R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Zijn hier trouwens ook mensen die "last" hebben van manieën?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
Is het bij een manie te doen om van te voren maatregelen te nemen voor tijdens je manie? Of heb je daar dan tijdens je manie dikke schijt aan? Zoals een planning en meer mag je niet doen?quote:Op maandag 23 oktober 2017 16:05 schreef ChildoftheStars het volgende:
Zijn hier trouwens ook mensen die "last" hebben van manieën?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
Nee, ik voel ze niet aankomen en als ik erin zit, is alles geweldig (zoals ik nu ervaar). Alleen ik heb wel wat geld uitgegeven (niet veel hoor, alleen meer dan anders, dertig euro aan een abo op een tijdschrift en een boek van twintig euro). En slaap heel weinig en plan mijn dagen vol. Kan me nergens op richten en ben hyper.quote:Op maandag 23 oktober 2017 16:10 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Is het bij een manie te doen om van te voren maatregelen te nemen voor tijdens je manie? Of heb je daar dan tijdens je manie dikke schijt aan? Zoals een planning en meer mag je niet doen?
Zou het helpen als je ook een manieplan paraat hebt? Je heb blijkbaar (nu nog?) het zelfbewustzijn dat je er in zit, dus kun je daar ook naar handelen?quote:
[..]
Nee, ik voel ze niet aankomen en als ik erin zit, is alles geweldig (zoals ik nu ervaar). Alleen ik heb wel wat geld uitgegeven (niet veel hoor, alleen meer dan anders, dertig euro aan een abo op een tijdschrift en een boek van twintig euro). En slaap heel weinig en plan mijn dagen vol. Kan me nergens op richten en ben hyper.
Ik heb geloof ik wel eens van je gelezen dat je een plan hebt voor als je bepaalde donkere periodes aan voelt komen? Misschien werkt dat ook voor je goede periodes?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik ben in 't verleden mensen tegengekomen die vaker manische periodes hadden gehad. Dat was soms beetje niveautje "Ineens op Ibiza wonen omdat ze het zeker weten gaan maken als DJ en hun huis verkocht/onderverhuurd".quote:
[..]
Nee, ik voel ze niet aankomen en als ik erin zit, is alles geweldig (zoals ik nu ervaar). Alleen ik heb wel wat geld uitgegeven (niet veel hoor, alleen meer dan anders, dertig euro aan een abo op een tijdschrift en een boek van twintig euro). En slaap heel weinig en plan mijn dagen vol. Kan me nergens op richten en ben hyper.
Zijn in het verleden je manies meer uit de hand gelopen dan tegenwoordig?
Tot zover ik weet niet een manie. Wat het meest in de buurt komt (en wat ook redelijk wat raakvlakken heeft met je beschrijving in deze post), is een fiep.quote:
Zijn hier trouwens ook mensen die "last" hebben van manieën?
Mijn omgeving en behandelaren lopen te klagen dat ik weer in een (hypo)manie zit. Alleen ik vind alles wel prima en geweldig momenteel.
En als je er last van hebt, hoe ga je ermee om?
vergelijkbaar uitgavepatroon, bioritme is dan non-existent, veeeel meer energie (juist omdat het zo boeiend is/interessant is) en een fiep is per definitie leuk.
Enige verschil (afgezien van de heftigheid misschien) is dat tijdens een fiep niet alles noodzakelijkerwijs volgepland wordt...behalve dan met ALLE beschikbare tijd besteden aan die fiep. Die fiep is dan ALLES!
Gelukkig zijn ze vaak ook zo weer voorbij, soms duren ze wat langer. Ik heb m'n uitgavepatroon wel in de hand leren houden. Toen ik nog meer geld had, was ik ook makkelijker met het aanschaffen van dingen.
Maar ik vind dat je het qua uitgaven best netjes gehouden hebt. Een eenmalige aanschaf lijkt me trouwens een stuk minder vervelend dan een abo.
Maja... het is meer een "men zegt" dan dat ik het zelf vind. Alleen inmiddels herken ik wel de symptomen en ik gok dat ik een hypo heb. Alleen ik weet niet wat ik er tegen kan doen. In het verleden knalde ik altijd in een zware depressie (soort voorbode) en daar ben ik wel bang voor. Als dit een full blow wordt, heb ik straks wel een probleem. Manie en studeren gaat niet echt samen en manie en functioneren gaat niet samen. Maar goed... even afwachten dus. In ieder geval is de haldol verdubbeld, zodat het niet te heftig wordtquote:
[..]
Zou het helpen als je ook een manieplan paraat hebt? Je heb blijkbaar (nu nog?) het zelfbewustzijn dat je er in zit, dus kun je daar ook naar handelen?
[quote
Ik heb geloof ik wel eens van je gelezen dat je een plan hebt voor als je bepaalde donkere periodes aan voelt komen? Misschien werkt dat ook voor je goede periodes?
[/quote]
Misschien moet ik er inderdaad een schrijven met mijn psych. Een manie is niet praktisch.
Manie is inderdaad wel iets als een fiep, maar vooral de heftigheid verschild. Het abo loopt na een jaar af, alleen het was impulsief als de pestquote:
[..]
Ik ben in 't verleden mensen tegengekomen die vaker manische periodes hadden gehad. Dat was soms beetje niveautje "Ineens op Ibiza wonen omdat ze het zeker weten gaan maken als DJ en hun huis verkocht/onderverhuurd".
Zijn in het verleden je manies meer uit de hand gelopen dan tegenwoordig?
[..]
Tot zover ik weet niet een manie. Wat het meest in de buurt komt (en wat ook redelijk wat raakvlakken heeft met je beschrijving in deze post), is een fiep.
vergelijkbaar uitgavepatroon, bioritme is dan non-existent, veeeel meer energie (juist omdat het zo boeiend is/interessant is) en een fiep is per definitie leuk.
Enige verschil (afgezien van de heftigheid misschien) is dat tijdens een fiep niet alles noodzakelijkerwijs volgepland wordt...behalve dan met ALLE beschikbare tijd besteden aan die fiep. Die fiep is dan ALLES!
Gelukkig zijn ze vaak ook zo weer voorbij, soms duren ze wat langer. Ik heb m'n uitgavepatroon wel in de hand leren houden. Toen ik nog meer geld had, was ik ook makkelijker met het aanschaffen van dingen.
Maar ik vind dat je het qua uitgaven best netjes gehouden hebt. Een eenmalige aanschaf lijkt me trouwens een stuk minder vervelend dan een abo.
Ik heb een beetje last van het alleen zijn. En dat maakt het zo moeilijk om het doosje dicht te houden. Heb ook echt 2 lege dagen voor me.
Welkom in mijn wereld.quote:
Ik heb een beetje last van het alleen zijn. En dat maakt het zo moeilijk om het doosje dicht te houden. Heb ook echt 2 lege dagen voor me.
Kun je niet gewoon dingen inplannen. Zoals "dan ga ik knutselen" en "dan ga ik wandelen" etc.quote:
Ik heb een beetje last van het alleen zijn. En dat maakt het zo moeilijk om het doosje dicht te houden. Heb ook echt 2 lege dagen voor me.
Dat doe ik meestal wel. Heb ook wel een lijst met dingen die ik kan doen maar heb echt even overal zo'n "flikker op" gevoel bij. Al heb ik sinds vanavond twee dingetjes verzonnen. Ik wil een tulband cake bakken en mn stopcontacten boven goud maken.quote:
[..]
Kun je niet gewoon dingen inplannen. Zoals "dan ga ik knutselen" en "dan ga ik wandelen" etc.
Ik vind het knap dat men (jij in dit geval) toch dingen blijven bedenken en doen. Ik kom zelf maar niet over dat 'het zal allemaal wel' gevoel heen.quote:
[..]
Dat doe ik meestal wel. Heb ook wel een lijst met dingen die ik kan doen maar heb echt even overal zo'n "flikker op" gevoel bij. Al heb ik sinds vanavond twee dingetjes verzonnen. Ik wil een tulband cake bakken en mn stopcontacten boven goud maken.
Ik had er vandaag ook even de pest in toen ik wakker werd. Dat ik echt overvallen werd van, ik voel me net zo'n circus aapje dat maar bezig blijft met trucjes aanleren om een doosje in haar hoofd dicht te houden zeg maar..quote:
[..]
Ik vind het knap dat men (jij in dit geval) toch dingen blijven bedenken en doen. Ik kom zelf maar niet over dat 'het zal allemaal wel' gevoel heen.
Maar heb er vandaag met mijn psycholoog over gesproken en we gaan nu echt richting het stukje trauma dus dat betekent een nieuwe psycholoog.
Ik heb het een beetje moeilijk ook door mijn nieuwe medicijnen, doordat ik beter slaap, voel ik me rustiger. Maar doordat ik me rustiger voel is er meer ruimte voor besef van wat er nou allemaal aan de hand is. En dat doet me zoveel verdriet..
En Mja wat dat betreft is doorgaan en niet nadenken ook altijd wel een beetje mijn coopingsmechanisme geweest.
Het is een vloek en zegen tegelijk. Ik zou juist af en toe wat beter apathisch op de bank moeten kunnen gaan zitten om alles binnen te laten komen. Maar ook dan leid ik mezelf het liefste af. Ergens is het ook een manier van overleven. 
Balans is belangrijk. 
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 23-10-2017 21:23:33 ]
Mijn trauma's en alles wat daardoor gebeurd is. Ik probeer dat zoveel mogelijk uit te zetten in mijn hoofd.quote:
Dat is volgens mij wel de 'normale' en juiste manier om te verwerken. Het geeft ook helemaal niet om dat een dagje of 2 te hebben. Sommige gebeurtenissen zijn niet niks natuurlijk en dat verdriet moet en mag er ook gewoon een keer uit.quote:
[..]
Ik had er vandaag ook even de pest in toen ik wakker werd. Dat ik echt overvallen werd van, ik voel me net zo'n circus aapje dat maar bezig blijft met trucjes aanleren om een doosje in haar hoofd dicht te houden zeg maar..
Maar heb er vandaag met mijn psycholoog over gesproken en we gaan nu echt richting het stukje trauma dus dat betekent een nieuwe psycholoog.
Ik heb het een beetje moeilijk ook door mijn nieuwe medicijnen, doordat ik beter slaap, voel ik me rustiger. Maar doordat ik me rustiger voel is er meer ruimte voor besef van wat er nou allemaal aan de hand is. En dat doet me zoveel verdriet..
En Mja wat dat betreft is doorgaan en niet nadenken ook altijd wel een beetje mijn coopingsmechanisme geweest.
Blijf het bijzonder vinden dat iedereen wel weer zijn eigen manier heeft om er mee om te gaan en dus te overleven. Bij mij persoonlijk is het precies andersom, ik denk juist de hele dag door aan bepaalde onderwerpen wat dan weer leidt tot het niet doorgaan en juist niks doen.
Je vertelt hier -exact- alsof je een vriendin van me bent. Die doet het al jaren zo en het is haar aan het opbreken.quote:
[..]
En Mja wat dat betreft is doorgaan en niet nadenken ook altijd wel een beetje mijn coopingsmechanisme geweest.
Het is inderdaad ook een manier van overleven.
Dat (continu) afleiden doe ik zelf trouwens ook, die vriendin van mij heeft het nog extremer dan ik.
Ze werkt haarzelf te pletter om maar niet met haarzelf geconfronteerd te hoeven worden.
Ik denk dat dit iets met die trauma's te maken heeft.
Het is een soort onrust, een soort oer-angst of zo.quote:
[..]
Ik vind het knap dat men (jij in dit geval) toch dingen blijven bedenken en doen. Ik kom zelf maar niet over dat 'het zal allemaal wel' gevoel heen.
Op 't moment dat je ergens door een bos heen loopt en ineens word je met een hongerige beer geconfronteerd, dan zal jouw lichaam het waarschijnlijk niet kunnen laten om naar een soort vecht-vlucht stand te switchen. En doe dat maar jarenlang, continu in zoverre dat je denkt dat dat de normale stand is. En ergens weet je ook wel dat dit niet normaal is, maar dat idee wuif je ook een beetje zelf weg, want je wilt die confrontatie maar niet aan...en dus word je onrustig en zoek je afleiding.
Er zit zoveel onrust in je lijf dat je van gekkigheid niet weet wat je met 'jezelf' aan moet, je kan de gekste dingen gaan doen om maar aan rustmomentjes te komen.
Soms lukt het me die hele pot met shit even weg te zetten en dan kom ik in een soort ongemakkelijke "het zal allemaal wel"-toestand terecht, maar deze is voornamelijk melancholisch en gewoonlijk spoelt de angst dit melancholische gevoel snel weer weg.
Ik weet niet zo goed hoe ik 't anders uit moet leggen. het is een walgelijk gevoel ook.
[ Bericht 1% gewijzigd door magnetronkoffie op 24-10-2017 10:52:51 ]
Ik was me er al van bewust dat ik het deed voordat ik doorhad waar het vandaan kwam. Die jeugdtrauma's zaten zo goed weggestopt dat ik ze "vergeten" was, ik praatte er alleen in mijn slaap over. Daarom praat ik er ook niet graag over. Het is zo'n Carry Slee boek verhaal voor mijn gevoel, ik ben bang dat mensen me niet geloven. Mijn vriend is gaan puzzelen met wat ik zei s nachts en is door gaan vragen bij me, en toen is alles er uitgekomen en ben ik verschrikkelijk slecht gegaan. Het is ongelofelijk hoe lief hij me opgevangen heeft toen. We kende elkaar helemaal nog niet zo lang en waren gewoon dates en niet vriend en vriendin.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
wat moet ik hier nou weer mee (vind ik ook niet gek hoor).
Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
wat moet ik hier nou weer mee (vind ik ook niet gek hoor). Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
Daar is dit topic dan ook voor lijkt mij zo. Er is niemand die het voor je kan oplossen, het enige wat wij en anderen kunnen doen is er naar luisteren. Alleen hebben de mensen in dit topic 1 verschil en dat is dat we allemaal iets hebben wat niet goed gaat en wat dus voor herkenning kan zorgen. Je bent niet alleen maar wij kunnen het gevecht niet voor je aangaan.quote:
Ik was me er al van bewust dat ik het deed voordat ik doorhad waar het vandaan kwam. Die jeugdtrauma's zaten zo goed weggestopt dat ik ze "vergeten" was, ik praatte er alleen in mijn slaap over. Daarom praat ik er ook niet graag over. Het is zo'n Carry Slee boek verhaal voor mijn gevoel, ik ben bang dat mensen me niet geloven. Mijn vriend is gaan puzzelen met wat ik zei s nachts en is door gaan vragen bij me, en toen is alles er uitgekomen en ben ik verschrikkelijk slecht gegaan. Het is ongelofelijk hoe lief hij me opgevangen heeft toen. We kende elkaar helemaal nog niet zo lang en waren gewoon dates en niet vriend en vriendin.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
Zegt overigens de persoon die er helemaal alleen voor staat in het leven.
Jij kunt in ieder geval ook gebruik maken van de mensen in dit topicquote:
[..]
Daar is dit topic dan ook voor lijkt mij zo. Er is niemand die het voor je kan oplossen, het enige wat wij en anderen kunnen doen is er naar luisteren. Alleen hebben de mensen in dit topic 1 verschil en dat is dat we allemaal iets hebben wat niet goed gaat en wat dus voor herkenning kan zorgen. Je bent niet alleen maar wij kunnen het gevecht niet voor je aangaan.
Zegt overigens de persoon die er helemaal alleen voor staat in het leven.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
quote:
[..]
Jij kunt in ieder geval ook gebruik maken van de mensen in dit topicI know en dat is lief.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Het is alleen wat anders dan iemand in je omgeving hebben waar je gewoon even je verhaal bij kwijt kunt, je gewoon even een normaal gesprek mee kunt hebben, je even wat mee kunt gaan doen en die je als het moet even een knuffel geeft als dat nodig is.
Truetruetrue...quote:
[..]
I know en dat is lief.
Het is alleen wat anders dan iemand in je omgeving hebben waar je gewoon even je verhaal bij kwijt kunt, je gewoon even een normaal gesprek mee kunt hebben, je even wat mee kunt gaan doen en die je als het moet even een knuffel geeft als dat nodig is.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dankquote:
Ik was me er al van bewust dat ik het deed voordat ik doorhad waar het vandaan kwam. Die jeugdtrauma's zaten zo goed weggestopt dat ik ze "vergeten" was, ik praatte er alleen in mijn slaap over. Daarom praat ik er ook niet graag over. Het is zo'n Carry Slee boek verhaal voor mijn gevoel, ik ben bang dat mensen me niet geloven. Mijn vriend is gaan puzzelen met wat ik zei s nachts en is door gaan vragen bij me, en toen is alles er uitgekomen en ben ik verschrikkelijk slecht gegaan. Het is ongelofelijk hoe lief hij me opgevangen heeft toen. We kende elkaar helemaal nog niet zo lang en waren gewoon dates en niet vriend en vriendin.
Voor die tijd had ik al bij de dokter gezeten omdat ik dus merkte dat ik last had van dat patroon, en omdat ik me zo uitgeput voelde, en maar niet wist waarom. Maar de dokter zat me dan ook maar aan te kijken van
Gister was ik met mijn maatschappelijk werkster bezig om in kaart te brengen hoe paniekaanvallen zich opbouwen en ze wilde mijn "0" weten. Toen ik die vertelde was haar conclusie dat ik geen 0 kende.. En besefte ik me dat ik eigenlijk alweer vergeten was hoe hard ik eigenlijk ook altijd maar werk om alles dicht getimmerd te houden..
Het is wel fijn om dit even zo uit te typen eigenlijk.. ik voel me altijd heel alleen in dat gevecht. Ook dat er herkenning kwam op wat ik gister typte, thnx.
En ja..nu ik er zo bij stil sta, is het idd een eenzame strijd.
Dit kan ik ook naar Duyvis meenemen, het hebben van een heel harem zal die specifieke eenzaamheid niet oplossen. Het is uiteindelijk ook maar een vorm van afleiding. Eigenlijk gun je het jezelf toch niet, so why bother?
Gelijk heb je.quote:
[..]
Daar is dit topic dan ook voor lijkt mij zo. Er is niemand die het voor je kan oplossen, het enige wat wij en anderen kunnen doen is er naar luisteren. Alleen hebben de mensen in dit topic 1 verschil en dat is dat we allemaal iets hebben wat niet goed gaat en wat dus voor herkenning kan zorgen. Je bent niet alleen maar wij kunnen het gevecht niet voor je aangaan.
Zegt overigens de persoon die er helemaal alleen voor staat in het leven.
We zijn uiteindelijk lotgenoten en het domste wat we kunnen doen, is elkaar het leven nog zuurder maken dan het al is. Maar het is ook heel lastig, omdat je makkelijk in elkaars vaarwater kunt komen. Beetje een mijnenveld waarbij die mijnen voor "outsiders" (dus zeg maar mensen zonder ernstige psychische issues) niet op de radar staan..zoiets.
Overigens merk ik dat ik weinig zin heb om te tikken, moet naar m'n peut deze middag en was gister al nerveus merkte ik.
Ik ben niet op zoek naar een hele harem hoor. Misschien dat het zo overkwam, duidelijkheid is een van de zaken waar ik aan moet werken. Het eerdere bericht wat ik plaatste waarna die discussie op gang kwam ging erover dat ik een dierbare kwijtraak, iemand waar ik lief en leed mee heb gedeeld en die op momenten die eenzaamheid een beetje weghaalde. Het is/was dus eigenlijk een beetje dubbelop. Aan de ene kant raak je een dierbare kwijt wat voor iedereen altijd een kut gevoel oplevert en daarnaast ook nog dat ene sociale contact wat je hebt.quote:
[..]
Dank
En ja..nu ik er zo bij stil sta, is het idd een eenzame strijd.
Dit kan ik ook naar Duyvis meenemen, het hebben van een heel harem zal die specifieke eenzaamheid niet oplossen. Het is uiteindelijk ook maar een vorm van afleiding. Eigenlijk gun je het jezelf toch niet, so why bother?
[..]
Gelijk heb je.
We zijn uiteindelijk lotgenoten en het domste wat we kunnen doen, is elkaar het leven nog zuurder maken dan het al is. Maar het is ook heel lastig, omdat je makkelijk in elkaars vaarwater kunt komen. Beetje een mijnenveld waarbij die mijnen voor "outsiders" (dus zeg maar mensen zonder ernstige psychische issues) niet op de radar staan..zoiets.
Overigens merk ik dat ik weinig zin heb om te tikken, moet naar m'n peut deze middag en was gister al nerveus merkte ik.
Dat betekent niet dat die eenzaamheid of andere problemen meteen verholpen zijn als ik dat wel zou hebben hoor. Het is alleen verdomde fijn om gewoon wat sociaal contact te hebben, dat beurt een beetje op waardoor je stemming ook wat beter wordt en je weer met jezelf aan de slag kunt. Zodat je stappen kunt maken in de goede richting en niet blijft zwelgen in de depressieve gevoelens.
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
quote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
I knew it. Had al zo'n vermoeden maar vond het niet nodig om je te exposenquote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
Groot gelijkquote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Hoi, ik kom me maar eens melden.
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Ik heb sinds kinds af aan last van angststoornis, maar dat is gelukkig grotendeels weg. Van mijn 12e tot mijn 22e was ik depressief met zware tijden vooral tijdens de winter, maar dat is gelukkig ook grotendeels weg dankzij medicatie.
Nu resteert alleen nog een dingetje, ik heb een dwang waarmee ik mijn huid moet open plukken
En omdat ik geen OCD topic kon vinden en het grotendeels samenhangt met mijn stemming vroeg ik mij af of ik hier mag posten.
Mag dat?
En hebben meer mensen hier dwang?
Twiddel
quote:
Weet je wat, ik ga mij niet meer verstoppen ook voor mijn problemen. Ik ben dus Duyvis en zal vanaf nu gewoon onder mijn eigen account weer gaan posten.
.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |