Als het onthouden niet lukt, en opschrijven geen optie is, is het enige wat ik me kan bedenken je psychologe een email te sturen de avond van te voren, met dingen die je besproken wilt hebben.quote:Op zondag 24 februari 2013 21:48 schreef msacras het volgende:
Overigens ga ik morgen weer naar m'n psychologe, gewoon de standaard praatsessie zegmaar.
Maar ik heb wel een hoop te vertellen, en altijd als ik dat wil lukt het niet. Ik vergeet de helft, het komt er niet mooi uit, etc. Van te voren opschrijven is geen optie, dat is nogal confronterend en die confrontatie heb ik liever waar zij bij is dan alleen, want nou ja... Het is gewoon moeilijk.
Iemand tips?
ik herken het, bijvoorbeeld als ik ga en het is zo'n dag waar ik het slecht kan beschrijven en de psych een richting opgaat die je eigenlijk niet wil. Opschrijven kan misschien toch werken: schrijf op wat je voelt op een moment dat het je je echt rot voelt. Schrijf alles op wat je denkt en laat het lezen zodat je psych een momentopname heeft van zo'n moment.quote:Op zondag 24 februari 2013 21:48 schreef msacras het volgende:
Overigens ga ik morgen weer naar m'n psychologe, gewoon de standaard praatsessie zegmaar.
Maar ik heb wel een hoop te vertellen, en altijd als ik dat wil lukt het niet. Ik vergeet de helft, het komt er niet mooi uit, etc. Van te voren opschrijven is geen optie, dat is nogal confronterend en die confrontatie heb ik liever waar zij bij is dan alleen, want nou ja... Het is gewoon moeilijk.
Iemand tips?
ik gebruik alleen oxazepam zonodig. Als ik me te slecht voel om te functioneren. Soms is het 2 maanden niks en soms een paar dagen achter elkaar. En dan 10 - 30 mg. Oxazepam 'recreatief' gebruiken is niks aan, je word er alleen moe van.. het is een angstdemper. Het kan dus denk ok wel verslavend zijn als je elke dag zware angsten hebt.quote:Op zaterdag 23 februari 2013 12:46 schreef davo1979 het volgende:
Oxazepam, temazepam zijn zeer verslavende middelen bij regelmatig gebruik. Ik krijg het niet meer.
Bij mij is ooit ook dysthyme stoor is gediagnostiseerd maar ik vind die 'stoornis' maar dikke onzin. Het is een label voor mensen die niet depressief zijn maar toch iets zouden moeten hebben. Bij riagg bijvoorbeeld moet je iets 'hebben' om behandeld te worden, een soort handvat.quote:Op dinsdag 19 februari 2013 02:20 schreef Andromache het volgende:
Hoi, even hier want ongeschikt voor datingsitetopic en te lang voor HVJJN.
Het is heel gek. Ik zit al een paar dagen lang 's avonds te janken. Ik ben eerder gediasgnosticeerd met een dysthyme stoornis + ontwijkende persoonlijkheidsstoornis. Behandeling ging goed, heb een jaar lang dagbehandeling gehad, en voelde me na afloop krachtiger dan ooit. Ben er nu 1,5 jaar uit, en ik heb vrijwel alle doelen uit mijn behandelplan behaald, ik vind mezelf nu leuk, niet meer een eenling tussen vrienden etc.
Toch voel ik me heel wanhopig op relatiegebied. Ik snak naar iemand die me ff knuffelt en zegt 'ik hou van jou'. met veel geluk vind ik af en toe iemand die zegt 'ik hou van je kutje' en daar houdt het dan wel mee op. nou twijfel ik, is dit een primaire levensbehoefte, af en toe intimiteit en heb ik alle recht op groot verdriet? of heeft mijn verdriet toch een psychische achtergrond en moet ik weer hulp zoeken? ik denk oprecht niet dat er nu een schema actief is, waarschijnlijk wel de modus Kwetsbaar kind (voor degenen die bekend zijn met schematherapie). En hoe deal ik hier nu mee? De situaties vermijden waar bij er stelletjes opduiken heeft geen zin, dan kan ik mijn hele adressenlijst wel schrappen en ik heb juist behoefte aan sociaal contact.
misschien komt het ook wel allemaal, de behoefte aan troost, omdat ik gefaald heb met mijn scriptie en misschien pas over een jaar mijn diploma haal. het leven lijkt nu ff heel uitzichtloos weer en ik weet oprecht niet hoe ik verder moet in het leven op dit punt, maatschappelijk gezien.
Ik heb geen psychiater maar een ambulante psychische begeleider die ik elke week zie. Die weet er van af.quote:Op maandag 25 februari 2013 09:02 schreef Nijna het volgende:
msacres, steekwoorden vind ik nog wel een goede... maar ik weet niet of dat ook te confronterend is. Maar paar steekwoorden op papier en dat eventueel gelijk geven als je het lastig vindt om over te beginnen...?
Davo, ik zou toch naar de psychiater gaan en je moeite met starten bespreken... heb je dat eerder al aangegeven? Dat je het zo lastig vindt?
Ja dat wel die probeert mij op andere gedachten te brengen. Maar ik ben vrij koppig en in combinatie met angsten werkt dat niet echt daarnaast de situatie een aantal jaar geleden met AD maakt het niet makkelijk.quote:Op maandag 25 februari 2013 10:13 schreef Nijna het volgende:
Ok, maar doet die er verder wat mee dan?
Meh. Jij bent toch ook superjong of niet?quote:Op maandag 25 februari 2013 17:13 schreef msacras het volgende:
Meh, was ik vandaag bij m'n psychologe, kon het weer niet omdat de afspraak van voor mij dik uitliep en de afspraak na mij echt belangrijk was dus ik kon niet uitlopenDuurde uiteindelijk 10 minuten, in plaats van de gebruileijke 30-40
![]()
Gelukkig wel a.s donderdag eerst afspraak met een psychotherapeute die een stuk dieper gaat graven zegmaar voor de oorzaak van het probleem. Misschien dat er daar ook een hoop makkelijk uit komt, wie weet.
16, 17 over respectievelijk 11 dagenquote:Op maandag 25 februari 2013 17:15 schreef debeterebob het volgende:
[..]
Meh. Jij bent toch ook superjong of niet?
Super jong. Zag je volgens mij wel eens in US posten.quote:Op maandag 25 februari 2013 17:16 schreef msacras het volgende:
[..]
16, 17 over respectievelijk 11 dagen
Oordeel zelf of dat superjong is of niet
Nou, dat valt toch ook wel mee..quote:Op maandag 25 februari 2013 17:17 schreef debeterebob het volgende:
[..]
Super jong. Zag je volgens mij wel eens in US posten.
Ik blijf me elke keer weer verbazen over op hoe jonge leeftijd al die echt depressieve shit alweer begint en al die suicidale gevoelens en zo.
Ik vind het behoorlijk lullig voor je. Of dat jij er wat aan kan doen. Trouwens die psychologe hoort toch een beetje op de tijd te letten?quote:Op maandag 25 februari 2013 17:13 schreef msacras het volgende:
Meh, was ik vandaag bij m'n psychologe, kon het weer niet omdat de afspraak van voor mij dik uitliep en de afspraak na mij echt belangrijk was dus ik kon niet uitlopenDuurde uiteindelijk 10 minuten, in plaats van de gebruileijke 30-40
![]()
Gelukkig wel a.s donderdag eerst afspraak met een psychotherapeute die een stuk dieper gaat graven zegmaar voor de oorzaak van het probleem. Misschien dat er daar ook een hoop makkelijk uit komt, wie weet.
Wat vind je daar zo verbazingwekkend aan? Volgens mij komt het best wel veel voor onder tieners (denk maar aan het gepest worden op school en het thuis 'minder goed' hebben).quote:Op maandag 25 februari 2013 17:17 schreef debeterebob het volgende:
[..]
Super jong. Zag je volgens mij wel eens in US posten.
Ik blijf me elke keer weer verbazen over op hoe jonge leeftijd al die echt depressieve shit alweer begint en al die suicidale gevoelens en zo.
Wat slordig... dik uitlopen en dan zeggen dat jij niet kan uitlopen omdat de afspraak na jou echt belangrijk is... Had ze zelf beter op de tijd moeten letten...quote:Op maandag 25 februari 2013 17:13 schreef msacras het volgende:
Meh, was ik vandaag bij m'n psychologe, kon het weer niet omdat de afspraak van voor mij dik uitliep en de afspraak na mij echt belangrijk was dus ik kon niet uitlopenDuurde uiteindelijk 10 minuten, in plaats van de gebruileijke 30-40
![]()
Gelukkig wel a.s donderdag eerst afspraak met een psychotherapeute die een stuk dieper gaat graven zegmaar voor de oorzaak van het probleem. Misschien dat er daar ook een hoop makkelijk uit komt, wie weet.
Kom ik aan met mijn 15 jaar haha....quote:Op maandag 25 februari 2013 17:16 schreef msacras het volgende:
[..]
16, 17 over respectievelijk 11 dagen
Oordeel zelf of dat superjong is of niet
Ach, ik ben nooit gepest en mijn thuis situatie is ook wel redelijk. Maar manisch is volgensmij aangeboren, ik kan heel pessimistisch zijn, en kan vooral geen nee zeggen, waardoor ik veel te veel hooi op mijn vork neem. Dat maakt alles er niet echt beter op. Ik heb gewoon de afgelopen paar jaren in periodes heel veel slechte gebeurtenissen e.d over me heen gekregen, en dan veel allemaal tegelijk. Kwam niet zo goed uit allemaal, dit is dan ook al de 5e psycholoog ofzo waar ik vast bij loop.quote:Op maandag 25 februari 2013 18:44 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Wat vind je daar zo verbazingwekkend aan? Volgens mij komt het best wel veel voor onder tieners (denk maar aan het gepest worden op school en het thuis 'minder goed' hebben).
Ben ik iig niet de enige broekie hier (haha). Volgensmij heb ik je ook wel eens in JNG gezien. En wat heb je eigenlijk precies dat je ook in dit topic zit? (niet het hele topic of je pohi grondig gelezen, en zit op mobiel dus kan dat nu ook niet even makkelijk bekijkenquote:Op maandag 25 februari 2013 20:03 schreef Catnip het volgende:
[..]
Kom ik aan met mijn 15 jaar haha....
Zo jammer dat die seroxat niet kan met kinderwens... omdat het zo goed werkte voor jou.quote:Op maandag 25 februari 2013 22:05 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Het wordt "pas" het 3e middel, ik ben met paroxetine begonnen, werkte fantastisch voor mij maar wordt afgeraden als je een kinderwens wilt gaan vervullen, daarom overgezet op sertraline want dat mag je en zwanger worden en bv geven, en nu dan over naar fluoxetine, mag met zwangerschap maar geen bv! en dat laatste vind ik jammer maar een kindje heeft veel meer aan een stabiele moeder dan aan de bv... zo denk ik dan maar...
ik wil gewoon niet ellendig lang van pillen wisselen, ik raak mezelf een beetje kwijt en gezelliger word ik er ook niet van
Dank je welquote:Op dinsdag 26 februari 2013 11:03 schreef Nijna het volgende:
[..]
Zo jammer dat die seroxat niet kan met kinderwens... omdat het zo goed werkte voor jou.
Nu is het natuurlijk eerst maar weer afwachten enzo, kijken of het wat voor je doet. Is er niet een ander middel dat wel kan met zwangerschap en BV? Weet ik zo niet, maar misschien nog eens met die pop-poli overleggen anders? Ik gun het je zo
Heb een of andere stoornis..weet niet precies hoe het heet. net zoiets als een bipolaire stoornis geloof ik.quote:Op maandag 25 februari 2013 22:32 schreef msacras het volgende:
[..]
Ben ik iig niet de enige broekie hier (haha). Volgensmij heb ik je ook wel eens in JNG gezien. En wat heb je eigenlijk precies dat je ook in dit topic zit? (niet het hele topic of je pohi grondig gelezen, en zit op mobiel dus kan dat nu ook niet even makkelijk bekijken).
Ik weet niet waardoor het precies komt... zo is het eigenlijk altijd al geweest, aan de ene kant ben ik heel open en sociaal, maar écht belangrijke dingen hou ik voor mezelf. Ik denk dat het een stukje perfectionisme is, "ik kan het zelf wel op lossen, daar ga ik geen andere mensen mee lastig vallen", zoiets.quote:Op maandag 25 februari 2013 23:27 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Klote msacras, je bent nog zo jong. Wat denk je dat de reden is dat je er niet over kan/wil/durft te praten? Kom je wel verder met deze psycholoog?
Dat herken ik heel goed, dat is ook de reden dat ik met n heftige burnout thuis kwam te zitten, ik deed het zelf wel.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:20 schreef msacras het volgende:
[..]
Ik weet niet waardoor het precies komt... zo is het eigenlijk altijd al geweest, aan de ene kant ben ik heel open en sociaal, maar écht belangrijke dingen hou ik voor mezelf. Ik denk dat het een stukje perfectionisme is, "ik kan het zelf wel op lossen, daar ga ik geen andere mensen mee lastig vallen", zoiets.
Die instelling komt (vooral in deze topic reeks) veel voorbij. Het klinkt als een rationele houding maar is het niet meer een aangeleerde houding omdat er vroeger niet goed/gepast op je problemen werd gereageerd, dat je het dus niet kwijt kon en wat pijnlijk is en dan dit maar geloven om het maar niet eens meer te hoeven proberen? Dat je je niet meer uit zodat je niet meer hoeft mee te maken dat je ergens mee zit en dat daar bovenop komt dat er op gereageerd wordt alsof dat waar je mee zit er niet zou mogen zijn.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:20 schreef msacras het volgende:
Ik weet niet waardoor het precies komt... zo is het eigenlijk altijd al geweest, aan de ene kant ben ik heel open en sociaal, maar écht belangrijke dingen hou ik voor mezelf. Ik denk dat het een stukje perfectionisme is, "ik kan het zelf wel op lossen, daar ga ik geen andere mensen mee lastig vallen", zoiets.
Hmm, ik heb altijd wel iemand (gehad ook) om mijn verhaal bij kwijt te kunnen, dus dat is het probleem niet. Het is meer dat ik gewoon graag dingen zelf kan. En soms is het ook wel zo dat ik het idee heb dat als ik maar gewoon het probleem negeer dat het dan vanzelf wel weggaat. Wat dus niet waar is.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:36 schreef Canillas het volgende:
[..]
Die instelling komt (vooral in deze topic reeks) veel voorbij. Het klinkt als een rationele houding maar is het niet meer een aangeleerde houding omdat er vroeger niet goed/gepast op je problemen werd gereageerd, dat je het dus niet kwijt kon en wat pijnlijk is en dan dit maar geloven om het maar niet eens meer te hoeven proberen? Dat je je niet meer uit zodat je niet meer hoeft mee te maken dat je ergens mee zit en dat daar bovenop komt dat er op gereageerd wordt alsof dat waar je mee zit er niet zou mogen zijn.
Weg gaan ze inderdaad niet, het vraagt aandacht totdat het opgelost is. Wel fijn dat je in ieder geval iemand daarvoor (gehad) hebtquote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:38 schreef msacras het volgende:
Hmm, ik heb altijd wel iemand (gehad ook) om mijn verhaal bij kwijt te kunnen, dus dat is het probleem niet. Het is meer dat ik gewoon graag dingen zelf kan. En soms is het ook wel zo dat ik het idee heb dat als ik maar gewoon het probleem negeer dat het dan vanzelf wel weggaat. Wat dus niet waar is.
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:45 schreef Canillas het volgende:
[..]
Weg gaan ze inderdaad niet, het vraagt aandacht totdat het opgelost is. Wel fijn dat je in ieder geval iemand daarvoor (gehad) hebt
Dan ben je niet de enige, dat heb ik zelf ook. En daardoor heb ik flink wat problemen gehad, en nu zeg ik nog niks tegen mijn ouders..want dat kan ik gewoon niet. Ik weet niet waarom..het is gewoon erg lastig. Misschien ligt het aan mijn leeftijd..idk.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:48 schreef msacras het volgende:
[..]
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |