Ongemerkt steeds asocialer

Nou ja, wat ik eerder al aangaf, ik val natuurlijk over al die ouders vooraan, en te oude kinderen in bussen, omdat mijn eigen kroost daar de dupe van wordt. Dus dat is ook onverdraagzaam van mij.

Alhoewel ik dan vind dat ik door me aan de regels en afspraken te houden (al dan niet ongeschreven) meer recht heb op klagen dan anderen.

quote:

Op zondag 21 november 2010 22:07 schreef Tinkepink het volgende:

[..]


Ja dat bedoelde ik met mijn eerste post in dit topic. De meeste mensen denken het juist goed te doen, terwijl ze zich in de ogen van anderen als een echte aso gedragen.

Volgens mij is het echte probleem eigenlijk dat we vooral een stuk onverdraagzamer zijn geworden als samenleving.

Het is ook zo makkelijk om je erin te laten meeslepen. Als ik 's ochtends naar mijn werk ga met de auto, heb ik op een stukje van nog geen 3km al bijna 4 middelvingers, ben ik 2 keer afgesneden en heb ik 9 keer bijna een ongeluk gehad omdat mensen lekker door blijven duwen of ineens moeten stoppen omdat er iemand anders voor hun hetzelfde doet.

En dan moet je nog beginnen met je dag . . .

quote:

Op zondag 21 november 2010 22:14 schreef k_i_m het volgende:

[..]



Het is ook zo makkelijk om je erin te laten meeslepen. Als ik 's ochtends naar mijn werk ga met de auto, heb ik op een stukje van nog geen 3km al bijna 4 middelvingers, ben ik 2 keer afgesneden en heb ik 9 keer bijna een ongeluk gehad omdat mensen lekker door blijven duwen of ineens moeten stoppen omdat er iemand anders voor hun hetzelfde doet.

En dan moet je nog beginnen met je dag . . .

ruitenwissers aan en gewoon doorrijden.

Ik zet mijn cd wat harder en ik ga meezingen .

quote:

Op zondag 21 november 2010 22:07 schreef Tinkepink het volgende:

Volgens mij is het echte probleem eigenlijk dat we vooral een stuk onverdraagzamer zijn geworden als samenleving.

Ja, dat is ook wat ik bedoelde met incasseringsvermogen: als iemand iets doet wat in jouw ogen verkeerd of onbeschoft is je schouders ophalen en zelf gewoon beleefd blijven en alle ruimte geven. Ik maak zelf ook heus wel eens een (inschattings)fout in het verkeer en ik sta ervan te kijken dat ik dan meteen een "kutje!" toegeworpen krijg. Natuurlijk, ik zit fout, maar vergoeilijkt dat zo'n reactie?

En wat meer inlevingsvermogen zou ook niet verkeerd zijn. Zo begrijp ik prima dat een kind van 6 dat het Sinterklaasfeest heel bewust meemaakt vooraan wil staan en daar maak ik graag ruimte voor, ook als dat kind te laat is. Maar is het dan zoveel gevraagd om te begrijpen dat een dreumesje op zijn eigen manier ook erg van het feest geniet en niet minder recht heeft op een plekje vooraan? Leven en laten leven.

Ik vind dat ikzelf ook wel wat verdraagzamer mag zijn en meer inlevingsvermogen zou kunnen hebben. Zo vind ik een huilend kind in de trein bloedirritant, vooral als ik me niet heel fit voel. Ik zou ook wat meer begrip op kunnen brengen voor de situatie waarin ouder en kind zich bevinden.

quote:

Op zondag 21 november 2010 22:29 schreef Claudia_x het volgende:

[..]



Ja, dat is ook wat ik bedoelde met incasseringsvermogen: als iemand iets doet wat in jouw ogen verkeerd of onbeschoft is je schouders ophalen en zelf gewoon beleefd blijven en alle ruimte geven. Ik maak zelf ook heus wel eens een (inschattings)fout in het verkeer en ik sta ervan te kijken dat ik dan meteen een "kutje!" toegeworpen krijg. Natuurlijk, ik zit fout, maar vergoeilijkt dat zo'n reactie?

En wat meer inlevingsvermogen zou ook niet verkeerd zijn. Zo begrijp ik prima dat een kind van 6 dat het Sinterklaasfeest heel bewust meemaakt vooraan wil staan en daar maak ik graag ruimte voor, ook als dat kind te laat is. Maar is het dan zoveel gevraagd om te begrijpen dat een dreumesje op zijn eigen manier ook erg van het feest geniet en niet minder recht heeft op een plekje vooraan? Leven en laten leven.
Ik vind dat ikzelf ook wel wat verdraagzamer mag zijn en meer inlevingsvermogen zou kunnen hebben. Zo vind ik een huilend kind in de trein bloedirritant, vooral als ik me niet heel fit voel. Ik zou ook wat meer begrip op kunnen brengen voor de situatie waarin ouder en kind zich bevinden.

Dreumes wél moeder niet. En ik heb dreumesen gehad hè? het kan gewoon, je kind vooraan, en jij zelf een beetje meer naar achter. Van daar kan je ook zien hoe je kind geniet. Meestal ging ik veel verderop langs de route staan. veel ruimte, kindje kon gewoon lopen, en Pieten en Sint hadden ook wat tijd.
Het zal wel misplaatste bescheidenheid zijn hoor, maar zolang mijn kinderen er niets van begrepen storte ik mij niet in dat gedoe van de échte intocht. Ze lopen in de weg, en daar aanwezig zijn zou dan alleen voor mijn plezier zijn. Dat weegt dus niet op tegen de overlast en het ongemak.

Maar goed, dás mijn mening.

Wij zijn dit jaar pas voor het eerst naar de intocht geweest omdat ik eerder geen zin in het gedrang had en Linde er toch nog niet genoeg van begreep dus ik deel je mening buuf

Overigens kwamen er bij ons ook mensen dringen en die begonnen te klagen dat ze niks zagen door de kinderwagen die er stond. Tsja ik ga mijn kind in hartje Amsterdam niet ergens achteraf parkeren waar ik er geen oog op kan houden. De klagers waren trouwens volwassenen met een kind van een jaar of 10. En verderop was nog volop ruimte. Maar je zal toch maar een paar meter verder moeten lopen...

Ik verbaasde me trouwens nog het meest over de enorme stevige boodschappentassen die sommige kinderen bij zich hadden voor al het strooigoed (en nee dat waren geen Pieten )

quote:

Op zondag 21 november 2010 21:54 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Wat is op tijd? ik weiger echt heeeeeel erg om mee te doen aan die wedstrijd. één minuut voor de intocht doe ik zeker niet, maar voor een ander is het toch op tijd? Het is een kinderfeest hoor. Ik snap werkelijk niet wat volwassenen vooraan moeten bij het dranghek. Echt niet.
Ga dan drie rijen naar achter staan en laat er kinderen voor. Ook als ze nee zeggen.
Persoonlijk zou ik nooit vooraan blijven staan gewoon omdat ik lekker puh hier al een uur sta. Dat is precies wat ik als ongemerkt steeds asocialer bestempel eigenlijk. Dat volwassenen niet voorbij zichzelf kunnen omdat andere ouders hun kind niet weet ik hoe lang in de kou willen laten staan. (je zal maar een autistisch kind hebben bijvoorbeeld, wat anders helemaal van de rel gaat, en dat je dan kort vantevoren gaat, en dan van die ouders treft die zeggen had je maar op tijd moeten komen. ik ben toch op tijd??? Sint is toch nog niet aangekomen????

En Lishe! Irritant hè? ik heb het wel eens gezegd oh, ben ik onzichtbaar vandaag? voor iemand van mijn lengte en postuur ook wel eens fijn om mee te maken.

Ik sta ook niet vooraan omdat ik dat moet of zo graag wil met mijn 40 weken zwanger.
Maar om mijn kind te beschermen voor de kinderen die haar duwen en gewoon wegtrekken om er bij te kunnen. Overigens is bij ons de route heel erg lang en zie ik niet in waarom zij dan verplicht moeten staan waar ik sta. En het ging mij om de ouders die duwen en trekken he.
Als een ouder netjes zou vragen zou mijn kind voor je mogen staan dan natuurlijk.
Maar die moeder die haar zoon naar voren blijft duwen in mijn zwangere buik verpest ze het zo ook voor haar zoontje. En de kinderen die toet toet roepen en je daarbij in je zij porren om vooraan te mogen staan ook.

Ze hebben letterlijk aan mijn dame getrokken om dichterbij te kunnen staan. Dan ben ik van mening idd kom op tijd of ga ergens anders staan. En als een kind dat niet aan kan ruim op tijd is dat jammer. Misschien durft mijn kind wel niet alleen te staan bij de sint. Je weet niet waarom een moeder vooraan staat en wat een kind aan kan.. Maar netjes vragen kunnen we toch allemaal.

Overigens begon het duwen en trekken pas toen de sint al zichtbaar was.. Daarvoor was het erg rustig.

ja, vriendelijk vragen is inderdaad voor sommigen wel heel lastig. Als een kind voordringt of port zeg ik dat ook rustig en vriendelijk. [monoloog] mag ik er even langs, maar natuurlijk, ga je gang[/monoloog] als je kind niet alleen durft te staan zou ik dus niet vooraan gaan staan, dat bedoel ik.

Kijk ik woon natuurlijk niet hartje Amsterdam, dus de drukte valt hier zat mee. En als iedereen zich een beetje aanpast gaat het verder prima.
Alleen valt mij ook op wat eerder gezegd is, dat ouders zélf Sint een handje willen geven enzo. Come on! En oudere kinderen die alleen uit zijn op snoep
Het zou gewoon niet zo moeten zijn dat kinderen onder de voet worden gelopen door andere kinderen danwel volwassenen. Dat je als ouder mee moet doen in het dringen en duwen om je eigen kind te beschermen. Want blijkbaar denkt iedereen dat en is het dáárom een gedrang.

Misschien als iedereen zijn kind zelf liet gaan, alle volwassenen een stap terug, en je neerleggen bij het feit dat het kind naast het jouwe een pepernoot meer heeft gehad wellicht komt het allemaal goed.

quote:

Op zondag 21 november 2010 21:34 schreef Lishe het volgende:
Gisteren in de stad. Ik sta voor een rek, linkerhand iets naar links in het rek. En echtwaar, een vrouw doet of ik er niet sta, frot haar hand tussen mij en het rek, plukt er een shirt uit, over mijn arm. En hangt het 3 seconde later op dezelfde manier terug. Hallo! Zie je me niet?? Kun je niet 5 tellen wachten tot ik weg ben?

Sorry, had je niet zien staan. Maar dat hoef je dan ook niet gelijk hier op een forum neer te zetten hoor, stuk onfatsoen!

Aah ja nee mij zelf boeit het verder niets.
Ik hoef ook niet achter de sint of pieten aan te rennen voor een foto of mijn tekening te geven.
Ik zou zelf als ik niet voor zou kunnen staan ook denken jammer dan en ergens anders staan.
Mijn kind uitleggen dat we wel alvast naar een andere locatie gaan of weet ik het.

Ik laat echt de kindjes voor me als het gewoon normaal kan.
Maar dat lijkt het dus vaak niet te kunnen.

En dat snap ik echt niet van de ouders. En het zijn vaak de kinderen van een jaar of 10 die het hardst gillen en vervelend doen en de bijpassende porrende ouders.

Ik denk dat het lastige aan dit feit ook is dat wij weten waar we wonen en hoe de intocht is en een ander geen enkel idee heeft hoe de locatie en of situatie is. Bij ons is er namelijk genoeg plek.
Alleen willen voornamelijk de ouders op de plek staan het dichts bij de parkeerplaats
Dan denk ik loop even 10 meter verder

Met betrekking tot camera's, verbaast het mij wel. Als je filmt zie je erg weinig van de rest en die bepalen de sfeer meer dan eens. Ik vind het zoveel meer afstand creëren. Alsof je een toeschouwer van het leven bent. Vreselijk, leven door een lens.
Dan hebben opa en oma maar wat minder beeldmateriaal. _{Zij zien hun kleinkinderen overigen ook liever irl dan op beeld.}

Ik weet niet naar wat voor intochten jullie allemaal gaan hoor, maar ik heb nooit ergens echt last van, ja eens een buggy op je hielen of dat iemand op mn tenen staat, maar echt duw, prop en trekpartijen heb ík nog nooit meegemaakt, dat ik vooraan moet staan om mn kind te beschermen.

quote:

Op zondag 21 november 2010 21:17 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

En dan neem je op de koop toe dat andere kinderen, die het waarschijnlijk bewuster meemaken, want wel zo oud dat ze een paar meter van hun ouders kunnen staan het niet kunnen zien. En dan alleen omdat jij wél uren met je kind in de kou wilt staan?

Sorry, dat begrijp ik niet nee. Maar dat vind ik van dezelfde orde als half september al geen winterschoenen meer kunnen kopen omdat iedereen die al gekocht heeft omdat ze anders uitverkocht zijn Dat is dus een zichzelf instandhoudend fenomeen geworden. en als je kind nog zo klein is dat het platgedrukt kan worden kan ze ook áchter de rij kinderen op de arm gedragen worden. Bijvoorbeeld. Onbegrijpelijk dat 5 en 6 jarigen die het héél bewust meemaken, en écht geloven achter moeders van dreumesen moeten staan.

Zo mogen mijn oudere kinderen ook niet meer vooraan staan van mij. Tja, zij weten nu een keer van de hoed en de rand. Maak plaats voor kinderen die wel nog echt geloven. Vind ik dan.

Waar lees jij dat mijn kind dat niet bewust meemaakt? Ze is 2,5..en ja ze is heel erg bezig met sinterklaas en was al de halve morgen aan het roepen dat ze naar Sinterklaas mocht..dus heeft zij net zoveel recht om vooraan te staan als kinderen van 5 of 6 jaar.

En als mijn kleine meid straks ouder is en ze vind het nog steeds erg spannend en heeft liever dat mama erbij staat ga ik net zo hard op tijd daarheen om een mooie plek te bemachtigen om daar samen met haar te staan.

Daarbij komt trouwensdat ik altijd plaats zal maken voor andere kindjes..maar ik laat me niet aan de kant duwen door de ouders die daar bij horen en die 5 minuten vantevoren komen aanwaaien.

Maargoed..als ik dan Aso ben omdat ik dingen samen met mijn kind wil doen/zien/meemaken..so be it

quote:

Op maandag 22 november 2010 00:09 schreef moussy het volgende:
Ik weet niet naar wat voor intochten jullie allemaal gaan hoor, maar ik heb nooit ergens echt last van, ja eens een buggy op je hielen of dat iemand op mn tenen staat, maar echt duw, prop en trekpartijen heb ík nog nooit meegemaakt, dat ik vooraan moet staan om mn kind te beschermen.

Nou ja, ik dus ook niet. Wel heel vaak dat ouders vooraan weigeren aan de kant te gaan om een kind voor te laten. Maar goed, dan had ik maar eerder moeten komen. En zomerjassen koop je in februari en winterschoenen in augustus Da's logisch.

Ik kijk de intocht altijd op tv met Isa, nergens last van Overigens hebben we haar toen ze nog te klein was om zelf vooraan te staan, gewoon achter de meute op onze nek gezet. Geen mens last van, want niemand achter ons (leunen tegen een muur is fijn, met een peuter op je nek) en zij kon fijn alles zien

quote:

Op maandag 22 november 2010 09:40 schreef Bla_Bla_Bla het volgende:

[..]



Daarbij komt trouwensdat ik altijd plaats zal maken voor andere kindjes..maar ik laat me niet aan de kant duwen door de ouders die daar bij horen en die 5 minuten vantevoren komen aanwaaien.

Maargoed..als ik dan Aso ben omdat ik dingen samen met mijn kind wil doen/zien/meemaken..so be it

Dat is denk ik het verschil, wat ik ook al noemde. Ik zou aan de kant gaan voor 100 kinderen, maar gewoon niet voor hun ouders als zij zo laat komen, en dan per sé daar moeten staan in plaats van verderop langs de route.

En toen de officiele intocht in mijn woonplaats was, kwamen er ineens volksstammen op af, veel veel meer dan gewoonlijk. Logisch, maar dat doen ouders dan voornamelijk voor zichzelf, om de échte sint te zien. Gelovende kinderen maken daar toch niets meer van mee, behalve een helse drukte?
Als ik kinderen had gehad dan had ik dus gewoon niet naar de nationale intocht gegaan. Voor hun geen meerwaarde, en al die drukte lijkt me niets, en 1,5 uur blauwbekken ook niet, dus dan liever naar een 'gewone' intocht.

Wij zjin afgelopen zaterdag ook naar Sinterklaas wezen kijken. Ik ga echt niet achteraan in de rij staan als ik 50 m eter verder gewoon vooraan kan staan, ik zoek dus altijd eenleeg plekje. Amber stond uiteraard vooraan, Tess zat in de wagen want als ik die los laat ben ik d'r kwijt. Ik heb zelf op mijn hurken naast de wagen gezeten, M en mijn moeder stonden achter ons. Naast ons, nou ja, schuin achter ons, stonden kinderen en die hebben we naar voren gehaald zodat ze wat konden zien.
Op een gegeven moment was er een (lange) man, met kind op zijn nek, en die ging pontificaal voor mijn moeder staan. Nou vindt mijn moeder dat op zich helemaal niet zo boeiend, maar ik vond het niet bepaald netjes.

Een paar weken geleden waren we bij K3, aan het einde mochten alle kinderen naar het podium toe om tekeningen en handjes te geven.. Het podium was behoorlijk hoog en de kinderen stonden allemaal in de verdrukking. Tja, dan neem ik dus wel mijn kind op mijn nek zodat ze niet geplet wordt. Er vroegen nog kindjes of ze er misschien door mochten maar op dat moment stond ik zelf helemaal klem, dus helaas.

Als er ergens gespeeld wordt ruimen we speelgoed altijd op, zelfs als er gezegd wordt "laat maar joh, doe ik straks wel".

Ik ben wel zo dat ik mijn mond open trek als iemand voorpiept. Ik vind het helemaal niet erg om te wachten maar als ik aan de beurt ben en iemand gaat voor dan zeg ik daar ook wat van.

Ik vindh et wel een interessant topic om te lezen. Soms ben ik dan misschien aso, maar over het algemeen ben ik volgens mij best netjes.

Over voorkruipen gesproken... heel opvallend dat dat voornamelijk ouderen doen

heb ik wel een vraagje: wie zegt er hier allemaal netjes gedag tegen mensen op straat? gewoon: "goedemorgen" of "goedemiddag".

wij wel namelijk, maar ik merk dat dat volgens sommigen gewoonweg als raar bestempeld wordt. overigens deden we dat ook toen we in den haag zuidwest woonden hoor.

quote:

Op maandag 22 november 2010 09:52 schreef simmu het volgende:
heb ik wel een vraagje: wie zegt er hier allemaal netjes gedag tegen mensen op straat? gewoon: "goedemorgen" of "goedemiddag".

wij wel namelijk, maar ik merk dat dat volgens sommigen gewoonweg als raar bestempeld wordt. overigens deden we dat ook toen we in den haag zuidwest woonden hoor.

Hier is dat vrij normaal inderdaad

quote:

Op maandag 22 november 2010 09:52 schreef simmu het volgende:
heb ik wel een vraagje: wie zegt er hier allemaal netjes gedag tegen mensen op straat? gewoon: "goedemorgen" of "goedemiddag".

wij wel namelijk, maar ik merk dat dat volgens sommigen gewoonweg als raar bestempeld wordt. overigens deden we dat ook toen we in den haag zuidwest woonden hoor.

Ik doe het regelmatig, maar vooral bij ouderen.

quote:

Op maandag 22 november 2010 09:52 schreef simmu het volgende:
heb ik wel een vraagje: wie zegt er hier allemaal netjes gedag tegen mensen op straat? gewoon: "goedemorgen" of "goedemiddag".

wij wel namelijk, maar ik merk dat dat volgens sommigen gewoonweg als raar bestempeld wordt. overigens deden we dat ook toen we in den haag zuidwest woonden hoor.

Nou, daar begin ik niet aan ik woon in een redelijk drukke winkelstraat, dan blijf ik bezig

quote:

Op maandag 22 november 2010 09:51 schreef Sjeen het volgende:
Over voorkruipen gesproken... heel opvallend dat dat voornamelijk ouderen doen

haha k had dat laatst bij de bakker. k stond achteraan te wachten (want kind in wagen) e. voor mij was nog iemand. komt er een oudere vrouw aan, gaat bij de toonbank staan. en toen er gevraagd werd wie er aan de beurt was vond ze dat zij was.
toen heb k wel even wat gezegd. vind t niet erg om te wachten als k niet weet wie eerder is, maar dat was gewoon aso

en gedag zeggen doe k soms, maar vooral als iemand anders gedag zegt. ik snap t ook niet zo goed waarom dat zou moeten, althans ik heb er niet echt behoefte aan ofzo

Ik groet in winkels wel, ik bedank ook of wens een fijn weekend.
Maar ik zeg niet iedereen die ik tegenkom op het winkelcentrum gedag.
Daar heb ik dochterlief voor die dat bij iedereen doet

Waar ik me trouwens ook over verbaas is dat je tegenwoordig bij het boodschappen doen echt binnen 2 minuten je tas in moet pakken en weg moet zijn.. Ik ben zeker nu met dikke buik erg traag.
En de hele rij maar zuchten Ik weet wel dat ik niet de snelste inpakker ben maar ach dan ben je 3 minuten extra van je leven kwijt.. Ik zie het probleem niet.

quote:

Op maandag 22 november 2010 10:05 schreef Pvoesss het volgende:
Ik groet in winkels wel, ik bedank ook of wens een fijn weekend.
Maar ik zeg niet iedereen die ik tegenkom op het winkelcentrum gedag.
Daar heb ik dochterlief voor die dat bij iedereen doet

Waar ik me trouwens ook over verbaas is dat je tegenwoordig bij het boodschappen doen echt binnen 2 minuten je tas in moet pakken en weg moet zijn.. Ik ben zeker nu met dikke buik erg traag.
En de hele rij maar zuchten Ik weet wel dat ik niet de snelste inpakker ben maar ach dan ben je 3 minuten extra van je leven kwijt.. Ik zie het probleem niet.

en daar heb ik dus schijt aan! Ik doe het op mijn tempo

Dat begroeten hangt van de context af. In het appartementencomplex waarin ik woon begroet sowieso iedereen elkaar. Verder is het een kwestie van iets 'delen' of gemeenschappelijk hebben, heb ik gemerkt. Als je met kind over straat gaat ben je gauwer geneigd om een andere ouder (met kind in dezelfde leeftijd) te groeten, bijvoorbeeld. Als je samen een bushokje deelt is het hier over het algemeen ook wel gebruikelijk om elkaar te groeten. En mijn lief zou het liefst naar elke Hondarijder toeteren.

Het is me trouwens pas echt opgevallen hoeveel lieve, enthousiaste mensen er zijn toen we een hond hadden! Ongelooflijk, ik ben nog nooit zo vaak begroet en aangesproken. Ineens had ik wandeldates en waren er allerlei mensen die wel op onze hond wilden passen. Met kind heb ik dat niet in die mate meegemaakt.

quote:

Op maandag 22 november 2010 10:24 schreef Scorpie het volgende:

[..]



Dat zegt wat over je kind

of over de hond

Ik begroet op straat alleen als mensen me aankijken, meestal met gewoon even lachen of knikken. (buiten vrienden en kennissen om enzo). Anders blijf je bezig met een drukke winkelstraat of eigenlijk in vrijwel elke straat.

Heb trouwens wel zelf een periode gehad dat ik alle diertjes die langskwamen op de fiets hallo moest zeggen... Met als gevolg dat m'n moeder, als we langs een slootje fietsen en ik achterop zat, langzamer moest gaan rijden omdat er best veel eendjes waren. _{Hallo,hallo,hallohallohallohallohallo, hallo!}

Ah, een klaagtopic

Wat al eerder gezegd is viel mij ook op: er is maar één keer iemand voor mij opgestaan in de tram toen ik hoogzwanger was, en dat was een Marokkaanse puberjongen. Doet idd wel wat met je vooroordelen.

Verder misschien overbodig om te zeggen, maar ik hoop dat alle moraalridders hier (sorry, bij gebrek aan beter woord) niet te ver doorslaan in "er iets van zeggen" als er asociaal gedrag vertoond wordt. Ik ben opgegroeid met een vader die daar bijzonder extreem in was en ik héb me toch geschaamd voor 'm, als hij zich weer eens voor een fietser-op-het-voetpad gooide bijvoorbeeld om vervolgens een preek van tien minuten te houden. Dat soort dingen. Kijk, je moet niet op het voetpad fietsen, zeker niet als er kleine kinderen lopen, maar dit was ook echt niet leuk.
_{/einde persoonlijk trauma}

quote:

Op maandag 22 november 2010 10:13 schreef Claudia_x het volgende:
Het is me trouwens pas echt opgevallen hoeveel lieve, enthousiaste mensen er zijn toen we een hond hadden! Ongelooflijk, ik ben nog nooit zo vaak begroet en aangesproken. Ineens had ik wandeldates en waren er allerlei mensen die wel op onze hond wilden passen. Met kind heb ik dat niet in die mate meegemaakt.

Dat dus en ik houd helegaar niet van grotere honden dan mijn kleine toypoedel van 22 cm.
Tegenwoordig aai ik al 40 cm honden.

@ de rest
Tuurlijk snap ik wel dat opa en oma fotos leuk vinden, maar van alles?
Gaat zoals Simmu al zei om de manier waarop er gefilmd wordt.
En wat ik zelf ontdekte is dat als je irl kijkt zie je meer dan door de lens.

Mijn verhaal was met een ondertoon van grote irritatie geschreven. En dat alles door de uitverkoop.
Ik HAAT die periode, met het bijbehorende gedrag van de klanten. Bah!

Vandaag op school ook veel gedoe/diskussie over pamperen. Herkansing na herkansing krijgen de kinderen.

Wat zouden jullie doen als je geslagen wordt door een kind van een ander?
In mijn geval in mijn eigen winkel.
Het was een gerichte mep mijn kant op, dit omdat het kind van de moeder een broek moest passen, maar er geen zin in had.
Dit wilde ik al eerder vragen, maar vond er geen plekje voor. Misschien kan ik bij deze mogelijke oplossingen krijgen. Ik was uit het veld geslagen, letterlijk en figuurlijk, destijds. Mede omdat de moeder het wel zag en niets zei.
Sinds wanneer? Nieuwerwets gedoe om voor alle oplossingen een probleem te vinden?

quote:

Op maandag 22 november 2010 15:49 schreef innepin het volgende:
Ah, een klaagtopic

Wat al eerder gezegd is viel mij ook op: er is maar één keer iemand voor mij opgestaan in de tram toen ik hoogzwanger was, en dat was een Marokkaanse puberjongen. Doet idd wel wat met je vooroordelen.

Verder misschien overbodig om te zeggen, maar ik hoop dat alle moraalridders hier (sorry, bij gebrek aan beter woord) niet te ver doorslaan in "er iets van zeggen" als er asociaal gedrag vertoond wordt. Ik ben opgegroeid met een vader die daar bijzonder extreem in was en ik héb me toch geschaamd voor 'm, als hij zich weer eens voor een fietser-op-het-voetpad gooide bijvoorbeeld om vervolgens een preek van tien minuten te houden. Dat soort dingen. Kijk, je moet niet op het voetpad fietsen, zeker niet als er kleine kinderen lopen, maar dit was ook echt niet leuk.
_{/einde persoonlijk trauma}

Dat deed mijn slaperd laatst ook.
Een knaap gooide een blikje op de stoep, voor onze neus.
Meestal zou ie grappend hebben gevraag of ze niet het flesje voetjeballend naar de prullenbak konden schoppen? Soms gaat het net ff je eigen grens over, een grens die bij goeie/slechte buien verlegd wordt.
Dat soort dingen betrap ik mezelf ook op, zeker als ik moeig ben.

Ik merk hier in het normaal toch gezellige brabantse dat de kinderen inderdaad steeds brutaler worden en dat ouders daar niets van zeggen. Gewoon midden op straat spelen en als je dan belt -fietsbel- expres midden op straat stil gaan staan en roepen dat je moet stoppen. Doe je het niet, dan gooien ze zich voor je fiets...moest ik vroeger eens proberen.
Of, ook meegemaakt, drie jochies die zo van de stoep afschieten de straat op. Auto boven op de rem, ik ook (fiets) en dan zie je mama nog op de stoep staan en die zegt he-le-maal niets. Ja hee, dat is niet eens een kwestie van fatsoen, maar van regels.
Afgelopen zaterdag gingen wij met Driekus (net 1) uiteten. Keurig vantevoren aangegeven dat er een kindje bij was, dus we zaten bij de speelhoek. Achter ons nog een tafel met kinderen, ging prima. Helaas was er in een andere ruimte ook een tafel met kinderen en die waren niet zo sociaal. Dus die komen naar de speelhoek, pakken al het speelgoed en zetten dat een voor een boven aan een trap. Die van ons geeft daar nog niet veel om, maar de kinderen achter ons begonnen dus te klagen. En vroegen vriendelijk aan de speelgoedjatters of zij ook mochten spelen. Antwoord: "nee, is van ons! Mag jij niet mee spelen!". Moeders komt langsgelopen, ziet het, zegt er wat van en vlucht weer naar haar tafel zonder verder iets te doen...moest ik vroeger ook echt niet proberen.

Tot slot nog iets waar ik me echt enorm aan erger en wat voor velen juist 'sociaal' zal overkomen. Om vanuit mijn huis naar mijn werk te gaan moet ik drie rotondes over waar ook fietsers komen. Autoverkeer heeft voorrang. En toch, elke keer dat ik daar rijd is er wel weer een automobilist die meent fietsers/voetgangers voorrang te geven. Zodat je dus op een rotonde boven op de rem moet, hopende dat ze achter je ook opletten. Hallo! Je hebt voorrang, daar rekenen die fietsers ook op, rijden dan! Ja leuk dat ze je voorrang geeft maar hoe leg ik mijn kind uit dat ie de ene keer moet wachten en de volgende keer niet?

Conclusie, ook Brabant heeft er last van hoor. En dan ben ik maar een kuthippie, ik ben toch echt van plan mijn kind fatsoen bij te brengen. Dus staan voor ouderen/zwangeren, je mag best op straat spelen, maar de straat is van auto's en speelgoed in openbare locaties deel je.

quote:

Op maandag 22 november 2010 15:49 schreef innepin het volgende:
Ah, een klaagtopic

Wat al eerder gezegd is viel mij ook op: er is maar één keer iemand voor mij opgestaan in de tram toen ik hoogzwanger was, en dat was een Marokkaanse puberjongen. Doet idd wel wat met je vooroordelen.

Verder misschien overbodig om te zeggen, maar ik hoop dat alle moraalridders hier (sorry, bij gebrek aan beter woord) niet te ver doorslaan in "er iets van zeggen" als er asociaal gedrag vertoond wordt. Ik ben opgegroeid met een vader die daar bijzonder extreem in was en ik héb me toch geschaamd voor 'm, als hij zich weer eens voor een fietser-op-het-voetpad gooide bijvoorbeeld om vervolgens een preek van tien minuten te houden. Dat soort dingen. Kijk, je moet niet op het voetpad fietsen, zeker niet als er kleine kinderen lopen, maar dit was ook echt niet leuk.
_{/einde persoonlijk trauma}

het kan erger: mijn schoonvader ging naast een fietser die haar hand niet uitstak rijden om dan door het raampje heen te gaan schreeuwen dat ze haar hand niet uitstak. desnoods een kwartier lang (en never mind de rij die dan achter hem ontstaat)

idd wel een goed punt!

Vanochtend heb ik mee mogen maken hoe een ukkie een stukje worst afdwong bij de slager... Kwam al binnen krijsen met 'Geef mij een worstje!' Als ik de slager was geweest had ik dat kindje niet eens meer een plakje worst aangeboden. Maar ja, als ze dat gedaan had.. De bijbehorende oma was zo'n typje dat dan vervolgens nooit meer naar deze slager zou gaan. Die oma zei ook steeds 'je mag pas na afloop om het worstje vragen!' Volgens mij is het 'kinderen die vragen worden overgeslagen.'

Maar goed, de boodschap voor het kind is duidelijk: als ik maar zo lang mogelijk zo irritant mogelijk doe, en dan ook nog een keel opzet, dan krijg ik uiteindelijk wat ik hebben wil. En daar ga ik zeker geen dankjewel voor zeggen.

Ik vond het gewoon naar om te zien, maar ik durfde er zelf ook niks van te zeggen

Nog eentje:

Kinderen die aan het pinpad zitten.
En dan bedoel ik niet alleen op OK drukken, maar tig keer op de knoppies drukken als ze op de toonbank zitten. Daar zeg ik wel wat van, wordt vaak niet in dank afgenomen.
Tis geen speelgoed.

Speelgoed delen, das ook een lastige.
Eén locomotief en één tunnel hebben we. Als er niet gedeeld kan worden, pak ik ze beide af.
Alles beter dan het gekrijs.
Spelen ze weer normaal, krijgt het niet-afpak-kind de locomotief of de tunnel.

Snoepen tijdens het passen van de kleren. Neeheeeee.
Kleding passen net na het bezoekje van de kapper, haarverf. Neeeheeee.
Croissantje in de hand/buggy (en dan opstaan). Neeeeheeeee.

Zand uit de regenlaarzen, snottebellen...............Jahaaaa. Hypogrietje.

Ik lurk weer lekker mee, kheb mijn ergernissen/bezorgdheid wel gehad.

Boeiend onderwerp.

Nog iets:
Kinderen in hun up in de stad, bij Sintintocht, maar ook zomaar.
Waarom?
Komt rottigheid van?
Ff een boodschapje, naar de bieb alleen ala, dat moet kunnen, maar uren slenteren op hun 11e 12e?

Wat is dit een zeiktopic geworden

Naast asociaal zijn Nederlanders ook geboren zeikerds...

Haha, wat een topic. Ik krijg er echt "een vroeger was alles beter"- gevoel bij.

Ik ga maar snel weer weg hier

quote:

Op maandag 22 november 2010 18:11 schreef _Arual_ het volgende:Volgens mij is het 'kinderen die vragen worden overgeslagen.'

En dat vind ik juist zo'n onzinnige opmerking. Wanneer krijgen kinderen het dan wél? Als ze zonder iets te zeggen hebben zitten wachten? Ze mogen het toch gewoon netjes vragen juist? Die van mij wel tenminste ... zeuren en krijsen om iets is héél iets anders.

Ohja ik heb er ook nog wel 1. Stond te passen bij V&D. 1 hokje daarnaast staat een moeder hetzelfde te doen. 2 kinders moesten daarop wachten en vonden het wel een leuk idee om dan maar alle dichte gordijntjes open te trekken en dus bij mij ook. Toen dat gebeurde kregen ze van mij een stevige 'hee doe eens normaal wegwezen hier!! ga ergens anders lopen vervelen' _{(Ohja ik was good for them niet net een string aan het passen )}

In mijn belevingswereld zou die moeder er dan uit komen en ze een flink pak slaag geven en ze ergens op een stoel zetten en zorgen dat ze er niet meer af kwamen. Nee hoor. 'Doe eens niet zo stom' kwam er uit dat hokje, zonder ze überhaupt rechtstreeks aan te spreken. Daarna niks meer, dat was haar reactie.

Zulke fratsen had ik uit moeten halen vroeger, dan hadden ze bij thuiskomst meteen mijn voetbal opgezegd ofzo.

quote:

Op maandag 22 november 2010 19:33 schreef Suzanna het volgende:

[..]



En dat vind ik juist zo'n onzinnige opmerking. Wanneer krijgen kinderen het dan wél? Als ze zonder iets te zeggen hebben zitten wachten? Ze mogen het toch gewoon netjes vragen juist? Die van mij wel tenminste ... zeuren en krijsen om iets is héél iets anders.

Ik weet wel een nieuw spreekwoord: kinderen die zeiken hebben het nakijken.

quote:

Op maandag 22 november 2010 19:33 schreef Suzanna het volgende:

[..]



En dat vind ik juist zo'n onzinnige opmerking. Wanneer krijgen kinderen het dan wél? Als ze zonder iets te zeggen hebben zitten wachten? Ze mogen het toch gewoon netjes vragen juist? Die van mij wel tenminste ... zeuren en krijsen om iets is héél iets anders.

Ik vind het nogal wat dat zo'n vrouw meent dat haar kleinkind recht heeft op een worstje... Ligt nog altijd bij de slager zelf, toch? Tis een gunst, geen verplichting... Ik ga bij de AH toch ook niet vragen om gratis blokjes kaas om te proeven? 'k Zou het niet durven in ieder geval

Omdat het toch een zeiktopic is geworden: gesprekje van vanmiddag

*tringtring* doet de fietsbel achter mij terwijl ik op het voetpad loop. Ik ga iets breder lopen, want zo ben ik dan ook wel weer, ik ga niet aan de kant omdat iemand zo nodig snel wil fietsen op een voetpad. Het is een meisje van een jaar of vijftien.
"Wat doe jij nou zeg! Ben je een beetje gek ofzo?!" roept ze tegen mij terwijl ze naast me komt fietsen. "Je moet niet zo met je ellebogen zo doen, mens! Ik moet er toch langs!"
"Uh, niet echt, het is namelijk een voetpad." _{zit er toch wat van m'n vader in me}
"Echt niet! Ben je gek ofzo!" (ondertussen was ze me allang voorbij, maar ze wilde nog even naschreeuwen denk ik )


Okee, heeft weinig meer te maken met opdringerige ouders bij een Sinterklaasoptocht, maar toch Slecht opgevoed is 't wel, me dunkt.

quote:

Op maandag 22 november 2010 19:42 schreef _Arual_ het volgende:

[..]



Ik vind het nogal wat dat zo'n vrouw meent dat haar kleinkind recht heeft op een worstje... Ligt nog altijd bij de slager zelf, toch? Tis een gunst, geen verplichting... Ik ga bij de AH toch ook niet vragen om gratis blokjes kaas om te proeven? 'k Zou het niet durven in ieder geval

Dat is dus het verschil tussen vragen (kijken of het mag) en zeiken (eisen dat je wat krijgt). Ik vind dat nogal een verschil, en bij optie nummer 1 zie ik zeker geen problemen. Optie 2 wel, dat vind ik niet kunnen.

En wat jouw voorbeeld betreft: als ik de kaas niet ken, dan zal ik dat zeker wel vragen. Je hebt namelijk het recht te weten wat je koopt...

Ik vind het sowieso al debiel om het vragen. Je mag blij zijn als je wat krijgt van die man.
Dat stukje worst van de slager dan he.

Aan de andere kant, als ik een brood koop kan ik ook niet eerst een stukje proeven.

quote:

Op maandag 22 november 2010 00:09 schreef moussy het volgende:
Ik weet niet naar wat voor intochten jullie allemaal gaan hoor, maar ik heb nooit ergens echt last van, ja eens een buggy op je hielen of dat iemand op mn tenen staat, maar echt duw, prop en trekpartijen heb ík nog nooit meegemaakt, dat ik vooraan moet staan om mn kind te beschermen.

Nee precies, dat riep ik ook al op de eerste pagina.

Mijn dochter mag van mij niet vragen om een plakje worst bij de slager. Ook mag ze bij andere mensen thuis niet vragen om snoep. Dat zijn gunsten die je verleend kunnen worden. Klinkt een beetje zwaar hoe ik het beschrijf maar het zijn geen dingen die je nodig hebt, het zijn leuke extraatjes die je toevallig zo kunt treffen.

Ze mag van mij wel om drinken vragen bij andere mensen thuis, want dorst hebben als je hard gespeeld hebt is gewoon niet leuk en prettig .

quote:

Op maandag 22 november 2010 19:20 schreef sjak het volgende:
Haha, wat een topic. Ik krijg er echt "een vroeger was alles beter"- gevoel bij.

Ik ga maar snel weer weg hier

nou nee hoor, want mijn moeder klaagde vroeger al over de Sintocht.