullie van de 'lunchtafel' op het werk. Dat je ergens werkt waar standaard iedereen 'gezellig' met zijn allen aan n tafel zit tijdens de pauzes. En dat wordt als pluspunt in de vacature gezet.

Er staat nooit in de vacature: Hier kun je lekker rustig werken. Hier heb je een kantoor voor jezelf. Hier staat de radio altijd uit. Hier geen verplichte vrijdagmiddagborrels. Hier is een stilteruimte waar je naartoe kunt.

Dus de algehele veronderstelling is toch dat iedereen dat soort poeha hartstikke leuk vindt.

Ik probeer mijn ruimte zoveel mogelijk te nemen door bijvoorbeeld te vragen of ik ergens alleen kan zitten en dat ik me dan veel beter kan concentreren of door in de pauze in mijn eentje een stuk te gaan wandelen (niemand komt ook van zijn kont af in de pauzes), maar ik weet wel zeker dat me dat niet in dank wordt afgenomen. Promotie is dan toch voor die persoon die zijn tijd heeft verknoeid met praatjes bij de koffieautomaat. Dus ik vind het niet makkelijk om te doen.
Maar is dit wel echt zo?

Want wat jij omschrijft, herken ik wel, maar dat kan zich ook in meerdere vormen uiten.

Ik moet met lunch bijvoorbeeld ook echt even naar buiten. Soms alleen, soms met collega's van andere afdelingen waar ik u.h.v. mijn vorige functie een goede band mee heb. Collega's uit mijn huidige unit gaan vaak met elkaar lunchen in het restaurant.

Toch heb ik totaal niet het gevoel dat dit ooit mijn promotie in de weg zal staan, en heb ik het idee dat iedereen mijn keuze respecteert.

Het is namelijk ook maar net hoe je het brengt. Als je niet inmengt in de pauzes, moet je ervoor zorgen dat je buiten de pauzes wat betrokkenheid en persoonlijke interesse richting collega's uit. Dan krijgen ze immers niet het idee dat het iets persoonlijks is of dat je geen leuk persoon bent, maar beseffen ze dat jij dat looprondje buiten gewoon nodig hebt omdat het bij jou past.

Terwijl ik ook collega's ken die ook niet mee gaan binnen lunchen, maar zich tijdens werk ook gigantisch afstandelijk opstellen. Dat gaat voor scheve gezichten zorgen.

Maar ik herken helemaal niet als je op werk wbt. pauze een beetje je eigen koers vaart, dat je dan per definitie buitenspel wordt gezet.
pi_185048226
Ik herken het totaal niet, maar dat komt doordat ik zelf bij een grote verzekeraar werk, dus dat zal sowieso anders zijn dan wanneer je bij een klein kantoortje werkt.

edit: Volgens mij val ik in herhaling :@
ROBODEMONS..................|:(
pi_185048438
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 09:12 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Het gaat niet om "leuk vinden". Het gaat erom dat wanneer een introvert iemand naar een borrel gaat, dat consequenties heeft: het kost energie. Je wordt er moe van. En dus moet je daarna weer opladen en kun je geen andere dingen doen die ook energie kosten. Het is dus een afweging: ga ik naar de borrel of doe ik dat andere, of zelfs: heb ik na de borrel voldoende tijd om weer op te laden?
Als de borrel als leuk wordt ervaren weegt dat misschien op tegen de halve volgende dag voor pampus liggen en het bezoek aan schoonma overslaan. Op het moment dat de leuke borrel betekent dat je 's avonds chagrijnig bent tegen je kinderen en je niet toekomt aan je echtelijke plichten wordt het een ander verhaal.
Dan stel je het dus weer heel zwart wit, jammer.
quote:
of zelfs: heb ik na de borrel voldoende tijd om weer op te laden?
Hoezo 'zelfs'? dat is gewoon plannen en prioriteiten stellen, vrij normaal.
jij krijgt van mij acht punten en drie strepen
pi_185048534
Een goed artikel wat betreft het borrelgebeuren: https://www.businessinsid(...)icht-niet-gaan-leuk/
jij krijgt van mij acht punten en drie strepen
pi_185048684
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 15:57 schreef Chia het volgende:
Een goed artikel wat betreft het borrelgebeuren: https://www.businessinsid(...)icht-niet-gaan-leuk/
Vooral de laatste regel is treffend: 'neem het niet zo serieus' :D

Iedereen zou gewoon de vrijheid moeten hebben om te doen wat hij / zij wil of juist niet wil. Al die verplichtingen bllll :r
pi_185060674
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 08:58 schreef diginoob2 het volgende:
En die videoschermen die werkelijk OVERAL opduiken + takkeherrie word ik ook gestoord van: bij de huisarts, de tandarts, in de bus, de fysio, de sportschool, de supermarkt overal schermen en muziek, ik zou maar een minuutje overgeleverd zijn aan mijn eigen gedachten! Ik vind het daardoor heel onprettig om te moeten wachten in een wachtkamer. Ik loop buiten de hele dag maar met oordoppen en koptelefoon rond en zonnebril onderhand.
Ik vind het 10x erger om overal waar je komt onbekende andere mensen te horen krijsen/schreeuwen persoonlijk. Bij muziek is er nog moeite gedaan om het aangenaam te laten klinken en het te laten voldoen aan een kwaliteits standaard.

[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 17-02-2019 11:58:26 ]
pi_185086243
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 februari 2019 09:23 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

De maatschappij is een stuk extraverter geworden sinds ca. 1990. Er is steeds meer een nadruk komen te liggen op het waarderen van extraverte eigenschappen, zoals jezelf verkopen en werken in "creatieve, dynamische" omgevingen. Flexwerken vraagt om voortdurend onderhandelen, agile scrum ook. Met het "verhaal" van een bedrijf willen managers dat iedereen klantcontact heeft en zich presenteert.
Stilte raakt uit de gratie. Zelfs in bibliotheken is het niet meer stil.
Mwa, is dat wel echt zo? Voor werk en school zal het in het 90% van de gevallen verplicht zijn om (regelmatig) samen te werken. Dat was vroeger ook zo, en daar dien je als introvert de balans in te vinden. Dat kan je jammer en vervelend vinden, maar een stukje aanpassingsvermogen lijkt me vrij gezond. Als je iets wilt bereiken is het aangaan van sociale contacten simpelweg een must.

Ik vind de maatschappij juist veel geschikter voor de introvert dan 10-20 jaar geleden. We communiceren meer dan ooit online (social media) i.p.v. face-to-face. Vermaak vindt meer thuis plaats, thuiswerken doet z'n intrede of werken met oordopjes in is toegestaan. Dat laatste was 20 jaar geleden echt ongehoord. Zelfstandig online leren wordt ook steeds populairder. Met dingen als online seminars is het niet nodig je sociaal op te moeten stellen.

De maatschappij is inderdaad wel complexer, chaotischer en gehaaster geworden. Ik kan me er wel iets bij voorstellen dat deze drukte meer stress op levert bij introverte personen. Gelukkig heb je redelijk goed zelf in de hand hoe je daarmee om gaat.

Ik heb als introvert een baan in een extraverte omgeving. Ik vind het werk geweldig, maar het kost me soms veel energie. Door een dag minder te gaan werken, heb ik hierin voor mij de perfecte balans gevonden. Het is allemaal echt niet zo zwart/wit als wordt gesteld hier.
  maandag 18 februari 2019 @ 16:26:40 #198
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_185086413
quote:
0s.gif Op maandag 18 februari 2019 16:18 schreef Justinn het volgende:

[..]

Mwa, is dat wel echt zo?
Ja dat is echt zo. Daar is onderzoek naar gedaan. Zie het boek Stil van Susan Cain.
https://www.bol.com/nl/p/stil/9200000025901216/
Het gaat trouwens niet om jouw jeugd maar een omslag die er al voor de oorlog was en zich door blijft zetten.

Bedenk ook eens dat kantoren een ontwikkeling hebben meegemaakt en dat de huidige plek een flexplek is die significant kleiner is conform ARBO dan ca. 15 jaar terug. Wat betekent dat mensen dichter op elkaar zitten en elke dag met andere mensen moeten socialisen.
pi_185637670
quote:
0s.gif Op dinsdag 24 april 2018 11:08 schreef Ruislip het volgende:
[..]

Klopt.

Daarnaast is het voor extraverte mensen (in onze maatschappij) normaal om hun extraverte voorkeuren aan meer introverte mensen op te leggen.

Zoals die ene extraverte collega die constant met allerlei idiote ideen komt waar ik niet op zit te wachten (vlog maken van de werkdag, personeelsuitje met allerlei interactieve dingen in plaats van gewoon een pizza'tje eten). En als je dit dan niet leuk vindt en er geen zin in hebt, ben jij de boosdoener.

Tegenwoordig mag je mensen met geen vinger meer ongewenst aanraken, maar jouw ideen / levensstijl en voorkeuren als extravert persoon aan een introvert persoon opleggen is op de een of andere manier sociaal nog steeds geaccepteerd.
Als introvert persoon ben je wel verplicht om mee te doen wanneer je niet raar aangekeken wilt worden. Hoe ongelijk en raar dit ook is. Vrouwen verwachten ook dat mannen extravert zijn en levendig anders ben je maar een nerd in hun ogen. Je wordt zelfs sociaal afgestraft. Ik kan hier wel wat verhalen over neerpennen waarbij ik totaal geen touw kan vastknopen waar ik in vredesnaam de fout inging door alleen met mijn eigen zaken te bemoeien. Behalve dat ik 'introvert' ben. Ik heb geen antwoord hierop waar deze sociale dynamiek goed voor is in evolutionair-psychologisch opzicht. De extraverte mensen kunnen hun vervelende zelve zijn. Een introvert niet. Ook denk ik te merken dat de meeste extraverte mensen uit onzekerheid maar een heel eind slap lullen over niets. Alleen om maar wat te zeggen te hebben. Ik vind ze curieus. En toch worden zij vooral door vrouwen meer geaccepteerd.

[ Bericht 6% gewijzigd door Zomaar-een-Chinees op 15-03-2019 22:20:57 ]
  Moderator vrijdag 15 maart 2019 @ 22:42:54 #200
273461 crew  AlwaysHappy
You've Been Gilmored!
pi_185638437
quote:
1s.gif Op vrijdag 15 maart 2019 22:13 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:
[..]

Als introvert persoon ben je wel verplicht om mee te doen wanneer je niet raar aangekeken wilt worden. Hoe ongelijk en raar dit ook is. Vrouwen verwachten ook dat mannen extravert zijn en levendig anders ben je maar een nerd in hun ogen. Je wordt zelfs sociaal afgestraft. Ik kan hier wel wat verhalen over neerpennen waarbij ik totaal geen touw kan vastknopen waar ik in vredesnaam de fout inging door alleen met mijn eigen zaken te bemoeien. Behalve dat ik 'introvert' ben. Ik heb geen antwoord hierop waar deze sociale dynamiek goed voor is in evolutionair-psychologisch opzicht. De extraverte mensen kunnen hun vervelende zelve zijn. Een introvert niet. Ook denk ik te merken dat de meeste extraverte mensen uit onzekerheid maar een heel eind slap lullen over niets. Alleen om maar wat te zeggen te hebben. Ik vind ze curieus. En toch worden zij vooral door vrouwen meer geaccepteerd.
Zat vrouwen die juist introverte jongens leuker vinden.

En ook zat extraverte mensen die gewoon erg gezellig zijn/mooi karakter hebben.
Nintendo Switch: SW-1156-9327-1516 | Xbox One: Alwayshappyz | Photographer: D610, 24mm, 50mm, 85mm | TV Shows: Gilmore Girls, Grey's Anatomy, Game of Thrones, Person of Interest, Homeland, Brothers & Sisters, Veronica Mars & many more!
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')