TTKLPT - Rust.

quote:

Op donderdag 1 december 2016 09:05 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Lees nog eens goed, want dan heb je er weinig van begrepen. Hij vindt dat hij iets heeft verdiend en dat is een fundamenteel verschil.

Overigens is het prima om daarover van mening te verschillen. Gelijkheidskwesties zijn complex; gelijke kansen bestaan niet omdat we allemaal in verschillende situaties en met verschillende mogelijkheden worden geboren. Maar dat neemt niet weg dat het zinnig is te begrijpen wat de ander bedoelt.

Broer heeft het over de toegenomen rechten van de zwarte, maar gaat het niet veel meer over migranten (van blank, licht getint tot donkerzwart) die letterlijk levensruimte en kapitaal innemen/afpakken? Dat is heel wat anders dan al in de VS of Europa wonende zwarten die dezelfde rechten toebedeeld hebben gekregen. Dat was decennia geleden al gebeurd. Welke bevolkingsgroep mag volgens broer wel boos worden wanneer zijn land op zulke wijze 'getransformeerd' en wel degelijk in zekere zin overgenomen wordt?

quote:

Op donderdag 1 december 2016 15:40 schreef Bosbeetle het volgende:
Ik ben eigenlijk nog niet aangelopen tegen iets wat ik zou willen doen dat de staat mij onmogelijk maakt. Of dermate onmogelijk maakt dat ik het niet kan doen.

Ik was de vorige keer dat ik in de bijstand zat aangenomen bij een lokaal nieuwsstation als vrijwilliger. Mijn gemeente heeft dat toen afgeschoten omdat ze liever hadden dat ik betaald werk ging doen. Ik had natuurlijk uit de bijstand kunnen stappen en op een lege maag nieuwsberichten kunnen typen, maar als je dat een reëel voorstel vindt, dan moeten wij het eerst gaan hebben over de noodzaak van sociale zekerheid.

quote:

Op donderdag 1 december 2016 15:44 schreef Bosbeetle het volgende:
Ik vind dat niemand mij iets verschuldigd is en daarom is het onmogelijk om dat af te pakken om dat het in principe al niet van mij (alleen) was.

Dat kapitaal en die levensruimte heb ik per ongeluk gekregen omdat ik hier uit mijn moeder kwam en niet ergens anders, en ik vind het nogal veel gevraagd om allerlei rechten te ontlenen aan een toevallige gebeurtenis.

In absolute zin is niemand iets verschuldigd. Zo is de arme migrant ook niets verschuldigd terwijl de toelating van hem vaak aan een daaraan tegengesteld argument gekoppeld wordt. Feitelijk is elke omstandigheid, een goede of slechte, geboren uit toeval. Tijdens de migrantencrisis vorige jaar stelde ik mede daarom dat het hoe het verliep compleet tegen de gehanteerde argumenten (humanisme, ''ze hebben recht op..'', etc) voor de acceptatie ervan inging. Migranten met de middelen (die met een duizend euro in bezit) en fysieke kracht mochten binnenkomen, terwijl de zwakste migranten (economisch en waarschijnlijk fysiek) achter moesten blijven. En voor de Syriërs in specifiek; vrouwen, ouderen en kinderen bleven achter en de sterkere jonge mannen kwamen naar binnen; die daarbovenop een oorzaak werden voor de gegroeide weerstand jegens verdere toestroming. Het beleid van first come, first serve heeft aan mij verraadde dat het met heel iets anders dan menselijkheid te maken had.

Bezit is een concept maar ook een 'natuurlijk' gegeven. Dat immoreel of onzinnig vinden lijkt mij onzinnig. Een boom, een impala, een chinees, een migrant; alle organismen eisen op enige wijze levensruimte en middelen op. Jouw gepoogde projectie van morele verhevenheid daarover zou ik je alleen kunnen vergeven als al dat wat jij tot bezit hebt genomen, dus dat wat is voortgekomen uit het toeval van het geboren worden in het westen, evenredig verdeeld hebt. Mijn gok is echter dat het geschreven is in een goed geïsoleerd huisje, waar vanuit nu gedacht wordt; '...maar ik heb er zelf voor gewerkt!'. Je hebt er inderdaad voor kunnen werken, maar alleen dankzij factoren voortgekomen uit toeval.

Jij wilt niet daadwerkelijk (in elk geval niet evenredig aan het absolutistische van jouw stelling) delen, je wilt en durft te projecteren dat je bereid bent (het land waarin je bezit x en y hebt kunnen vergaren) te delen omdat je er vanuit gaat dat het losstaat van je eigen winsten, dankzij het neolibarele 'succes is een keuze'-verhaal. Beide verhalen, jouw uitgangspunt aangaande bezit en het neoliberale verhaal, staan haaks op elkaar - en beide zijn onjuist. Deze beide hanteren leid tot de realiteit (de transformatie van Europa) die je nu ervaart en dient niemand anders dan degene die wilt dat jij beide verhalen aanneemt, maar niet naast elkaar legt; de werkelijke profiteurs van het neoliberale model.

Daarnaast kan je het buiten de economische aspecten ook nog hebben over het recht of de wil van een groep om simpelweg te bestaan; de soevereiniteit van een culturele of etnische groep. Vind je dat zo een recht moet bestaan? Of begrijp je de wil daartoe?

[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 22:41:50 ]

quote:

Op donderdag 1 december 2016 15:51 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

Toen ik werkloos werd ben ik ladders in elkaar gaan zetten om er voor te zorgen dat ik nog rond kon komen. Ik had er ook voor kunnen kiezen om met een lege maag te blijven zitten. Het doen van vrijwilligerswerk is natuurlijk nobel maar verwachten dat je betaald wordt voor je vrijwilligerswerk is natuurlijk niet de insteek van vrijwilligerswerk.
De beste optie zou zijn geweest als het lokale nieuwsstation jou gewoon betaald had. De kwalijke kant van dit verhaal ligt wat mij betreft daar, een werkgever die verwacht dat arbeid gratis is.

Vrijwilligerswerk lijkt me dan ook iets wat je naast een baan doen of op een moment dat je geen inkomen meer nodig hebt. Vrijwilligerswerk als oplossing voor werkloosheid heb ik nooit begrepen.

Ik heb er ook niet over lopen zeuren en ik heb drie maanden later een slechte baan aangenomen. Ik zat in een re-integratietraject (vanwege x aantal maanden bijstand) en kreeg enkele maanden de tijd iets te vinden dat bij mij aansloot. Het jammere, hetgeen dat op tegenwerken leek, is dat ik na die periode als last met een enkele verplichting (belasting betalen) gezien werd i.p.v. als een individu die zich had kunnen ontwikkelen en tot zelfstandigheid had kunnen komen via vrijwilligerswerk; ik had namelijk, na minstens een jaar, aangenomen kunnen worden - dat was mij medegedeeld en dat had ik op mijn beurt ook weer doorgegeven. Wat het nog krommer maakte is dat het nieuwsstation gesubsidieerd werd door de gemeente; ik had onbetaald maar gelijktijdig, via een omweg betaald, werk voor de gemeenschap kunnen verrichten. Niet heel anders dan ik nu doe: gesubsidieerd onderhoud plegen van sportvelden. Het enige verschil is dat ik nu meer betaald krijg voor een baan die mij totaal niet ligt en veel beter had gepast bij een andere bijstandstrekker.

quote:

Op donderdag 1 december 2016 16:41 schreef Bosbeetle het volgende:
Je doet nogal veel aannames LK, ik ben bijvoorbeeld niet van mening dat succes een keuze is in tegendeel zelfs, succes is een stochastisch gegeven, net als alle andere zaken wie waar geboren is welke boom overleeft en welke niet. In mijn ogen is het niets anders dan kansberekening en toeval.

Het idee dat als het minder met mij gaat dat zou komen door iemand anders immigrant of wie dan ook klinkt mij absurd in de oren. Het komt noch door mij noch door de immigrant noch door de staat. Het is slechts een aaneenknoping van toevalligheden.

Ik ben trouwens ook niet van mening dat 'geen succes' een keuze is, een net zo kwalijke tegenhanger van het succes is keuze denken. En dat is iets wat nog meer mensen aanhangen.

Wat mij betreft is de enige manier om het allemaal wat beter te hebben gewoon met minder zijn. Dan gebruiken we minder grondstoffen en hoeft die welvaart over minder hoofden verdeeld te worden. En daar doe ik actief wat aan door geen kinderen op de wereld te zetten. Een beter milieu begint bij jezelf....

Ik nam enkele punten aan om een punt te maken, niet omdat ik dacht zeker te weten dat deze ook voor jou opgingen.

Hoe dan ook, enerzijds neig je naar volledig determinisme:

''ik ben niet van mening dat succes een keuze is in tegendeel zelfs, succes is een stochastisch gegeven, net als alle andere zaken wie waar geboren is welke boom overleeft en welke niet. In mijn ogen is het niets anders dan kansberekening en toeval. ''

anderzijds waak je er voor;

''Ik ben trouwens ook niet van mening dat 'geen succes' een keuze is, een net zo kwalijke tegenhanger van het succes is keuze denken''

Uiteindelijk lijk je te geloven dat menselijk handelen bewust gestuurd kan worden:

'' En daar doe ik actief wat aan door geen kinderen op de wereld te zetten.''

(een bepleite handeling volgend uit een bewuste analyse i.p.v. een toevallige 'kale' handeling in de gedachten van; 'zo sta ik er door toeval nou eenmaal in en ik kan niet anders dan deze te hanteren' )

Ik sta er een beetje hetzelfde in als jij; bewust van het deterministische maar hoop en geloof hebbende in de zin of mogelijkheid van sturing. Als daar iets voor te zeggen valt, dan is politieke sturing niet iets dat je weg kan wuiven. Het toestromen van migranten is als voorbeeld, een gevolg van politiek beleid; een keuze grenzen niet i.p.v. wel te honoreren. En als je het over 'schuld' zou hebben, dan zou je deze eerder bij de voorstanders moeten leggen en niet bij de migrant; die is namelijk zonder macht (tot handelen) t.o.v. de beleidsmakers.

[ Bericht 2% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 18:48:43 ]

quote:

Op donderdag 1 december 2016 16:43 schreef Franny_G het volgende:
Dat je gebruik maakt van de mogelijkheden die het systeem je biedt, wil niet zeggen dat je daarmee ook vind dat je er 'recht' op hebt. Dat een mens vooruit wil in het leven, en een goed bestaan wil opbouwen voor zichzelf, lijkt me een natuurlijk gegeven, en daaruit kun je niet afleiden dat zo iemand a. het systeem per definitie goedkeurt of geweldig vindt of b. niet doorheeft dat alle winst die hij uit dat systeem heeft gehaald net zo makkelijk weer afgenomen kan worden.

Maar dat schrijf ik hem ook niet toe. Sowieso niet dat hij het systeem geweldig vind of wel of niet doorheeft dat zijn bezit temporeel van aard is.

Iemand stelt:

1. Ik vind dat niemand mij iets verschuldigd is en daarom is het onmogelijk om dat af te pakken om dat het in principe al niet van mij (alleen) was.
2. Dat kapitaal en die levensruimte heb ik per ongeluk gekregen.
3. Ik vind het nogal veel gevraagd om allerlei rechten te ontlenen aan een toevallige gebeurtenis.

Als diegene vervolgens wel bezit toegeëigend (''het gebruik maken van...'') en het daarvoor of ondertussen niet (direct) verdeeld(e), in elk geval het merendeel niet, dan ligt zijn handelen niet in lijn met zijn uitgesproken mening, die in de context van het gesprek (migranten toestaan of niet) inhield dat hij, vanwege opgesomde punten hierboven, bereid is de migranten toe te staan. Je zou kunnen stellen dat hij wel degelijk en bewust inlevert; maar dan is de vraag; hoeveel t.o.v. zijn vermogen? Hoe arm is hij bereid te worden? Als er ook maar iets is dat hij wenst te behouden, niet bereid is om op in te leveren, heb je in elk geval met een negatie van zijn absolutistische uitgangspunt te maken. Het is daarnaast natuurlijk prima mogelijk dat het handelen niet akkoord of zelfs in conflict kan zijn met een geuite mening, maar het lijkt mij wel zinvol een mogelijke discrepantie, in de context van een discussie/gesprek, te duiden. De duiding van deze discrepantie kan namelijk door verdere exploratie een fout in de redenatie of een alternatief motief (moraliteit als middel tot) blootleggen. De intentie van het gezegde.

Kortom; 'Ik vind niet dat ik er recht op heb, maar ik houd het toch lekker wel.'' Met eventueel de toevoeging: 'Ik ben wel te bereid te delen d.m.v. het steunen van een sociaal beleid dat mij niet echt aantast'' is vrij doorzichtig en inderdaad een (misplaatste) elitaire houding van de bovenste laag van de middenklasse.

quote:

Ach ja, het gedoe over 'iets verschuldigd zijn' ligt natuurlijk wat gecompliceerder in een complexe wereld. Zolang er aan je basisrechten, of natuurrechten, niet gemorreld wordt, ben je eigenlijk al in een bevoorrechte positie. En als je uitgaat van een volkomen rechteloos systeem waarin het helemaal ieder voor zich is en niemand iets kan claimen dan kun je geen - in ieder geval in de basis en op schrift - enigszins rechtvaardige samenleving maken. Dus je kunt wel vinden dat de overheid je iets verschuldigd is, dat is natuurlijk ook zo: het is echter wel weer een volgende stap als je gaat vinden dat jij meer recht hebt dan een ander, of als je de ander het niet gunt zolang jij het niet hebt of boos wordt omdat je denkt dat de anderen iets hebben wat jij niet hebt. Dat zijn allemaal gevoelens die uitgaan van machteloosheid en oneerlijkheid en er zit voor mij een soort kinderachtige verongelijktheid in, waar ik niet aan zou willen toegeven en waar ik me niet goed in kan inleven. Ik snap geloof ik wel dat dit op zichzelf eigenlijk een elitaire houding is, en misschien is het ook de kern van de kloof tussen de bevolkingsgroepen nu en het onbegrip over en weer.

'' of als je de ander het niet gunt zolang jij het niet hebt of boos wordt omdat je denkt dat de anderen iets hebben wat jij niet hebt. Dat zijn allemaal gevoelens die uitgaan van machteloosheid en oneerlijkheid en er zit voor mij een soort kinderachtige verongelijktheid in''

Dit schrijf je met een blanke in jouw achterhoofd, die zich in (nog) in die bevoorrechte positie bevindt en niet een machteloos Afrikaans hongerkindje die een oneerlijk leven ondergaat. Die zou je niet hetzelfde vertellen. De elitaire mens is (economisch) zoveel stappen verwijderd de positie van het Afrikaanse kind dat deze zich moeilijk kan voorstellen dat ze zonder een catastrofale gebeurtenis ook maar in de buurt kan komen van zo een leven. De lagere klasse (en misschien ook wel de laagste klasse in de middenklasse) zit daar (al dan niet onterecht) gevoelsmatig dichterbij. Hij voelt zich aangevallen zijnde kanonnenvoer in de transformatieoorlog van een globaal communistisch (verdeel) beleid. Een beleid aangemoedigd door zij die veel meer te verdelen hebben en dat dan ook nog eens niet of nauwelijks doen. Je mag het dan nog wel onterecht (kinderachtig) vinden dat de blanke meer wilt hebben dan de afrikaan, maar zoals hij tegenover die Afrikaan staat, sta jij, economisch gezien, tegenover hem. Behalve in woord verschillen jullie niet veel. Dat hij woorden moet toevoegen om dezelfde wil (meer willen hebben = vergroting onafhankelijkheid) te realiseren toont niets dan het verschil in noodzaak.

De verbaasdheid over de woeste reactie (Trump, Brexit, Wilders) heeft mij het meest verbaasd. ''De boze blanke burger', die moeten wij spoedig onderzoeken! Die was, net zoals wij, de natuurpositie van wil tot wat dan ook, toch allang overstegen? De kloof van onbegrip is mij een raadsel. Je hoeft alleen naar je eigen centrische handelen te kijken, om die van de ander te kunnen voorspellen. Als je dat weigert te doen, dan bewerkstellig je eigenhandig een alternatief rechts; een, die zoals alle dieren dat doen, zichzelf verdedigd. Geen kleinerend betoog gevuld gebruikstermen als xenofoob, nazi of racist zal daar nog tegenop kunnen. Soortgelijke retoriek (manipulatie) werkte wellicht nog in de jaren 80, toen de blanke het gemiddeld genomen nog wat beter had - en minder direct last onderving, maar nu het spel op het hoogtepunt is gekomen kan alleen daadwerkelijke verandering die ten voordele is van de boze blanke, een kanteling naar (politieke) vrede bewerkstelligen.

Ik vraag mij alleen nog af wat de andere zijde is van het onbegrip en de verwarring; wat begrijpt de boze blanke niet aan de positie van de elitaire 'goede' blanke?

[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 19:33:41 ]

quote:

Op donderdag 1 december 2016 18:33 schreef Mainport het volgende:
Wat een lange verhalen allemaal, dat kan korter.

Ik vind inderdaad dat je recht hebt op basisvoorzieningen als huisvesting en voedsel en vooruit, ook geld om drank te halen. In ieder geval net zo veel recht als de consultant of de onfortuinlijke figuren in het distributiecentrum. Maar gelijkwaardigheid is uit de mode.

De robotisering is een interessante casus. In principe hoeven veel minder mensen te werken, hoera! Maar nu zegt de calvinist: niets doen? Dat kan niet hoor, we verzinnen wel een ander rotklusje voor je.

De casus van de robotisering is niets nieuws, maar een herhaling van de geschiedenis. Elke keer als werk uit handen wordt genomen, verzint men nieuw werk, en dan stijgt de welvaart ofzo.

Ik hoor jullie al denken, jij zou niet zonder die welvaart kunnen M. Port! Wat een misvatting dames en heren, het is door jullie calvinistische zelfkastijding dat een man niet kan doen met zijn tijd wat hij wil, maar daarentegen gedwongen is om dag in dag uit naar zijn werkplek te gaan.

Nee het kon toch niet korter en ja ik geef de schuld zeker aan De Ander. Vervloekt met jullie.

Voor hoeveel euro's bijstandsgeld zou jij je baan opgeven? Of gaat het je meer om zekerheid en onafhankelijkheid? Ik lever 500 euro en mijn onafhankelijkheid (mate daarvan is echter wel discutabel) in voor meer vrije tijd. Ik zeg bewust 'meer', want het hooghouden van de schijn op zoek te zijn naar werk, gaat ook ten koste van mijn levensuren.

quote:

Op donderdag 1 december 2016 16:29 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

Maar met echte struggles is nogsteeds niemand mij iets verschuldigd toch?

Ik geef altijd per definitie bij alles wat verkeerd gaat mezelf de schuld en bij iets wat goed iemand anders. Ik ben zo "gewired" laatst werd ik van achten aangereden (terwijl) ik liep door iemand op een electrische fiets, die persoon moest vol in de remmen en viel toen. Het eerste wat ik dan doe is mijn verontschuldigingen aanbieden. Dat deed ik trouwens ook toen iemand plots een deur open gooide waar ik naast fietste. Die personen hoeven er niet voor te zorgen dat er niemand tegen mij aan fietst daar moet ik voor zorgen, en als ze dan wel tegen mij aanfietsen dan heb ik daar dus niet goed voor gezorgd.

Wat mij trouwens weer ruzie opleverde met thuisfront want mijn vriendin vond het dan weer belachelijk dat ik mijn excuses aanbood.

Jouw vriendin wil misschien gewoon geen zwakke man, maar een die, ook al heeft hij ongelijk, zijn gelijk haalt? Geen gepoogde belediging richting jou, maar ik merk vaker op dat vrouwen er zo in staan. Ik moet denken aan een oud professor van mij die veel aandacht van mijn vrouwelijke klasgenootjes trok; hij was dermate overtuigd van en passievol over zijn overtuigingen, dat zij overtuigd raakte hem te willen. Een veel knappere ik, die een vraagteken bij elk door hem uitgesproken woord plaatste, en met die geuite twijfel veel eerlijker kon blijven, was veel minder aantrekkelijk. ''Een echte man laat niet weten dat hij de weg niet weet wanneer een verdwaalde vreemdeling de weg vraagt.'' - Phillip Banks. En dus stuurde mijn prof zo een legio meisjes de verkeerde kant op.

[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 19:32:15 ]

quote:

Op donderdag 1 december 2016 19:30 schreef Franny_G het volgende:
LK. ik geloof niet dat de tegenstelling die jij maakt klopt.
Ten eerste is het niet zo dat de gemiddelde Trump of PVV-stemmer (of meer algemeen 'rechtsgekleurde 'tegenstem') aan de onderkant van de arbeidsmarkt/samenleving bungelt, en dat die gemiddelde stemmer en ik nu zo hemelsbreed van elkaar verschillen in materieel opzicht.

Ik heb jarenlang, tot mijn 38e, in een simpel huurhuis gewoond, en kwam rond van een niet al te riant lerarensalaris, waar ik ook voor heb moeten knokken, omdat er in mijn vak geen tekort is aan leraren, in tegendeel, juist een te groot aanbod. Ik ben in mijn familie de hoogopgeleide, maar in materieel opzicht zijn mijn (vaak jongere) familieleden er beter af dan ik: eigen ondernemingen, ze wonen in prachtige huizen, hebben het in dat opzicht 'beter voor elkaar' dan ik. Dat boeit me verder niet, ik hecht er weinig waarde aan. Zij stemmen echter wel een stuk rechtser dan ik. Wat is nu het verschil precies: je inkomen, je bezit, je perspectieven, je opleidingsniveau? Ik denk dat de kloof tussen mij (als ik dan symbolisch ben voor een bepaalde groep, zogenaamde 'elitaire' mensen), en de gemiddelde Trump of PVV-stemmer zit in een manier van denken, een mentaliteit: het zit ' em volgens mij echt niet in een 'maatschappelijke positie'.

De tegenstelling klopt zowel niet als wel. Voor een deel kan je het terug vinden, maar het is geen alles verklarende tegenstelling. Ermee conflicterende voorbeelden zijn andere voorbeelden, geen annulerende. Bij het maken van generalisaties heb je altijd uitzonderingen, afwijkingen en tegenstellingen. Het is, zoals ik het probeerde over te brengen, een deel van het in het geheel complexe verhaal.

Ik denk dat de manier van denken grotendeels verbonden is met de maatschappelijke positie, maar wat de maatschappelijke positie is complexer dan adhv de gehanteerde methode van categorisering uitgelegd kan worden.

Edit; rest even weggehaald.

[ Bericht 5% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 23:52:10 ]

Je eigen referentiekader publiekelijk analyseren en af en toe een beetje doen alsof je nog bezig bent met het oorspronkelijke onderwerp; je moet het maar durven.

Over toeval gesproken, zojuist kreeg ik het volgende artikel doorgestuurd;

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Sietske Bergsma

[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 23:53:59 ]

quote:

Op donderdag 1 december 2016 20:00 schreef sigme het volgende:
Misschien moeten jullie toch gewoon even dat stukje doorlezen dat ik linkte.
http://nl.aup.nl/wosmedia(...)_arbeidersklasse.pdf

Daarin wordt het geheel verantwoord onderzocht, en er is vast ergens een conclusie.
Tien jaar geleden las ik zulke stukken ook echt.

[..]

Wiskunde kan dan misschien wel het enige middel tot begrip van de werkelijkheid zijn, maar ik begin er niet aan.

quote:

Tabel 4
Links stemgedrag door ‘tegennatuurlijke’ stemmers verklaard uit indicatoren voor
klassenpositie, cultureel kapitaal en economische en culturele stemmotieven. Lo-
gistische regressiecoëfficiënten weergegeven; standaardfouten tussen haakjes,

Werkloosheidsrisico
0.130 (n.s.)
0.092 (n.s.)
(0.091)
(0.101)
Economische progressiviteit
0.306 (n.s.)
0.490 (n.s.)
(0.249)
(0.270)
Cultureel conservatisme
-1.835 ***
-1.147 ***
(0.284)
(0.340)
etc,
0.470
*(p<0.05);**(p<0.01);***(p<0.001

[ Bericht 11% gewijzigd door #ANONIEM op 01-12-2016 22:32:04 ]

quote:

Op donderdag 1 december 2016 21:48 schreef LelijKnap het volgende:
Over toeval gesproken, zojuist kreeg ik het volgende artikel doorgestuurd;

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Sietske Bergsma

Even een vraag voor de duidelijkheid. Waarom post je dit? Neem je dit stukje daadwerkelijk serieus en vind je het zelfs zo waardevol dat je het met anderen wilt delen? Of is het bedoeld om ons smakelijk te laten lachen?

Ik lees vooral een topic vol met mensen die bang zijn dom gevonden te worden. Een huis van afstandelijkheid en saaiheid; een feestje bij de intellectueel thuis.

Als ik slim gevonden had willen worden, dan had ik wel de moeite genomen grammaticaregels te leren.

[ Bericht 7% gewijzigd door #ANONIEM op 02-12-2016 22:02:29 ]

Of misschien ben ik gewoon te dom om dat te kunnen. Dat kan natuurlijk ook.

Kijk, nu doe ik weer aan zelfspot, en dat is natuurlijk weer een manier de ander voor te zijn; een beschermingsmechanisme van de sociaal angstige.

[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 02-12-2016 22:03:49 ]