quote:
Een doorsnee mens bestaat niet, dat wordt gemaakt door de maatschappij. En normaal is zoals de massa acht dat je je gedraagd. Voorbeeldje: Tegenwoordig is het niet normaal in de Westerse wereld dat je uitgehuwelijkt wordt, maar in de Oosterse wereld is dit wel normaal. Wat is dan doorsnee en normaal?
Tegenwoordig plakken we allerlei stempeltjes en stikkertjes op iedereen die niet voldoet aan het maatschappelijk keurslijf. Een kind dat iets drukker is wordt al vrij snel bestempeld als ADD of ADHD, een kind dat liever alleen speelt wordt vrij snel bestempeld als autist. Vroeger was een kind gewoon druk of lastig of meer op zichzelf/zelfstandig. Erg makkelijk allemaal, want zo kan je sneller eisen dat er een pilletje of iets dergelijks in wordt genomen omdat het kind anders onhandelbaar is. Want ja, de handarbeidjuf kan eigenlijk geen 40 kindertjes in een veel te klein en benauwd klaslokaal aan en als er dan ook nog eentje is die uit de toon springt dan is het feest compleet.
En natuurlijk, er zijn ook goede punten aan de stempeltjes. Een kind dat vroeger als dom werd gezien en benoemd en maar een extra boek moet lezen omdat het dyslectisch was, krijgt tegenwoordig wel erkenning en hulp waar nodig. En ook voor moeilijkere kinderen is hulp beschikbaar, maar deze hulp is vaak toch zo moeilijk te verkrijgen.
EDIT: Tevens ligt ook een deel van de schuld bij de ouders, want ja, mamma moet carrière maken, pappa zit ook de hele dag op zijn werk, als mamma en pappa de kindjes komen halen van de crèche rond half 7 's avonds dan schuiven ze aan tafel en worden ze hun bed in geschopt om half 8, want mamma en pappa willen ook nog tijd voor zich alleen. Om half 7 gaat de wekker weer, dan worden de kindjes aangekleed, moeten ze hun broodje eten zonder commentaar en worden ze gedropt bij de voorschoolse opvang, alwaar 1 leidster/leider 40 kindjes in het gareel moet houden waardoor de kindjes niet voldoende aandacht krijgen, vervolgens op school direct de klas in, vooraf even spelen en uitrazen op het plein is er niet bij. Daar zitten de kindjes dan, muisstil aan hun tafeltje in de veel te volle klas met nog 39 anderen te luisteren naar de juffrouw die niet voldoende aandacht heeft voor de kindertjes die wat extra aandacht nodig hebben, waar de kindertjes die hun kop boven het maaiveld steken niet voldoende stimulatie krijgen en verhalen al 6x uitgelegd zijn, maarja, degene die niet meekomen worden aan alle kanten meegesleept. Vervolgens is het pauze, mogen ze een kwartiertje uitrazen, maar er moet ook nog een koekje gegeten worden en een drinkje gedronken worden. En oja, je mag niet vies worden en als je te druk bent, waardoor de buren er last van hebben, mag je morgen niet naar buiten. Gaan we door met de les, nog meer vertellen, wat zelf werken en de kindertjes zitten alweer te wachten totdat ze het volgende mogen doen, want ja, er zijn er een paar nog niet klaar. Dan is het 12 uur, mogen de kindjes naar de tussenschoolse opvang. Daar zitten paar te oude moeders, mogen de kindjes een beetje uitrazen, maar ook nu mogen de buren er geen last van hebben. Om half 1 moeten we gaan eten, dat jij maar 1 broodje eet maakt niet uit, want je moet wachten op die trage jongen die 6 broodjes eet, dus is het na het eten kwart over 1, op het plein spelen tot half 2 mag bij godsgratie, maar wederom niet lekker uitrazen, want de werkeloze buurman heeft last van je. Dan van half 2 tot half 4 weer muisstil zitten en wachten op de mensen die niet meekomen en als het half 4 is, zit mamma nog op d'r werk en is pappa ook nog niet thuis. Opa en oma hebben ook hun eigen leven en zitten liever in Spanje, dus mag je naar de naschoolse opvang cq. crèche, alwaar je ook weer niet voldoende aandacht krijgt, wachten totdat het half 7 is en je mamma en pappa weer een uurtje ziet tijdens het eten, waar pappa loopt te tieren op zijn baas en mamma verteld over haar nieuwe schoenen en jij stil moet zitten en je eten moet opeten om vervolgens na het toetje naar bed te gaan. En dan begint de volgende dag weer.
In het weekend is er ook geen tijd, want pappa moet voetballen, mamma wil winkelen en daarna gaan ze met vrienden uit eten. Bij godsgratie mag je mee, maar ook hier kop houden en stil zitten.
Feit of fictie? Natuurlijk is het verhaal iets aangedikt, maar helaas is het wel realiteit. En het dan raar vinden dat kinderen op andere manieren aandacht gaan vragen en tja, dan wordt het kind dat normaal al iets drukker is opeens onhandelbaar.
[ Bericht 23% gewijzigd door Pizza_Boom op 30-07-2011 16:34:27 ]