Depressie & Angst #20

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:23 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Hmm duurt al wel lang dan idd. En wat voor deeltijd is dat dan, krijg je zoals bij de meeste deeltijds cognitieve therapie, activering, netwerkontwikkeling, pmt, creatieve therapie etc, of krijg je wat speciaals daar?

En wat voor hulpverlening heb je de afgelopen jaren al gehad dan dat je ook een beetje hulpverleningsmoe bent?

Ik:
- Gesprekken met psycholoog
- Gesprekken met psychiater
- Gespreksgroep voor jongvolwassenen met identiteitsproblemen
- EMDR
- RET
- Mindfulnesstraining
- Assertiviteitstraining
- Training Voluit leven
- Depressiegroep
- Crisisgroep
- Opname
- Structurerende deeltijd

En daarnaast dus verschillende medicijnen. En het helpt allemaal wel iets, maar echt structureel helpen doet het niet echt helaas

damn woman, je bent bezig geweest . Ik had tot voor kort poliklinische gesprekken met psycholoog en -iater. En AD.
In die deeltijd is het idd van alles wat. Creatief, beeldend, themabesprekingen, bewegen, ontspanneb, etc.

Mijn grootste "handicap" is mijn vermoeidheid en lusteloosheid. Er zijn momenten- dagen dat het me niks kan schelen en dan wil ik eigenlijk alleen maar slapen.

Qua dag/nachtritme is er al wel wat verbeterd. Waar ik eerst tot in de middag op bed bleef liggen, sta ik nu wel in de ochtend op

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:32 schreef Murmeli het volgende:
Hihi.... wat sylvana zegt dus.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.

schematherapie wordt veel gebruikt bij borderline toch? Weet niet of jij dat ook hebt.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:29 schreef Murmeli het volgende:

[..]

Volg je een specifieke therapie? Of is t algemeen, beetje praten?
Weet je wat de oorzaak is van de depressie? Heb je t vaker gehad? Heb je daarnaast andere klachten? Heb je het gevoel dat deze vorm van therapie je uiteindelijk wel kan helpen?

Er zijn zoveel verschillende therapievormen, dat het even zoeken is wat voor jou werkt. Dat heeft mij ook 5 jaar gekost. Ik zit nu eindelijk ergens waar ik echt inzicht in mezelf van krijg. Niet altijd leuk, want ik zie ook wat ik altijd zelf heb gedaan dat niet helpt. Maar ik kom wel vooruit en dat ik wat ik uiteindelijk wil.

Dus ik zou zeggen: onderzoek goed wat jij wil/nodig hebt om vooruit te komen. Neem hierin zelf het voortouw, praat met mensen die ook in therapie zijn geweest en waar zij veel aan gehad hebben, of juist niet. Etc etc.

Want 4 jaar lang niet vooruit komen is niet leuk en demotiverend. Ik hoop dat je gauw toch iets van vordering gaat merken

thnx
momenteel heb ik een"bijltje erbij neer gooi en laat me nou gewoon met rust" fase. Maar zodra er weer wat lust is ga ik er weer met frisse tegenzin mee aan de slag

Sylvana, het gaat denk ik iets beter dan vorige week. Deze week eerste intake gehad ambulant. Voor verdere diagnostiek is dat. Ben benieuwd of daar wat uitkomt, eerst maar zien. En dan nog...
Dan zal ik het toch moeten doen met wat het is en daar moet ik maar even niet teveel bij stil staan nu...
Ik heb al zoveel therapie gehad dat ik er niet zo erg meer in geloof.

Als je last hebt van depressies moet je leuke dingen ondernemen, hoe weinig zin je daar ook in hebt.
Je bent het waard om te genieten van het leven. Ik heb ook bepaalde periodes dat ik me zeer depressief voel, terwijl ik zelf toch wel lekker een optimist ben. Vooral wanneer ik me verveel en me hierdoor onrustig voel. Wanneer het weer somber is of wanneer ik te veel structuur in mijn leven heb.

Ik zeg altijd, 'het is, wat je er zelf van maakt'
De manier van denken en omgaan met situaties. Je eigen zelfbeeld, zelfvertrouwen en het vertrouwen in de wereld om je heen en de situaties. Hoe je reageert op de omgeving vanuit welk gevoel. Bewust zijn van je gedachten en gevoelens etc.
Dit speelt allemaal een grote rol.

Als je behoefte hebt aan steun betreft dit onderwerp, youre all welcome

Wanneer je trouwens in therapie gaat hiervoor, kan dit wel een goede start zijn om bewust te worden van je gedachten. Maar vergeet niet dat het allemaal te maken heeft met je eigen gedachten en bewustzijn van je denken en gevoelens.
Wanneer je zelf hier bewust met bezig gaat, zul je minder vatbaar zijn voor depressieve gevoelens.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:54 schreef level26 het volgende:
Als je last hebt van depressies moet je leuke dingen ondernemen, hoe weinig zin je daar ook in hebt.

Mijn ervaring was dat je leuke dingen niet langer als leuk ziet en ervaart wanneer je depressief bent.

Wat dan volgens jou?

Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:00 schreef Nijna het volgende:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.

ben ik met je eens. Ik denk als je een goede periode hebt gehad je even kan "bufferen" , zodat je een slechte periode makkelijker kunt uitzitten. En wellicht is de slechter periode niet heel slecht omdat je ook nog fijne herinneringen hebt.
Dat wordt lastiger als het al heel lang slecht is. De herinneringen aan goede tijden vervagen. Je herinnert alleen nog maar lijden.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:52 schreef Nijna het volgende:
Sylvana, het gaat denk ik iets beter dan vorige week. Deze week eerste intake gehad ambulant. Voor verdere diagnostiek is dat. Ben benieuwd of daar wat uitkomt, eerst maar zien. En dan nog...
Dan zal ik het toch moeten doen met wat het is en daar moet ik maar even niet teveel bij stil staan nu...
Ik heb al zoveel therapie gehad dat ik er niet zo erg meer in geloof.

Fijn dat het iets beter gaat dan vorige week en erg herkenbaar dat niet geloven in weer een therapie. Heb net maar een topic geopend over hulpverlenings/therapie-moe zijn en niet geloven in een structurele verandering. Sterkte

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:00 schreef Nijna het volgende:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.

Damn, erg herkenbaar dit! Ik ben me ook erg bewust van mijn gedachten, weet ze ook prima rationeel om te buigen in rationele/positieve gedachten. Maar er ook echt in geloven, nee, dat doe ik dan weer niet, waardoor het dus totaal geen zin heeft

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:15 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Damn, erg herkenbaar dit! Ik ben me ook erg bewust van mijn gedachten, weet ze ook prima rationeel om te buigen in rationele/positieve gedachten. Maar er ook echt in geloven, nee, dat doe ik dan weer niet, waardoor het dus totaal geen zin heeft

Misschien is de overtuiging dat je niks verkeerd doet oid niet genoeg... Maar moet je constructiever denken als in: zoals ik nu doe, ga ik de goede kant op?

Ik weet het ook niet, ik zeg ook maar wat

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:59 schreef Gray het volgende:

[..]

Mijn ervaring was dat je leuke dingen niet langer als leuk ziet en ervaart wanneer je depressief bent.

Wat dan volgens jou?

Ik denk dat ik in mijn vorige post niet helemaal duidelijk ben geweest hierin. Ik kan heel goed begrijpen dat je de dingen niet meer als leuk ervaart wanneer je depressief bent én dat is juist het punt. Maar uit mijn eigen ervaring weet ik, dat dit me meer helpt dan wanneer ik het mezelf nog ellendiger maak. Ik heb zelf mijzelf aangeleerd om mijn eigen gedachten om te vormen. Momenten waarop ik het mijzelf zo ellendig kan maken in mijn hoofd, dat ik tegen mijzelf zeg 'stop hier nu mee, dit helpt niet'

Wanneer je last hebt van depressieve gevoelens, zie je het allemaal niet meer zitten. Maar ALTIJD is er een stemmetje in je hoofd aanwezig, die precies weet hoe het zit. Je weet heel goed wat je voelt, waarom, wanneer, hoe. Ook weet je wat je nodig hebt.
Je moet de controle over je leven weer terug nemen. Accepteren wat nou eenmaal niet veranderd kan worden en accepteren dat je recht hebt om je goed te voelen.
Heb je wel eens geprobeerd om op te schrijven wat je wel een goed gevoel geeft?

Het is niet mijn bedoeling om te spreken voor anderen. Wat ik beschrijf is slecht hoe ik er zelf over denk. En aangezien ik ik ben, kan ik niet weten hoe een ander zich voelt. Wel kan ik een beetje een idee hebben ervan door mijn eigen ervaring erbij te nemen.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:00 schreef Nijna het volgende:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.
Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...
Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.

Ik ben geen optimist wanneer ik me depressief voel. Ik ben juist heel wisselend. Wanneer ik me niet depressief voel ben ik een optimist, wanneer ik me depressief voel is alles fout.

Het is belangrijk om streng te kunnen zijn voor jezelf wanneer je het allemaal niet ziet zitten. Streng in de zin van, bewust zijn van je gedachten en jezelf hier in remmen wanneer je beseft dat je niets hebt aan de gedachte.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:17 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Misschien is de overtuiging dat je niks verkeerd doet oid niet genoeg... Maar moet je constructiever denken als in: zoals ik nu doe, ga ik de goede kant op?

Ik weet het ook niet, ik zeg ook maar wat

Been there, done that, werkt ook niet

Je moest eens weten hoe streng ik ben voor mezelf...
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:22 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Been there, done that, werkt ook niet

Knuffel vragen aan kingtoppie dan?

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:24 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Knuffel vragen aan kingtoppie dan?

Zelfs de knuffels van vriendlief werken niet eens altijd

Ik wil ook weer eens knuffelen

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:24 schreef Nijna het volgende:
Je moest eens weten hoe streng ik ben voor mezelf...
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.

Ik vind mezelf een realist eigenlijk....
Optimisme gebruik ik meer als humor, even het positieve onwaarschijnlijke uitlichten....
Maar als ik ff in een dalletje zit dan is die functie uitgeschakelt hoor.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:26 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Zelfs de knuffels van vriendlief werken niet eens altijd

Mja alleen zijn heb je dan liever op die momenten?

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:24 schreef Nijna het volgende:
Je moest eens weten hoe streng ik ben voor mezelf...
Je schrijft dat je geen optimist bent als je je depressief voelt. Maar eerder schreef je dat je een optimist bent. Ik denk dat iedereen van naturen een van beide kanten in zich heeft. En natuurlijk, een depressieve optimist voelt zich net zo rot, maar ik denk wel dat als je optimistisch van aard bent, je dingen makkelijker om kan buigen in dit geval... maar just my 2 cents, dit is mijn beredeniring.

Ik doelde er inderdaad op dat ik van nature wel een optimist ben maar dit natuurlijk niet ben wanneer ik me depressief voel. Maar je zou wel eens gelijk kunnen hebben in wat je zegt.
Heb je enig idee wanneer je last hebt/krijgt van depressieve gevoelens? Bepaalde periodes situaties? Of vanaf een bepaald moment? (Je hoeft hier niet perse antwoordt op te geven, misschien heb je dat al wel gedaan maar ik heb niet alle posts gevolgd)

Misschien zit tussen optimisme en pessimisme ook nog wel het realisme...

lvl26 ik voel me eigenlijk continu niet lekker in mn vel, depressieve gevoelens zijn ene keer erger dan andere keer. Als ik stress heb dan gaat mn stemming naar beneden bijvoorbeeld.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:27 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Mja alleen zijn heb je dan liever op die momenten?

Nee, maar knuffelen werkt ook niet altijd om van een bepaald gevoel/gedachte af te komen

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:29 schreef Nijna het volgende:
lvl26 ik voel me eigenlijk continu niet lekker in mn vel, depressieve gevoelens zijn ene keer erger dan andere keer. Als ik stress heb dan gaat mn stemming naar beneden bijvoorbeeld.

Ik kan me weinig voorstellen bij continue...
Ik vind mezelf dan eigenlijk ook een aansteller tov jullie.

Op dit moment bijvoorbeeld zit ik een beetje achterover naar mijn computerscherm te kijken... Meer doe ik niet.... Beetje uitrusten... Voelt prima.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:29 schreef Nijna het volgende:
lvl26 ik voel me eigenlijk continu niet lekker in mn vel, depressieve gevoelens zijn ene keer erger dan andere keer. Als ik stress heb dan gaat mn stemming naar beneden bijvoorbeeld.

Je weet dus van jezelf dat stress ervoor zorgt dat je meer last krijgt van je depressieve gevoelens. Wat zorgt daarentegen ervoor dat je ups hebt?
Sinds wanneer heb je last van het continu niet lekker in je vel zitten?
Fijn trouwens dat je het met ons delen wil.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:30 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Nee, maar knuffelen werkt ook niet altijd om van een bepaald gevoel/gedachte af te komen

Uitspreken?

Ik heb in die dalen wel enorm ontwijkingsgedrag..
Kan niet eens tegen mijn zus zeggen dat ze even op moet bokken bijvoorbeeld als ze om aandacht komt vragen en allerlei vragen stelt... Dan ''negeer'' ik haar dus en hoop dat ze uit haarzelf weggaat.

kingtoppie, ik ben niet zo van het vergelijken. Je bent geen aansteller!

lvl26, ik denk dat ik altijd al niet lekker in mn vel zit, maar mede daarvoor zijn we nu dus ook verder aan het kijken qua diagnostiek. En daar laat ik het voor nu even bij.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:32 schreef Nijna het volgende:
kingtoppie, ik ben niet zo van het vergelijken. Je bent geen aansteller!

lvl26, ik denk dat ik altijd al niet lekker in mn vel zit, maar mede daarvoor zijn we nu dus ook verder aan het kijken qua diagnostiek. En daar laat ik het voor nu even bij.

Het is heel goed mogelijk dat het iets erfelijks is (waardoor je hersenen altijd al weinig neurotransmitters aanmaakt en vervolgens depressief voelt). Goed van je dat je in ieder geval bezig bent met het kijken naar je mogelijkheden.
Kan ik uit je post opmaken dat je er verder niet op in wil gaan?

Erfelijkheid heb ik geen twijfel over, dat kan haast niet anders dan dat het zo is. En nu duik ik gauw mn mandje in. Ik denk dat ik sowieso inhoudelijk het hier voor nu bij laat.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:00 schreef Nijna het volgende:
Je bent een optimist, dat scheelt een hoop... ik ben een pessimist.

Meh, mijn standpunt is dat het twee zijden van dezelfde medaille zijn. Beide maken onderverdeling in wat is, van negatief tot positief. Beide zijn nodig denk ik.

quote:

Bewust van mn gedachten: check en ik kan bedenken dat het niet klopt, ik kan zelfs bedenken wat ik zou moeten denken en toch landt dat niet...

Tsja, gedachten hebben over gedachten... Als vuur met vuur bestrijden. Het is even lastig als denken dat je niet moet denken. Lukt je nooit.

quote:

Het scheelt denk ik ook als periodes dat je je depressief voelt, afwisselen met periodes dat het beter of misschien zelfs wel goed gaat. Voor mijn gevoel is mijn stemming altijd onder 0, ook al heel lang.

Dan is het misschien een kwestie van je baseline verleggen. Dat werkte voor mij iig, omdat ik toen besefte dat de enige reden is dat ik me rot voelde, was omdat ik heb ervaren wat niet rot voelde, ofwel goed.
Niets duurt voor altijd, en dus gaat ook dat rotte gevoel weer weg.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 22:17 schreef level26 het volgende:

[..]

Ik denk dat ik in mijn vorige post niet helemaal duidelijk ben geweest hierin. Ik kan heel goed begrijpen dat je de dingen niet meer als leuk ervaart wanneer je depressief bent én dat is juist het punt. Maar uit mijn eigen ervaring weet ik, dat dit me meer helpt dan wanneer ik het mezelf nog ellendiger maak. Ik heb zelf mijzelf aangeleerd om mijn eigen gedachten om te vormen. Momenten waarop ik het mijzelf zo ellendig kan maken in mijn hoofd, dat ik tegen mijzelf zeg 'stop hier nu mee, dit helpt niet'

Wanneer je last hebt van depressieve gevoelens, zie je het allemaal niet meer zitten. Maar ALTIJD is er een stemmetje in je hoofd aanwezig, die precies weet hoe het zit. Je weet heel goed wat je voelt, waarom, wanneer, hoe. Ook weet je wat je nodig hebt.
Je moet de controle over je leven weer terug nemen. Accepteren wat nou eenmaal niet veranderd kan worden en accepteren dat je recht hebt om je goed te voelen.
Heb je wel eens geprobeerd om op te schrijven wat je wel een goed gevoel geeft?

Het is niet mijn bedoeling om te spreken voor anderen. Wat ik beschrijf is slecht hoe ik er zelf over denk. En aangezien ik ik ben, kan ik niet weten hoe een ander zich voelt. Wel kan ik een beetje een idee hebben ervan door mijn eigen ervaring erbij te nemen.

Ik begrijp je helemaal en ben het helemaal met je eens, al zou ik het zelf iets anders verwoord hebben. Maar dat is niet belangrijk, want het gaat om de intentie en bedoeling van je verhaal.

Mijn ervaring is dat depressie een schild is voor onverwerkt leed; leed dat nog niet een plaats gekregen heeft.
Het accepteren van depressie was voor mij een eerste stap.
Het treuren om de 'ik' die in het verleden pijn geleden heeft om later tot een depressie te komen was een tweede stap.
De derde stap was het besef dat het verleden altijd deel zou zijn van die gepijnigde ik, maar niet langer het heden hoeft te bepalen. Alsof je een huilende geliefde troost: "Kalmeer maar. Ik voel met je mee."

Nu kan ik treurig voelen zonder treurig te zijn. Heel veel beter kan ik het helaas op dit moment niet uitleggen.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:48 schreef Quickie_Brat het volgende:

[..]

schematherapie wordt veel gebruikt bij borderline toch? Weet niet of jij dat ook hebt.

T wordt gebruikt bij persoonlijkheidsstoornissen in het algemeen, daar is borderline er een van. Ik heb geen borderline, maar zo'n daar kun je niks mee restgroep ps

Voor borderline specifiek heb je ook nog linehan en de vers-training. Die eerste lijkt volgens mij een beetje op schematherapie.

quote:

Op woensdag 4 juli 2012 21:33 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Tja, ik zat dus in de onderzoekende fase met die psychotherapeute om te kijken of dat ook wat voor mij zou zijn. Maar nu ik dus met haar gestopt ben, is dat hele onderzoek dus ook gestopt.

Probeer het onderwerp bij je nieuwe behandelaar weer aan te snijden. Ik ben echt fan van schematherapie. Haha. Mits de oorzaak voor je depressies in je jeugd ligt enzo. Anders slaat het nergens op denk ik.

quote:

Op donderdag 5 juli 2012 08:49 schreef Murmeli het volgende:

[..]

T wordt gebruikt bij persoonlijkheidsstoornissen in het algemeen, daar is borderline er een van. Ik heb geen borderline, maar zo'n daar kun je niks mee restgroep ps

Voor borderline specifiek heb je ook nog linehan en de vers-training. Die eerste lijkt volgens mij een beetje op schematherapie.

Aha juist ik snap het. Mag ik vragen welke persoonlijkheidsstoornis je dan hebt? Hoeft niet als je het niet wil vertellen . Je zult het misschien ook al wel verteld hebben hier, maar om alle delen door te spitten