R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie weten
maar ik zit alleen thuis en dat is niet de eerste keer. Mijn vrienden zijn nu in Eindhoven en ik had me voorgenomen de boel wel eens een keertje te trotseren maar gisteren was het paniek na paniek en huilbui en het lukt me gewoon echt niet. Ik weet niet of het agorafobie is of wat dan ook, maar ik heb dit eigenlijk heel mn leven al gehad als ik naar grote feesten wilde, of uitgaan, en als het 's nachts is wordt het nog dubbel zo erg. Ik kan mezelf wel vertellen dat er niks aan de hand is maar zodra ik er ben ben ik totaal niet op m'n gemak, alleen maar met m'n omgeving bezig, in een soort paniek en overlevingsmodus. Die angst is ook steeds erger, maar dat komt ook omdat ik er niet meer voor wil wegrennen en in ieder geval wat wil proberen telkens.
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie weten
maar ik zit alleen thuis en dat is niet de eerste keer. Mijn vrienden zijn nu in Eindhoven en ik had me voorgenomen de boel wel eens een keertje te trotseren maar gisteren was het paniek na paniek en huilbui en het lukt me gewoon echt niet. Ik weet niet of het agorafobie is of wat dan ook, maar ik heb dit eigenlijk heel mn leven al gehad als ik naar grote feesten wilde, of uitgaan, en als het 's nachts is wordt het nog dubbel zo erg. Ik kan mezelf wel vertellen dat er niks aan de hand is maar zodra ik er ben ben ik totaal niet op m'n gemak, alleen maar met m'n omgeving bezig, in een soort paniek en overlevingsmodus. Die angst is ook steeds erger, maar dat komt ook omdat ik er niet meer voor wil wegrennen en in ieder geval wat wil proberen telkens.Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.quote:Op dinsdag 30 april 2013 18:41 schreef Maisnon het volgende:
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie weten
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
Tante minthy!! O+
Achtbaan1 is voor mij te intens
Achtbaan1 is voor mij te intens
Een lange afstandsknuffel dan maarquote:Op dinsdag 30 april 2013 18:55 schreef minthy het volgende:
[..]
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
want dat heb ik dus precies ook. Ik heb me ook vaak afgevraagd of ik het gewoon niet leuk vind, maar dat is niet zo, ik wil wel maar ik heb het gevoel dat ik door mezelf wordt tegengehouden heel erg. En dan is het heel moeilijk om anderen zo 'vanzelf' te zien genieten van alles en dan voel ik me nog ellendiger
Naar een psychiater. Je loopt er al best lang mee en een psychiater weet meer dan een psycholoog en kan medicijnen betreft.quote:
Heyo, ik wil hier ook even posten want misschien kunnen jullie me helpen.
Het is namelijk Koninginnedag zoals jullie weten
Ik ben al best lang depressief (dat heeft ook met wat anders te maken) ik denk zo'n 6 jaar sowieso nu. Vanalles ook verder getest, maar ik heb niks speciaals, gewoon een depressie en nogal somatisch. Door de jaren heen heb ik best wel wat dingen geleerd, de signalen als er weer zo'n dip aan zit te komen, en wat hulpmiddelen om er weer uit te komen. Het laatste jaar hebben de periodes dat ik echt down ben minder lang geduurd dan daarvoor, maar het blijft terug komen.
Nu vandaag en gisteren weer dat ik er zo mee bezig ben dreig ik weer in zo'n put te glijden, het is vandaag echt een dag waarop met golven ineens een hoop verdriet enzo komt. Nu wordt ik dus al voor dat andere behandeld bij een psych maar dat is op dit moment gewoon routine, eens in de zoveel maanden.
Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
Wat koninginnedag betreft, accepteer dat je niet houdt van drukke evenementen en dat je te gevoelig bent voor al die prikkels. Als je er dan thuis lekker dagje van maakt (krantje, beetje tv kijken, ff kort bij iemand langs op de koffie en savonds filmpje kijken ofzo) en daar van geniet dan heb je juist een heerlijke dag.
Voorheen stond ik altijd vooraan op dit soort dagen maar nu ik meer inzicht krijg vind ik het heerlijk om alleen te zijn en als ik zin heb ga ik gewoon ff bij vrienden alleen een kop koffie drinken.
Dat werkt perfect. Op van die drukke dagen doe ik het juist rustig aan en geniet daar ook van. Dan ben ik lekker fris en vind ik het ook leuk om alles te zien op tv. Vroeger kwam ik doormiddengezaagd en dronken thuis. Dan is dit echt tien keer beter.
Jezelf proberen aan te passen aan wat collectief wenselijk is maakt je niet gelukkiger, sterker nog, je blijft tegen dezelfde muur oplopen.
Een avondje uit eten doe ik wel op een normale dag.
Geniet ervan!
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.quote:
[..]
Eng herkenbaar... Zelf wil ik ook ontzettend graag iets doen. Mee feesten, naar een vrijmarkt, van alles. Ik durf het echter niet, met als gevolg dat ik in m'n uppie al de hele dag thuis zit te sippen en teleurgesteld in mezelf zit te zijn.
Een eerstelijns psych zou je door kunnen verwijzen naar een therapeut/therapievorm die bij je past. En sterkte
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam
.
Hoe ben jij er overheen gekomen dan?quote:
[..]
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam
Medicijnen en therapie, maar vooral met medicijnen. Die haalden de scherpe randjes er af, en dan bouw je weer positieve ervaringen op, waardoor je de angst doorbreekt. Maar het zal niet voor iedereen zo werken hoor, zo ging het iig bij mijquote:Op dinsdag 30 april 2013 19:25 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Hoe ben jij er overheen gekomen dan?
.
Knuffel terugquote:
[..]
Een lange afstandsknuffel dan maar
Idem hier, ik hou van gezelligheid, heel tegenstrijdig ook
Ik ben een kei in het invullen van gedachten voor een ander. Waar ik ook ben, heb altijd het idee dat mensen me aanstaren/uitlachen/raar vinden/nog meer van dat soort. Als ik goed in m'n vel hang, sta ik rustig middenop een druk plein mee te hossen, dan lijkt het wel iets minder te zijn.
Stikjaloers, dat kan ik zijn op mensen bij wie het vanzelf lijkt te gaan!
Tante minthy!! O+
Achtbaan1 is voor mij te intens
Achtbaan1 is voor mij te intens
Het gekke is dat ik dat rationeel gezien best weet, maar het wil er niet in. Ik werk zelf in de hulpverlening, ook met mensen met angsten. Bezopen eigenlijk.quote:
[..]
Zonde, eigenlijk. En niet nodig. Ik weet niet of je in behandeling bent, maar het kan echt beter worden.
Zelf heb ik ook een tijd dit soort dingen niet gedurfd, maar stond vandaag zonder angst op de dam
Ik sta sinds kort op de wachtlijst van een eerstelijns psycholoog ivm een burn out, wil me laten doorverwijzen naar een cgt-therapeut.
Knap van je!
Tante minthy!! O+
Achtbaan1 is voor mij te intens
Achtbaan1 is voor mij te intens
Antidepressiva? En hoef je die nu niet meer te nemen?quote:
[..]
Medicijnen en therapie, maar vooral met medicijnen. Die haalden de scherpe randjes er af, en dan bouw je weer positieve ervaringen op, waardoor je de angst doorbreekt. Maar het zal niet voor iedereen zo werken hoor, zo ging het iig bij mij
Ik ben bang om in zo'n pillenmolen terecht te komen en elke dag een handvol van weetikveelwat naar binnen te moeten gooien met alle bijwerkingen enzo om maar normaal te kunnen functioneren
Snap ik wel, het is ook een best een stap om dat traject in te gaan, en dan heb je ook nog kans dat je een aantal maanden aan het zoeken bent naar een middel wat bij jou werkt. Maar het kan je wel een steuntje in de rug geven als je dat nodig hebt.quote:Op dinsdag 30 april 2013 19:35 schreef Maisnon het volgende:
[..]
Antidepressiva? En hoef je die nu niet meer te nemen?
Ik ben bang om in zo'n pillenmolen terecht te komen en elke dag een handvol van weetikveelwat naar binnen te moeten gooien met alle bijwerkingen enzo om maar normaal te kunnen functioneren
Bij mij bleek medicatie btw de oplossing, mijn lichaam blijkt moeite te hebben met het aanmaken van serotonine. Geen probleem als je stabiel bent (zoals nu gelukkig alweer een aantal jaar), maar anders erg lastig.
Het is ook een kwestie van positieve ervaringen opdoen, maar wel lastig. Hopelijk heb je iets aan je therapie straksquote:
[..]
Het gekke is dat ik dat rationeel gezien best weet, maar het wil er niet in. Ik werk zelf in de hulpverlening, ook met mensen met angsten. Bezopen eigenlijk.
Ik sta sinds kort op de wachtlijst van een eerstelijns psycholoog ivm een burn out, wil me laten doorverwijzen naar een cgt-therapeut.
Knap van je!
Ik heb uiteindelijk ook de hele dag thuis gezeten, maar ben gewoon een spelletje gaan doen en tussendoor een beetje fokken (man, al dat oranje doet pijn aan mijn ogen! ).
Ik wou naar de vrijmarkt, maar was later op omdat ik gister bij m'n moeder op bezoek was onverwachts en dat was een beetje laat geworden.
Niks vroeg op dus.
Tuurlijk heb je weleens zulke dagen (en ik overduidelijk ook), maar ik maak er dan gewoon het beste van, er is altijd nog morgen.
).Ik wou naar de vrijmarkt, maar was later op omdat ik gister bij m'n moeder op bezoek was onverwachts en dat was een beetje laat geworden.
Niks vroeg op dus.
Tuurlijk heb je weleens zulke dagen (en ik overduidelijk ook), maar ik maak er dan gewoon het beste van, er is altijd nog morgen.
Hallo allemaal...ben ik weer...sorry voor deze inval hier 
Hier ging het een hele tijd erg goed, alles was vrij rustig en er leek absoluut niks aan de hand te zijn noem maar op. Zelfs mijn sociale leven heeft een boost gehad.
Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..
Ik heb het afgelopen jaar zeer veel mensen leren kennen, maar kan met niemand een 'band' opbouwen..
En een groepje waar ik wat bij hoor, die gaan gezellig met zijn allen op stap of doen iets leuks, en vrij snel vergeten ze dat ik besta.....
Hier ging het een hele tijd erg goed, alles was vrij rustig en er leek absoluut niks aan de hand te zijn noem maar op. Zelfs mijn sociale leven heeft een boost gehad. Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..
Ik heb het afgelopen jaar zeer veel mensen leren kennen, maar kan met niemand een 'band' opbouwen..
En een groepje waar ik wat bij hoor, die gaan gezellig met zijn allen op stap of doen iets leuks, en vrij snel vergeten ze dat ik besta.....
Ben inmiddels al weer op reis. Luxemburg is een kutstad en voor de rest leuke gesprekken gehad met vreemden over 'vluchtgedrag' qua reizen en depressies en de zoektocht in het leven. Heb inmiddels al aardig wat mensen ontmoet met de vraag; "wat is het doel in het leven" .. "als we het vinden, laten we het je weten ".
".
People once tried to make Chuck Norris toilet paper. He said no because Chuck Norris takes crap from NOBODY!!!!
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Je hoeft je hier niet te verontschuldigen, al post je heel deze thread volquote:
Hallo allemaal...ben ik weer...sorry voor deze inval hier
Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..
Ik heb het afgelopen jaar zeer veel mensen leren kennen, maar kan met niemand een 'band' opbouwen..
En een groepje waar ik wat bij hoor, die gaan gezellig met zijn allen op stap of doen iets leuks, en vrij snel vergeten ze dat ik besta.....
Ik herken een groot deel van wat je hier neerzet. Probeer jezelf te behoeden voor de gebruikelijke negatieve spiraal waar je in terecht kan komen. Als het je lukt, neem dan even wat rust, probeer er verder niet over na te denken en bekijk hoe je hier over een week over denkt. Kan soms wel helpen, al lukt het mij ook veel te vaak niet.
Telkens als ik je berichten lees, heb ik zelf zin om zomaar te gaan zonder nadenken.quote:
Ben inmiddels al weer op reis. Luxemburg is een kutstad en voor de rest leuke gesprekken gehad met vreemden over 'vluchtgedrag' qua reizen en depressies en de zoektocht in het leven. Heb inmiddels al aardig wat mensen ontmoet met de vraag; "wat is het doel in het leven" .. "als we het vinden, laten we het je weten
Je weet het, niks houdt je tegen. Ik ben gisteren rond een uur of 8 weggegaan en rond een uur of 5 kwam ik in Luxemburg stad aan. Op een gegeven moment sta je in de middle of nowhere en ik spreek geen frans dus al snel een aanknopings punt. Kwam ik een dame tegen van middelbare leeftijd met longkanker. Zoon woonde in Schotland, dochter ging verhuizen naar Luxemburg en zij woonde zelf ook net in Luxemburg. Mooi verhalen over het leven, de hoop, mijn eigen verhaal.quote:Op woensdag 1 mei 2013 00:36 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Telkens als ik je berichten lees, heb ik zelf zin om zomaar te gaan zonder nadenken.
Gewoon lekker onbevangen. Allemaal ervaringen wat ik meeneem ik mijn eigen rugzakje en wat ik kan gebruiken wanneer ik mij alleen en kut voel. Het gaat niet altijd om verbonden contact, dagelijks contact, emotionally attached contact, maar de interactie die je soms met volledig andere mensen hebt schept wel een band. En in sommige gevallen hou je daar een email of facebook connectie aan over.
Je leert waardes, normen, en gedrag anders in schatten. En dit zijn geen reisjes om het 'feesten' of me zelf uitnodigen bij een groep mensen maar in haken in gesprekken waar ik dat mogelijk acht. Dat gevoel van, ik zit op een bankje in Luxemburg en ik heb geen idee wat ik nu ga doen is soms best confronterend. Juist op dat soort momenten leer je jezelf kennen. Je eigen angsten, wil je je zelf weer afzonderen? Zoek je toch contact op? etc.
Dat is voor mij toch heel wat anders dan, ik ga me inschrijven bij een studenten vereniging, ik ga naar de studenten vereniging, en nu zit ik bij de studenten vereniging, en ben ik sociaal.. Maar toch valt het contact vies tegen ..
.Luxemburg stad is overigens wel echt de minste van alle steden die ik tot dusverre heb gezien, wel veel interessante mensen. Zelfs de meeste rare praatjes die je in je eigen stad/dorp in Nederland niet tegen zou komen. Al is maar dat m'n broodje bij de Subway niet duur genoeg was om te pinnen, een dame mij wou voorschieten, en de kassiere dat zo lief vond dat ze de dame een gratis koekje gaf. En zo raak je daarna direct in de babbel en loop je door de stad heen.
Die eigen confrontatie van jezelf is gewoon een enorme wijze levensles. 'Thuis' in dat vertrouwde patroon val je toch vaak terug in verkeerde rituelen. Als je om een uur of 5 nog niet waar je die avond gaat slapen is dat een heel ander gevoel. Het is alsof ik andere gedeeltes van mn hersens aan het stimuleren ben. Echt tof. En so far heb er een ONS aan over gehouden. Kijken wat de dag van morgen gaat brengen.
People once tried to make Chuck Norris toilet paper. He said no because Chuck Norris takes crap from NOBODY!!!!
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.quote:
een groot deel van wat je hier neerzet. Probeer jezelf te behoeden voor de g
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
Ik merk dat sporten bij mij juist voor exact het tegenovergestelde zorgt.quote:
[..]
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
Dan ga je keihard sporten, voelt dat fantastisch, ben je helemaal uitgeblust thuis. Voel je je toch weer kut na een half uur / uur
People once tried to make Chuck Norris toilet paper. He said no because Chuck Norris takes crap from NOBODY!!!!
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Dat heb ik ook op dit moment. Het is echt even wennen voor mezelf dat ik niet gelijk alles wat ik doe afzeik. Balanceren is het vooral, herkennen welke gedachtes mijn eigen negatieve interpretaties kunnen zijn en welke niet. Het beste gaat het als je jezelf toelaat om het negatieve niet per se als iets slechts te zien, immers niemand is perfect.quote:
[..]
tja, nu na een nachtje slapen is het wat beter. Maar nog blijft dat gepieker..en getwijfel. Maar het licht er ook aan dat ik heel lang een heel slecht eigen beeld heb gehad en dat de laatste tijd wat beter is geworden, maar dan nog met ups en downs.
Wat ik probeer te doen als het niet goed gaat is gewoon lekker gaan sporten..fysiek en mentaal eist dat inspanning en zorgt erna voor complete staat van uitgeput zijn wat me eigenlijk goed doet.
Maar goed...we gaan verder met vallen en opstaan..en inderdaad over 1 week zie ik alles weer anders..
Ik merk hier trouwens dat ik echt enorme stemmingswisselingen heb, nog meer als eerst. Kan ik in de middag me redelijk voelen en 's avonds wil ik dan het liefst verdwijnen en kan ik me niet eens voorstellen dat ik in de middag me niet slecht voelde. Maar ik laat het wel allemaal toe, ik ga de slechte momenten niet tegenhouden nu, die zijn er nu eenmaal.
Baas, je komt er vanzelf door heen!quote:
Ik merk hier trouwens dat ik echt enorme stemmingswisselingen heb, nog meer als eerst. Kan ik in de middag me redelijk voelen en 's avonds wil ik dan het liefst verdwijnen en kan ik me niet eens voorstellen dat ik in de middag me niet slecht voelde. Maar ik laat het wel allemaal toe, ik ga de slechte momenten niet tegenhouden nu, die zijn er nu eenmaal.
Beetje Gray's methode. Ik probeer het zelf ook hoor
People once tried to make Chuck Norris toilet paper. He said no because Chuck Norris takes crap from NOBODY!!!!
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Je moet inderdaad alles balanceren, alleen kan dat wel verdraaid lastig zijn. En inderdaad je moet soms "lief" zijn voor jezelf. Niemand is perfect en iedereen heeft slechte en goede kanten, het is soms alleen makkelijker om voor jezelf of anderen de negatieve kanten te zijn.quote:
[..]
Dat heb ik ook op dit moment. Het is echt even wennen voor mezelf dat ik niet gelijk alles wat ik doe afzeik. Balanceren is het vooral, herkennen welke gedachtes mijn eigen negatieve interpretaties kunnen zijn en welke niet. Het beste gaat het als je jezelf toelaat om het negatieve niet per se als iets slechts te zien, immers niemand is perfect.
Maar goed, bij is het allemaal iets complexer, want bij mij speelt een vorm van licht autisme een rol, wat het sociale allemaal heel moeilijk maakt, en ik dus heel snel buiten de boot val doordat anderen veel meer onderling contact hebben en ik dit niet zo makkelijk kan. Ik kan iemand niet zo maar bellen om te kijken hoe het gaat, want na 2 sec. is het gesprek dan afgelopen.
En dus verwateren contacten zeer snel..
En laat toevallig het enige echte contact dat ik heb in een ander continent zijn..en dat hakt er dus op dagen zoals gisteren extra hard in..Dit is dus heel herkenbaar. mijn stemming kan echt iedere seconde omslaan..en op bepaalde momenten met vermoeidheid is dat echt super snel gebeurd.quote:
Ik merk hier trouwens dat ik echt enorme stemmingswisselingen heb, nog meer als eerst. Kan ik in de middag me redelijk voelen en 's avonds wil ik dan het liefst verdwijnen en kan ik me niet eens voorstellen dat ik in de middag me niet slecht voelde. Maar ik laat het wel allemaal toe, ik ga de slechte momenten niet tegenhouden nu, die zijn er nu eenmaal.
Ik ben het helemaal eens met By1 en adviseer je ook om lekker te genieten van zo'n dag door lekker rustig op jezelf te zijn. Ik herken je gevoel zeker, want ook ik had een dipje gisteren. Maar heb mezelf opgepakt door een rondje te gaan hardlopen. Kwam bij toeval een vrijmarkt met een groot scherm tegen waar ik niet van wist dat dat er was, en heb daar even heerlijk op het gras gezeten en samen met de rest van het aanwezige volk gezien hoe onze willem de eed aflegde. Toen voelde ik me niet meer alleen en vond het ook lekker om weer thuis te zijn en rust om me heen te hebben.quote:Ik weet niet waar ik het beste naar toe kan met mn probleem. Een eerstelijnpsycholoog? Ik ben ook bang voor antidepressiva..
ik snap je helemaal zoals zovelen die gereageerd hebben op dit topic. Ik kan jouw en iedereen adviseren die worstelt met angst, depressie enzovoort adviseren om te gaan reizen. Dat is niet de echte oplossing en misschien wel een vlucht, maar het doet je zelfvertrouwen en eigenwaarde zoveel goed om een tijd op een heel andere manier te leven en met andere vreemde mensen kennis te maken. Ik heb zelf enkele jaren al backpackend Australie en Nieuw Zeeland verkend in een half jaar tijd en ik kan het iedereen aanraden. Natuurlijk heb ik me weleens kut en eenzaam gevoeld, maar het kennismaken met andere mensen, andere culturen en je niet druk maken om de dag van morgen maken de zware momenten meer dan goed.quote:Hallo allemaal...ben ik weer...sorry voor deze inval hier Hier ging het een hele tijd erg goed, alles was vrij rustig en er leek absoluut niks aan de hand te zijn noem maar op. Zelfs mijn sociale leven heeft een boost gehad.
Maar nu lijkt dat "kasteeltje" weer helemaal ingestort. De laatste paar dagen word ik wakker met een ontzettend stom en vreemd humeur, en bijna niks bevalt me.
En alles vormt een enorm groot vraagteken, en voel me gewoon zo kut..ben niet tevreden met mezelf. En snap de sociale relaties niet..terwijl ik een heel sociaal persoon ben... maar die sociale relaties van mij die werken gewoon niet..
Sinds de reis kost het me minder moeite om zomaar op mensen af te stappen. Je moet ervan proberen uit te gaan dat mensen niets afspreken omdat men weinig tijd heeft. Iedereen heeft het tegenwoordig druk met een baan enzovoort.
Allebei succes en sterkte!
