Mobiel bellen in 1999

Ik denk dat dit onderwerp de generatiekloof heel erg zichtbaar maakt tussen de mensen die al vowassen waren in 1999 en de mensen die met mobieltjes zijn opgegroeid. Voor die jongere generatie klink ik nu zoals mijn ouders in oren klonken als ze het hadden over de jaren 50, waar niemand een telefoon had en misschien één iemand in de straat een televisie. Maar langzamerhand begin ik te denken dat mijn ouders misschien wel de leukste jeugd hebben gehad van ons allen.

quote:

Op zondag 20 januari 2013 12:15 schreef Uccie het volgende:
Ik denk dat dit onderwerp de generatiekloof heel erg zichtbaar maakt tussen de mensen die al vowassen waren in 1999 en de mensen die met mobieltjes zijn opgegroeid. Voor die jongere generatie klink ik nu zoals mijn ouders in oren klonken als ze het hadden over de jaren 50, waar niemand een telefoon had en misschien één iemand in de straat een televisie. Maar langzamerhand begin ik te denken dat mijn ouders misschien wel de leukste jeugd hebben gehad van ons allen.

Ken je deze al?


Ben je geboren vóór 1978?
Verder lezen

Ná 1978 geboren:
OPHOEPELEN..
DIT BEGRIJP JE TOCH NIET!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat wij als geborenen in de
50-er/60-er/70-er jaren, nog leven..!?

Volgens de theorieën
anno 2008
zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Waarom?

Lezen Maar!!

Wij zaten in auto?s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.

Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.

Boven aan een trap was geen hekje;
wie te ver ging kukelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.

Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop met je kont op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.

Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je ?s avonds op het nachtkastje en stak je ?s morgens weer in je mond.

Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.

Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging.
Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!

Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek.

Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.

Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.

We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.

Wij hadden geen playstation, nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast).
Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.

We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen.
Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen.
Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De Meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.

Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!

Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.
Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen.
Onze daden hadden consequenties.
Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij?

GEFELICITEERD!

WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1978?

STRONT EIGENWIJS..

EN TOCH DOORLEZEN HE !?

NU WEET JIJ..
ZACHT WATTENKIND !
OOK WEER EENS WAT HELDEN ZIJN !

quote:

Op zondag 20 januari 2013 12:18 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ken je deze al?

Heb jij je onlangs zelf nog eens de vraag gesteld: "Hoe ben ik zo oud kunnen worden?"

Als kind reden we mee in wagens zonder veiligheidsgordels of airbags …. Onze bedden waren geschilderd in vrolijk gekleurde, op lood gebaseerde, verven. We hadden geen kindveilige afsluiting op geneesmiddelen, deuren of kasten. En als we fietsten deden we dat zonder helm. We dronken water van de tuinslang, van de put, nooit uit een fles – verschrikkelijk !

We brachten uren door in het monteren van een gocart uit rommel en lieten ons dan van een helling afbollen, om tijdens de afdaling vast te stellen dat we de remmen vergaten. Nadat we enkele keren in de struiken waren beland, bedachten we een oplossing. We experimenteerden met het uiteenhalen en opnieuw in elkaar steken van radio's en andere elektrische toestellen, om enkel te worden verraden door de zwart geblakerde muur boven het stopcontact …. want we hadden kortsluiting veroorzaakt.

We gingen 's morgens van huis weg en speelden de hele dag …. Zo lang we er maar voor zorgden terug thuis te zijn bij valavond. Niemand kon ons daarbij bereiken. Geen GSM's. Nooit zijn we gewaarschuwd tegen pedofielen. Onvoorstelbaar ! We sneden ons en braken botten en tanden, nochtans gaf dit geen aanleiding tot rechtszaken. Het waren ongevallen. Niemand viel iets te verwijten, behalve onszelf. We vochten en sloegen elkaar bont en blauw, en leerden daarmee om te gaan. We aten slecht snoepgoed, brood en "goede" boter, spek met eieren en dronken frisdrank, maar we hadden nooit overgewicht, we waren altijd buiten aan het spelen. We deelden onze drank door samen van dezelfde fles te drinken en niemand is hier ooit aan overleden. Niemand ontsnapte aan courante kinderziekten en we gaven ze grif aan elkaar door. Zo bouwden we zelf onze immuniteit op, zonder antibiotica. We hadden geen Playstations, Nintendo 64, X-boxes, video spelletjes, 40 televisiezenders, video, surround sound, GSM, P.C., internet chat-rooms etc. …. maar we hadden vrienden.

We gingen naar buiten en maakten daar vrienden. We reden op onze fiets of wandelden naar een vriend thuis, belden aan of gingen zelfs gewoon via de achterdeur naar binnen. Stel je dit voor. Zonder de ouders hier eerst om te vragen ! En even later zaten wij mee aan tafel aan een boterham met stroop of spek te smikkelen. Helemaal alleen ! Helemaal alleen in die koude afgrijselijke wereld ! Zonder oppasser – hoe deden we het toch ? We vonden spelletjes uit met stokken, tennisballen, katapulten, bogen … en – hoewel we ervoor werden gewaarschuwd – niemand verloor een oog. Niet iedereen mocht mee voetballen, en zij die geen team vonden, moesten leren omgaan met de ontgoocheling …. Moesten leren een andere coalitie te sluiten.

Onze daden waren die van onszelf. Gevolgen werden verwacht. Niemand of niets om zich achter te verbergen. De idee van ouders die ons automatisch in bescherming namen, als we de wet overtraden of in aanraking kwamen met een gezagspersoon, was ongekend. Ze steunden zelfs de wet, hadden respect voor de regelgeving ! Een tot twee maanden (en langer) internaat werden voor velen overbrugd met één worst, 2 potten zelfgemaakte confituur, een weckpot uitgebakken spek, en een pakje karamellen om de eerste dagen onze heimwee te "versnoepen" en 2 tot 4 brieven van "ma".

Niettegenstaande hun ongezien gevaarlijke jeugd, hebben de bovenvermelde generaties de beste risiconemers, probleemoplossers en ontdekkers ooit voortgebracht.

De voorbije 50 jaar heeft een explosie gekend aan innovaties en nieuwe ideeën. We kenden vrijheid, mislukking, succes en verantwoordelijkheid, en leerden hiermee om te gaan.

Ja ik kende hem inderdaad al en is ook enorm herkenbaar.

Maar waar komt die vertrutte pamper maatschappij vandaan dan?

quote:

Op zondag 20 januari 2013 12:18 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ken je deze al?

Ben je geboren vóór 1978?
Verder lezen

Ná 1978 geboren:
OPHOEPELEN..
DIT BEGRIJP JE TOCH NIET!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat wij als geborenen in de
50-er/60-er/70-er jaren, nog leven..!?

Volgens de theorieën
anno 2008
zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Waarom?

Lezen Maar!!

Wij zaten in auto?s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.

Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.

Boven aan een trap was geen hekje;
wie te ver ging kukelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.

Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop met je kont op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.

Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je ?s avonds op het nachtkastje en stak je ?s morgens weer in je mond.

Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.

Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging.
Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!

Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek.

Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.

Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.

We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.

Wij hadden geen playstation, nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast).
Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.

We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen.
Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen.
Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De Meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.

Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!

Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.
Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen.
Onze daden hadden consequenties.
Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij?

GEFELICITEERD!

WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1978?

STRONT EIGENWIJS..

EN TOCH DOORLEZEN HE !?

NU WEET JIJ..
ZACHT WATTENKIND !
OOK WEER EENS WAT HELDEN ZIJN !

1976 present

En o zo herkenbaar

Andere kant van het verhaal, je kon toen ook nog gewoon doodgaan aan mazelen, longontsteking..