Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:41 schreef Maisnon het volgende:
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie wetenmaar ik zit alleen thuis en dat is niet de eerste keer. Mijn vrienden zijn nu in Eindhoven en ik had me voorgenomen de boel wel eens een keertje te trotseren maar gisteren was het paniek na paniek en huilbui en het lukt me gewoon echt niet. Ik weet niet of het agorafobie is of wat dan ook, maar ik heb dit eigenlijk heel mn leven al gehad als ik naar grote feesten wilde, of uitgaan, en als het 's nachts is wordt het nog dubbel zo erg. Ik kan mezelf wel vertellen dat er niks aan de hand is maar zodra ik er ben ben ik totaal niet op m'n gemak, alleen maar met m'n omgeving bezig, in een soort paniek en overlevingsmodus. Die angst is ook steeds erger, maar dat komt ook omdat ik er niet meer voor wil wegrennen en in ieder geval wat wil proberen telkens.
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Een lange afstandsknuffel dan maarquote:Op dinsdag 30 april 2013 18:55 schreef minthy het volgende:
[..]
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
Naar een psychiater. Je loopt er al best lang mee en een psychiater weet meer dan een psycholoog en kan medicijnen betreft.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:41 schreef Maisnon het volgende:
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie wetenmaar ik zit alleen thuis en dat is niet de eerste keer. Mijn vrienden zijn nu in Eindhoven en ik had me voorgenomen de boel wel eens een keertje te trotseren maar gisteren was het paniek na paniek en huilbui en het lukt me gewoon echt niet. Ik weet niet of het agorafobie is of wat dan ook, maar ik heb dit eigenlijk heel mn leven al gehad als ik naar grote feesten wilde, of uitgaan, en als het 's nachts is wordt het nog dubbel zo erg. Ik kan mezelf wel vertellen dat er niks aan de hand is maar zodra ik er ben ben ik totaal niet op m'n gemak, alleen maar met m'n omgeving bezig, in een soort paniek en overlevingsmodus. Die angst is ook steeds erger, maar dat komt ook omdat ik er niet meer voor wil wegrennen en in ieder geval wat wil proberen telkens.
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:55 schreef minthy het volgende:
[..]
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
Hoe ben jij er overheen gekomen dan?quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:23 schreef Burdie het volgende:
[..]
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam.
Medicijnen en therapie, maar vooral met medicijnen. Die haalden de scherpe randjes er af, en dan bouw je weer positieve ervaringen op, waardoor je de angst doorbreekt. Maar het zal niet voor iedereen zo werken hoor, zo ging het iig bij mijquote:Op dinsdag 30 april 2013 19:25 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Hoe ben jij er overheen gekomen dan?
Knuffel terugquote:Op dinsdag 30 april 2013 18:58 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Een lange afstandsknuffel dan maarwant dat heb ik dus precies ook. Ik heb me ook vaak afgevraagd of ik het gewoon niet leuk vind, maar dat is niet zo, ik wil wel maar ik heb het gevoel dat ik door mezelf wordt tegengehouden heel erg. En dan is het heel moeilijk om anderen zo 'vanzelf' te zien genieten van alles en dan voel ik me nog ellendiger
Het gekke is dat ik dat rationeel gezien best weet, maar het wil er niet in. Ik werk zelf in de hulpverlening, ook met mensen met angsten. Bezopen eigenlijk.quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:23 schreef Burdie het volgende:
[..]
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam.
Antidepressiva? En hoef je die nu niet meer te nemen?quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:27 schreef Burdie het volgende:
[..]
Medicijnen en therapie, maar vooral met medicijnen. Die haalden de scherpe randjes er af, en dan bouw je weer positieve ervaringen op, waardoor je de angst doorbreekt. Maar het zal niet voor iedereen zo werken hoor, zo ging het iig bij mij.
Snap ik wel, het is ook een best een stap om dat traject in te gaan, en dan heb je ook nog kans dat je een aantal maanden aan het zoeken bent naar een middel wat bij jou werkt. Maar het kan je wel een steuntje in de rug geven als je dat nodig hebt.quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:35 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Antidepressiva? En hoef je die nu niet meer te nemen?
Ik ben bang om in zo'n pillenmolen terecht te komen en elke dag een handvol van weetikveelwat naar binnen te moeten gooien met alle bijwerkingen enzo om maar normaal te kunnen functioneren
Het is ook een kwestie van positieve ervaringen opdoen, maar wel lastig. Hopelijk heb je iets aan je therapie straksquote:Op dinsdag 30 april 2013 19:33 schreef minthy het volgende:
[..]
Het gekke is dat ik dat rationeel gezien best weet, maar het wil er niet in. Ik werk zelf in de hulpverlening, ook met mensen met angsten. Bezopen eigenlijk.
Ik sta sinds kort op de wachtlijst van een eerstelijns psycholoog ivm een burn out, wil me laten doorverwijzen naar een cgt-therapeut.
Knap van je!
Je hoeft je hier niet te verontschuldigen, al post je heel deze thread volquote:Op dinsdag 30 april 2013 23:19 schreef cafpow het volgende:
Hallo allemaal...ben ik weer...sorry voor deze inval hierHier ging het een hele tijd erg goed, alles was vrij rustig en er leek absoluut niks aan de hand te zijn noem maar op. Zelfs mijn sociale leven heeft een boost gehad.
Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..![]()
![]()
![]()
Ik heb het afgelopen jaar zeer veel mensen leren kennen, maar kan met niemand een 'band' opbouwen..![]()
En een groepje waar ik wat bij hoor, die gaan gezellig met zijn allen op stap of doen iets leuks, en vrij snel vergeten ze dat ik besta.....
Telkens als ik je berichten lees, heb ik zelf zin om zomaar te gaan zonder nadenken.quote:Op dinsdag 30 april 2013 23:33 schreef sitting_elfling het volgende:
Ben inmiddels al weer op reis. Luxemburg is een kutstad en voor de rest leuke gesprekken gehad met vreemden over 'vluchtgedrag' qua reizen en depressies en de zoektocht in het leven. Heb inmiddels al aardig wat mensen ontmoet met de vraag; "wat is het doel in het leven" .. "als we het vinden, laten we het je weten".
Je weet het, niks houdt je tegen. Ik ben gisteren rond een uur of 8 weggegaan en rond een uur of 5 kwam ik in Luxemburg stad aan. Op een gegeven moment sta je in de middle of nowhere en ik spreek geen frans dus al snel een aanknopings punt. Kwam ik een dame tegen van middelbare leeftijd met longkanker. Zoon woonde in Schotland, dochter ging verhuizen naar Luxemburg en zij woonde zelf ook net in Luxemburg. Mooi verhalen over het leven, de hoop, mijn eigen verhaal.quote:Op woensdag 1 mei 2013 00:36 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Telkens als ik je berichten lees, heb ik zelf zin om zomaar te gaan zonder nadenken.
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.quote:Op woensdag 1 mei 2013 00:35 schreef Senor__Chang het volgende:
een groot deel van wat je hier neerzet. Probeer jezelf te behoeden voor de g
Ik merk dat sporten bij mij juist voor exact het tegenovergestelde zorgt.quote:Op woensdag 1 mei 2013 14:50 schreef cafpow het volgende:
[..]
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
Dat heb ik ook op dit moment. Het is echt even wennen voor mezelf dat ik niet gelijk alles wat ik doe afzeik. Balanceren is het vooral, herkennen welke gedachtes mijn eigen negatieve interpretaties kunnen zijn en welke niet. Het beste gaat het als je jezelf toelaat om het negatieve niet per se als iets slechts te zien, immers niemand is perfect.quote:Op woensdag 1 mei 2013 14:50 schreef cafpow het volgende:
[..]
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
Baas, je komt er vanzelf door heen!quote:Op woensdag 1 mei 2013 17:42 schreef Senor__Chang het volgende:
Ik merk hier trouwens dat ik echt enorme stemmingswisselingen heb, nog meer als eerst. Kan ik in de middag me redelijk voelen en 's avonds wil ik dan het liefst verdwijnen en kan ik me niet eens voorstellen dat ik in de middag me niet slecht voelde. Maar ik laat het wel allemaal toe, ik ga de slechte momenten niet tegenhouden nu, die zijn er nu eenmaal.
Je moet inderdaad alles balanceren, alleen kan dat wel verdraaid lastig zijn. En inderdaad je moet soms "lief" zijn voor jezelf. Niemand is perfect en iedereen heeft slechte en goede kanten, het is soms alleen makkelijker om voor jezelf of anderen de negatieve kanten te zijn.quote:Op woensdag 1 mei 2013 17:39 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Dat heb ik ook op dit moment. Het is echt even wennen voor mezelf dat ik niet gelijk alles wat ik doe afzeik. Balanceren is het vooral, herkennen welke gedachtes mijn eigen negatieve interpretaties kunnen zijn en welke niet. Het beste gaat het als je jezelf toelaat om het negatieve niet per se als iets slechts te zien, immers niemand is perfect.
Dit is dus heel herkenbaar. mijn stemming kan echt iedere seconde omslaan..en op bepaalde momenten met vermoeidheid is dat echt super snel gebeurd.quote:Op woensdag 1 mei 2013 17:42 schreef Senor__Chang het volgende:
Ik merk hier trouwens dat ik echt enorme stemmingswisselingen heb, nog meer als eerst. Kan ik in de middag me redelijk voelen en 's avonds wil ik dan het liefst verdwijnen en kan ik me niet eens voorstellen dat ik in de middag me niet slecht voelde. Maar ik laat het wel allemaal toe, ik ga de slechte momenten niet tegenhouden nu, die zijn er nu eenmaal.
Ik ben het helemaal eens met By1 en adviseer je ook om lekker te genieten van zo'n dag door lekker rustig op jezelf te zijn. Ik herken je gevoel zeker, want ook ik had een dipje gisteren. Maar heb mezelf opgepakt door een rondje te gaan hardlopen. Kwam bij toeval een vrijmarkt met een groot scherm tegen waar ik niet van wist dat dat er was, en heb daar even heerlijk op het gras gezeten en samen met de rest van het aanwezige volk gezien hoe onze willem de eed aflegde. Toen voelde ik me niet meer alleen en vond het ook lekker om weer thuis te zijn en rust om me heen te hebben.quote:Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
ik snap je helemaal zoals zovelen die gereageerd hebben op dit topic. Ik kan jouw en iedereen adviseren die worstelt met angst, depressie enzovoort adviseren om te gaan reizen. Dat is niet de echte oplossing en misschien wel een vlucht, maar het doet je zelfvertrouwen en eigenwaarde zoveel goed om een tijd op een heel andere manier te leven en met andere vreemde mensen kennis te maken. Ik heb zelf enkele jaren al backpackend Australie en Nieuw Zeeland verkend in een half jaar tijd en ik kan het iedereen aanraden. Natuurlijk heb ik me weleens kut en eenzaam gevoeld, maar het kennismaken met andere mensen, andere culturen en je niet druk maken om de dag van morgen maken de zware momenten meer dan goed.quote:Hallo allemaal...ben ik weer...sorry voor deze inval hier Hier ging het een hele tijd erg goed, alles was vrij rustig en er leek absoluut niks aan de hand te zijn noem maar op. Zelfs mijn sociale leven heeft een boost gehad.
Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..
Wat jij zegt over reizen spreekt mij zeer aan!quote:Op woensdag 1 mei 2013 23:32 schreef snuggertje het volgende:
[..]
Ik ben het helemaal eens met By1 en adviseer je ook om lekker te genieten van zo'n dag door lekker rustig op jezelf te zijn. Ik herken je gevoel zeker, want ook ik had een dipje gisteren. Maar heb mezelf opgepakt door een rondje te gaan hardlopen. Kwam bij toeval een vrijmarkt met een groot scherm tegen waar ik niet van wist dat dat er was, en heb daar even heerlijk op het gras gezeten en samen met de rest van het aanwezige volk gezien hoe onze willem de eed aflegde. Toen voelde ik me niet meer alleen en vond het ook lekker om weer thuis te zijn en rust om me heen te hebben.
[..]
ik snap je helemaal zoals zovelen die gereageerd hebben op dit topic. Ik kan jouw en iedereen adviseren die worstelt met angst, depressie enzovoort adviseren om te gaan reizen. Dat is niet de echte oplossing en misschien wel een vlucht, maar het doet je zelfvertrouwen en eigenwaarde zoveel goed om een tijd op een heel andere manier te leven en met andere vreemde mensen kennis te maken. Ik heb zelf enkele jaren al backpackend Australie en Nieuw Zeeland verkend in een half jaar tijd en ik kan het iedereen aanraden. Natuurlijk heb ik me weleens kut en eenzaam gevoeld, maar het kennismaken met andere mensen, andere culturen en je niet druk maken om de dag van morgen maken de zware momenten meer dan goed.
Sinds de reis kost het me minder moeite om zomaar op mensen af te stappen. Je moet ervan proberen uit te gaan dat mensen niets afspreken omdat men weinig tijd heeft. Iedereen heeft het tegenwoordig druk met een baan enzovoort.
Allebei succes en sterkte!
Reizen heb ik ook gedaan en het werkt voor even, want ooit moet je terug naar de routine, wat voor mij dan nog lastiger is.quote:Op woensdag 1 mei 2013 23:32 schreef snuggertje het volgende:
[..]
Ik ben het helemaal eens met By1 en adviseer je ook om lekker te genieten van zo'n dag door lekker rustig op jezelf te zijn. Ik herken je gevoel zeker, want ook ik had een dipje gisteren. Maar heb mezelf opgepakt door een rondje te gaan hardlopen. Kwam bij toeval een vrijmarkt met een groot scherm tegen waar ik niet van wist dat dat er was, en heb daar even heerlijk op het gras gezeten en samen met de rest van het aanwezige volk gezien hoe onze willem de eed aflegde. Toen voelde ik me niet meer alleen en vond het ook lekker om weer thuis te zijn en rust om me heen te hebben.
[..]
ik snap je helemaal zoals zovelen die gereageerd hebben op dit topic. Ik kan jouw en iedereen adviseren die worstelt met angst, depressie enzovoort adviseren om te gaan reizen. Dat is niet de echte oplossing en misschien wel een vlucht, maar het doet je zelfvertrouwen en eigenwaarde zoveel goed om een tijd op een heel andere manier te leven en met andere vreemde mensen kennis te maken. Ik heb zelf enkele jaren al backpackend Australie en Nieuw Zeeland verkend in een half jaar tijd en ik kan het iedereen aanraden. Natuurlijk heb ik me weleens kut en eenzaam gevoeld, maar het kennismaken met andere mensen, andere culturen en je niet druk maken om de dag van morgen maken de zware momenten meer dan goed.
Sinds de reis kost het me minder moeite om zomaar op mensen af te stappen. Je moet ervan proberen uit te gaan dat mensen niets afspreken omdat men weinig tijd heeft. Iedereen heeft het tegenwoordig druk met een baan enzovoort.
Allebei succes en sterkte!
Reizen werkt niet voor even. Want wat je daar leert, kun je thuis (in je routine) weer toepassen dat is wat snuggertje volgens mij ook hier wil zeggen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 09:20 schreef cafpow het volgende:
[..]
Reizen heb ik ook gedaan en het werkt voor even, want ooit moet je terug naar de routine, wat voor mij dan nog lastiger is.
En ik stap idd makkelijker op mensen af, maar een blijvend contact onderhouden is gewoon zo moeilijk.
En als ik dan iedereen zie genieten met zijn of haar vriend(in) of vriendin wil ik dat ook alleen heb ik het gevoel dat mijn leven voorbij raast en ik er alleen maar naar kijk...als een buitenstaander..
Klopt ook wel, wat je zegt. Alle vaardigheden die je ontwikkeld bij het reizen blijven. Zo heb ik veel geleerd vooral hoe contact maken en mensen aanspreken. Maar het punt is bij mij dat tijdens vakantie het allemaal heel makkelijk gaat, omdat ik dan zoiets heb van ik ben ergens waar niemand me kent en scheit als ik een mega-blunder maak.quote:Op donderdag 2 mei 2013 10:11 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Reizen werkt niet voor even. Want wat je daar leert, kun je thuis (in je routine) weer toepassen dat is wat snuggertje volgens mij ook hier wil zeggen.
Wat je leert werkt niet voor even. Het werkt voor de rest van je leven.
Je hoeft niet terug naar een routine, of iig niet de routine van angst en geen contact kunnen onderhouden. Zo houdt je jezelf alleen maar vast.Wat je aan het leren bent tijdens een vakantie kun je juist weer toepassen om je routine te verbeteren.
Hetgeen wat je hier namelijk zegt met "ooit moet je weer terug naar je routine", is dat wanneer je naar een psycholoog gaat, het voor 'even' werkt, want je moet weer naar huis en het gesprek was goed maar thuis ben je weer alleen. Of je gaat iets met vrienden doen, wat voor even goed voelt, maar wanneer je weer thuis bent, voel je je weer alleen en kun je het niet onderhouden. Ik heb het idee dat je heel drastisch vast houdt aan een verkeerde routine in de angst dat als je dat loslaat en je meer open zou stellen voor iets anders je misschien nog kutter zou voelen.
Denk eens na. Waarom is dat in het dagelijkse leven lastiger? Serieus? Stel je woont Enschede for all places, en daar is het elke dag wel moeilijk. Maar stel je zou naar Dusseldorf gaan voor een stedentrip en het is dan niet moeilijk?quote:Op donderdag 2 mei 2013 11:15 schreef cafpow het volgende:
En in het dagelijkse leven is dat anders het is allemaal veel lastiger..want ik wil graag blijvende contacten maken, en het leggen van contact en mensen aanspreken gaat wel makkelijker, maar het onderhouden is lastiger. En dat leer ik niet op vakantie.
Dat op vakantie gaan doe ik ook wel, en van 1 vakantie heb ik een hele goede vriend overgehouden alleen het wel balen dat het zo enorm ver weg is, want ik kan niet zeggen van hé ik gaan een weekendje langs. Want ik moet de hele oceaan over.quote:Op donderdag 2 mei 2013 11:25 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Denk eens na. Waarom is dat in het dagelijkse leven lastiger? Serieus? Stel je woont Enschede for all places, en daar is het elke dag wel moeilijk. Maar stel je zou naar Dusseldorf gaan voor een stedentrip en het is dan niet moeilijk?
Ik heb ook gewoon nog steeds contact met mensen die ik op vakantie heb ontmoet. Heck, ze zoeken mij zelfs op of ik ga komende maanden zelf bij die gasten langs. Op vakantie leer je wel degelijk hoe je blijvende contacten kunt maken. Nog beter zelfs, op vakantie, juist omdat je het zelf zegt (schijt aan alles) krijg je die optie, keer en keer opnieuw. Dus daar leer je wel degelijk ook hoe je contacten moet onderhouden.
Dat is echt nul komma nul verschil met die leuke jongen of dame die je ontmoet tijdens het fitnessen in een stad 25km verder waar je woont. Contacten onderhouden van vakantie is juist daarin vaak nog gemakkelijker dan dat leuke figuur die je ontmoet in een studentenbar of op het werk. Tijdens het reizen kom je (ik in ieder geval wel, en ook wat ik van mijn mede-reizigers hoor) juist soort gestemden tegen! Maw, je hebt gewoon al veel in common! Fudge, ik kwam op de meest vreemde plekken gasten tegen die zo wat een kopie waren van mezelf alleen ergens anders waren geboren.
Als je contacten kunt maken op vakantie, kun je dat thuis ook. Als je contacten van vakantie kunt onderhouden, kun je dat thuis ook. Het enige verschil zit hem in het blauwtje lopen, minder schroom etc. Vandaar dat dus veel op vakantie gaan en de skills die ze daar leren thuis toepassen.
Als je dat hebt, dan heb je mijn inziens een veel groter probleem dan een depressie door eenzaamheid. Dan maakt het ook niet uit of je gaat reizen of niet, want je komt namelijk ook altijd weer thuis en dan komt het probleem weer.quote:Op donderdag 2 mei 2013 10:11 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Of je gaat iets met vrienden doen, wat voor even goed voelt, maar wanneer je weer thuis bent, voel je je weer alleen en kun je het niet onderhouden.
Natuurlijk. Het is vaak dat als dat gebeurt, je gewoon niet gelukkig met jezelf kunt zijn. En vrienden, studenten, studie, reizen vult dan alleen maar een gat in jezelf en als de centen op zijn kom je weer lekker in die zwelgende medelijnde put van een bed van jequote:Op donderdag 2 mei 2013 11:35 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Als je dat hebt, dan heb je mijn inziens een veel groter probleem dan een depressie door eenzaamheid. Dan maakt het ook niet uit of je gaat reizen of niet, want je komt namelijk ook altijd weer thuis en dan komt het probleem weer.
Ale je vaak genoeg met vrienden op stap gaat, dan voel je je (na een bepaalde hoeveelheid tijd) niet meer alleen.
Ook daar kun je van afkomen!quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:08 schreef Purplesparks het volgende:
Ik ben een extreme angsthaas. Erger dan mij zul je niet snel tegenkomen. Maar al jaren geen last meer van depressie's dus dat is een plus.
ja al jaren bezig met therapiën en medicatie. tot zover nog geen blijvend goede resultaat. Maar 'k blijf mien best doen.quote:
Je moet wel voorkomen dat je centen opraken natuurlijkquote:Op donderdag 2 mei 2013 12:06 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Natuurlijk. Het is vaak dat als dat gebeurt, je gewoon niet gelukkig met jezelf kunt zijn. En vrienden, studenten, studie, reizen vult dan alleen maar een gat in jezelf en als de centen op zijn kom je weer lekker in die zwelgende medelijnde put van een bed van je
Dat is misschien iets waar je mogelijk nooit helemaal vanaf zult komen. Die angsten heb ik ook en het is één van de eerste dingen, na het benoemen van de spanningen, die ik ga vertellen aan een psycholoog.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:14 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
ja al jaren bezig met therapiën en medicatie. tot zover nog geen blijvend goede resultaat. Maar 'k blijf mien best doen.
Is angst niet iets wat je zelf moet overwinnen? En dus therapie en medicatie slechts een duwtje in de richting is? Wat je ook wel eens op TV zag, die mensen die bijv. angst hebben voor spinnen en dan op de show een vogelspin over hun armen laten lopen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:14 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
ja al jaren bezig met therapiën en medicatie. tot zover nog geen blijvend goede resultaat. Maar 'k blijf mien best doen.
Als de centen op zijn ga je toch weer aan het werk? Stress om geld is onnodige stress.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:19 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Je moet wel voorkomen dat je centen opraken natuurlijk
Zo vanzelfsprekend is dat niet meer tegenwoordig.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:20 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Als de centen op zijn ga je toch weer aan het werk?
Familiekwaaltje. Op de 1 of andere manier is het inderdaad het overwinnen van angst. Maar dat kan door medicatie/therapie of een combinatie daarvan. De angst is volkomen irrationeel, daarom moeilijk te verhelpen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:20 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Is angst niet iets wat je zelf moet overwinnen? En dus therapie en medicatie slechts een duwtje in de richting is? Wat je ook wel eens op TV zag, die mensen die bijv. angst hebben voor spinnen en dan op de show een vogelspin over hun armen laten lopen.
[..]
Als de centen op zijn ga je toch weer aan het werk? Stress om geld is onnodige stress.
Niet als je hoge eisen stelt, je zelf te goed vind om weer eventueel op een boerderij te werken of naar een ander land te verhuizen om daar centen te verdienen. Als je geboren en getogen bent in Lutjebroek of Grijpskerk en je daar al je familie en vrienden hebt, dan kan ik me het inderdaad voorstellen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:22 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Zo vanzelfsprekend is dat niet meer tegenwoordig.
Als iets irrationeel is, is dat toch juist gemakkelijk te verhelpen?quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:23 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
Familiekwaaltje. Op de 1 of andere manier is het inderdaad het overwinnen van angst. Maar dat kan door medicatie/therapie of een combinatie daarvan. De angst is volkomen irrationeel, daarom moeilijk te verhelpen.
Hoe?quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:26 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Als iets irrationeel is, is dat toch juist gemakkelijk te verhelpen?
Ik woon daar in de buurt jaquote:Op donderdag 2 mei 2013 12:25 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Niet als je hoge eisen stelt, je zelf te goed vind om weer eventueel op een boerderij te werken of naar een ander land te verhuizen om daar centen te verdienen. Als je geboren en getogen bent in Lutjebroek of Grijpskerk en je daar al je familie en vrienden hebt, dan kan ik me het inderdaad voorstellen.
Nee, irrationeel betekent dat je het niet simpel met je verstand op kan lossen. Irrationele angsten zitten wat "dieper" en ze zijn "primitiever".quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:26 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Als iets irrationeel is, is dat toch juist gemakkelijk te verhelpen?
Dat verbaast me niks. Ik zou knetter gek worden als ik zo'n buurt zou wonen. Ons kent ons, burgerlijke truttigheid. My goodnessquote:Op donderdag 2 mei 2013 12:33 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Ik woon daar in de buurt ja
Dat heeft eigenlijk ook bijgedragen aan mijn eigen problemen.
Onzin. Irrationeel betekend dat je juist niet je logische verstand gebruikt. Irrationeel is juist goed op te lossen. Irrationeel is op te lossen door te doen. Je hebt immers ook veel therapien waar de psycholoog je helpt om juist weer naar de kern terug te komen van je angst (bijv. een trauma) om je angsten weer te confronteren en te realizeren dat het geen reet voorstelt.quote:Nee, irrationeel betekent dat je het niet simpel met je verstand op kan lossen. Irrationele angsten zitten wat "dieper" en ze zijn "primitiever".
Hier ben ik het compleet mee eens. Er word ook vaak gezegd je moet van jezelf houden om van anderen te kunnen houden en om anderen van jezelf te kunne laten houden!quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:06 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Natuurlijk. Het is vaak dat als dat gebeurt, je gewoon niet gelukkig met jezelf kunt zijn. En vrienden, studenten, studie, reizen vult dan alleen maar een gat in jezelf en als de centen op zijn kom je weer lekker in die zwelgende medelijnde put van een bed van je
Irrationeel houdt juist in dat je die angstgevoelens niet kan oplossen door logische redeneringen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:03 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Dat verbaast me niks. Ik zou knetter gek worden als ik zo'n buurt zou wonen. Ons kent ons, burgerlijke truttigheid. My goodness
[..]
Onzin. Irrationeel betekend dat je juist niet je logische verstand gebruikt. Irrationeel is juist goed op te lossen. Irrationeel is op te lossen door te doen. Je hebt immers ook veel therapien waar de psycholoog je helpt om juist weer naar de kern terug te komen van je angst (bijv. een trauma) om je angsten weer te confronteren en te realizeren dat het geen reet voorstelt.
Inderdaad, het is juist niet makkelijk op te lossen in vergelijking met er even op een natte zondagmiddag over nadenken en dan zelf tot de conclusie komen dat het niets voorstelt. Je kan jarenlang afgeremd worden door irrationele gedachten en angsten.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:22 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
Irrationeel houdt juist in dat je die angstgevoelens niet kan oplossen door logische redeneringen.
Niet alle angst.quote:Op donderdag 2 mei 2013 12:20 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Is angst niet iets wat je zelf moet overwinnen? En dus therapie en medicatie slechts een duwtje in de richting is? Wat je ook wel eens op TV zag, die mensen die bijv. angst hebben voor spinnen en dan op de show een vogelspin over hun armen laten lopen.
Daar was mijn therapeut het niet mee eens, mijn huisarts overigens ook niet. Ik heb zelf ook wel irrationele angsten gehad. De manier waarop ik daar met mijn therapeut aan heb gewerkt is cognitieve therapie. Waar zit de angst? En dat qua zo veel mogelijk stappen uit werken en zo kwam ik er wel achter dat de stappen die leiden richting de angst, nergens op gebasseerd zijn. Met andere woorden, confronteer de angst en dan merk je, dit is echt onzinnig.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:22 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
Irrationeel houdt juist in dat je die angstgevoelens niet kan oplossen door logische redeneringen.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |