R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
"Huillachen" is een begrip bij mijn vriend en mij.quote:Op woensdag 18 oktober 2017 23:37 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Of lachen dat direct overgaat in huilen. "Ja want ik hoefde eigenlijk helemaal niet te lachen."
Het is zo idioot dat hij dan vaak ook maar begint te lachen. 
Soms dan is ook gewoon nog een stukje van mijn rationele brein er, en die vind het zo idioot wat ik zit te doen dat ik dan ook echt mezelf uitlach omdat ik het ook niet meer weet.
Je bent dan letterlijk deze smiliequote:
[..]
"Huillachen" is een begrip bij mijn vriend en mij.
Soms dan is ook gewoon nog een stukje van mijn rationele brein er, en die vind het zo idioot wat ik zit te doen dat ik dan ook echt mezelf uitlach omdat ik het ook niet meer weet.
quote:
[..]
Ja dat heb ik wel. Meestal. Soms ook niet naar dat is dan vooral omdat ik dan alles zwart zie. Dat ligt niet aan de mensen of hun betrouwbaarheid. Dat het zo langzaam gaat ligt aan de hoeveelheid gedoe. Helaas.
Voor mij klinkt iets als na vier gesprekken al wat meer vertrouwen, al heel opbouwend.Ja, het valt me mee. Ik had in t begin bij de intake gesprekken echt allerlei redenen in mn hoofd waarom ik daar nooit meer naartoe moest. Soort van afweermechanisme denk ik, maar ze zijn zo begripvol en vriendelijk dat ik nu wel wat begin te durven.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Op
Damn, damn... Mijn gmail doet raar (ik krijg amper nieuwe mailtjes binnen, die wel zijn verstuurd). Gmail is mijn nummer 1 communicatiemiddel met de wereld, omdat ik mijn telefoon al bijna twee jaar niet/amper opneem.
Extra stress! Wat nou als ik een hoop belangrijke dingen mis?
Extra stress! Wat nou als ik een hoop belangrijke dingen mis?
Mon 'en!
Ik hoop niet dat gmail zelf iets heeft, mijn gmail is al een tijdje stil?quote:Op donderdag 19 oktober 2017 10:31 schreef bloempjuh het volgende:
Damn, damn... Mijn gmail doet raar (ik krijg amper nieuwe mailtjes binnen, die wel zijn verstuurd). Gmail is mijn nummer 1 communicatiemiddel met de wereld, omdat ik mijn telefoon al bijna twee jaar niet/amper opneem.
Extra stress! Wat nou als ik een hoop belangrijke dingen mis?
Ook niet in je spambox misschien?quote:
Damn, damn... Mijn gmail doet raar (ik krijg amper nieuwe mailtjes binnen, die wel zijn verstuurd). Gmail is mijn nummer 1 communicatiemiddel met de wereld, omdat ik mijn telefoon al bijna twee jaar niet/amper opneem.
Extra stress! Wat nou als ik een hoop belangrijke dingen mis?
Voor zover ik weet werkt mijn gmail ook gewoon naar behoren (over het algemeen)...
Fake it till you make it...
Nope. Heb alles geprobeerd. Ik wacht al een week op een mailtje van de praktijkondersteuner, die deze heeft verstuurd waar ik zelfs bij zat. En een aantal nieuwsbrieven, die ik toch niet lees, zijn ook al een week niet aangekomen.. Ik snap hier geen snars van.quote:
[..]
Ook niet in je spambox misschien?
Voor zover ik weet werkt mijn gmail ook gewoon naar behoren (over het algemeen)...
Mon 'en!
Ik begin een beetje lichtelijk door te draaien van de bassen van mijn buurman en ik begon mijn dag zo lekker. 
De meds lijken hier goed hun werk te doen, trouwens (na even gepost te hebben over Gmail ).
Ben erg rustig, al kan dat ook komen omdat ik nu een hoop externe stress en angstfactoren niet meer heb (zoeken naar werk, afronden PhD, impostor syndrome). Hopelijk, als ik gesetteld ben, weer proberen om de dosis te verlagen en wie weet helemaal te stoppen, want libidogewijs enzo hebben de medicijnen wel hun impact, en daar baal ik flink van 
). Ben erg rustig, al kan dat ook komen omdat ik nu een hoop externe stress en angstfactoren niet meer heb (zoeken naar werk, afronden PhD, impostor syndrome). Hopelijk, als ik gesetteld ben, weer proberen om de dosis te verlagen en wie weet helemaal te stoppen, want libidogewijs enzo hebben de medicijnen wel hun impact, en daar baal ik flink van
Ja doei.
Welke medicijnen gebruik je? Wel fijn dat ze werken! Dat van het libido herken ik wel, zeker in combinatie met hangry heid. Je mag eerlijk zijn hier toch? Eerst besprong ik mijn vriend s ochtends en toen kwam er een fase dat ik hem zo ongeveer neer stak als hij dacht dat ik seks wilde voor ik gegeten had.quote:
De meds lijken hier goed hun werk te doen, trouwens (na even gepost te hebben over Gmail
Ben erg rustig, al kan dat ook komen omdat ik nu een hoop externe stress en angstfactoren niet meer heb (zoeken naar werk, afronden PhD, impostor syndrome). Hopelijk, als ik gesetteld ben, weer proberen om de dosis te verlagen en wie weet helemaal te stoppen, want libidogewijs enzo hebben de medicijnen wel hun impact, en daar baal ik flink van
! En ik ben uit mezelf best veel af gevallen dus het is niet alsof ik honger niet uit kan stellen zeg maar. Ik begon zelfs te denken dat ik geluk had gehad met het afvallen, dat het stress was geweest ipv doorzettingsvermogen waardoor het gelukt was. Maar nu de quatiapine gehalveerd is is de eetlust ook weer een stuk minder.
Gister is me duidelijk gemaakt op werk dat ik ze schijnbaar zwaar teleurstel en dat ze spijt hebben dat ze me aangenomen hebben. In mijn beleving omdat ze onrealistische verwachtingen hadden, en van me vroegen dat ik na een week zonder ingewerkt te zijn alles onder controle heb en geen fouten maak. Dus dat gecombineerd met dat ik om half 6 op moet en niet voldoende slaap krijg, en dus 10 uur fysieke arbeid niet kan handelen omdat ik ook gewoon een slapjanus ben heeft ervoor gezorgd dat ik vandaag ontslag heb genomen.
Weer een negatieve ervaring erbij, weken schuldig voelen en terug bij af. Behandelaar is natuurlijk op vakantie dus die kan ik ook niet bereiken. Echt tyfus dit.
Weer een negatieve ervaring erbij, weken schuldig voelen en terug bij af. Behandelaar is natuurlijk op vakantie dus die kan ik ook niet bereiken. Echt tyfus dit.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Wat klote zeg. En wat horkerig dat ze het allemaal zo bij jou neerleggen.quote:
Gister is me duidelijk gemaakt op werk dat ik ze schijnbaar zwaar teleurstel en dat ze spijt hebben dat ze me aangenomen hebben. In mijn beleving omdat ze onrealistische verwachtingen hadden, en van me vroegen dat ik na een week zonder ingewerkt te zijn alles onder controle heb en geen fouten maak. Dus dat gecombineerd met dat ik om half 6 op moet en niet voldoende slaap krijg, en dus 10 uur fysieke arbeid niet kan handelen omdat ik ook gewoon een slapjanus ben heeft ervoor gezorgd dat ik vandaag ontslag heb genomen.
Weer een negatieve ervaring erbij, weken schuldig voelen en terug bij af. Behandelaar is natuurlijk op vakantie dus die kan ik ook niet bereiken. Echt tyfus dit.
Maar hoezo ben jij een slapjanus? Je zat daar toch niet op je plek en mensen behandelden je slecht... dan is het toch juist goed dat je nu de knoop hebt doorgehakt en bent opgestapt?
Het is de zoveelste keer dat ik er abrupt mee stop omdat het te zwaar is. Dit is een patroon waar ik al jaren mee worstel.quote:
[..]
Wat klote zeg. En wat horkerig dat ze het allemaal zo bij jou neerleggen.
Maar hoezo ben jij een slapjanus? Je zat daar toch niet op je plek en mensen behandelden je slecht... dan is het toch juist goed dat je nu de knoop hebt doorgehakt en bent opgestapt?
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Maar als het te zwaar is voor je zou je dan niet eerst zorgen dat je wat steviger staat voordat je weer aan t werk gaat?quote:
[..]
Het is de zoveelste keer dat ik er abrupt mee stop omdat het te zwaar is. Dit is een patroon waar ik al jaren mee worstel.
Ik heb natuurlijk geen inzicht in wat je al hebt geprobeerd dus correct me if im wrong.
Je zou dan eigenlijk een soort rem voor jezelf in moeten bouwen, en dan kom ik toch weer tot een maatschappelijk werker, of een goed reïntegratie traject vanuit de gemeente.quote:
[..]
Het is de zoveelste keer dat ik er abrupt mee stop omdat het te zwaar is. Dit is een patroon waar ik al jaren mee worstel.
Maar ik heb gewoon niet de tips om je daarmee op weg te helpen dat je daar aankomt. Want als je zo iemand hebt, zou je die persoon kunnen contacten. Die kan dan met je bekijken of het dan wel echt slim is om ontslag te nemen. Want wanneer je je ziek meld ipv ontslag neemt ga je bijvoorbeeld wel opeens met instanties te maken krijgen, die naast dat ze vervelend zijn ook kunnen helpen zeg maar en begeleiding kunnen geven. Nu probeer je het alleen, en als het alleen niet lukt, trek je je weer terug. Je hoeft het niet alleen te doen he, en hulp krijgen is niet makkelijk maar kan echt wel!
Ja maar dit wil ik allemaal niet. Ik wil gewoon m'n vwo diploma eindelijk een keer halen (ben 20 lol) en gaan studeren. Dit baantje was sowieso eigenlijk alleen voor dit jaar omdat ik me te laat voor school had aangemeld.quote:
[..]
Je zou dan eigenlijk een soort rem voor jezelf in moeten bouwen, en dan kom ik toch weer tot een maatschappelijk werker, of een goed reïntegratie traject vanuit de gemeente.
Maar ik heb gewoon niet de tips om je daarmee op weg te helpen dat je daar aankomt. Want als je zo iemand hebt, zou je die persoon kunnen contacten. Die kan dan met je bekijken of het dan wel echt slim is om ontslag te nemen. Want wanneer je je ziek meld ipv ontslag neemt ga je bijvoorbeeld wel opeens met instanties te maken krijgen, die naast dat ze vervelend zijn ook kunnen helpen zeg maar en begeleiding kunnen geven. Nu probeer je het alleen, en als het alleen niet lukt, trek je je weer terug. Je hoeft het niet alleen te doen he, en hulp krijgen is niet makkelijk maar kan echt wel!
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Het vervormen van bassen zegt niks over het aantal decibels he? Ik hoor al sinds gister af en aan het vervormen van bassen doordreunen in mijn huis. Als ik nu de politie bel weet ik niet eens of ze het wel erg genoeg vinden, al moeten zijn dochter en hond er een gehoorbeschadiging van oplopen volgens mij.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 19-10-2017 17:04:15 ]
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 19-10-2017 17:04:15 ]
Je kunt er sowieso een melding van maken. En informeer ook eens bij andere buren of zij ook geluidsoverlast ervaren, dan kunnen zij bij een ja ook een melding maken.quote:
Het vervormen van bassen zegt niks over het aantal decibels he? Ik hoor al sinds gister af en aan het vervormen van bassen doordreunen in mijn huis. Als ik nu de politie bel weet ik niet eens of ze het wel erg genoeg vinden, al moeten zijn dochter en hond er een gehoorbeschadiging van oplopen volgens mij.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Mijn vriend is een keer gaan aanbellen bij de andere kant en die was gewoon verbouwereerd over hoe weinig je bij hun hoorde. Dus ik denk dat de subwoofer tegen mijn muur staat.quote:
[..]
Je kunt er sowieso een melding van maken. En informeer ook eens bij andere buren of zij ook geluidsoverlast ervaren, dan kunnen zij bij een ja ook een melding maken.
Ik heb net mijn maatschappelijk werkster even een appje gestuurd. Is nog even wennen dat ik die nu heb en dat dat ook kan. Als morgen mijn huurtoeslag op mijn rekening staat ga ik even kijken voor oordopjes.
En ik moet ook gewoon zo snel mogelijk een keer met de wijkagent praten dus eigenlijk. Omdat het me dus extra lelijk gedrag van hem naar mij toe oplevert als ik melding maak. En ik zelf door mijn ptss ook eigenlijk al huiverig ben voor politieagenten.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 19-10-2017 17:46:09 ]
Fripsel, wat vervelend, zoveel geluidsoverlast. Wij hebben ook regelmatig last van de buren, ergens vraag ik me af of ze doorhebben dat het zo hard staat dat wij woordelijk kunnen meegenieten. Maar ik vraag me ook af hoe het met de isolatie staat... die zou ook wel eens niet optimaal kunnen zijn.
Ik heb eens aangebeld om te vragen of het zachter ging, toen ging het volume eerst even omhoog (lekker flauw, als je dan bedenkt dat ze 10 jaar ouder zijn dan wij... maar drank doet rare dingen met een mens...)
en dan de volgende dag nog een soort sarcastische opmerking erover.
Maar regelmatig feestjes, ook hun kinderen. En dan tussen 2 en 3 's nachts je visite uitgebreid uitlaten met het nodige geschreeuw op straat.
Gruwelijk irritant.
Ik heb eens aangebeld om te vragen of het zachter ging, toen ging het volume eerst even omhoog (lekker flauw, als je dan bedenkt dat ze 10 jaar ouder zijn dan wij... maar drank doet rare dingen met een mens...)
en dan de volgende dag nog een soort sarcastische opmerking erover.
Maar regelmatig feestjes, ook hun kinderen. En dan tussen 2 en 3 's nachts je visite uitgebreid uitlaten met het nodige geschreeuw op straat.
Gruwelijk irritant.
Fake it till you make it...
Ik woon in een studentenhuis midden in uitgaansgebied. Tussen een kroeg en het spoor in, naast een van de drukste wegen in de stad. Inmiddels heb ik nergens last meer van, wel gezellig als er 24/7 geluid te horen is. 
Niet zo als je 's nachts letterlijk blikken bier moet ontwijken of je fiets 3 keer gestolen wordt.
Niet zo als je 's nachts letterlijk blikken bier moet ontwijken of je fiets 3 keer gestolen wordt.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
quote:
[..]
Ja, het valt me mee. Ik had in t begin bij de intake gesprekken echt allerlei redenen in mn hoofd waarom ik daar nooit meer naartoe moest. Soort van afweermechanisme denk ik, maar ze zijn zo begripvol en vriendelijk dat ik nu wel wat begin te durven.Goed zo. Ik hoop voor je dat het zo blijft/ beter wordt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Ik had het nog gelezen, zal er niet inhoudelijk op reageren dan. Dat is wel een hele nare situatie, zou ik zelf niet lang volhouden.quote:
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik ben heel erg geneigd om mezelf de schuld te geven omdat ik zelf dus ook wel eens overlast veroorzaak met mijn paniek aanvallenquote:
[..]
Ik had het nog gelezen, zal er niet inhoudelijk op reageren dan. Dat is wel een hele nare situatie, zou ik zelf niet lang volhouden.
quote:
[..]
Goed zo. Ik hoop voor je dat het zo blijft/ beter wordt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Dit is wel heel schattig. Mijn kat en ik zijn heel close. Hij slaapt vaak aan het voeteneinde van mijn bed. Ik merk dat ik zo rustig slaap met mijn nieuwe medicijnen dat ik soms wakker word met slapende lichaamsdelen van het stil liggen. 
En mijn kat merkt het dus ook want ik word nu telkens wakker en kijk mijn kat dan recht aan omdat hij besloten heeft zijn slaapplek recht in mijn lepeltje te verplaatsen. 
Mijn kat en ik zijn heel close. Hij slaapt vaak aan het voeteneinde van mijn bed. Ik merk dat ik zo rustig slaap met mijn nieuwe medicijnen dat ik soms wakker word met slapende lichaamsdelen van het stil liggen. En mijn kat merkt het dus ook want ik word nu telkens wakker en kijk mijn kat dan recht aan omdat hij besloten heeft zijn slaapplek recht in mijn lepeltje te verplaatsen.
Aww wat lief!quote:
Dit is wel heel schattig.
En dan krijg je te horen (of eindelijk duidelijk gemaakt) dat de enige persoon die je nog in je leven hebt er eigenlijk ook niet meer is zoals je dat gewend was zodat je er dus echt alleen voor staat.
Weet je wat leven, fuck jou met alles en je therapie. Ik ga nooit meer mijn bed uitkomen.
Weet je wat leven, fuck jou met alles en je therapie. Ik ga nooit meer mijn bed uitkomen.
Ik vond juist de realisatie dat je er, hoe dan ook, alleen voor staat en dat je het daarmee ook wel redt, een hele fijne zekerheid om op verder te bouwen. Je moet dus jezelf sterken en energie geven, om te blijven vertrouwen op die zekerheid. Met mezelf moet ik altijd door en dat kan ik.quote:
En dan krijg je te horen (of eindelijk duidelijk gemaakt) dat de enige persoon die je nog in je leven hebt er eigenlijk ook niet meer is zoals je dat gewend was zodat je er dus echt alleen voor staat.
Weet je wat leven, fuck jou met alles en je therapie. Ik ga nooit meer mijn bed uitkomen.
Itt mensen aantrekken en vasthouden omdat je ze nodig denkt te hebben. Je hebt geen enkele controle over of andere mensen bij je blijven of niet. Je hebt wel controle over wie jij bent en hoe jij omgaat met zaken als je psychische problemen en de mensen om je heen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dat vind ik heel bewonderingswaardig maar de mens is niet gemaakt om eenzaam en alleen door het leven te gaan. Begrijp mij niet verkeerd want de realisatie dat ik er alleen voor sta en het alleen moet oplossen is er al jaren. Maar het is wel fijn om in ieder geval 1 iemand in je leven te hebben waar je af en toe terecht kunt om even je verhaal kwijt te kunnen of laat staan überhaupt iemand te hebben waar je gewoon mee over koetjes en kalfjes kunt praten. Het is niet dat ik nog anderen in mijn omgeving heb of een familie om gewoon even een praatje te maken. Het dichtstbijzijnde sociale contact wat ik verder heb is de caissière bij de supermarkt. Nou joepie.quote:
[..]
Ik vond juist de realisatie dat je er, hoe dan ook, alleen voor staat en dat je het daarmee ook wel redt, een hele fijne zekerheid om op verder te bouwen. Je moet dus jezelf sterken en energie geven, om te blijven vertrouwen op die zekerheid. Met mezelf moet ik altijd door en dat kan ik.
Itt mensen aantrekken en vasthouden omdat je ze nodig denkt te hebben. Je hebt geen enkele controle over of andere mensen bij je blijven of niet. Je hebt wel controle over wie jij bent en hoe jij omgaat met zaken als je psychische problemen en de mensen om je heen.
Ik heb het hier heel bewust met mijn psycholoog over gehad omdat ik bij dat alleen zijn verhaal ook een beetje de kriebels krijg van, ja heel leuk, maar wat nou als dat simpelweg niet is hoe ik ben, wat nou als ik niks zo mooi vind als mijn geluk delen met andere.quote:
[..]
Dat vind ik heel bewonderingswaardig maar de mens is niet gemaakt om eenzaam en alleen door het leven te gaan. Begrijp mij niet verkeerd want de realisatie dat ik er alleen voor sta en het alleen moet oplossen is er al jaren. Maar het is wel fijn om in ieder geval 1 iemand in je leven te hebben waar je af en toe terecht kunt om even je verhaal kwijt te kunnen of laat staan überhaupt iemand te hebben waar je gewoon mee over koetjes en kalfjes kunt praten. Het is niet dat ik nog anderen in mijn omgeving heb of een familie om gewoon even een praatje te maken. Het dichtstbijzijnde sociale contact wat ik verder heb is de caissière bij de supermarkt. Nou joepie.
En zei kon er voor mij een hele mooie andere bruikbare draai aan geven. Je hoeft het niet alleen te doen. Het is alleen niet handig om een persoon te hebben die zo belangrijk voor je is, dat het voelt alsof je hele wereld instort als die persoon weg valt. Volgens haar kan het juist ook de kunst zijn om meerdere mensen om je heen te verzamelen waar je je prettig bij voelt zodat je je minder Holy crappy shit voelt als er dan 1 weg valt. Al blijft een dierbaar persoon verliezen altijd kut natuurlijk. Soms kan dit je familie zijn. Soms zal je daar wat harder je best voor moeten doen dmv familie. Ik begin wat dat betreft ook echt wel wat vrienden om me heen te bouwen waarvan ik weet dat ze me kennen en respecteren en zullen te helpen. En andersom natuurlijk hetzelfde.
Het is voor iedereen ook anders denk ik.
Ja, zwaar. Maar ook (nu) een feit. Accepteer dat feit als volledig waar en ook onveranderlijk. Niemand gaat je ooit meer aardig vinden/steunen/naar je luisteren noem het maar op.quote:
[..]
Dat vind ik heel bewonderingswaardig maar de mens is niet gemaakt om eenzaam en alleen door het leven te gaan. Begrijp mij niet verkeerd want de realisatie dat ik er alleen voor sta en het alleen moet oplossen is er al jaren. Maar het is wel fijn om in ieder geval 1 iemand in je leven te hebben waar je af en toe terecht kunt om even je verhaal kwijt te kunnen of laat staan überhaupt iemand te hebben waar je gewoon mee over koetjes en kalfjes kunt praten. Het is niet dat ik nog anderen in mijn omgeving heb of een familie om gewoon even een praatje te maken. Het dichtstbijzijnde sociale contact wat ik verder heb is de caissière bij de supermarkt. Nou joepie.
Wat kun JIJ dan nu doen om het komende uur in te vullen op een manier waar jij iets aan hebt?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Lekker opbeurende woorden.quote:
[..]
Ja, zwaar. Maar ook (nu) een feit. Accepteer dat feit als volledig waar en ook onveranderlijk. Niemand gaat je ooit meer aardig vinden/steunen/naar je luisteren noem het maar op.
Wat kun JIJ dan nu doen om het komende uur in te vullen op een manier waar jij iets aan hebt?
En dat mag ik hier niet posten.
Ik sta niet in jouw schoenen en jij niet in die van mij, knap dat jij dat kunt maar daar ben ik de persoon schijnbaar niet voor. Zeker niet als dit juist een van de oorzaken is waar de problemen juist door ontstaan zijn.
Ik weet heel goed dat ik daarin alleen ben dat inzicht heb ik zoals ik zei al jaren. Het gaat mij er ook niet om dat dat een feitelijk iets is. Het gaat erom dat vereenzaming al jaren bij mij aan de hand is en dit is de spreekwoordelijke druppel die de emmer doet overlopen. Dus dan ben ik er ook wel een beetje klaar mee.quote:
[..]
Ik heb het hier heel bewust met mijn psycholoog over gehad omdat ik bij dat alleen zijn verhaal ook een beetje de kriebels krijg van, ja heel leuk, maar wat nou als dat simpelweg niet is hoe ik ben, wat nou als ik niks zo mooi vind als mijn geluk delen met andere.
En zei kon er voor mij een hele mooie andere bruikbare draai aan geven. Je hoeft het niet alleen te doen. Het is alleen niet handig om een persoon te hebben die zo belangrijk voor je is, dat het voelt alsof je hele wereld instort als die persoon weg valt. Volgens haar kan het juist ook de kunst zijn om meerdere mensen om je heen te verzamelen waar je je prettig bij voelt zodat je je minder Holy crappy shit voelt als er dan 1 weg valt. Al blijft een dierbaar persoon verliezen altijd kut natuurlijk. Soms kan dit je familie zijn. Soms zal je daar wat harder je best voor moeten doen dmv familie. Ik begin wat dat betreft ook echt wel wat vrienden om me heen te bouwen waarvan ik weet dat ze me kennen en respecteren en zullen te helpen. En andersom natuurlijk hetzelfde.
Het is voor iedereen ook anders denk ik.
Trek het je niet aan. De meeste mensen in dit topic hebben een relatie en vrienden/familie waar ze op kunnen bouwen. Dus als je jarenlang in een sociaal isolement zit dan krijg je al snel reacties die blijk geven van onbegrip. Verzamel mensen om je heen, zoek een partner die je steunt, etc. Terwijl dat juist niet te doen is vanuit een isolement.quote:
[..]
Lekker opbeurende woorden.
En dat mag ik hier niet posten.
Ik sta niet in jouw schoenen en jij niet in die van mij, knap dat jij dat kunt maar daar ben ik de persoon schijnbaar niet voor. Zeker niet als dit juist een van de oorzaken is waar de problemen juist door ontstaan zijn.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Zo'n persoon word je denk ik vanzelf wanneer je je realiseert dat jij de enige bent die je shit kan fixen, desnoods met hulp van anderen en/of medicatie. :pquote:
[..]
Lekker opbeurende woorden.
En dat mag ik hier niet posten.
Ik sta niet in jouw schoenen en jij niet in die van mij, knap dat jij dat kunt maar daar ben ik de persoon schijnbaar niet voor. Zeker niet als dit juist een van de oorzaken is waar de problemen juist door ontstaan zijn.
[..]
Ik weet heel goed dat ik daarin alleen ben dat inzicht heb ik zoals ik zei al jaren. Het gaat mij er ook niet om dat dat een feitelijk iets is. Het gaat erom dat vereenzaming al jaren bij mij aan de hand is en dit is de spreekwoordelijke druppel die de emmer doet overlopen. Dus dan ben ik er ook wel een beetje klaar mee.
Echt, ik geloof niet dat het leven mooier voor je wordt wanneer je de verabtwoordelijkheid daarvoor bij anderen neerlegt. Hoe kut dat ook is.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
quote:
[..]
Zo'n persoon word je denk ik vanzelf wanneer je je realiseert dat jij de enige bent die je shit kan fixen, desnoods met hulp van anderen en/of medicatie. :p
Echt, ik geloof niet dat het leven mooier voor je wordt wanneer je de verabtwoordelijkheid daarvoor bij anderen neerlegt. Hoe kut dat ook is.
Lieve schat, jij bent de enige die nu zegt dat ik de verantwoordelijkheid daarvan bij iemand anders neerleg. Lees anders mijn posts nog even terug, en dan echt lezen, want dat doe ik namelijk niet. Voor de derde keer, ik weet heel goed dat ik de enige ben die mijn eigen problemen kan en moet oplossen. Dat neemt niet weg dat altijd alleen staan, eenzaam zijn en in een sociaal isolement zitten daar niet bij helpt. Waarom krijg ik anders het advies om op de eerste plek die sociale kring uit te breiden? Ik heb namelijk nog nooit mijn problemen bij die persoon neergelegd als zijnde: "los jij ze maar voor mij op", het gaat erom dat ik een dierbaar iemand verlies die naast een beetje steun geeft op de eerste plek vooral de eenzaamheid doorbrak door er gewoon te zijn voor een normaal praatje over koetjes en kalfjes.
. Dat zeg ik geloof ik nergens?quote:
[..]
Lieve schat, jij bent de enige die nu zegt dat ik de verantwoordelijkheid daarvan bij iemand anders neerleg. Lees anders mijn posts nog even terug, en dan echt lezen, want dat doe ik namelijk niet. Voor de derde keer, ik weet heel goed dat ik de enige ben die mijn eigen problemen kan en moet oplossen. Dat neemt niet weg dat altijd alleen staan, eenzaam zijn en in een sociaal isolement zitten daar niet bij helpt. Waarom krijg ik anders het advies om op de eerste plek die sociale kring uit te breiden? Ik heb namelijk nog nooit mijn problemen bij die persoon neergelegd als zijnde: "los jij ze maar voor mij op", het gaat erom dat ik een dierbaar iemand verlies die naast een beetje steun geeft op de eerste plek vooral de eenzaamheid doorbrak door er gewoon te zijn voor een normaal praatje over koetjes en kalfjes.
Ik heb het idee dat je mijn posts leest als een aanval oid, zo is het niet bedoeld.
Ik probeer je te laten nadenken over een andere manier van kijken naar de feiten, omdat dat mij écht zoveel heeft geholpen en de kans heeft gegeven mijn gevoel over mijzelf en mn leven op te bouwen vanuit dingen die er wél zijn, die ik wél heb, die ik wel kan doen. Niet obv dingen die ik niet heb, zou willen of moet proberen te krijgen.
Wat heb ik nu beschikbaar en wat kan ik daarmee doen om te zorgen dat ik me het komende uur niet zo allejezus donker en verrot voel.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
^wat langere versie van mn stokpaardje, je kunt de feiten niet veranderen, wel de manier waarop je er tegenaan kijkt.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Helemaal hiermee eens!quote:
[..]
Trek het je niet aan. De meeste mensen in dit topic hebben een relatie en vrienden/familie waar ze op kunnen bouwen. Dus als je jarenlang in een sociaal isolement zit dan krijg je al snel reacties die blijk geven van onbegrip. Verzamel mensen om je heen, zoek een partner die je steunt, etc. Terwijl dat juist niet te doen is vanuit een isolement.
Misschien een persoonlijk dingetje van mij, maar ik zoek ook mensen die ik zelf ook kan helpen.
Als ik alleen maar met mensen om zou gaan die alleen maar mij helpen en niet omgekeerd, zou ik me denk ik een beetje bezwaard voelen
Ik gebruik nu een week of 6 ad en gisteren en ook eergisteren was het ineens of de zon weer door de wolken in mn hoofd heenbrak. Ik was zowaar spontaan weer eens lekker vrolijk en dacht bij mezelf 'wow, ik voel me goed!'
quote:
Ik gebruik nu een week of 6 ad en gisteren en ook eergisteren was het ineens of de zon weer door de wolken in mn hoofd heenbrak. Ik was zowaar spontaan weer eens lekker vrolijk en dacht bij mezelf 'wow, ik voel me goed!'
Ik kan me dat moment nog zó goed herinneren
Was toen op vakantie, waar alles perfect was, dus dacht dat het grotendeels daar door kwam, dat het weer over zou zijn bij thuiskomst, of tijdens de reis zelfs al.
Maar neeeeeein
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Had ik dat maar bij een van de 3 antidepressiva die ik geprobeerd heb.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Het hele punt is dat ik niet iemand 'zoek' of had die mij hielp, maar gewoon iemand om een sociale band mee te hebben. Maar nee ik moet kijken naar de feiten van nu, en wat ik nu heb. Ah ik heb een spelcomputer nou jongens alles is ineens goed gemaakt!quote:
[..]
Helemaal hiermee eens!
Misschien een persoonlijk dingetje van mij, maar ik zoek ook mensen die ik zelf ook kan helpen.
Als ik alleen maar met mensen om zou gaan die alleen maar mij helpen en niet omgekeerd, zou ik me denk ik een beetje bezwaard voelen
Ik lees je posts niet als een aanval maar het is verdomde irritant als iemand blijft hameren op dat ik moet kijken naar de 'feiten van nu' en je niet goed leest wat ik post.quote:
[..]
. Dat zeg ik geloof ik nergens?
Ik heb het idee dat je mijn posts leest als een aanval oid, zo is het niet bedoeld.
Ik probeer je te laten nadenken over een andere manier van kijken naar de feiten, omdat dat mij écht zoveel heeft geholpen en de kans heeft gegeven mijn gevoel over mijzelf en mn leven op te bouwen vanuit dingen die er wél zijn, die ik wél heb, die ik wel kan doen. Niet obv dingen die ik niet heb, zou willen of moet proberen te krijgen.
Wat heb ik nu beschikbaar en wat kan ik daarmee doen om te zorgen dat ik me het komende uur niet zo allejezus donker en verrot voel.
Ja, dat laatste geef ik je sowieso wel gelijk.quote:
[..]
Het hele punt is dat ik niet iemand 'zoek' of had die mij hielp, maar gewoon iemand om een sociale band mee te hebben. Maar nee ik moet kijken naar de feiten van nu, en wat ik nu heb. Ah ik heb een spelcomputer nou jongens alles is ineens goed gemaakt!
Ja, dat "helpen" is dan ook meer een invulling die voor mij persoonlijk wel opgaat. Het ging over mezelf en refereerde naar het "steunen" waar Q het over had.
Maar nee, je -moet- niet kijken naar de feiten nu, dat klopt.
En ik vind dat je ook best mag aangeven dat je baalt, al helemaal als het nog maar net gebeurd is dat de laatste met wie je deze band had, "echt" weg blijkt te zijn nu.
En met "zoeken" bedoel ik ook meer dat je je ogen open zou moeten houden...maar ik heb eigenlijk een beetje een ander iets wat ik me afvraag: Hoe komt het dat je nu in deze situatie terecht bent gekomen? -Waarom- heb je nu niet met iemand zo'n sociale band waar je wel behoefte aan hebt? En wat voor band zoek je precies? Wat is jouw invulling?
Ik heb ook het gevoel dat jij wat ik schrijf niet leest. Of leest met de gedachte dat iemand die niet met je meepraat (ik in dit geval) slechte of ongeïnteresseerde intenties heeft en dat je het op de slechts mogelijke manier lijkt te willen interpreteren zodat het kan bijdragen aan het zwelgen in (inderdaad aanwezige) ellende ipv iets doen.quote:
[..]
Het hele punt is dat ik niet iemand 'zoek' of had die mij hielp, maar gewoon iemand om een sociale band mee te hebben. Maar nee ik moet kijken naar de feiten van nu, en wat ik nu heb. Ah ik heb een spelcomputer nou jongens alles is ineens goed gemaakt!
[..]
Ik lees je posts niet als een aanval maar het is verdomde irritant als iemand blijft hameren op dat ik moet kijken naar de 'feiten van nu' en je niet goed leest wat ik post.
Als je denkt dat ik op iets als gamen doel met mijn advies zit je er ook mijlebver naast. Het zal voor iedereen anders zijn, dat wat helpt, maar voor mij was een hele wereld aan dingen beschikbaar, enkel via mijn computer en internetverbinding (die jij ook hebt), die me hielpen om me eventjes uit die donkere stroom te tillen. Voor mij was en is het belangrijk om mezelf te blijven inprenten dat er, ondanks alle ellende en fuckfaces in de wereld, er ook echt een heleboel mooie dingen en mensen zijn. Dat de media er op ingericht is je vooral te confronteren met de fuckfaces en de ellende. Dat ik daarom extra moeite moet doen om de dingen die ik mooi vind, die voor mij het leven de moeite waard maken, tegen te komen, er bewust naar op zoek moet gaan. En het mooie was (/is) dat dat allemaal kan met dat wat ik nu heb. Ik hoef er mijn huis niet voor uit, hell ik kan zelfs met stinkende oksels in bed blijven liggen en een tedtalk of 3 kijken waarin er bijna altijd wel iets opbeurends en hoopgevends te vinden is. Of gelijksoortige sites/media.
Waarmee ik niet wil zeggen dat jij ook aan de tedtalks moet, maar er is vast iets te vinden waarmee jij jezelf, zonder uit je luie stoel te komen, een heel klein beetje en heel even, omhoog kunt werken uit die stroom van donker en ellende waar je in zit.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik herken me veel in wat Duyvis zegt. Alleen zitten met je computer en verder niemand hebben is gewoon ontzettend kut. Dan is het advies van ga gewoon iets doen ook niet echt toereikend. Op een bepaald punt heb je alles wel zo'n beetje gehad wat je kunt doen.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Maar is dat dan echt zo? Ik vind het niet gek dat wanneer je keer op keer -min of meer- hetzelfde probeert op -min of meer dezelfde manier, met -min of meer- dezelfde instelling, het resultaat niet ineens compleet anders is...quote:
Ik herken me veel in wat Duyvis zegt. Alleen zitten met je computer en verder niemand hebben is gewoon ontzettend kut. Dan is het advies van ga gewoon iets doen ook niet echt toereikend. Op een bepaald punt heb je alles wel zo'n beetje gehad wat je kunt doen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dat is helemaal niet waar mijn initiële post over ging. Dit heb je zelf erbij gehaald.quote:
[..]
Maar is dat dan echt zo? Ik vind het niet gek dat wanneer je keer op keer -min of meer- hetzelfde probeert op -min of meer dezelfde manier, met -min of meer- dezelfde instelling, het resultaat niet ineens compleet anders is...
Ik heb een waslijst aan hobbies gehad inmiddels. Echt niet steeds hetzelfde.quote:
[..]
Maar is dat dan echt zo? Ik vind het niet gek dat wanneer je keer op keer -min of meer- hetzelfde probeert op -min of meer dezelfde manier, met -min of meer- dezelfde instelling, het resultaat niet ineens compleet anders is...
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Dit was dan ook een antwoord op Quotidienquote:
[..]
Dat is helemaal niet waar mijn initiële post over ging. Dit heb je zelf erbij gehaald.
Maar goed, mijn antwoorden lijken je te irriteren als een mofo, dus laat ik het er op houden dat ik hoop dat ook jij je snel beter voelt. Op welke manier dan ook en met middelen die voor jou werken.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dus je probeert iedere x een andere hobby?quote:
[..]
Ik heb een waslijst aan hobbies gehad inmiddels. Echt niet steeds hetzelfde.
En dat doet dan niets positiefs voor je?
Misschien het in iets anders zoeken dan in een hobby?
Van de week hadden we hier een gesprek over hoe jij over kan komen en dat je -zeer waarschijnlijk- geen klootzak bent, maar dat wel uitstraalt door je gedrag en woordkeuze... misschien kun je alle hobbies van de wereld afgaan, maar als je dat allemaal met een afwijzende en gesloten houding doet, zal niemand denken "laat ik Quotidien eens meevragen!"
Als je meer open -en dus fucking kwetsbaar- bent en wat meer van je andere kanten laat zien, is dat misschien wel een veel verrassender experiment dan nog maar weer eens een nieuwe hobby oppakken...
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Klopt wel ja. De meeste van die hobbies waren niet echt dingen waar je andere mensen tegenkomt. Longboarden, bmx, hardlopen, etc. Doe je toch alleen.quote:
[..]
Dus je probeert iedere x een andere hobby?
En dat doet dan niets positiefs voor je?
Misschien het in iets anders zoeken dan in een hobby?
Van de week hadden we hier een gesprek over hoe jij over kan komen en dat je -zeer waarschijnlijk- geen klootzak bent, maar dat wel uitstraalt door je gedrag en woordkeuze... misschien kun je alle hobbies van de wereld afgaan, maar als je dat allemaal met een afwijzende en gesloten houding doet, zal niemand denken "laat ik Quotidien eens meevragen!"
Als je meer open -en dus fucking kwetsbaar- bent en wat meer van je andere kanten laat zien, is dat misschien wel een veel verrassender experiment dan nog maar weer eens een nieuwe hobby oppakken...
Maar wat je zegt slaat wel de spijker op z'n kop op andere sociale situaties. Doordat je onzeker bent ga je een soort muur om je heen bouwen en dat stoot mensen af. Probleem is alleen dat ik nu iedereen heb afgestoten en dat er niks meer over is. En als je zwaar depressief bent vind je dat juist fijn. Maar als het dan beter gaat en je wilt de wijde wereld weer gaat dat niet want alle deuren heb je dicht geslagen.
Dus het wordt een soort matroesjkapop van problemen. Ik voel me beter dus had prima school weer op kunnen pakken, alleen is het schooljaar allang begonnen dus dat gaat niet meer. De behoefte aan een sociaal leven is er ook weer gewoon alleen die deur heb je ook dichtgeslagen. Dus ik zit nu helemaal klem eigenlijk.
Zo dat was de dagelijkse klaag post weer.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ja, naar.quote:
[..]
Klopt wel ja. De meeste van die hobbies waren niet echt dingen waar je andere mensen tegenkomt. Longboarden, bmx, hardlopen, etc. Doe je toch alleen.
Maar wat je zegt slaat wel de spijker op z'n kop op andere sociale situaties. Doordat je onzeker bent ga je een soort muur om je heen bouwen en dat stoot mensen af. Probleem is alleen dat ik nu iedereen heb afgestoten en dat er niks meer over is. En als je zwaar depressief bent vind je dat juist fijn. Maar als het dan beter gaat en je wilt de wijde wereld weer gaat dat niet want alle deuren heb je dicht geslagen.
Dus het wordt een soort matroesjkapop van problemen. Ik voel me beter dus had prima school weer op kunnen pakken, alleen is het schooljaar allang begonnen dus dat gaat niet meer. De behoefte aan een sociaal leven is er ook weer gewoon alleen die deur heb je ook dichtgeslagen. Dus ik zit nu helemaal klem eigenlijk.
Zo dat was de dagelijkse klaag post weer.
En wat kun je nu doen om het komende half uur een tikkeltje draagbaarder te maken? Met de middelen die je tot je beschikking hebt?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Geen idee. Suggesties?quote:
[..]
Ja, naar.
En wat kun je nu doen om het komende half uur een tikkeltje draagbaarder te maken? Met de middelen die je tot je beschikking hebt?
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ben nu even niet op mn helderst, dus ik doe voor het gemak 1 van de dingen die mij hielpen: zoek een tedtalk over een onderwerp of van een spreker die je boeit, van een kwartiertje ofzo. Sluit alle andere input even af en neem je voor de hele talk te kijken ongeacht je mening erover. En probeer ook op play te drukken met "thisgunbegoooood" gevoel ipv "godverdekutklotehoeretedtalk"quote:
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Maar heb je zelf niet enig idee wat je op kan zoeken dat je wellicht een beetje blijer zou maken?
(Stating the obvious: kortetermijnbeloningsstelselstimula tellen niet...)
(Stating the obvious: kortetermijnbeloningsstelselstimula tellen niet...)
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Wat ik normaal doe is een jointje opsteken, maar dat wil ik niet meer doen.quote:
Maar heb je zelf niet enig idee wat je op kan zoeken dat je wellicht een beetje blijer zou maken?
(Stating the obvious: kortetermijnbeloningsstelselstimula tellen niet...)
Die tedtalks zijn meestal wel interessant. Zal eens kijken.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Dat was ook je antwoord op mij.quote:
[..]
Dit was dan ook een antwoord op Quotidien
Maar goed, mijn antwoorden lijken je te irriteren als een mofo, dus laat ik het er op houden dat ik hoop dat ook jij je snel beter voelt. Op welke manier dan ook en met middelen die voor jou werken.
Nee het irriteert mij niet, maar ik kan moeilijk blij gaan doen over een reactie die je op mij hebt terwijl dat een totaal ander onderwerp betreft.
Ze quote mij en zegt dat het een antwoord op mij is. Dan is het toch duidelijk of niet?quote:
[..]
Dat was ook je antwoord op mij.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Wat toevallig over precies hetzelfde gaat en ze daarboven ook al meerdere keren heeft gezegd tegen mij?quote:
[..]
Ze quote mij en zegt dat het een antwoord op mij is. Dan is het toch duidelijk of niet?
Hierzoquote:
Wie heeft hier het idee dat het zaadje van zijn depressie gelegd is in zijn jeugd?
Ik heb zelf een beetje het gevoel dat mijn angst klachten en het me klein en opgesloten voelen echt een opvoedingsdingetje wat in meer generaties doorsijpelt.quote:
Wie heeft hier het idee dat het zaadje van zijn depressie gelegd is in zijn jeugd?
En de eerste keer dat ik mijn nieuwe begeleidster aan huis sprak gaf ik haar een korte samenvatting over mijn familie zonder dat gevoel eigenlijk heel specifiek te benoemen, en toen kwam zei met een bepaald onderzoek wat dat gevoel heel erg ondersteunt.
Dus Ehm ja dat gevoel heb ik wel ja. En dat heeft mee icm pech best een hoop shit opgeleverd. Maar mijn ouders ontkennen dat dus heel erg en dat is zo'n groot conflict in mijn hoofd dat die droom nog steeds door mijn medicijnen heen probeert te rammen. Terwijl mensen die juist buiten mij en mijn familie staan die wel beide kennen die geven me wel gelijk zeg maar. Maar dat zit echt eng diep.
Bij ons is er in korte tijd veel gebeurd binnen de familie aan overlijdens waardoor patronen doorbroken werden en het natuurlijk even niet om ruzie ging maar daarvoor was het een en al ruzie en langs elkaar heen leven. We waren nogal disfunctioneel zegmaar
Ik heb een hele slechte hechting aan mensen en ik ben snel emotioneel als iemand me niet leuk vind/afwijst.
Ik kan dan echt acuut pijn in mijn buik krijgen enzo, diarree etc
Ik heb een hele slechte hechting aan mensen en ik ben snel emotioneel als iemand me niet leuk vind/afwijst.
Ik kan dan echt acuut pijn in mijn buik krijgen enzo, diarree etc
Ik denk dat dat bij wel meer dingen zo is.quote:
Wie heeft hier het idee dat het zaadje van zijn depressie gelegd is in zijn jeugd?
Fade to Black
Mijn psychiater denkt dat de oorzaak van mijn paniekstoornis in mijn jeugd ligt. Ik denk dat dat psychiaterpraat is en dat we richting persoonlijkheidsdingen moeten kijken. Maar hey, ik leef pas 33 jaar met mezelf. Hij kent me al (in totaal) twee uur ofzo.quote:
Wie heeft hier het idee dat het zaadje van zijn depressie gelegd is in zijn jeugd?
Mon 'en!
*steekt hand op*quote:
Wie heeft hier het idee dat het zaadje van zijn depressie gelegd is in zijn jeugd?
Alhoewel ik niet van mening ben dat toen alles meteen al is scheef gegaan. Meer dat ik door het verloop van mijn jeugd/tienerjaren bepaalde elementen niet heb meegekregen wat nu zijn effect heeft op hoe ik omga met bepaalde gebeurtenissen.
Dat is wel knap na 2 uurtjes inderdaad. Het kan altijd omdat ik wel denk dat je jeugd en opvoeding vaak een sterke aanhechtingsplek is voor psychische problemen, maar dat na 2 uurtjes al weten is vrij bijzonder.quote:
[..]
Mijn psychiater denkt dat de oorzaak van mijn paniekstoornis in mijn jeugd ligt. Ik denk dat dat psychiaterpraat is en dat we richting persoonlijkheidsdingen moeten kijken. Maar hey, ik leef pas 33 jaar met mezelf. Hij kent me al (in totaal) twee uur ofzo.
Soms moet je er veel meer proberen om de goede te vinden...quote:
Had ik dat maar bij een van de 3 antidepressiva die ik geprobeerd heb.
Fake it till you make it...
Bij mij komt het grootste deel van de ellende wel zon beetje uit mijn latere jeugd, vanaf een jaar of 10 ofzo denk ik. Al had ik altijd al een wat dark & twisty outlook op de dingen
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik heb even geteld, ik heb ondertussen minstens 7 verschillende soorten medicatie geprobeerd waarvan ik er dan nu nog een paar gebruik.quote:
[..]
Soms moet je er veel meer proberen om de goede te vinden...
(even bekeken vanuit hulpverleners en niet vanuit medicatie btw. goeie morgenquote:
[..]
Soms moet je er veel meer proberen om de goede te vinden...
)Zelf had ik het prettiger gevonden als ze zich beter hadden kunnen aanpassen aan hun eigen cliënten in plaats van in essentie hun visies aan hun cliënt op te willen leggen.
Ja en dan minimaal 3 maanden om te kijken of het werkt, en dan nog eens dubbel de dosering en dat weer 2 maanden afwachten. Zo blijf je bezig.quote:
[..]
Soms moet je er veel meer proberen om de goede te vinden...
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Misschien een beetje crue om te zeggen maar een leven lang depressief duurt langer. Het is niet leuk om ermee door te zetten maar het kan het wel echt waard zijn.quote:
[..]
Ja en dan minimaal 3 maanden om te kijken of het werkt, en dan nog eens dubbel de dosering en dat weer 2 maanden afwachten. Zo blijf je bezig.
Of verder kijken naar andere dingen. Sporten bijv. helpt mij al veel meer dan medicatie heeft kunnen doen.quote:
[..]
Misschien een beetje crue om te zeggen maar een leven lang depressief duurt langer. Het is niet leuk om ermee door te zetten maar het kan het wel echt waard zijn.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Dat zou ik sowieso eerst doen voor je medicatie probeert.quote:
[..]
Of verder kijken naar andere dingen. Sporten bijv. helpt mij al veel meer dan medicatie heeft kunnen doen.
En dat kan allemaal simultaan! Alleen de eerste week van de medicatie heb ik mij binnen opgesloten omdat ik me zo wonky voelde.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik was vorig jaar bij begin medicatie best wel suicidaal de eerste week. Laat dat nou net de eerste week van school geweest zijn. Afgemeld en het hele jaar thuisgezeten. Wellicht niet slim dat ik er toen mee begon, maar het heeft voor mij meer schade aangericht eigenlijk.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Maar dat je een heel jaar niet naar school bent geweest kun je niet alleen aan die medicijnen wijten toch.quote:
Ik was vorig jaar bij begin medicatie best wel suicidaal de eerste week. Laat dat nou net de eerste week van school geweest zijn. Afgemeld en het hele jaar thuisgezeten. Wellicht niet slim dat ik er toen mee begon, maar het heeft voor mij meer schade aangericht eigenlijk.
Nee maar als ik later of eerder begonnen was met medicijnen was ik wel gewoon begonnen met school. Ik kan alleen mezelf verwijten, maar wie weet hoe het eruit gezien had als ik me die weken niet zo rottig voelde.quote:
[..]
Maar dat je een heel jaar niet naar school bent geweest kun je niet alleen aan die medicijnen wijten toch.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Probeer het iets meer als een les te zien voor jezelf. Medicijnen zijn inderdaad geen snoepjes, en het is handig om na te denken over het moment om ermee te beginnen (daarmee ben ik ook wel eens de mist in gegaan). En dat weet je nu ook. Het is jammer dat je daarvoor een slechte ervaring nodig had maar het zou ook jammer zijn als je alleen het slechte ervan meeneemt zeg maar.quote:
[..]
Nee maar als ik later of eerder begonnen was met medicijnen was ik wel gewoon begonnen met school. Ik kan alleen mezelf verwijten, maar wie weet hoe het eruit gezien had als ik me die weken niet zo rottig voelde.
Zijn hier trouwens ook mensen die "last" hebben van manieën?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
Is het bij een manie te doen om van te voren maatregelen te nemen voor tijdens je manie? Of heb je daar dan tijdens je manie dikke schijt aan? Zoals een planning en meer mag je niet doen?quote:
Zijn hier trouwens ook mensen die "last" hebben van manieën?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
Nee, ik voel ze niet aankomen en als ik erin zit, is alles geweldig (zoals ik nu ervaar). Alleen ik heb wel wat geld uitgegeven (niet veel hoor, alleen meer dan anders, dertig euro aan een abo op een tijdschrift en een boek van twintig euro). En slaap heel weinig en plan mijn dagen vol. Kan me nergens op richten en ben hyper.quote:
[..]
Is het bij een manie te doen om van te voren maatregelen te nemen voor tijdens je manie? Of heb je daar dan tijdens je manie dikke schijt aan? Zoals een planning en meer mag je niet doen?
Zou het helpen als je ook een manieplan paraat hebt? Je heb blijkbaar (nu nog?) het zelfbewustzijn dat je er in zit, dus kun je daar ook naar handelen?quote:
[..]
Nee, ik voel ze niet aankomen en als ik erin zit, is alles geweldig (zoals ik nu ervaar). Alleen ik heb wel wat geld uitgegeven (niet veel hoor, alleen meer dan anders, dertig euro aan een abo op een tijdschrift en een boek van twintig euro). En slaap heel weinig en plan mijn dagen vol. Kan me nergens op richten en ben hyper.
Ik heb geloof ik wel eens van je gelezen dat je een plan hebt voor als je bepaalde donkere periodes aan voelt komen? Misschien werkt dat ook voor je goede periodes?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik ben in 't verleden mensen tegengekomen die vaker manische periodes hadden gehad. Dat was soms beetje niveautje "Ineens op Ibiza wonen omdat ze het zeker weten gaan maken als DJ en hun huis verkocht/onderverhuurd".quote:
[..]
Nee, ik voel ze niet aankomen en als ik erin zit, is alles geweldig (zoals ik nu ervaar). Alleen ik heb wel wat geld uitgegeven (niet veel hoor, alleen meer dan anders, dertig euro aan een abo op een tijdschrift en een boek van twintig euro). En slaap heel weinig en plan mijn dagen vol. Kan me nergens op richten en ben hyper.
Zijn in het verleden je manies meer uit de hand gelopen dan tegenwoordig?
Tot zover ik weet niet een manie. Wat het meest in de buurt komt (en wat ook redelijk wat raakvlakken heeft met je beschrijving in deze post), is een fiep.quote:
Zijn hier trouwens ook mensen die "last" hebben van manieën?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
vergelijkbaar uitgavepatroon, bioritme is dan non-existent, veeeel meer energie (juist omdat het zo boeiend is/interessant is) en een fiep is per definitie leuk.
Enige verschil (afgezien van de heftigheid misschien) is dat tijdens een fiep niet alles noodzakelijkerwijs volgepland wordt...behalve dan met ALLE beschikbare tijd besteden aan die fiep. Die fiep is dan ALLES!
Gelukkig zijn ze vaak ook zo weer voorbij, soms duren ze wat langer. Ik heb m'n uitgavepatroon wel in de hand leren houden. Toen ik nog meer geld had, was ik ook makkelijker met het aanschaffen van dingen.
Maar ik vind dat je het qua uitgaven best netjes gehouden hebt. Een eenmalige aanschaf lijkt me trouwens een stuk minder vervelend dan een abo.
Maja... het is meer een "men zegt" dan dat ik het zelf vind. Alleen inmiddels herken ik wel de symptomen en ik gok dat ik een hypo heb. Alleen ik weet niet wat ik er tegen kan doen. In het verleden knalde ik altijd in een zware depressie (soort voorbode) en daar ben ik wel bang voor. Als dit een full blow wordt, heb ik straks wel een probleem. Manie en studeren gaat niet echt samen en manie en functioneren gaat niet samen. Maar goed... even afwachten dus. In ieder geval is de haldol verdubbeld, zodat het niet te heftig wordtquote:
[..]
Zou het helpen als je ook een manieplan paraat hebt? Je heb blijkbaar (nu nog?) het zelfbewustzijn dat je er in zit, dus kun je daar ook naar handelen?
[quote
Ik heb geloof ik wel eens van je gelezen dat je een plan hebt voor als je bepaalde donkere periodes aan voelt komen? Misschien werkt dat ook voor je goede periodes?
[/quote]
Misschien moet ik er inderdaad een schrijven met mijn psych. Een manie is niet praktisch.
Manie is inderdaad wel iets als een fiep, maar vooral de heftigheid verschild. Het abo loopt na een jaar af, alleen het was impulsief als de pestquote:
[..]
Ik ben in 't verleden mensen tegengekomen die vaker manische periodes hadden gehad. Dat was soms beetje niveautje "Ineens op Ibiza wonen omdat ze het zeker weten gaan maken als DJ en hun huis verkocht/onderverhuurd".
Zijn in het verleden je manies meer uit de hand gelopen dan tegenwoordig?
[..]
Tot zover ik weet niet een manie. Wat het meest in de buurt komt (en wat ook redelijk wat raakvlakken heeft met je beschrijving in deze post), is een fiep.
vergelijkbaar uitgavepatroon, bioritme is dan non-existent, veeeel meer energie (juist omdat het zo boeiend is/interessant is) en een fiep is per definitie leuk.
Enige verschil (afgezien van de heftigheid misschien) is dat tijdens een fiep niet alles noodzakelijkerwijs volgepland wordt...behalve dan met ALLE beschikbare tijd besteden aan die fiep. Die fiep is dan ALLES!
Gelukkig zijn ze vaak ook zo weer voorbij, soms duren ze wat langer. Ik heb m'n uitgavepatroon wel in de hand leren houden. Toen ik nog meer geld had, was ik ook makkelijker met het aanschaffen van dingen.
Maar ik vind dat je het qua uitgaven best netjes gehouden hebt. Een eenmalige aanschaf lijkt me trouwens een stuk minder vervelend dan een abo.
Ik heb een beetje last van het alleen zijn. En dat maakt het zo moeilijk om het doosje dicht te houden. Heb ook echt 2 lege dagen voor me.
Welkom in mijn wereld.quote:
Ik heb een beetje last van het alleen zijn. En dat maakt het zo moeilijk om het doosje dicht te houden. Heb ook echt 2 lege dagen voor me.
Kun je niet gewoon dingen inplannen. Zoals "dan ga ik knutselen" en "dan ga ik wandelen" etc.quote:
Ik heb een beetje last van het alleen zijn. En dat maakt het zo moeilijk om het doosje dicht te houden. Heb ook echt 2 lege dagen voor me.
Dat doe ik meestal wel. Heb ook wel een lijst met dingen die ik kan doen maar heb echt even overal zo'n "flikker op" gevoel bij. Al heb ik sinds vanavond twee dingetjes verzonnen. Ik wil een tulband cake bakken en mn stopcontacten boven goud maken.quote:
[..]
Kun je niet gewoon dingen inplannen. Zoals "dan ga ik knutselen" en "dan ga ik wandelen" etc.
Ik vind het knap dat men (jij in dit geval) toch dingen blijven bedenken en doen. Ik kom zelf maar niet over dat 'het zal allemaal wel' gevoel heen.quote:
[..]
Dat doe ik meestal wel. Heb ook wel een lijst met dingen die ik kan doen maar heb echt even overal zo'n "flikker op" gevoel bij. Al heb ik sinds vanavond twee dingetjes verzonnen. Ik wil een tulband cake bakken en mn stopcontacten boven goud maken.
Ik had er vandaag ook even de pest in toen ik wakker werd. Dat ik echt overvallen werd van, ik voel me net zo'n circus aapje dat maar bezig blijft met trucjes aanleren om een doosje in haar hoofd dicht te houden zeg maar..quote:
[..]
Ik vind het knap dat men (jij in dit geval) toch dingen blijven bedenken en doen. Ik kom zelf maar niet over dat 'het zal allemaal wel' gevoel heen.
Maar heb er vandaag met mijn psycholoog over gesproken en we gaan nu echt richting het stukje trauma dus dat betekent een nieuwe psycholoog.
Ik heb het een beetje moeilijk ook door mijn nieuwe medicijnen, doordat ik beter slaap, voel ik me rustiger. Maar doordat ik me rustiger voel is er meer ruimte voor besef van wat er nou allemaal aan de hand is. En dat doet me zoveel verdriet..
En Mja wat dat betreft is doorgaan en niet nadenken ook altijd wel een beetje mijn coopingsmechanisme geweest.
Het is een vloek en zegen tegelijk. Ik zou juist af en toe wat beter apathisch op de bank moeten kunnen gaan zitten om alles binnen te laten komen. Maar ook dan leid ik mezelf het liefste af. Ergens is het ook een manier van overleven. Balans is belangrijk. [ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 23-10-2017 21:23:33 ]
Mijn trauma's en alles wat daardoor gebeurd is. Ik probeer dat zoveel mogelijk uit te zetten in mijn hoofd.quote:
Dat is volgens mij wel de 'normale' en juiste manier om te verwerken. Het geeft ook helemaal niet om dat een dagje of 2 te hebben. Sommige gebeurtenissen zijn niet niks natuurlijk en dat verdriet moet en mag er ook gewoon een keer uit.quote:
[..]
Ik had er vandaag ook even de pest in toen ik wakker werd. Dat ik echt overvallen werd van, ik voel me net zo'n circus aapje dat maar bezig blijft met trucjes aanleren om een doosje in haar hoofd dicht te houden zeg maar..
Maar heb er vandaag met mijn psycholoog over gesproken en we gaan nu echt richting het stukje trauma dus dat betekent een nieuwe psycholoog.
Ik heb het een beetje moeilijk ook door mijn nieuwe medicijnen, doordat ik beter slaap, voel ik me rustiger. Maar doordat ik me rustiger voel is er meer ruimte voor besef van wat er nou allemaal aan de hand is. En dat doet me zoveel verdriet..
En Mja wat dat betreft is doorgaan en niet nadenken ook altijd wel een beetje mijn coopingsmechanisme geweest.
Blijf het bijzonder vinden dat iedereen wel weer zijn eigen manier heeft om er mee om te gaan en dus te overleven. Bij mij persoonlijk is het precies andersom, ik denk juist de hele dag door aan bepaalde onderwerpen wat dan weer leidt tot het niet doorgaan en juist niks doen.
Je vertelt hier -exact- alsof je een vriendin van me bent. Die doet het al jaren zo en het is haar aan het opbreken.quote:
[..]
En Mja wat dat betreft is doorgaan en niet nadenken ook altijd wel een beetje mijn coopingsmechanisme geweest.
Het is inderdaad ook een manier van overleven.
Dat (continu) afleiden doe ik zelf trouwens ook, die vriendin van mij heeft het nog extremer dan ik.
Ze werkt haarzelf te pletter om maar niet met haarzelf geconfronteerd te hoeven worden.
Ik denk dat dit iets met die trauma's te maken heeft.
Het is een soort onrust, een soort oer-angst of zo.quote:
[..]
Ik vind het knap dat men (jij in dit geval) toch dingen blijven bedenken en doen. Ik kom zelf maar niet over dat 'het zal allemaal wel' gevoel heen.
Op 't moment dat je ergens door een bos heen loopt en ineens word je met een hongerige beer geconfronteerd, dan zal jouw lichaam het waarschijnlijk niet kunnen laten om naar een soort vecht-vlucht stand te switchen. En doe dat maar jarenlang, continu in zoverre dat je denkt dat dat de normale stand is. En ergens weet je ook wel dat dit niet normaal is, maar dat idee wuif je ook een beetje zelf weg, want je wilt die confrontatie maar niet aan...en dus word je onrustig en zoek je afleiding.
Er zit zoveel onrust in je lijf dat je van gekkigheid niet weet wat je met 'jezelf' aan moet, je kan de gekste dingen gaan doen om maar aan rustmomentjes te komen.
Soms lukt het me die hele pot met shit even weg te zetten en dan kom ik in een soort ongemakkelijke "het zal allemaal wel"-toestand terecht, maar deze is voornamelijk melancholisch en gewoonlijk spoelt de angst dit melancholische gevoel snel weer weg.
Ik weet niet zo goed hoe ik 't anders uit moet leggen. het is een walgelijk gevoel ook.
[ Bericht 1% gewijzigd door magnetronkoffie op 24-10-2017 10:52:51 ]
Ik was me er al van bewust dat ik het deed voordat ik doorhad waar het vandaan kwam. Die jeugdtrauma's zaten zo goed weggestopt dat ik ze "vergeten" was, ik praatte er alleen in mijn slaap over. Daarom praat ik er ook niet graag over. Het is zo'n Carry Slee boek verhaal voor mijn gevoel, ik ben bang dat mensen me niet geloven. Mijn vriend is gaan puzzelen met wat ik zei s nachts en is door gaan vragen bij me, en toen is alles er uitgekomen en ben ik verschrikkelijk slecht gegaan. Het is ongelofelijk hoe lief hij me opgevangen heeft toen. We kende elkaar helemaal nog niet zo lang en waren gewoon dates en niet vriend en vriendin.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
wat moet ik hier nou weer mee (vind ik ook niet gek hoor).
Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
wat moet ik hier nou weer mee (vind ik ook niet gek hoor). Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
Daar is dit topic dan ook voor lijkt mij zo. Er is niemand die het voor je kan oplossen, het enige wat wij en anderen kunnen doen is er naar luisteren. Alleen hebben de mensen in dit topic 1 verschil en dat is dat we allemaal iets hebben wat niet goed gaat en wat dus voor herkenning kan zorgen. Je bent niet alleen maar wij kunnen het gevecht niet voor je aangaan.quote:
Ik was me er al van bewust dat ik het deed voordat ik doorhad waar het vandaan kwam. Die jeugdtrauma's zaten zo goed weggestopt dat ik ze "vergeten" was, ik praatte er alleen in mijn slaap over. Daarom praat ik er ook niet graag over. Het is zo'n Carry Slee boek verhaal voor mijn gevoel, ik ben bang dat mensen me niet geloven. Mijn vriend is gaan puzzelen met wat ik zei s nachts en is door gaan vragen bij me, en toen is alles er uitgekomen en ben ik verschrikkelijk slecht gegaan. Het is ongelofelijk hoe lief hij me opgevangen heeft toen. We kende elkaar helemaal nog niet zo lang en waren gewoon dates en niet vriend en vriendin.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
Zegt overigens de persoon die er helemaal alleen voor staat in het leven.
Jij kunt in ieder geval ook gebruik maken van de mensen in dit topicquote:
[..]
Daar is dit topic dan ook voor lijkt mij zo. Er is niemand die het voor je kan oplossen, het enige wat wij en anderen kunnen doen is er naar luisteren. Alleen hebben de mensen in dit topic 1 verschil en dat is dat we allemaal iets hebben wat niet goed gaat en wat dus voor herkenning kan zorgen. Je bent niet alleen maar wij kunnen het gevecht niet voor je aangaan.
Zegt overigens de persoon die er helemaal alleen voor staat in het leven.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
quote:
[..]
Jij kunt in ieder geval ook gebruik maken van de mensen in dit topicI know en dat is lief.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Het is alleen wat anders dan iemand in je omgeving hebben waar je gewoon even je verhaal bij kwijt kunt, je gewoon even een normaal gesprek mee kunt hebben, je even wat mee kunt gaan doen en die je als het moet even een knuffel geeft als dat nodig is.
Truetruetrue...quote:
[..]
I know en dat is lief.
Het is alleen wat anders dan iemand in je omgeving hebben waar je gewoon even je verhaal bij kwijt kunt, je gewoon even een normaal gesprek mee kunt hebben, je even wat mee kunt gaan doen en die je als het moet even een knuffel geeft als dat nodig is.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dankquote:
Ik was me er al van bewust dat ik het deed voordat ik doorhad waar het vandaan kwam. Die jeugdtrauma's zaten zo goed weggestopt dat ik ze "vergeten" was, ik praatte er alleen in mijn slaap over. Daarom praat ik er ook niet graag over. Het is zo'n Carry Slee boek verhaal voor mijn gevoel, ik ben bang dat mensen me niet geloven. Mijn vriend is gaan puzzelen met wat ik zei s nachts en is door gaan vragen bij me, en toen is alles er uitgekomen en ben ik verschrikkelijk slecht gegaan. Het is ongelofelijk hoe lief hij me opgevangen heeft toen. We kende elkaar helemaal nog niet zo lang en waren gewoon dates en niet vriend en vriendin.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
En ja..nu ik er zo bij stil sta, is het idd een eenzame strijd.
Dit kan ik ook naar Duyvis meenemen, het hebben van een heel harem zal die specifieke eenzaamheid niet oplossen. Het is uiteindelijk ook maar een vorm van afleiding. Eigenlijk gun je het jezelf toch niet, so why bother?
Gelijk heb je.quote:
[..]
Daar is dit topic dan ook voor lijkt mij zo. Er is niemand die het voor je kan oplossen, het enige wat wij en anderen kunnen doen is er naar luisteren. Alleen hebben de mensen in dit topic 1 verschil en dat is dat we allemaal iets hebben wat niet goed gaat en wat dus voor herkenning kan zorgen. Je bent niet alleen maar wij kunnen het gevecht niet voor je aangaan.
Zegt overigens de persoon die er helemaal alleen voor staat in het leven.
We zijn uiteindelijk lotgenoten en het domste wat we kunnen doen, is elkaar het leven nog zuurder maken dan het al is. Maar het is ook heel lastig, omdat je makkelijk in elkaars vaarwater kunt komen. Beetje een mijnenveld waarbij die mijnen voor "outsiders" (dus zeg maar mensen zonder ernstige psychische issues) niet op de radar staan..zoiets.
Overigens merk ik dat ik weinig zin heb om te tikken, moet naar m'n peut deze middag en was gister al nerveus merkte ik.
Ik ben niet op zoek naar een hele harem hoor. Misschien dat het zo overkwam, duidelijkheid is een van de zaken waar ik aan moet werken. Het eerdere bericht wat ik plaatste waarna die discussie op gang kwam ging erover dat ik een dierbare kwijtraak, iemand waar ik lief en leed mee heb gedeeld en die op momenten die eenzaamheid een beetje weghaalde. Het is/was dus eigenlijk een beetje dubbelop. Aan de ene kant raak je een dierbare kwijt wat voor iedereen altijd een kut gevoel oplevert en daarnaast ook nog dat ene sociale contact wat je hebt.quote:
[..]
Dank
En ja..nu ik er zo bij stil sta, is het idd een eenzame strijd.
Dit kan ik ook naar Duyvis meenemen, het hebben van een heel harem zal die specifieke eenzaamheid niet oplossen. Het is uiteindelijk ook maar een vorm van afleiding. Eigenlijk gun je het jezelf toch niet, so why bother?
[..]
Gelijk heb je.
We zijn uiteindelijk lotgenoten en het domste wat we kunnen doen, is elkaar het leven nog zuurder maken dan het al is. Maar het is ook heel lastig, omdat je makkelijk in elkaars vaarwater kunt komen. Beetje een mijnenveld waarbij die mijnen voor "outsiders" (dus zeg maar mensen zonder ernstige psychische issues) niet op de radar staan..zoiets.
Overigens merk ik dat ik weinig zin heb om te tikken, moet naar m'n peut deze middag en was gister al nerveus merkte ik.
Dat betekent niet dat die eenzaamheid of andere problemen meteen verholpen zijn als ik dat wel zou hebben hoor. Het is alleen verdomde fijn om gewoon wat sociaal contact te hebben, dat beurt een beetje op waardoor je stemming ook wat beter wordt en je weer met jezelf aan de slag kunt. Zodat je stappen kunt maken in de goede richting en niet blijft zwelgen in de depressieve gevoelens.
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
quote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
I knew it. Had al zo'n vermoeden maar vond het niet nodig om je te exposenquote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
Groot gelijkquote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Hoi, ik kom me maar eens melden.
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Twiddel
quote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Op
Ik pluk ook. Haartjes (in mijn gezicht/nek), korstjes, bultjes.. Ik weet niet of dat met dwang, of 'gewoon' nerveuze energie samenhangt. Maar ik krab echt alles open. Soms moet ik mijn sjaal omhouden, omdat mijn nek vol rode plekken zit.quote:Op dinsdag 24 oktober 2017 15:18 schreef summer2bird het volgende:
Hoi, ik kom me maar eens melden.
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Levenslange gewoonte. Ik geloof niet dat ik nerveus word als ik het niet doe. Maar ik doe het wel als ik nerveus ben. Snappie?
Mon 'en!
Ow pffquote:
[..]
Ik ben niet op zoek naar een hele harem hoor.
Dat bedoelde ik ook niet Ik bedoelde meer dat het een geweldig prettige roes kan zijn en je hebt (in een goede relatie) ook steun aan elkaar, maar je hebt ook wel ergernissen en uiteindelijk stop je die shitgevoelens dan alleen maar nog langer weg in dat potje en dat potje dieper ergens in de achterste gekrochten van je bewustzijn.
Ja..ik denk dat daar ook wat weinig aandacht voor was?quote:Misschien dat het zo overkwam, duidelijkheid is een van de zaken waar ik aan moet werken. Het eerdere bericht wat ik plaatste waarna die discussie op gang kwam ging erover dat ik een dierbare kwijtraak, iemand waar ik lief en leed mee heb gedeeld en die op momenten die eenzaamheid een beetje weghaalde. Het is/was dus eigenlijk een beetje dubbelop. Aan de ene kant raak je een dierbare kwijt wat voor iedereen altijd een kut gevoel oplevert en daarnaast ook nog dat ene sociale contact wat je hebt.
Ik ben pasgeleden ook een dierbare kwijtgeraakt. Ik kende haar niet zo heel erg goed, maar ze was wel belangrijk voor mij
't voelt ook een beetje als falen of zo, niet prettig.
Vetgedrukte is absoluut waar!quote:Dat betekent niet dat die eenzaamheid of andere problemen meteen verholpen zijn als ik dat wel zou hebben hoor. Het is alleen verdomde fijn om gewoon wat sociaal contact te hebben, dat beurt een beetje op waardoor je stemming ook wat beter wordt en je weer met jezelf aan de slag kunt. Zodat je stappen kunt maken in de goede richting en niet blijft zwelgen in de depressieve gevoelens.
Maar het is ook makkelijk om zo'n persoon dan als een soort klankbord te gaan gebruiken...of als een soort vuilnisemmer. 1 van m'n oude vrienden heeft daar de laatste jaren een beetje een handje van en daar zit ik ook niet op te wachten.
het is ook zonde want daarmee jaag je mensen weg..maar ik ratel een beetje
En even heel rationeel gezien: Opbeuren voelt even prettig...maar uiteindelijk is het ook weer die afleiding. Het verbloemen van die verrote waarhied waarmee je jezelf niet confronteren kan.
Waarom heb je de ervaring dat je iemand nodig hebt om aan jezelf te werken? Heb je 't idee dat je aan feedback behoefte hebt?
Ik had echt geen flauw idee, paar dagen terug ook al zo'n "revelation" en die had ik ook totaal niet door!quote:
[..]
I knew it. Had al zo'n vermoeden maar vond het niet nodig om je te exposen
Het pulken van de huid is ook een vorm van auto-mutilatie.quote:
Hoi, ik kom me maar eens melden.
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Ik heb ooit een vrouw ontmoet die dit ook deed (of had gedaan, ze was er al een tijdje vanaf..maar het was zeg maar wel nog steeds duidelijk te zien enzo) en zij legde me uit dat het veel gelijkenissen had met auto-mutilatie...of met nagelbijten of haar uittrekken.
Maar het heeft veel weg van dit dus
En wat mij betreft ben jij altijd hier welkom!
(niet rot bedoel )
Tuurlijk ben je welkom.quote:
Hoi, ik kom me maar eens melden.
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Er is best veel overlap in de behandeling van dwang en angst en paniek toch? Ik heb zelf heen OCD, maar lang samengewoond met iemand met een erge vorm er van. Ik weet er daardoor ook best wat van helaas.
Volgens mij snap ik je reactie niet helemaal... maar ook goedemiddag inmiddelsquote:
[..]
(even bekeken vanuit hulpverleners en niet vanuit medicatie btw. goeie morgen
Zelf had ik het prettiger gevonden als ze zich beter hadden kunnen aanpassen aan hun eigen cliënten in plaats van in essentie hun visies aan hun cliënt op te willen leggen.
Kon je maar van tevoren voorspellen of een middel werkt voor iemand en hoe het dan werkt. Helaas kunnen ze dat nog niet.quote:
[..]
Ja en dan minimaal 3 maanden om te kijken of het werkt, en dan nog eens dubbel de dosering en dat weer 2 maanden afwachten. Zo blijf je bezig.
Ik ben wel blij dat ik uiteindelijk het goede middel heb gekregen, want ik dacht echt dat het nooit meer goed zou komen. En als iemand met een jaar of 5 geleden had gezegd dat ik zou staan waar ik nu sta, dan had ik diegene voor gek uitgemaakt.
De medicatie is mede mijn redding geweest, al denk ik dat ook de juiste diagnose heel veel heeft bijgedragen.
Medicatie sinds de zomer mee gestopt (na heel lang afbouwen) en so far so good (alleen de eerste 2 weken heb ik enige twijfel gehad of het de juiste keuze was om te stoppen).
Zolang ik maar oplet dat ik mezelf niet weer zo ontzettend voorbij ren dan kom ik denk ik een heel eind.
Een super optimist zal ik niet worden, dat is ook niet mijn karakter, maar dat het niet meer zo gitzwart is om me heen is wel heel fijn. Ik ben redelijk stabiel.
Manie heb ik (gelukkig) geen ervaring mee.
Fake it till you make it...
Ja en ook een dag laterquote:
[..]
Volgens mij snap ik je reactie niet helemaal... maar ook goedemiddag inmiddels
Je zei laatst dat je nog op school zat. Heb je door hoe erg je aan het doemdenken bent? Ik bedoel dit niet lullig, want ik ben zelf ook nog jong en zeg het dus ook regelmatig tegen mezelf, maar hoeveel weet je nou eigenlijk van het leven zeg maar dat je zo'n conclusie kan trekken dat er "geluksvogels en pechhebbers" zijn en jij geen geluksvogel bent?quote:
Het plaatje is er om te illustreren dat mensen bij wie medicatie werkt, altijd roepen dat het zo fantastisch is. Maar omdat het voor hen gewerkt heeft hoeft het niet voor iedereen te werken.quote:
[..]
Je zei laatst dat je nog op school zat. Heb je door hoe erg je aan het doemdenken bent? Ik bedoel dit niet lullig, want ik ben zelf ook nog jong en zeg het dus ook regelmatig tegen mezelf, maar hoeveel weet je nou eigenlijk van het leven zeg maar dat je zo'n conclusie kan trekken dat er "geluksvogels en pechhebbers" zijn en jij geen geluksvogel bent?
Dat er geluksvogels en pechhebbers bestaan is trouwens wel degelijk waar.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Tuurlijk heeft de een meer pech dan de ander, maar je kan het ook te zwart/wit zien. Er is hier niemand die zomaar roept dat het fantastisch is zonder de nadelen ervan te beseffen of te erkennen dat het ingewikkelder is dan een pilletje slikken en het werkt.quote:
[..]
Het plaatje is er om te illustreren dat mensen bij wie medicatie werkt, altijd roepen dat het zo fantastisch is. Maar omdat het voor hen gewerkt heeft hoeft het niet voor iedereen te werken.
Dat er geluksvogels en pechhebbers bestaan is trouwens wel degelijk waar.
Ik wil er verder niet te lang over in discussie, maar het is natuurlijk wel zo dat voornamelijk de succesverhalen hier verteld worden. Zat mensen bij wie het niet geholpen heeft en die dus ook niet de behoefte hebben om dat hier te komen melden.quote:
[..]
Tuurlijk heeft de een meer pech dan de ander, maar je kan het ook te zwart/wit zien. Er is hier niemand die zomaar roept dat het fantastisch is zonder de nadelen ervan te beseffen of te erkennen dat het ingewikkelder is dan een pilletje slikken en het werkt.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik doe het ook al mijn hele leven. Ook dat verbergen, komt heel bekend voor.quote:
[..]
Ik pluk ook. Haartjes (in mijn gezicht/nek), korstjes, bultjes.. Ik weet niet of dat met dwang, of 'gewoon' nerveuze energie samenhangt. Maar ik krab echt alles open. Soms moet ik mijn sjaal omhouden, omdat mijn nek vol rode plekken zit.
Levenslange gewoonte. Ik geloof niet dat ik nerveus word als ik het niet doe. Maar ik doe het wel als ik nerveus ben. Snappie?
Dankjequote:Op dinsdag 24 oktober 2017 17:01 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Het pulken van de huid is ook een vorm van auto-mutilatie.
Ik heb ooit een vrouw ontmoet die dit ook deed (of had gedaan, ze was er al een tijdje vanaf..maar het was zeg maar wel nog steeds duidelijk te zien enzo) en zij legde me uit dat het veel gelijkenissen had met auto-mutilatie...of met nagelbijten of haar uittrekken.
Maar het heeft veel weg van dit dus
En wat mij betreft ben jij altijd hier welkom!
Bedanktquote:
[..]
Tuurlijk ben je welkom.
Twiddel
Ik weet niet of het een kwestie van zelfbeschadiging is (in mijn geval). Ik pluk haartjes omdat ik ze per se weg wil hebben. Liever een rode vlek, dan een haartje op mijn kin. Hoe kort ook. Ik ben ervan overtuigd dat de hele wereld dat haartje kan zien.quote:
[..]
Ik doe het ook al mijn hele leven. Ook dat verbergen, komt heel bekend voor.
Korstjes en bultjes krab ik op armen, benen etc omdat ze weg moeten en ik nerveus ben.
Ik voel er niets van (onderprikkeling?) als ik krab. Doe het ook echt niet om die reden.
Mon 'en!
Dit doe ik ook, kan er ook wel echt heel obsessief mee bezig zijn.quote:
[..]
Ik weet niet of het een kwestie van zelfbeschadiging is (in mijn geval). Ik pluk haartjes omdat ik ze per se weg wil hebben. Liever een rode vlek, dan een haartje op mijn kin. Hoe kort ook. Ik ben ervan overtuigd dat de hele wereld dat haartje kan zien.
Korstjes en bultjes krab ik op armen, benen etc omdat ze weg moeten en ik nerveus ben.
Ik voel er niets van (onderprikkeling?) als ik krab. Doe het ook echt niet om die reden.
Fantastisch... nee, medicatie is niet zaligmakend.quote:
[..]
Het plaatje is er om te illustreren dat mensen bij wie medicatie werkt, altijd roepen dat het zo fantastisch is. Maar omdat het voor hen gewerkt heeft hoeft het niet voor iedereen te werken.
Dat er geluksvogels en pechhebbers bestaan is trouwens wel degelijk waar.
Ik heb jarenlang (zeker 10 jaar en dat is een zeer voorzichtige schatting) medicatie geslikt en weer veranderd omdat het allemaal niet echt wat deed, voordat ik dus medicatie kreeg die wel werkte (en daar heb ik absoluut geluk mee gehad!).
Want ik zag het niet meer gebeuren.
Ik heb jarenlang therapie gehad, opnames... het is niet dat ik een een dipje had en de oplossing me kwam aanwaaien. Ik heb er hard voor gewerkt.
Ik heb ook mensen gezien waar het niet goed mee kwam (of die niet meer door konden omdat ze al zo lang onderweg waren).
Ik heb vaak genoeg gedacht dat het nooit meer goed zou komen, ik ben nu wel blij dat ik heb volgehouden en dat het voor mij wel beter is geworden. Maar garanties krijg je niet, helaas.
Uiteindelijk heeft de juiste medicatie mij wel een zet in de goede richting gegeven, waardoor ik weer verder kon en waardoor er ruimte was om niet enkel bezig te zijn met overleven. Maar elk mens is anders, het werkt voor iedereen anders en daardoor is er niet een standaard oplossing.
Fake it till you make it...
Ik heb dus therapie en medicatie gekregen toen ik eindelijk met mijn al jaren etterende dysthyme stoornis (met depri pieken, eeh dalen dus eigenlijk) hulp ging zoeken en maar gewoon alles aanpakte wat men me voorschotelde. Ik was eigenlijk tegen medicatie (mn omdat stigma en onjuiste infovoorziening) en ik voel me nu echt 1000 beter. Ik durf echter niet te zeggen wat zwaarder woog, meds of therapie... Ik denk toch eigenlijk wel meds... Ik kan me het omslagmoment nog zo goed herinneren... Vanaf dat moment is het niet meer zó donker geweest. En ook niet zo langdurig.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Mooi zo'n sneer achter je rugquote:
[..]
Het leven is moeilijk en Quoti lijkt het vooral vervelend te vinden dat anderen dat niet op willen en kunnen lossen heb ik het idee
Ook wel komisch dat mensen altijd zeggen "je moet eens naar jezelf kijken en niet anderen de schuld geven" en tegelijkertijd "je moet je niet zo schuldig voelen".
[ Bericht 10% gewijzigd door Quotidien op 24-10-2017 22:39:47 ]
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Schuld en verantwoording zijn 2 verschillende dingen.quote:
[..]
Mooi zo'n sneer achter je rug
Ook wel komisch dat mensen altijd zeggen "je moet eens naar jezelf kijken en niet anderen de schuld geven" en tegelijkertijd "je moet je niet zo schuldig voelen".
Maakt niet uit. Ik heb met regelmaat gezegd dat ik mezelf 100% aansprakelijk stel voor al mijn problemen. Dat is hetzelfde als mezelf de schuld geven.quote:
[..]
Schuld en verantwoording zijn 2 verschillende dingen.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Je realiseert je dat die post dateert van voor de omslag in je houding hier in het topic op 16 oktober? En dat DP je na die post juist enorm geholpen heeft?quote:
[..]
Mooi zo'n sneer achter je rug
Ook wel komisch dat mensen altijd zeggen "je moet eens naar jezelf kijken en niet anderen de schuld geven" en tegelijkertijd "je moet je niet zo schuldig voelen".
Dude, stel je niet aan:quote:
[..]
Mooi zo'n sneer achter je rug
Ook wel komisch dat mensen altijd zeggen "je moet eens naar jezelf kijken en niet anderen de schuld geven" en tegelijkertijd "je moet je niet zo schuldig voelen".
^ wat zij zegt (maar dan eerder @dat we daarna een chill gepsprek hadden)quote:
[..]
Je realiseert je dat die post dateert van voor de omslag in je houding hier in het topic op 16 oktober? En dat DP je na die post juist enorm geholpen heeft?
Wat je had kunnen bedenken wanneer je dit
Nog even had doorgelezen.quote:
[..]
Je ziet het hier, ik neem aan dat je botte gedrag hier voortkomt uit ergernissen die je hebt met reacties van anderen? Je reageert imo soms best fel op posts waarbij dat totaal niet gerechtvaardigd is? Ik borduur even voort op deze aanname. Voor je, met het stoom uit je oren een reactie typt -die waarschijnlijk best even oplucht, maar die je gewoon niet helpt- kun je eerlijk kijken naar je eigen reactie en je afvragen of je eerste reactie-impuls nou echt de beste is? Zouden die genen er echt op uit zijn mij onderuit te schoffelen? Waarom zouden meerdere personen in een topic als dit, waar iedereen wel met iets worstelt, de intentie hebben om jou te kwetsen of op de kast te jagen? Zou het kunnen dat, ondanks de standaard reactie die voor jou automatisch is, die genen het NIET zo bedoelen? Dat het misschien, in jouw ogen, ongelukkig geformuleerd is, maar dat iemand evengoed een hele goede intentie met de post kan hebben?
En als je jezelf zulke vragen begint te stellen kom je een beetje in die cartoonsituatie terecht, met op je ene schouder een duiveltje en op je andere schouder een engeltje. En de gene die jij met je gedachten voedt, wint altijd. (Nou ja, schrikbarend vaak als je je eenmaal realiseert hoe krampachtig je aan sommige waarheden hebt vastgehouden cause it's the devil you know... En die is in je hoofd altijd nog een stuk veiliger gezelschap dan het groote onbekende.)
Verder hoop ik niet dat het laatste deel een soort interpretatie is wat ik gezegd heb...
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik kom heel even een rare gedachtekronkel/lief dagboek iets posten.
Na mijn openbaring vanmiddag kwam ik namelijk weer even in een dipje vanavond en dat ging maar niet weg. Uit het niets besloot ik ineens een soorrt audio dagboek te gaan maken. Nu ken ik mijzelf en zal het eerder een momentenboek worden, maar dat terzijde.
Ik heb een kwartier zitten lullen over het dipje, waar het vandaan kwam en nog wat randzaken en heb dat vervolgens ook nog terug zitten luisteren. Nou is het geen wondermiddel maar ik merk wel dat het wat heeft geholpen om het gewoon even lekker wat van je af te praten, wat dingen te kunnen relativeren, wat andere dingen weer wat beter te begrijpen en je gedachten wat meer op een rij te krijgen.
Niet dat ik nu euforisch ben of iets dergelijks maar ik ga nu wel met een minder kut gevoel naar bed omdat het de gedachtes en het gevoel even tot rust heeft gebracht. De gemoedstoestand is dus niet slecht en niet goed, maar gewoon even in het midden en dat is eigenlijk wel heel fijn.
Na mijn openbaring vanmiddag kwam ik namelijk weer even in een dipje vanavond en dat ging maar niet weg. Uit het niets besloot ik ineens een soorrt audio dagboek te gaan maken. Nu ken ik mijzelf en zal het eerder een momentenboek worden, maar dat terzijde.
Ik heb een kwartier zitten lullen over het dipje, waar het vandaan kwam en nog wat randzaken en heb dat vervolgens ook nog terug zitten luisteren. Nou is het geen wondermiddel maar ik merk wel dat het wat heeft geholpen om het gewoon even lekker wat van je af te praten, wat dingen te kunnen relativeren, wat andere dingen weer wat beter te begrijpen en je gedachten wat meer op een rij te krijgen.
Niet dat ik nu euforisch ben of iets dergelijks maar ik ga nu wel met een minder kut gevoel naar bed omdat het de gedachtes en het gevoel even tot rust heeft gebracht. De gemoedstoestand is dus niet slecht en niet goed, maar gewoon even in het midden en dat is eigenlijk wel heel fijn.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Goed idee om je gedachten op te nemen. Net zoals het schrijven een hele goede uitwerking kan hebben op je gemoedstoestand wanneer je er doorheen zit.
Vanuit mezelf gesproken, wanneer ik in een depressie val, worden mijn gedachten (gevuld met angst en negatieve invullingen) extreem chaotisch en herhalend. Wanneer ik het opschrijf in een overzichtelijk rijtje, kan ik de overlappingen overzien van de gedachten en er realistische denkbeelden tegenover zetten.
Het haalt de depressie zeker niet weg, maar het maakt het wel makkelijker er mee om te gaan.
Mooi dat je er een positieve ervaring mee hebt opgedaan. Nu zou het mooi zijn dat wanneer je het nodig hebt, je de energie en discipline kan vinden om het wederom in te zetten. Wat helaas juist zo moeilijk is wanneer je in een dipje zit.....
Vanuit mezelf gesproken, wanneer ik in een depressie val, worden mijn gedachten (gevuld met angst en negatieve invullingen) extreem chaotisch en herhalend. Wanneer ik het opschrijf in een overzichtelijk rijtje, kan ik de overlappingen overzien van de gedachten en er realistische denkbeelden tegenover zetten.
Het haalt de depressie zeker niet weg, maar het maakt het wel makkelijker er mee om te gaan.
Mooi dat je er een positieve ervaring mee hebt opgedaan. Nu zou het mooi zijn dat wanneer je het nodig hebt, je de energie en discipline kan vinden om het wederom in te zetten. Wat helaas juist zo moeilijk is wanneer je in een dipje zit.....
Iets waar ik zelf overigens erg mee worstel is dat mijn neefje en nichtje meer vragen gaan stellen over mijn leven. Ze zien me nu nog een beetje als een vrolijke lieve oom, maar vooral omdat mijn verleden en problemen nu met mijn psychologische problemen (vermijdende persoonlijkheidsstoornis/ trekken van borderline) voor hun zoveel mogelijk onzichtbaar zijn gehouden.
Zoals een paar dagen hadden ze met mij over wanneer ik voor het laatst een vriendin had (nog nooit). Ze vroegen het me recht in mijn gezicht en ik weiger tegen ze te liegen, maar ik wil ook niet dat ze zich er rot over voelen of het idee krijgen dat ik ineens een ander mens word voor hun beleving. Deels ben ik er zelf bij, maar ik kan hun interpretatie hoogstens sturen en niet bepalen.
Het voelt een beetje alsof je ineens als een open boek voor ze staat, kwetsbaar (geen werk, relaties, vrienden en pas binnenkort voor het eerst op mezelf wonend) en eerlijk. Mijn familie vooral heeft mijn leven altijd veel rooskleuriger aan hun voorgesteld, waar ik zelf probeer het vooral eerlijk te houden, maar wel vaag op kritieke gebieden om ze geen rotgevoel te geven. Ze zijn 10 en 9 en beginnen echt dingen uit te vogelen nu.
Ik weet uiteindelijk niet eens voor wie ik het erger vind; voor hen of mijzelf. Ik ben hun enige "echte" oom en zou graag willen dat ze trots op me kunnen zijn. Dat zit meer bij mezelf denk ik, omdat ik het gevoel heb dat ik gefaald heb als oom. Toch vind ik het echt ook oprecht erg voor hun. Ik zou graag sterker zijn en er meer voor hun kunnen zijn. Ik zoek vaak isolement op, maar ondanks dat denk ik dat ze zich wel erg veilig bij me voelen. Ik ben bang dat dit verandert wanneer de bewustwording meer komt over hoe hun oom er daadwerkelijk voorstaat in het leven.
Wat allemaal haaks staat op het toch wel feit dat ik juist de laatste tijd behoorlijke stappen maak in mijn herstel. Misschien dat ik het deels hierom ook uitschrijf, maar ik zou ook graag wat tips krijgen van mensen die zich hier misschien in herkennen. Misschien ooms, tantes of ouders die ook in zo`n situatie hebben gezeten, hoe jullie er mee om zijn gegaan? Of gewoon van mensen die zich er iets bij voor kunnen stellen. Ik ben zelf opgegroeid in een gezin waar continu werd gelogen over hoe mensen zich voelden, alles werd mooier voorgesteld. Dat wil ik absoluut niet, maar ik wil ook niet dat zij last hebben van mijn problemen, niet omdat ik ze zal lastig vallen er mee, maar überhaupt dat ze zich teveel zorgen om me zouden maken. Laat ze maar lekker kind blijven.
Zoals een paar dagen hadden ze met mij over wanneer ik voor het laatst een vriendin had (nog nooit). Ze vroegen het me recht in mijn gezicht en ik weiger tegen ze te liegen, maar ik wil ook niet dat ze zich er rot over voelen of het idee krijgen dat ik ineens een ander mens word voor hun beleving. Deels ben ik er zelf bij, maar ik kan hun interpretatie hoogstens sturen en niet bepalen.
Het voelt een beetje alsof je ineens als een open boek voor ze staat, kwetsbaar (geen werk, relaties, vrienden en pas binnenkort voor het eerst op mezelf wonend) en eerlijk. Mijn familie vooral heeft mijn leven altijd veel rooskleuriger aan hun voorgesteld, waar ik zelf probeer het vooral eerlijk te houden, maar wel vaag op kritieke gebieden om ze geen rotgevoel te geven. Ze zijn 10 en 9 en beginnen echt dingen uit te vogelen nu.
Ik weet uiteindelijk niet eens voor wie ik het erger vind; voor hen of mijzelf. Ik ben hun enige "echte" oom en zou graag willen dat ze trots op me kunnen zijn. Dat zit meer bij mezelf denk ik, omdat ik het gevoel heb dat ik gefaald heb als oom. Toch vind ik het echt ook oprecht erg voor hun. Ik zou graag sterker zijn en er meer voor hun kunnen zijn. Ik zoek vaak isolement op, maar ondanks dat denk ik dat ze zich wel erg veilig bij me voelen. Ik ben bang dat dit verandert wanneer de bewustwording meer komt over hoe hun oom er daadwerkelijk voorstaat in het leven.
Wat allemaal haaks staat op het toch wel feit dat ik juist de laatste tijd behoorlijke stappen maak in mijn herstel. Misschien dat ik het deels hierom ook uitschrijf, maar ik zou ook graag wat tips krijgen van mensen die zich hier misschien in herkennen. Misschien ooms, tantes of ouders die ook in zo`n situatie hebben gezeten, hoe jullie er mee om zijn gegaan? Of gewoon van mensen die zich er iets bij voor kunnen stellen. Ik ben zelf opgegroeid in een gezin waar continu werd gelogen over hoe mensen zich voelden, alles werd mooier voorgesteld. Dat wil ik absoluut niet, maar ik wil ook niet dat zij last hebben van mijn problemen, niet omdat ik ze zal lastig vallen er mee, maar überhaupt dat ze zich teveel zorgen om me zouden maken. Laat ze maar lekker kind blijven.
Het opschrijven had heel vreemd niet datzelfde effect voor mij, dan bleef het vaak alsnog rondspoken. Het lijkt alsof door het uitspreken en terugluisteren het besef er wat meer is waar ik op dat moment mee zit en dat het ook oké is om daar mee te zitten.quote:
Goed idee om je gedachten op te nemen. Net zoals het schrijven een hele goede uitwerking kan hebben op je gemoedstoestand wanneer je er doorheen zit.
Vanuit mezelf gesproken, wanneer ik in een depressie val, worden mijn gedachten (gevuld met angst en negatieve invullingen) extreem chaotisch en herhalend. Wanneer ik het opschrijf in een overzichtelijk rijtje, kan ik de overlappingen overzien van de gedachten en er realistische denkbeelden tegenover zetten.
Het haalt de depressie zeker niet weg, maar het maakt het wel makkelijker er mee om te gaan.
Mooi dat je er een positieve ervaring mee hebt opgedaan. Nu zou het mooi zijn dat wanneer je het nodig hebt, je de energie en discipline kan vinden om het wederom in te zetten. Wat helaas juist zo moeilijk is wanneer je in een dipje zit.....
Het herhalen van gedachten ken ik maar al te goed. Het chaotische iets minder of eigenlijk niet zelfs. Ik vind het niets bijzonders maar mijn psychologe blijft maar herhalen dat ze het niet vaak meemaakt dat iemand heel goed weet wat er mis gaat in de bovenkamer vanaf het begin van de allereerste sessie. Alleen kan ik er vervolgens zelf niks mee. Waarschijnlijk door mijn jeugd en opvoeding heb ik nooit geleerd hoe ik daar mee om moet gaan. Als ik dat onder de knie krijgen zijn we denk ik al een heel stuk verder.
Ik denk dat het mij wel lukt om dit vaker te doen. Het had zo'n kalmerend effect dat ik nu eindelijk iets achter de deur heb om op terug te vallen.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Wat fijn Aeque! En ik vind het wel logisch dat het zeggen een andere uitwerking heeft. Het krijgt toch meer kracht. Ik kan bijvoorbeeld prima "ik ben Fripsel Achternaam" typen, maar het zeggen terwijl ik mezelf aankijk in de spiegel..
Urban myth toch? In het donker 3 x "Ik ben Fripsel Achternaam" tegen de spiegel zeggen en er komt een poltergeist langs...
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Er zit een groot verschil helaas tussen iets weten en het toe kunnen passen, want juist dan komt er dat sterke gevoel bij kijken. Uiteraard begint het vaak wel met bewustwording van wat er gebeurd bij je, om vervolgens bewust daar een actie tegenover te zetten. Ik denk zeker dat je dat onder de knie zal krijgen, het is een kwestie van herhalen. Wanneer je het onder de knie hebt, wordt het vervolgens een onbewuste handeling, dan heb je de nieuwe manier van omgaan met een probleem jezelf aangeleerd. Maar het is hard werken. Zelf vind ik het erg moeilijk. Maar ze zeggen niets voor niets dat het afleren moeilijker is dan het aanleren van gedrag.quote:
[..]
Het opschrijven had heel vreemd niet datzelfde effect voor mij, dan bleef het vaak alsnog rondspoken. Het lijkt alsof door het uitspreken en terugluisteren het besef er wat meer is waar ik op dat moment mee zit en dat het ook oké is om daar mee te zitten.
Het herhalen van gedachten ken ik maar al te goed. Het chaotische iets minder of eigenlijk niet zelfs. Ik vind het niets bijzonders maar mijn psychologe blijft maar herhalen dat ze het niet vaak meemaakt dat iemand heel goed weet wat er mis gaat in de bovenkamer vanaf het begin van de allereerste sessie. Alleen kan ik er vervolgens zelf niks mee. Waarschijnlijk door mijn jeugd en opvoeding heb ik nooit geleerd hoe ik daar mee om moet gaan. Als ik dat onder de knie krijgen zijn we denk ik al een heel stuk verder.
Ik denk dat het mij wel lukt om dit vaker te doen. Het had zo'n kalmerend effect dat ik nu eindelijk iets achter de deur heb om op terug te vallen.
Heftig en lastig vooral. Ik kan er niet zo goed wat betreft familie over mee praten omdat ik zelf eigenlijk geen familie meer heb.quote:
Iets waar ik zelf overigens erg mee worstel is dat mijn neefje en nichtje meer vragen gaan stellen over mijn leven. Ze zien me nu nog een beetje als een vrolijke lieve oom, maar vooral omdat mijn verleden en problemen nu met mijn psychologische problemen (vermijdende persoonlijkheidsstoornis/ trekken van borderline) voor hun zoveel mogelijk onzichtbaar zijn gehouden.
Zoals een paar dagen hadden ze met mij over wanneer ik voor het laatst een vriendin had (nog nooit). Ze vroegen het me recht in mijn gezicht en ik weiger tegen ze te liegen, maar ik wil ook niet dat ze zich er rot over voelen of het idee krijgen dat ik ineens een ander mens word voor hun beleving. Deels ben ik er zelf bij, maar ik kan hun interpretatie hoogstens sturen en niet bepalen.
Het voelt een beetje alsof je ineens als een open boek voor ze staat, kwetsbaar (geen werk, relaties, vrienden en pas binnenkort voor het eerst op mezelf wonend) en eerlijk. Mijn familie vooral heeft mijn leven altijd veel rooskleuriger aan hun voorgesteld, waar ik zelf probeer het vooral eerlijk te houden, maar wel vaag op kritieke gebieden om ze geen rotgevoel te geven. Ze zijn 10 en 9 en beginnen echt dingen uit te vogelen nu.
Ik weet uiteindelijk niet eens voor wie ik het erger vind; voor hen of mijzelf. Ik ben hun enige "echte" oom en zou graag willen dat ze trots op me kunnen zijn. Dat zit meer bij mezelf denk ik, omdat ik het gevoel heb dat ik gefaald heb als oom. Toch vind ik het echt ook oprecht erg voor hun. Ik zou graag sterker zijn en er meer voor hun kunnen zijn. Ik zoek vaak isolement op, maar ondanks dat denk ik dat ze zich wel erg veilig bij me voelen. Ik ben bang dat dit verandert wanneer de bewustwording meer komt over hoe hun oom er daadwerkelijk voorstaat in het leven.
Wat allemaal haaks staat op het toch wel feit dat ik juist de laatste tijd behoorlijke stappen maak in mijn herstel. Misschien dat ik het deels hierom ook uitschrijf, maar ik zou ook graag wat tips krijgen van mensen die zich hier misschien in herkennen. Misschien ooms, tantes of ouders die ook in zo`n situatie hebben gezeten, hoe jullie er mee om zijn gegaan? Of gewoon van mensen die zich er iets bij voor kunnen stellen. Ik ben zelf opgegroeid in een gezin waar continu werd gelogen over hoe mensen zich voelden, alles werd mooier voorgesteld. Dat wil ik absoluut niet, maar ik wil ook niet dat zij last hebben van mijn problemen, niet omdat ik ze zal lastig vallen er mee, maar überhaupt dat ze zich teveel zorgen om me zouden maken. Laat ze maar lekker kind blijven.
Maar wat belangrijk is, wat ook geldt naar vrienden toe of zoals bij mij hier op het forum, is jezelf niet schamen voor wat er allemaal speelt en daar gewoon open kaart over spelen. Dat zal zeker niet altijd makkelijk zijn maar liegen en jezelf beter voorstellen heb je op den duur alleen maar jezelf mee.
Ze zijn jong en zullen nog niet alles begrijpen, zeker als ze gaan puberen zullen ze vooral de negatieve dingen opmerken omdat ze niet alles snappen maar dat veranderd allemaal wel weer als ze ouder zijn. Je maakt stappen zoals je zelf zegt, dat is het allerbelangrijkste en dat is juist iets waar ze trots op kunnen zijn.
Het is familie en als er iets is waar je je juist vaak geen zorgen om hoeft te maken dan is het wel familie, die hebben vaak het beste met je voor.
True maar dat verschilt ook wel per persoon denk ik. En dat laatste is zeker waar ja.quote:
[..]
Er zit een groot verschil helaas tussen iets weten en het toe kunnen passen, want juist dan komt er dat sterke gevoel bij kijken. Uiteraard begint het vaak wel met bewustwording van wat er gebeurd bij je, om vervolgens bewust daar een actie tegenover te zetten. Ik denk zeker dat je dat onder de knie zal krijgen, het is een kwestie van herhalen. Wanneer je het onder de knie hebt, wordt het vervolgens een onbewuste handeling, dan heb je de nieuwe manier van omgaan met een probleem jezelf aangeleerd. Maar het is hard werken. Zelf vind ik het erg moeilijk. Maar ze zeggen niets voor niets dat het afleren moeilijker is dan het aanleren van gedrag.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |