R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Jij bent slimquote:Op dinsdag 19 juni 2012 22:23 schreef Sylvana het volgende:
Tips wbt 's ochtends sneller op gang komen:
Klinkt misschien raar, maar sta juist eerder op! Als je eerder opstaat heb je wat meer tijd om de dag relaxed te beginnen. Dus zorg ervoor dat je niet hoeft te haasten, maar genoeg tijd hebt om te ontbijten, te douchen en eventueel nog wat tv te kijken/computeren/krant lezen
Rustig aan.
Goede tips sylvana!
Oh en lekker douchespul helpt ook smorgens. Iets lekker fris ofzo.
Lush vind ik lekker, maar is prijzig. Nivea heeft de geur happy time. Die is ook lekker fris. Of mint citroen van fa. Eucalyptus scrub van rituals (uit de hammamlijn) Nja, zoiets. Beetje snuffelen wat je lekker vindt.
Kan geen kwaad om daar n keer wat extra's aan uit te geven als je ervan houdt. Jezelf verwennen is goed voor je stemming.
Oh en lekker douchespul helpt ook smorgens. Iets lekker fris ofzo.
Lush vind ik lekker, maar is prijzig. Nivea heeft de geur happy time. Die is ook lekker fris. Of mint citroen van fa. Eucalyptus scrub van rituals (uit de hammamlijn) Nja, zoiets. Beetje snuffelen wat je lekker vindt.
Kan geen kwaad om daar n keer wat extra's aan uit te geven als je ervan houdt. Jezelf verwennen is goed voor je stemming.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Jezelf verwennen geeft eigenlijk aan dat je het belangrijk vindt om goed voor jezelf te zorgen wat dan eigenlijk indirect goed is voor je eigenwaarde...quote:
Goede tips sylvana!
Oh en lekker douchespul helpt ook smorgens. Iets lekker fris ofzo.
Lush vind ik lekker, maar is prijzig. Nivea heeft de geur happy time. Die is ook lekker fris. Of mint citroen van fa. Eucalyptus scrub van rituals (uit de hammamlijn) Nja, zoiets. Beetje snuffelen wat je lekker vindt.
Kan geen kwaad om daar n keer wat extra's aan uit te geven als je ervan houdt. Jezelf verwennen is goed voor je stemming.
Rustig aan.
Bedankt voor de tips. Wat ik nu doe is alvast zoveel mogelijk 's avonds doen (zoals douchen).
De tijd waarop ik opsta maakt op zich niet zo uit (geen werk of studie op het moment), ik heb alleen dat alles me teveel is 's ochtends. Als ik mezelf zo ver krijg om te douchen ben ik daarna zo uitgeput dat ik daarna meteen weer terug naar bed ga ipv me aan te kleden. Terwijl ik vroeger niet eens over dit soort dingen nadacht.
De tijd waarop ik opsta maakt op zich niet zo uit (geen werk of studie op het moment), ik heb alleen dat alles me teveel is 's ochtends. Als ik mezelf zo ver krijg om te douchen ben ik daarna zo uitgeput dat ik daarna meteen weer terug naar bed ga ipv me aan te kleden. Terwijl ik vroeger niet eens over dit soort dingen nadacht.
Het is wel heel herkenbaar hoor sterrenstof. Ik was soms al trots als ik überhaupt uit bed was en dan douchte ik niet eens. Maar toch is het belangrijk tegen je depressie om een vaste structuur aan te houden. Dus toch proberen elke dag rond dezelfde tijd op te staan, te wassen/douchen, aan te kleden en te ontbijten. In het begin is het ontzettend moeilijk, maar na een tijd wordt het toch weer een vaste gewoonte.
Waarom snap je het nu niet meer danquote:
Ik snap het nie meerrr
Wat moet ik nou weer aan met het leven?
Hier gaat het nog echt op en af. Woensdag een goede dag gehad, gisteren en vandaag weer minder. Nouja, dat zal nog wel even zo blijven denk ik (tenzij het per direct de komende 7 weken 25+ graden en zonnig is
)Gisteren mn psychotherapeut meegedeeld dat ik niet verder met haar wil, dus nou met zoco bekijken hoe verder. Want we zijn het wel eens dat ik langdurig met iemand een traject in moet gaan.
Je mag je therapeute niet?quote:
[..]
Waarom snap je het nu niet meer dan
Hier gaat het nog echt op en af. Woensdag een goede dag gehad, gisteren en vandaag weer minder. Nouja, dat zal nog wel even zo blijven denk ik (tenzij het per direct de komende 7 weken 25+ graden en zonnig is
Gisteren mn psychotherapeut meegedeeld dat ik niet verder met haar wil, dus nou met zoco bekijken hoe verder. Want we zijn het wel eens dat ik langdurig met iemand een traject in moet gaan.
Ik snap gewoon niet wat ik ermee aan moet....
Beetje werken.... Beetje uitgaan... Beetje op vakantie...
Ik ben bang dat het me allemaal nauwelijks iets doet / maarja dat is ook heel vaak een moment gevoel...
Beetje jammer dat al die momenten zo enorm vergankelijk zijn en het dus geen vaste basis structuur heeft bij mij.
Rustig aan.
Idd, het klikt niet met haar en voel me gewoon niet op mn gemak, dus dat werkt gewoon nietquote:
[..]
Je mag je therapeute niet?
Ik snap gewoon niet wat ik ermee aan moet....
Beetje werken.... Beetje uitgaan... Beetje op vakantie...
Ik ben bang dat het me allemaal nauwelijks iets doet / maarja dat is ook heel vaak een moment gevoel...
Beetje jammer dat al die momenten zo enorm vergankelijk zijn en het dus geen vaste basis structuur heeft bij mij.
En ik herken het wel wat je voelt, heb ik ook wel. Maar heb geen idee wat we eraan kunnen doen...
Ik vind het raar... De wereld lijkt een beetje in extreme bij mij te zijn...
Als er iets mis gaat... Gaat alles mis... En dan niet eens zozeer door mijn eigen toedoen... Maar gewoon door ''toeval''
Ik snap dat niet, lijkt net alsof ik vervloekt/gezegend ben soms
Als er iets mis gaat... Gaat alles mis... En dan niet eens zozeer door mijn eigen toedoen... Maar gewoon door ''toeval''
Ik snap dat niet, lijkt net alsof ik vervloekt/gezegend ben soms
Rustig aan.
Waarom voel ik me de ene keer uiterst op gemak, en de andere keer niet? Dat komt gewoon niet door mijn omgeving ben ik geneigd te zeggen... Ik ben gewoon qua gevoel erg onstabiel, sinds mijn 18e... Waarom? Is dat logisch"?
Rustig aan.
Ik wil hier ook even hoi zeggen
Mijn verhaal in het kort.. Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis al zolang ik me kan heugen. Ook heel veel nare dingen meegemaakt die dat alleen nog maar versterkt hebben helaas. Ik loop al een paar jaar bij een psychiater maar dat heeft me niet heel veel geholpen. Gelukkig heb ik sinds kort een psychologe die mij in het afgelopen half jaar heel goed heeft kunnen helpen.
Helaas is nu net in deze periode mijn huwelijk op de klippen gelopen (relatie van 8 jaar). We wonen nu nog samen maar dat duurt natuurlijk ook niet lang meer en ik ben als de dood om alles alleen te moeten gaan doen.
De ene dag kijk ik er naar uit om juist dingen te gaan doen en de volgende dag kan ik gewoon te moe en te bang zijn om ook maar iets te gaan doen. Hoe doen jullie dat op zo'n mindere dag? Ga je dan juist dingen doen of laat je het maar over je heen komen?
Mijn verhaal in het kort.. Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis al zolang ik me kan heugen. Ook heel veel nare dingen meegemaakt die dat alleen nog maar versterkt hebben helaas. Ik loop al een paar jaar bij een psychiater maar dat heeft me niet heel veel geholpen. Gelukkig heb ik sinds kort een psychologe die mij in het afgelopen half jaar heel goed heeft kunnen helpen.
Helaas is nu net in deze periode mijn huwelijk op de klippen gelopen (relatie van 8 jaar). We wonen nu nog samen maar dat duurt natuurlijk ook niet lang meer en ik ben als de dood om alles alleen te moeten gaan doen.
De ene dag kijk ik er naar uit om juist dingen te gaan doen en de volgende dag kan ik gewoon te moe en te bang zijn om ook maar iets te gaan doen. Hoe doen jullie dat op zo'n mindere dag? Ga je dan juist dingen doen of laat je het maar over je heen komen?
Ik probeer het verschil tussen ''moe zijn'' omdat je moe bent... en ''moe zijn'' omdat je in bed ligt te onderscheiden....
En als ik weet dat het over het 2e ''moe zijn'' gaat... Probeer ik op te staan en iets te eten.. Ik ben geen ochtend eter... Dus ik pak meestal een appel.
Daarna gewoon achter de computer zitten ofzo als ik niks moet doen.
En als ik weet dat het over het 2e ''moe zijn'' gaat... Probeer ik op te staan en iets te eten.. Ik ben geen ochtend eter... Dus ik pak meestal een appel.
Daarna gewoon achter de computer zitten ofzo als ik niks moet doen.
Rustig aan.
Welkom hier en wat vervelend dat je huwelijk op de klippen is gelopen. Lijkt me erg lastig als je dan nog wel gedwongen moet samenwonen. Wel fijn dat je nu een goede psychologe hebt getroffenquote:
Ik wil hier ook even hoi zeggen
Mijn verhaal in het kort.. Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis al zolang ik me kan heugen. Ook heel veel nare dingen meegemaakt die dat alleen nog maar versterkt hebben helaas. Ik loop al een paar jaar bij een psychiater maar dat heeft me niet heel veel geholpen. Gelukkig heb ik sinds kort een psychologe die mij in het afgelopen half jaar heel goed heeft kunnen helpen.
Helaas is nu net in deze periode mijn huwelijk op de klippen gelopen (relatie van 8 jaar). We wonen nu nog samen maar dat duurt natuurlijk ook niet lang meer en ik ben als de dood om alles alleen te moeten gaan doen.
De ene dag kijk ik er naar uit om juist dingen te gaan doen en de volgende dag kan ik gewoon te moe en te bang zijn om ook maar iets te gaan doen. Hoe doen jullie dat op zo'n mindere dag? Ga je dan juist dingen doen of laat je het maar over je heen komen?
En bij mij is het verschillend wat ik met zo'n mindere dag doe. Soms lukt het om mezelf een schop onder mn kont te geven en wel op te staan en wat te gaan doen, andere dagen geef ik er toch maar gewoon aan toe. Maar dan blijf ik ook de hele dag in die bui hangen, terwijl als ik toch wat ga doen het vaak na een paar uurtjes wel weer wat beter gaat
Grappig... Ik moet na de post van Sylvana een beetje aan een veralgemeeniseerd vooroordeel denken tussen de verschillen tussen mannen en vrouwen....
Ik reageer erg oplossingsgericht, en sylvana reageert juist heel erg heel emotioneel
''Wat vervelend! Ik leef met je mee!'' VS ''Doe dit en dat dan voel je je beter''
Ik reageer erg oplossingsgericht, en sylvana reageert juist heel erg heel emotioneel
''Wat vervelend! Ik leef met je mee!'' VS ''Doe dit en dat dan voel je je beter''
Rustig aan.
Dat is minderquote:
Hoelang ben je nu weer helemaal thuis en wat heb je nu nog aan "behandeling"?En heb je een idee hoe het komt dat je weer wegzakt en waar merk je het aan?
Ik ben anderhalve week thuis... en zak nu alweer... 
Ik heb nog individueel pmt/bt en wacht op mn intake ambulant (ja lekker geregeld, die is komende week), 2 keer intake en dan adviesgesprek geloof ik, dus voor ik weet hoe verder, zijn we nog 3 weken verder.
Ik weet niet waarom ik wegzak, het lijkt me sterk dat het is omdat ik dat ene medicijn heb geschrapt, want volgens mij was dat niet voor mn stemming. Maar mn gedachten zijn weer zó negatief
Ik heb nog individueel pmt/bt en wacht op mn intake ambulant (ja lekker geregeld, die is komende week), 2 keer intake en dan adviesgesprek geloof ik, dus voor ik weet hoe verder, zijn we nog 3 weken verder.
Ik weet niet waarom ik wegzak, het lijkt me sterk dat het is omdat ik dat ene medicijn heb geschrapt, want volgens mij was dat niet voor mn stemming. Maar mn gedachten zijn weer zó negatief
Fake it till you make it...
Wat vervelend dat dat zo lang moet duren voor je die intakes gehad hebt. Was handiger geweest als ze dat allemaal al gedaan hadden toen je nog opgenomen was. Welk medicijn heb je geschrapt dan? Ook al werkt het niet direct op je stemming normaal, als je er mee stopt krijg je vaak toch weer hormonale veranderingen en dat kan wel voor een andere stemming zorgen. Negatieve gedachten zijn heel vervelend, maar lukt het je ook niet om ermee om te gaan zoals je vast wel tijdens je opname hebt geleerd?
En doe je het wel rustig aan, het is niet niks om na zo'n lange tijd weer thuis te komen in je gezin, dat heeft ook even tijd nodig natuurlijk
En doe je het wel rustig aan, het is niet niks om na zo'n lange tijd weer thuis te komen in je gezin, dat heeft ook even tijd nodig natuurlijk
Nou, morgen is het zo ver: de wenweek begint en mag ik er elke dag een paar uurtjes heen en dan de week erop gaat het echt beginnen..
Gisteren nog met vrienden afgesproken en een middagje gechilled, was echt tof.
Maar het is doodeng en ben erg benieuwd.
En Nijna, ik hoop dat je je snel weer wat sterker gaat voelen.
Gisteren nog met vrienden afgesproken en een middagje gechilled, was echt tof.
Maar het is doodeng en ben erg benieuwd.
En Nijna, ik hoop dat je je snel weer wat sterker gaat voelen.
Nyota, succes!
Sylvana, abilify ben ik mee gestopt (slikte maar 5mg). Tijdens mn opname niet zoveel geleerd eigenlijk... ik weet het ff niet. En rustig aan probeer ik, valt niet altijd mee met 2 kids.
Sylvana, abilify ben ik mee gestopt (slikte maar 5mg). Tijdens mn opname niet zoveel geleerd eigenlijk... ik weet het ff niet. En rustig aan probeer ik, valt niet altijd mee met 2 kids.
Fake it till you make it...
Veel succes Nyota, ben benieuwd hoe je het vindt!
Nijna, heb je wel eens mindfulness/meditatie geprobeerd om te leren niet in je negatieve gedachten mee te gaan? En rustig aan doen met 2 kinderen is lastig, maar het is wel goed om toch af en toe wat tijd voor jezelf te nemen
Nijna, heb je wel eens mindfulness/meditatie geprobeerd om te leren niet in je negatieve gedachten mee te gaan? En rustig aan doen met 2 kinderen is lastig, maar het is wel goed om toch af en toe wat tijd voor jezelf te nemen
Vervelend, weet je waardoor het komt en heb je al hulp (gezocht)?quote:Op woensdag 4 juli 2012 20:48 schreef Quickie_Brat het volgende:
[..]
Ja. Al tijden. Het schiet maar niet op
Nyota, hoe bevalt de wenweek tot nu toe?
Nijna, hoe gaat ie met jou nu?
Ik heb vrijdag een gesprek met mn zoco, ben een beetje hulpverleningsmoe heb ik het idee, maar echt goed gaat het ook nog niet echt. Dus om helemaal zonder te doen zie ik ook nog niet echt zitten...
Vandaag voorlichting gehad over MBO-opleiding en ga als het goed is versneld de opleiding tot Juridisch medewerker openbaar bestuur doen. Kan dan in het tweede jaar instromen en moet dan nog 2 jaar volgen. Krijg daarvoor nog wel gewoon stufi, maar moet die 2 jaar HBO-stufi wel helemaal terugbetalen dan. Maarja, het is niet anders. Wil toch wel graag een diploma van het 1 of ander hebben, want werk zoeken schiet ook niet echt op in deze tijden. Volgende week als het goed is al intakegesprek, dus zou wel fijn zijn als ik voor de zomervakantie weet waar ik aan toe ben
Mijn depressie begon ergens in 2008. Nu nog niet over. Zit sinds februari 3 dagen in de week op de deeltijdbehandeling van de psych.afdeling van t ziekenhuis hier. Maar om nu te zeggen dat het beter wordt 
Hmm duurt al wel lang dan idd. En wat voor deeltijd is dat dan, krijg je zoals bij de meeste deeltijds cognitieve therapie, activering, netwerkontwikkeling, pmt, creatieve therapie etc, of krijg je wat speciaals daar?quote:
Mijn depressie begon ergens in 2008. Nu nog niet over. Zit sinds februari 3 dagen in de week op de deeltijdbehandeling van de psych.afdeling van t ziekenhuis hier. Maar om nu te zeggen dat het beter wordt
En wat voor hulpverlening heb je de afgelopen jaren al gehad dan dat je ook een beetje hulpverleningsmoe bent?
Ik:
- Gesprekken met psycholoog
- Gesprekken met psychiater
- Gespreksgroep voor jongvolwassenen met identiteitsproblemen
- EMDR
- RET
- Mindfulnesstraining
- Assertiviteitstraining
- Training Voluit leven
- Depressiegroep
- Crisisgroep
- Opname
- Structurerende deeltijd
En daarnaast dus verschillende medicijnen. En het helpt allemaal wel iets, maar echt structureel helpen doet het niet echt helaas
[ Bericht 2% gewijzigd door _Hestia_ op 04-07-2012 21:30:16 ]
Volg je een specifieke therapie? Of is t algemeen, beetje praten?quote:
Mijn depressie begon ergens in 2008. Nu nog niet over. Zit sinds februari 3 dagen in de week op de deeltijdbehandeling van de psych.afdeling van t ziekenhuis hier. Maar om nu te zeggen dat het beter wordt
Weet je wat de oorzaak is van de depressie? Heb je t vaker gehad? Heb je daarnaast andere klachten? Heb je het gevoel dat deze vorm van therapie je uiteindelijk wel kan helpen?
Er zijn zoveel verschillende therapievormen, dat het even zoeken is wat voor jou werkt. Dat heeft mij ook 5 jaar gekost. Ik zit nu eindelijk ergens waar ik echt inzicht in mezelf van krijg. Niet altijd leuk, want ik zie ook wat ik altijd zelf heb gedaan dat niet helpt. Maar ik kom wel vooruit en dat ik wat ik uiteindelijk wil.
Dus ik zou zeggen: onderzoek goed wat jij wil/nodig hebt om vooruit te komen. Neem hierin zelf het voortouw, praat met mensen die ook in therapie zijn geweest en waar zij veel aan gehad hebben, of juist niet. Etc etc.
Want 4 jaar lang niet vooruit komen is niet leuk en demotiverend. Ik hoop dat je gauw toch iets van vordering gaat merken
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Hihi.... wat sylvana zegt dus.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Tja, ik zat dus in de onderzoekende fase met die psychotherapeute om te kijken of dat ook wat voor mij zou zijn. Maar nu ik dus met haar gestopt ben, is dat hele onderzoek dus ook gestopt.quote:
Hihi.... wat sylvana zegt dus.
Ik doe trouwens schematherapie. Die zit wel in de afdeling graven in je verleden. Maar na het identificeren van alles wat er mis is gegaan ga je er wel heel concreet mee aan de slag om het te verbeteren. Het is een soort cognitieve therapie, maar dan dus met goed onderzoek naar waar je gedrag vandaan komt.
Die wenweek sloopt me stiekem meer dan ik dacht. Zoveel hebben we nog niet gedaan, maar toch een hoop indrukken ofzo.
Vandaag ook de andere helft van de groep leren kennen, blijkt daar een meisje in te zetten dat ik heel vaag ken van m'n studie! Ik weet niet of dat nou voor een drempel zorgt of niet, want destijds heb ik niet echt haar leren kennen. Wel kennen we wat dezelfde mensen, maar die zie ik eigenlijk nooit.
Het komt nu wel echt heel dichtbij, het idee altijd met de groep of een deel van de groep te moeten zijn, klinkt wel heel vermoeiend. Dus niet even in je eentje een rondje wandelen ofzo. Pff, maar goed, je kan altijd nog even op je kamer bijkomen.
Het wordt moeilijk en pittig, dat weet ik wel. Deze week kan ik nog veilig oppervlakkig zijn, vanaf volgende week is dat over.
Vandaag ook de andere helft van de groep leren kennen, blijkt daar een meisje in te zetten dat ik heel vaag ken van m'n studie! Ik weet niet of dat nou voor een drempel zorgt of niet, want destijds heb ik niet echt haar leren kennen. Wel kennen we wat dezelfde mensen, maar die zie ik eigenlijk nooit.
Het komt nu wel echt heel dichtbij, het idee altijd met de groep of een deel van de groep te moeten zijn, klinkt wel heel vermoeiend. Dus niet even in je eentje een rondje wandelen ofzo. Pff, maar goed, je kan altijd nog even op je kamer bijkomen.
Het wordt moeilijk en pittig, dat weet ik wel. Deze week kan ik nog veilig oppervlakkig zijn, vanaf volgende week is dat over.
