Mobiel bellen in 1999

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 23:23 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Jouw mening, zeer zeker niet de mijne.

Hou het objectief

Dat is het doel toch hier? Je mening geven? Wat is dat voor onzin om het objectief te houden..

Mensen die nu nog telefoons uit 1999 hebben

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 23:24 schreef Ambipur het volgende:

[..]

Dat is het doel toch hier? Je mening geven? Wat is dat voor onzin om het objectief te houden..

Je hoeft niet boos te worden

Je brengt het alsof het een feit is. En met jou doen velen dat hier in dit topic, terwijl ik de andere kant wil laten zien en bewijzen dat het helemaal niet zo stellig is als jullie beweren, maar dat ik dus wel degelijk een andere mening kunnen hebben.

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 23:25 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Je hoeft niet boos te worden

Je brengt het alsof het een feit is. En met jou doen velen dat hier in dit topic, terwijl ik de andere kant wil laten zien en bewijzen dat het helemaal niet zo stellig is als jullie beweren, maar dat anderen (zoals ik) dus wel degelijk een andere mening kunnen hebben.

Ik ben niet boos.

Ik denk dat jij het anders ziet.. in 1999 was jij 9 en ik was toen 16. Dan ervaar je het leven anders. Laten we het vooral lekker daarop houden.

quote:

Op donderdag 17 januari 2013 23:34 schreef Haque het volgende:
Ja maar bedenk je eens in dat jouw mobiele telefoon alleen kan bellen. Dan hoef je hem toch ook niet? Wij gebruiken mobiel zoveel omdat we smsen (of was dat er toen al?) en internetten.

Toen ik mijn eerste mobieltje had in 1999 (KPN Swing 200) kon je er al mee smsen. Ik ben dus niet anders gewend.
Je kon maar liefst 7 smsjes in je geheugen bewaren (moest altijd dan met pijn in mijn hart kiezen welk smsje ik eruit ging gooien als ik het bericht kreeg dat mijn berichtgeheugen vol was).

quote:

Op donderdag 17 januari 2013 23:31 schreef Abed het volgende:
Nee

-SH

jouw ui

-SH

quote:

Op donderdag 17 januari 2013 23:43 schreef erikkll het volgende:
[ afbeelding ] deze had ik

tering man zo eentje had ik ook dat ik me in die tijd niet kapot schaamde dat ik daarmee liep haha en toen waren ze ook nog kapot duur

quote:

Op zondag 20 januari 2013 00:21 schreef bulbjes het volgende:

[..]

Toen ik mijn eerste mobieltje had in 1999 (KPN Swing 200) kon je er al mee smsen. Ik ben dus niet anders gewend.
Je kon maar liefst 7 smsjes in je geheugen bewaren (moest altijd dan met pijn in mijn hart kiezen welk smsje ik eruit ging gooien als ik het bericht kreeg dat mijn berichtgeheugen vol was).

Oh jaaaaa, Swing! Ik kon op mijn telefoon 6 smsjes opslaan

quote:

Op donderdag 17 januari 2013 23:35 schreef koelants het volgende:

[..]

sms was er naar mijn weten een jaar of 13 geleden wel. werd toen niet veel gebruikt geloof ik

quote:

The first SMS message[23] was sent over the Vodafone GSM network in the United Kingdom on 3 December 1992, from Neil Papworth of Sema Group (now Mavenir Systems) using a personal computer to Richard Jarvis of Vodafone using an Orbitel 901 handset. The text of the message was "Merry Christmas."

wiki

Techniek stamt zelfs uit de 80ties!

zargon waarom weet jij zo fokking veel?????

quote:

Op zondag 20 januari 2013 03:18 schreef house_is_a_feeling het volgende:

[..]


[..]

wiki

Techniek stamt zelfs uit de 80ties!

Alleen laten ze daar denken dat vodafone het bedacht had, het was echter Aldiscon.
http://en.wikipedia.org/wiki/Aldiscon

quote:

Op zondag 20 januari 2013 00:21 schreef bulbjes het volgende:

[..]

Toen ik mijn eerste mobieltje had in 1999 (KPN Swing 200) kon je er al mee smsen. Ik ben dus niet anders gewend.
Je kon maar liefst 7 smsjes in je geheugen bewaren (moest altijd dan met pijn in mijn hart kiezen welk smsje ik eruit ging gooien als ik het bericht kreeg dat mijn berichtgeheugen vol was).

Superfijn toestel was dat toen

quote:

Op zondag 20 januari 2013 03:50 schreef zarGon het volgende:

[..]

[..]

Und...

[..]

Sexy hoesje. .

Hahahhaa ik kocht die destijds voor 99 gulden, bij pak en bel of zoiets bij kijkshop. 2 dagen later had de hele buurt hem
Een oranje melkpak

quote:

Op zondag 20 januari 2013 00:21 schreef bulbjes het volgende:

[..]

Toen ik mijn eerste mobieltje had in 1999 (KPN Swing 200) kon je er al mee smsen. Ik ben dus niet anders gewend.
Je kon maar liefst 7 smsjes in je geheugen bewaren (moest altijd dan met pijn in mijn hart kiezen welk smsje ik eruit ging gooien als ik het bericht kreeg dat mijn berichtgeheugen vol was).

Waarom willen mensen SMSjes bewaren?

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 08:05 schreef Hetkapitaal het volgende:
Het was toen in die beginjaren ('98 en '99) zelfs een teken van prestige en rijkdom een mobiel in je bezit te hebben. Dat deden vooral de zakenlieden die onmisbaar belangrijk waren.

Naast de dure prijskaartjes van de telefoon waren de abonnementsprijzen nauwelijks op te brengen voor de meesten.

Ik studeerde toen nog. De abonnementskosten waren niet zo hoog. Je belde er ook een stuk minder mee dan nu.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:21 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Waarom willen mensen SMSjes bewaren?

Dat is een ziekte, Piet.
Zelfde als al die mensen die nooit geen email weggooien, en het liefst uitprinten volgens mij

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 22:47 schreef Neo-Mullen het volgende:
Apart hoor, hoe iedereen hier op lijkt te scheppen over hoe ze hun mobieltje vooral niet nodig hebben. Ik heb hem wel nodig, voor projecten op school, voor m'n werk, voor een deel van de contacten met vrienden.

Vind ik dat erg? Nee, verre van! Vroeger moest ik een kwartier naar m'n vriendjes toe fietsen om te vragen of we konden spelen. 'Nee', hoorde je dan soms en dan kon je terug fietsen. Nu whatsapp je gewoon even. Het maakt het leven makkelijker. Ik snap niet hoe zo'n telefoon je leven stressvoller kan maken?

Is het raar dat ik liever heb dat mijn kinderen heen en weer fietsen? Goed tegen de stress, bewegen.

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 23:21 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Ik denk dat die stelling persoonlijk is. Mij levert het juist veel op. Vroeger was ik wel eens op verjaardagen of gelegenheden waar ik met mijn ouders mee moest en ik verveelde me dan als kind kapot en vroeg me af wat m'n andere vrienden deden. Het liefste was ik dan op zo'n moment met hun in contact, maar zonder telefoon schiet dat niet echt op. Je bent op zo'n moment volledig afgescheiden van iedereen. (ik heb het over mijn kindtijd, omdat ik uit 1990 kom)

Niets treuriger dan een een groepje jongeren dat bij elkaar zit en allemaal met de eigen telefoon bezig is omdat ze lliever met anderen contact hebben dan met de mensen met wie ze samen zijn.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:24 schreef fotostarter het volgende:

[..]

Dat is een ziekte, Piet.
Zelfde als al die mensen die nooit geen email weggooien, en het liefst uitprinten volgens mij

Ik bewaar mijn zakelijke email, maar dat heeft een reden.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:21 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Waarom willen mensen SMSjes bewaren?

Omdat sommige van die Sms-ers er niet meer zijn.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:25 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Is het raar dat ik liever heb dat mijn kinderen heen en weer fietsen? Goed tegen de stress, bewegen.

Dit. Je was buiten, had wat beweging te pakken, en je ging door naar het volgende vriendje om daar ff te vragen. Onderweg stopte je in het parkje en ging je daar wat rondcrossen en uiteindelijk was je dik 2 uur later thuis.

Gisteren ook weer, op een verjaardag, 2 kinderen die binnenkomen en de 1 pakt z'n tablet en de ander z'n DS. Anders kunnen ze zich niet meer bezig houden, kennelijk. Die van ons nemen we gewoon mee zonder dat soort verdovende middelen (want dat zijn het) en die gaat gewoon op zoek naar wat speelgoed of boekjes of gaat helpen of weet ik veel wat. Kinderen kunnen zich niet meer vervelen, eeuwig zonde. Van verveling wordt je creatief, van al die schermpjes wordt je een zombie.

Krijg er zelf ook een steeds grotere afkeer van. Al die mensen in de trein, op straat, in huis... alleen maar naar schermpjes staren, op zoek naar die laatste update, die laatste like, die laatste whatsapp... En dat terwijl ik een enorme gadget freak ben en al ruim 15 jaar in de ICT werk. Het gaat echt onwijs de verkeerde kant op wat dat betreft.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:25 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Is het raar dat ik liever heb dat mijn kinderen heen en weer fietsen? Goed tegen de stress, bewegen.

Voor mijn kinderen wel ja. Maar zou jij een stuk gaan fietsen om bij iemand op bezoek te gaan, terwijl je vooraf een smsje of een telefoontje kunt plegen en zodoende vooraf weet of je langs kunt komen?

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:28 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Niets treuriger dan een een groepje jongeren dat bij elkaar zit en allemaal met de eigen telefoon bezig is omdat ze lliever met anderen contact hebben dan met de mensen met wie ze samen zijn.

Ik snap niet goed hoe je er bij komt dat hier sprake van is bij mij? En als het niet op mij slaat, waarom zeg je het dan?

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:28 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Niets treuriger dan een een groepje jongeren dat bij elkaar zit en allemaal met de eigen telefoon bezig is omdat ze lliever met anderen contact hebben dan met de mensen met wie ze samen zijn.

En het maar 'social media' noemen...

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:44 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ik bewaar mijn zakelijke email, maar dat heeft een reden.

Natuurlijk zijn er mails die je bewaard, dat doet iedereen. <aar bewaren van email onder het motto "omdat het kan"....
Ik houd van orde en netheid, dus rotzooi gelijk weg

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:01 schreef StateOfMind het volgende:

[..]

En het maar 'social media' noemen...

Ik heb geen Facebook en dan hoor je dus ook echt helemaal niks meer gelijk he, bij sommige mensen.

"Hoe was je vakantie?" - "Ja eh dat staat toch op Facebook?!" Ok... je zou ook eens iets kunnen vertellen ipv het op zo'n kutsite slingeren en dat als communicatie afdoen...

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:58 schreef Luigi het volgende:

Krijg er zelf ook een steeds grotere afkeer van. Al die mensen in de trein, op straat, in huis... alleen maar naar schermpjes staren, op zoek naar die laatste update, die laatste like, die laatste whatsapp... En dat terwijl ik een enorme gadget freak ben en al ruim 15 jaar in de ICT werk. Het gaat echt onwijs de verkeerde kant op wat dat betreft.

Dit. We zijn voor mijn dochter op zoek naar een middelbare school en we kiezen hoogstwaarschijnlijk heel bewust voor een gymnasium waar ze nog werken met pen en papier en uit het hoofd leren in plaats van dat de kinderen worden blootgesteld aan digitale media. We leren ze thuis wel hoe ze met een computer moeten werken.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:01 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Voor mijn kinderen wel ja. Maar zou jij een stuk gaan fietsen om bij iemand op bezoek te gaan, terwijl je vooraf een smsje of een telefoontje kunt plegen en zodoende vooraf weet of je langs kunt komen?

Ja? Ik bel nooit vooraf iemand op. En sms-en doe ik al helemaal niet.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:01 schreef Neo-Mullen het volgende:

Ik snap niet goed hoe je er bij komt dat hier sprake van is bij mij? En als het niet op mij slaat, waarom zeg je het dan?

Vanwege deze opmerking:

quote:

Op zaterdag 19 januari 2013 23:21 schreef Neo-Mullen het volgende:

Mij levert het juist veel op. Vroeger was ik wel eens op verjaardagen of gelegenheden waar ik met mijn ouders mee moest en ik verveelde me dan als kind kapot en vroeg me af wat m'n andere vrienden deden. Het liefste was ik dan op zo'n moment met hun in contact, maar zonder telefoon schiet dat niet echt op. Je bent op zo'n moment volledig afgescheiden van iedereen. (ik heb het over mijn kindtijd, omdat ik uit 1990 kom)

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:17 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Ja? Ik bel nooit vooraf iemand op. En sms-en doe ik al helemaal niet.

Zegt meer over jou dan over mij en mijn zogenaamde stressvolle leven

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:19 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Vanwege deze opmerking:

[..]

Als kind werd ik vaak meegenomen naar gelegenheden die ik enorm saai vond. Als ik nu ergens op een saaie plek ben, dan ga ik ook whatsappen of facebooken op mijn telefoon. Verschil tussen mij en anderen is dat ik wel het fatsoen heb om mijn telefoon weg te stoppen op het moment dat ik ergens op visite ben.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:33 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Zegt meer over jou dan over mij en mijn zogenaamde stressvolle leven

[..]

Als kind werd ik vaak meegenomen naar gelegenheden die ik enorm saai vond. Als ik nu ergens op een saaie plek ben, dan ga ik ook whatsappen of facebooken op mijn telefoon. Verschil tussen mij en anderen is dat ik wel het fatsoen heb om mijn telefoon weg te stoppen op het moment dat ik ergens op visite ben.

Dat is waarschijnlijk wel het resultaat van al die verplichte saaie avonden dat je als kind meemoest van je ouders. Want dat was zitten en luisteren en netjes gedragen. Tegenwoordig komen kinderen binnen met hun mobieltjes en zeggen amper "hallo" omdat ze net aan het sms-en zijn met hun eigen vriendjes.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:38 schreef Uccie het volgende:

[..]

Dat is waarschijnlijk wel het resultaat van al die verplichte saaie avonden dat je als kind meemoest van je ouders. Want dat was zitten en luisteren en netjes gedragen. Tegenwoordig komen kinderen binnen met hun mobieltjes en zeggen amper "hallo" omdat ze net aan het sms-en zijn met hun eigen vriendjes.

Heeft dan meer met de ouders te maken dan de opkomst van mobieltjes.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:16 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Dit. We zijn voor mijn dochter op zoek naar een middelbare school en we kiezen hoogstwaarschijnlijk heel bewust voor een gymnasium waar ze nog werken met pen en papier en uit het hoofd leren in plaats van dat de kinderen worden blootgesteld aan digitale media. We leren ze thuis wel hoe ze met een computer moeten werken.

Ik was blij verrast om dit te horen, ik word heel treurig van jongere collega's die heel handig zijn om nieuwe dingen te installeren op mijn telefoon maar geen tekst kunnen schrijven zonder 10.000 spelfouten.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:04 schreef Luigi het volgende:

[..]

Ik heb geen Facebook en dan hoor je dus ook echt helemaal niks meer gelijk he, bij sommige mensen.

"Hoe was je vakantie?" - "Ja eh dat staat toch op Facebook?!" Ok... je zou ook eens iets kunnen vertellen ipv het op zo'n kutsite slingeren en dat als communicatie afdoen...

Dat vrienden serieus dat antwoord geven, hoe erg ben je dan..

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:41 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Heeft dan meer met de ouders te maken dan de opkomst van mobieltjes.

Eens, maar de opkomst van mobieltjes maakt dit wel mogelijk.
Ik heb overigens niets tegen smartphones etc, ik maak veelvuldig gebruik van die van mij. Maar de opkomst van mobieltjes heeft wel iets veranderd aan de maatschappij en ik vind dat niet altijd heel positief.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:38 schreef Uccie het volgende:

[..]

Dat is waarschijnlijk wel het resultaat van al die verplichte saaie avonden dat je als kind meemoest van je ouders. Want dat was zitten en luisteren en netjes gedragen. Tegenwoordig komen kinderen binnen met hun mobieltjes en zeggen amper "hallo" omdat ze net aan het sms-en zijn met hun eigen vriendjes.

Ik dacht dat SMS eigenlijk uit was en dat men nu wat anders gebruikt

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:46 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ik dacht dat SMS eigenlijk uit was en dat men nu wat anders gebruikt

Dan zullen ze wel wat anders doen....ik ben 33 ik sms mensen nog weleens.
Aan de andere kant, ik schrijf mensen ook nog weleens een brief, met papier en een vulpen....en dat vinden die mensen nog leuk ook!

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:45 schreef Uccie het volgende:

[..]

Eens, maar de opkomst van mobieltjes maakt dit wel mogelijk.
Ik heb overigens niets tegen smartphones etc, ik maak veelvuldig gebruik van die van mij. Maar de opkomst van mobieltjes heeft wel iets veranderd aan de maatschappij en ik vind dat niet altijd heel positief.

Heeft niets met mobieltjes te maken, vroeger zat je met een boek of krant in de trein te lezen en iedereen vond het normaal. Nu wordt je vaak smerig aangekeken door de oudere generaties als je op je telefoon bezig bent

Ik heb meer het gevoel dat het te maken heeft met 'iehhh, bah dat is nieuw en eng', en dat daarom iedereen de nadruk legt op de nadelen van de mobiele telefoon, dan dat het werkelijk gefundeerde werkelijkheid is.

Maargoed, ik ben de enige met dit standpunt en ga mezelf niet tot in den treuren uiten over dit onderwerp. Kickje naar OUD kan misschien geen kwaad.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:45 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Dat vrienden serieus dat antwoord geven, hoe erg ben je dan..

Ja ach, tuurlijk willen mensen best van alles vertellen maar kennelijk wordt door sommigen iets als Facebook als primair gezien. Iets wat ooit handig gevonden werd omdat je er met je tante in Canada mee kon communiceren gebruiken we nu om tegen degene die naast je te zit te zeggen dat het eten zo heerlijk was.

Zat pas in een (op zich niet onaardig) restaurant en om me heen werden de gerechten druk gefotografeerd . Want als je het niet online zet is het niet gebeurt, kennelijk... En iedereen moet toch vooral weten dat jij bij die hippe tent aan het eten bent.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:47 schreef Uccie het volgende:

[..]

Dan zullen ze wel wat anders doen....ik ben 33 ik sms mensen nog weleens.
Aan de andere kant, ik schrijf mensen ook nog weleens een brief, met papier en een vulpen....en dat vinden die mensen nog leuk ook!

Tja, dat is ook leuk.
Kreeg tijdje geleden een brief op luchtpostpapier van een vriend van mij die in het binnenland van Laos zat. Geweldig, een stukje papier dat fysiek daar was, via een hele infrastructuur bij mij komt. Veel romantischer dan een txt bericht met de zelfde inhoud, piep piep.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:52 schreef Luigi het volgende:

[..]

Ja ach, tuurlijk willen mensen best van alles vertellen maar kennelijk wordt door sommigen iets als Facebook als primair gezien. Iets wat ooit handig gevonden werd omdat je er met je tante in Canada mee kon communiceren gebruiken we nu om tegen degene die naast je te zit te zeggen dat het eten zo heerlijk was.

Zat pas in een (op zich niet onaardig) restaurant en om me heen werden de gerechten druk gefotografeerd . Want als je het niet online zet is het niet gebeurt, kennelijk... En iedereen moet toch vooral weten dat jij bij die hippe tent aan het eten bent.

Ik vind het pas echt vermeldingswaardig als je in een zo goed restaurant eet dat de rekening hoger is dan wat de meeste mensen voor een camera uitgeven.
Maar goed, het is grote steden gedrag, krijsend en gillend achter de laatste hype aanlopen. Volgende stap is waarschijnlijk een livestream.

Grappig.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:55 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ik vind het pas echt vermeldingswaardig als je in een zo goed restaurant eet dat de rekening hoger is dan wat de meeste mensen voor een camera uitgeven.
Maar goed, het is grote steden gedrag, krijsend en gillend achter de laatste hype aanlopen. Volgende stap is waarschijnlijk een livestream.

Of let eens op hoeveel stelletjes in hun telefoon gedoken zitten in een restaurant. Zelfs tegen elkaar aan zwijgen (wat heerlijk kan zijn af en toe) is al teveel nu.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 10:24 schreef fotostarter het volgende:

[..]

Dat is een ziekte, Piet.
Zelfde als al die mensen die nooit geen email weggooien, en het liefst uitprinten volgens mij

Hahaha dat laatste deed ik vroeger serieus Heb nog hele emailuitwisselingen liggen van mij met jongens die een oogje op me hadden, of met vriendinnen.
Maar het is wel leuk om zoiets te bewaren en later eens terug te lezen. Deze huidige digitale generatie heeft straks geen liefdesbrieven, emails e.d. meer om terug te lezen wanneer ze wat ouder zijn.
Ik vind het wel heel nuttig soms om dat wel te kunnen. Weer even te weten hoe ik toen was en daar kun je van leren.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:58 schreef Luigi het volgende:

[..]

Of let eens op hoeveel stelletjes in hun telefoon gedoken zitten in een restaurant. Zelfs tegen elkaar aan zwijgen (wat heerlijk kan zijn af en toe) is al teveel nu.

Bij mij thuis gaat zelfs de TV uit als we eten.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:59 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Bij mij thuis gaat zelfs de TV uit als we eten.

Zelfs? Hier staat -ie nooit al als we eten. En telefoons van tafel. Hooguit de radio aan voor wat achtergrond muzak. Als we op de bank frietjes eten omdat de kleine jarig is oid dan is dat een feestje, en uitzondering.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 11:59 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Bij mij thuis gaat zelfs de TV uit als we eten.

Bij ons ook. Kranten, tijdschriften en telefoons zijn ook "verboten". We eten dan ook in een andere ruimte dan waar we tv kijken. We moeten het maar doen met elkaars gezelschap

Wij zijn kennelijk ook 1 vd weinigen die 's ochtends hun kind niet zoet hoeft te houden met iets als TV ofzo. Als ik 's ochtends rond half 8 naar m'n auto loop dan staat echt OVERAL dat ding aan. En als zombies erachter, hun ontbijtje naar binnen hengelen. Gruwelijk.

Ik denk dat dit onderwerp de generatiekloof heel erg zichtbaar maakt tussen de mensen die al vowassen waren in 1999 en de mensen die met mobieltjes zijn opgegroeid. Voor die jongere generatie klink ik nu zoals mijn ouders in oren klonken als ze het hadden over de jaren 50, waar niemand een telefoon had en misschien één iemand in de straat een televisie. Maar langzamerhand begin ik te denken dat mijn ouders misschien wel de leukste jeugd hebben gehad van ons allen.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 12:15 schreef Uccie het volgende:
Ik denk dat dit onderwerp de generatiekloof heel erg zichtbaar maakt tussen de mensen die al vowassen waren in 1999 en de mensen die met mobieltjes zijn opgegroeid. Voor die jongere generatie klink ik nu zoals mijn ouders in oren klonken als ze het hadden over de jaren 50, waar niemand een telefoon had en misschien één iemand in de straat een televisie. Maar langzamerhand begin ik te denken dat mijn ouders misschien wel de leukste jeugd hebben gehad van ons allen.

Ken je deze al?


Ben je geboren vóór 1978?
Verder lezen

Ná 1978 geboren:
OPHOEPELEN..
DIT BEGRIJP JE TOCH NIET!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat wij als geborenen in de
50-er/60-er/70-er jaren, nog leven..!?

Volgens de theorieën
anno 2008
zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Waarom?

Lezen Maar!!

Wij zaten in auto?s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.

Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.

Boven aan een trap was geen hekje;
wie te ver ging kukelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.

Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop met je kont op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.

Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je ?s avonds op het nachtkastje en stak je ?s morgens weer in je mond.

Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.

Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging.
Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!

Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek.

Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.

Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.

We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.

Wij hadden geen playstation, nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast).
Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.

We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen.
Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen.
Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De Meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.

Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!

Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.
Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen.
Onze daden hadden consequenties.
Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij?

GEFELICITEERD!

WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1978?

STRONT EIGENWIJS..

EN TOCH DOORLEZEN HE !?

NU WEET JIJ..
ZACHT WATTENKIND !
OOK WEER EENS WAT HELDEN ZIJN !

quote:

Op zondag 20 januari 2013 12:18 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ken je deze al?

Heb jij je onlangs zelf nog eens de vraag gesteld: "Hoe ben ik zo oud kunnen worden?"

Als kind reden we mee in wagens zonder veiligheidsgordels of airbags …. Onze bedden waren geschilderd in vrolijk gekleurde, op lood gebaseerde, verven. We hadden geen kindveilige afsluiting op geneesmiddelen, deuren of kasten. En als we fietsten deden we dat zonder helm. We dronken water van de tuinslang, van de put, nooit uit een fles – verschrikkelijk !

We brachten uren door in het monteren van een gocart uit rommel en lieten ons dan van een helling afbollen, om tijdens de afdaling vast te stellen dat we de remmen vergaten. Nadat we enkele keren in de struiken waren beland, bedachten we een oplossing. We experimenteerden met het uiteenhalen en opnieuw in elkaar steken van radio's en andere elektrische toestellen, om enkel te worden verraden door de zwart geblakerde muur boven het stopcontact …. want we hadden kortsluiting veroorzaakt.

We gingen 's morgens van huis weg en speelden de hele dag …. Zo lang we er maar voor zorgden terug thuis te zijn bij valavond. Niemand kon ons daarbij bereiken. Geen GSM's. Nooit zijn we gewaarschuwd tegen pedofielen. Onvoorstelbaar ! We sneden ons en braken botten en tanden, nochtans gaf dit geen aanleiding tot rechtszaken. Het waren ongevallen. Niemand viel iets te verwijten, behalve onszelf. We vochten en sloegen elkaar bont en blauw, en leerden daarmee om te gaan. We aten slecht snoepgoed, brood en "goede" boter, spek met eieren en dronken frisdrank, maar we hadden nooit overgewicht, we waren altijd buiten aan het spelen. We deelden onze drank door samen van dezelfde fles te drinken en niemand is hier ooit aan overleden. Niemand ontsnapte aan courante kinderziekten en we gaven ze grif aan elkaar door. Zo bouwden we zelf onze immuniteit op, zonder antibiotica. We hadden geen Playstations, Nintendo 64, X-boxes, video spelletjes, 40 televisiezenders, video, surround sound, GSM, P.C., internet chat-rooms etc. …. maar we hadden vrienden.

We gingen naar buiten en maakten daar vrienden. We reden op onze fiets of wandelden naar een vriend thuis, belden aan of gingen zelfs gewoon via de achterdeur naar binnen. Stel je dit voor. Zonder de ouders hier eerst om te vragen ! En even later zaten wij mee aan tafel aan een boterham met stroop of spek te smikkelen. Helemaal alleen ! Helemaal alleen in die koude afgrijselijke wereld ! Zonder oppasser – hoe deden we het toch ? We vonden spelletjes uit met stokken, tennisballen, katapulten, bogen … en – hoewel we ervoor werden gewaarschuwd – niemand verloor een oog. Niet iedereen mocht mee voetballen, en zij die geen team vonden, moesten leren omgaan met de ontgoocheling …. Moesten leren een andere coalitie te sluiten.

Onze daden waren die van onszelf. Gevolgen werden verwacht. Niemand of niets om zich achter te verbergen. De idee van ouders die ons automatisch in bescherming namen, als we de wet overtraden of in aanraking kwamen met een gezagspersoon, was ongekend. Ze steunden zelfs de wet, hadden respect voor de regelgeving ! Een tot twee maanden (en langer) internaat werden voor velen overbrugd met één worst, 2 potten zelfgemaakte confituur, een weckpot uitgebakken spek, en een pakje karamellen om de eerste dagen onze heimwee te "versnoepen" en 2 tot 4 brieven van "ma".

Niettegenstaande hun ongezien gevaarlijke jeugd, hebben de bovenvermelde generaties de beste risiconemers, probleemoplossers en ontdekkers ooit voortgebracht.

De voorbije 50 jaar heeft een explosie gekend aan innovaties en nieuwe ideeën. We kenden vrijheid, mislukking, succes en verantwoordelijkheid, en leerden hiermee om te gaan.

Ja ik kende hem inderdaad al en is ook enorm herkenbaar.

Maar waar komt die vertrutte pamper maatschappij vandaan dan?

quote:

Op zondag 20 januari 2013 12:18 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ken je deze al?

Ben je geboren vóór 1978?
Verder lezen

Ná 1978 geboren:
OPHOEPELEN..
DIT BEGRIJP JE TOCH NIET!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat wij als geborenen in de
50-er/60-er/70-er jaren, nog leven..!?

Volgens de theorieën
anno 2008
zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Waarom?

Lezen Maar!!

Wij zaten in auto?s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.

Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.

Boven aan een trap was geen hekje;
wie te ver ging kukelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.

Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop met je kont op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.

Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je ?s avonds op het nachtkastje en stak je ?s morgens weer in je mond.

Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.

Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging.
Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!

Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek.

Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.

Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.

We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.

Wij hadden geen playstation, nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast).
Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.

We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen.
Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen.
Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De Meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.

Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!

Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.
Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen.
Onze daden hadden consequenties.
Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij?

GEFELICITEERD!

WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1978?

STRONT EIGENWIJS..

EN TOCH DOORLEZEN HE !?

NU WEET JIJ..
ZACHT WATTENKIND !
OOK WEER EENS WAT HELDEN ZIJN !

1976 present

En o zo herkenbaar

Andere kant van het verhaal, je kon toen ook nog gewoon doodgaan aan mazelen, longontsteking..