OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ervaringsdeskundige jij! In mijn ideaalbeeld dan zou het zo ongeveer gaan, eventueel nog min de jaloerse peuter danquote:Op maandag 22 juni 2015 15:45 schreef Spees_Eend het volgende:
Ik vond een tweede baby'tje echt zoveel makkelijker Ela. Het ging allemaal veel meer vanzelf, minder onzeker en je bent al gewend dat je leven niet meer alleen om jou draait, simpel gezegd. De combinatie van twee kindjes vond ik wel echt even wennen. Een nieuwe mojo vinden en zoeken naar hoe je beide kindjes genoeg aandacht kunt geven. Dat ging denk ik na een week of 10 een stuk beter. Onverwachte heftige jaloezie bij nummer 1 was wat dat betreft nog het lastigste. Echt, die baby doe en deed ik op mn duimpje en dat had ik bij de eerste zeker niet
Maar dat ik bij een tweede kindje veel beter besef dat het echt maar zo tijdelijk is, dat hele kleine en er, mede daardoor, niet meer tegen hoef/wil vechten soms. Dat ik veel beter mee kan gaan in de flow die er is, daar had ik de eerste keer soms zo'n moeite mee, dan dacht ik dat ik actief iets moest gaan doen, er energie in moest stoppen, om dingen te veranderen. Achteraf bleek telkens dat meegaan met de flow zoveel minder energie kostte en dat er evenveel, even snel veranderde En dat dingen veel vloeiender, haast van een leien dakje, gaan. Borstvoeding bijvoorbeeld, maar het vinden van die nieuwe draai inderdaad ook.Maar zal dat ook echt zo zijn? De eerste keer dacht ik ook dat ik best wel zo'n oermoeder zou kunnen zijn, die perfect was afgestemd op de behoeftes van haar kindje. Maar daar kwamen toen al die hormonen om de hoek zeilen en was ik opeens zo onzeker over mezelf als moeder
Ik vind het in ieder geval wel tof om te horen dat dat bij jou echt zo ging, dat dat dus echt kan. Want ik dacht tot nu toe telkens dat ik dat wel zo voor me kon zien, maar dat het dan, net als de eerste keer, toch weer zo'n rollercoaster zal worden.
Trui, we hebben, qua leeftijd e.d., nog genoeg tijd ja Ik ben nu 31 en C. wordt bijna 32.
We hebben het eerder wel eens gehad over wat we dachten dat de ideale leeftijd zou zijn tussen twee kindjes in. Gebaseerd op onze eigen ervaringen, met broertjes/zusjes en onze gevoelens daarover. Toen bedachten we dat zo ergens rond de 3 jaar wel echt het summum zou zijn . Dan komen we nu wel weer in de richting van 'ervoor gaan' zo langzamerhand. Maar dat moet geen reden zijn om zomaar overhaast te beslissen natuurlijk. Heel stiekem speelt er ergens ook nog wel iets van dat ik misschien zelfs nog meer kindjes wil, en dan krijg je op een gegeven moment natuurlijk wel iets met leeftijd te maken 
Allemaal overwegingen in ieder geval die dus wel maken dat ik er toch best veel mee bezig ben, in m'n hoofd, maar ook in m'n gevoel.
Ik ben nu 31 en C. wordt bijna 32.We hebben het eerder wel eens gehad over wat we dachten dat de ideale leeftijd zou zijn tussen twee kindjes in. Gebaseerd op onze eigen ervaringen, met broertjes/zusjes en onze gevoelens daarover. Toen bedachten we dat zo ergens rond de 3 jaar wel echt het summum zou zijn
. Dan komen we nu wel weer in de richting van 'ervoor gaan' zo langzamerhand. Maar dat moet geen reden zijn om zomaar overhaast te beslissen natuurlijk. Heel stiekem speelt er ergens ook nog wel iets van dat ik misschien zelfs nog meer kindjes wil, en dan krijg je op een gegeven moment natuurlijk wel iets met leeftijd te maken Allemaal overwegingen in ieder geval die dus wel maken dat ik er toch best veel mee bezig ben, in m'n hoofd, maar ook in m'n gevoel.
Ik heb er, zwanger van Suze, menig uur om wakker gelegen. Ik dacht ook dat we sowieso weer een periode van een paar maanden wervelstorm in zouden gaan, en ook met die disclaimer in mijn hoofd van 'het zal wel super bikkelen zijn maar dan weten we nu in ieder geval dat het na een half jaar ofzo wel weer veel natuurlijker gaat'. En toen was ze er en ik dacht echt oh jaaa natuurlijk gaat het zo en moet het zo. Ik had het gevoel dat ik meteen alles van haar wist en dat was zo'n geruststelling! Bij Sil zijn we ook zoveel energie kwijt geweest aan het zoeken naar iets dat anders zou moeten of beter. Ik was niet intuītief wat moederschap betreft bij hem. Bij de tweede eigenlijk wel. Oermoeder of zoiets zou ik mezelf niet snel noemen maar ik volgde haar gewoon en alles was herkenbaarder. Je weet ook veel beter dat alles wat moeilijk is overgaat. Natuurlijk, er zaten wel wat pittige momenten tussen maar dat had (bij mij in ieder geval) niets te maken met onzekerheid als moeder. Een gezin van 4 is anders en je moet wel even een nieuw soort ritme krijgen. Oh en als ik zie hoe verliefd Suze altijd (ondanks alles he want ze krijgt nog wel eens wat te verdurenquote:Op maandag 22 juni 2015 15:52 schreef elamanilo het volgende:
[..]
Ervaringsdeskundige jij! In mijn ideaalbeeld dan zou het zo ongeveer gaan, eventueel nog min de jaloerse peuter dan
Maar zal dat ook echt zo zijn? De eerste keer dacht ik ook dat ik best wel zo'n oermoeder zou kunnen zijn, die perfect was afgestemd op de behoeftes van haar kindje. Maar daar kwamen toen al die hormonen om de hoek zeilen en was ik opeens zo onzeker over mezelf als moeder
Ik vind het in ieder geval wel tof om te horen dat dat bij jou echt zo ging, dat dat dus echt kan. Want ik dacht tot nu toe telkens dat ik dat wel zo voor me kon zien, maar dat het dan, net als de eerste keer, toch weer zo'n rollercoaster zal worden.
) naar haar broer omkijkt als ze zijn stem hoort... 
Och <3 Dat laatste <3 Ik zag het pas ook, toen ik bij een vriendin op bezoek was, hoe mooi die interactie is tussen haar zoons. Dat daar ook gewoon zo'n band tussen kan zijn.quote:
[..]
Ik heb er, zwanger van Suze, menig uur om wakker gelegen. Ik dacht ook dat we sowieso weer een periode van een paar maanden wervelstorm in zouden gaan, en ook met die disclaimer in mijn hoofd van 'het zal wel super bikkelen zijn maar dan weten we nu in ieder geval dat het na een half jaar ofzo wel weer veel natuurlijker gaat'. En toen was ze er en ik dacht echt oh jaaa natuurlijk gaat het zo en moet het zo. Ik had het gevoel dat ik meteen alles van haar wist en dat was zo'n geruststelling! Bij Sil zijn we ook zoveel energie kwijt geweest aan het zoeken naar iets dat anders zou moeten of beter. Ik was niet intuītief wat moederschap betreft bij hem. Bij de tweede eigenlijk wel. Oermoeder of zoiets zou ik mezelf niet snel noemen maar ik volgde haar gewoon en alles was herkenbaarder. Je weet ook veel beter dat alles wat moeilijk is overgaat. Natuurlijk, er zaten wel wat pittige momenten tussen maar dat had (bij mij in ieder geval) niets te maken met onzekerheid als moeder. Een gezin van 4 is anders en je moet wel even een nieuw soort ritme krijgen. Oh en als ik zie hoe verliefd Suze altijd (ondanks alles he want ze krijgt nog wel eens wat te verduren
Wow, je omschrijft echt precies wat er in mijn hoofd omgaat ja, precies die onzekerheid. Ik hoop echt dat het bij mij ook zo zal voelen, als ik de stap aandurf
Maar ik zal de stap ook maken met wat jij in je hoofd had, dat we eerst een paar maanden weer van wervelstorm over ons heen gaan krijgen, ik kan me echt (nog?) niet voorstellen dat het ook zo vloeiend bij ons kan gaan 
Oh, ik hoop zo dat het ook zo gaat bij ons. Met Stip als huilbaby waren we soms echt de weg kwijt en hebben we de nachten maar afgewisseld af en toe, maar hoe moet dat als de tweede ook zo is? En hij slaapt ook nog niet door, dus ik kijk nu al op tegen de nachtenquote:
[..]
Ik heb er, zwanger van Suze, menig uur om wakker gelegen. Ik dacht ook dat we sowieso weer een periode van een paar maanden wervelstorm in zouden gaan, en ook met die disclaimer in mijn hoofd van 'het zal wel super bikkelen zijn maar dan weten we nu in ieder geval dat het na een half jaar ofzo wel weer veel natuurlijker gaat'. En toen was ze er en ik dacht echt oh jaaa natuurlijk gaat het zo en moet het zo. Ik had het gevoel dat ik meteen alles van haar wist en dat was zo'n geruststelling! Bij Sil zijn we ook zoveel energie kwijt geweest aan het zoeken naar iets dat anders zou moeten of beter. Ik was niet intuītief wat moederschap betreft bij hem. Bij de tweede eigenlijk wel. Oermoeder of zoiets zou ik mezelf niet snel noemen maar ik volgde haar gewoon en alles was herkenbaarder. Je weet ook veel beter dat alles wat moeilijk is overgaat. Natuurlijk, er zaten wel wat pittige momenten tussen maar dat had (bij mij in ieder geval) niets te maken met onzekerheid als moeder. Een gezin van 4 is anders en je moet wel even een nieuw soort ritme krijgen. Oh en als ik zie hoe verliefd Suze altijd (ondanks alles he want ze krijgt nog wel eens wat te verduren
En daardoor worden de dagen natuurlijk ook nog lastiger.
Het scheelt Zo. Belachelijk. Veel. als ze eenmaal doorslapen. Wat me bij een tweede fijn lijkt, is dat je misschien minder in het 'wat nou als het nooit meer goed komt en al mijn dagen zullen vanaf nu tot in den eeuwigheid gevuld zijn met huilende babies die niet slapen, en poepluiers, en dagen waarop je niet eens fatsoenlijk naar de wc kunt en alles stinkt naar kots en poep en melk' blijft hangen, omdat je een rondlopend voorbeeld hebt van hoe het kan worden en dat de wanhopige avonden/nachten en soms dagen uit het begin gewoon over gaan in vrolijk lachen, spelen, knuffelen .
.
Ja, dat herken ik heel erg Burdie, op die momenten dat je 's nachts met je babytje rondjes wandelt omdat ze zo graag met je wil knuffelen omdat ze krampjes heeft oid, maar jij zelf eigenlijk zo graag wilt slapen, dat ik dan de tweede keer, ondanks schreeuwende hormonen, wel kan geloven dat er ook weer andere momenten gaan komen. En dat ik niets hoef te doen om dat te veranderen, dat ik gewoon mee kan gaan met de flow, met een gerust hart, omdat ik weet dat het goed komt.
Maar dus tegelijk ook de twijfel: Kan ik die momenten wel aan als er nog zo'n druif rondloopt? Die ook aandacht nodig heeft en eigen streken En de vorige keer kon ik ook wel bedenken dat het ooit over ging, maar toch speelde die hormonen daar echt een grote rol in, dat ik het toch niet kon voelen. Maakt dat dan wel verschil de tweede keer?
Die hier slaapt wel lekker, maar drinkt nog wel 1 a 2 keertjes per nacht bij me. Ze ligt naast me in bed, dus het gaat gewoon zo ongeveer slapend, maar ik heb al 26 maanden geen enkele nacht ononderbroken geslapen*. Soms vind ik dat ook wel bizar om te bedenken, maar tegelijk ben ik er allang zo aan gewend, ik kan het me niet eens voorstellen dat het ooit wel weer zal gebeuren (nog steeds niet dus, dat dingen vanzelf veranderen, terwijl ik inmiddels daar wel al ervaring mee heb..). En met nog een kindje gebeurt het misschien ook pas weer over jaren, dat ononderbroken slapen
* Nog even afkloppen, maar afgelopen week heeft ze wel 2x een nacht doorgeslapen
Maar dus tegelijk ook de twijfel: Kan ik die momenten wel aan als er nog zo'n druif rondloopt? Die ook aandacht nodig heeft en eigen streken
En de vorige keer kon ik ook wel bedenken dat het ooit over ging, maar toch speelde die hormonen daar echt een grote rol in, dat ik het toch niet kon voelen. Maakt dat dan wel verschil de tweede keer?Die hier slaapt wel lekker, maar drinkt nog wel 1 a 2 keertjes per nacht bij me. Ze ligt naast me in bed, dus het gaat gewoon zo ongeveer slapend, maar ik heb al 26 maanden geen enkele nacht ononderbroken geslapen*. Soms vind ik dat ook wel bizar om te bedenken, maar tegelijk ben ik er allang zo aan gewend, ik kan het me niet eens voorstellen dat het ooit wel weer zal gebeuren (nog steeds niet dus, dat dingen vanzelf veranderen, terwijl ik inmiddels daar wel al ervaring mee heb..). En met nog een kindje gebeurt het misschien ook pas weer over jaren, dat ononderbroken slapen
* Nog even afkloppen, maar afgelopen week heeft ze wel 2x een nacht doorgeslapen
Ik heb wel eens dat ik denk... Nu is het zo fijn, straks duurt het weer minstens een jaar (+minimaal 9 maanden) voor het met een tweede ook weer zo fijn is als nu.
Overigens zie ik om me heen vooral moeders die bij de tweede weer heel snel terug zijn in het 'normale' ritme. Alsof een tweede (en volgend) kindje er veel gemakkelijker bij in schuift.
(Volgens mijn schoonmoeder is van 1 naar 2 kinderen een grotere stap dan van niks naar 1 kind en dat geloof ik niet)
Overigens zie ik om me heen vooral moeders die bij de tweede weer heel snel terug zijn in het 'normale' ritme. Alsof een tweede (en volgend) kindje er veel gemakkelijker bij in schuift.
(Volgens mijn schoonmoeder is van 1 naar 2 kinderen een grotere stap dan van niks naar 1 kind en dat geloof ik niet)
Ja, maar Burdie, daar zijn wij dus nog niet hequote:
Het scheelt Zo. Belachelijk. Veel. als ze eenmaal doorslapen. Wat me bij een tweede fijn lijkt, is dat je misschien minder in het 'wat nou als het nooit meer goed komt en al mijn dagen zullen vanaf nu tot in den eeuwigheid gevuld zijn met huilende babies die niet slapen, en poepluiers, en dagen waarop je niet eens fatsoenlijk naar de wc kunt en alles stinkt naar kots en poep en melk' blijft hangen, omdat je een rondlopend voorbeeld hebt van hoe het kan worden en dat de wanhopige avonden/nachten en soms dagen uit het begin gewoon over gaan in vrolijk lachen, spelen, knuffelen
Het lachen, spelen en knuffelen gelukkig wel
Wij hebben de 'rammel'stap eigenlijk overgeslagen maar het is, misschien wel juist daardoor?, vanaf dag 1 zo vanzelf gegaan. Ik heb het ook nooit gezien als een moment waarop mijn eigen leven fundamenteel veranderd is, zoveel is juist zo erg hetzelfde gebleven qua ook sociaal leven en relatie, maar dan met een heel groot fantastische extra. Alles is leuker en ik zie in dat ik voor mezelf veel beter kan kiezen waar ik mijn tijd wel of niet aan wil besteden waardoor andere facetten van mijn leven er eigenlijk ook steeds fijner op worden. Dit is heel geleidelijk gegaan en ik heb echt het eerste half jaar op de rozeste roze wolk gezeten. Mijn 'naiviteit' vooraf en gebrek aan specifieke verwachtingen heeft voor ons fantastisch uitgepakt.
De actieve keuze voor een tweede vind ik daarentegen veel spannender. Hoe weet je zeker er echt klaar voor te zijn en hoe maak je deze beslissing samen? Ook de 'invloed' op onze eerste speelt daarin mee. Juist door 'te weten' dat je echt voor een echt kindje met een eigen persoonlijkheid kiest, lijkt het toeleven naar een tweede me voor onszelf nog spannender!
Alles is leuker en ik zie in dat ik voor mezelf veel beter kan kiezen waar ik mijn tijd wel of niet aan wil besteden waardoor andere facetten van mijn leven er eigenlijk ook steeds fijner op worden. Dit is heel geleidelijk gegaan en ik heb echt het eerste half jaar op de rozeste roze wolk gezeten. Mijn 'naiviteit' vooraf en gebrek aan specifieke verwachtingen heeft voor ons fantastisch uitgepakt. De actieve keuze voor een tweede vind ik daarentegen veel spannender. Hoe weet je zeker er echt klaar voor te zijn en hoe maak je deze beslissing samen? Ook de 'invloed' op onze eerste speelt daarin mee. Juist door 'te weten' dat je echt voor een echt kindje met een eigen persoonlijkheid kiest, lijkt het toeleven naar een tweede me voor onszelf nog spannender!
Misschien juist dat je geen verwachtingen hebt, dan kan het ook niet tegenvallen Geldt met veel dingen natuurlijk. En is ook iets dat een kindje mij nog meer heeft doen laten inzien. Dat veel dingen veel leuker zijn als je er blanco instapt, go with the flow! Dat verwachtingen ook erge teleurstellingen kunnen opleveren.. En dat verwachtingen dingen niet veranderen, dingen komen toch wel hoe ze komen.
Geldt met veel dingen natuurlijk. En is ook iets dat een kindje mij nog meer heeft doen laten inzien. Dat veel dingen veel leuker zijn als je er blanco instapt, go with the flow! Dat verwachtingen ook erge teleurstellingen kunnen opleveren.. En dat verwachtingen dingen niet veranderen, dingen komen toch wel hoe ze komen.
Herkenbaar allemaal! Ik denk dat ik bij een tweede ook makkelijker die babytijd zou kunnen 'omarmen' en go with the flow zou kunnen zijn, wetende dat het echt snel voorbij gaat. ik voelde me de eerste maanden af en toe ook nogal gevangen en vond de zorg voor een baby zo enorme verantwoordelijkheid. Nu zou ik daar denk ik toch iets relativerender in staan. Denk ik. Hoop ik. Maar ja, hormonen he. . Het is gewoon heel dubbel: enerzijds lijkt het me heel mooi om het allemaal nog eens mee te maken en ben ik ook erg nieuwsgierig naar hoe een volgend kindje zou zijn, anderzijds zie ik er enorm tegen op ook, en ook aan het hebben van twee kinderen. Het lijkt me echt wel heel druk en ik ben daar niet zo voor gemaakt. Daarnaast wil ik echt graag energie over houden voor werk en andere zaken en niet helemaal opslokt worden door mijn gezin.
Moeilijk, moeilijk.
. Het is gewoon heel dubbel: enerzijds lijkt het me heel mooi om het allemaal nog eens mee te maken en ben ik ook erg nieuwsgierig naar hoe een volgend kindje zou zijn, anderzijds zie ik er enorm tegen op ook, en ook aan het hebben van twee kinderen. Het lijkt me echt wel heel druk en ik ben daar niet zo voor gemaakt. Daarnaast wil ik echt graag energie over houden voor werk en andere zaken en niet helemaal opslokt worden door mijn gezin. Moeilijk, moeilijk.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Ja! En omdat ik die nu op basis van onze eerste wel heb, zijn die overwegingen voor een tweede zoveel complexer in mijn hoofd merk ik. En ook heel suf de worsteling dat ik denk dat je niet zooooooveel geluk kan hebben dat je TWEE fantastische kindjes krijgt!quote:
Misschien juist dat je geen verwachtingen hebt, dan kan het ook niet tegenvallen
Ja, die wetenschap dat het echt beter gaat zijn helpt wel denk ik Dat je op gegeven moment ineens anderhalf uur samen een film kunt kijken ofzo! Ik 'miste' mijn vriend best vaak in het begin, omdat we allebei alleen maar met de baby bezig waren, terwijl we de 10 jaar ervoor eigenlijk alleen met elkaar bezig waren (overdreven, maar je snapt wat ik bedoel )
Bij mij heeft er zo veel energie gezeten in het goed laten drinken van Stip dat ik er bijna aan onderdoor ging. Ik hoop heel hard dat het bij een eventuele tweede beter gaat, maar ik hoop ook dat ik het sneller los kan laten als dat niet zo is. Maar ja, hormonen en slaaptekort zijn echt een slechte combi
Dat je op gegeven moment ineens anderhalf uur samen een film kunt kijken ofzo! Ik 'miste' mijn vriend best vaak in het begin, omdat we allebei alleen maar met de baby bezig waren, terwijl we de 10 jaar ervoor eigenlijk alleen met elkaar bezig waren (overdreven, maar je snapt wat ik bedoel )Bij mij heeft er zo veel energie gezeten in het goed laten drinken van Stip dat ik er bijna aan onderdoor ging. Ik hoop heel hard dat het bij een eventuele tweede beter gaat, maar ik hoop ook dat ik het sneller los kan laten als dat niet zo is. Maar ja, hormonen en slaaptekort zijn echt een slechte combi
Boh, jullie welquote:
[..]
Ja! En omdat ik die nu op basis van onze eerste wel heb, zijn die overwegingen voor een tweede zoveel complexer in mijn hoofd merk ik. En ook heel suf de worsteling dat ik denk dat je niet zooooooveel geluk kan hebben dat je TWEE fantastische kindjes krijgt!
Sterker nog, kan niet anders, met jullie genen!
Herkenbaarquote:
Ja, die wetenschap dat het echt beter gaat zijn helpt wel denk ik
Bij mij heeft er zo veel energie gezeten in het goed laten drinken van Stip dat ik er bijna aan onderdoor ging. Ik hoop heel hard dat het bij een eventuele tweede beter gaat, maar ik hoop ook dat ik het sneller los kan laten als dat niet zo is. Maar ja, hormonen en slaaptekort zijn echt een slechte combi
Dat laatste ook. Maar daar ben ik nu juist heel ontspannen over, ik weet nu dat dat goed kan komen en ben echt zo bereid om daar de volgende keer ook die energie in te stoppen als dat nodig is, zelfs nog meer opdat ik weet dat ik dat kan en omdat ik daar uiteindelijk zoveel terug uit heb gekregen zelf ook weer.
Ik twijfel er niet aan dat een tweede kindjes even fantastisch zal zijn als de eerste. Maar wat ik wel 'eng' vind is dat er, gezien mijn leeftijd ook, iets aan het kindje zal kunnen mankeren.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Bij mij is het dus niet gelukt (continue te kleine hap, continue kloven, uiteindelijk ook nog spruw, continue PIJN) en ik hoop dat ik nu eerder kan zeggen dat we overstappen voordat ik op datzelfde punt kom als vorige week. Nu heb ik niet meer alleen mezelf om aan te denken, maar ook mijn eerste. Die heeft niks aan me als ik alleen maar pijn heb en panisch doe over drinken...quote:
[..]
Herkenbaar
Dat laatste ook. Maar daar ben ik nu juist heel ontspannen over, ik weet nu dat dat goed kan komen en ben echt zo bereid om daar de volgende keer ook die energie in te stoppen als dat nodig is, zelfs nog meer opdat ik weet dat ik dat kan en omdat ik daar uiteindelijk zoveel terug uit heb gekregen zelf ook weer.
Maar ik hoop natuurlijk op een hap uit het boekje en 1 jaar bv
+1!quote:
Wat een bedrijvigheid in dit topic
Ela, we hadden het er al even over, ik vond vooral de stap terug best heftig bij de tweede. Weer zo enorm veel vrijheid inleveren, omdat de oudste al zo groot was. Maar ik zou het zo weer doen, dat wel. Wat ik van tevoren echt niet in kon schatten is hoe idioot indrukwekkend mooi de band tussen de kindjes zelf is. Dat het niets meer te maken heeft met ons als ouders, als mensen, met wat wij willen of verwachten maar dat ze gewoon op elkaar leunen en elkaar leuk vinden en heel veel hebben aan elkaar, dat vind ik enorm ontroerend en is wat mij betreft de absolute meerwaarde tov het bij 1 kindje laten.
Vrijheid inleveren omdat je oudste al zo groot is, check.
We worstelen enorm met dat vraagstuk.
Maar precies wat je daaronder noemt LE, is waarom we er over nadenken.
We worstelen enorm met dat vraagstuk.
Maar precies wat je daaronder noemt LE, is waarom we er over nadenken.
Ik heb je lief mijn hele leven
Bij ons is die 'liefde' vaak nog wat eenzijdig: zij lijkt echt onvoorwaardelijk gek op haar broer. Zo mooi en lief om te zien . Sil is een echte peuter en die ziet vaak vooral dat zijn Duplo in gevaar is. Dat ze echt samen dingen gaan ondernemen en die echte interactie waar LE het over heeft, daar kijk ik ook echt naar uit.
Eergisteren hadden we wel even zo'n momentje. Voor het eerst dat ze echt samen met/om elkaar moesten lachen, een soort onderonsje terwijl hij haar de fles gaf
[ Bericht 1% gewijzigd door Spees_Eend op 22-06-2015 22:17:20 ]
. Sil is een echte peuter en die ziet vaak vooral dat zijn Duplo in gevaar is. Dat ze echt samen dingen gaan ondernemen en die echte interactie waar LE het over heeft, daar kijk ik ook echt naar uit. Eergisteren hadden we wel even zo'n momentje. Voor het eerst dat ze echt samen met/om elkaar moesten lachen, een soort onderonsje terwijl hij haar de fles gaf
[ Bericht 1% gewijzigd door Spees_Eend op 22-06-2015 22:17:20 ]
Hier gaan ze tegenwoordig samen op zolder 'pelen'
Dat is eerst heel lieflijk ('Kijk Sticker, wat een mooie auto ik heb gebouwd van Lego!' en Stick dan: 'Jaaa MOOI. LIEFFFF!' want alles wat mooi is, is ook lief) en na twintig minuten hoor ik eerst 1 van de 2 huilen en een tel later de ander ook en dan hoor ik dingen als 'Sticker probeerde Kapla in mijn neusgat te duwen omdat ik hem van het bed af sloeg omdat hij ZONDER HET TE VRAGEN met mijn Lego ging spelen!
'
Maar het is het waard hoor, twintig minuten lang
Dat is eerst heel lieflijk ('Kijk Sticker, wat een mooie auto ik heb gebouwd van Lego!' en Stick dan: 'Jaaa MOOI. LIEFFFF!' want alles wat mooi is, is ook lief) en na twintig minuten hoor ik eerst 1 van de 2 huilen en een tel later de ander ook en dan hoor ik dingen als 'Sticker probeerde Kapla in mijn neusgat te duwen omdat ik hem van het bed af sloeg omdat hij ZONDER HET TE VRAGEN met mijn Lego ging spelen!
'Maar het is het waard hoor, twintig minuten lang
+1quote:
Wat een bedrijvigheid in dit topic
En ook fijn om de "waagdesprong-curve" te lezen van al-mama's.
Vond je uitleg mooi elamilano. Ik denk dat ik eigenlijk wel op mezelf kan vertrouwen.
Nu nog even die randvoorwaarden.
Dit, dat, alles.
Joh godsamme wat doe jij nou?! Ik kon mn klappers nog net tegenhoudenquote:
Bij ons is die 'liefde' vaak nog wat eenzijdig: zij lijkt echt onvoorwaardelijk gek op haar broer. Zo mooi en lief om te zien
Eergisteren hadden we wel even zo'n momentje. Voor het eerst dat ze echt samen met/om elkaar moesten lachen, een soort onderonsje terwijl hij haar de fles gaf
[ afbeelding ]
wat een liefde
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Spees en LE hebben echt helemaal gelijk...
Een tweede is ook zo leuk!
Wij waren ook beste bang voor een "tweede Ow" met verlatingsangst en hele slechte nachten. Maar daarom zijn wij er juist snel voor gegaan, voordat we niet meer "durfden".
Ik kan nu niet anders zeggen dat we de perfecte keuze hebben gemaakt, maar natuurlijk ook veel geluk hebben gehad. Js gaat echt helemaal mee in het schema van Ow.
Ow en Js zijn ook dol op elkaar. Ze zijn nu echt samen aan het spelen. Al moet ik toegeven dat Ow nu nog spullen afpakt, op een veilige hoogte zet en Js ander babyspeelgoed terug geeft. Zij gelukkig, dan ben ik het ook!
Oja, en ik begin dus echt al te rammelen voor een derde. Maar het kan gewoon praktisch gezien in ieder geval de eerste twee jaar nog niet...
Een tweede is ook zo leuk!
Wij waren ook beste bang voor een "tweede Ow" met verlatingsangst en hele slechte nachten. Maar daarom zijn wij er juist snel voor gegaan, voordat we niet meer "durfden".
Ik kan nu niet anders zeggen dat we de perfecte keuze hebben gemaakt, maar natuurlijk ook veel geluk hebben gehad. Js gaat echt helemaal mee in het schema van Ow.
Ow en Js zijn ook dol op elkaar. Ze zijn nu echt samen aan het spelen. Al moet ik toegeven dat Ow nu nog spullen afpakt, op een veilige hoogte zet en Js ander babyspeelgoed terug geeft. Zij gelukkig, dan ben ik het ook!
Oja, en ik begin dus echt al te rammelen voor een derde. Maar het kan gewoon praktisch gezien in ieder geval de eerste twee jaar nog niet...
Sibling liefde mooi ook om te lezen dat iedereen zo zijn eigen overwegingen en tempo heeft.
zelfs na het topic van Yvonne gelezen te hebben blijf ik rammelen. Met de foto's en verhalen over een 2e rammel ik dubbel zo hard.
Ff op de rem want zover zijn we nog lang niet, eerst nog rammelen voor nr 1.
Ohh Spees en Loj wat cute
En LE, ik zie het zo voor me haha. Het lijkt me stiekem ook wel hilarisch als broertjes/zusjes/broer en zus later gaan "samenspannen" tegen ouders. Kan me dat nog wel van vroeger herinneren. Mijn broer en ik konden elkaar soms wel de tent uit vechten maar ook erg voor elkaar opkomen als ouders kwaad werden
En LE, ik zie het zo voor me haha. Het lijkt me stiekem ook wel hilarisch als broertjes/zusjes/broer en zus later gaan "samenspannen" tegen ouders. Kan me dat nog wel van vroeger herinneren. Mijn broer en ik konden elkaar soms wel de tent uit vechten maar ook erg voor elkaar opkomen als ouders kwaad werden
[i]And those who were seen dancing were thought to be insane by those who could not hear the music.[/i]
I loved to discover how unique and strange humanity is. How we are all, deep down, nerdy weirdos.
I loved to discover how unique and strange humanity is. How we are all, deep down, nerdy weirdos.
Spees <3 die foto zegt alles!
Loj, wat fijn dat het juist allemaal zo op z'n plek viel, jullie tweede kindje! En hoe lief zijn ze samen ja <3
Zelf heb ik echt een haat/liefde verhouding met m'n oudste broertje. We speelden vroeger wel echt samen en ik moederde ook wel eens wat over hem maar soms (vaak) vochten we elkaar de tent uit, woordelijk en fysiek. En tegenwoordig hebben we dat nog steeds, we hebben veel, alles, voor elkaar over, maar langer dan een uur samen en we zijn aan het kibbelen We hebben allebei hele sterke (en vooral verschillende) meningen en tegelijk zijn we juist allebei ook ontzettend koppig.. Onze relatie is het meest stabiel als we elkaar zo min mogelijk zien maar dat neemt dus niet weg dat we wel echt een broer-zus band hebben, als er iets aan de hand is, dan staan we het eerst voor de ander klaar. Toen ik hoog zwanger was, ging m'n broertje voor een paar maanden naar Tsjechië. Toen hij dat vertelde moest ik er een beetje van huilen, dat ie niet hier zou zijn als m'n babytje kwam. Maar toen hij hoorde dat ze geboren was, is ie meteen in de auto gesprongen en stond ie xx uur later aan mijn bed, want hij voelde opeens ook heel erg dat ie dat gewoon wilde delen met mij <3
Met m'n jongere broertje en m'n kleine zusje is het ook weer anders, daar verschil ik wat meer mee in leeftijd en die hebben tot nu toe vooral in andere fases gezeten van hun leven dan waar ik in zat. Ik heb een goede band met ze, we kunnen alles met elkaar bespreken en we helpen elkaar waar nodig, en ze zijn echt heel erg leuk en lief voor mijn kindje, echt een suikeroom en -tante, grijpen elke gelegenheid aan om d'r even te zien <3 M'n puberzusje maakt selfies met d'r
Maar qua interesses denk ik dat mijn broertjes en zusje onderling met z'n drietjes veel delen en dat ik zelf een beetje het buitenbeentje ben. Ik deel niet echt hobbies met ze of zo, terwijl ze dat onderling wel echt hebben en ze doen ook veel samen. Ik heb ook echt een afwijkende smaak vergeleken bij hen.
Loj, wat fijn dat het juist allemaal zo op z'n plek viel, jullie tweede kindje! En hoe lief zijn ze samen ja <3
Ik zag het, het ontroerde mij ook heel erg! Tot nu toe was ik vooral bezig met de keuze voor een tweede kindje vanuit mezelf, ik had me nog helemaal niet gerealiseerd hoe mooi het ook is om die onderlinge band te zien tussen je eigen kindjes <3quote:
Ela, we hadden het er al even over, ik vond vooral de stap terug best heftig bij de tweede. Weer zo enorm veel vrijheid inleveren, omdat de oudste al zo groot was. Maar ik zou het zo weer doen, dat wel. Wat ik van tevoren echt niet in kon schatten is hoe idioot indrukwekkend mooi de band tussen de kindjes zelf is. Dat het niets meer te maken heeft met ons als ouders, als mensen, met wat wij willen of verwachten maar dat ze gewoon op elkaar leunen en elkaar leuk vinden en heel veel hebben aan elkaar, dat vind ik enorm ontroerend en is wat mij betreft de absolute meerwaarde tov het bij 1 kindje laten.
Zelf heb ik echt een haat/liefde verhouding met m'n oudste broertje. We speelden vroeger wel echt samen en ik moederde ook wel eens wat over hem
maar soms (vaak) vochten we elkaar de tent uit, woordelijk en fysiek. En tegenwoordig hebben we dat nog steeds, we hebben veel, alles, voor elkaar over, maar langer dan een uur samen en we zijn aan het kibbelen We hebben allebei hele sterke (en vooral verschillende) meningen en tegelijk zijn we juist allebei ook ontzettend koppig.. Onze relatie is het meest stabiel als we elkaar zo min mogelijk zien maar dat neemt dus niet weg dat we wel echt een broer-zus band hebben, als er iets aan de hand is, dan staan we het eerst voor de ander klaar. Toen ik hoog zwanger was, ging m'n broertje voor een paar maanden naar Tsjechië. Toen hij dat vertelde moest ik er een beetje van huilen, dat ie niet hier zou zijn als m'n babytje kwam. Maar toen hij hoorde dat ze geboren was, is ie meteen in de auto gesprongen en stond ie xx uur later aan mijn bed, want hij voelde opeens ook heel erg dat ie dat gewoon wilde delen met mij <3Met m'n jongere broertje en m'n kleine zusje is het ook weer anders, daar verschil ik wat meer mee in leeftijd en die hebben tot nu toe vooral in andere fases gezeten van hun leven dan waar ik in zat. Ik heb een goede band met ze, we kunnen alles met elkaar bespreken en we helpen elkaar waar nodig, en ze zijn echt heel erg leuk en lief voor mijn kindje, echt een suikeroom en -tante, grijpen elke gelegenheid aan om d'r even te zien <3 M'n puberzusje maakt selfies met d'r
Maar qua interesses denk ik dat mijn broertjes en zusje onderling met z'n drietjes veel delen en dat ik zelf een beetje het buitenbeentje ben. Ik deel niet echt hobbies met ze of zo, terwijl ze dat onderling wel echt hebben en ze doen ook veel samen. Ik heb ook echt een afwijkende smaak vergeleken bij hen.
Ook ik mag me hier (als kloon) melden! Ik ben geen bekende van OUD, maar ik ken net teveel mensen op Fok! die ik ook op fb heb, dus ik durfde het niet aan om hier met mijn normale nick te posten
Mijn man en ik hebben al een 8 jarige zoon en waar mijn man meteen heel duidelijk was dat hij echt geen 2e kind wilde, is hij degene die opeens aan het rammelen is gegaan . Ik heb altijd de wens gehad voor een 2e, maar toch was het even omschakelen voor mij .
Helaas kunnen wij er niet meteen voor gaan, aangezien ik chronisch ziek ben en goed ingesteld moet zijn voordat wij het mogen proberen (diabetes). Toevallig heb ik aanstaande woensdag een afspraak met de gynaecoloog, dus ik ga even informeren of het verstandig is om mijn spiraal er al uit te laten halen om te kijken wat mijn cyclus doet. Dat was namelijk voor de zwangerschap van mijn zoon een zooitje en door diverse hormoonremmers weet ik niet hoe het deze keer zal zijn. Wel hebben we al afgesproken dat fertiliteitsbehandelingen geen optie gaan zijn, dus mocht het niet lukken, dan laten we het erbij.
Dus, spannende tijd!! En aangezien echt niemand van onze plannen weet, vind ik het wel fijn om hier te komen stuiteren
Mijn man en ik hebben al een 8 jarige zoon en waar mijn man meteen heel duidelijk was dat hij echt geen 2e kind wilde, is hij degene die opeens aan het rammelen is gegaan
. Ik heb altijd de wens gehad voor een 2e, maar toch was het even omschakelen voor mij . Helaas kunnen wij er niet meteen voor gaan, aangezien ik chronisch ziek ben en goed ingesteld moet zijn voordat wij het mogen proberen (diabetes). Toevallig heb ik aanstaande woensdag een afspraak met de gynaecoloog, dus ik ga even informeren of het verstandig is om mijn spiraal er al uit te laten halen om te kijken wat mijn cyclus doet. Dat was namelijk voor de zwangerschap van mijn zoon een zooitje en door diverse hormoonremmers weet ik niet hoe het deze keer zal zijn. Wel hebben we al afgesproken dat fertiliteitsbehandelingen geen optie gaan zijn, dus mocht het niet lukken, dan laten we het erbij.
Dus, spannende tijd!! En aangezien echt niemand van onze plannen weet, vind ik het wel fijn om hier te komen stuiteren
Wat leuk en spannend AcaBella!! Weg met dat ding!
Wij hebben het laatst weer eens over de babykwestie gehad. En tot de conclusie gekomen dat we blijven wachten tot wat meer baanzekerheid/meer CV-vulling van mijn kant. En mijn hoofd vind dat helemaal prima, mee eensch, wil dat zelfs graag. Maar mijn eierstokken iets minder. Je hoofd en hart op één lijn krijgen is soms moeilijk. 
Wel prettig om het er weer over te hebben, hoe we er beiden over denken etc.
Wij hebben het laatst weer eens over de babykwestie gehad. En tot de conclusie gekomen dat we blijven wachten tot wat meer baanzekerheid/meer CV-vulling van mijn kant. En mijn hoofd vind dat helemaal prima, mee eensch, wil dat zelfs graag. Maar mijn eierstokken iets minder.
Je hoofd en hart op één lijn krijgen is soms moeilijk. Wel prettig om het er weer over te hebben, hoe we er beiden over denken etc.
Dit, dat, alles.
Gisteren is mijn stiefzus bevallen, ik heb er dus weer een neefje bij We mochten ook direct op kraambezoek komen. Ze zag er nog erg goed uit, maar ze had dan ook een vlugge bevalling gehad. Was om 5uur wakker geworden van kramp, daarna snel onder de douche. Half 7 was de verloskundige er en toen was ie er binnen 6minuten
Waar kan ik tekenen voor zo'n bevalling??
Zelf vorige week begonnen aan de foliumzuur. Laatste week pil slikken is aangebroken
We mochten ook direct op kraambezoek komen. Ze zag er nog erg goed uit, maar ze had dan ook een vlugge bevalling gehad. Was om 5uur wakker geworden van kramp, daarna snel onder de douche. Half 7 was de verloskundige er en toen was ie er binnen 6minuten Waar kan ik tekenen voor zo'n bevalling??
Zelf vorige week begonnen aan de foliumzuur. Laatste week pil slikken is aangebroken
Philomijn, lastig is dat he? Dat je hoofd en hart vaak andere dingen zeggen. Klinkt wel alsof jullie in ieder geval op 1 lijn zitten en dat is heel fijn sowieso!
Tyler-Girl, gefeliciteerd met je neefje! Spannende tijden komen eraan voor je!!
Tyler-Girl, gefeliciteerd met je neefje! Spannende tijden komen eraan voor je!!
Welkom!quote:
Ook ik mag me hier (als kloon) melden!
[...]
Dus, spannende tijd!! En aangezien echt niemand van onze plannen weet, vind ik het wel fijn om hier te komen stuiteren
De BabyKwestie.quote:
Wij hebben het laatst weer eens over de babykwestie gehad.
Lastig ja, mijn hoofd wint het eigenlijk altijd. Hopelijk snel meer baanzekerheid/cv-vulling voor jou. Bijna uitzwaaien!quote:
Zelf vorige week begonnen aan de foliumzuur. Laatste week pil slikken is aangebroken
Ken ik je?quote:
Ook ik mag me hier (als kloon) melden! Ik ben geen bekende van OUD, maar ik ken net teveel mensen op Fok! die ik ook op fb heb, dus ik durfde het niet aan om hier met mijn normale nick te posten
Mijn man en ik hebben al een 8 jarige zoon en waar mijn man meteen heel duidelijk was dat hij echt geen 2e kind wilde, is hij degene die opeens aan het rammelen is gegaan
Helaas kunnen wij er niet meteen voor gaan, aangezien ik chronisch ziek ben en goed ingesteld moet zijn voordat wij het mogen proberen (diabetes). Toevallig heb ik aanstaande woensdag een afspraak met de gynaecoloog, dus ik ga even informeren of het verstandig is om mijn spiraal er al uit te laten halen om te kijken wat mijn cyclus doet. Dat was namelijk voor de zwangerschap van mijn zoon een zooitje en door diverse hormoonremmers weet ik niet hoe het deze keer zal zijn. Wel hebben we al afgesproken dat fertiliteitsbehandelingen geen optie gaan zijn, dus mocht het niet lukken, dan laten we het erbij.
Dus, spannende tijd!! En aangezien echt niemand van onze plannen weet, vind ik het wel fijn om hier te komen stuiteren
Niet dat ik weet, sorry!quote:
Vandaag gynaecoloog. Spiraal is er uit! Hij begreep mijn redenatie om de spiraal er nu al uit te willen, adviseerde wel om op "safe" te spelen totdat ik groen licht van de internist heb. Vandaag bloed laten prikken, zodat ik volgende week op controle kan en verwijzing naar internist kan vragen!
Dank je wel!!quote:
Wat spannend AcaBella! Ik hoop dat je cyclus gauw op gang komt..
Gisteren dacht ik dat ik wat buikpijn kreeg, maar ik dacht dat dat wishful thinking was. Vanmorgen toch echt wel aanwezige buikpijn en lage rugpijn en ja hoor.. Ik bloed
Of het een volwaardige menstruatie is weet ik niet (ik weet niet of dat ook kan?) Maar mijn lijf lijkt het dus nog wel te snappen
Het zou een onttrekkingsbloeding kunnen zijn, zoals bij de stopweek van de anticonceptiepil.quote:
Of het een volwaardige menstruatie is weet ik niet (ik weet niet of dat ook kan?) Maar mijn lijf lijkt het dus nog wel te snappen
Dat zou vast heel goed kunnen. We gaan het zienquote:
[..]
Het zou een onttrekkingsbloeding kunnen zijn, zoals bij de stopweek van de anticonceptiepil.
Kan goed. Ik heb een paar dagen nadat mijn Mirena er uit ging ook een bloeding gehad. Ik heb die gewoon als menstruatie gerekend en dat klopte wel; volgende ronde was ik zwangerquote:
[..]
Dank je wel!!
Gisteren dacht ik dat ik wat buikpijn kreeg, maar ik dacht dat dat wishful thinking was. Vanmorgen toch echt wel aanwezige buikpijn en lage rugpijn en ja hoor.. Ik bloed
Kan alsnog een onttrekkingsbloeding geweest zijn en dan de volgende ronde zwanger, dus zonder eerst een "echte" menstruatie te hebben. Mij lijkt het nogal snel om alles in een paar dagen te doen waar je normaal ongeveer 14 dagen voor hebt (van ovulatie tot menstruatie).quote:
Kan goed. Ik heb een paar dagen nadat mijn Mirena er uit ging ook een bloeding gehad. Ik heb die gewoon als menstruatie gerekend en dat klopte wel; volgende ronde was ik zwanger
Anyway, dat het voor AcaBella ook zo voorspoedig mag gaan als ze groen licht van de internist heeft.
Hangt ook van het spiraaltje af he!
Toen onze mop een mopje was,
Was ze aardig om te zien;
Nu bromt zij alle dagen
En bijt nog bovendien.
Was ze aardig om te zien;
Nu bromt zij alle dagen
En bijt nog bovendien.
Dat idd ja in geval van mirenaquote:
[..]
Kan alsnog een onttrekkingsbloeding geweest zijn en dan de volgende ronde zwanger, dus zonder eerst een "echte" menstruatie te hebben. Mij lijkt het nogal snel om alles in een paar dagen te doen waar je normaal ongeveer 14 dagen voor hebt (van ovulatie tot menstruatie).
Anyway, dat het voor AcaBella ook zo voorspoedig mag gaan als ze groen licht van de internist heeft.
en wat moppert zegt, bij koper zou het wel kunnen omdat je dan wel je eigen cyclus behoudt.
:)
Vanwege het "Maar mijn lijf lijkt het dus nog wel te snappen" ben ik uitgegaan van Mirena inderdaad.quote:
Dat idd ja in geval van mirena
en wat moppert zegt, bij koper zou het wel kunnen omdat je dan wel je eigen cyclus behoudt.
Okay okay okay ik geef het toe .. Ik rammel (weer) (en mijn man ook )
Over een kleine 3 weken heb ik geen baby meer in huis
En dat idee staat me nog allerminst aan .. Ik kan nog zo genieten van ons momentje samen 's morgens op de bank dat ie in mijn armen zijn warme flesje melk op zit te tutteren
Maar vanwege mijn studie, waar ik nu halverwege mee ben, is het op dit moment gewoon nog even niet tactisch om voor nummer 3 te gaan. Ik zie het niet zitten om mijn studie volgend jaar halverwege af te moeten breken vanwege bevalling en kraamtijd (volgend jaar is het laatste jaar).
Bovendien, bij Boaz (dat is ons tweede kindje voor de mensen die mij niet kennen), moest ik hem vanwege de studie al na 4 weken iedere dag naar de gastouder brengen .. Waar mijn kinderen het overigens heel goed hebben. Maar daardoor heb ik dus geen 10 weken na de bevalling fulltime kunnen tutteren met baby en dat wil ik bij nummer 3 wel. Zeker omdat de kans bestaat dat dit ook de laatste keer is.
Ik heb n.a.v. de zwangerschap/bevalling van Boaz Ischias en bekkenklachten gehad. Ischias is gelukkig weg, bekkenklachten zijn er nog lichtelijk ondanks wekelijkse fysio. Dus ook daar maak ik me een klein beetje zorgen over, maar als dat de prijs is die ik ervoor moet betalen, dan is dat zo (zo denk ik er nu over tenminste ..).
Dus de planning is ergens november te stoppen met de pil .. En dan zien we wel. Zelfde geldt gaat het gewoon niet lukken. Bij zowel Djenna als Boaz hadden we de mazzel dat ik al in ronde twee zwanger was. Gezien de ervaringsdeskundigen hier op het forum weet ik dat dat ook heel anders kan zijn helaas. Dus we gaan het zien.
Dus tot november kom ik hier gezellig meerammelen als jullie dat goed vinden
(en mijn man ook )Over een kleine 3 weken heb ik geen baby meer in huis
En dat idee staat me nog allerminst aan .. Ik kan nog zo genieten van ons momentje samen 's morgens op de bank dat ie in mijn armen zijn warme flesje melk op zit te tutteren
Maar vanwege mijn studie, waar ik nu halverwege mee ben, is het op dit moment gewoon nog even niet tactisch om voor nummer 3 te gaan. Ik zie het niet zitten om mijn studie volgend jaar halverwege af te moeten breken vanwege bevalling en kraamtijd (volgend jaar is het laatste jaar).
Bovendien, bij Boaz (dat is ons tweede kindje voor de mensen die mij niet kennen), moest ik hem vanwege de studie al na 4 weken iedere dag naar de gastouder brengen .. Waar mijn kinderen het overigens heel goed hebben. Maar daardoor heb ik dus geen 10 weken na de bevalling fulltime kunnen tutteren met baby en dat wil ik bij nummer 3 wel. Zeker omdat de kans bestaat dat dit ook de laatste keer is.
Ik heb n.a.v. de zwangerschap/bevalling van Boaz Ischias en bekkenklachten gehad. Ischias is gelukkig weg, bekkenklachten zijn er nog lichtelijk ondanks wekelijkse fysio. Dus ook daar maak ik me een klein beetje zorgen over, maar als dat de prijs is die ik ervoor moet betalen, dan is dat zo (zo denk ik er nu over tenminste ..).
Dus de planning is ergens november te stoppen met de pil .. En dan zien we wel. Zelfde geldt gaat het gewoon niet lukken. Bij zowel Djenna als Boaz hadden we de mazzel dat ik al in ronde twee zwanger was. Gezien de ervaringsdeskundigen hier op het forum weet ik dat dat ook heel anders kan zijn helaas. Dus we gaan het zien.
Dus tot november kom ik hier gezellig meerammelen als jullie dat goed vinden
Gezellig!quote:
Dus tot november kom ik hier gezellig meerammelen als jullie dat goed vinden
En november is het zķ!
Oi erg he.. Ik rammel ook als een malle...quote:
Okay okay okay ik geef het toe .. Ik rammel (weer)
Over een kleine 3 weken heb ik geen baby meer in huis
En dat idee staat me nog allerminst aan .. Ik kan nog zo genieten van ons momentje samen 's morgens op de bank dat ie in mijn armen zijn warme flesje melk op zit te tutteren
Maar vanwege mijn studie, waar ik nu halverwege mee ben, is het op dit moment gewoon nog even niet tactisch om voor nummer 3 te gaan. Ik zie het niet zitten om mijn studie volgend jaar halverwege af te moeten breken vanwege bevalling en kraamtijd (volgend jaar is het laatste jaar).
Bovendien, bij Boaz (dat is ons tweede kindje voor de mensen die mij niet kennen), moest ik hem vanwege de studie al na 4 weken iedere dag naar de gastouder brengen .. Waar mijn kinderen het overigens heel goed hebben. Maar daardoor heb ik dus geen 10 weken na de bevalling fulltime kunnen tutteren met baby en dat wil ik bij nummer 3 wel. Zeker omdat de kans bestaat dat dit ook de laatste keer is.
Ik heb n.a.v. de zwangerschap/bevalling van Boaz Ischias en bekkenklachten gehad. Ischias is gelukkig weg, bekkenklachten zijn er nog lichtelijk ondanks wekelijkse fysio. Dus ook daar maak ik me een klein beetje zorgen over, maar als dat de prijs is die ik ervoor moet betalen, dan is dat zo (zo denk ik er nu over tenminste ..).
Dus de planning is ergens november te stoppen met de pil .. En dan zien we wel. Zelfde geldt gaat het gewoon niet lukken. Bij zowel Djenna als Boaz hadden we de mazzel dat ik al in ronde twee zwanger was. Gezien de ervaringsdeskundigen hier op het forum weet ik dat dat ook heel anders kan zijn helaas. Dus we gaan het zien.
Dus tot november kom ik hier gezellig meerammelen als jullie dat goed vinden
Maar eerst een ander huis enz... en als dat lukt gaat eind volgend jaar de pil de deur uit...
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Ik begreep van de gynaecoloog juist weer dat Mirena niet in alle gevallen je hele cyclus stil legt. Hij zei dat je in principe een dag na verwijderen zwanger kunt raken, omdat je 0,0 zicht hebt op waar je in je cyclus zit. Bij mij liep de riedel ook wel door; ik had elke maand menstruatiekrampen (soms met minimaal bloedverlies, maar soms ook helemaal niet) dus er gebeurde wel wat, zeg maar.quote:
[..]
Kan alsnog een onttrekkingsbloeding geweest zijn en dan de volgende ronde zwanger, dus zonder eerst een "echte" menstruatie te hebben. Mij lijkt het nogal snel om alles in een paar dagen te doen waar je normaal ongeveer 14 dagen voor hebt (van ovulatie tot menstruatie).
Anyway, dat het voor AcaBella ook zo voorspoedig mag gaan als ze groen licht van de internist heeft.
Maar goed, ik had dat ding al bijna 5 jaar en de concentratie hormonen die dat ding afgeeft wordt lager, dus wellicht speelde dat ook een rol.
mirena verschilt per persoon. mijn cyclus is nog gewoon hetzelfde als voor anticonceptie. menstruatie is alleen iets minder heftig (4 dagen ipv 7 dagen). ben wel benieuwd of dat na verwijderen ook gewoon zo doorgaat.
Ik ga er ook niet vanuit dat mijn cyclus meteen weer op orde is en dat het een volwaardige menstruatie was hoor, ik was gewoon erg enthousiast dat ik bloed zag 
Het blijft gewoon afwachten, maar dat is ook niet erg, want ik heb toch nog geen groen licht. Het bloeden was overigens erg minimaal, dus ik gok erop dat het kwam van het verwijderen. Nu rustig afwachten wat de rest gaat doen. Mijn man staat trouwens te springen/rammelen bij het leven De rollen zijn dit keer omgedraaid
Het blijft gewoon afwachten, maar dat is ook niet erg, want ik heb toch nog geen groen licht. Het bloeden was overigens erg minimaal, dus ik gok erop dat het kwam van het verwijderen. Nu rustig afwachten wat de rest gaat doen. Mijn man staat trouwens te springen/rammelen bij het leven
De rollen zijn dit keer omgedraaid
Mirena heeft invloed op je bm slijmvlies en zulks. En bij de meeste vrouwen ook op de eisprong. Bm slijmvlies is een wezenlijk onderdeel van je cyclus, dus mirena heeft wel degelijk invloed op. Echter voor de meeste vrouwen betekent cyclus --> eisprong. Tsja. Kan dat je die nog hebt, hoeft niet. However, dat bm slijmvlies herstelt zich niet ineens vanzelf binnen de 24 u na verwijderen van spiraal. En juist dat veroorzaakt de bloeding bij je menstruatie, afgestoten bmslijmvlies.quote:
[..]
Ik begreep van de gynaecoloog juist weer dat Mirena niet in alle gevallen je hele cyclus stil legt. Hij zei dat je in principe een dag na verwijderen zwanger kunt raken, omdat je 0,0 zicht hebt op waar je in je cyclus zit. Bij mij liep de riedel ook wel door; ik had elke maand menstruatiekrampen (soms met minimaal bloedverlies, maar soms ook helemaal niet) dus er gebeurde wel wat, zeg maar.
Maar goed, ik had dat ding al bijna 5 jaar en de concentratie hormonen die dat ding afgeeft wordt lager, dus wellicht speelde dat ook een rol.
Kortom, ik ben het wel met vivi eens dat de kans veruit t grootst is dat dit een onttrekkingsbloeding is geweest, puur door het wegvallen van het hormoon dat t lijf even van het padje is qua wat nu.
Kan best zo zijn dat er direct daarna een keurige cyclus volgt, hoeft niet. Hoewel ik t enthousiasme best snap van bloed is goed enzo, maar toch.
:)
Hier wel eisprong met Mirena, maar idd nauwelijks nog bmslijmvlies.
Het gekke is trouwens dat ik juist met de Mirena ga rammelen rond de eisprong
.
Het gekke is trouwens dat ik juist met de Mirena ga rammelen rond de eisprong
.
Home is where the O+ is...
Ik heb een koperspiraal en heb gewoon een natuurlijke cyclus van 28 dagen. Het wisselt af en toe met 1 of 2 dagen, maar niet meer. Ook voel ik de eisprong best goed. Toen ik van de pil af wilde, was de keuze voor een koperspiraal wel snel gemaakt. Ik had erg veel last van wisselende stemmingen en hoofdpijn door de hormonen in de pil. Hoewel ik de eerste paar menstruaties veel last van heb gehad van de spiraal (heftige krampen en veel bloed) ben ik nu wel blij dat mijn cyclus mooi stabiel is. Wij gaan er misschien toch iets eerder voor. Zo rond mijn verjaardag gaat hij er uit! Wel hopen dat we tegen die tijd al bezig kunnen met het zoeken naar een ander huis. Met maar 1 slaapkamer (tevens opslagruimte en studeerkamer) hebben we niet super veel ruimte over... 😕
Maar eerst trouwen in september 😍
Maar eerst trouwen in september 😍
Ik haal volgende week voor 6 maanden de pil en dan is januari de laatste maand die ik slik, spannend ! Vooral omdat we op het eind van het jaar gaan samen wonen.
Dat lijkt me inderdaad spannend, ik zou eerst wel wat langer willen samenwonen met iemand voordat ik aan kinderen begon!
No hay mal que dure cien aņos ni cuerpo que lo aguante
Nou laten we het zo zeggen heb met mijn ex 9 jaar gewoond en er is niks van gekomen ( als ik terug denk maar goed ook ), heb bij de eerste dates duidelijk gemaakt dat ik met 30 toch graag wil proberen ( mocht het dan nog aan zijn en goed voelen )quote:
Dat lijkt me inderdaad spannend, ik zou eerst wel wat langer willen samenwonen met iemand voordat ik aan kinderen begon!
Dan is januari al aan de "late" kant. Maar vriend lief wilde dat ik nog 6 maanden de pil zou halen.
( heb eigenlijk al 5 jaar lang gewacht bij ex, die niks wilde die 6 maanden mogen er ook nog wel bij en vind het super lief dat mijn vriend rekening houd met mijn gevoel maar ook zijn gevoel laat spreken )
Het voelt goed en we zijn dan allebei 29
Nou, dit! Genoeg mensen die leuk zijn voor af en toe, maar die ik niet 24/7 kan uitstaan.quote:
Dat lijkt me inderdaad spannend, ik zou eerst wel wat langer willen samenwonen met iemand voordat ik aan kinderen begon!
Ja hoi, ik rammel dus.
Waarschijnlijk doordat er best wat bekenden zwanger zijn en vooral dat een vriendin haar 4e verwacht (zie je wel, het kan heus, 4 kinderen). Helaas sta ik nogal alleen in dus het blijft bij rammelen. Plus dat er genoeg praktische bezwaren te bedenken zijn maar daar hebben mijn eierstokken weer geen boodschap aan.
Waarschijnlijk doordat er best wat bekenden zwanger zijn en vooral dat een vriendin haar 4e verwacht (zie je wel, het kan heus, 4 kinderen). Helaas sta ik nogal alleen in dus het blijft bij rammelen. Plus dat er genoeg praktische bezwaren te bedenken zijn maar daar hebben mijn eierstokken weer geen boodschap aan.
quote:Op maandag 20 juli 2015 22:15 schreef Kyara het volgende:
Ja hoi, ik rammel dus.
Waarschijnlijk doordat er best wat bekenden zwanger zijn en vooral dat een vriendin haar 4e verwacht (zie je wel, het kan heus, 4 kinderen). Helaas sta ik nogal alleen in dus het blijft bij rammelen. Plus dat er genoeg praktische bezwaren te bedenken zijn maar daar hebben mijn eierstokken weer geen boodschap aan.
S. 2014
J. 2016
J. 2016
/hand onder steen vandaan steekt
Zo ineens, keihard, 2 weken terug. Maar dan echt hard ook he? Jeutje :x
/weer wegkruipt
Zo ineens, keihard, 2 weken terug. Maar dan echt hard ook he? Jeutje :x
/weer wegkruipt
Één keer in de zoveel tijd komen dromen uit!
Is het echt een Nooit Meer, of gewoon een Nu Even Niet?quote:
Ja hoi, ik rammel dus.
Waarschijnlijk doordat er best wat bekenden zwanger zijn en vooral dat een vriendin haar 4e verwacht (zie je wel, het kan heus, 4 kinderen). Helaas sta ik nogal alleen in dus het blijft bij rammelen. Plus dat er genoeg praktische bezwaren te bedenken zijn maar daar hebben mijn eierstokken weer geen boodschap aan.
(Ik rammel me ook kapot, maar dat hoort denk ik toch niet helemaal hier
)
rammelen is rammelen.
rammelen maakt geen onderscheid in nu-nog-even-niet-rammelen, onmogelijk-rammelen of een andere vorm van rammelen.
rammelen maakt geen onderscheid in nu-nog-even-niet-rammelen, onmogelijk-rammelen of een andere vorm van rammelen.
Gewoon helemaal niet. Maar ik rammel alleen maar. Het is niet dat het nu incompleet is of dat er het zo'n allesoverheersende wens is zeg maar.quote:
[..]
Is het echt een Nooit Meer, of gewoon een Nu Even Niet?
(Ik rammel me ook kapot, maar dat hoort denk ik toch niet helemaal hier
voor jou
Ik vind rammelen maar een raar iets, het is zo moeilijk uit te leggen hoe het precies voelt.
Geloof dat ik echt niet heel graag een tweede wil. Wat ik vooral voel, is een soort afscheid of rouw, als ik nadenk over dat er geen tweede komt. Toch een soort verdriet van dat wat ik nu met I ervaar eenmalig is. Dat ik het niet nog eens zal meemaken. Plus het feit dat ik over twee weken 40 word. Dat is ook zo'n omslag toch voor een vrouw ten aanzien van kinderen krijgen. Het is een soort combi van besef van 'ouder worden' en het besef dat een kind krijgen iets zal worden waar ik echt afscheid van moet nemen, van de 'vruchtbare jaren'. Het klinkt allemaal zo raar als ik het zo opschrijf, maar toch denk ik dat veel vrouwen dit wel zullen ervaren. Het definitieve eraan 'straks kan het ook gewoon niet meer, vind ik nogal wat.
Geloof dat ik echt niet heel graag een tweede wil. Wat ik vooral voel, is een soort afscheid of rouw, als ik nadenk over dat er geen tweede komt. Toch een soort verdriet van dat wat ik nu met I ervaar eenmalig is. Dat ik het niet nog eens zal meemaken. Plus het feit dat ik over twee weken 40 word. Dat is ook zo'n omslag toch voor een vrouw ten aanzien van kinderen krijgen. Het is een soort combi van besef van 'ouder worden' en het besef dat een kind krijgen iets zal worden waar ik echt afscheid van moet nemen, van de 'vruchtbare jaren'. Het klinkt allemaal zo raar als ik het zo opschrijf, maar toch denk ik dat veel vrouwen dit wel zullen ervaren. Het definitieve eraan 'straks kan het ook gewoon niet meer, vind ik nogal wat.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
We willen inderdaad allemaal hetzelfde.quote:
rammelen is rammelen.
rammelen maakt geen onderscheid in nu-nog-even-niet-rammelen, onmogelijk-rammelen of een andere vorm van rammelen.
Kan ik me goed voorstellen.quote:
Ik vind rammelen maar een raar iets, het is zo moeilijk uit te leggen hoe het precies voelt.
Geloof dat ik echt niet heel graag een tweede wil. Wat ik vooral voel, is een soort afscheid of rouw, als ik nadenk over dat er geen tweede komt. Toch een soort verdriet van dat wat ik nu met I ervaar eenmalig is. Dat ik het niet nog eens zal meemaken.
Allemaal mensen uit de tijd van Eva's zwangerschap zijn weer zwanger. Ik wil oooooook niet doen nu, onverstandig maar mijn eierstokken roepen iets heel anders. Dat gevoel van weer wachten op streepjes, echo's, schopjes en zelfs bevallen. En een baby in draagdoek tegen me aan en snuffelen maar.
Maar nee, komende jaren nog niet en daar raak ik best een beetje verdrietig van
niet doen nu, onverstandig maar mijn eierstokken roepen iets heel anders. Dat gevoel van weer wachten op streepjes, echo's, schopjes en zelfs bevallen. En een baby in draagdoek tegen me aan en snuffelen maar.Maar nee, komende jaren nog niet en daar raak ik best een beetje verdrietig van
Dat is naar Sparkling. Zijn het hele hele zwaarwegende redenen?quote:
Allemaal mensen uit de tijd van Eva's zwangerschap zijn weer zwanger. Ik wil oooooook
Maar nee, komende jaren nog niet en daar raak ik best een beetje verdrietig van
Ik besefte me van de week dat de tijd echt voorbij vliegt. Vorig jaar wilde ik nog in januari stoppen met de pil (en dan met condooms verder), maar toen kreeg vriend jeuk
. Inmiddels zijn we alweer 7 maanden verder en denk ik: zal ik dan nú in januari stoppen? Voor ik het weet is het augustus en dan is het alweer over vier maanden januari.
Dit, dat, alles.
Herkenbaar. Zie het als een goede motivatie voor waar je nu mee bezig bentquote:
Allemaal mensen uit de tijd van Eva's zwangerschap zijn weer zwanger. Ik wil oooooook
Maar nee, komende jaren nog niet en daar raak ik best een beetje verdrietig van
Niet allemaal.quote:
Allemaal mensen uit de tijd van Eva's zwangerschap zijn weer zwanger. Ik wil oooooook
Maar nee, komende jaren nog niet en daar raak ik best een beetje verdrietig van
Hier ook een wens maar naast de praktische 'bezwaren' zijn er ook angsten dat ik een baby (erbij) niet aan kan.
Toch nog maar even wachten.
Ja, er staat een deeltijdbehandeling voor psychische klachten op het programma, die een jaar gaat duren. Ik wil eerst controle over mijn klachten krijgen en stabiel zijn voor ik eventueel voor een tweede wil gaan.quote:
[..]
Dat is naar Sparkling. Zijn het hele hele zwaarwegende redenen?
Ik besefte me van de week dat de tijd echt voorbij vliegt. Vorig jaar wilde ik nog in januari stoppen met de pil (en dan met condooms verder), maar toen kreeg vriend jeuk
En mijn man weet nog niet eens of hij nog een tweede wil ook
Januari is inderdaad al best snel!
Dat heb ik nu ook nog wel ja, heel herkenbaar. Nog een reden waarom we er nu gewoon niet aan moeten beginnen.quote:
[..]
Niet allemaal.
Hier ook een wens maar naast de praktische 'bezwaren' zijn er ook angsten dat ik een baby (erbij) niet aan kan.
Toch nog maar even wachten.
Maar leg dat die eierstokken maar eens uit
Och LE, mijn wachten valt natuurlijk in het niets bij jullie, dan voelt mijn ding ineens heel nietig. Ik denk dat jij vast vindt dat ik dat zo niet mag zien.. Dikke knuffel!
Ach ja... Ik zou iets kunnen zeggen in de trant van "denk/werk eerst aan jezelf", maar rammelen blijft rammelen, en dat zijn gevoelens. En verstand is verstand.
Ik hoop dat je man, als jij alles weer op de rit hebt, ook vindt dat het een mooi moment is om het gezin uit te breiden.
Ik hoop dat je man, als jij alles weer op de rit hebt, ook vindt dat het een mooi moment is om het gezin uit te breiden.
Dit, dat, alles.
Oh dat ga ik ook doen hoor! Maar wat je zegt inderdaad: mijn gevoel spreekt mijn verstand heel erg tegen. Mijn verstand is gelukkig wel sterkerquote:
Ach ja... Ik zou iets kunnen zeggen in de trant van "denk/werk eerst aan jezelf", maar rammelen blijft rammelen, en dat zijn gevoelens. En verstand is verstand.
Ik hoop dat je man, als jij alles weer op de rit hebt, ook vindt dat het een mooi moment is om het gezin uit te breiden.
Dan gaan we samen voor een 2e over een paar jaarquote:
[..]
Dat heb ik nu ook nog wel ja, heel herkenbaar. Nog een reden waarom we er nu gewoon niet aan moeten beginnen.
Maar leg dat die eierstokken maar eens uit
Och LE, mijn wachten valt natuurlijk in het niets bij jullie, dan voelt mijn ding ineens heel nietig. Ik denk dat jij vast vindt dat ik dat zo niet mag zien.. Dikke knuffel!
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Mooi gezegd! Sterke Sparkling. Een gevecht tussen wensen, gevoel en verstand. Heel knap dat je eerst kiest voor jezelf en je gezin en dat je niet de wens en het gevoel de overhand laat nemen. Hoe moeilijk dat ook is. Succes!quote:
Ach ja... Ik zou iets kunnen zeggen in de trant van "denk/werk eerst aan jezelf", maar rammelen blijft rammelen, en dat zijn gevoelens. En verstand is verstand.
Ik hoop dat je man, als jij alles weer op de rit hebt, ook vindt dat het een mooi moment is om het gezin uit te breiden.
Ohw help! Wij richten ook op januari! Voor mijn gevoel is dat nog super ver weg.. als in: volgend jaar. Maar als je het zo zegt dan gaat het snel. Verhuizen we samen naar het volgende topic. Hoe denkt je vriend er nu over?quote:
[..]
Dat is naar Sparkling. Zijn het hele hele zwaarwegende redenen?
Ik besefte me van de week dat de tijd echt voorbij vliegt. Vorig jaar wilde ik nog in januari stoppen met de pil (en dan met condooms verder), maar toen kreeg vriend jeuk
Spark lijkt me echt klote ja .. Je weet diep in je hart dat je er verstandig aan doet als je voor jezelf alles eerst eens goed op een rijtje hebt .. Maar dat duurt laaaaaaaaaaaaaaang.
Mocht de tijd voor jullie rijp zijn, dan duim ik voor jullie
En Kyara .. Tja die mannen met hun bezwaren ...
Ik ben daar denk ik best makkelijk in. Misschien wel te makkelijk. Ik denk dan weer van: waar er 3 monden gevoed kunnen worden, kan die 4e ook nog wel erbij.
Of denk ik nu heel ouderwets?
Maar blijft wel lastig idd .. verstand versus gevoel
ladies
Mocht de tijd voor jullie rijp zijn, dan duim ik voor jullie
En Kyara .. Tja die mannen met hun bezwaren ...
Ik ben daar denk ik best makkelijk in. Misschien wel te makkelijk. Ik denk dan weer van: waar er 3 monden gevoed kunnen worden, kan die 4e ook nog wel erbij.
Of denk ik nu heel ouderwets?
Maar blijft wel lastig idd .. verstand versus gevoel
ladies
Nou, bij 4 moet je vaak wel aan dingen als een nieuwe auto geloven enzo. Wij waren vroeger met 4 meisjes maar zoals wij vroeger op de achterbank zaten gaat nu niet meer gebeurenquote:
Spark lijkt me echt klote ja .. Je weet diep in je hart dat je er verstandig aan doet als je voor jezelf alles eerst eens goed op een rijtje hebt .. Maar dat duurt laaaaaaaaaaaaaaang.
Mocht de tijd voor jullie rijp zijn, dan duim ik voor jullie
En Kyara .. Tja die mannen met hun bezwaren ...
Ik ben daar denk ik best makkelijk in. Misschien wel te makkelijk. Ik denk dan weer van: waar er 3 monden gevoed kunnen worden, kan die 4e ook nog wel erbij.
Of denk ik nu heel ouderwets?
Maar blijft wel lastig idd .. verstand versus gevoel
En het blijft natuurlijk niet bij een extra boterham maar ook bij een extra studerend kind, een extra rijbewijs, een extra vliegticket etc etc.
Ha, ik zou stiekem wel 4 meisjes willen, zoals bij jou thuis vroeger ja <3
Maar laat ik er eerst eens twee doen
Maar laat ik er eerst eens twee doen
Het was wel gezellig! Nou ja soms dan. Ook best veel ruziequote:
Ha, ik zou wel 4 meisjes willen, zoals bij jou thuis vroeger <3
Maar laat ik er eerst eens twee doen
. Nu is het ook heel leuk! En geen ruzie meer 
Ik dacht even dat je
met hartjes een soort zwangerschapsaankondiging was
Nah, ik moet eerst nog even het bed delen... Wie weet binnenkort!
Nog geen verkapte aankondiging dit, maar meer echt een rammel! We hebben wel min of meer de beslissing gemaakt... dus....... !
Nog geen verkapte aankondiging dit, maar meer echt een rammel! We hebben wel min of meer de beslissing gemaakt... dus....... !
Weet nog niet wanneer we het ook echt in de praktijk gaan brengen hoor, maar het is in ieder geval uitgesproken dat we allebei ruimte hebben in ons hart (en huis) en alle omstandigheden eigenlijk ook gunstig zijn en zo <3
Dat is al erg fijn volgens mij Ela
Ik wil in de toekomst ook wel graag een 2e. Echter wachten we tot het bij beiden echt kriebelt om er iets mee te doen. Voorlopig zijn die kriebels er nog niet echt (bij Yur) en zijn de omstandigheden er niet naar
Zucht!
Ik wil in de toekomst ook wel graag een 2e. Echter wachten we tot het bij beiden echt kriebelt om er iets mee te doen. Voorlopig zijn die kriebels er nog niet echt (bij Yur) en zijn de omstandigheden er niet naar
Zucht!
Ja, het inzicht kwam laatst, (mede) door Kyara Ze merkte op dat ze me altijd zo'n gevoelsmens vond en het haar verbaasde dat ik en C. het krijgen van een kindje zo aan het beredeneren en rationeel overdenken waren (nadat ik met haar aan het kletsen was geweest over dat ik nog wat 'angsten' had omtrent een tweede kindje). Toen bedacht ik me dat ik me ook niet zo wilde laten leiden door angsten ratio en dat ik maar eens weer in mijn hart moest gaan kijken. En ja hoor, daar zag ik het, plenty of room voor nog een kindje <3 Dat heeft er altijd al gezeten, maar ik was het per ongeluk even uit het oog verloren. C. en ik hebben het er daarna over gehad en nu regelmatig over, en weetje, het kriebelt ook echt weer in m'n buik. Mijn verliefdheid voor C. altijd en het vooruitzicht van weer een babytje in mijn buik en de geboorte en daarna in de draagdoek tegen me aan
Ze merkte op dat ze me altijd zo'n gevoelsmens vond en het haar verbaasde dat ik en C. het krijgen van een kindje zo aan het beredeneren en rationeel overdenken waren (nadat ik met haar aan het kletsen was geweest over dat ik nog wat 'angsten' had omtrent een tweede kindje). Toen bedacht ik me dat ik me ook niet zo wilde laten leiden door angsten ratio en dat ik maar eens weer in mijn hart moest gaan kijken. En ja hoor, daar zag ik het, plenty of room voor nog een kindje <3 Dat heeft er altijd al gezeten, maar ik was het per ongeluk even uit het oog verloren. C. en ik hebben het er daarna over gehad en nu regelmatig over, en weetje, het kriebelt ook echt weer in m'n buik. Mijn verliefdheid voor C. altijd en het vooruitzicht van weer een babytje in mijn buik en de geboorte en daarna in de draagdoek tegen me aan
Ja dat is wel helemaal waar! Het is idd ook erg onlogisch dat juist jij zo erover dacht ipv voelde of een tweede kindje (en Nin als grote zus ) een optie zou kunnen zijn. Mooi om het zo te zien!
Ik keek ook met veel angsten, mitsen en maren naar een 2e kindjem maar ik las iets dat L-E had gepost over niet willen dat angst je toekomst mag bepalen en sindsdien durf ik er ook positief naar te kijken.
) een optie zou kunnen zijn. Mooi om het zo te zien!Ik keek ook met veel angsten, mitsen en maren naar een 2e kindjem maar ik las iets dat L-E had gepost over niet willen dat angst je toekomst mag bepalen en sindsdien durf ik er ook positief naar te kijken.
quote:
rammelen blijft rammelen, en dat zijn gevoelens. En verstand is verstand.
quote:
Mooi gezegd! Een gevecht tussen wensen, gevoel en verstand.
quote:
Ja, het inzicht kwam laatst, (mede) door Kyara
Wijze woorden hier, en zo leuk dat men elkaar inspireert!quote:
Ik keek ook met veel angsten, mitsen en maren naar een 2e kindjem maar ik las iets dat L-E had gepost over niet willen dat angst je toekomst mag bepalen en sindsdien durf ik er ook positief naar te kijken.
