Omgaan met autisten

- niet leuk -

[ Bericht 97% gewijzigd door Crutch op 29-07-2011 22:48:32 ]

Een maatje van mij is autistisch en dat is verder geen probleem want het is vrij licht in zijn geval. Echter wanneer we met de vriendengroep iets afspreken moet hij alles tot in de puntjes gepland hebben. Als je bijvoorbeeld ergens geweest bent en hij was er niet bij dan wil hij alles weten e.d.

Tip: gewoon veel informatie geven. En sarcasme begrijpen ze ook vaak niet kan voor lullige situaties zorgen.

Haai

Ben zelf ADD'er dat valt onder het autistische spectrum. Ik werk met Autisten, AD(H)D'ers en alle andere leuke stempels die er maar te bedenken zijn.

Zolang jij duidelijk, consequent en structuur aanbiedt... zijn "wij" net als jij!!!

Hetzelfde doen als wanneer je voor een groep kinderen staat:
Rechtlijnig, kort en duidelijk zijn. Geen subtiele hints, autisten en mannen begrijpen die toch niet, zeg gewoon waar het op staat. Ook niet zomaar zonder aankondiging veranderen, gaat ook niet altijd goed met paniek tot gevolg.
Verder is het goed om problemen bespreekbaar te maken, is er ergens een probleem of een meningsverschil, vraag naar de mening en vraag waarom deze het denkt. Probeer ook niet als je een idee hebt nodeloos je zin door te drijven terwijl, even bot gezegd, de autist iets anders denkt. Dit win je toch niet, mensen met een stoornis in het autisme spectrum pinnen zich ergens helemaal op vast en gaar er vervolgens helemaal voor, ook al is het niet altijd haalbaar. Oftewel, de realiteit wordt hierbij uit het oog verloren. Ga dan niet als buitenstaander, maar wel wetende dat diegene aan een autisme spectrum stoornis lijdt, proberen deze hiervanaf te praten, dat red je niet. Beter motiveer je waarom je iets denkt en laat je het daadwerkelijke eraf praten over aan iemand die in deze persoon echt goed kent en ook vertrouwd wordt, bijv. een broertje/zus of een ouder. Deze kennen de persoon in kwestie dusdanig goed dat ze weten hoe ze dit moeten brengen.
Verder: Denk niet dat als jij iemand iets flikt wat niet in goede aarde valt, dit zomaar vergeten wordt. Vergeven is makkelijker, maar men blijft heel lang herinneren en toch ook stiekem een klein beetje kwalijk nemen wat jij deed. Hier geldt: Vertrouwen is zo geschaad, maar o zo moeilijk terug te winnen.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:28 schreef Beetlebum het volgende:

[..]

ik hoor ook bij "wij". (ook ADD)

maar mede daarom vroeg ik me af hoe ik het beste met autisten om kan gaan.
omdat ik zelf al een andere manier van doen, laten en denken heb wilde ik weten of er nog dingen waren die 't makkelijker maken om hiermee om te gaan.
't botst soms namelijk met een bepaald persoon in mijn omgeving die autisme heeft omdat we anders denken en anders met bepaalde zaken omgaan...

Als het goed is, heb jij ook het meeste aan wat hier boven is beschreven door pizza en door mij...
Er is 1 ding wat je heeeeeeeeeeeeeel goed voor ogen moet houden, een "echte" autist ziet dingen duidelijk voor zich.. zg beelddenkers. Als jij iets zegt wat hij/zij letterlijk kunnen nemen, dan doen ze dat ook zeer zeker. En dan heb je onbegrip.

ik heb zelf een zusje waar pdd-nos is geconstateerd,(de rest is geschiedenis)
ik vind het zelf niet nodig om haar speciaal of bijzonder te vinden terwijl de rest van het gezin dat wel vind ( ik woon al jaren op mezelf dus zie haar niet dagelijks ). en zoals gezegd gewoon heel duidelijk zijn met wat je bedoelt en wat je verwacht, een autist is niet meteen een achterlijke!
ze hebben alleen soms een klein zetje nodig, en geloof mij het kan ook heel mooie/leuke momenten geven.

een probleem is pas een probleem als je dat er van maakt, de rest kan je omheen werken.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:34 schreef kievit19 het volgende:
een probleem is pas een probleem als je dat er van maakt, de rest kan je omheen werken.

Amen.

Ieder mens is uniek, ieder mens is het beste op zijn of haar manier te benaderen.
En daar kom je pas achter als je hem/haar kent.
En of dat nou auties zijn, downers of welk stempeltje ook.. het is altijd puzzelen.. (dan kijk ik naar mijn werk)

Mwah ik ken een autistisch jochie moet altijd opletten als je een grapje maakt en al helemaal als je dat naar zijn richting doet dat begrijpt ie dan niet zo goed en ja sociaal valt hij niet echt te noemen.

Verder zo niks op aan te merken

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:50 schreef ayumu het volgende:
Mwah ik ken een autistisch jochie moet altijd opletten als je een grapje maakt en al helemaal als je dat naar zijn richting doet dat begrijpt ie dan niet zo goed en ja sociaal valt hij niet echt te noemen.

Verder zo niks op aan te merken

Vandaar ook mijn stukje, iedereen is anders.. ook weer in het auti zijn...

Figuurlijke uitspraken worden vaak niet gesnapt.. En dan zijn grapjes vaak niet snapbaar.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:52 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Vandaar ook mijn stukje, iedereen is anders.. ook weer in het auti zijn...

Figuurlijke uitspraken worden vaak niet gesnapt.. En dan zijn grapjes vaak niet snapbaar.

maar je kan niet ontkennen dat , dat soms tot geweldig mooie/grappige situaties leid!

edit: en wat hierboven ook gezged word, ieder mens is anders, autist of niet.
en als je er echt op gaat letten kun je iedereen wel autist noemen linksom of rechtsom, of je daar een punt van moet maken is helemaal aan jezelf.
want iedereen is gehecht aan de planning die hij/zij ijn het hoofd heeft, totdat dat opeens omgegooid word,dat je daarvan baalt is normaal maar zodra je dat laat blijken ben je in de ogen van "de kenners" opeens een autist?

[ Bericht 12% gewijzigd door kievit19 op 29-07-2011 23:08:49 ]

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:50 schreef ayumu het volgende:
Mwah ik ken een autistisch jochie moet altijd opletten als je een grapje maakt en al helemaal als je dat naar zijn richting doet dat begrijpt ie dan niet zo goed en ja sociaal valt hij niet echt te noemen.

Verder zo niks op aan te merken

M.i. moet je oppassen met grapjes ieders richting op. Het kan niet altijd even goed vallen. Autist of niet.
Over dat jochie: Hoe ligt hij in de groep, wordt er normaal mee omgegaan of niet?

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:02 schreef kievit19 het volgende:

[..]

maar je kan niet ontkennen dat , dat soms tot geweldig mooie/grappige situaties leid!

edit: en wat hierboven ook gezged word, ieder mens is anders, autist of niet.
en als je er echt op gaat letten kun je iedereen wel autist noemen linksom of rechtsom, of je daar een punt van moet maken is helemaal aan jezelf.
want iedereen is gehecht aan de planning die hij/zij ijn het hoofd heeft, totdat dat opeens omgegooid word,dat je daarvan baalt is normaal maar zodra je dat laat blijken ben je in de ogen van "de kenners" opeens een autist?

Tuurlijk altijd leuke situaties, zowel van mezelf of vanuit mijn werk.
Ieder mens heeft autie trekjes..
Maar nee.. je bent niet altijd een autie als je een paar dingen ervan hebt.
En als een planning omgegooid wordt, mag je er natuurlijk van balen en dat maakt je geen autie, wat wel met auties zo is, dat als je op het laatste moment een planning omgooit, dat je soms geen land met ze kan bezeilen.. tot agressief aan toe... dan vind ik (ook vanuit mijn werk en je weet ervan) dat je er wel degelijk rekening mee kan houden.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:03 schreef Pizza_Boom het volgende:

[..]

M.i. moet je oppassen met grapjes ieders richting op. Het kan niet altijd even goed vallen. Autist of niet.
Over dat jochie: Hoe ligt hij in de groep, wordt er normaal mee omgegaan of niet?

Ja dat is zeker zo maar bij hem kan een opmerking hem al helemaal in de war schoppen.

Het ligt ook aan zijn ouders moet ik zeggen die hebben weining interesse in hun kind hij is te lastig voor ze. Toen hij naar de eerste klas ging zei de mentor tijdens het kennismakings gesprek met heel de klas dat .... Autisme had en een beetje ''anders'' is dan de rest van de klas .

Dus in de groep liggen nee niet echt hij is het pispaaltje van heel die kloteschool, En buiten school is er vrij weining behalve zijn familie en thja mij dan.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:29 schreef ayumu het volgende:

[..]

Ja dat is zeker zo maar bij hem kan een opmerking hem al helemaal in de war schoppen.

Het ligt ook aan zijn ouders moet ik zeggen die hebben weining interesse in hun kind hij is te lastig voor ze. Toen hij naar de eerste klas ging zei de mentor tijdens het kennismakings gesprek met heel de klas dat .... Autisme had en een beetje ''anders'' is dan de rest van de klas .

Dus in de groep liggen nee niet echt hij is het pispaaltje van heel die kloteschool, En buiten school is er vrij weining behalve zijn familie en thja mij dan.

Foute school...
Duidelijke en goede uitleg binnen de klas... En hij werd geaccepteerd!!
Als je mensen/kinderen duidelijk maakt wat het is, wat het met iemand doet enz enz...
En een docent blijft er ook bovenop zitten dan is er veel minder aan de hand.

[ Bericht 7% gewijzigd door dolfina-chica op 29-07-2011 23:37:13 (iets meer uitleg) ]

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:28 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Tuurlijk altijd leuke situaties, zowel van mezelf of vanuit mijn werk.
Ieder mens heeft autie trekjes..
Maar nee.. je bent niet altijd een autie als je een paar dingen ervan hebt.
En als een planning omgegooid wordt, mag je er natuurlijk van balen en dat maakt je geen autie, wat wel met auties zo is, dat als je op het laatste moment een planning omgooit, dat je soms geen land met ze kan bezeilen.. tot agressief aan toe... dan vind ik (ook vanuit mijn werk en je weet ervan) dat je er wel degelijk rekening mee kan houden.

dat agressief worden ken ik dan ook niet, omdat ik hier vooral ervaringen deel die ik met mijn zusje heb die dat dus niet heeft, althans ze heeft dan wel fikse "uitbarstingen" maar vooral tegen mijn moeder en vader, en dat is ook wat het voor mij soms moeilijk maakt dat ze nooit eens flink pissig op mij word ipv pa of ma om hun even te ontlasten zeg maar. maargoed dat zou een ander topic waard zijn.

terugkomend op het autisme op zich: mijn zus (hiermee bedoel ik een oudere zus) kan nooit wat goed doen bij haar, terwijl dat ik als superheld word gezien op de een of andere rare manier (ik doe ook alleen mijn werk) ze spiegeld zich ook heel erg aan mij en de dingen die ik doe, wat als gevolg heeft dat ik soms wel op moet letten met de dingen die ik vertel/heb gedaan tegenover mijn ouders waar ze bij is. en ik kan het niet vaak genoeg zeggen , ik zou haar niet willen missen !!

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:36 schreef kievit19 het volgende:

[..]

dat agressief worden ken ik dan ook niet, omdat ik hier vooral ervaringen deel die ik met mijn zusje heb die dat dus niet heeft, althans ze heeft dan wel fikse "uitbarstingen" maar vooral tegen mijn moeder en vader, en dat is ook wat het voor mij soms moeilijk maakt dat ze nooit eens flink pissig op mij word ipv pa of ma om hun even te ontlasten zeg maar. maargoed dat zou een ander topic waard zijn.

Wil ik het wel eens met je over hebben

quote:

terugkomend op het autisme op zich: mijn zus (hiermee bedoel ik een oudere zus) kan nooit wat goed doen bij haar, terwijl dat ik als superheld word gezien op de een of andere rare manier (ik doe ook alleen mijn werk) ze spiegeld zich ook heel erg aan mij en de dingen die ik doe, wat als gevolg heeft dat ik soms wel op moet letten met de dingen die ik vertel/heb gedaan tegenover mijn ouders waar ze bij is. en ik kan het niet vaak genoeg zeggen , ik zou haar niet willen missen !!

Is de manier hoe jij wel met haar omgaat... En waarschijnlijk doet je grote zus dat anders, waardoor je dus andere situaties krijgt.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:36 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Foute school...
Duidelijke en goede uitleg binnen de klas... En hij werd geaccepteerd!!
Als je mensen/kinderen duidelijk maakt wat het is, wat het met iemand doet enz enz...
En een docent blijft er ook bovenop zitten dan is er veel minder aan de hand.

Wat kan ik er van zeggen ik ben zijn vader niet en heb verder ook geen familie banden met hem.
Ik snap ook niet wat er achter steekte om zoiets even zo te melden...

Vriendin op school is autistisch. Ja, ze was 'anders', maar ik vond niet moeilijk in de omgang. Ze had wat minder interesses en uitgaan vond ze niet leuk. Verder niet echt.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:17 schreef dolfina-chica het volgende:
Haai

Ben zelf ADD'er dat valt onder het autistische spectrum.

Negative. ADD is geen ASS.

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:43 schreef Auti het volgende:

[..]

Negative. ADD is geen ASS.

ADD = ADHD - Hyperactiviteit... = ASS

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 23:55 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

ADD = ADHD - Hyperactiviteit... = ASS

Bron?
Het is echt totale onzin, een (best oud inmiddels) misvatting.
ADD - de H van Hyperactiviteit uit ADHD = ADD. Nergens is ADD geschaard onder de ASS groep. Wat wel veel voorkomt is dat mensen met een Autistische Spectrum Stoornis, ADD of ADHD als comorbide stoornis hebben, dat is bij mij ook zo het geval.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 00:03 schreef Auti het volgende:

[..]

Bron?
Het is echt totale onzin, een (best oud inmiddels) misvatting.
ADD - de H van Hyperactiviteit uit ADHD = ADD.

Dat zei ik.. Gamma..

quote:

Nergens is ADD geschaard onder de ASS groep. Wat wel veel voorkomt is dat mensen met een Autistische Spectrum Stoornis, ADD of ADHD als comorbide stoornis hebben, dat is bij mij ook zo het geval.

Ik heb altijd geleerd en nog steeds in mijn werk, valt het onder ASS.. maar goed.. doet er niet toe...
Topic gaat om of je anders met auties omgaat...

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 00:12 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Dat zei ik.. Gamma..

[..]

Ik heb altijd geleerd en nog steeds in mijn werk, valt het onder ASS.. maar goed.. doet er niet toe...
Topic gaat om of je anders met auties omgaat...

Misschien is het dan ook beter om te weten waar het over gaat en niet dat er verkeerde dingen de wereld in worden geholpen. Want onbegrip is een grote factor in het omgaan met auti's.
Vraag het eens aan een psychiater zou ik zeggen, want het is echt een wereld van verschil.
Stichting ADD Nederland zegt ook; ADD is geen vorm van Autisme.
Pizza_Boom heeft wel een goede beknopte "handleiding" gepost mbt het omgaan met autisten.

Nouja, eigenlijk is het gewoon zoals met een ieder om zou moeten gaan. Zou, helemaal met groepen, wel de meeste rust geven. In ieder geval de eerste 5 zinnen zouden een hoop narigheid kunnen voorkomen als dat gewoon altijd toegepast werd.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 00:17 schreef Auti het volgende:

[..]

Misschien is het dan ook beter om te weten waar het over gaat en niet dat er verkeerde dingen de wereld in worden geholpen. Want onbegrip is een grote factor in het omgaan met auti's.
Vraag het eens aan een psychiater zou ik zeggen, want het is echt een wereld van verschil.
Stichting ADD Nederland zegt ook; ADD is geen vorm van Autisme.
Pizza_Boom heeft wel een goede beknopte "handleiding" gepost mbt het omgaan met autisten.

Ik zal de mijne volgende week vragen als ik op medicatie check ben.. goed?

Zullen we vanaf hier weer gewoon lief tegen elkaar doen?

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 00:35 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Ik zal de mijne volgende week vragen als ik op medicatie check ben.. goed?

Ik ben erg benieuwd naar zijn of haar relaas .
Niet dat ik negatief wil overkomen oid maar ik ben erg gefixeerd op feiten en dit klopt gewoon niet. Daarom bestaat er ook de PDD-NOS diagnose, en ADD is geen PDD-NOS, daar zijn weer teveel verschillen voor. Met name op het gebied van interpreteren en sociale communicatie.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 00:43 schreef Pizza_Boom het volgende:
Zullen we vanaf hier weer gewoon lief tegen elkaar doen?

Ik heb het nooit slecht bedoeld..

quote:

Op vrijdag 29 juli 2011 22:52 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Vandaar ook mijn stukje, iedereen is anders.. ook weer in het auti zijn...

Figuurlijke uitspraken worden vaak niet gesnapt.. En dan zijn grapjes vaak niet snapbaar.

Dit is wat ik bij een collega van me herken. Grappig doen kan ik beter laten en als ik iets op mijn lever heb moet ik dat ronduit vertellen. Voor de rest loopt het prima, goede gast.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 12:05 schreef Zilbudar het volgende:
Ik ben 6 jaar lang met een autist omgegaan, de meest verschrikkelijke tijd van mijn leven

Steeds minder mee omgegaan.
Niet meer naar bios;
Niet meer naar sport;

Uiteindelijk blij dat ik ook niet meer studeer met hem.

Autisme is uitgevonden om jou het leven zuur te maken.

[ Bericht 9% gewijzigd door Cat-astrophe op 30-07-2011 23:48:13 (-quote aangepast-) ]

En toch ligt de fout bij jou, allereerst loopt je verhaal niet lekker. Wie dacht nou dat wie het al wist en expres later wou komen?
Verder doe je aannames, dat is sowiso fout, autist of niet. Zodra jij in een verwachtingspatroon verzeild raakt en dus dingen klakkeloos aanneemt, ben jij niet scherp meer op veranderingen en gaat het fout. Vandaar ook dat spoorwegmachinisten niet het bekende rondje om de kerk willen doen, omdat ze telkens hetzelfde zien en 99 van de 100 keer een bepaald seintje gewoon veilig toont, wordt er min of meer verwacht dat die 100e keer dat seintje ook veilig toont, maar net dan gaat er nog een andere trein voorlangs.
Verder kan je met een autist gewoon sporten hoor. Ook de bios is ook geen probleem. Je hebt niet te maken met een verlamde blinde, maar met iemand die sociaal minder sterk is.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 12:05 schreef Zilbudar het volgende:
Ik ben 6 jaar lang met een autist omgegaan, de meest verschrikkelijke tijd van mijn leven

Steeds minder mee omgegaan.
Niet meer naar bios;
Niet meer naar sport;

Uiteindelijk blij dat ik ook niet meer studeer met hem.

Tuurlijk doen ze dat expres Gewoon om jou dwars te zitten.
Sorry hoor, maar als je dat denkt, ben je zelf niet helemaal goed bij je hoofd.

Ten eerste als JIJ niet duidelijk bent, hoe kan iemand (algemeen) je dan begrijpen!?
Ten tweede als zelf zo kortzichtig bent, hoe kun je dan überhaupt normaal met mensen om gaan.
Dit bedoel ik niet als trol, ik bedoel dit echt als vraag. Als jij je niet in kan leven in iemand, sorry, maar dan krijg jij het verdomde moeilijk.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 14:25 schreef Pizza_Boom het volgende:
En toch ligt de fout bij jou, allereerst loopt je verhaal niet lekker. Wie dacht nou dat wie het al wist en expres later wou komen?
Verder doe je aannames, dat is sowiso fout, autist of niet. Zodra jij in een verwachtingspatroon verzeild raakt en dus dingen klakkeloos aanneemt, ben jij niet scherp meer op veranderingen en gaat het fout. Vandaar ook dat spoorwegmachinisten niet het bekende rondje om de kerk willen doen, omdat ze telkens hetzelfde zien en 99 van de 100 keer een bepaald seintje gewoon veilig toont, wordt er min of meer verwacht dat die 100e keer dat seintje ook veilig toont, maar net dan gaat er nog een andere trein voorlangs.
Verder kan je met een autist gewoon sporten hoor. Ook de bios is ook geen probleem. Je hebt niet te maken met een verlamde blinde, maar met iemand die sociaal minder sterk is.

Amen!!

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 3% gewijzigd door Daniel1976 op 30-07-2011 23:51:27 ]

Ligt eraan. Ik kom regelmatig in aanraking met mensen die autisme hebben. En het ligt er ook heel erg aan welke vorm ze hebben en in welke maten ze het hebben. Met de een merk je het eigenlijk nauwelijks en bij de ander is het allemaal veel lastiger.

Oorzaak en gevolg wordt niet altijd ingezien, daardoor krijg je "rare" "grappige" situaties..

Er zit altijd een verschil in tussen stoornissen en ziektes enz enz.
Je vraagt ook niet of we een verschil willen maken tussen mensen.
Jij vraagt gewoon of er een andere manier in omgang is.
Als een autist niet zegt dat ie autie is, zal je aan sommige ook niets merken. (ligt aan de gradatie van zijn autie zijn)
Daarbij kan ik me voorstellen dat als je er nooit mee omgaat, dat je je afvraagt hoe om te gaan.
(Jip en janneke uitleg werkt altijd!! )

Een voorbeeld van denkwijze van een autie en een "normaal" mens:
Geef een teken opdracht:
Zeg alles achter elkaar..
Teken een dak, een deur en een schoorsteen.
Een autie zal deze drie dingen los van elkaar tekenen.
Een "normaal" iemand zal een huis tekenen.
Dit is een voorbeeld van linkjes die vaak niet gelegd wordt.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 15:31 schreef Beetlebum het volgende:
Ze zijn nou eenmaal anders dan de doorsnee mens in het reageren op dingen en in de omgang.

Een doorsnee mens bestaat niet, dat wordt gemaakt door de maatschappij. En normaal is zoals de massa acht dat je je gedraagd. Voorbeeldje: Tegenwoordig is het niet normaal in de Westerse wereld dat je uitgehuwelijkt wordt, maar in de Oosterse wereld is dit wel normaal. Wat is dan doorsnee en normaal?
Tegenwoordig plakken we allerlei stempeltjes en stikkertjes op iedereen die niet voldoet aan het maatschappelijk keurslijf. Een kind dat iets drukker is wordt al vrij snel bestempeld als ADD of ADHD, een kind dat liever alleen speelt wordt vrij snel bestempeld als autist. Vroeger was een kind gewoon druk of lastig of meer op zichzelf/zelfstandig. Erg makkelijk allemaal, want zo kan je sneller eisen dat er een pilletje of iets dergelijks in wordt genomen omdat het kind anders onhandelbaar is. Want ja, de handarbeidjuf kan eigenlijk geen 40 kindertjes in een veel te klein en benauwd klaslokaal aan en als er dan ook nog eentje is die uit de toon springt dan is het feest compleet.
En natuurlijk, er zijn ook goede punten aan de stempeltjes. Een kind dat vroeger als dom werd gezien en benoemd en maar een extra boek moet lezen omdat het dyslectisch was, krijgt tegenwoordig wel erkenning en hulp waar nodig. En ook voor moeilijkere kinderen is hulp beschikbaar, maar deze hulp is vaak toch zo moeilijk te verkrijgen.

EDIT: Tevens ligt ook een deel van de schuld bij de ouders, want ja, mamma moet carrière maken, pappa zit ook de hele dag op zijn werk, als mamma en pappa de kindjes komen halen van de crèche rond half 7 's avonds dan schuiven ze aan tafel en worden ze hun bed in geschopt om half 8, want mamma en pappa willen ook nog tijd voor zich alleen. Om half 7 gaat de wekker weer, dan worden de kindjes aangekleed, moeten ze hun broodje eten zonder commentaar en worden ze gedropt bij de voorschoolse opvang, alwaar 1 leidster/leider 40 kindjes in het gareel moet houden waardoor de kindjes niet voldoende aandacht krijgen, vervolgens op school direct de klas in, vooraf even spelen en uitrazen op het plein is er niet bij. Daar zitten de kindjes dan, muisstil aan hun tafeltje in de veel te volle klas met nog 39 anderen te luisteren naar de juffrouw die niet voldoende aandacht heeft voor de kindertjes die wat extra aandacht nodig hebben, waar de kindertjes die hun kop boven het maaiveld steken niet voldoende stimulatie krijgen en verhalen al 6x uitgelegd zijn, maarja, degene die niet meekomen worden aan alle kanten meegesleept. Vervolgens is het pauze, mogen ze een kwartiertje uitrazen, maar er moet ook nog een koekje gegeten worden en een drinkje gedronken worden. En oja, je mag niet vies worden en als je te druk bent, waardoor de buren er last van hebben, mag je morgen niet naar buiten. Gaan we door met de les, nog meer vertellen, wat zelf werken en de kindertjes zitten alweer te wachten totdat ze het volgende mogen doen, want ja, er zijn er een paar nog niet klaar. Dan is het 12 uur, mogen de kindjes naar de tussenschoolse opvang. Daar zitten paar te oude moeders, mogen de kindjes een beetje uitrazen, maar ook nu mogen de buren er geen last van hebben. Om half 1 moeten we gaan eten, dat jij maar 1 broodje eet maakt niet uit, want je moet wachten op die trage jongen die 6 broodjes eet, dus is het na het eten kwart over 1, op het plein spelen tot half 2 mag bij godsgratie, maar wederom niet lekker uitrazen, want de werkeloze buurman heeft last van je. Dan van half 2 tot half 4 weer muisstil zitten en wachten op de mensen die niet meekomen en als het half 4 is, zit mamma nog op d'r werk en is pappa ook nog niet thuis. Opa en oma hebben ook hun eigen leven en zitten liever in Spanje, dus mag je naar de naschoolse opvang cq. crèche, alwaar je ook weer niet voldoende aandacht krijgt, wachten totdat het half 7 is en je mamma en pappa weer een uurtje ziet tijdens het eten, waar pappa loopt te tieren op zijn baas en mamma verteld over haar nieuwe schoenen en jij stil moet zitten en je eten moet opeten om vervolgens na het toetje naar bed te gaan. En dan begint de volgende dag weer.
In het weekend is er ook geen tijd, want pappa moet voetballen, mamma wil winkelen en daarna gaan ze met vrienden uit eten. Bij godsgratie mag je mee, maar ook hier kop houden en stil zitten.

Feit of fictie? Natuurlijk is het verhaal iets aangedikt, maar helaas is het wel realiteit. En het dan raar vinden dat kinderen op andere manieren aandacht gaan vragen en tja, dan wordt het kind dat normaal al iets drukker is opeens onhandelbaar.

[ Bericht 23% gewijzigd door Pizza_Boom op 30-07-2011 16:34:27 ]

En daarom ben ik dus best blij met de stempels.. (eerste stuk van pizza)

Ik heb mijn stempel nog niet zo lang.. Had ik die stempel maar gekregen toen ik kind was, was mijn schoolleven en mijn werkleven anders verlopen. Ik heb de hulp niet gehad, die ik nodig had. Waar ik behoefte aan had.
Ik heb het allemaal zelf mogen uitvogelen. En dit is iets wat op zich mijn ouders wel te verwijten is, aan de andere kant.. school heeft ook niets gezien.

Of ik daadwerkelijk anders ben in de omgang?
Er heerst vaak onbegrip tussen mensen en mij, van beide kanten. Ik heb mijn logica, wat niet voor iedereen logisch is, maar neemt niet weg dat als je duidelijk bent, dat ik achterlijk ben. Of een mongool die expres dingen saboteert, als ik iets niet zie, dan is dat omdat ik het niet zie!!
Dus ja... ik ben misschien anders in de omgang.. Soms moet men mij op dingen wijzen.

[ Bericht 1% gewijzigd door dolfina-chica op 30-07-2011 16:49:27 ]

+ ik ben ook wel blij met de stempels, want dat is ook nog eens brood met kaas op mijn bordje.
Aangezien ik werk als persoonlijk begeleidster van kinderen van 4/12 jaar met "mogelijkheden".

[ Bericht 38% gewijzigd door dolfina-chica op 30-07-2011 16:48:33 (verduidelijking :P) ]

ADHD en autisme zijn eigenlijk gewoon een hersenafwijking wat met een hersenscan getoond kan worden. Heeft niks met opvoeding te maken, aangezien je er mee geboren wordt.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 17:05 schreef Captain_Maximum het volgende:
ADHD en autisme zijn eigenlijk gewoon een hersenafwijking wat met een hersenscan getoond kan worden. Heeft niks met opvoeding te maken, aangezien je er mee geboren wordt.

Maar opvoeding, aandacht en erkenning heeft weldegelijk te maken met hoe het zich uit.
Als een kind met Asperger en hoog IQ in een klas zit en er zitten twee van die kinderen in die niet zo slim zijn, dan gaat dat kind zich vervelen en zal eerder vervelend gaan doen dan een normaal kind, om maar wat te noemen. Als het thuis voldoende aandacht krijgt en er normaal mee wordt omgegaan zal het zich anders gedragen dan wanneer mijn bovenstaande verhaal van toepassing is.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 17:05 schreef Captain_Maximum het volgende:
ADHD en autisme zijn eigenlijk gewoon een hersenafwijking wat met een hersenscan getoond kan worden. Heeft niks met opvoeding te maken, aangezien je er mee geboren wordt.

Ik geloof daar niet helemaal in.

Ik weet zeker dat de meeste autisten niet van hun ouders buiten mochten spelen tot op hoge leeftijd, altijd moederskindje zijn etc.

Ik was er zelf ook een. Bij mij waren er ook autistische trekjes, totdat ik op mijn 15e dacht van: fok it, ik luister niet meer naar mijn ouders en ga lekker naar buiten.

Alle autisten die ik ken die zijn huisvogels
Mogen zelfs op hun 22e niet zomaar naar buiten

Of wil je beweren dat er ook autistische voetballers bestaan?

Voetballers weet ik niet, ik kom zelf uit de hockeywereld (veel 1e team gespeeld, meerdere clubs, redelijk niveau dus), maar ik heb een aantal jaar met een jongen in het team gezeten die zou ADHD hebben of autistisch zijn. Niets van gemerkt, hij zei niet zoveel en was een beetje stil, maar ging prima op het hockeyveld. Verhalen gingen de ronde dat hij thuis de hele dag rondjes aan het rennen was, maar met sport was er dus niets van te merken.
Maar vertel eens, van welke zieke user ben jij de kloon?

Bij ieder kind wil je gewenst gedrag... wat het wel of niet heeft.
Als je van kinds af een kind niet de opvoeding, aandacht enz enz geeft die dat kind nodig heeft, dan ga je bij een autie de mist in.

Dus wel degelijk dat het met opvoeding te maken heeft.
Geef je niets mee, het pikt niet veel op uit zich zelf.. alles moet tot in den treuren uitgelegd worden (ik weet het, niet iedereen is zo)

Dus ja... je opvoeding moet je deels aanpassen met een kind met autie

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 17:12 schreef Zilbudar het volgende:

[..]

Ik geloof daar niet helemaal in.

Ik weet zeker dat de meeste autisten niet van hun ouders buiten mochten spelen tot op hoge leeftijd, altijd moederskindje zijn etc.

Ik was er zelf ook een. Bij mij waren er ook autistische trekjes, totdat ik op mijn 15e dacht van: fok it, ik luister niet meer naar mijn ouders en ga lekker naar buiten.

Alle autisten die ik ken die zijn huisvogels
Mogen zelfs op hun 22e niet zomaar naar buiten

Of wil je beweren dat er ook autistische voetballers bestaan?

Ik vind de manier waarop jij over autisten praat gewoon zo naar, deze mensen hebben zichzelf ook niet gemaakt en vinden het zelf ook erg naar dat ze hiermee behept zijn.
Dus wees blij dat je er zelf geen last (meer) van hebt en wees een beetje zachtzinniger voor ze.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 17:48 schreef Lavenderr het volgende:

[..]

Ik vind de manier waarop jij over autisten praat gewoon zo naar, deze mensen hebben zichzelf ook niet gemaakt en vinden het zelf ook erg naar dat ze hiermee behept zijn.
Dus wees blij dat je er zelf geen last (meer) van hebt en wees een beetje zachtzinniger voor ze.

Dat heet niet verder kijken dan je neus lang is.. je niet in kunnen leven..

Nee, de stoornissen vragen "we" niet om, krijgen we mee... En aan onze opvoeders (wie dan ook) om ons tot een zo goed mogelijke zelfstandige volwassene te krijgen.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 18:43 schreef Trollscience het volgende:
Ik ben zelf ook autistisch, en soms maakt iemand een grap die helemaal niet persoonlijk is bedoelt maar die ik toch persoonlijk opvat. Ik weet niet of deze reactie helpt, maar ja.

Ik denk dat iedereen dat wel eens heeft, alleen in mijn werkveld merk ik, dat of de grap niet gesnapt wordt of inderdaad heel persoonlijk aangetrokken wordt.

quote:

Op zaterdag 30 juli 2011 17:12 schreef Zilbudar het volgende:

[..]

Ik geloof daar niet helemaal in.

Ik weet zeker dat de meeste autisten niet van hun ouders buiten mochten spelen tot op hoge leeftijd, altijd moederskindje zijn etc.

Ik was er zelf ook een. Bij mij waren er ook autistische trekjes, totdat ik op mijn 15e dacht van: fok it, ik luister niet meer naar mijn ouders en ga lekker naar buiten.

Alle autisten die ik ken die zijn huisvogels
Mogen zelfs op hun 22e niet zomaar naar buiten

Of wil je beweren dat er ook autistische voetballers bestaan?

Oh, echt? Ik speelde vanaf mijn ongeveer 4e bijna elke dag buiten met vriendinnetjes, mijn moeder zag me liever buiten dan dat ik (wat ik zelf wou) de hele dag voor de tv/in een boek zou hangen...

En toch heb ik Asperger, en, ja, ik ben misschien een huisvogel omdat ik mezelf daar prettiger bij voel.
Ik heb exact dezelfde opvoeding gehad als mijn broertje en zusje, en zij zijn "normaal", gaan zat uit/naar buiten/enz. En ik blijf liever binnen met een goed boek o.i.d.

Mijn autistische klasgenoot/vriendin had soms wel rare dingen.

Dan was ze melig, maar dan als ze het niet meer was had ze een hekel aan zichzelf. Ze vond dat ze niet melig mocht zijn omdat ze 'zo niet is'. Beetje jammer.

topic niet gelezen, maar dit zijn mijn ervaringen met een autistische collega (heden)

- 1 opdracht tegelijk, kan zich goed focussen op een taak, maar je moet hem niet tussendoor vragen om bijvoorbeeld even iets op te ruimen, omdat hij dan niet meer weet waar hij mee bezig was.
- Lult de oren van je kop zodra hij zich vertrouwt voelt bij je, daarvoor behoorlijk verlegen
- Heel gedreven, je moet hem duidelijk aangeven dat het tijd is om naar huis te gaan, anders is hij om 8 uur nog bezig
- Naar hem luisteren en hem de tijd geven om wat te vertellen, niet over hem heen lullen ook al boeit het je niet echt. Dit geeft hem wat meer zelfvertrouwen. (in mindere mate natuurlijk ook bij 'gewone' mensen van toepassing

ADD/ADHD komt vaak samen voor met ASS alleen je moet het niet zien als 1 en de zelfde stoornis (bron: Wikipedia en een aantal boeken die ik hier thuis heb).

Vind het niet goed dat hier word vermeld dat ADD/ADHD een ASS is. Want dat geeft een verkeerd beeld.

Hoe je met een autist omgaat is heel verschillend, want ieder heeft zo zijn eigen structuur. Het belangrijkste waar je op moet letten is structuur. Veel dingen vertellen die je doet. Zodat je duidelijkheid geeft. Grapjes maken komt vaak niet goed over omdat ze dat te letterlijk zien.

Maar voor de rest is het naar mijn idee van persoon tot persoon verschillend.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 00:32 schreef J0ycie88 het volgende:
ADD/ADHD komt vaak samen voor met ASS alleen je moet het niet zien als 1 en de zelfde stoornis (bron: Wikipedia en een aantal boeken die ik hier thuis heb).

Vind het niet goed dat hier word vermeld dat ADD/ADHD een ASS is. Want dat geeft een verkeerd beeld.

Hoe je met een autist omgaat is heel verschillend, want ieder heeft zo zijn eigen structuur. Het belangrijkste waar je op moet letten is structuur. Veel dingen vertellen die je doet. Zodat je duidelijkheid geeft. Grapjes maken komt vaak niet goed over omdat ze dat te letterlijk zien.

Maar voor de rest is het naar mijn idee van persoon tot persoon verschillend.

Voor zover ik weet is ADD/ADHD een autisme aanverwante stoornis, maar dus zeker niet hetzelfde.

Het omgaan met mensen met autisme verschilt imo net zoveel als omgaan met mensen zonder autisme; zet er 10 van op een rij en je hebt 10 verschillende mensen. Ieder heeft een eigen karakter, aanpak en interesses. Daarnaast maakt opvoeding veel uit (qua zelfstandigheid/gesloten of open gezinsstructuur). Ik begeleid mensen die een stuk socialer doen dan ik (zijn vaak aangeleerde maniertjes maar ze werken) maar ook de zogenoemde "huismussen".

Het meest belangrijk vind ik dat je mensen met autisme blijft zien als mens en niet als autist. Ik gedraag me dan ook net zoals ik mij tegen ieder ander gedraag en pas mij niet al te veel aan. Geef hooguit wat meer duidelijkheid (vaak vragen mensen daar ook wel naar bij ons). Veel problemen bij onze bewoners worden al snel gegooid onder de noemer "autisme" maar daar ben ik het niet altijd mee eens. Vaak wel en ik ontken ook niet dat onze bewoners een stoornis hebben, maar nog vaker zijn het problemen die elk mens kan hebben, niet autisme-gerelateerd.

Kortom; wees duidelijk, maar zie de persoon niet alleen maar als autist

That's what I said...

Het belangrijkste lijkt me om gedrag niet automatisch op te vatten zoals je dat bij veel anderen zou doen. Bijvoorbeeld dat iemand je niet aankijkt en redelijk vlak (qua toon) praat zou je bij veel mensen op kunnen vatten als desinteresse, terwijl bij de autisten die ik ken dat absoluut niet zo is.

En sarcasme inderdaad. Soms een grap gewoon uitleggen als het niet uitkomt (duidelijk maken dat je een grap maakte).

Mijn broertje is (niet zwaar) autistisch.
Wat mij meteen te binnen schiet is het feit dat hij totaal niet met spreekwoorden/gezegden/uitdrukkingen op kan schieten.
Voorbeeldje:
'Hij is een kleerkast' vat hij heel letterlijk op. Niet als sterke, brede, gespierde man maar echt als het ikea-exemplaar.
Iemand 'het hemd van het lijf vragen' heeft ook voor leuke situaties gezorgd..
Kortom, alles wordt héél letterlijk opgevat.

Bij communiceren heb je een zender en ontvanger. Als de ontvanger de zender niet begrijpt of de zender de ontvanger. Aan wie ligt dat dan? De zender of de ontvanger.
NT-ers zijn heel snel geneigd om te zeggen als ze met autisten communiceren dat het aan de autist ligt en niet hun. Maar dat is natuurlijk niet zo. Als iemand je niet begrijpt dan zou je het op een andere manier moeten proberen uit te leggen.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 12:22 schreef tijnbrein het volgende:
Bij communiceren heb je een zender en ontvanger. Als de ontvanger de zender niet begrijpt of de zender de ontvanger. Aan wie ligt dat dan? De zender of de ontvanger.
NT-ers zijn heel snel geneigd om te zeggen als ze met autisten communiceren dat het aan de autist ligt en niet hun. Maar dat is natuurlijk niet zo. Als iemand je niet begrijpt dan zou je het op een andere manier moeten proberen uit te leggen.

Het ligt natuurlijk wel aan de autist in de zin dat als 99% van de mensen een grapje zouden snappen je het degene die het grapje maakt niet kwalijk kunt nemen dat het grapje niet begrepen wordt omdat iemand autisme heeft. Die heeft logischerwijs de verwachting dat hij duidelijk communiceert. Het is dan wel aan diegene om zich te verduidelijken, zodra blijkt dat het niet begrepen werd. Dat zou ook zo zijn als ik iemand op straat aanspreek en diegene blijkt alleen engels te spreken. Dan switch ik naar het engels, maar je kunt me moeilijk kwalijk nemen dat ik de gok nam dat iemand in nederland nederlands sprak. Dat ik niet begrepen werd ligt dan in die zin wel aan de ontvanger, die is een uitzondering. Maar het is niet zijn of haar schuld, het is gewoon iets wat pas blijkt als je begint te praten, iets wat je samen overkomt.

Dipkip schiet in de verdediging terwijl ze het eigenlijk gewoon met tijnbrein eens is

quote:

Op zondag 31 juli 2011 15:22 schreef jmex het volgende:
Dipkip schiet in de verdediging terwijl ze het eigenlijk gewoon met tijnbrein eens is

euhm....? Ben ik nu autistisch of snap jij de nuance niet?

Dipkip haalt de zender-ontvanger uitleg onder de normatieve meetlat en terecht. Zwart-wit gezegd (hmpf...ook weer zoiets); als iedereen autist zou zijn zouden er geen autisten meer zijn. Snappie?

Je vergeet dat er een (negatief) waarde oordeel aan een labeltje (in dit geval autisme) gegeven wordt

degene met het labeltje is in de minderheid, dus minder

dat zie je ook bij de opmerking van dipkip

stijnbrein zegt iets wat gewoon klopt
maar dipkip voelt zich aangevallen, omdat ze (volgens de beredenering van stijnbrein) ineens niet verheven is boven degene met het labeltje

vervolgens nuanceert ze haar eigen bijdrage door stijnbrein gelijk te geven
waardoor de hele opmerking zinloos is

imo

quote:

Op zondag 31 juli 2011 15:40 schreef jmex het volgende:
Je vergeet dat er een (negatief) waarde oordeel aan een labeltje (in dit geval autisme) gegeven wordt

degene met het labeltje is in de minderheid, dus minder
dat zie je ook bij de opmerking van dipkip

stijnbrein zegt iets wat gewoon klopt
maar dipkip voelt zich aangevallen, omdat ze (volgens de beredenering van stijnbrein) ineens niet verheven is boven degene met het labeltje

vervolgens nuanceert ze haar eigen bijdrage door stijnbrein gelijk te geven
waardoor de hele opmerking zinloos is

imo

No offence, maar ik zie je welgeteld 3 speculaties aanbrengen die ik nergens terugvind in de post van Dipkip.
Daarmee kantel jij de bijdrage van Dipkip tot wat ze niet zegt en vervolgens ga je dan roepen dat haar nuancering zinloos is.

Een tip: Lees wat er staat. Mocht er iets niet duidelijk zijn dan vraag je de betreffende poster om uitleg. Nu breng je een negatieve uitleg in een post en ga je daarop reageren. Niet handig...

[ Bericht 0% gewijzigd door Wanderingwhy op 31-07-2011 16:46:30 ]

quote:

Op zondag 31 juli 2011 15:22 schreef jmex het volgende:
Dipkip schiet in de verdediging terwijl ze het eigenlijk gewoon met tijnbrein eens is

Ik schiet niet in de verdediging, ik haak in op iets wat gezegd wordt met mijn eigen kijk daarop

Als jij denkt dat ik engelsen als minder dan mezelf zie ligt dat toch echt bij jou, en niet aan mijn post.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 15:51 schreef Dipkip het volgende:

[..]

Ik schiet niet in de verdediging, ik haak in op iets wat gezegd wordt met mijn eigen kijk daarop

Als jij denkt dat ik engelsen als minder dan mezelf zie ligt dat toch echt bij jou, en niet aan mijn post.

die vergelijking met anders taligen die je maakte sloeg ook nergens op

en de zin waarmee je afsluit, bewijst maar weer eens dat je het niet kan laten met je vingertje te wijzen

quote:

Op zondag 31 juli 2011 15:47 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

No offence, maar ik zie je welgeteld 3 speculaties aanbrengen die ik nergens terugvind in de post van Dipkip.
Daarmee kantel jij de bijdrage van Dipkip tot wat ze niet zegt en vervolgens ga je dan roepen dat haar nuancering zinloos is.

Een tip: Lees wat er staat. Mocht er iets niet duidelijk zijn dan vraag je de betreffende poster om uitleg. Nu breng je een negatieve uitleg in een post en ga je daarop reageren. Niet handig...

jij en dipkip zouden goed bij elkaar passen
ze kan je volop manipuleren en je merkt er niks van
iedereen blij

quote:

Op zondag 31 juli 2011 16:51 schreef jmex het volgende:

[..]

jij en dipkip zouden goed bij elkaar passen
ze kan je volop manipuleren en je merkt er niks van
iedereen blij

Na een paar postjes weet jij al tot deze conclusie te komen? Als jij dat zo wilt zien mag dat hoor .

Een grapje uitleggen aan een autist lukt niet Naja een beetje afhankelijk van het niveau, maar in de meeste gevallen blijven ze alles letterlijk opvatten.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:00 schreef J0ycie88 het volgende:
Een grapje uitleggen aan een autist lukt niet Naja een beetje afhankelijk van het niveau, maar in de meeste gevallen blijven ze alles letterlijk opvatten.

Probeer het eens.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:03 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Probeer het eens.

Dat heb ik weleens geprobeerd

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:03 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Dat heb ik weleens geprobeerd

Het kan ook liggen aan het feit dat je vrouw bent. Iedereen weet dat vrouwen geen humor hebben.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:06 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Het kan ook liggen aan het feit dat je vrouw bent. Iedereen weet dat vrouwen geen humor hebben.

Jij wel?

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:06 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Het kan ook liggen aan het feit dat je vrouw bent. Iedereen weet dat vrouwen geen humor hebben.

Kan :p

Uiteindelijk snapte hij het wel, alleen snapte niet waarom dat zo werd gezegd. (zie voorbeeld: het hemd van het lijf vragen)

Misschien was grapje niet de juiste bewoording

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:07 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Jij wel?

nee ik ben autist

quote:

Op zondag 31 juli 2011 17:08 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Kan :p

Uiteindelijk snapte hij het wel, alleen snapte niet waarom dat zo werd gezegd. (zie voorbeeld: het hemd van het lijf vragen)

Misschien was grapje niet de juiste bewoording

Spreekwoord/gezegde

quote:

Op zondag 31 juli 2011 16:47 schreef jmex het volgende:
die vergelijking met anders taligen die je maakte sloeg ook nergens op

en de zin waarmee je afsluit, bewijst maar weer eens dat je het niet kan laten met je vingertje te wijzen

Wat een eikel ben jij

Ik zei: "kom we gaan de stuipen op het lijf jagen"

Hij kijkt rond... Waar liggen die stuipen dat we kunnen jagen?

Ach ja,

"Even de bezem door het hok gooien"
"Haal de wasmand naar beneden"

quote:

Op zondag 31 juli 2011 18:22 schreef Beetlebum het volgende:

[..]

minderheid heeft niets met positie o.d. te maken.
een minderheid slaat alleen maar op 't feit dat ze in aantal minder zijn.

[..]

daar loop ik dus ook steeds tegen aan (figuurlijk )
+ dat ik nooit een direct antwoord krijg.
+ dat ik me niet begrepen voel door hem als ik iets uitleg, hoe letterlijk ik het ook zeg (kan ook aan mij liggen)

Ligt aan de zwaarheid van de autisme, maar als jij het in "jip en janneke"taal uitlegt, is het vaak een stuk beter te snappen.

En soms moet je inderdaad even nadenken hoe je dingen brengt.
Wat me sowieso is opgevallen in mijn werk, dat ik beter kan benoemen wat ik wel graag wil (zien oid) dan niet.
Het lijkt wel alsof het woordje niet, geen bestaan heeft.
En tuurlijk is het altijd goed om dingen aan te kaarten die je wel wilt, waardoor je niet zo de nadruk legt op wat er "fout" gaat.
(gewenst gedrag zeg maar)

quote:

Op zondag 31 juli 2011 18:07 schreef dolfina-chica het volgende:
Ik zei: "kom we gaan de stuipen op het lijf jagen"

Hij kijkt rond... Waar liggen die stuipen dat we kunnen jagen?

Je zou die dingen moeten verzamelen en uitbrengen in een boek

quote:

Op zondag 31 juli 2011 18:36 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Je zou die dingen moeten verzamelen en uitbrengen in een boek

Sowieso kinderuitspraken zijn
Wat je soms hoort

quote:

Op zondag 31 juli 2011 18:39 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Sowieso kinderuitspraken zijn
Wat je soms hoort

Euh behalve als ze later tegen je worden gebruikt

quote:

Op zondag 31 juli 2011 18:40 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Euh behalve als ze later tegen je worden gebruikt

Dat is een ander R&P (trauma) topic

quote:

Op zondag 31 juli 2011 18:54 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Dat is een ander R&P (trauma) topic

Klopt Bruiloften zijn de ideale gelegenheid om die dingen aan te halen.

topic om in de gaten te houdne. Ik heb zelf een neefje wat autistisch is, waarbij de moeder alles goed praat vanuit "ja maar hij is nou eenmaal zo" "ja maar hij is autistisch, jullie moeten je aan passen aan hem, niet hij aan jullie" (dit is de moeder, mijn tante dus, en niet hij voor de duidelijkheid) maar ik heb geen flauw idee hoe ik hiermee om moet gaan :S juist omdat die moeder zo is worden juist die kanten van hem die omgang met anderen moeilijker maken zwaar versterkt...

quote:

Op zondag 31 juli 2011 19:35 schreef Frag_adder het volgende:
topic om in de gaten te houdne. Ik heb zelf een neefje wat autistisch is, waarbij de moeder alles goed praat vanuit "ja maar hij is nou eenmaal zo" "ja maar hij is autistisch, jullie moeten je aan passen aan hem, niet hij aan jullie" (dit is de moeder, mijn tante dus, en niet hij voor de duidelijkheid) maar ik heb geen flauw idee hoe ik hiermee om moet gaan :S juist omdat die moeder zo is worden juist die kanten van hem die omgang met anderen moeilijker maken zwaar versterkt...

Die is een beetje doorgeslagen een knuffelt je neefje dood. Heel jammer vooral voor je neefje.
Geen idee hoe erg autistisch hij is. Maar als je gewoon een normaal gesprek met hem kan voeren dan is die houding van de moeder helemaal niet nodig.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:10 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Die is een beetje doorgeslagen een knuffelt je neefje dood. Heel jammer vooral voor je neefje.
Geen idee hoe erg autistisch hij is. Maar als je gewoon een normaal gesprek met hem kan voeren dan is die houding van de moeder helemaal niet nodig.

Ook zou hij "zwaar" autie zijn, is er nog een hoop duidelijk te maken aan normen, waarden en gewoontes. Kost meer tijd, maar gaat er echt wel in hoor.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:10 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Die is een beetje doorgeslagen een knuffelt je neefje dood. Heel jammer vooral voor je neefje.
Geen idee hoe erg autistisch hij is. Maar als je gewoon een normaal gesprek met hem kan voeren dan is die houding van de moeder helemaal niet nodig.

vroeger wel, inmiddels praat ie alleen nog maar fluisterend in het oor van zijn moeder of heel zachtjes een antwoord geven wanneer hij alle andere kanten op kijkt behalve de persoon die hem toespreekt.
Ik heb geen ervaring met zware vormen van autisme, maar bij lichte vormen ben ik er inmiddels van overtuigd dat juist door iemand te behandelen zoals ieder ander en het juist niet aanmoedigen je die persoon een stuk beter in staat stelt later te kunnen laten functioneren in de samenleving, wat toch wel het doel van een ouder zou moeten zijn

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:33 schreef Frag_adder het volgende:

[..]

vroeger wel, inmiddels praat ie alleen nog maar fluisterend in het oor van zijn moeder of heel zachtjes een antwoord geven wanneer hij alle andere kanten op kijkt behalve de persoon die hem toespreekt.
Ik heb geen ervaring met zware vormen van autisme, maar bij lichte vormen ben ik er inmiddels van overtuigd dat juist door iemand te behandelen zoals ieder ander en het juist niet aanmoedigen je die persoon een stuk beter in staat stelt later te kunnen laten functioneren in de samenleving, wat toch wel het doel van een ouder zou moeten zijn

Dan nog.. ook een zware autie... kan dit ook geleerd worden!!

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:35 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Dan nog.. ook een zware autie... kan dit ook geleerd worden!!

Daar durf ik geen uitspraken over te doen, heb ik gewoon geen kennis / ervaring mee. Maar ik zou graag de jouwe horen

Eén van de kinderen die ik begeleid is zwaar autie, met veel geduld en herhalingen maar op zijn eigen tempo zijn we nu zover (hij is inmiddels 15jaar) dat hij dus mensen aankijkt, gewoon dingen vraagt in groepen. Als er onverwachts bezoek is, gaat hij eerst naar boven, dan blijft ie boven aan de trap wachten en luisteren tot hij "gewend" is aan de mensen die er zitten.
Dan komt hij naar beneden. Als hij wat wil, dan vraagt hij dat gewoon. Bij nieuwe mensen is hij afwachtend en praat hij niet snel mee.
Hij heeft zijn tijd nodig, doet alles veel rustiger, maar met een compliment op zijn tijd (eigenlijk veel complimentjes) wordt hij losser.
Maar goed, dit is 1 voorbeeld.. Van 1 persoontje, maar ik ben er van overtuigd, dat je met liefde, geduld en aandacht ook bij auties heeeeeeeeeeeeeeel ver kan komen.
Zelfstandig, onafhankelijk is altijd de vraag, maar sommige mensen hebben er wel aanleg voor.

auties xD!!!!! maar dankjewel voor de uitleg
Mijn vraag is dan wel verwacht je dat deze persoon over 10 jaar bijvoorbeeld op zich zelf zou kunnen wonen of zal hij altijd hulp nodig hebben? Bijvoorbeeld wanneer het onverwachts fout gaat: boze buurman, iets gaat kapot etc.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:49 schreef Frag_adder het volgende:
auties xD!!!!! maar dankjewel voor de uitleg
Mijn vraag is dan wel verwacht je dat deze persoon over 10 jaar bijvoorbeeld op zich zelf zou kunnen wonen of zal hij altijd hulp nodig hebben? Bijvoorbeeld wanneer het onverwachts fout gaat: boze buurman, iets gaat kapot etc.

ja, auties noemen wij ze ook wel

Wat wij over 10 jaar verwachten, dat ze het niet zo moeilijk vinden om mensen aan te spreken. En tuurlijk hoop je voor iedereen dat ze zo zelfstandig en onafhankelijk kunnen worden en zijn dat ze op zich zelf kunnen wonen. Dit is per persoon ook weer verschillend. Sommige krijgen elke dag een stukje begeleiding (ambulant), sommige wonen in een woonvorm waar 24/7 begeleiding is. En sommige maar 1 uur in de week om te kijken of alles goed gaat.
Het ligt er maar net aan hoe iemand groeit door de jaren heen. Ik kijk persoonlijk niet zo ver naar voren, ik vind het soms al lastig om een jaarplan te maken, omdat je nooit weet hoe snel het opgenomen wordt en hoe lang ze over een leerproces doen.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:28 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Ook zou hij "zwaar" autie zijn, is er nog een hoop duidelijk te maken aan normen, waarden en gewoontes. Kost meer tijd, maar gaat er echt wel in hoor.

Zeker, bijna alles wat ik op TV heb gezien over autisten. Zijn autisten die zo'n beetje worden doodgeknuffeld. En dat is jammer. Laat eens een normale autist zien.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:49 schreef Frag_adder het volgende:
auties xD!!!!! maar dankjewel voor de uitleg
Mijn vraag is dan wel verwacht je dat deze persoon over 10 jaar bijvoorbeeld op zich zelf zou kunnen wonen of zal hij altijd hulp nodig hebben? Bijvoorbeeld wanneer het onverwachts fout gaat: boze buurman, iets gaat kapot etc.

Dat hangt af van zijn niveau. Begeleid wonen is mogelijk.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:57 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

ja, auties noemen wij ze ook wel

Wat wij over 10 jaar verwachten, dat ze het niet zo moeilijk vinden om mensen aan te spreken. En tuurlijk hoop je voor iedereen dat ze zo zelfstandig en onafhankelijk kunnen worden en zijn dat ze op zich zelf kunnen wonen. Dit is per persoon ook weer verschillend. Sommige krijgen elke dag een stukje begeleiding (ambulant), sommige wonen in een woonvorm waar 24/7 begeleiding is. En sommige maar 1 uur in de week om te kijken of alles goed gaat.
Het ligt er maar net aan hoe iemand groeit door de jaren heen. Ik kijk persoonlijk niet zo ver naar voren, ik vind het soms al lastig om een jaarplan te maken, omdat je nooit weet hoe snel het opgenomen wordt en hoe lang ze over een leerproces doen.

Mooi streven is dat
Wat ik mij dan af vraag, gewoon om even terug te vallen op mijn neefje, hoe gemakkelijk is het om al dit harde werk ongedaan te maken. Blijft het echt goed hangen of wanneer iemand het kind toch weer weg gaat stoppen, is dan alles zo weer ongedaan gemaakt?

quote:

Op zondag 31 juli 2011 20:58 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Zeker, bijna alles wat ik op TV heb gezien over autisten. Zijn autisten die zo'n beetje worden doodgeknuffeld. En dat is jammer. Laat eens een normale autist zien.

[..]

Dat hangt af van zijn niveau. Begeleid wonen is mogelijk.

Je hebt meerdere vormen in autie.. De knuffel, de afstandelijke om die als voorbeeld te nemen.
Ik vind, maar dat is mijn persoonlijke mening, dat je een kind altijd positief moet benaderen, dus liefst met compliment. Ik ben niet van mening dat iedereen dat iedereen zijn kind moet doodknuffelen en dat alles goed gevonden moet worden. Als een kind behoefte heeft aan een knuffel vind ik dat je die moet geven.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 21:02 schreef Frag_adder het volgende:

[..]

Mooi streven is dat
Wat ik mij dan af vraag, gewoon om even terug te vallen op mijn neefje, hoe gemakkelijk is het om al dit harde werk ongedaan te maken. Blijft het echt goed hangen of wanneer iemand het kind toch weer weg gaat stoppen, is dan alles zo weer ongedaan gemaakt?

Ik werk samen met de ouders. Ik ben 1 op 1 begeleider.. Dus alles gaat in overleg met de ouders of ouder. Dit houdt in dat ik op 1 lijn moet staan met de ouders. dit is soms lastig, want ik heb een ander beeld dan de ouders of andersom.
Maar over het algemeen... ouders moeten wel meewerken anders schiet het voor mij niet op als ik dit alleen moet doen, want als ouders gedrag goed keuren, waarmee ik ander gedrag wens... ja, dan trek ik aan het kortste eind.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 21:08 schreef dolfina-chica het volgende:

[..]

Ik werk samen met de ouders. Ik ben 1 op 1 begeleider.. Dus alles gaat in overleg met de ouders of ouder. Dit houdt in dat ik op 1 lijn moet staan met de ouders. dit is soms lastig, want ik heb een ander beeld dan de ouders of andersom.
Maar over het algemeen... ouders moeten wel meewerken anders schiet het voor mij niet op als ik dit alleen moet doen, want als ouders gedrag goed keuren, waarmee ik ander gedrag wens... ja, dan trek ik aan het kortste eind.

Pff dat lijkt mij lastig. Ouders hebben niet altijd een realistisch beeld van wat hun kind wel en niet kan.

quote:

Op zondag 31 juli 2011 21:23 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Pff dat lijkt mij lastig. Ouders hebben niet altijd een realistisch beeld van wat hun kind wel en niet kan.

Vaak wordt er uit gevoel gehandeld.. Ik handel ook uit gevoel, maar wel met een objectief vooruitzicht.
Ouders handelen uit een ander soort gevoel, denken het goed te doen, willen het goed doen en handelen ernaar. En als ze niet uitkomen, wordt er in mijn ogen te laat aan de bel getrokken of niet aan de bel getrokken.

Een 3de persoon ziet het anders, heeft een afstand en kan handvatten geven om verder te kunnen.