OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
quote:Op donderdag 23 juli 2015 20:38 schreef elamanilo het volgende:
Ja, het inzicht kwam laatst, (mede) door KyaraZe merkte op dat ze me altijd zo'n gevoelsmens vond en het haar verbaasde dat ik en C. het krijgen van een kindje zo aan het beredeneren en rationeel overdenken waren (nadat ik met haar aan het kletsen was geweest over dat ik nog wat 'angsten' had omtrent een tweede kindje). Toen bedacht ik me dat ik me ook niet zo wilde laten leiden door angsten ratio en dat ik maar eens weer in mijn hart moest gaan kijken. En ja hoor, daar zag ik het, plenty of room voor nog een kindje <3 Dat heeft er altijd al gezeten, maar ik was het per ongeluk even uit het oog verloren. C. en ik hebben het er daarna over gehad en nu regelmatig over, en weetje, het kriebelt ook echt weer in m'n buik. Mijn verliefdheid voor C. altijd en het vooruitzicht van weer een babytje in mijn buik en de geboorte en daarna in de draagdoek tegen me aan
Zo leuk dat jullie er weer voor gaan!
4 meisjes gaat hier sowieso niet meer lukken 
En stiekem denk ik bij een 4e altijd aan nog een jongetje
En idd, wat Spees zegt. Hoewel we qua auto alleen maar een extra stoel op MP hoeven te scoren
Maar nee, mijn man was oprecht in shock dat ik het überhaupt nog zou overwegen om voor en 4e te gaan. Die is echtechtecht klaar met het hele babygebeuren.
(en dan ga ik nog voorbij aan het gegeven of het überhaupt zou lukken)
En stiekem denk ik bij een 4e altijd aan nog een
jongetje En idd, wat Spees zegt. Hoewel we qua auto alleen maar een extra stoel op MP hoeven te scoren
Maar nee, mijn man was oprecht in shock dat ik het überhaupt nog zou overwegen om voor en 4e te gaan. Die is echtechtecht klaar met het hele babygebeuren.
(en dan ga ik nog voorbij aan het gegeven of het überhaupt zou lukken)
Wel jammer dat je man echt niet meer wil Kyara. Ik vind ook bij jullie een vierde echt passen, het had me niet verbaasd als er nog eentje bij was gekomen.
Nou, het stoort mij best hoeveel mensen er gewoon echt meteen al vanuit gaan dat we klaar zijn. En zo simpel is het voor mijn man dan misschien wel, maar voor mij dus niet
Hoewel ik me ook wel kan vinden in de post van Franny mbt het ouder worden en afscheid van een bepaalde periode. Dat herken ik namelijk ook wel een beetje van eerdere periodes zeg maar.
Hoewel ik me ook wel kan vinden in de post van Franny mbt het ouder worden en afscheid van een bepaalde periode. Dat herken ik namelijk ook wel een beetje van eerdere periodes zeg maar.
Zullen we eens stoppen met alles te vergelijken met wat ons is overkomen? Zo haal je alle fun uit klagen namelijkquote:Op donderdag 23 juli 2015 17:47 schreef .Sparkling. het volgende:
[..]
Och LE, mijn wachten valt natuurlijk in het niets bij jullie, dan voelt mijn ding ineens heel nietig. Ik denk dat jij vast vindt dat ik dat zo niet mag zien.. Dikke knuffel!
Serieus, ik vind een jaar therapie en dan je man nog on board zien te krijgen aardige hobbels als je NU rammelende eierstokken hebt
Waar het ons betreft zit de deur niet compleet dicht, als in dat er geen arts is die zegt dat het beter is om niet te doen. Op papier hebben we nog steeds veel meer kans dat alles wel goed gaat, maar ergens vind ik dat je ook tevreden moet kunnen zijn met wat je hebt. Het voelt ietwat verwend ofzo, om koste wat het kost maar door te gaan, met alle risico's die er zijn, omdat er nog een kindje MOET komen, omdat wij ergens onderweg hebben besloten dat we dat nu eenmaal willen. Mijn man is iets minder angstig dan ik en wil wel heel graag, maar ik kan zo een besluit op dit moment in ons leven niet goed praten. En dat is allemaal heel rationeel want mijn hart schreeuwt om een kindje erbij, maar ik denk dat dit een van de weinige, zo niet het enige, besluit is waarin we ons verstand gaan volgen ipv ons gevoel.
ela, tofheid!
LE, de grens tussen missen en rammelen is misschien ook wat vaag in jullie situatie? Of zeg ik nu iets heel geks?
Niet gek hoor, helemaal waar zelfs. De gyn vertelde dat vrijwel de meeste stellen die een kindje verliezen zo snel mogelijk voor nog een zwangerschap willen gaan. En hoewel ik die wens heel goed snap, zou ik daar zelf niet voor kiezen omdat ik wel graag zeker weet dat we kiezen voor ons nieuwe kindje, en niet om een leegte op te vullen. De last die je dan namelijk op de schouders van je nogteverwekkenkind legt is immens groot, dat verdient niemand.
Ja precies, dat dus.quote:
Niet gek hoor, helemaal waar zelfs. De gyn vertelde dat vrijwel de meeste stellen die een kindje verliezen zo snel mogelijk voor nog een zwangerschap willen gaan. En hoewel ik die wens heel goed snap, zou ik daar zelf niet voor kiezen omdat ik wel graag zeker weet dat we kiezen voor ons nieuwe kindje, en niet om een leegte op te vullen. De last die je dan namelijk op de schouders van je nogteverwekkenkind legt is immens groot, dat verdient niemand.
Het lijkt me echt enorm lastig, die wirwar aan gevoelens en emoties en dan ook nog de ratio die mee wil beslissen.quote:
[..]
Zullen we eens stoppen met alles te vergelijken met wat ons is overkomen? Zo haal je alle fun uit klagen namelijk
Serieus, ik vind een jaar therapie en dan je man nog on board zien te krijgen aardige hobbels als je NU rammelende eierstokken hebt
Waar het ons betreft zit de deur niet compleet dicht, als in dat er geen arts is die zegt dat het beter is om niet te doen. Op papier hebben we nog steeds veel meer kans dat alles wel goed gaat, maar ergens vind ik dat je ook tevreden moet kunnen zijn met wat je hebt. Het voelt ietwat verwend ofzo, om koste wat het kost maar door te gaan, met alle risico's die er zijn, omdat er nog een kindje MOET komen, omdat wij ergens onderweg hebben besloten dat we dat nu eenmaal willen. Mijn man is iets minder angstig dan ik en wil wel heel graag, maar ik kan zo een besluit op dit moment in ons leven niet goed praten. En dat is allemaal heel rationeel want mijn hart schreeuwt om een kindje erbij, maar ik denk dat dit een van de weinige, zo niet het enige, besluit is waarin we ons verstand gaan volgen ipv ons gevoel.
ela, tofheid!
Misschien zeg ik iets heel stoms (maar volgens mij vind jij niet zo snel iets stom
). Stel dat jullie toch dat 4e kindje niet uit jullie hoofd kunnen zetten. Is een draagmoeder dan nog een optie? Om het risico uit te sluiten dat er nog iets in /met jouw lichaam gebeurt tijdens zwangerschap? Of zou zoiets juist als falen voelen?
Die optie hebben we zelfs al besproken Spees, maar daar zitten voor ons dusdanige nadelen aan dat we liever niet dat vierde kindje krijgen dan dat we dat via draagmoederschap doen 
Dat kan ik me heel goed voorstellen (en ook als je het wel zou willen, overigens).quote:
Die optie hebben we zelfs al besproken Spees, maar daar zitten voor ons dusdanige nadelen aan dat we liever niet dat vierde kindje krijgen dan dat we dat via draagmoederschap doen
Och, wat een verdrietig besefquote:
Niet gek hoor, helemaal waar zelfs. De gyn vertelde dat vrijwel de meeste stellen die een kindje verliezen zo snel mogelijk voor nog een zwangerschap willen gaan. En hoewel ik die wens heel goed snap, zou ik daar zelf niet voor kiezen omdat ik wel graag zeker weet dat we kiezen voor ons nieuwe kindje, en niet om een leegte op te vullen. De last die je dan namelijk op de schouders van je nogteverwekkenkind legt is immens groot, dat verdient niemand.
daar had ik nog nooit bij stilgestaan.
Is het sowieso niet nogal wat om nu een definitieve beslissing hierover te nemen met alle rationele en irrationele afwegingen die daarbij horen? Je zit middenin een rouwproces. En ook in een lichamelijk herstelproces? Alles op z'n tijd? Ik weet niet, maar het lijkt me dat je nu heel veel tegelijk probeert te doen.quote:
Niet gek hoor, helemaal waar zelfs. De gyn vertelde dat vrijwel de meeste stellen die een kindje verliezen zo snel mogelijk voor nog een zwangerschap willen gaan. En hoewel ik die wens heel goed snap, zou ik daar zelf niet voor kiezen omdat ik wel graag zeker weet dat we kiezen voor ons nieuwe kindje, en niet om een leegte op te vullen. De last die je dan namelijk op de schouders van je nogteverwekkenkind legt is immens groot, dat verdient niemand.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Ik heb niet de indruk dat ik veel probeer te doen?quote:Op donderdag 23 juli 2015 23:07 schreef Franny_G het volgende:
[..]
Is het sowieso niet nogal wat om nu een definitieve beslissing hierover te nemen met alle rationele en irrationele afwegingen die daarbij horen? Je zit middenin een rouwproces. En ook in een lichamelijk herstelproces? Alles op z'n tijd? Ik weet niet, maar het lijkt me dat je nu heel veel tegelijk probeert te doen.
Grrrrmbl 
Ik krijg het niet op papier wat ik eigenlijk wil zeggen, maar L-E ik vind het knap hoe je je staande houdt! Heb het op de achtergrond meegekregen en wat een rollercoaster moet dat zijn geweest en is het nogsteeds.
Je klinkt heel sterk en net alsof je heel goed weet wat je eigenlijk wil. Succes/sterkte (weet niet goed wat van toepassing is 
)
Ik krijg het niet op papier wat ik eigenlijk wil zeggen, maar L-E ik vind het knap hoe je je staande houdt! Heb het op de achtergrond meegekregen en wat een rollercoaster moet dat zijn geweest en is het nogsteeds.Je klinkt heel sterk en net alsof je heel goed weet wat je eigenlijk wil. Succes/sterkte
(weet niet goed wat van toepassing is )
Ik bedoel niet letterlijk maar emotioneel en lichamelijk. Dus een rouwproces doormaken, lichamelijk herstellen en een besluit nemen over wel of niet nog voor een kindje gaan. Maar misschien lees ik het anders dan hoe jij dat ervaart.quote:
[..]
Ik heb niet de indruk dat ik veel probeer te doen?
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Ik snapte wel hoe je het bedoeldequote:
[..]
Ik bedoel niet letterlijk maar emotioneel en lichamelijk. Dus een rouwproces doormaken, lichamelijk herstellen en een besluit nemen over wel of niet nog voor een kindje gaan. Maar misschien lees ik het anders dan hoe jij dat ervaart.
Het zijn dingen die allemaal vanzelf gaan, toch wel. Een rouwproces is niet iets waar je voor gaat zitten, dat je een aantal stappen doorloopt en ze afvinkt en dat het dan klaar is. Dat is onderdeel van het dagelijks leven. Voor de rest van je leven dus. En wel of niet een kindje, het is niet zo dat we vinden dat we daarin iets definitief moeten besluiten, daar is het inderdaad te vroeg voor. Maar er over nadenken, ermee bezig zijn, dat is onvermijdelijk. De fundering van ons leven is dit gezin, en in dit gezin is een gat geslagen. Alles waar wij op vertrouwen is zo kwetsbaar gebleken, alles wat je lief is kan zo van je worden afgenomen hebben we gemerkt, daarmee is ook alle evenwicht en stabiliteit waar we zo op vaarden verdwenen. We doen alles wat we kunnen om die balans te herstellen, het verkennen van alle opties is daar een logisch onderdeel van
OK, ja ik snap het. Ik vond het even zo definitief klinken, terwijl het wellicht in de toekomst toch weer anders gaat voelen. Het is allemaal met elkaar verbonden inderdaad. Sterkte,quote:
En wel of niet een kindje, het is niet zo dat we vinden dat we daarin iets definitief moeten besluiten, daar is het inderdaad te vroeg voor. Maar er over nadenken, ermee bezig zijn, dat is onvermijdelijk.
.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Eigenlijk durf ik voor mezelf vooral te stellen van: ik wou dat mijn bezwaren oprecht konden wegvallen.
De angst en onzekerheid overheersen en een aantal praktische zaken.
Mijn moeder zei laatst "dat het nu wel weer tijd wordt" en dan denk ik: hallo, wie bepaald dat.
En ik zit niet eens te wachten op de zwangerschap of een mini baby maar vanaf zo'n 4 maanden zijn ze zooo cute en leuk. Mijn peuter is momenteel ook echt geweldig.
Dat wil ik heel graag nog eens meemaken.
De angst en onzekerheid overheersen en een aantal praktische zaken.
Mijn moeder zei laatst "dat het nu wel weer tijd wordt" en dan denk ik: hallo, wie bepaald dat.
En ik zit niet eens te wachten op de zwangerschap of een mini baby maar vanaf zo'n 4 maanden zijn ze zooo cute en leuk. Mijn peuter is momenteel ook echt geweldig.
Dat wil ik heel graag nog eens meemaken.
Hier is het "rammelen" wat naar de achtergrond verdwenen. Wil nog steeds graag. Maar huis wordt nu volop aan gebouwd en vriend blijft bij zijn eerst trouwen standpunt dus wanneer hij dat wil doen?? Ik weet het niet. Heb wel gezegd niet nog tijden te willen wachten. Heb een beetje het gevoel dat hij het wil uitstellen. Maar hij beweert zelf van niet.
I solemnly swear i'm up to no good
Een voor alle rammelende vrouwen waarbij de kinderwens nog niet in vervulling kan gaan. Vaak zegt je verstand zinnige dingen, maar je gevoel heeft daar geen boodschap aan.
Verwijzing naar de internist is (eindelijk) geregeld, het had nogal wat voeten in aarde, maar ik kan al over 2 weken terecht
. Cyclus lijkt ook op gang te zijn, aangezien ik 2 dagen geleden een knalpositieve ovulatietest had (gebruikt als anticonceptie, aangezien man condooms haat 
) Dus ik ben benieuwd of ik inderdaad dan ook over 2 weken ongesteld word.
voor alle rammelende vrouwen waarbij de kinderwens nog niet in vervulling kan gaan. Vaak zegt je verstand zinnige dingen, maar je gevoel heeft daar geen boodschap aan. Verwijzing naar de internist is (eindelijk) geregeld, het had nogal wat voeten in aarde, maar ik kan al over 2 weken terecht
. Cyclus lijkt ook op gang te zijn, aangezien ik 2 dagen geleden een knalpositieve ovulatietest had (gebruikt als anticonceptie, aangezien man condooms haat ) Dus ik ben benieuwd of ik inderdaad dan ook over 2 weken ongesteld word.
Hehe, ik heb mijn vriend op de avond voor 'de vraag' nog aan zijn kop lopen zeuren wanneer hij nou eens van plan was mij te vragen.. en hij inwendig maar lachen. Wie weet is hij in zijn hoofd al verder dan jij denktquote:
Hier is het "rammelen" wat naar de achtergrond verdwenen. Wil nog steeds graag. Maar huis wordt nu volop aan gebouwd en vriend blijft bij zijn eerst trouwen standpunt dus wanneer hij dat wil doen?? Ik weet het niet. Heb wel gezegd niet nog tijden te willen wachten. Heb een beetje het gevoel dat hij het wil uitstellen. Maar hij beweert zelf van niet.
Haha je weet maar nooit idd. Maar kan het me bijna niet voorstellen momenteel.quote:
[..]
Hehe, ik heb mijn vriend op de avond voor 'de vraag' nog aan zijn kop lopen zeuren wanneer hij nou eens van plan was mij te vragen.. en hij inwendig maar lachen. Wie weet is hij in zijn hoofd al verder dan jij denkt
Maar zou wel tof zijn als er een schot in de zaak komt. Eerst was het een ander huis. Nu is het trouwen.. Dus tja wat is het volgende.. Hij is 31 dus moet ook geen 10 jaar meer wachten.
I solemnly swear i'm up to no good
Heb ik nooit gedaan, dat afwachten. Als je al op één lijn zit qua wel/niet ooit trouwen is het alleen nog de vraag wanneer dan. Ik heb destijds gewoon een leuke trouwdatum uitgekozen (die dag waren we precies 12,5 jaar samenquote:
Hehe, ik heb mijn vriend op de avond voor 'de vraag' nog aan zijn kop lopen zeuren wanneer hij nou eens van plan was mij te vragen..
) en het aan hem voorgelegd. Hij wilde eigenlijk eerst afstuderen en sparen, maar dat was niet nodig want we gingen er toch geen tienduizenden euro's aan spenderen. 
Ha, dat is exact hoe wij het ook gedaan hebben 
Ik vond het op een gegeven moment zo onzinnig dat we allebei wilden trouwen en ik passief mocht afwachten wanneer hij me een keer zou gaan vragen. Ik heb wel moeten beloven dat ik nooit een romantisch aanzoek achteraf zou missen.
Ik vond het op een gegeven moment zo onzinnig dat we allebei wilden trouwen en ik passief mocht afwachten wanneer hij me een keer zou gaan vragen. Ik heb wel moeten beloven dat ik nooit een romantisch aanzoek achteraf zou missen.
freedom is just another word for nothing left to lose
Oh, ik wrijf het er wel in als we zo'n romantisch aanzoek op tv/internet tegenkomen.quote:
Ik heb wel moeten beloven dat ik nooit een romantisch aanzoek achteraf zou missen.
Haha wij hadden precies het tegenovergestelde vivi en Lot. Wij waren er ook beide over uit dat we dit jaar wilden trouwen, maar hij wilde mij graag echt verrassen en op een bijzonder moment/plek op z'n knieën. Passief afwachten is absoluut niet mijn ding (vandaar het vragen), maar dit was echt zijn wens. Wij zagen niet zo veel in een, zo noemden wij het, no offence, 'overleghuwelijk'.
Ik vind het persoonlijk erg leuk en bijzonder dat we een plek en moment hebben waar we beide met een super fijn gevoel op terugkijken
Ik vind het persoonlijk erg leuk en bijzonder dat we een plek en moment hebben waar we beide met een super fijn gevoel op terugkijken
Mijn man ging op zijn knieen toen ik de afwas stond te doen Hij had allemaal grootse plannen, maar hij kon zich niet langer inhouden
Hij had allemaal grootse plannen, maar hij kon zich niet langer inhouden
Hahaha wat schattigquote:
Mijn man ging op zijn knieen toen ik de afwas stond te doen
Life is what happens while you are busy making other plans...
Aaahw, dat is dan ook wel weer super lief! Daar kan je ook met een fijn gevoel en weemoed op terugkijken.quote:
Mijn man ging op zijn knieen toen ik de afwas stond te doen
quote:
Mijn man ging op zijn knieen toen ik de afwas stond te doen
!!
Geweldig!quote:
Mijn man ging op zijn knieen toen ik de afwas stond te doen
Stiekem vind ik dat leuker dan zo bedacht. Hier ook redelijk spontaan, op een hotelkamer met zijn ouders erbij. Een week na het aanzoek is zijn vader overleden (dat was niet onverwacht).
No hay mal que dure cien años ni cuerpo que lo aguante
Als je al hebt afgesproken in welk jaar te trouwen is het spontane er ook wel af, hè?quote:
Wij waren er ook beide over uit dat we dit jaar wilden trouwen, maar hij wilde mij graag echt verrassen en op een bijzonder moment/plek op z'n knieën. Passief afwachten is absoluut niet mijn ding (vandaar het vragen), maar dit was echt zijn wens. Wij zagen niet zo veel in een, zo noemden wij het, no offence, 'overleghuwelijk'.
Mooi dat zijn vader dat nog heeft meegekregen.quote:
Hier ook redelijk spontaan, op een hotelkamer met zijn ouders erbij. Een week na het aanzoek is zijn vader overleden (dat was niet onverwacht).
Herkenbaar die "ik-wil-eerst-trouwen-gedachtes". Ik wil(de) ook eerst trouwen en was eerlijk gezegd vrij teleurgesteld dat mijn vriend me vorig jaar nog niet had gevraagd (want dieendiedatum in 2015 zouden we trouwen). Ik wil het nog steeds ontzettend graag maar het begint "in het gedrang" te komen met mijn kinderwens. En ergens denk ik: wat zeur ik nou over zo'n bruiloft. Maar net als rammelen is dat blijkbaar een gevoel dat ik niet kan rationaliseren. Maarrrr we reden afgelopen week op zijn verzoek langs een mooi kasteeltje waar hij dan wel wilde trouwen. Dus wie weet.
In het verlengde daarvan ging het hier een tijdje terug over je vent soms met rust laten mbt onderwerp baby. Na de sevenyearitch in december van vriend ben ik er niet meer over begonnen en ik denk dat dat wel heeft geholpen. Soms ziet ie nu een (lief) kindje waar ie dan iets over zegt, en dat is leuk om te horen.
Peacefulll je vroeg hoe hij er nu over denkt. De relatie zit weer helemaal goed (hij twijfelde niet aan ons trouwens, maar meer hoe we in het leven stonden), heel goed zelfs Maar er voor gaan blijft vooralsnog een keuze die nog niet gemaakt is vanwege verstanddingen. Nml voor mij geen solide werkbasis. Heb gezegd dat als ik 30 word volgend jr ik sowieso met de pil wil stoppen, waarop hij zei dat ik op werkgebied dan maar mijn best moest doen.
Maarrrr we reden afgelopen week op zijn verzoek langs een mooi kasteeltje waar hij dan wel wilde trouwen. Dus wie weet. In het verlengde daarvan ging het hier een tijdje terug over je vent soms met rust laten mbt onderwerp baby. Na de sevenyearitch in december van vriend ben ik er niet meer over begonnen en ik denk dat dat wel heeft geholpen. Soms ziet ie nu een (lief) kindje waar ie dan iets over zegt, en dat is leuk om te horen.
Peacefulll je vroeg hoe hij er nu over denkt. De relatie zit weer helemaal goed (hij twijfelde niet aan ons trouwens, maar meer hoe we in het leven stonden), heel goed zelfs
Maar er voor gaan blijft vooralsnog een keuze die nog niet gemaakt is vanwege verstanddingen. Nml voor mij geen solide werkbasis. Heb gezegd dat als ik 30 word volgend jr ik sowieso met de pil wil stoppen, waarop hij zei dat ik op werkgebied dan maar mijn best moest doen.
Dit, dat, alles.
L-E, ik kan me uiteraard totaal geen voorstelling maken van hoe jij je moet voelen maar ik kan me wel indenken dat het hoofdstuk voor jullie nog niet gesloten is en dat de wens voor een kindje naast de rouw van je verloren dochter kan staan. Sterkte
Dit, dat, alles.
hier ook de "ik-wil-eerst-trouwen-gedachtes".
voor de wetgeving hoeft het niet, we hebben al een geregistreerd partnerschap. maar toen heb ik zijn naam nog niet aangenomen omdat we het nog eens 'echt' wilden vieren waarvoor hij idd op zijn knieën mag. partnerschap was enkel krabbeltje op het gemeentehuis.
merk dat in mijn omgeving veel mensen de naam van partner aannemen ouderwets vinden. maar ik vind het wel fijn om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. voor officiële dingen wordt nog steeds de meisjesnaam gebruikt dus ik heb niet het gevoel dat deze verloren gaat.
voor de wetgeving hoeft het niet, we hebben al een geregistreerd partnerschap. maar toen heb ik zijn naam nog niet aangenomen omdat we het nog eens 'echt' wilden vieren waarvoor hij idd op zijn knieën mag. partnerschap was enkel krabbeltje op het gemeentehuis.
merk dat in mijn omgeving veel mensen de naam van partner aannemen ouderwets vinden. maar ik vind het wel fijn om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. voor officiële dingen wordt nog steeds de meisjesnaam gebruikt dus ik heb niet het gevoel dat deze verloren gaat.
Ik vind het niet ouderwets. In mijn omgeving hebben bijna veel vrouwen de naam van hun man aangenomen na trouwen. Tis meer dat ik zijn naam echt niet mooi vind.quote:
hier ook de "ik-wil-eerst-trouwen-gedachtes".
voor de wetgeving hoeft het niet, we hebben al een geregistreerd partnerschap. maar toen heb ik zijn naam nog niet aangenomen omdat we het nog eens 'echt' wilden vieren waarvoor hij idd op zijn knieën mag. partnerschap was enkel krabbeltje op het gemeentehuis.
merk dat in mijn omgeving veel mensen de naam van partner aannemen ouderwets vinden. maar ik vind het wel fijn om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. voor officiële dingen wordt nog steeds de meisjesnaam gebruikt dus ik heb niet het gevoel dat deze verloren gaat.
Ik plak 'm er achter, want wil wel ergens (in paspoort e.d.) hetzelfde heten als mijn kinderen tzt.
Dit, dat, alles.
Als wij gaan trouwen voegen we de achternamen samen willen hem beide niet kwijt. Wat voortkomt uit het feit dat ze beide niet veel voorkomen.
Zijne eerst dan de mijne. Waarbij natuurlijk ook gekeken is of het wel een beetje klinkt andersom zou echt niet klinken trouwens.
willen hem beide niet kwijt. Wat voortkomt uit het feit dat ze beide niet veel voorkomen.Zijne eerst dan de mijne. Waarbij natuurlijk ook gekeken is of het wel een beetje klinkt
andersom zou echt niet klinken trouwens.
I solemnly swear i'm up to no good
ik vind het ook niet ouderwets hoor maar er zijn wat mensen in mijn omgeving die het uit mn hoofd proberen te praten, tot vervelends aan toe.
als ik voor mooi zou gaan zou ik ook mijne kiezen. mijne achternaam is veel makkelijker dus ik zal hem soms blijven gebruiken voor het gemak. enige kleine nadeel is dat het verbonden is aan een plaats waarbij mensen soms bepaalde verwachtingen hebben. geen urk/volendam, maar dat effect zegmaar.
zijn naam komt weinig voor en moet altijd gespeld worden. hij is van deze tak de laatste kans om de naam door te geven (tenzij nog iemand uit de familie aan een '2e leg' begint). we zijn het er beide over eens dat toekomstige kinderen sowieso zijn naam krijgen, daar wil ik ook bij horen.
[ Bericht 0% gewijzigd door Elleska op 25-07-2015 19:39:01 ]
maar er zijn wat mensen in mijn omgeving die het uit mn hoofd proberen te praten, tot vervelends aan toe. als ik voor mooi zou gaan zou ik ook mijne kiezen. mijne achternaam is veel makkelijker dus ik zal hem soms blijven gebruiken voor het gemak. enige kleine nadeel is dat het verbonden is aan een plaats waarbij mensen soms bepaalde verwachtingen hebben. geen urk/volendam, maar dat effect zegmaar.
zijn naam komt weinig voor en moet altijd gespeld worden. hij is van deze tak de laatste kans om de naam door te geven (tenzij nog iemand uit de familie aan een '2e leg' begint). we zijn het er beide over eens dat toekomstige kinderen sowieso zijn naam krijgen, daar wil ik ook bij horen.
[ Bericht 0% gewijzigd door Elleska op 25-07-2015 19:39:01 ]
Herkenbaar! Zowel de omgeving als zelf het wel fijn vinden om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. Irritant dat mensen in je omgeving proberen je het uit je hoofd te praten, zij hebben er toch geen last van?quote:
merk dat in mijn omgeving veel mensen de naam van partner aannemen ouderwets vinden. maar ik vind het wel fijn om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. voor officiële dingen wordt nog steeds de meisjesnaam gebruikt dus ik heb niet het gevoel dat deze verloren gaat.
Voor mij is het een stukje eenheid, dat kind, vriend en ik dezelfde naam hebben. Dat vind ik mooi, ik denk ook omdat het gezin waar ik uit kom het tegenovergestelde was, met 4 verschillende achternamen.. Voor ons de reden om nu een GP te sluiten (de ondertrouw was een week geleden, heel romantisch onderweg naar werk
). Trouwen willen we ooit later, met een groot feest en alles erop en eraan. Maar voor nu past dit prima bij hoe we het willen
quote:
Mijn man ging op zijn knieen toen ik de afwas stond te doen
Ik heb ook de naam van mijn man aangenomen, ik heb nu officieel Zijn naam-Mijn naam als achternaam. Op mijn werk wordt bij iedereen standaard de eigen naam gebruikt, getrouwd of niet, en ik merk dat ik dat stiekem ook wel leuk vind. Want het is ook gewoon mijn naam, zo heet ik. Maar aan de andere kant vind ik het ook heel leuk dat ik samen met mijn man Familie Zijn Naam ben. En dat ik straks ook dezelfde naam heb als onze toekomstige kinderen.
In mijn omgeving heeft eigenlijk elke vrouw ervoor gekozen om na het huwelijk de combi Zijn naam-Eigen naam te dragen. Vind het ook helemaal niet ouderwets eigenlijk
In mijn omgeving heeft eigenlijk elke vrouw ervoor gekozen om na het huwelijk de combi Zijn naam-Eigen naam te dragen. Vind het ook helemaal niet ouderwets eigenlijk
Have you not seen my outfit? Polka-dot blouse and leopard print skirt, I mix patterns! I am an "outside of the box" thinker.
En hier ook een 'overleghuwelijk' trouwens
Have you not seen my outfit? Polka-dot blouse and leopard print skirt, I mix patterns! I am an "outside of the box" thinker.
Ik heb officieel "zijn achternaam - mijn achternaam" gekozen, om later dezelfde achternaam als mijn kind(eren) te hebben.
In de praktijk klinkt het voor geen meter (Friese voornaam, Turkse achternaam - Limburgse achternaam ) dus gebruik ik mijn achternaam waar mogelijk (zoals op het werk).
In de praktijk klinkt het voor geen meter (Friese voornaam, Turkse achternaam - Limburgse achternaam
) dus gebruik ik mijn achternaam waar mogelijk (zoals op het werk).
ik zou idd niet weten waarom ze er last van moeten hebben. heb ook nog nooit een zinnig argument gekregen. (edit; voor mijn situatie dan. er zijn wel andere situaties waarbij ik het me wel kan voorstellen)quote:
[..]
Herkenbaar! Zowel de omgeving als zelf het wel fijn vinden om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. Irritant dat mensen in je omgeving proberen je het uit je hoofd te praten, zij hebben er toch geen last van?
[ Bericht 5% gewijzigd door Elleska op 25-07-2015 19:37:29 ]
Oh, daar heb ik gelukkig (nog) geen last van gehad. Ik neem zijn achternaam volledig over. Mijn eigen achternaam heeft voor mij een te negatieve lading, heb er nooit trots op kunnen zijn. Ik vind het vooral een prettig idee om dezelfde naam te dragen als mijn toekomstige kindjes. Bij officiële dingen kom je je meisjesnaam toch nog gewoon tegen.quote:
[..]
Herkenbaar! Zowel de omgeving als zelf het wel fijn vinden om een familienaam te hebben waar ik ook bij hoor. Irritant dat mensen in je omgeving proberen je het uit je hoofd te praten, zij hebben er toch geen last van?
Voor mij is het een stukje eenheid, dat kind, vriend en ik dezelfde naam hebben. Dat vind ik mooi, ik denk ook omdat het gezin waar ik uit kom het tegenovergestelde was, met 4 verschillende achternamen.. Voor ons de reden om nu een GP te sluiten (de ondertrouw was een week geleden, heel romantisch onderweg naar werk
Ik heb de achternaam van man aangenomen omdat ik die mooier vind en ook mooier vind passen bij mijn voornaam. Mijn achternaam is een variant op een veelvoorkomende achternaam. Altijd spellen dus. Of ik werd gecorrigeerd: 'u bedoelt zeker...'. Mijn mans achternaam is iets als de Vries. Maar zelfs hem werd gevraagd hoe je dat spelt. 
