Hmm, ik heb altijd wel iemand (gehad ook) om mijn verhaal bij kwijt te kunnen, dus dat is het probleem niet. Het is meer dat ik gewoon graag dingen zelf kan. En soms is het ook wel zo dat ik het idee heb dat als ik maar gewoon het probleem negeer dat het dan vanzelf wel weggaat. Wat dus niet waar is.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:36 schreef Canillas het volgende:
[..]
Die instelling komt (vooral in deze topic reeks) veel voorbij. Het klinkt als een rationele houding maar is het niet meer een aangeleerde houding omdat er vroeger niet goed/gepast op je problemen werd gereageerd, dat je het dus niet kwijt kon en wat pijnlijk is en dan dit maar geloven om het maar niet eens meer te hoeven proberen? Dat je je niet meer uit zodat je niet meer hoeft mee te maken dat je ergens mee zit en dat daar bovenop komt dat er op gereageerd wordt alsof dat waar je mee zit er niet zou mogen zijn.
Weg gaan ze inderdaad niet, het vraagt aandacht totdat het opgelost is. Wel fijn dat je in ieder geval iemand daarvoor (gehad) hebtquote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:38 schreef msacras het volgende:
Hmm, ik heb altijd wel iemand (gehad ook) om mijn verhaal bij kwijt te kunnen, dus dat is het probleem niet. Het is meer dat ik gewoon graag dingen zelf kan. En soms is het ook wel zo dat ik het idee heb dat als ik maar gewoon het probleem negeer dat het dan vanzelf wel weggaat. Wat dus niet waar is.
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:45 schreef Canillas het volgende:
[..]
Weg gaan ze inderdaad niet, het vraagt aandacht totdat het opgelost is. Wel fijn dat je in ieder geval iemand daarvoor (gehad) hebt
Dan ben je niet de enige, dat heb ik zelf ook. En daardoor heb ik flink wat problemen gehad, en nu zeg ik nog niks tegen mijn ouders..want dat kan ik gewoon niet. Ik weet niet waarom..het is gewoon erg lastig. Misschien ligt het aan mijn leeftijd..idk.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:48 schreef msacras het volgende:
[..]
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.
Misschien kan je je (voorzichtig) afvragen wat je ontloopt (welk gevoel) door het niet het te vertellen? Iets uitspreken maakt sommige dingen echt, ook in de zin van ''eenmaal uitgesproken kan kan ik erop aangesproken worden''. Soms zit er voor bepaalde gevoelens een drempel omdat ze diep vast zitten, dan heeft het ook logischerwijs tijd nodig om dat weer los te krijgenquote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:48 schreef msacras het volgende:
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.
Over mij werden ook rare dingen gedacht toen ik naar een instelling moest..maar ik heb met dat gelukkig nooit aangetrokken ook al is dat lastig. Dus niks van aantrekken hoor!!!quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:51 schreef summer2bird het volgende:
Hai.
Mijn stemmingen schieten hier echt overal heen
Zo was ik gisteren nog heel boos en verdrietig, ging het vanmiddag wel weer goed.
Vorige week een dieptepunt gehaald, slechte dingen gebeurd, en in het weekeind was ik weer heel hyper.
Ik denk telkens dat er allerlei complotten zijn, en ik laat mij nogal overal meesleuren
Zo wou ik een zwaard kopen omdat ik mij wou wapenen tegen zomies
Ik voel mij zo stom en raar. Mensen denken vanalles over mij, mijn hoofd is vol.
Heb in de afgelopen 2 dagen al 5 gesprekken gehad. Telkens werkt het 1 a 2 uur en dan is het weer terug.
Bah
fluoxetine.. Heb ik volgens mij nu ook.quote:Op maandag 25 februari 2013 22:05 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Het wordt "pas" het 3e middel, ik ben met paroxetine begonnen, werkte fantastisch voor mij maar wordt afgeraden als je een kinderwens wilt gaan vervullen, daarom overgezet op sertraline want dat mag je en zwanger worden en bv geven, en nu dan over naar fluoxetine, mag met zwangerschap maar geen bv! en dat laatste vind ik jammer maar een kindje heeft veel meer aan een stabiele moeder dan aan de bv... zo denk ik dan maar...
ik wil gewoon niet ellendig lang van pillen wisselen, ik raak mezelf een beetje kwijt en gezelliger word ik er ook niet van
Ik kom wel even kippensoep brengenquote:Op dinsdag 26 februari 2013 20:11 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Nottt good.
Maarja ff maandje uitzitten...
Jij ook gelijk buiten de deurquote:Op dinsdag 26 februari 2013 20:20 schreef davo1979 het volgende:
[..]
Ik kom wel even kippensoep brengen
Goedzo! Inderdaad, tijd voor duidelijkheid! Ik wens je succes alvastquote:Op dinsdag 26 februari 2013 11:15 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
[..]
Dank je wel
Ik loop op de pop-poli, en gelukkig weet de psych ook heel goed welke medicatie wel en niet kan, met paroxetine is er een verhoogde kans (1.5% normaal 0.5-1% ) op een hartafwijking, het stomme is dat als ik zelf google op pop poli en dan de medicatie lijst bekijk staat paroxetine dus wel onder de "veilige" medicatie en is ook bv een optie...
Ik heb alle vragen opgeschreven voor donderdag! Tijd voor duidelijkheid
Is dat werkelijk wat je wil of wil je dat gevoel kunnen voelen zonder er iets mee te moeten doen?quote:Op woensdag 27 februari 2013 20:35 schreef kingtoppie het volgende:
Ik voel een of andere rare vorm van agressie, wil graag dingen kapot maken maar tegelijkertijd doet dat A zeer en B dan gaat er iets stuk dus heb er ook totaal geen zin in.
Het is ook niet de/mijn bedoeling dat hij het ontkent; het is er en het mag volledig gevoeld worden zolang het er is precies zoals het er is. Gedachten die daarbij opkomen als ''ik heb zin om iets kapot te maken'' zijn verhaaltjes wat je geconditioneerde denken ervan maakt, goed bedoeld, om van het gevoel af te komen maar op die manier stop je het weg, giet het in een andere vorm; dat is pas echt ontkennen. Op die manier blijven zulke gevoelens hangen (terwijl jij eigenlijk op dat moment echt jezelf aan het wezen had kunnen zijn ipv iemand die van z'n gevoel af wil) en voor je het weet herhaal je dat verhaal om een gevoel heen zo vaak dat je jezelf ziet als iemand die 'gewoon zo is'. Dan ben je nog verder van huis.quote:Op woensdag 27 februari 2013 21:01 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Neemt niet weg dat hij t voelt Cannilas, en je gevoel ontkennen is ontkennen dat je bestaat.....
Ik ga ervan uit dat hij dit gevecht wil winnen, maar soms kan het zo opluchten om t er ff uit te gooien!
Ik ga meestal afreageren op mn vent of op mensen online
Als ik advies mag geven, ga de confrontatie nu aan voordat het te laat is en de angst meer uitbreid.quote:Op woensdag 27 februari 2013 21:16 schreef SpCore88 het volgende:
Een andere vraag of meer advies vraag is, ik ben eigenlijk sinds mijn laatste feest (7 juli 2012) niet meer naar een grootschalig hardstyle/hardcore evenement meer geweest. Nou wil ik er toch heel graag weer heen en lekker een feest mee maken, uiteraard wel nuchter. Nu ben ik alleen super angstig om er heen te gaan om niet weer een angstaanval te krijgen en dat ik het daar dus niet trek. Ik wil ook niet andere mensen meenemen en dan hun avond verpesten door weg te gaan enzo....
Moet ik dus nog een tijdje maar wachten of toch echt de confrontatie met mezelf aangaan en gewoon naar een feest gaan en kijken hoe het gaat? (alleen)
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |