R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik probeer het verschil tussen ''moe zijn'' omdat je moe bent... en ''moe zijn'' omdat je in bed ligt te onderscheiden....
En als ik weet dat het over het 2e ''moe zijn'' gaat... Probeer ik op te staan en iets te eten.. Ik ben geen ochtend eter... Dus ik pak meestal een appel.
Daarna gewoon achter de computer zitten ofzo als ik niks moet doen.
En als ik weet dat het over het 2e ''moe zijn'' gaat... Probeer ik op te staan en iets te eten.. Ik ben geen ochtend eter... Dus ik pak meestal een appel.
Daarna gewoon achter de computer zitten ofzo als ik niks moet doen.
Rustig aan.
Welkom hier en wat vervelend dat je huwelijk op de klippen is gelopen. Lijkt me erg lastig als je dan nog wel gedwongen moet samenwonen. Wel fijn dat je nu een goede psychologe hebt getroffenquote:Op vrijdag 29 juni 2012 22:09 schreef Shedwyn het volgende:
Ik wil hier ook even hoi zeggen
Mijn verhaal in het kort.. Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis al zolang ik me kan heugen. Ook heel veel nare dingen meegemaakt die dat alleen nog maar versterkt hebben helaas. Ik loop al een paar jaar bij een psychiater maar dat heeft me niet heel veel geholpen. Gelukkig heb ik sinds kort een psychologe die mij in het afgelopen half jaar heel goed heeft kunnen helpen.
Helaas is nu net in deze periode mijn huwelijk op de klippen gelopen (relatie van 8 jaar). We wonen nu nog samen maar dat duurt natuurlijk ook niet lang meer en ik ben als de dood om alles alleen te moeten gaan doen.
De ene dag kijk ik er naar uit om juist dingen te gaan doen en de volgende dag kan ik gewoon te moe en te bang zijn om ook maar iets te gaan doen. Hoe doen jullie dat op zo'n mindere dag? Ga je dan juist dingen doen of laat je het maar over je heen komen?
En bij mij is het verschillend wat ik met zo'n mindere dag doe. Soms lukt het om mezelf een schop onder mn kont te geven en wel op te staan en wat te gaan doen, andere dagen geef ik er toch maar gewoon aan toe. Maar dan blijf ik ook de hele dag in die bui hangen, terwijl als ik toch wat ga doen het vaak na een paar uurtjes wel weer wat beter gaat
Grappig... Ik moet na de post van Sylvana een beetje aan een veralgemeeniseerd vooroordeel denken tussen de verschillen tussen mannen en vrouwen....
Ik reageer erg oplossingsgericht, en sylvana reageert juist heel erg heel emotioneel
''Wat vervelend! Ik leef met je mee!'' VS ''Doe dit en dat dan voel je je beter''
Ik reageer erg oplossingsgericht, en sylvana reageert juist heel erg heel emotioneel
''Wat vervelend! Ik leef met je mee!'' VS ''Doe dit en dat dan voel je je beter''
Rustig aan.
Dat is minderquote:
Hoelang ben je nu weer helemaal thuis en wat heb je nu nog aan "behandeling"?En heb je een idee hoe het komt dat je weer wegzakt en waar merk je het aan?
Ik ben anderhalve week thuis... en zak nu alweer... 
Ik heb nog individueel pmt/bt en wacht op mn intake ambulant (ja lekker geregeld, die is komende week), 2 keer intake en dan adviesgesprek geloof ik, dus voor ik weet hoe verder, zijn we nog 3 weken verder.
Ik weet niet waarom ik wegzak, het lijkt me sterk dat het is omdat ik dat ene medicijn heb geschrapt, want volgens mij was dat niet voor mn stemming. Maar mn gedachten zijn weer zó negatief
Ik heb nog individueel pmt/bt en wacht op mn intake ambulant (ja lekker geregeld, die is komende week), 2 keer intake en dan adviesgesprek geloof ik, dus voor ik weet hoe verder, zijn we nog 3 weken verder.
Ik weet niet waarom ik wegzak, het lijkt me sterk dat het is omdat ik dat ene medicijn heb geschrapt, want volgens mij was dat niet voor mn stemming. Maar mn gedachten zijn weer zó negatief
Fake it till you make it...
Wat vervelend dat dat zo lang moet duren voor je die intakes gehad hebt. Was handiger geweest als ze dat allemaal al gedaan hadden toen je nog opgenomen was. Welk medicijn heb je geschrapt dan? Ook al werkt het niet direct op je stemming normaal, als je er mee stopt krijg je vaak toch weer hormonale veranderingen en dat kan wel voor een andere stemming zorgen. Negatieve gedachten zijn heel vervelend, maar lukt het je ook niet om ermee om te gaan zoals je vast wel tijdens je opname hebt geleerd?
En doe je het wel rustig aan, het is niet niks om na zo'n lange tijd weer thuis te komen in je gezin, dat heeft ook even tijd nodig natuurlijk
En doe je het wel rustig aan, het is niet niks om na zo'n lange tijd weer thuis te komen in je gezin, dat heeft ook even tijd nodig natuurlijk
Nou, morgen is het zo ver: de wenweek begint en mag ik er elke dag een paar uurtjes heen en dan de week erop gaat het echt beginnen..
Gisteren nog met vrienden afgesproken en een middagje gechilled, was echt tof.
Maar het is doodeng en ben erg benieuwd.
En Nijna, ik hoop dat je je snel weer wat sterker gaat voelen.
Gisteren nog met vrienden afgesproken en een middagje gechilled, was echt tof.
Maar het is doodeng en ben erg benieuwd.
En Nijna, ik hoop dat je je snel weer wat sterker gaat voelen.
Nyota, succes!
Sylvana, abilify ben ik mee gestopt (slikte maar 5mg). Tijdens mn opname niet zoveel geleerd eigenlijk... ik weet het ff niet. En rustig aan probeer ik, valt niet altijd mee met 2 kids.
Sylvana, abilify ben ik mee gestopt (slikte maar 5mg). Tijdens mn opname niet zoveel geleerd eigenlijk... ik weet het ff niet. En rustig aan probeer ik, valt niet altijd mee met 2 kids.
Fake it till you make it...
Veel succes Nyota, ben benieuwd hoe je het vindt!
Nijna, heb je wel eens mindfulness/meditatie geprobeerd om te leren niet in je negatieve gedachten mee te gaan? En rustig aan doen met 2 kinderen is lastig, maar het is wel goed om toch af en toe wat tijd voor jezelf te nemen
Nijna, heb je wel eens mindfulness/meditatie geprobeerd om te leren niet in je negatieve gedachten mee te gaan? En rustig aan doen met 2 kinderen is lastig, maar het is wel goed om toch af en toe wat tijd voor jezelf te nemen
Vervelend, weet je waardoor het komt en heb je al hulp (gezocht)?quote:Op woensdag 4 juli 2012 20:48 schreef Quickie_Brat het volgende:
[..]
Ja. Al tijden. Het schiet maar niet op
Nyota, hoe bevalt de wenweek tot nu toe?
Nijna, hoe gaat ie met jou nu?
Ik heb vrijdag een gesprek met mn zoco, ben een beetje hulpverleningsmoe heb ik het idee, maar echt goed gaat het ook nog niet echt. Dus om helemaal zonder te doen zie ik ook nog niet echt zitten...
Vandaag voorlichting gehad over MBO-opleiding en ga als het goed is versneld de opleiding tot Juridisch medewerker openbaar bestuur doen. Kan dan in het tweede jaar instromen en moet dan nog 2 jaar volgen. Krijg daarvoor nog wel gewoon stufi, maar moet die 2 jaar HBO-stufi wel helemaal terugbetalen dan. Maarja, het is niet anders. Wil toch wel graag een diploma van het 1 of ander hebben, want werk zoeken schiet ook niet echt op in deze tijden. Volgende week als het goed is al intakegesprek, dus zou wel fijn zijn als ik voor de zomervakantie weet waar ik aan toe ben
Mijn depressie begon ergens in 2008. Nu nog niet over. Zit sinds februari 3 dagen in de week op de deeltijdbehandeling van de psych.afdeling van t ziekenhuis hier. Maar om nu te zeggen dat het beter wordt 
Hmm duurt al wel lang dan idd. En wat voor deeltijd is dat dan, krijg je zoals bij de meeste deeltijds cognitieve therapie, activering, netwerkontwikkeling, pmt, creatieve therapie etc, of krijg je wat speciaals daar?quote:
Mijn depressie begon ergens in 2008. Nu nog niet over. Zit sinds februari 3 dagen in de week op de deeltijdbehandeling van de psych.afdeling van t ziekenhuis hier. Maar om nu te zeggen dat het beter wordt
En wat voor hulpverlening heb je de afgelopen jaren al gehad dan dat je ook een beetje hulpverleningsmoe bent?
Ik:
- Gesprekken met psycholoog
- Gesprekken met psychiater
- Gespreksgroep voor jongvolwassenen met identiteitsproblemen
- EMDR
- RET
- Mindfulnesstraining
- Assertiviteitstraining
- Training Voluit leven
- Depressiegroep
- Crisisgroep
- Opname
- Structurerende deeltijd
En daarnaast dus verschillende medicijnen. En het helpt allemaal wel iets, maar echt structureel helpen doet het niet echt helaas
[ Bericht 2% gewijzigd door _Hestia_ op 04-07-2012 21:30:16 ]
Volg je een specifieke therapie? Of is t algemeen, beetje praten?quote:
Mijn depressie begon ergens in 2008. Nu nog niet over. Zit sinds februari 3 dagen in de week op de deeltijdbehandeling van de psych.afdeling van t ziekenhuis hier. Maar om nu te zeggen dat het beter wordt
Weet je wat de oorzaak is van de depressie? Heb je t vaker gehad? Heb je daarnaast andere klachten? Heb je het gevoel dat deze vorm van therapie je uiteindelijk wel kan helpen?
Er zijn zoveel verschillende therapievormen, dat het even zoeken is wat voor jou werkt. Dat heeft mij ook 5 jaar gekost. Ik zit nu eindelijk ergens waar ik echt inzicht in mezelf van krijg. Niet altijd leuk, want ik zie ook wat ik altijd zelf heb gedaan dat niet helpt. Maar ik kom wel vooruit en dat ik wat ik uiteindelijk wil.
Dus ik zou zeggen: onderzoek goed wat jij wil/nodig hebt om vooruit te komen. Neem hierin zelf het voortouw, praat met mensen die ook in therapie zijn geweest en waar zij veel aan gehad hebben, of juist niet. Etc etc.
Want 4 jaar lang niet vooruit komen is niet leuk en demotiverend. Ik hoop dat je gauw toch iets van vordering gaat merken
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Hihi.... wat sylvana zegt dus.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Tja, ik zat dus in de onderzoekende fase met die psychotherapeute om te kijken of dat ook wat voor mij zou zijn. Maar nu ik dus met haar gestopt ben, is dat hele onderzoek dus ook gestopt.quote:
Hihi.... wat sylvana zegt dus.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
Die wenweek sloopt me stiekem meer dan ik dacht. Zoveel hebben we nog niet gedaan, maar toch een hoop indrukken ofzo.
Vandaag ook de andere helft van de groep leren kennen, blijkt daar een meisje in te zetten dat ik heel vaag ken van m'n studie! Ik weet niet of dat nou voor een drempel zorgt of niet, want destijds heb ik niet echt haar leren kennen. Wel kennen we wat dezelfde mensen, maar die zie ik eigenlijk nooit.
Het komt nu wel echt heel dichtbij, het idee altijd met de groep of een deel van de groep te moeten zijn, klinkt wel heel vermoeiend. Dus niet even in je eentje een rondje wandelen ofzo. Pff, maar goed, je kan altijd nog even op je kamer bijkomen.
Het wordt moeilijk en pittig, dat weet ik wel. Deze week kan ik nog veilig oppervlakkig zijn, vanaf volgende week is dat over.
Vandaag ook de andere helft van de groep leren kennen, blijkt daar een meisje in te zetten dat ik heel vaag ken van m'n studie! Ik weet niet of dat nou voor een drempel zorgt of niet, want destijds heb ik niet echt haar leren kennen. Wel kennen we wat dezelfde mensen, maar die zie ik eigenlijk nooit.
Het komt nu wel echt heel dichtbij, het idee altijd met de groep of een deel van de groep te moeten zijn, klinkt wel heel vermoeiend. Dus niet even in je eentje een rondje wandelen ofzo. Pff, maar goed, je kan altijd nog even op je kamer bijkomen.
Het wordt moeilijk en pittig, dat weet ik wel. Deze week kan ik nog veilig oppervlakkig zijn, vanaf volgende week is dat over.
Ik kan me voorstellen dat het veel energie kost vanwege al die indrukken. En altijd met de groep zijn en geen privacy hebben lijkt me ook erg lastig. Heel veel succes iig vast!
damn woman, je bent bezig geweestquote:
[..]
Hmm duurt al wel lang dan idd. En wat voor deeltijd is dat dan, krijg je zoals bij de meeste deeltijds cognitieve therapie, activering, netwerkontwikkeling, pmt, creatieve therapie etc, of krijg je wat speciaals daar?
En wat voor hulpverlening heb je de afgelopen jaren al gehad dan dat je ook een beetje hulpverleningsmoe bent?
Ik:
- Gesprekken met psycholoog
- Gesprekken met psychiater
- Gespreksgroep voor jongvolwassenen met identiteitsproblemen
- EMDR
- RET
- Mindfulnesstraining
- Assertiviteitstraining
- Training Voluit leven
- Depressiegroep
- Crisisgroep
- Opname
- Structurerende deeltijd
En daarnaast dus verschillende medicijnen. En het helpt allemaal wel iets, maar echt structureel helpen doet het niet echt helaas
. Ik had tot voor kort poliklinische gesprekken met psycholoog en -iater. En AD. In die deeltijd is het idd van alles wat. Creatief, beeldend, themabesprekingen, bewegen, ontspanneb, etc.
Mijn grootste "handicap" is mijn vermoeidheid en lusteloosheid. Er zijn momenten- dagen dat het me niks kan schelen en dan wil ik eigenlijk alleen maar slapen.
Qua dag/nachtritme is er al wel wat verbeterd. Waar ik eerst tot in de middag op bed bleef liggen, sta ik nu wel in de ochtend op
schematherapie wordt veel gebruikt bij borderline toch? Weet niet of jij dat ook hebt.quote:
Hihi.... wat sylvana zegt dus.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
thnxquote:Op woensdag 4 juli 2012 21:29 schreef Murmeli het volgende:
[..]
Volg je een specifieke therapie? Of is t algemeen, beetje praten?
Weet je wat de oorzaak is van de depressie? Heb je t vaker gehad? Heb je daarnaast andere klachten? Heb je het gevoel dat deze vorm van therapie je uiteindelijk wel kan helpen?
Er zijn zoveel verschillende therapievormen, dat het even zoeken is wat voor jou werkt. Dat heeft mij ook 5 jaar gekost. Ik zit nu eindelijk ergens waar ik echt inzicht in mezelf van krijg. Niet altijd leuk, want ik zie ook wat ik altijd zelf heb gedaan dat niet helpt. Maar ik kom wel vooruit en dat ik wat ik uiteindelijk wil.
Dus ik zou zeggen: onderzoek goed wat jij wil/nodig hebt om vooruit te komen. Neem hierin zelf het voortouw, praat met mensen die ook in therapie zijn geweest en waar zij veel aan gehad hebben, of juist niet. Etc etc.
Want 4 jaar lang niet vooruit komen is niet leuk en demotiverend. Ik hoop dat je gauw toch iets van vordering gaat merken
momenteel heb ik een"bijltje erbij neer gooi en laat me nou gewoon met rust" fase. Maar zodra er weer wat lust is ga ik er weer met frisse tegenzin mee aan de slag
Sylvana, het gaat denk ik iets beter dan vorige week. Deze week eerste intake gehad ambulant. Voor verdere diagnostiek is dat. Ben benieuwd of daar wat uitkomt, eerst maar zien. En dan nog...
Dan zal ik het toch moeten doen met wat het is en daar moet ik maar even niet teveel bij stil staan nu...
Ik heb al zoveel therapie gehad dat ik er niet zo erg meer in geloof.
Dan zal ik het toch moeten doen met wat het is en daar moet ik maar even niet teveel bij stil staan nu...
Ik heb al zoveel therapie gehad dat ik er niet zo erg meer in geloof.
Fake it till you make it...
Als je last hebt van depressies moet je leuke dingen ondernemen, hoe weinig zin je daar ook in hebt.
Je bent het waard om te genieten van het leven. Ik heb ook bepaalde periodes dat ik me zeer depressief voel, terwijl ik zelf toch wel lekker een optimist ben. Vooral wanneer ik me verveel en me hierdoor onrustig voel. Wanneer het weer somber is of wanneer ik te veel structuur in mijn leven heb.
Ik zeg altijd, 'het is, wat je er zelf van maakt'
De manier van denken en omgaan met situaties. Je eigen zelfbeeld, zelfvertrouwen en het vertrouwen in de wereld om je heen en de situaties. Hoe je reageert op de omgeving vanuit welk gevoel. Bewust zijn van je gedachten en gevoelens etc.
Dit speelt allemaal een grote rol.
Als je behoefte hebt aan steun betreft dit onderwerp, youre all welcome
Je bent het waard om te genieten van het leven. Ik heb ook bepaalde periodes dat ik me zeer depressief voel, terwijl ik zelf toch wel lekker een optimist ben. Vooral wanneer ik me verveel en me hierdoor onrustig voel. Wanneer het weer somber is of wanneer ik te veel structuur in mijn leven heb.
Ik zeg altijd, 'het is, wat je er zelf van maakt'
De manier van denken en omgaan met situaties. Je eigen zelfbeeld, zelfvertrouwen en het vertrouwen in de wereld om je heen en de situaties. Hoe je reageert op de omgeving vanuit welk gevoel. Bewust zijn van je gedachten en gevoelens etc.
Dit speelt allemaal een grote rol.
Als je behoefte hebt aan steun betreft dit onderwerp, youre all welcome
Wanneer je trouwens in therapie gaat hiervoor, kan dit wel een goede start zijn om bewust te worden van je gedachten. Maar vergeet niet dat het allemaal te maken heeft met je eigen gedachten en bewustzijn van je denken en gevoelens.
Wanneer je zelf hier bewust met bezig gaat, zul je minder vatbaar zijn voor depressieve gevoelens.
Wanneer je zelf hier bewust met bezig gaat, zul je minder vatbaar zijn voor depressieve gevoelens.
Mijn ervaring was dat je leuke dingen niet langer als leuk ziet en ervaart wanneer je depressief bent.quote:
Als je last hebt van depressies moet je leuke dingen ondernemen, hoe weinig zin je daar ook in hebt.
Wat dan volgens jou?
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.
Fake it till you make it...
ben ik met je eens. Ik denk als je een goede periode hebt gehad je even kan "bufferen" , zodat je een slechte periode makkelijker kunt uitzitten. En wellicht is de slechter periode niet heel slecht omdat je ook nog fijne herinneringen hebt.quote:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.
Dat wordt lastiger als het al heel lang slecht is. De herinneringen aan goede tijden vervagen. Je herinnert alleen nog maar lijden.
Fijn dat het iets beter gaat dan vorige week en erg herkenbaar dat niet geloven in weer een therapie. Heb net maar een topic geopend over hulpverlenings/therapie-moe zijn en niet geloven in een structurele verandering. Sterktequote:
Sylvana, het gaat denk ik iets beter dan vorige week. Deze week eerste intake gehad ambulant. Voor verdere diagnostiek is dat. Ben benieuwd of daar wat uitkomt, eerst maar zien. En dan nog...
Dan zal ik het toch moeten doen met wat het is en daar moet ik maar even niet teveel bij stil staan nu...
Ik heb al zoveel therapie gehad dat ik er niet zo erg meer in geloof.
Damn, erg herkenbaar dit! Ik ben me ook erg bewust van mijn gedachten, weet ze ook prima rationeel om te buigen in rationele/positieve gedachten. Maar er ook echt in geloven, nee, dat doe ik dan weer niet, waardoor het dus totaal geen zin heeftquote:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.
Misschien is de overtuiging dat je niks verkeerd doet oid niet genoeg... Maar moet je constructiever denken als in: zoals ik nu doe, ga ik de goede kant op?quote:
[..]
Damn, erg herkenbaar dit! Ik ben me ook erg bewust van mijn gedachten, weet ze ook prima rationeel om te buigen in rationele/positieve gedachten. Maar er ook echt in geloven, nee, dat doe ik dan weer niet, waardoor het dus totaal geen zin heeft
Ik weet het ook niet, ik zeg ook maar wat
Rustig aan.
Ik denk dat ik in mijn vorige post niet helemaal duidelijk ben geweest hierin. Ik kan heel goed begrijpen dat je de dingen niet meer als leuk ervaart wanneer je depressief bent én dat is juist het punt. Maar uit mijn eigen ervaring weet ik, dat dit me meer helpt dan wanneer ik het mezelf nog ellendiger maak. Ik heb zelf mijzelf aangeleerd om mijn eigen gedachten om te vormen. Momenten waarop ik het mijzelf zo ellendig kan maken in mijn hoofd, dat ik tegen mijzelf zeg 'stop hier nu mee, dit helpt niet'quote:
[..]
Mijn ervaring was dat je leuke dingen niet langer als leuk ziet en ervaart wanneer je depressief bent.
Wat dan volgens jou?
Wanneer je last hebt van depressieve gevoelens, zie je het allemaal niet meer zitten. Maar ALTIJD is er een stemmetje in je hoofd aanwezig, die precies weet hoe het zit. Je weet heel goed wat je voelt, waarom, wanneer, hoe. Ook weet je wat je nodig hebt.
Je moet de controle over je leven weer terug nemen. Accepteren wat nou eenmaal niet veranderd kan worden en accepteren dat je recht hebt om je goed te voelen.
Heb je wel eens geprobeerd om op te schrijven wat je wel een goed gevoel geeft?
Het is niet mijn bedoeling om te spreken voor anderen. Wat ik beschrijf is slecht hoe ik er zelf over denk. En aangezien ik ik ben, kan ik niet weten hoe een ander zich voelt. Wel kan ik een beetje een idee hebben ervan door mijn eigen ervaring erbij te nemen.
Ik ben geen optimist wanneer ik me depressief voel. Ik ben juist heel wisselend. Wanneer ik me niet depressief voel ben ik een optimist, wanneer ik me depressief voel is alles fout.quote:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.
Het is belangrijk om streng te kunnen zijn voor jezelf wanneer je het allemaal niet ziet zitten. Streng in de zin van, bewust zijn van je gedachten en jezelf hier in remmen wanneer je beseft dat je niets hebt aan de gedachte.
Been there, done that, werkt ook nietquote:
[..]
Misschien is de overtuiging dat je niks verkeerd doet oid niet genoeg... Maar moet je constructiever denken als in: zoals ik nu doe, ga ik de goede kant op?
Ik weet het ook niet, ik zeg ook maar wat
Je moest eens weten hoe streng ik ben voor mezelf...
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.
Fake it till you make it...
Knuffel vragen aan kingtoppie dan?quote:
[..]
Been there, done that, werkt ook niet
Rustig aan.
Zelfs de knuffels van vriendlief werken niet eens altijdquote:Op woensdag 4 juli 2012 22:24 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Knuffel vragen aan kingtoppie dan?
Ik vind mezelf een realist eigenlijk....quote:
Je moest eens weten hoe streng ik ben voor mezelf...
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.
Optimisme gebruik ik meer als humor, even het positieve onwaarschijnlijke uitlichten....
Maar als ik ff in een dalletje zit dan is die functie uitgeschakelt hoor.
Rustig aan.
Mja alleen zijn heb je dan liever op die momenten?quote:
[..]
Zelfs de knuffels van vriendlief werken niet eens altijd
Rustig aan.
Ik doelde er inderdaad op dat ik van nature wel een optimist ben maar dit natuurlijk niet ben wanneer ik me depressief voel. Maar je zou wel eens gelijk kunnen hebben in wat je zegt.quote:
Je moest eens weten hoe streng ik ben voor mezelf...
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.
Heb je enig idee wanneer je last hebt/krijgt van depressieve gevoelens? Bepaalde periodes situaties? Of vanaf een bepaald moment? (Je hoeft hier niet perse antwoordt op te geven, misschien heb je dat al wel gedaan maar ik heb niet alle posts gevolgd)
Misschien zit tussen optimisme en pessimisme ook nog wel het realisme...
Fake it till you make it...
lvl26 ik voel me eigenlijk continu niet lekker in mn vel, depressieve gevoelens zijn ene keer erger dan andere keer. Als ik stress heb dan gaat mn stemming naar beneden bijvoorbeeld.
Fake it till you make it...
Nee, maar knuffelen werkt ook niet altijd om van een bepaald gevoel/gedachte af te komenquote:
[..]
Mja alleen zijn heb je dan liever op die momenten?
Ik kan me weinig voorstellen bij continue...quote:
lvl26 ik voel me eigenlijk continu niet lekker in mn vel, depressieve gevoelens zijn ene keer erger dan andere keer. Als ik stress heb dan gaat mn stemming naar beneden bijvoorbeeld.
Ik vind mezelf dan eigenlijk ook een aansteller tov jullie.
Op dit moment bijvoorbeeld zit ik een beetje achterover naar mijn computerscherm te kijken... Meer doe ik niet.... Beetje uitrusten... Voelt prima.
Rustig aan.
Je weet dus van jezelf dat stress ervoor zorgt dat je meer last krijgt van je depressieve gevoelens. Wat zorgt daarentegen ervoor dat je ups hebt?quote:
lvl26 ik voel me eigenlijk continu niet lekker in mn vel, depressieve gevoelens zijn ene keer erger dan andere keer. Als ik stress heb dan gaat mn stemming naar beneden bijvoorbeeld.
Sinds wanneer heb je last van het continu niet lekker in je vel zitten?
Fijn trouwens dat je het met ons delen wil.
Uitspreken?quote:
[..]
Nee, maar knuffelen werkt ook niet altijd om van een bepaald gevoel/gedachte af te komen
Ik heb in die dalen wel enorm ontwijkingsgedrag..
Kan niet eens tegen mijn zus zeggen dat ze even op moet bokken bijvoorbeeld als ze om aandacht komt vragen en allerlei vragen stelt... Dan ''negeer'' ik haar dus en hoop dat ze uit haarzelf weggaat.
Rustig aan.
