Ja dat wel die probeert mij op andere gedachten te brengen. Maar ik ben vrij koppig en in combinatie met angsten werkt dat niet echt daarnaast de situatie een aantal jaar geleden met AD maakt het niet makkelijk.quote:Op maandag 25 februari 2013 10:13 schreef Nijna het volgende:
Ok, maar doet die er verder wat mee dan?
Meh. Jij bent toch ook superjong of niet?quote:Op maandag 25 februari 2013 17:13 schreef msacras het volgende:
Meh, was ik vandaag bij m'n psychologe, kon het weer niet omdat de afspraak van voor mij dik uitliep en de afspraak na mij echt belangrijk was dus ik kon niet uitlopenDuurde uiteindelijk 10 minuten, in plaats van de gebruileijke 30-40
![]()
Gelukkig wel a.s donderdag eerst afspraak met een psychotherapeute die een stuk dieper gaat graven zegmaar voor de oorzaak van het probleem. Misschien dat er daar ook een hoop makkelijk uit komt, wie weet.
16, 17 over respectievelijk 11 dagenquote:Op maandag 25 februari 2013 17:15 schreef debeterebob het volgende:
[..]
Meh. Jij bent toch ook superjong of niet?
Super jong. Zag je volgens mij wel eens in US posten.quote:Op maandag 25 februari 2013 17:16 schreef msacras het volgende:
[..]
16, 17 over respectievelijk 11 dagen
Oordeel zelf of dat superjong is of niet
Nou, dat valt toch ook wel mee..quote:Op maandag 25 februari 2013 17:17 schreef debeterebob het volgende:
[..]
Super jong. Zag je volgens mij wel eens in US posten.
Ik blijf me elke keer weer verbazen over op hoe jonge leeftijd al die echt depressieve shit alweer begint en al die suicidale gevoelens en zo.
Ik vind het behoorlijk lullig voor je. Of dat jij er wat aan kan doen. Trouwens die psychologe hoort toch een beetje op de tijd te letten?quote:Op maandag 25 februari 2013 17:13 schreef msacras het volgende:
Meh, was ik vandaag bij m'n psychologe, kon het weer niet omdat de afspraak van voor mij dik uitliep en de afspraak na mij echt belangrijk was dus ik kon niet uitlopenDuurde uiteindelijk 10 minuten, in plaats van de gebruileijke 30-40
![]()
Gelukkig wel a.s donderdag eerst afspraak met een psychotherapeute die een stuk dieper gaat graven zegmaar voor de oorzaak van het probleem. Misschien dat er daar ook een hoop makkelijk uit komt, wie weet.
Wat vind je daar zo verbazingwekkend aan? Volgens mij komt het best wel veel voor onder tieners (denk maar aan het gepest worden op school en het thuis 'minder goed' hebben).quote:Op maandag 25 februari 2013 17:17 schreef debeterebob het volgende:
[..]
Super jong. Zag je volgens mij wel eens in US posten.
Ik blijf me elke keer weer verbazen over op hoe jonge leeftijd al die echt depressieve shit alweer begint en al die suicidale gevoelens en zo.
Wat slordig... dik uitlopen en dan zeggen dat jij niet kan uitlopen omdat de afspraak na jou echt belangrijk is... Had ze zelf beter op de tijd moeten letten...quote:Op maandag 25 februari 2013 17:13 schreef msacras het volgende:
Meh, was ik vandaag bij m'n psychologe, kon het weer niet omdat de afspraak van voor mij dik uitliep en de afspraak na mij echt belangrijk was dus ik kon niet uitlopenDuurde uiteindelijk 10 minuten, in plaats van de gebruileijke 30-40
![]()
Gelukkig wel a.s donderdag eerst afspraak met een psychotherapeute die een stuk dieper gaat graven zegmaar voor de oorzaak van het probleem. Misschien dat er daar ook een hoop makkelijk uit komt, wie weet.
Kom ik aan met mijn 15 jaar haha....quote:Op maandag 25 februari 2013 17:16 schreef msacras het volgende:
[..]
16, 17 over respectievelijk 11 dagen
Oordeel zelf of dat superjong is of niet
Ach, ik ben nooit gepest en mijn thuis situatie is ook wel redelijk. Maar manisch is volgensmij aangeboren, ik kan heel pessimistisch zijn, en kan vooral geen nee zeggen, waardoor ik veel te veel hooi op mijn vork neem. Dat maakt alles er niet echt beter op. Ik heb gewoon de afgelopen paar jaren in periodes heel veel slechte gebeurtenissen e.d over me heen gekregen, en dan veel allemaal tegelijk. Kwam niet zo goed uit allemaal, dit is dan ook al de 5e psycholoog ofzo waar ik vast bij loop.quote:Op maandag 25 februari 2013 18:44 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Wat vind je daar zo verbazingwekkend aan? Volgens mij komt het best wel veel voor onder tieners (denk maar aan het gepest worden op school en het thuis 'minder goed' hebben).
Ben ik iig niet de enige broekie hier (haha). Volgensmij heb ik je ook wel eens in JNG gezien. En wat heb je eigenlijk precies dat je ook in dit topic zit? (niet het hele topic of je pohi grondig gelezen, en zit op mobiel dus kan dat nu ook niet even makkelijk bekijkenquote:Op maandag 25 februari 2013 20:03 schreef Catnip het volgende:
[..]
Kom ik aan met mijn 15 jaar haha....
Zo jammer dat die seroxat niet kan met kinderwens... omdat het zo goed werkte voor jou.quote:Op maandag 25 februari 2013 22:05 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Het wordt "pas" het 3e middel, ik ben met paroxetine begonnen, werkte fantastisch voor mij maar wordt afgeraden als je een kinderwens wilt gaan vervullen, daarom overgezet op sertraline want dat mag je en zwanger worden en bv geven, en nu dan over naar fluoxetine, mag met zwangerschap maar geen bv! en dat laatste vind ik jammer maar een kindje heeft veel meer aan een stabiele moeder dan aan de bv... zo denk ik dan maar...
ik wil gewoon niet ellendig lang van pillen wisselen, ik raak mezelf een beetje kwijt en gezelliger word ik er ook niet van
Dank je welquote:Op dinsdag 26 februari 2013 11:03 schreef Nijna het volgende:
[..]
Zo jammer dat die seroxat niet kan met kinderwens... omdat het zo goed werkte voor jou.
Nu is het natuurlijk eerst maar weer afwachten enzo, kijken of het wat voor je doet. Is er niet een ander middel dat wel kan met zwangerschap en BV? Weet ik zo niet, maar misschien nog eens met die pop-poli overleggen anders? Ik gun het je zo
Heb een of andere stoornis..weet niet precies hoe het heet. net zoiets als een bipolaire stoornis geloof ik.quote:Op maandag 25 februari 2013 22:32 schreef msacras het volgende:
[..]
Ben ik iig niet de enige broekie hier (haha). Volgensmij heb ik je ook wel eens in JNG gezien. En wat heb je eigenlijk precies dat je ook in dit topic zit? (niet het hele topic of je pohi grondig gelezen, en zit op mobiel dus kan dat nu ook niet even makkelijk bekijken).
Ik weet niet waardoor het precies komt... zo is het eigenlijk altijd al geweest, aan de ene kant ben ik heel open en sociaal, maar écht belangrijke dingen hou ik voor mezelf. Ik denk dat het een stukje perfectionisme is, "ik kan het zelf wel op lossen, daar ga ik geen andere mensen mee lastig vallen", zoiets.quote:Op maandag 25 februari 2013 23:27 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Klote msacras, je bent nog zo jong. Wat denk je dat de reden is dat je er niet over kan/wil/durft te praten? Kom je wel verder met deze psycholoog?
Dat herken ik heel goed, dat is ook de reden dat ik met n heftige burnout thuis kwam te zitten, ik deed het zelf wel.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:20 schreef msacras het volgende:
[..]
Ik weet niet waardoor het precies komt... zo is het eigenlijk altijd al geweest, aan de ene kant ben ik heel open en sociaal, maar écht belangrijke dingen hou ik voor mezelf. Ik denk dat het een stukje perfectionisme is, "ik kan het zelf wel op lossen, daar ga ik geen andere mensen mee lastig vallen", zoiets.
Die instelling komt (vooral in deze topic reeks) veel voorbij. Het klinkt als een rationele houding maar is het niet meer een aangeleerde houding omdat er vroeger niet goed/gepast op je problemen werd gereageerd, dat je het dus niet kwijt kon en wat pijnlijk is en dan dit maar geloven om het maar niet eens meer te hoeven proberen? Dat je je niet meer uit zodat je niet meer hoeft mee te maken dat je ergens mee zit en dat daar bovenop komt dat er op gereageerd wordt alsof dat waar je mee zit er niet zou mogen zijn.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:20 schreef msacras het volgende:
Ik weet niet waardoor het precies komt... zo is het eigenlijk altijd al geweest, aan de ene kant ben ik heel open en sociaal, maar écht belangrijke dingen hou ik voor mezelf. Ik denk dat het een stukje perfectionisme is, "ik kan het zelf wel op lossen, daar ga ik geen andere mensen mee lastig vallen", zoiets.
Hmm, ik heb altijd wel iemand (gehad ook) om mijn verhaal bij kwijt te kunnen, dus dat is het probleem niet. Het is meer dat ik gewoon graag dingen zelf kan. En soms is het ook wel zo dat ik het idee heb dat als ik maar gewoon het probleem negeer dat het dan vanzelf wel weggaat. Wat dus niet waar is.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:36 schreef Canillas het volgende:
[..]
Die instelling komt (vooral in deze topic reeks) veel voorbij. Het klinkt als een rationele houding maar is het niet meer een aangeleerde houding omdat er vroeger niet goed/gepast op je problemen werd gereageerd, dat je het dus niet kwijt kon en wat pijnlijk is en dan dit maar geloven om het maar niet eens meer te hoeven proberen? Dat je je niet meer uit zodat je niet meer hoeft mee te maken dat je ergens mee zit en dat daar bovenop komt dat er op gereageerd wordt alsof dat waar je mee zit er niet zou mogen zijn.
Weg gaan ze inderdaad niet, het vraagt aandacht totdat het opgelost is. Wel fijn dat je in ieder geval iemand daarvoor (gehad) hebtquote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:38 schreef msacras het volgende:
Hmm, ik heb altijd wel iemand (gehad ook) om mijn verhaal bij kwijt te kunnen, dus dat is het probleem niet. Het is meer dat ik gewoon graag dingen zelf kan. En soms is het ook wel zo dat ik het idee heb dat als ik maar gewoon het probleem negeer dat het dan vanzelf wel weggaat. Wat dus niet waar is.
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:45 schreef Canillas het volgende:
[..]
Weg gaan ze inderdaad niet, het vraagt aandacht totdat het opgelost is. Wel fijn dat je in ieder geval iemand daarvoor (gehad) hebt
Dan ben je niet de enige, dat heb ik zelf ook. En daardoor heb ik flink wat problemen gehad, en nu zeg ik nog niks tegen mijn ouders..want dat kan ik gewoon niet. Ik weet niet waarom..het is gewoon erg lastig. Misschien ligt het aan mijn leeftijd..idk.quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:48 schreef msacras het volgende:
[..]
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.
Misschien kan je je (voorzichtig) afvragen wat je ontloopt (welk gevoel) door het niet het te vertellen? Iets uitspreken maakt sommige dingen echt, ook in de zin van ''eenmaal uitgesproken kan kan ik erop aangesproken worden''. Soms zit er voor bepaalde gevoelens een drempel omdat ze diep vast zitten, dan heeft het ook logischerwijs tijd nodig om dat weer los te krijgenquote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:48 schreef msacras het volgende:
Nouja, het probleem is, ik heb gewoon een hele hoop lieve vriendinnen en ook normale ouders enzo. Ik kán er dus alles kwijt, maar dat dóe ik niet. Daar ligt het probleem.
Over mij werden ook rare dingen gedacht toen ik naar een instelling moest..maar ik heb met dat gelukkig nooit aangetrokken ook al is dat lastig. Dus niks van aantrekken hoor!!!quote:Op dinsdag 26 februari 2013 15:51 schreef summer2bird het volgende:
Hai.
Mijn stemmingen schieten hier echt overal heen
Zo was ik gisteren nog heel boos en verdrietig, ging het vanmiddag wel weer goed.
Vorige week een dieptepunt gehaald, slechte dingen gebeurd, en in het weekeind was ik weer heel hyper.
Ik denk telkens dat er allerlei complotten zijn, en ik laat mij nogal overal meesleuren
Zo wou ik een zwaard kopen omdat ik mij wou wapenen tegen zomies
Ik voel mij zo stom en raar. Mensen denken vanalles over mij, mijn hoofd is vol.
Heb in de afgelopen 2 dagen al 5 gesprekken gehad. Telkens werkt het 1 a 2 uur en dan is het weer terug.
Bah
fluoxetine.. Heb ik volgens mij nu ook.quote:Op maandag 25 februari 2013 22:05 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Het wordt "pas" het 3e middel, ik ben met paroxetine begonnen, werkte fantastisch voor mij maar wordt afgeraden als je een kinderwens wilt gaan vervullen, daarom overgezet op sertraline want dat mag je en zwanger worden en bv geven, en nu dan over naar fluoxetine, mag met zwangerschap maar geen bv! en dat laatste vind ik jammer maar een kindje heeft veel meer aan een stabiele moeder dan aan de bv... zo denk ik dan maar...
ik wil gewoon niet ellendig lang van pillen wisselen, ik raak mezelf een beetje kwijt en gezelliger word ik er ook niet van
Ik kom wel even kippensoep brengenquote:Op dinsdag 26 februari 2013 20:11 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Nottt good.
Maarja ff maandje uitzitten...
Jij ook gelijk buiten de deurquote:Op dinsdag 26 februari 2013 20:20 schreef davo1979 het volgende:
[..]
Ik kom wel even kippensoep brengen
Goedzo! Inderdaad, tijd voor duidelijkheid! Ik wens je succes alvastquote:Op dinsdag 26 februari 2013 11:15 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
[..]
Dank je wel
Ik loop op de pop-poli, en gelukkig weet de psych ook heel goed welke medicatie wel en niet kan, met paroxetine is er een verhoogde kans (1.5% normaal 0.5-1% ) op een hartafwijking, het stomme is dat als ik zelf google op pop poli en dan de medicatie lijst bekijk staat paroxetine dus wel onder de "veilige" medicatie en is ook bv een optie...
Ik heb alle vragen opgeschreven voor donderdag! Tijd voor duidelijkheid
Is dat werkelijk wat je wil of wil je dat gevoel kunnen voelen zonder er iets mee te moeten doen?quote:Op woensdag 27 februari 2013 20:35 schreef kingtoppie het volgende:
Ik voel een of andere rare vorm van agressie, wil graag dingen kapot maken maar tegelijkertijd doet dat A zeer en B dan gaat er iets stuk dus heb er ook totaal geen zin in.
Het is ook niet de/mijn bedoeling dat hij het ontkent; het is er en het mag volledig gevoeld worden zolang het er is precies zoals het er is. Gedachten die daarbij opkomen als ''ik heb zin om iets kapot te maken'' zijn verhaaltjes wat je geconditioneerde denken ervan maakt, goed bedoeld, om van het gevoel af te komen maar op die manier stop je het weg, giet het in een andere vorm; dat is pas echt ontkennen. Op die manier blijven zulke gevoelens hangen (terwijl jij eigenlijk op dat moment echt jezelf aan het wezen had kunnen zijn ipv iemand die van z'n gevoel af wil) en voor je het weet herhaal je dat verhaal om een gevoel heen zo vaak dat je jezelf ziet als iemand die 'gewoon zo is'. Dan ben je nog verder van huis.quote:Op woensdag 27 februari 2013 21:01 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Neemt niet weg dat hij t voelt Cannilas, en je gevoel ontkennen is ontkennen dat je bestaat.....
Ik ga ervan uit dat hij dit gevecht wil winnen, maar soms kan het zo opluchten om t er ff uit te gooien!
Ik ga meestal afreageren op mn vent of op mensen online
Als ik advies mag geven, ga de confrontatie nu aan voordat het te laat is en de angst meer uitbreid.quote:Op woensdag 27 februari 2013 21:16 schreef SpCore88 het volgende:
Een andere vraag of meer advies vraag is, ik ben eigenlijk sinds mijn laatste feest (7 juli 2012) niet meer naar een grootschalig hardstyle/hardcore evenement meer geweest. Nou wil ik er toch heel graag weer heen en lekker een feest mee maken, uiteraard wel nuchter. Nu ben ik alleen super angstig om er heen te gaan om niet weer een angstaanval te krijgen en dat ik het daar dus niet trek. Ik wil ook niet andere mensen meenemen en dan hun avond verpesten door weg te gaan enzo....
Moet ik dus nog een tijdje maar wachten of toch echt de confrontatie met mezelf aangaan en gewoon naar een feest gaan en kijken hoe het gaat? (alleen)
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |