Middel heeft niet het gewenste effect.quote:Op dinsdag 30 april 2013 00:27 schreef -pinguinito- het volgende:
Excuus dat ik er zo middenin val, maar @kingtoppie en @gewoonmezelf , vanwaar de overstap?
Ben benieuwd hoe dat bij jou gaat @kingtoppie want ik ben net 23 april begonnen met fluoxetine af te bouwen. Had 20mg, nu 10mg. Na Koninginnedag mag ik over op 5mg vd psychiater. Spannend! Maar tot nu toe gaat t goed en merk ik gelullig niet zoveel!
Maar als t mislukt moet ik over op sertraline. Vandaar...
Nee dat snap ik. Ik zit al 10 jaar aan de AD. Eerst seroxat en uiteindelijk cymbalta. Maar was vd seroxat belachelijk aamgekomen. En door mijn eeuwige medsgebruik ging t er ook niet af. Maar ik heb ook een heupafwijking waar k verl pijn aan heb. Afvallen zou voor véél verlichting zorgen.quote:Op dinsdag 30 april 2013 00:29 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Middel heeft niet het gewenste effect.
Fluoxetine is bij mij nooit opgehoogd.. 6 weken de laagste dosis gehad geloof ik.
Maar ehm, hoezo zou je een ander middel moeten als het afbouwen mislukt? Ik begrijp dat niet zo goed?
Dan zit je toch al lang aan dat spul... Ik zou het niet echt willen houden mijn hele leven... Maargoed.quote:Op dinsdag 30 april 2013 00:50 schreef -pinguinito- het volgende:
Fantastische!! Absoluut! Eigenlijk de gerichte fobieën en agorafobie dmv exposure te weten hanteren. Soms is t nog steeds eng maar mag niet klagen en ik doe t gewoon. Alleen afgelopen jaar veel tegenslagen. Dus zit er een beetje doorheen. Ook qua zelfbeeld (ik wéét dat t echt onzin is, maarja soms kunnen mensen zichzelf in kutmomenten heerlijk voor de gek houden he)
Jaaaa!!! Was echt lekker middel ook hoor voor je geest. Maarja ben er 20 kilo boem in 1 jaar van aangekomen. Ach als je wilt aankomen kan je beter 3 x losse oefeningen in sportschool doen zoals squatten en shizzle (pull ups, deadlift, barbel row - hoe heet zoiets) en volle melk en kwark en dat soort dingen. Mijn magere exvriendje woog 63 en na half jaar opeens 78 :p >> mark rippetoe starting strength.quote:Op dinsdag 30 april 2013 00:44 schreef kingtoppie het volgende:
Ist nou 10 of 20 jaar?
Wel goede periodes gehad?
Ik wil juist aankomen.. Dus jij raadt seroxat aan?![]()
Mjah...quote:Op dinsdag 30 april 2013 00:54 schreef -pinguinito- het volgende:
[..]
Jaaaa!!! Was echt lekker middel ook hoor voor je geest. Maarja ben er 20 kilo boem in 1 jaar van aangekomen. Ach als je wilt aankomen kan je beter 3 x losse oefeningen in sportschool doen zoals squatten en shizzle (pull ups, deadlift, barbel row - hoe heet zoiets) en volle melk en kwark en dat soort dingen. Mijn magere exvriendje woog 63 en na half jaar opeens 78 :p >> mark rippetoe starting strength.
Als je daar psychisch energie voor hent natuurlijk
1.83 ong. Maar gaat niet om hem, maar wel dat de bijwerking dik worden door seroxat niet op de juiste plek komt te zitten. Mijn toet is echt een opgeblazen toet. Weet niet of je daar vrolijk van wordt?quote:Op dinsdag 30 april 2013 01:00 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Mjah...
Dat gaat mij echt niet lukken, ook al ben ik ervan overtuigd dat ik in redelijke tijd meer gewicht zou kunnen tillen als je ex vriendje op 78 kilo.
Hoe lang is hij verder?
ik ben 3 jaar geleden begonnen op paroxetine, maar omdat ik een kinderwens heb ben ik overgeschakeld naar sertraline, dat mag tijdens de zwangerschap en mag met borstvoeding, maar ik reageerde niet goed op de sertraline, mn klachten werden erger en ik was er echt ziek van!quote:Op dinsdag 30 april 2013 00:27 schreef -pinguinito- het volgende:
Excuus dat ik er zo middenin val, maar @kingtoppie en @gewoonmezelf , vanwaar de overstap?
Ben benieuwd hoe dat bij jou gaat @kingtoppie want ik ben net 23 april begonnen met fluoxetine af te bouwen. Had 20mg, nu 10mg. Na Koninginnedag mag ik over op 5mg vd psychiater. Spannend! Maar tot nu toe gaat t goed en merk ik gelukkig niet zoveel!
Maar als t mislukt moet ik over op sertraline. Vandaar...
deprquote:Op dinsdag 30 april 2013 01:10 schreef -pinguinito- het volgende:
Heb jij het voor depressie of angst?
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:41 schreef Maisnon het volgende:
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie wetenmaar ik zit alleen thuis en dat is niet de eerste keer. Mijn vrienden zijn nu in Eindhoven en ik had me voorgenomen de boel wel eens een keertje te trotseren maar gisteren was het paniek na paniek en huilbui en het lukt me gewoon echt niet. Ik weet niet of het agorafobie is of wat dan ook, maar ik heb dit eigenlijk heel mn leven al gehad als ik naar grote feesten wilde, of uitgaan, en als het 's nachts is wordt het nog dubbel zo erg. Ik kan mezelf wel vertellen dat er niks aan de hand is maar zodra ik er ben ben ik totaal niet op m'n gemak, alleen maar met m'n omgeving bezig, in een soort paniek en overlevingsmodus. Die angst is ook steeds erger, maar dat komt ook omdat ik er niet meer voor wil wegrennen en in ieder geval wat wil proberen telkens.
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Een lange afstandsknuffel dan maarquote:Op dinsdag 30 april 2013 18:55 schreef minthy het volgende:
[..]
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
Naar een psychiater. Je loopt er al best lang mee en een psychiater weet meer dan een psycholoog en kan medicijnen betreft.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:41 schreef Maisnon het volgende:
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie wetenmaar ik zit alleen thuis en dat is niet de eerste keer. Mijn vrienden zijn nu in Eindhoven en ik had me voorgenomen de boel wel eens een keertje te trotseren maar gisteren was het paniek na paniek en huilbui en het lukt me gewoon echt niet. Ik weet niet of het agorafobie is of wat dan ook, maar ik heb dit eigenlijk heel mn leven al gehad als ik naar grote feesten wilde, of uitgaan, en als het 's nachts is wordt het nog dubbel zo erg. Ik kan mezelf wel vertellen dat er niks aan de hand is maar zodra ik er ben ben ik totaal niet op m'n gemak, alleen maar met m'n omgeving bezig, in een soort paniek en overlevingsmodus. Die angst is ook steeds erger, maar dat komt ook omdat ik er niet meer voor wil wegrennen en in ieder geval wat wil proberen telkens.
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:55 schreef minthy het volgende:
[..]
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
Hoe ben jij er overheen gekomen dan?quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:23 schreef Burdie het volgende:
[..]
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam.
Medicijnen en therapie, maar vooral met medicijnen. Die haalden de scherpe randjes er af, en dan bouw je weer positieve ervaringen op, waardoor je de angst doorbreekt. Maar het zal niet voor iedereen zo werken hoor, zo ging het iig bij mijquote:Op dinsdag 30 april 2013 19:25 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Hoe ben jij er overheen gekomen dan?
Knuffel terugquote:Op dinsdag 30 april 2013 18:58 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Een lange afstandsknuffel dan maarwant dat heb ik dus precies ook. Ik heb me ook vaak afgevraagd of ik het gewoon niet leuk vind, maar dat is niet zo, ik wil wel maar ik heb het gevoel dat ik door mezelf wordt tegengehouden heel erg. En dan is het heel moeilijk om anderen zo 'vanzelf' te zien genieten van alles en dan voel ik me nog ellendiger
Het gekke is dat ik dat rationeel gezien best weet, maar het wil er niet in. Ik werk zelf in de hulpverlening, ook met mensen met angsten. Bezopen eigenlijk.quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:23 schreef Burdie het volgende:
[..]
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam.
Antidepressiva? En hoef je die nu niet meer te nemen?quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:27 schreef Burdie het volgende:
[..]
Medicijnen en therapie, maar vooral met medicijnen. Die haalden de scherpe randjes er af, en dan bouw je weer positieve ervaringen op, waardoor je de angst doorbreekt. Maar het zal niet voor iedereen zo werken hoor, zo ging het iig bij mij.
Snap ik wel, het is ook een best een stap om dat traject in te gaan, en dan heb je ook nog kans dat je een aantal maanden aan het zoeken bent naar een middel wat bij jou werkt. Maar het kan je wel een steuntje in de rug geven als je dat nodig hebt.quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:35 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Antidepressiva? En hoef je die nu niet meer te nemen?
Ik ben bang om in zo'n pillenmolen terecht te komen en elke dag een handvol van weetikveelwat naar binnen te moeten gooien met alle bijwerkingen enzo om maar normaal te kunnen functioneren
Het is ook een kwestie van positieve ervaringen opdoen, maar wel lastig. Hopelijk heb je iets aan je therapie straksquote:Op dinsdag 30 april 2013 19:33 schreef minthy het volgende:
[..]
Het gekke is dat ik dat rationeel gezien best weet, maar het wil er niet in. Ik werk zelf in de hulpverlening, ook met mensen met angsten. Bezopen eigenlijk.
Ik sta sinds kort op de wachtlijst van een eerstelijns psycholoog ivm een burn out, wil me laten doorverwijzen naar een cgt-therapeut.
Knap van je!
Je hoeft je hier niet te verontschuldigen, al post je heel deze thread volquote:Op dinsdag 30 april 2013 23:19 schreef cafpow het volgende:
Hallo allemaal...ben ik weer...sorry voor deze inval hierHier ging het een hele tijd erg goed, alles was vrij rustig en er leek absoluut niks aan de hand te zijn noem maar op. Zelfs mijn sociale leven heeft een boost gehad.
Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..![]()
![]()
![]()
Ik heb het afgelopen jaar zeer veel mensen leren kennen, maar kan met niemand een 'band' opbouwen..![]()
En een groepje waar ik wat bij hoor, die gaan gezellig met zijn allen op stap of doen iets leuks, en vrij snel vergeten ze dat ik besta.....
Telkens als ik je berichten lees, heb ik zelf zin om zomaar te gaan zonder nadenken.quote:Op dinsdag 30 april 2013 23:33 schreef sitting_elfling het volgende:
Ben inmiddels al weer op reis. Luxemburg is een kutstad en voor de rest leuke gesprekken gehad met vreemden over 'vluchtgedrag' qua reizen en depressies en de zoektocht in het leven. Heb inmiddels al aardig wat mensen ontmoet met de vraag; "wat is het doel in het leven" .. "als we het vinden, laten we het je weten".
Je weet het, niks houdt je tegen. Ik ben gisteren rond een uur of 8 weggegaan en rond een uur of 5 kwam ik in Luxemburg stad aan. Op een gegeven moment sta je in de middle of nowhere en ik spreek geen frans dus al snel een aanknopings punt. Kwam ik een dame tegen van middelbare leeftijd met longkanker. Zoon woonde in Schotland, dochter ging verhuizen naar Luxemburg en zij woonde zelf ook net in Luxemburg. Mooi verhalen over het leven, de hoop, mijn eigen verhaal.quote:Op woensdag 1 mei 2013 00:36 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Telkens als ik je berichten lees, heb ik zelf zin om zomaar te gaan zonder nadenken.
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.quote:Op woensdag 1 mei 2013 00:35 schreef Senor__Chang het volgende:
een groot deel van wat je hier neerzet. Probeer jezelf te behoeden voor de g
Ik merk dat sporten bij mij juist voor exact het tegenovergestelde zorgt.quote:Op woensdag 1 mei 2013 14:50 schreef cafpow het volgende:
[..]
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
Dat heb ik ook op dit moment. Het is echt even wennen voor mezelf dat ik niet gelijk alles wat ik doe afzeik. Balanceren is het vooral, herkennen welke gedachtes mijn eigen negatieve interpretaties kunnen zijn en welke niet. Het beste gaat het als je jezelf toelaat om het negatieve niet per se als iets slechts te zien, immers niemand is perfect.quote:Op woensdag 1 mei 2013 14:50 schreef cafpow het volgende:
[..]
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |