Zwangere vrouw in elkaar geschopt: baby dood

Ik zou juist blij zijn als Marokkanen en autochtonen in gelijke mate van discriminatie worden beticht. Dat zou namelijk meer recht aan de waarheid doen. Nu zijn het voornamelijk Marokkanen die te pas en te onpas de racismekaart trekken, vooral tegen de autochtone Nederlander. Meer openheid over de werkelijke verhoudingen kan ervoor zorgen dat er effectiever iets aan het racismeprobleem word gedaan.

Wat dat betreft is het jammer dat die 'discussie' bij P&W van gisteren niet het grootste succes uit de geschiedenis van het programma was.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:06 schreef voetbalmanager2 het volgende:
Ik zou juist blij zijn als Marokkanen en autochtonen in gelijke mate van discriminatie worden beticht. Dat zou namelijk meer recht aan de waarheid doen. Nu zijn het voornamelijk Marokkanen die te pas en te onpas de racismekaart trekken, vooral tegen de autochtone Nederlander. Meer openheid over de werkelijke verhoudingen kan ervoor zorgen dat er effectiever iets aan het racismeprobleem word gedaan.

Wat dat betreft is het jammer dat die 'discussie' bij P&W van gisteren niet het grootste succes uit de geschiedenis van het programma was.

Wat ik pas echt discrimminatie vond, is dat mevrouw maar mocht blijven doorratelen en dat die journalist nauwelijks de kans geboden werd om zijn zin af te maken. Wat mij betreft niet alleen een grote faal van die dame, maar vooral ook van P&W. Ik had toch echt meer leiding van hen verwacht. Nu zaten ze er alleen als toeschouwers bij, maar zij horen gespreksleiders te zijn.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:09 schreef stopnaald het volgende:

[..]

Wat ik pas echt discrimminatie vond, is dat mevrouw maar mocht blijven doorratelen en dat die journalist nauwelijks de kans geboden werd om zijn zin af te maken. Wat mij betreft niet alleen een grote faal van die dame, maar vooral ook van P&W. Ik had toch echt meer leiding van hen verwacht. Nu zaten ze er alleen als toeschouwers bij, maar zij horen gespreksleiders te zijn.

Gelukkig was er nog die andere gast die de sfeer wat luchtiger kon maken met zijn muziekje en zijn inleiding: 'Ik hoop dat ik met dit stukje niet ook alle Marokkanen beledig'. Luchtiger voor iedereen behalve Bouazza dan. Je zag haar al kijken: 'Wat nog zo'n vuile racist aan tafel, komop Hass....rustig blijven, je kan niet ook hem de mond snoeren door er doorheen te ratelen, maar het blijft wel een VUILE RACIST, laat ik hem dan maar zo vuil mogelijk aankijken zodat ook hij weet dat ik hem veracht'.

[ Bericht 0% gewijzigd door voetbalmanager2 op 09-05-2012 10:26:08 ]

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 09:42 schreef De_Guidance het volgende:
Vreselijk verontwaardigd zijn ze, over Marokkanen die een vrouw voor negerhoer uitschelden. Zelf zouden ze ze zich daar natuurlijk niet toe verlagen. Of toch wel? Een kleine greep uit de reacties op Hassnae’s optreden in Pauw & Witteman:

-knip-

Enzovoort, enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Maar het zijn de Marokkanen die een racismeprobleem hebben, mensen.

Tsja, meten met twee maten is Nederlanders niet vreemd.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:29 schreef remlof het volgende:

[..]

Tsja, meten met twee maten is Nederlanders niet vreemd.

Gelukkig heeft onze Remlof daar geen last van.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 09:39 schreef EdvandeBerg het volgende:
Als dit vijf blanke mannen waren geweest, die een vrouw (van welke afkomst dan ook) hadden mishandeld om racistische redenen met miskraam tot gevolg, hadden de kranten er wekenlang mee vol gestaan, stille tochten georganiseerd, etc

Dan hadden we dit al weer gehad hoor

Ik wil niks afdoen aan dit vreselijke drama en leef echt mee met het slachtoffer en de vader, natuurlijk is dit op geen enkele manier goed te praten.
Maar.
Ligt het nou ook niet enorm onder een vergrootglas omdat het Marokkanen betreft?
Hoe vaak word er dan niet een autochtone vrouw mishandeld door dr langharige Johnnie?

Er zijn mensen die reageren met een enorm ongeloof en vol afschuw over de gebeurtenis, gunnen de daders het leven niet meer, en misschien terecht, maar hou het wel een beetje in perspectief. Mishandeling met als gevolg het verlies van een ongeboren kind gebeurt helaas wel vaker. Zou er ook zo passievol gereageerd worden als bleek dat de dader bijvoorbeeld een camper was.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:47 schreef Bastard het volgende:Ligt het nou ook niet enorm onder een vergrootglas omdat het Marokkanen betreft?
Hoe vaak word er dan niet een autochtone vrouw mishandeld door dr langharige Johnnie?

Je voorbeeld klopt niet, het geweld an sich is helaas niet heel schokkend, wel de aanleiding daartoe, namelijk de racistische inborst van de aanvallers.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:47 schreef Bastard het volgende:
Ligt het nou ook niet enorm onder een vergrootglas omdat het Marokkanen betreft?
Hoe vaak word er dan niet een autochtone vrouw mishandeld door dr langharige Johnnie?

Vergrootglas? Ik heb niet bepaald de indruk dat dit onder een vergrootglas ligt, eigenlijk.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:47 schreef Bastard het volgende:
Ik wil niks afdoen aan dit vreselijke drama en leef echt mee met het slachtoffer en de vader, natuurlijk is dit op geen enkele manier goed te praten.
Maar.
Ligt het nou ook niet enorm onder een vergrootglas omdat het Marokkanen betreft?
Hoe vaak word er dan niet een autochtone vrouw mishandeld door dr langharige Johnnie?

Er zijn mensen die reageren met een enorm ongeloof en vol afschuw over de gebeurtenis, gunnen de daders het leven niet meer, en misschien terecht, maar hou het wel een beetje in perspectief. Mishandeling met als gevolg het verlies van een ongeboren kind gebeurt helaas wel vaker. Zou er ook zo passievol gereageerd worden als bleek dat de dader bijvoorbeeld een camper was.

Wát?!

Wat denk je nou zelf? Mij maakt het in elk geval niks uit wíe de ongeboren baby heeft doodgemaakt. Maar het motief is in deze zaak wel degelijk van belang.

En omdat het vaker gebeurt dan maar bagatelliseren?! _{"Och, dan maak je toch gewoon weer een nieuwe. Seks is lekker, dus wat maakt het uit."}

Erg, erg triest...

De maatschappij is ver heen.

Steek hem gewoon levenslang weg voor moord

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:06 schreef voetbalmanager2 het volgende:
Ik zou juist blij zijn als Marokkanen en autochtonen in gelijke mate van discriminatie worden beticht. Dat zou namelijk meer recht aan de waarheid doen. Nu zijn het voornamelijk Marokkanen die te pas en te onpas de racismekaart trekken, vooral tegen de autochtone Nederlander. Meer openheid over de werkelijke verhoudingen kan ervoor zorgen dat er effectiever iets aan het racismeprobleem word gedaan.

Wat dat betreft is het jammer dat die 'discussie' bij P&W van gisteren niet het grootste succes uit de geschiedenis van het programma was.

Het maakt mij eigenlijk geen bal uit of een Marokkaan mij van racisme, fascisme of een ander iscme beticht.
De tijd dat ik me dat aantrok ligt al minstens 10 jaar achter mij.

Een discussie over een gevoelige zaak is niet mogelijk met deze 'Nederlanders', die worden zo emotioneel en voelen alles als een aanval. Dan krijg je dit soort discussies waarbij de één helemaal losgaat en alles ontkent en de ander geen woord kan uitbrengen.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 11:46 schreef mossad_agent het volgende:
Een discussie over een gevoelige zaak is niet mogelijk met deze 'Nederlanders', die worden zo emotioneel en voelen alles als een aanval. Dan krijg je dit soort discussies waarbij de één helemaal losgaat en alles ontkent en de ander geen woord kan uitbrengen.

Zeg dat. Dat hebben we gisteren kunnen zien bij P&W.

De Marokkaanse hypocrisie van deze vrouw kent geen grenzen. Een paar weken geleden betoogde haar broer, Hafid Bouazza, in dezelfde Volkskrant dat alle moslims onbetrouwbare, liegende ratjes zijn op basis van zijn ervaring.

Deze vrouw heeft haar hele 'carriere' 'opgebouwd' (lees toe geworpen gekregen) door het Marokkaanse slachtoffer-verhaal op te hangen.
Zelf wenst ze echter niet met Marokkanen om te gaan. Het equivalent van een PVDA'er die de multiculturele samenleving geweldig vindt, maar zijn kinderen naar een blanke school stuurt, zo moet je het zien.

dat alle moslims onbetrouwbare, liegende ratjes zijn op basis van zijn ervaring.


Dat sprak je zeker wel aan? Zo een opinie?

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 09:42 schreef De_Guidance het volgende:
Maar het zijn de Marokkanen die een racismeprobleem hebben, mensen.

Waarom moet het altijd OF het een OF het ander zijn?

Wat heeft het suggereren of zelfs aantonen dat autochtone Nederlanders racistisch kunnen zijn aan toegevoegde waarde bij het onderwerp 'racisme onder Marokkanen'?

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 14:02 schreef De_Guidance het volgende:
dat alle moslims onbetrouwbare, liegende ratjes zijn op basis van zijn ervaring.


Dat sprak je zeker wel aan? Zo een opinie?

Nee, ik ben tegen generalisatie en racisme.

Wel erg dom en lui van die 'journalist' dat hij geen achtergrondonderzoek had gedaan. Bij zo'n controversieel onderwerp zou je tegengas kunnen verwachten van zelfbenoemde, onvergelijkte anti-racisten. Had hij zich voorbereid, dan had hij beter uit de verf kunnen komen. Nu komt hij over als de zoveelste fail afkomstig van de Windesheim school.

Racisme in Marokko: http://www.afrik-news.com/article18043.html

[ Bericht 13% gewijzigd door Marlan op 09-05-2012 14:27:59 ]

Bron: NRC Handelsblad 9 juni 2007, pagina 19 kolom 1

Door Mohammed Benzakour, schrijver en columnist.

Met Berbers heb je altijd gedonder

Wangedrag door Marokkaanse jongeren verklaren uit sociaal economische motieven is de halve waarheid.­ Ook de cultuur is een probleem.­ Zegt een berber.­

Het is goed om zo nu en dan afstand te nemen van datgene waar je dag in dag uit met je neus bovenop zit. Distantie schept overzicht en, in het gunstige geval, ook enig inzicht. Dat is een van de redenen waarom ik besloot een poosje rond te neuzen in een gebied waar de meeste Marokkanen in Nederland vandaan komen alsook hun zomervakanties: het Berberse rifgebied in Noord-Marokko.

Nu was mij al het volgende bekend, maar ik kan het nu zelfs staven: van het Berbervolk kun je een hoop zeggen (trots hardwerkend, ascetisch, humoristisch, poetisch) maar 1 ding niet: dat het lieverdjes zijn. Berbers zijn grosso modo een tamelijk heetgebakerd, anarchistisch volkje - en dit zeg ik, zelf een Berber van origine, met stelligheid en zonder vreeze.

1 verkeerde opmerking of blik, en je kan de schuttingswind van voren verwachten, in het ongelukkige geval gevolgd door een vuistslag of, nog ongelukkiger door een messteek. De alledaagse straattaal, vaak op luidruchtige wijze, is doorspekt met de meest vunzige machowoorden, welke ik niet zal conretiseren op deze plek. Tal van publieksrijk aangelegenheden, of het nu een cultureel festival betreft, een drukke vismarkt, muziekconcert, taxistandplaats voetbalwedstrijd, bruiloft - ze gaan steevast gepaard met een een rits ruzies of knokpartijen waarbij de boel dikwijls, al dan niet in gedrogeerde toestand, kort en klein wordt geslagen. Het hoofdhaar is al kort, de lontjes zo niet nog korter; een ogenschijnlijke jolly good time kan om het geringste omslaan in een explosief atmosfeertje. Zelfbeheersing is voor velen een teken van zwakte en daarom zo schaars als regen in de julimaand. Politie en justitie - standaard van Arabische huize - vreest men nauwelijks, al was het maar omdat deze authoriteiten alle gezag reeds lang verloren hebben daar hun optreden niet zo zeer met de wettelijke orde te maken heeft alswel met de portemonnee van de burgerman in kwestie.

Nu, de overheid geeft het goede voorbeeld, en in consequentie krijgt elke overheid het volk die het verdient. Hetgeen in dit gebied hierop neerkomt: een volk dat bepaald niet blaakt van verantwoordelijkheidszin en minimaal oog heeft voor het algemeen belang. Althans minimaal voor zover het niet de eigen omgeving betreft. De eigen familie en directe woonomgeving wordt een nogal heilige status toegedicht en om die reden met grote zorg en alertheid bewaakt. Evenzeer de buurtmoskee en sacrale graftomben, ook deze kunnen rekenen op gemeenschappelijke zorg en onderhoud. Maar daar houdt het ongeveer op. Want erbuiten heerst anarchie chaos en en een diep doorleefde achterdocht jegens alles en iedereen. Pure onvoorwaardelijke vriendschappen zijn luchtkastelen, evenals de liefde, waar alle liedjes over gaan. Als Islam praxis en welvoegelijkheid betekent is Allah op sterven na dood. De dingen buiten het eigen tuinmuurtje, de dieren, de natuur, het publieke domein, andermans bezit of waar(dig)heden, ze genieten geen of weinig respect, Ieder voor zich, allen voor God - het had zomaar een Riffijns credo kunnen zijn.

Onlangs, gedurende de wedstrijd JongOranje-Jong Marokko in Tilburg, zorgden de Marokkaanse jongeren voor grote rellen - terwijl ze nota bene de match wonnen! Prettige bijkomstigheid was dat de Nederlandse politie lang niet zo hard mept als de Marokkaanse. Om te huilen natuurlijk, zeker als men beseft dat de meerderheid van de oppassende Marokkanen erop wordt aangekeken.

Echter toen de KNVB zich verstoutte te spreken over 'Marokkaanse jongeren' sprongen vele ongediplomeerde allochtonologen en andere (gesubsidieerde) inktmorsers Pavloviaans overeind. 'Hoho, dit zijn geen Marokkaanse jongens, dit zijn Nederlandse jongens want ze zijn in Nederland opgevoed en de meeste zijn hier zelfs geboren'. Steevast gevolgd door uiteenzettingen over achterstanden, onvrede, racisme en onvermijdelijk Geert Wilders.

Dat laatste kan best waar zijn, maar het eerste hoort thuis in de allochtone fabeltjeskrant; fabeltjes waar we geen millimeter mee opschieten. Vanzelfsprekend, en dit zeg ik met nadruk, ontmoette ik talloze Berbers van een hoog onderwijs- en beschavingspeil; Berbers die zich kwaad maken en zich doodschamen voor hun rotte appels in Marokko EN Nederland.

Omgekeerd is het hoegenaamd een statistisch Nederlands feit dat deze rotte appels disproportioneel vaak van Berberse origine zijn. Dit moeten we onder ogen willen zien. Want laat dit gezegd zijn: wat ik in dit Rifgebied in nog geen twee maanden aan bonje, kift en ander non-verbaal vuurwerk heb meegemaakt, heb ik in geen dertig jaar tussen de Nederlanders beleefd. Terwijl Wilders in geen velden of wegen te bekennen is.

Alle wangedrag verklaren uit sociaal economische motieven is de halve waarheid. Ik vrees, met pijn in 't hart te moeten bekkenen dat het rellerige, respectloze gedrag in Tilburg tot op zeker hoogte is terug te voeren tot een cultureel element- in al z'n historisch en economische gelaagdheden. Hoe precies dat laat ik aan gediplomeerden over.

Marokkaans racisme? Welnee, machocultuur!
Column Reacties toevoegen
De trein zat tjokvol, maar de zitplaats naast mij was onbezet. Ik vond het best zo. Tot ineens een dame naast me kwam zitten. Ik keek haar van opzij aan en oordeelde dat ze Marokkaanse was. Waarop een jongetje, niet ouder dan tien, haar boos weg riep. Het was haar broertje. Als een cipier die ziet dat de ene gevangene iets te dicht bij de andere is gaan zitten, en duidelijk wil maken daar niet van gediend te zijn, wees hij zijn grote zus erop dat ze in overtreding was. Ze stond gedwee op en ging maar in het gangpad staan. Vervolgens nam hij zelf haar plaats naast mij in. Hij bedoelde het niet onbeschoft, integendeel. Het was zijn plicht. Marokkaanse jongetjes worden opgevoed met het idee dat het bij ‘onze Marokkaanse cultuur’ hoort. Sommigen gaan zelfs verder, door te stellen dat het van de islam moet. Daarmee doen ze noch de Marokkaanse cultuur noch de islam enig recht aan.

Tienermeisjesachtige mededogen
Feit is dat het een typisch kenmerk is van een zogenaamde masculiene cultuur. Een term die volgens mij van de Nederlandse organisatiepsycholoog Geert Hofstede afkomstig is, maar zeker weten doe ik het niet. Hoe dan ook, een masculiene cultuur is een cultuur waarin het, bijvoorbeeld, traditioneel aan de mannen is om de eer van de groep (familie, gemeenschap) naar buiten toe te beschermen. Kortom, een machocultuur. Deze machocultuur is onderdeel van de straatcultuur in de steden. Japan wordt gezien als de meest masculiene cultuur en Zweden de meest feminiene van de wereld; maar ook Nederland wordt als een zeer feminiene maatschappij bestempeld.

Enkele jaren terug, 2008, publiceerde schrijver Michael van Eekeren een fel stuk in dagblad Trouw, getiteld ‘Ondraaglijke feminisering’, waarin hij betoogt dat de Partij voor de Dieren een bewijs is dat Nederland door en door vervrouwelijkt is. “De combinatie van het tienermeisjesachtige mededogen met zielige diertjes en het gedogen daarvan in de Tweede Kamer toont aan dat de feminisering een nieuwe variant heeft gekregen. Vrouwelijke kernwaarden als ‘gevoel’, ‘mededogen’ en ‘idealisme’ zijn dominant geworden in de politiek-maatschappelijke werkelijkheid.” Volgens Van Eekeren was het probleem niet dat Nederland een oriëntatie op gelijkheid en mededogen kent, maar dat die oriëntatie in de buitenwereld dominant is geworden.

Machismo
Wat die zwangere Amsterdamse vrouw van Marokkaanse afkomst en haar gekleurde vriend is overkomen, is evenwel het gevolg van het andere uiterste, namelijk machismo. Vijf jongemannen van de straat die niet voor elkaar willen onderdoen, en daardoor een babymoord op hun geweten hebben. Ik durf er veel om te verwedden dat het gebeurde niet gebeurd zou zijn als het groepje van vijf uit niet alleen macho’s had bestaan. Of als het om een Marokkaanse man met een zwarte vriendin was gegaan.

Het heeft dus weinig met racisme, zoals Bart Schut in zijn opinieartikel ‘Hebben Marokkanen een racismeprobleem?’ oppert, te maken. Schut schrijft: “Toen ik Lamia vroeg of zij vaker last had van racistische scheldpartijen, haalde zij haar schouders op en antwoordde: ‘Elke dag’.” Ik wil geloven dat Lamia dagelijks gediscrimineerd wordt om haar kleur, sekse en ongesluierde hoofd, maar het lijkt me al te voorbarig om basis daarvan een maatschappelijk racismeprobleem te kunnen signaleren. Waarmee ik niet wil zeggen dat Marokkanen geen racisme kennen. Ik zeg alleen dat we dat niet kunnen beoordelen. In het nog altijd autoritaire ontwikkelingsland Marokko wordt de samenleving namelijk niet voortdurend onderworpen aan allerlei peilingen, enquêtes en onderzoeken in opdracht van en uitgevoerd door belangwekkende instituten, zodat we redelijk zicht hebben op maatschappelijke ontwikkelingen zoals het al dan niet toenemen van discriminatie, school- en ziekteverzuim, alcohol- en drugsgebruik, vroeggeboortes, enzovoort. Die openheid heeft Marokko niet. Je bent dus aangewezen op de ervaringen van enkele mensen, zoals Bart Schut is aangewezen op de ervaring van zijn zwarte Marokkaanse vriendin en nog wat andere mensen met een mening.

‘Blonde Hollandse kankerhoer’
Maar door de verontwaardiging die Hassnae Bouazza bij Pauw & Witteman (8 mei jl.) aan den dag legde over het stuk van Schut, zou je haast de aanleiding van alle ophef vergeten. Persoonlijk snapte ik weinig van haar aanval op de journalist. Woedend omdat hij de vraag stelt of Marokkanen een racismeprobleem hebben? Ze had er beter aan gedaan haar woede te richten op het echte probleem in deze kwestie.

Een paar weken geleden publiceerde ondernemer Erik de Vlieger een ingezonden brief in de Volkskrant waarin hij zich beklaagt over de overlast van Marokkaanse uitgaansjeugd. “Als mijn blonde dochter (24) op een feest niet wil dansen met een jongen die toevallig Marokkaans is, weet ze zeker dat ze voor ‘blonde Hollandse kankerhoer’ wordt uitgescholden. Het afgelopen weekeinde is een vriendje dat in zijn eentje wegging na een bezoek aan mijn jongste dochter (18) in elkaar getrapt door Marokkanen, met een gebroken hand als gevolg. Vijf tegen één!” Gesteld dat het niet steeds hetzelfde groepje van vijf is, wil ik dit soort jongens wel een probleem noemen. Niet omdat ze botsen met het vrouwelijke Nederland, maar gewoon omdat macho’s, vooral wanneer ze in groepen gaan, ten strijde trekken tegen elke vorm van eer- en gezichtsverlies, zoals de afwijzing van een meisje. Want wie heeft geleerd vrouwen te controleren, tolereert niet graag dat ze hem tegenspreken of anderszins op z’n nummer zetten. Dat wringt met zijn ingebeelde macht en dominantie. Daarbij schuwen ze geen geweld, maar verheerlijken het juist.

Said El Haji (1976) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Leiden en won in 2000 de El Hizjra-aanmoedigingsprijs voor zijn verhaal ‘De kleine Hamid’. Dit verhaal werkte hij uit tot zijn debuutroman De dagen van Sjaitan (2000), dat een ware hausse aan media-aandacht beleefde en die inmiddels ook in het Frans is verschenen. Van zijn hand verscheen verder nog Goddelijke duivel (2006) en De aankondiging (2011).

http://www.dejaap.nl/wp-content/uploads/2012/05/devlieger.jpg

http://www.dejaap.nl/2012(...)welnee-machocultuur/

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 17:09 schreef Marlan het volgende:
Marokkaans racisme? Welnee, machocultuur!
Column Reacties toevoegen
De trein zat tjokvol, maar de zitplaats naast mij was onbezet. Ik vond het best zo. Tot ineens een dame naast me kwam zitten. Ik keek haar van opzij aan en oordeelde dat ze Marokkaanse was. Waarop een jongetje, niet ouder dan tien, haar boos weg riep. Het was haar broertje. Als een cipier die ziet dat de ene gevangene iets te dicht bij de andere is gaan zitten, en duidelijk wil maken daar niet van gediend te zijn, wees hij zijn grote zus erop dat ze in overtreding was. Ze stond gedwee op en ging maar in het gangpad staan. Vervolgens nam hij zelf haar plaats naast mij in. Hij bedoelde het niet onbeschoft, integendeel. Het was zijn plicht. Marokkaanse jongetjes worden opgevoed met het idee dat het bij ‘onze Marokkaanse cultuur’ hoort. Sommigen gaan zelfs verder, door te stellen dat het van de islam moet. Daarmee doen ze noch de Marokkaanse cultuur noch de islam enig recht aan.

Tienermeisjesachtige mededogen
Feit is dat het een typisch kenmerk is van een zogenaamde masculiene cultuur. Een term die volgens mij van de Nederlandse organisatiepsycholoog Geert Hofstede afkomstig is, maar zeker weten doe ik het niet. Hoe dan ook, een masculiene cultuur is een cultuur waarin het, bijvoorbeeld, traditioneel aan de mannen is om de eer van de groep (familie, gemeenschap) naar buiten toe te beschermen. Kortom, een machocultuur. Deze machocultuur is onderdeel van de straatcultuur in de steden. Japan wordt gezien als de meest masculiene cultuur en Zweden de meest feminiene van de wereld; maar ook Nederland wordt als een zeer feminiene maatschappij bestempeld.

Enkele jaren terug, 2008, publiceerde schrijver Michael van Eekeren een fel stuk in dagblad Trouw, getiteld ‘Ondraaglijke feminisering’, waarin hij betoogt dat de Partij voor de Dieren een bewijs is dat Nederland door en door vervrouwelijkt is. “De combinatie van het tienermeisjesachtige mededogen met zielige diertjes en het gedogen daarvan in de Tweede Kamer toont aan dat de feminisering een nieuwe variant heeft gekregen. Vrouwelijke kernwaarden als ‘gevoel’, ‘mededogen’ en ‘idealisme’ zijn dominant geworden in de politiek-maatschappelijke werkelijkheid.” Volgens Van Eekeren was het probleem niet dat Nederland een oriëntatie op gelijkheid en mededogen kent, maar dat die oriëntatie in de buitenwereld dominant is geworden.

Machismo
Wat die zwangere Amsterdamse vrouw van Marokkaanse afkomst en haar gekleurde vriend is overkomen, is evenwel het gevolg van het andere uiterste, namelijk machismo. Vijf jongemannen van de straat die niet voor elkaar willen onderdoen, en daardoor een babymoord op hun geweten hebben. Ik durf er veel om te verwedden dat het gebeurde niet gebeurd zou zijn als het groepje van vijf uit niet alleen macho’s had bestaan. Of als het om een Marokkaanse man met een zwarte vriendin was gegaan.

Het heeft dus weinig met racisme, zoals Bart Schut in zijn opinieartikel ‘Hebben Marokkanen een racismeprobleem?’ oppert, te maken. Schut schrijft: “Toen ik Lamia vroeg of zij vaker last had van racistische scheldpartijen, haalde zij haar schouders op en antwoordde: ‘Elke dag’.” Ik wil geloven dat Lamia dagelijks gediscrimineerd wordt om haar kleur, sekse en ongesluierde hoofd, maar het lijkt me al te voorbarig om basis daarvan een maatschappelijk racismeprobleem te kunnen signaleren. Waarmee ik niet wil zeggen dat Marokkanen geen racisme kennen. Ik zeg alleen dat we dat niet kunnen beoordelen. In het nog altijd autoritaire ontwikkelingsland Marokko wordt de samenleving namelijk niet voortdurend onderworpen aan allerlei peilingen, enquêtes en onderzoeken in opdracht van en uitgevoerd door belangwekkende instituten, zodat we redelijk zicht hebben op maatschappelijke ontwikkelingen zoals het al dan niet toenemen van discriminatie, school- en ziekteverzuim, alcohol- en drugsgebruik, vroeggeboortes, enzovoort. Die openheid heeft Marokko niet. Je bent dus aangewezen op de ervaringen van enkele mensen, zoals Bart Schut is aangewezen op de ervaring van zijn zwarte Marokkaanse vriendin en nog wat andere mensen met een mening.

‘Blonde Hollandse kankerhoer’
Maar door de verontwaardiging die Hassnae Bouazza bij Pauw & Witteman (8 mei jl.) aan den dag legde over het stuk van Schut, zou je haast de aanleiding van alle ophef vergeten. Persoonlijk snapte ik weinig van haar aanval op de journalist. Woedend omdat hij de vraag stelt of Marokkanen een racismeprobleem hebben? Ze had er beter aan gedaan haar woede te richten op het echte probleem in deze kwestie.

Een paar weken geleden publiceerde ondernemer Erik de Vlieger een ingezonden brief in de Volkskrant waarin hij zich beklaagt over de overlast van Marokkaanse uitgaansjeugd. “Als mijn blonde dochter (24) op een feest niet wil dansen met een jongen die toevallig Marokkaans is, weet ze zeker dat ze voor ‘blonde Hollandse kankerhoer’ wordt uitgescholden. Het afgelopen weekeinde is een vriendje dat in zijn eentje wegging na een bezoek aan mijn jongste dochter (18) in elkaar getrapt door Marokkanen, met een gebroken hand als gevolg. Vijf tegen één!” Gesteld dat het niet steeds hetzelfde groepje van vijf is, wil ik dit soort jongens wel een probleem noemen. Niet omdat ze botsen met het vrouwelijke Nederland, maar gewoon omdat macho’s, vooral wanneer ze in groepen gaan, ten strijde trekken tegen elke vorm van eer- en gezichtsverlies, zoals de afwijzing van een meisje. Want wie heeft geleerd vrouwen te controleren, tolereert niet graag dat ze hem tegenspreken of anderszins op z’n nummer zetten. Dat wringt met zijn ingebeelde macht en dominantie. Daarbij schuwen ze geen geweld, maar verheerlijken het juist.

Said El Haji (1976) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Leiden en won in 2000 de El Hizjra-aanmoedigingsprijs voor zijn verhaal ‘De kleine Hamid’. Dit verhaal werkte hij uit tot zijn debuutroman De dagen van Sjaitan (2000), dat een ware hausse aan media-aandacht beleefde en die inmiddels ook in het Frans is verschenen. Van zijn hand verscheen verder nog Goddelijke duivel (2006) en De aankondiging (2011).

http://www.dejaap.nl/wp-content/uploads/2012/05/devlieger.jpg

http://www.dejaap.nl/2012(...)welnee-machocultuur/

Het is gewoon een FEIT dat deze 'Nederlanders' voor een hoop rotzooi en agressie zorgen. Zolang mensen bang zijn om het te benoemen en alles onder het tapijt willen vegen kunnen ze blijven doorgaan.

weet je wat pas rottig is; dat mensen niet weten hoe snel ze elkaar moeten beschuldigen van racisme en discriminatie terwijl ze vergeten dat een jong stel hun kindje verloor.

ze trekken alles uit de kast om hun gelijk maar te krijgen. zie! hunnie zijn racistisch, dat volk! en dan de ironie niet doorhebben. die laatste epistels hier, prachtig voorbeeld. wat de neuk heeft feminisme hier nu weer mee te maken. ik kan ook wel een heel verhaal schrijven over dat feminisme in de lagere bevolkingsklasse gefaald heeft, nou fucking en! ik denk dat als we nederland zuiveren van disciminatie tegen wie dan ook, we driekwart van de hele bevolking 'verliezen'. tis allemaal gewoon te walgelijk voor woorden

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 10:47 schreef Bastard het volgende:
Ik wil niks afdoen aan dit vreselijke drama en leef echt mee met het slachtoffer en de vader, natuurlijk is dit op geen enkele manier goed te praten.
Maar.
Ligt het nou ook niet enorm onder een vergrootglas omdat het Marokkanen betreft?
Hoe vaak word er dan niet een autochtone vrouw mishandeld door dr langharige Johnnie?

Er zijn mensen die reageren met een enorm ongeloof en vol afschuw over de gebeurtenis, gunnen de daders het leven niet meer, en misschien terecht, maar hou het wel een beetje in perspectief. Mishandeling met als gevolg het verlies van een ongeboren kind gebeurt helaas wel vaker. Zou er ook zo passievol gereageerd worden als bleek dat de dader bijvoorbeeld een camper was.

Een camper kan geen dader zijn. Misschien bedoel je een kamper? Da's nou ook niet bepaald een geliefde bevolkingsgroep.

wat als er een Marokkaan achter het stuur van de camper zat?

quote:

Op donderdag 10 mei 2012 11:22 schreef sp3c het volgende:
wat als er een Marokkaan achter het stuur van de camper zat?

Dan waren er vast nog meer digitale rellen uitgebroken.

quote:

Op donderdag 10 mei 2012 11:22 schreef sp3c het volgende:
wat als er een Marokkaan achter het stuur van de camper zat?

Terwijl die gehandicapt en homofiel is?

quote:

Op donderdag 10 mei 2012 11:22 schreef sp3c het volgende:
wat als er een Marokkaan achter het stuur van de camper zat?

Ik heb nog nooit een Marokkaan in een camper gezien. Tenzij je een oud busje met oranje zeil als camper zou zien.

quote:

Op donderdag 10 mei 2012 11:27 schreef Die_Hofstadtgruppe het volgende:

[..]

Terwijl die gehandicapt en homofiel is?

ergens wil ik pics

quote:

Op donderdag 10 mei 2012 11:22 schreef sp3c het volgende:
wat als er een Marokkaan achter het stuur van de camper zat?

Dan bel je de politie en zeg je dat er een camper gejat wordt.....

har har har!!!

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 17:09 schreef Marlan het volgende:
Marokkaans racisme? Welnee, machocultuur!

-knip-

http://www.dejaap.nl/wp-content/uploads/2012/05/devlieger.jpg

http://www.dejaap.nl/2012(...)welnee-machocultuur/

Prachtig, wat een moeite voor zo'n stuk. Maar de hypothese deugt voor geen meter. Het is namelijk eenvoudig te parreren doordat elementen uit andere masculiene culturen (VS, Japan, Ierland, Duitsland, Oostenrijk, Italië, Zwitserland) zich niet op dezelfde manier ge/misdragen, in een feminiene maatschappij.
Ik heb het gevoel dat dit afschuiven van verantwoordelijkheid is.

quote:

Op donderdag 10 mei 2012 11:43 schreef Chooselife het volgende:

[..]

Prachtig, wat een moeite voor zo'n stuk. Maar de hypothese deugt voor geen meter. Het is namelijk eenvoudig te parreren doordat elementen uit andere masculiene culturen (VS, Japan, Ierland, Duitsland, Oostenrijk, Italië, Zwitserland) zich niet op dezelfde manier ge/misdragen, in een feminiene maatschappij.
Ik heb het gevoel dat dit afschuiven van verantwoordelijkheid is.

Situatie is uiteraard niet zo simplistisch dat een masculiene cultuur de enige factor is.