R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Waar zeg ik dat je het uit je duim zuigt? Ik denk dat iedereen die te maken heeft of heeft gehad met een depressie echt wel weet wat kan helpen. Maar er is niks zo moeilijk dan daar ook naar te handelen. Lijkt mij dat je dat ook weet. Het is prima om dat een keer te herhalen, maar jij doet het af als eigen schuld dikke bult, wil je er niet naar handelen, dan moet je niet klagen. Maar zo simpel is het niet.quote:
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Je moet niet voor hem willen beslissen, beter worden kan hij namelijk alleen zelf. Als je dat gaat forceren kan het zomaar averechts gaan werken en heb jij het uiteindelijk gedaan. Ik ben er een relatie en belangrijke vriendschap door verloren.quote:Op woensdag 9 mei 2018 23:07 schreef Koettie het volgende:
Zo. Hij appte net dat hij een mail gaat sturen met het verzoek om in ieder geval te gaan in uren en of hij ochtenddiensten mag omdat hij de avonddiensten niet trekt. En een gesprek aanvragen met de manager.
We hadden vanmiddag na z'n uitbarsting idd een gesprek dat ik niet vond dat hij zo kon werken en ik was eigenlijk ook een beetje kwaad dat hij meer waarde hecht aan een locatie waar hij net werkt dan zichzelf. Is natuurlijk niet zo maar pff. Dus dat heb ik ook gezegd. Blijkbaar heeft het hem toch aan het denken gezet. Heeft hem niet weerhouden om toch te gaan werken trouwens.
Verder, jullie hebben gelijk. Dat beslissen 'voor hem' vind ik heel moeilijk. Ik ben best een doorzetter en heb geen moeite met bellen en dingen regelen. Dat is m'n werk juist en ik ben er goed in. Ik vind dat alleen een heel lastig evenwicht, ik wil niet in mijn hulpverlenerrol schieten want het is m'n verkering, geen cliënt. Fragiel evenwicht op het moment. Dat we vrijdag naar de huisarts gaan heb ik ook gezegd en daarna een afspraak gemaakt. Ik ben alleen bang de verkeerde beslissingen te maken. Bij zijn vorige depressie had ik ook iets van kap met werken, terwijl dat achteraf een van de dingen is die hem er doorheen getrokken heeft. Sociaal contact, regelmaat en een reden om z'n bed uit te komen. Achteraf ben ik heel blij dat hij niet naar me geluisterd heeft. Nu is de situatie wel anders natuurlijk maar ik vind het eng als hij opeens thuis blijft. Ik weet niet wat we dan moeten doen voor structuur. Ik ben niet hele dagen thuis. Hij heeft wel vrienden maar die wonen redelijk ver weg, niet op een middag afspreek-afstand. Zijn ouders zitten aan de andere kant van het land en die willen graag helpen maar dat is lastig vanaf daar. Hoewel ze zo in de auto springen als het nodig is gelukkig.
@Dancing, wat deed jij voor structuur?
Bedankt voor jullie eerlijke berichtjes.
Maar een beetje doorzetten waar hij vooral besluiteloos is kan wel weer helpen. Zolang er maar gecommuniceerd wordt en hij het niet ervaart als moeten.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Misschien gewoon reageren op wat ik schrijf, ipv wat jij er in leest? Dat praat in dit topic een stuk prettiger en respectvoller met elkaar dan elkaar bombarderen obv aannames metquote:
[..]
Waar zeg ik dat je het uit je duim zuigt? Ik denk dat iedereen die te maken heeft of heeft gehad met een depressie echt wel weet wat kan helpen. Maar er is niks zo moeilijk dan daar ook naar te handelen. Lijkt mij dat je dat ook weet. Het is prima om dat een keer te herhalen, maar jij doet het af als eigen schuld dikke bult, wil je er niet naar handelen, dan moet je niet klagen. Maar zo simpel is het niet.
's.Ik zeg nergens dat het makkelijk is, als het makkelijk zou zijn was dit topic er niet en huppelden we allemaal de hele dag door bloemige weiden. Daarom moet het nog wel gebeuren.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Aannames?quote:Op donderdag 10 mei 2018 09:46 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Misschien gewoon reageren op wat ik schrijf, ipv wat jij er in leest? Dat praat in dit topic een stuk prettiger en respectvoller met elkaar dan elkaar bombarderen obv aannames met
Ik zeg nergens dat het makkelijk is, als het makkelijk zou zijn was dit topic er niet en huppelden we allemaal de hele dag door bloemige weiden. Daarom moet het nog wel gebeuren.
Wat betreft lezen moet je misschien de posts van Koettie ook wat beter bestuderen dan. Ze weet heel goed wat er moet gebeuren. Dan kun je wel lekker makkelijk roeptoeteren dat het moet gebeuren of "Dan creeer je structuur.", maar je weet net zo goed dat het zo niet werkt.quote:
Je verliest imo ook wel een beetje het recht van klagen over "het systeem" als je net dat stukje dat je wel zelf in de hand hebt op deze manier aanvliegt. Dan leg je alles bij een ander maar neemt niet de verantwoordelijkheid over jouw deel vd mogelijkheden.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Koettie heeft -atm geloof ik?- geen depressie. Ik doel dan ook op haar vriend. Zij hoeft ook helemaal niets, zij is geen hulpverlener. Maar dit is geen topic voor geliefden van mensen in een depressie, dit is een topic voor mensen die last hebben van/ leven met depressie. Dus mijn posts zijn in die zin nutteloos aan haar adres, agz mijn posts gericht zijn aan haar vriend, die ze niet leest, maar soit.quote:
[..]
Aannames?
[..]
Wat betreft lezen moet je misschien de posts van Koettie ook wat beter bestuderen dan. Ze weet heel goed wat er moet gebeuren. Dan kun je wel lekker makkelijk roeptoeteren dat het moet gebeuren of "Dan creeer je structuur.", maar je weet net zo goed dat het zo niet werkt.
Het gaat niet beter als je oprolt in een balletje en in een hoek gaat liggen wiegen in een deken van zelfmedelijden en berusting. Je moet dingen doen. En zo te lezen kan hij op dit moment heel weinig, maar doe dan wat je wel kunt doen. En nee, dat lukt niet elke dag. Dan probeer je morgen weer.
JA MAAR HET IS ZO MOEHOEHOEHOELUK jammeren helpt je niet. DOEN, wel. En je depressie fixen moet eigenlijk je hoofddoel zijn. Alles wat daar in de weg van staat, is ondergeschikt. Ook z'n baan, misschien wel juist z'n baan.
Het is een harde wereld, de zorg is helemaal een tiefusbende. Je hebt er geen controle op. Anderen gaan het werk niet voor je doen. Op sommige dingen heb je wel controle en die dingen moet je proberen. Dat werk moet je doen. En dat mislukt soms. Dan moet je lief voor jezelf zijn en het morgen opnieuw proberen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ah ja jij bepaalt even eigenhandig voor wie dit topic is en wat ze hier mogen posten.quote:
[..]
Koettie heeft -atm geloof ik?- geen depressie. Ik doel dan ook op haar vriend. Zij hoeft ook helemaal niets, zij is geen hulpverlener. Maar dit is geen topic voor geliefden van mensen in een depressie, dit is een topic voor mensen die last hebben van/ leven met depressie. Dus mijn posts zijn in die zin nutteloos aan haar adres, agz mijn posts gericht zijn aan haar vriend, die ze niet leest, maar soit.
Het gaat niet beter als je oprolt in een balletje en in een hoek gaat liggen wiegen in een deken van zelfmedelijden en berusting. Je moet dingen doen. En zo te lezen kan hij op dit moment heel weinig, maar doe dan wat je wel kunt doen. En nee, dat lukt niet elke dag. Dan probeer je morgen weer.
JA MAAR HET IS ZO MOEHOEHOEHOELUK jammeren helpt je niet. DOEN, wel. En je depressie fixen moet eigenlijk je hoofddoel zijn. Alles wat daar in de weg van staat, is ondergeschikt. Ook z'n baan, misschien wel juist z'n baan.
Het is een harde wereld, de zorg is helemaal een tiefusbende. Je hebt er geen controle op. Anderen gaan het werk niet voor je doen. Op sommige dingen heb je wel controle en die dingen moet je proberen. Dat werk moet je doen. En dat mislukt soms. Dan moet je lief voor jezelf zijn en het morgen opnieuw proberen.
Fijn hoor dat je nog even herhaalt wat er gedaan moet worden en zeer aardig ook dat je issues nog even bagatelliseert want iedereen moet het gewoon maar even doen natuurlijk.
Maar goed, trap vooral elke open deur nog een keer in. Ik ga weer wat beters doen met mijn leven.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Veel succes daarmee 
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dat helpt ook 
Nee, mijn advies is niet kijken naar wat je allemaal niet kan en te fouccussen op wat anderen nalaten, maar naar wat je wel kan en waar je zelf de bal laat liggen. Ik bemerk wel vaak in dit topic een ontzettend gezeik richting hulpverleners (regelmatig ook terecht) maar bij veel mensen ook een soort weigering om toe te geven dat je weliswaar geveld bent door een ziekte en daar zelf dingen tegen kunt ondernemen. "ja maar zij ja maar zij ja maar zij". Ja, en jij dan? Wat doe jij?
Bij iemand met een gebroken arm die zonder mitella gaat basketballen zijn we ook niet verbaasd dat de breuk niet zo goed heelt. En ook al is de gebroken arm niet je eigen schuld, je moet er wel je verwantwoordelijkheid voor nemen. Dan zegt ook niemand "je mag niet zeggen dat hij niet moet basketballen, want hij is ook maar aangereden!"
Blijven werken omdat je denkt dat dat hoort en je structuur geeft is imo geen gedachte/actie die je helpt, maar -zeker als het je zoveel stress geeft- is imo basketballen met een gebroken arm.
Nee, mijn advies is niet kijken naar wat je allemaal niet kan en te fouccussen op wat anderen nalaten, maar naar wat je wel kan en waar je zelf de bal laat liggen. Ik bemerk wel vaak in dit topic een ontzettend gezeik richting hulpverleners (regelmatig ook terecht) maar bij veel mensen ook een soort weigering om toe te geven dat je weliswaar geveld bent door een ziekte en daar zelf dingen tegen kunt ondernemen. "ja maar zij ja maar zij ja maar zij". Ja, en jij dan? Wat doe jij?
Bij iemand met een gebroken arm die zonder mitella gaat basketballen zijn we ook niet verbaasd dat de breuk niet zo goed heelt. En ook al is de gebroken arm niet je eigen schuld, je moet er wel je verwantwoordelijkheid voor nemen. Dan zegt ook niemand "je mag niet zeggen dat hij niet moet basketballen, want hij is ook maar aangereden!"
Blijven werken omdat je denkt dat dat hoort en je structuur geeft is imo geen gedachte/actie die je helpt, maar -zeker als het je zoveel stress geeft- is imo basketballen met een gebroken arm.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Even een korte update, ik merk dat er allerlei herinneringen uit mijn jeugd beginnen terug te komen. Eigenlijk hele gewone dingen, als logeren bij opa en oma met mn zus en hoeveel lol we toen hadden. Het is of het verleden nu een wat completer plaatje begint te worden. En ook is er ruimte voor het gevoel erbij, op een normaal volume.
Ik durf nu ook wel aandacht aan die herinneringen te geven, soms wat verdrietig maar ook hele leuke dingen. Een beetje onwennig durf ik ook die leuke dingen wel te erkennen, ergens heb ik denk ik ooit met mezelf afgesproken dat mijn jeugd alleen maar kut was en liet de leuke herinneringen ook niet meer toe. Het is even wennen aan het idee dat leuke herinneringen niet afdoen aan de nare dingen die er zijn gebeurd. Ik heb onbewust altijd het gevoel gehad dat als ik aan wat anders aandacht besteedde, mensen zouden denken dat ik me aanstel of dat de rotte dingen vergeten zouden worden, terwijl dat voor mij nog niet over is.
Stukje bij beetje begint er nu het een en ander te veranderen en ik heb het idee dat ik vanbinnen een vollediger mens begin te worden. Zoals ik mijn psycholoog zei, het voelt of het verleden niet meer alleen een oorlogsgebied vol landmijnen is, ik heb nu ook een mooie bloementuin met fijne herinneringen waar ik naartoe kan gaan en daarmee voel ik me zoveel veiliger in mezelf.
Ik durf nu ook wel aandacht aan die herinneringen te geven, soms wat verdrietig maar ook hele leuke dingen. Een beetje onwennig durf ik ook die leuke dingen wel te erkennen, ergens heb ik denk ik ooit met mezelf afgesproken dat mijn jeugd alleen maar kut was en liet de leuke herinneringen ook niet meer toe. Het is even wennen aan het idee dat leuke herinneringen niet afdoen aan de nare dingen die er zijn gebeurd. Ik heb onbewust altijd het gevoel gehad dat als ik aan wat anders aandacht besteedde, mensen zouden denken dat ik me aanstel of dat de rotte dingen vergeten zouden worden, terwijl dat voor mij nog niet over is.
Stukje bij beetje begint er nu het een en ander te veranderen en ik heb het idee dat ik vanbinnen een vollediger mens begin te worden. Zoals ik mijn psycholoog zei, het voelt of het verleden niet meer alleen een oorlogsgebied vol landmijnen is, ik heb nu ook een mooie bloementuin met fijne herinneringen waar ik naartoe kan gaan en daarmee voel ik me zoveel veiliger in mezelf.
Ik vind dat eigenlijk erg meevallen bij DP. Ze zegt vooral dat je uit je passiviteit moet stappen en kijken naar wat nog wel lukt. In plaats van enkel naar je eigen ellende kijken en focussen op hoe klote het is. Passiviteit maakt dat je depressie alleen maar dieper wordt.quote:
Sorry, maar je advies is ook een beetje in de categorie "je moet gewoon positief denken"
Natuurlijk kun je zo diep zitten dat er niet meer ruimte is er dan uit je bed komen, je badjas aantrekken en op de bank gaan zitten. En je dan afvragen hoe je in godsnaam je dag doorkomt. Maar dat is het moment om ingrijpendere hulp te vragen, of iemand dat voor je te laten doen. En ook dat is verantwoordelijkheid voor jezelf nemen, accepteren dat het je niet alleen lukt en hulp vragen.
Ik heb zelf heel diep gezeten. Heel serieus overwogen of ik er al dan niet een einde aan zou maken omdat ik bij god niet meer wist hoe ik hier weer uit moest komen. Dat is vorig jaar drie keer gebeurd, en alledrie de keren ben ik naar de huisarts gegaan en heb verteld dat het me niet meer lukte. Ik vroeg om hulp omdat ik niet meer kon.
[ Bericht 16% gewijzigd door Mevrouw_voor_jou op 10-05-2018 12:17:42 ]
Ja, want ik had dan ook meer kans om hiaten in m'n zelfkennis op te vullen en meer kans om (na door de gehaktmolen te zijn gesprongen en even door de psychische pijn heen te gaan) mezelf structureel minder slecht te voelen.quote:
Heeft er iemand hier wel eens echt "zin" om naar therapie te gaan?
Liever meteen de pijn en daarna beter worden dan pappen en nathouden en nooit verder komen.
Ik heb alles gelezen, ik zie de wanhoop wel. Verder is er al een hele conversatie geweest, ik weet niet zo goed wat ik daaraan zou kunnen toevoegen.quote:
[..]
Hij durft niet. Dan is er geen structuur en begint het met afspraken en bellen met arbo arts en gedoe. Dat staat hem zo tegen dat hij het makkelijker vindt om maar te gaan werken.
Waarom staat het arbo-arts gebeuren hem trouwens zo tegen? Verdrinkt hij zich in z'n werk?
Sowieso kan ik wel aanbevelen om jezelf niet op slechts 1 ding te storten (zoals hij dat schijnbaar met z'n werk doet), maar om je eieren over meerdere mandjes te spreiden.
Zelfde tip geef ik ook aan mensen wat vrienden/vriendschappen betreft, want zo heb je meestal wel een vangnet voor als het ineens met 1 vriend even niet loopt zoals je hoopt.
Ik kan eigenlijk wel een kleine update geven:
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Moet , dit even van me afschrijven en ik.kan nu bij niemand terecht, en wil de personen bij wie ik terecht zou kunnen niet wakkerbellen.
Maar zojuist weer een paniek/angst aanval gehad, op zich ben ik wel trots op hoe ik ermee omga,ondanks dat ik er nog een beetje inzit.
Was namelijk gaan slapen en voelde me al raar..maar viel toch in slaap na een kop thee met melk. Echter werd ik veel later weer wakker en begon te piekeren...dus ging ik ontspanningsoefeningwn doen omdat ik merkte dat iets niet lekkee voelde.
En tijdens die oefening had ik mijn ogen docht en bleef denken en opeens was het alsof ik het moment zag of dat iemand tegen mij zei dat X dood was, en zo voelde het ook. Ik begon gelijk tegen mij te zeggen X gaat ooit dood maar nier nu. X ligt nu te slapen. En zo begon ik mezelf gerust te stellen.
Nu is x idd niet dood, maar moet binnenkort een operatie ondergaan, waaraan is duidelijk alleen zijn bepaalde tests gedaan die het hoe,wat, waar enz nog moete uitwijzen. Op zich is het geen super risicovolle ingreep. Maar een angst die ik heb/had speelt weer.op. Enigsinds niet reel, maar tegelijkertijd wel.
Om maar even een voorveeld te nemen, x heeft enorme pijn in de borst, en heeft wat opgezette lymfklieren. Dus de arts denkt dat het kanker kan zijn, eve n kort door de bocht. Dus tests gedaan en nu afwachten op biopsie. En terwijl het afwachten is voel ik me angstig...en dat lijdt tot allerlei fantasie scenario's..en die leiden momenteel tot.paniek/angstaanvallen.
Eb die krijg ik toevallig 9v/d 10x als ik wil gaan slapen en moe ben. En het is dus een reelen anfst, alleen de emktie is ver uit proportie.
Ga zo maar ff thee drinken en dan proberen te slapen en rusten.
Maar zojuist weer een paniek/angst aanval gehad, op zich ben ik wel trots op hoe ik ermee omga,ondanks dat ik er nog een beetje inzit.
Was namelijk gaan slapen en voelde me al raar..maar viel toch in slaap na een kop thee met melk. Echter werd ik veel later weer wakker en begon te piekeren...dus ging ik ontspanningsoefeningwn doen omdat ik merkte dat iets niet lekkee voelde.
En tijdens die oefening had ik mijn ogen docht en bleef denken en opeens was het alsof ik het moment zag of dat iemand tegen mij zei dat X dood was, en zo voelde het ook. Ik begon gelijk tegen mij te zeggen X gaat ooit dood maar nier nu. X ligt nu te slapen. En zo begon ik mezelf gerust te stellen.
Nu is x idd niet dood, maar moet binnenkort een operatie ondergaan, waaraan is duidelijk alleen zijn bepaalde tests gedaan die het hoe,wat, waar enz nog moete uitwijzen. Op zich is het geen super risicovolle ingreep. Maar een angst die ik heb/had speelt weer.op. Enigsinds niet reel, maar tegelijkertijd wel.
Om maar even een voorveeld te nemen, x heeft enorme pijn in de borst, en heeft wat opgezette lymfklieren. Dus de arts denkt dat het kanker kan zijn, eve n kort door de bocht. Dus tests gedaan en nu afwachten op biopsie. En terwijl het afwachten is voel ik me angstig...en dat lijdt tot allerlei fantasie scenario's..en die leiden momenteel tot.paniek/angstaanvallen.
Eb die krijg ik toevallig 9v/d 10x als ik wil gaan slapen en moe ben. En het is dus een reelen anfst, alleen de emktie is ver uit proportie.
Ga zo maar ff thee drinken en dan proberen te slapen en rusten.
Wat goed dat je zo met je paniek aan de slag bent gegaan en het een beetje in toom hebt gehouden.quote:
Moet , dit even van me afschrijven en ik.kan nu bij niemand terecht, en wil de personen bij wie ik terecht zou kunnen niet wakkerbellen.
Maar zojuist weer een paniek/angst aanval gehad, op zich ben ik wel trots op hoe ik ermee omga,ondanks dat ik er nog een beetje inzit.
Was namelijk gaan slapen en voelde me al raar..maar viel toch in slaap na een kop thee met melk. Echter werd ik veel later weer wakker en begon te piekeren...dus ging ik ontspanningsoefeningwn doen omdat ik merkte dat iets niet lekkee voelde.
En tijdens die oefening had ik mijn ogen docht en bleef denken en opeens was het alsof ik het moment zag of dat iemand tegen mij zei dat X dood was, en zo voelde het ook. Ik begon gelijk tegen mij te zeggen X gaat ooit dood maar nier nu. X ligt nu te slapen. En zo begon ik mezelf gerust te stellen.
Nu is x idd niet dood, maar moet binnenkort een operatie ondergaan, waaraan is duidelijk alleen zijn bepaalde tests gedaan die het hoe,wat, waar enz nog moete uitwijzen. Op zich is het geen super risicovolle ingreep. Maar een angst die ik heb/had speelt weer.op. Enigsinds niet reel, maar tegelijkertijd wel.
Om maar even een voorveeld te nemen, x heeft enorme pijn in de borst, en heeft wat opgezette lymfklieren. Dus de arts denkt dat het kanker kan zijn, eve n kort door de bocht. Dus tests gedaan en nu afwachten op biopsie. En terwijl het afwachten is voel ik me angstig...en dat lijdt tot allerlei fantasie scenario's..en die leiden momenteel tot.paniek/angstaanvallen.
Eb die krijg ik toevallig 9v/d 10x als ik wil gaan slapen en moe ben. En het is dus een reelen anfst, alleen de emktie is ver uit proportie.
Ga zo maar ff thee drinken en dan proberen te slapen en rusten.
Heel veel sterkte, het lijkt me vreselijk spannend om op zoiets te moeten afwachten.
Heb je nog een beetje kunnen slapen?
@magnetron. Niet verdrinken. 'Gewoon' angst voor het onbekende, afspraken, zichzelf moeten verantwoorden/verdedigen. Hij wil daar niet meer werken en zijn redenatie is dan doen ze hun best voor me en dan wil ik eigenlijk niet eens terug. En bang dat hij niet serieus genomen wordt.
Vanmiddag huisarts. Ben heel bang dat die ons niet serieus neemt,, vorige keer was het ook niet heel prettig praten met die man. Maar goed, we gaan het zien. Misschien valt het ook wel mee.
@magnetron. Niet verdrinken. 'Gewoon' angst voor het onbekende, afspraken, zichzelf moeten verantwoorden/verdedigen. Hij wil daar niet meer werken en zijn redenatie is dan doen ze hun best voor me en dan wil ik eigenlijk niet eens terug. En bang dat hij niet serieus genomen wordt.
Vanmiddag huisarts. Ben heel bang dat die ons niet serieus neemt,, vorige keer was het ook niet heel prettig praten met die man. Maar goed, we gaan het zien. Misschien valt het ook wel mee.
Sterkte en succes gewenst vanmiddag!quote:
Heb je nog een beetje kunnen slapen?
@magnetron. Niet verdrinken. 'Gewoon' angst voor het onbekende, afspraken, zichzelf moeten verantwoorden/verdedigen. Hij wil daar niet meer werken en zijn redenatie is dan doen ze hun best voor me en dan wil ik eigenlijk niet eens terug. En bang dat hij niet serieus genomen wordt.
Vanmiddag huisarts. Ben heel bang dat die ons niet serieus neemt,, vorige keer was het ook niet heel prettig praten met die man. Maar goed, we gaan het zien. Misschien valt het ook wel mee.
Je zou eventueel kort op papier kunnen zetten wat je wil vragen van de huisarts. Stel dat het een lastig gesprek wordt dan heb je een goeie geheugensteun. En wellicht dat je het wat kan aandikken zodat hij de klachten van je vriend serieuzer neemt?
Ik hoop dat het meevalt/mee is gevallen bij de huisarts en dat jullie een goed gesprek hebben (gehad).
Fake it till you make it...
Dank jullie wel allemaal. Het was een fijn gesprek. De huisarts was, in tegenstelling tot vorige keer, heel rustig en luisterde vooral. Vriend kon gewoon z'n wanhoop kwijt en even alles er uit gooien. Terug aan de anti depressiva, doorverwijzing en over twee weken terug komen.
Ook mail gehad van een coach die een afspraak wil maken dus positieve dag. Sowieso wel goede dag dus heel fijn, staan nu te wachten bij de apotheek en net even gegeten op een terras. Eerste zon wat vriend gezien heeft dit jaar. Fijn
Ook mail gehad van een coach die een afspraak wil maken dus positieve dag. Sowieso wel goede dag dus heel fijn, staan nu te wachten bij de apotheek en net even gegeten op een terras. Eerste zon wat vriend gezien heeft dit jaar. Fijn
Wat fijn, klinkt al een heerlijk dagje en het mooie is je hebt er samen van kunnen genieten! En het grappige vind ik is dat je als je de zon ziet en uit het 'donkere'huis komt, voel je je vanzelf wat kalmer..quote:
Dank jullie wel allemaal. Het was een fijn gesprek. De huisarts was, in tegenstelling tot vorige keer, heel rustig en luisterde vooral. Vriend kon gewoon z'n wanhoop kwijt en even alles er uit gooien. Terug aan de anti depressiva, doorverwijzing en over twee weken terug komen.
Ook mail gehad van een coach die een afspraak wil maken dus positieve dag. Sowieso wel goede dag dus heel fijn, staan nu te wachten bij de apotheek en net even gegeten op een terras. Eerste zon wat vriend gezien heeft dit jaar. Fijn
Ik heb na mijn kop thee met melk, nog 2 uurtjes geslapen. Had wel medicatie tegen migraine ingenomen, omdat ik na zo'n aanval altijd doodop ben en migraine krijg.
Dus voel me nu stukken beter, en ik heb na bijna 4 dagen weer een positieve emotie om te noteren in mijn emotie dagboek, voor het ggg schema.
Want wat ik merk is dat er idd bizar weinig positieviteit tussen zit.
Vandaag ook een interessant dagje...behalve koken dan..want ik ben absoluut geen huismens en alles wat huishoudelijk is sla ik het liefst over...en doe veel dingen dan ook pas tegen het eind van de dag.
Maar goed, straks naar een soort bijenkomst, presentatie over de sector waarin ik werk...kwamer pertoeval achter en het is inde buurt en gratis. En ik probeer 2x per week te gaan zwemmen...
Dus voel me nu stukken beter, en ik heb na bijna 4 dagen weer een positieve emotie om te noteren in mijn emotie dagboek, voor het ggg schema.
Want wat ik merk is dat er idd bizar weinig positieviteit tussen zit. Vandaag ook een interessant dagje...behalve koken dan..want ik ben absoluut geen huismens en alles wat huishoudelijk is sla ik het liefst over...en doe veel dingen dan ook pas tegen het eind van de dag.
Maar goed, straks naar een soort bijenkomst, presentatie over de sector waarin ik werk...kwamer pertoeval achter en het is inde buurt en gratis. En ik probeer 2x per week te gaan zwemmen...
Wat fijn dat het nu wel een goed gesprek was! Dat zal een hoop gescheeld hebben bij het bespreken van alles.quote:
Dank jullie wel allemaal. Het was een fijn gesprek. De huisarts was, in tegenstelling tot vorige keer, heel rustig en luisterde vooral. Vriend kon gewoon z'n wanhoop kwijt en even alles er uit gooien. Terug aan de anti depressiva, doorverwijzing en over twee weken terug komen.
Ook mail gehad van een coach die een afspraak wil maken dus positieve dag. Sowieso wel goede dag dus heel fijn, staan nu te wachten bij de apotheek en net even gegeten op een terras. Eerste zon wat vriend gezien heeft dit jaar. Fijn
Thanks allemaal. Ben zo opgelucht. Huisarts gaf als advies idd niet ziekmelden ivm met structuur maar wel minder uren en de diensten die het fijnst zijn voor hem. Net de mail naar de manager verstuurd, met bloed zweet en tranen want hij vindt het rot om 'lastig' te zijn maar ziet nu wel in dat het even moet. Emotioneel dagje dus vroeg naar bed vanavond. Morgen wandelen en hopen dat de opluchting even aanhoudt.
En hoe ging het gisteren?quote:
Thanks allemaal. Ben zo opgelucht. Huisarts gaf als advies idd niet ziekmelden ivm met structuur maar wel minder uren en de diensten die het fijnst zijn voor hem. Net de mail naar de manager verstuurd, met bloed zweet en tranen want hij vindt het rot om 'lastig' te zijn maar ziet nu wel in dat het even moet. Emotioneel dagje dus vroeg naar bed vanavond. Morgen wandelen en hopen dat de opluchting even aanhoudt.
Hier een korte update, na de enorme dip van afgelopen week gaat het sinds vrijdag ietsjes beter, alleen heb ik nu de neiging om teveel te gelijk te willen en te gaan doen. Dus moet mezelf proberen te controleren.
Verder vrijdag weer een sessie met de psycholoog gehad..en die was enorm zwaar. Want na/tijdens mijn 'paniekdagen' heb ik haar een bericht gestuurd. En tijdens deze sessie hebben we het erover gehad en vooral wat er gebeurd...het blijven denken en tegelijk willen stoppen met denken en het feit dat ik emotioneel alles veel erger ervaar dan het is.
En tijdens deze sessie werd ik dus enorm emotioneel, mede doordat ik de angst in woorden heb uitgedrukt. En tijdens het uitdrukken in worden begon ik al overstuur te raken. Dus is de heel de sessie hieraan besteed i.p.v. de emoties die ik moest bijhouden.
En ze snapt nu wel waarmee en waardoor ikvastzit en dat ik vooral de bomen de bos het niet meer zie/kan zien.
Vandaag mezelf gedwongen een rust dagje te houden thuis, mede doordat ik lichtelijk hyper ben, doordat ik me redelijk goed voel en daardoor wil ik heel actief dingen gaan doen. En momenteel moet ik mijn energie goed verdelen..want als ik vermoeid raak dan neig ik weer te kelderen qua stemming.
En vandaag moest ik op bepaalde momenten denken aan mijn angst en het leek net alof ik probeerde mezelf te triggeren naar slecht voelen...maar het niet kon omdat ik me niet slecht voel. ...
Verder vrijdag weer een sessie met de psycholoog gehad..en die was enorm zwaar. Want na/tijdens mijn 'paniekdagen' heb ik haar een bericht gestuurd. En tijdens deze sessie hebben we het erover gehad en vooral wat er gebeurd...het blijven denken en tegelijk willen stoppen met denken en het feit dat ik emotioneel alles veel erger ervaar dan het is.
En tijdens deze sessie werd ik dus enorm emotioneel, mede doordat ik de angst in woorden heb uitgedrukt. En tijdens het uitdrukken in worden begon ik al overstuur te raken. Dus is de heel de sessie hieraan besteed i.p.v. de emoties die ik moest bijhouden.
En ze snapt nu wel waarmee en waardoor ikvastzit en dat ik vooral de bomen de bos het niet meer zie/kan zien.
Vandaag mezelf gedwongen een rust dagje te houden thuis, mede doordat ik lichtelijk hyper ben, doordat ik me redelijk goed voel en daardoor wil ik heel actief dingen gaan doen. En momenteel moet ik mijn energie goed verdelen..want als ik vermoeid raak dan neig ik weer te kelderen qua stemming.
En vandaag moest ik op bepaalde momenten denken aan mijn angst en het leek net alof ik probeerde mezelf te triggeren naar slecht voelen...maar het niet kon omdat ik me niet slecht voel. ...
Klinkt wel verwarrend allemaal. Ben je niet gewoon in de war omdat je je nu goed voelt, in tegenstelling tot vrijdag?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |