Depressie & Angst #151 eindelijk lente!

Thanks. Weer avond overleefd. Net huisarts gebeld. Die assistent is zo'n trut. Ik gaf aan dat ik belde omdat hij zich zo slecht voelde dat het niet ging en dat het heel slecht ging. 'Slecht, wat is slecht? Wil hij dood of dat dat weer niet?? Wel ff duidelijk alsjeblieft!!' Hallo doe eens rustig tegen mij. Kunnen vrijdag pas terecht, met' spoed'. Ook tijd voor een nieuwe huisarts denk ik.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 08:15 schreef Koettie het volgende:
Thanks. Weer avond overleefd. Net huisarts gebeld. Die assistent is zo'n trut. Ik gaf aan dat ik belde omdat hij zich zo slecht voelde dat het niet ging en dat het heel slecht ging. 'Slecht, wat is slecht? Wil hij dood of dat dat weer niet?? Wel ff duidelijk alsjeblieft!!' Hallo doe eens rustig tegen mij. Kunnen vrijdag pas terecht, met' spoed'. Ook tijd voor een nieuwe huisarts denk ik.

Ik kan mij hier momenteel zo aan relateren.

Iemand had mijn huisarts gebeld maandag omdat het ook heel slecht ging (en gaat eigenlijk nog) met mij. Die zou het gaan oppakken en contact met mij opnemen. Eigenlijk ook gewoon een spoed kwestie. Maar er is nog steeds niet gebeld.

Nu heb ik enigszins per toeval gisteren een van mijn behandelaren aan de telefoon gehad (voor angst en dus niet die van depressie) en toch maar mijn verhaal daar gedaan. Zij schrok er nogal van en heeft gelijk geprobeerd om wat dingen in gang te zetten, voornamelijk afspraken eerder proberen in te plannen en vandaag nog even telefonisch contact ter controle. Ze vroeg zelfs nog hoe ik mijn avond gisteren zou doorkomen en vandaag overdag. Ofwel, datgene wat ik vertelde hield dus wel in dat er echt wat aan de hand is.

Dus ik net mijn huisartspraktijk gebeld. Heeft de huisarts voor aanstaande vrijdag een belafspraak ingepland. Want het is er nogal druk. Nou snap ik dat volkomen, maar als er iemand anders belt om te melden dat het heel slecht gaat dan lijkt het mij dat er wel iets meer vaart achter mag. Zucht.

Ik hou het overigens een beetje vaag omdat ik het niet zo graag vertel.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 13:24 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
ik mezelf wat ga aandoen, ik heb n

Dit dus. Een aantal jaren geleden zat ik in dezelfde situatie..het ging echt bar slecht...had gedachten in mijn hoofd die voor geen kwart meter klopten...en totaal van de werkelijkheid af waren.
En toen ma belde heeft ze het hele verhaal behoorlijk aangedikt en konden we vrij sne(de volgende dag) bij de ha terecht. En daar hebben we er een heel klein toneelstukje van gemaakt(verhaal aangedikt dus). En zodoende kon ik binnen 2 maanden bij de riagg terecht..die een wachttijd van 4 maanden had.

Ja, baal nu beetje dat ik me heb laten afschepen. Morgen zijn ze natuurlijk dicht ivm Hemelvaart dus vrijdag was beste optie. We hebben ook de irritante huisarts dus dat wordt wat. Ik ga m'n tranen alvast sparen, ben er zo klaar mee. Net weer een uitbarsting van vriend. Die zich nog steeds weigert ziek te melden. Blegh.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 14:00 schreef Koettie het volgende:
Ja, baal nu beetje dat ik me heb laten afschepen. Morgen zijn ze natuurlijk dicht ivm Hemelvaart dus vrijdag was beste optie. We hebben ook de irritante huisarts dus dat wordt wat. Ik ga m'n tranen alvast sparen, ben er zo klaar mee. Net weer een uitbarsting van vriend. Die zich nog steeds weigert ziek te melden. Blegh.

Enorm, vervelend deze situatie. Ik weet ook niet goed wat te zeggen. Het enige wat ik je kan aanraden, is kijken of je je vriend tot fysieke inspanning, zoals wandelen, joggen, zwemmen o.i.d. kan aanzetten. Dat zorgt voor het aanmaken van stofjes die je 'blij' maken, echt blij wordt je niet als je depressief of met angst kampt, maar het kan ervoor zorgen dat je je iets beter voelt..iig dat je spanning op die manier uit.

Verder veel sterkte, en zorg voor je eigen ontspanning, hé!

Hier gaat het iets beter vandaag, maar tegelijkertijd enorm gespannen. De spanning komt vandaag door een aantal medische onderzoeken bij een bekende, aangezien deze persoon kampt met poliepen. En poliepen kunnen darmkanker worden/veroorzaken. En ze zouden verwijderd worden maar dat is niet gelukt en moeten dus operatief verwijderd worden.
Mede door mijn autisme snap ik het verhaal wel, maar voor een deel ook weer niet..en dit alles zorgt voor enorm veel prikkels. En gisteren was ik al overprikkeld.

En dit alles verzoorzaakt ook weer doemdenken en dat weer angst en spanning. Dus heb ik besloten nu wat dingen in huis te doen, en later even te gaan zwemmen. Zwembad is wel 20minuten van huis, maar ik moet wat aan activiteit hebben...

Wat wel het positieve van dit alles en de afgelopen dagen is, is dat ik heel goed mijn emotielijstje p.dag kan maken voor de psycholoog, en dus ook beter inzicht kan geven in hoe het allemaal werkt bij mij

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 13:24 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Wat naar dat die huisartsen zo weinig sjoege geven. Mogelijk dat je het wat moet aanzetten? 'Ik ben bang dat mijn vriend zichzelf/ik mezelf wat ga aandoen, ik heb nu hulp nodig!'

Ik werd na het contact van vanmorgen ineens binnen een half uur teruggebeld voor een afspraak.
In mijn geval is er volgens mij ook zoiets gezegd, maar waarschijnlijk niet op de 'spoedlijn' gebeld dus dan heeft het volgens hun alsnog geen spoed. Heel vreemd.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 14:08 schreef cafpow het volgende:

[..]

Enorm, vervelend deze situatie. Ik weet ook niet goed wat te zeggen. Het enige wat ik je kan aanraden, is kijken of je je vriend tot fysieke inspanning, zoals wandelen, joggen, zwemmen o.i.d. kan aanzetten. Dat zorgt voor het aanmaken van stofjes die je 'blij' maken, echt blij wordt je niet als je depressief of met angst kampt, maar het kan ervoor zorgen dat je je iets beter voelt..iig dat je spanning op die manier uit.

Verder veel sterkte, en zorg voor je eigen ontspanning, hé!

Ondanks dat ik het volkomen met je eens ben dat het echt helpt, moet hij dat toch echt zelf gaan inzien. Ik ken dat namelijk van mijzelf, iedereen kon het zeggen maar het doen was wat anders. Bovendien heb ik er regelmatig ruzies door gehad. Ik weet natuurlijk niet of dat ook zo is bij Koettie maar het kan de situatie ook averechts laten keren op het moment.

Ja, kan het wel zeggen maar hij gaat niet hoor. Misschien als het wat beter gaat

Sorry hoor, maar waarom weigert hij zich ziek te melden. Hij is ziek en door zich niet ziek te melden maakt hij zichzelf alleen maar zieker.

Kan me niet voorstellen dat het zin heeft zo door te modderen, dat levert hem waarschijnlijk alleen maar een slechte beoordeling en gezeik op. Dat heeft hij dan écht aan zichzelf te danken. Die gevolgen zullen veel vervelender zijn dan ziek uitvallen en iom (arbo)arts bepalen wat de belastbaarheid is.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 16:28 schreef DancingPhoebe het volgende:
Sorry hoor, maar waarom weigert hij zich ziek te melden. Hij is ziek en door zich niet ziek te melden maakt hij zichzelf alleen maar zieker.

Kan me niet voorstellen dat het zin heeft zo door te modderen, dat levert hem waarschijnlijk alleen maar een slechte beoordeling en gezeik op. Dat heeft hij dan écht aan zichzelf te danken. Die gevolgen zullen veel vervelender zijn dan ziek uitvallen en iom (arbo)arts bepalen wat de belastbaarheid is.

Hij durft niet. Dan is er geen structuur en begint het met afspraken en bellen met arbo arts en gedoe. Dat staat hem zo tegen dat hij het makkelijker vindt om maar te gaan werken.

Je verliest imo ook wel een beetje het recht van klagen over "het systeem" als je net dat stukje dat je wel zelf in de hand hebt op deze manier aanvliegt. Dan leg je alles bij een ander maar neemt niet de verantwoordelijkheid over jouw deel vd mogelijkheden.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 16:30 schreef Koettie het volgende:

[..]

Hij durft niet. Dan is er geen structuur en begint het met afspraken en bellen met arbo arts en gedoe. Dat staat hem zo tegen dat hij het makkelijker vindt om maar te gaan werken.

Dan creeer je structuur.

Hij is nu ook helemaal niet in staat om verantwoordelijkheid te nemen. Hij is nu alleen aan het overleven.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 16:32 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Dan creeer je structuur.

Lekker makkelijk praten vanaf de zijlijn.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 17:09 schreef aeque het volgende:

[..]

Lekker makkelijk praten vanaf de zijlijn.

Ja, ik zuig het uit mn duim

Er is heel weinig dat je zelf kunt doen wanneer je een depressie hebt en het systeem werkt je daarbij ook nog eens ontzettend tegen.

Accepteren dat je een ziekte hebt en daar naar handelen is 1 van de weinige dingen die je wel zelf kunt doen.

Trouwens geloof ik dat er heel veel is dat je zelf kunt doen, dus daar druk ik me wat matig mee uit, maar in dit stadium als het water je echt tot over de lippen staat.

Ik lees jullie berichtjes. Dank jullie wel. Weet nu even niet zo goed wat ik moet zeggen.

Lieve Koettie, ik herken je situatie zo goed. Min lief is al járen depressief en in de donkerste perioden neem ik soms het roer over, omdat hij dan zelf bibberend in het vooronder blijft liggen. Zou ik dat niet doen dan komt hij daar nooit meer uit omdat het vertrouwen dat het ooit ooit ooit beter wordt allang overboord is. De enige optie is dan dat ik zorg het terug te vinden voor hem en het te bewaren tot hij het zelf weer kan. Op dat punt zijn jullie nu. Als je het met hem wil redden zul je moeten gaan handelen.

Zo. Hij appte net dat hij een mail gaat sturen met het verzoek om in ieder geval te gaan in uren en of hij ochtenddiensten mag omdat hij de avonddiensten niet trekt. En een gesprek aanvragen met de manager.

We hadden vanmiddag na z'n uitbarsting idd een gesprek dat ik niet vond dat hij zo kon werken en ik was eigenlijk ook een beetje kwaad dat hij meer waarde hecht aan een locatie waar hij net werkt dan zichzelf. Is natuurlijk niet zo maar pff. Dus dat heb ik ook gezegd. Blijkbaar heeft het hem toch aan het denken gezet. Heeft hem niet weerhouden om toch te gaan werken trouwens.

Verder, jullie hebben gelijk. Dat beslissen 'voor hem' vind ik heel moeilijk. Ik ben best een doorzetter en heb geen moeite met bellen en dingen regelen. Dat is m'n werk juist en ik ben er goed in. Ik vind dat alleen een heel lastig evenwicht, ik wil niet in mijn hulpverlenerrol schieten want het is m'n verkering, geen cliënt. Fragiel evenwicht op het moment. Dat we vrijdag naar de huisarts gaan heb ik ook gezegd en daarna een afspraak gemaakt. Ik ben alleen bang de verkeerde beslissingen te maken. Bij zijn vorige depressie had ik ook iets van kap met werken, terwijl dat achteraf een van de dingen is die hem er doorheen getrokken heeft. Sociaal contact, regelmaat en een reden om z'n bed uit te komen. Achteraf ben ik heel blij dat hij niet naar me geluisterd heeft. Nu is de situatie wel anders natuurlijk maar ik vind het eng als hij opeens thuis blijft. Ik weet niet wat we dan moeten doen voor structuur. Ik ben niet hele dagen thuis. Hij heeft wel vrienden maar die wonen redelijk ver weg, niet op een middag afspreek-afstand. Zijn ouders zitten aan de andere kant van het land en die willen graag helpen maar dat is lastig vanaf daar. Hoewel ze zo in de auto springen als het nodig is gelukkig.

@Dancing, wat deed jij voor structuur?

Bedankt voor jullie eerlijke berichtjes.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 19:23 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Knip

@Koettie, ik had echt dagplanblaadjes klaarliggen met halfuurs blokken er op. Ik heb ze een week vooruit ingedeeld, maar het bleek voor mij uiteindelijk niet nodig het zo extreem aan te pakken.

Ik dwong mezelf om op te staan op een fatsoenlijk tijdstip en had altijd een lijstje met dingen die ik min of meer dagelijks wilde/moest doen (maaltijden, opruimen, boodschappen, uur naar buiten, dat zulk) en een lijstje met dingen die "ook nog moesten" (iets regelen met instanties, ouders bezoeken, schoonmaak, vrienden zien, weet ik het) en ik probeerde punten van die 2 zo te combineren dat er elke dag een paar dingen te doen waren.

En als ik kijk naar wat ik ook op een dag kán verzetten stelde zo'n dagindeling niks voor, maar het zorgde wel voor een ritme én het zorgde dat ik niet alleen maar bezig was met depressief zijn en de behandeling daarvan.

En dat ging ook geregeld eens een dag mis, maar ik probeerde wel mezelf de hele tijd voor te houden dat ik dan ook ziek was en dat die ziekte er dus ook voor zorgde dat ik een dag verklote. En dat ik van die ziekte af wilde en dat ik daarom niet de volgende dag óók weer kon verprutsen.

In de wanhopige momenten dat ik me afvroeg wat voor zin het allemaal had ging ik die vraag echt met ratio te lijf en recht tegen mn gevoel in... dus maar weer zo'n hoerige wandeling maken of zo'n klote gezonde maaltijd koken ik wist dat een leven zonder zo veel leuker zou zijn en dat al dat "gekloot" me daar uiteindelijk zou brengen. Al die babysteps die ik dus wél zelf in de hand had.

Thanks, duidelijk. Heb je het alleen gedaan? Knap dat je het volgehouden hebt, kan me voorstellen dat het soms heel nutteloos lijkt. Maar als je in beweging komt is het zoveel makkelijk om dat te blijven.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 23:36 schreef Koettie het volgende:
Thanks, duidelijk. Heb je het alleen gedaan? Knap dat je het volgehouden hebt, kan me voorstellen dat het soms heel nutteloos lijkt. Maar als je in beweging komt is het zoveel makkelijk om dat te blijven.

Nee, ik had fijne psychologes en medicatie die goed aansloeg.

quote:

Op woensdag 9 mei 2018 23:38 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Nee, ik had fijne psychologes en medicatie die goed aansloeg.

Gelukkig maar!