Goed, ik ben de kwaadste niet. Ik zal ingaan op de OP en trachten uit te leggen waarom er een flinke kloof is tussen de vraagstelling en de openingsreactie. Euribob schetst een vals dilemma tussen twee uitersten. Alsof we het een of het ander moeten kiezen terwijl er tal van tussenwegen zijn.
quote:
Volgens de heersende gedachtes kan dat op twee manieren; óf iedereen trekt zich terug uit elke internationale handel en bemoeit zich met z’n eigen zaken, óf we vormen een wereldregering en stellen op die manier de democratie en het bedrijfsleven weer aan elkaar gelijk.
De mensen willen geen van beide en je hoeft ook geen van beide te hebben.
Die wereldregering is niet alleen onhaalbaar, het is ook ongewenst. Kijk, het klinkt leuk en aardig en toen ik nog een pubertje was vond ik het een prachtig idee maar als je wat ouder wordt dan kom erachter dat het niet haalbaar is en dat het niet goed zou werken. We zien nu al op de schaal van de EU en de USA dat zo'n grote regering leidt tot allerlei problemen die hier automatisch mee gepaard gaan:
• Te grote heterogeniteit van economie, cultuur, politiek etc.
• Toename invloed lobby bedrijfsleven, het is nu eenmaal veel effectiever lobbyën als je in 1 plaats een regering van 400 miljoen mensen kan bereiken dan wanneer je in 40 plaatsen een regering van 10 miljoen mensen moet zien te bereiken. Bovendien worden de beleidstukken veel complexer waardoor het de ambtenaren boven hun hoofd stijgt en ze gaan delegeren naar dit soort partijen. Je ziet dit nu bij de TTIP wat volledig is geschreven door de multinationals (goh, in welke partij haar voordeel zou dat toch zijn?
• Het is niet goed effectief om 1 centrale overheid te hebben over zo'n groot gebied en zo'n groot aantal mensen. We hebben er in dit piepkleine landje al de grootste moeite mee om vanuit Den Haag te overzien wat er in heel het land leeft en wat daar de noden, wensen en zorgen zijn.
• Als er maar 1 wereldregering zou zijn dan zou er niets te kiezen zijn. Dat maakt niet uit als die ene wereldregering nobel is, als dat echter niet het geval is...
• Hoe hoger het politieke niveau hoe sneller het corrumpeert. In de USA zie je bijvoorbeeld duidelijk dat de politici die op staatsniveau werken veel meer het volk proberen te dienen dan de politici die op federaal niveau werken. In Nederland hetzelfde: gemeente (niet in elke gemeente natuurlijk) vs. de landelijke overheid, of de landelijke overheid vs. de confederale overheid van de EU...
• In een wereld met 1 wereldregering kan het ene volk niet het andere volk bij de les houden. Het is juist fijn als we elkaar bij de les kunnen houden, elke land maakt immers fouten (de een meer dan de ander maar geen volk is perfect).
Al met al vind ik het dus een beangstigende gedachte om 1 wereldregering te hebben en ik ben er dan ook op tegen. Ik geef de powers that be zeer lichtjes het voordeel van de twijfel dat ze met goede intenties 1 wereldregering proberen te vormen - let's face it, die kant gaan we uit me de blokken die er al zijn en de zogenaamde handelsakkoorden die klaar liggen om getekend te worden (een van de redenen dat het belangrijk is dat ze niet worden getekend) - maar het zal niet goed werken, de weerstand ertegen is groot. Het lukt al niet om 1 Europese regering te vormen, de EU staat op instorten.
Nu het andere uiterste. Elk land voor zichzelf. Dat is inderdaad geen goed idee, er zijn grensoverschrijdende problemen (milieu, grondstoffen...) en er zijn daarnaast ook uitdagingen die we beter het hoofd kunnen bieden als we samenwerken. In essentie waren de ruimtevaart en de ontwikkeling van de atoombom de twee eerste grote prestaties dankzij die samenwerking, waarbij het spijtig is dat een van die twee prestaties een negatief doel had. Wat ze nu in CERN doen zou nooit kunnen zonder dat landen samenwerken. Verder is het een goede zaak als uiterst bekwame mensen - ik heb het over experts op wereldniveau, de top <50 van de wereld - niet aan landsgrenzen gebonden zijn, simpelweg omdat je niet in veel landen dat ene vakgebied op het hoogste niveau kan beoefenen. Dat heeft zowel betrekking op theoretische als op praktische kwaliteiten. Moderator Lyrebird kan hier een mooie duiding over geven met zijn achtergrond binnen de wetenschap.
Verder zijn er nog meer praktische voordelen aan samenwerken. Een simpel voorbeeld, als Nederland België en Duitsland samen de grenzen beheren dan hoe je een kleine oppervlakte te bewaken dan wanneer elk van die drie landen haar eigen landsgrenzen volledig bewaakt. Je moet dan echter wel voldoende homogeniteit hebben tussen die landen aangezien je bijvoorbeeld ook dezelfde accijnzen moet hanteren. Nu zouden wij er (die drie volkeren) nog wel uit komen met veel wikken en wegen maar als je NE, ZE en OE landen neemt en het zijn er >20 dan wordt het al heel wat moeilijker.
Ik ga er dus akkoord mee dat ieder 100% voor zich ook niet werkt.
Wat dan wel? Wel, net als dat neoliberalisme en communisme niet werken en je in het midden uitkomt geldt dat ook voor dit. Je moet samenwerken waar het kan en waar het handig is, zelfstandig zijn waar dat beter werkt. Iets wat je bijvoorbeeld echt door elk land zelf moet laten bepalen is de sociaaleconomische politiek. In Nederland hebben we graag een goed sociaal vangnet, ten noorden van ons zijn er gebieden waar ze dat nog belangrijker vinden, in de USA en de UK hebben ze meer een ieder voor zich en god voor ons allen mentaliteit. Dat zijn culturele verschillen die je moet accepteren. Je kan dus niet een 100% vrij verkeer van mensen en goederen hebben, er moeten regels zijn die beperkingen opleggen. Daar zijn allerlei oplossingen voor te bedenken maar die zijn redelijk complex. Een voorbeeldje: pas recht hebben op sociale voorzieningen in een land als je al 10 jaar lang daar hebt gewoond en gewerkt, anders terugkeren naar je moederland. Je moet shopgedrag voorkomen.
Nog zo'n voorbeeldje van te grote verschillen om 1 land te kunnen vormen in de EU-zone: de accijnzen. Wij willen graag mensen ontmoedigen om te roken en alcohol te drinken. Hoe meer en hoe sneller je die accijnzen verhoogt hoe meer je de consumptie doet afnemen. Echter zitten we met te sterk verschillende prijspeilen om voor heel de EU-zone een accijnstarief te kunnen gebruiken wat voor de meest welvarende landen hoog genoeg ligt, andersom, als het hoog genoeg voor de meeste welvarende landen ligt dan gaan de volkeren uit de arme landen het weer niet kunnen betalen waar de overheden van die landen niet blij mee zijn omdat ze dan inkomsten mislopen (mensen moeten het wel kopen

). Je zal dus op de een of andere manier het midden moeten vinden en je zal blokken moeten vormen die voldoende homogeen zijn. Concreet:
- voor big science samenwerken met alle landen die willen bijdragen, binnen en buiten het continent (zoals bij CERN)
- voor economie en grensbewaking samenwerken met een beperkt aantal aaneengesloten landen die een even sterke/zwakke economie hebben
- voor het leger samenwerken met alle landen die dezelfde politieke opvattingen hebben m.b.t. veiligheid (bijv. enkel het leger gebruiken voor zelfverdediging of enkel het leger ergens op af sturen als een volk wordt onderdrukt maar niet om een invasie te plegen. Of het principe om geen drones te gebruiken. Dat soort dingen.
We zullen dus binnen ons eigen continent de EU moeten afbreken en in plaats daarvan diverse blokken met wisselende
Ik zie dus geen toekomst voor de EU.
Dit heeft echter allemaal weinig te maken voor de woede van de blanke en andersgekleurde mensen (niet alleen arbeiders!) die nu op Trump stemmen, op de PVV stemmen, voor de Brexit stremmen, tegen het associatieverdrag met Oekraïne stemmen, voor het Vlaams Belang stemmen, voor le Pen stemmen etc.
In tegenstelling tot wat wordt gesuggereerd is die groep best groot en best heterogeen. Het zijn niet alleen 'blanke' (eerder bruin/roze/oranje) mensen, het zijn ook bruingekleurde mensen en geelgekleurde mensen. Het zijn niet alleen arbeiders, het zijn ook hoogopgeleide mensen. Zo is het bekend dat de meeste stemmers van de PVV een MBO-4 of HBO-diploma hebben en dat er ook aaardig wat mensen tussen zitten die een WO-diploma hebben. Hetzelfde zie je bij de Trumpstemmers. Het gaat niet enkel om de eenvoudige arbeiders die een MBO2/3-diploma hebben en die aan de lopende band staan of iets dergelijks.
Waarom zijn die mensen boos? Wel, de globalisering heeft daar inderdaad mee te maken maar die globalisering is op zichzelf weer het gevolg van een politiek gedachtengoed wat dat sterk heeft gedreven, andersom werd dit politieke gedachtengoed populairder dankzij de globalisering waarvan de eerste fase werd gedreven door de ontwikkeling van de techniek; transport (jumbovliegtuigen, modern spoorwegnet, auto's, gigantisch grote schepen, gigantische havens met god weet hoeveel gigantische containers...), elektrotechniek (televisie, radio, internet...) en zelfs energie (we hebben al enige tijd een Nederlands stroomnet wat geíntegreerd is in een Europees stroomnet en waarbij het uitvallen van centrales in land x wordt opgevangen door land y, dit maakt in theorie het systeem stabieler). Dat laaste is trouwens ook een mooi voorbeeld vna waar je wel wil samenwerken.
Maar goed, dit maakte de tweede fase van de globalisering mogelijk en dat was gevolg van dat politieke gedachtengoed; het neoliberalisme.
Al die "boze mensen" zijn het neoliberalisme zat.
ING en ABN investeerden honderden miljoenen euro in DAPL.
#NoDAPL