Ongemerkt steeds asocialer

Ik ben vorig jaar naar de intocht in Hilversum geweest met het gezin. Maar altijd en eeuwig te laat (genetisch doorgegeven door mijn ouders) kwamen wij ook 5 minuten vantevoren aankakken. Nou was er verder genoeg ruimte (ook langs de route) alleen niet helemaal vooraan.

Nou, dan gaan we een stukje verderop staan, hij komt vanzelf wel langs. Volgens mij heb ik daardoor nog nooit ergens vooraan gestaan . en ik heb niet het idee dat ik ooit wat gemist heb. Sterker nog; Een stukje verderop staan veeeeel minder kinderen en is het 9 van de 10 keer zo dat sinterklaas en pieten zelfs tijd hebben om de kinderen die daar staan wat meer persoonlijk te benaderen. Waarom zou je dan jezelf naar voren willen dringen, voor een wuifje en een platgetrapte pepernoot?

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:19 schreef k_i_m het volgende:
Wat ik eigenlijk niet zo goed snap, is dat de mensen die de regels hebben opgesteld (tm een bepaalde groep) er verder niet meer op letten. Maak dan geen regels .

Tegenwoordig lijkt het idd wel alsof mensen zich steeds minder aan die regels houden zolang ze er maar niet op aangesproken worden.

Geen ouder, maar:
Wij gaan zo om het jaar eens naar het Dolfinarium, 2 twintigers zonder kinderen omdat we het zelf ook leuk vinden.
Zoals bekend kun je de roggen dan op bepaalde tijdstippen voeren en vaak ook aaien.

Leuk, dus je koopt een bakje met eten, staat er ruim op tijd en mooi vooraan.
Dan komen pap/mam en kind eraan gehobbelt, boink, por tussen de ribben, ahum mag mijn kind wel vooraan het ziet zo niks?
Prima meneer/mevrouw, kind wordt voor mij gedrukt, alleen niet op de grond maar op de omranding.

Gevolg; ik zie niks meer, ahum meneer/mevrouw uw kind staat bovenop de rand en is inmiddels nu een stuk hoger dan mij, zo zie ik niets meer,
Antwoord: Mevrouw wat klaagt u nu dan? Dit is voor kinderen.

Vervolgens een niet geheel vriendelijk relaas afgestoken, dat ik net zo goed betaal, wij hier ook komen om wat te zien en niet om het achterwerk van een wildvreemd kind op ooghoogte voor me te krijgen gepropt. Toen was ik een asociale en kindhatende tuthola.

quote:

Op zondag 21 november 2010 13:29 schreef Modus het volgende:

[..]

Tegenwoordig lijkt het idd wel alsof mensen zich steeds minder aan die regels houden zolang ze er maar niet op aangesproken worden.

Maar de regels gelden toch ook niet als niemand het ziet/er iets van zegt?
Mijn buitenlandse vriend was in NL op bezoek en zag een hond midden op straat poepen, en het baasje liet het liggen. Vol verbazing zei hij: maar hebben jullie daar dan geen regels voor?
Ja, zei ik, tuurlijk wel, maar zolang niemand het ziet, gelden ze niet.
Toen ik in zijn land op bezoek was keek ik mijn ogen uit naar mensen die in perkjes, parken en bossen met zwarte zakjes de hondenstront aan het opruimen waren. Op straat liet sowieso niemand zijn hond poepen. Wist niet wat ik zag, heb in NL slechts 1x (!) iemand de stront van zijn eigen hond op zien ruimen...

We zijn ook gewoon een aso volk. Dat willen we niet weten, maar het is wel zo, helaas...

quote:

Op zondag 21 november 2010 13:29 schreef Modus het volgende:

[..]

Tegenwoordig lijkt het idd wel alsof mensen zich steeds minder aan die regels houden zolang ze er maar niet op aangesproken worden.

Nou, dat was eigenlijk mijn vervolgvraag. Zeggen jullie er dan ook iets van (op een normale manier) als je vindt dat iemand zich asociaal gedraagt? En realiseren jullie je ook dat je eigen gedrag mensen ook kan storen? Vaak hebben mensen het namelijk helemaal niet door volgens mij (denk aan die uitrijders die aan het nieuwe rijden doen)

Och hoe langer ik er over nadenk, hoe meer voorbeelden ik wel kan bedenken.

quote:

Op zondag 21 november 2010 13:57 schreef Tinkepink het volgende:

[..]


Nou, dat was eigenlijk mijn vervolgvraag. Zeggen jullie er dan ook iets van (op een normale manier) als je vindt dat iemand zich asociaal gedraagt? En realiseren jullie je ook dat je eigen gedrag mensen ook kan storen? Vaak hebben mensen het namelijk helemaal niet door volgens mij (denk aan die uitrijders die aan het nieuwe rijden doen)

Ik geef soms best toe dat ik asosicaal reageer ergens op. Werd laatst op straat aangesproken en zei meteen: nee, geen interesse. Tja, toen wilde ze alleen de weg weten. Heb ik me voor geexcuseerd en verklaard waarom ik zo reageerde. Snapte ze wel, ze werd zelf ook gek van de enqueteurs op stations en anderssoortige verkopers. Ik schaamde me achteraf, maar aan de andere kant, als ik elke keer netjes blijf en open sta voor gesprekken midden op straat, dan heb ik wekelijks een nieuwe energieaanbieder en een ander geloof. Dat ongevraagd aanbieden opdringen tot achtervolgen aan toe vind ik dan weer enorm aso, maar dat terzijde.

Ik vind de voorbeelden in het reclamefilmpje wel raar overigens. Ik geloof echt niet dat vuilnisophalers een stroopwafel zomaar weg zouden pletteren bijvoorbeeld.

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:41 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]



ik ga zeker niet drie uur staan kleumen omdat er anders ouders niet vooraan kunnen staan nee. En ik ga sowieso niet naar de landelijke intocht. Hier in het drie kippen en een paardekop dorp is het al dringen. en inderdaad, ouders lijken alles met hun kind te willen beleven. Is dat het kwaliteitstijd principe? ik sta zo ver mogelijk achteraan, want haske lang. en praat dan later wel met mijn kinderen. Hier hebben ze nu een soort snake-pit, afgezet met rood wit lint, waar ouders niet in mogen.
Dat je niet 5 minuten voor de intocht aan kan komen snap ik ook wel. Maar het eerst komt eerst maalt principe lijkt me niet van toepassing bij iets als een Sintocht Als volwassenen kinderen gewoon laten voorgaan, meewerken, en zelf een stapje terug doen is er ruimte voor iedereen.

Nou, ik ga extra mooi op tijd (geen 3 uur vantevoren nee) om juist vooraan te staan met mijn kind. En nee die laat ik niet alleen vooraan staan waar ze wordt platgedrukt door de oudere/ brutalere kindjes die daar logischerwijs niet op letten.

En daarbij komy, ik ga samen met mijn kind naar sinterklaas kijken omdat zij het leuk vindt, en ik haar koppie ook wil kunnen zien als ze staat te genieten of het spannend vindt.

Voor mij geldt het wie het eerst komt wie het eerst maalt principe wel

Ik wil ook zoveel mogelijk meemaken van mijn kind. En dat heeft niks te maken met het willen herbeleven van je eigen kindertijd, maar het mee willen maken van de kindertijd van je kind. Daar geniet je als ouder ook van...

Verder, nee, ik ben niet super-assertief maar probeer juist rekening te houden met anderen en mijn kinderen dat ook voor te houden. En daarbij hoort niet je kind laten voordringen...

Ik werk 14 jaar in een kinderkledingzaak en geef sinds twee jaar les op een middelbare.
Er is wel degelijk heel veel veranderd. En dat zijn mn de ouders.

Voorbeeld:
Er komt een moeder met een peuter van twee en zegt tegen mij dat ze een afspraak??? hebben om twee jassen te passen. Ik sta klaar met eentje en het kind schud "nee". Och, zegt mama en laat het kind verder spelen en gaat even later de winkel uit. Zonder het speelgoed op te ruimen. Vroeger ruimde 9 van de 10 kinderen het op, nu is het een unicum als een van ons het niet van de grond hoeft op te rapen.
Terug naar de jas: Wat nou afspraken maken over het passen van een jas? Je kind past gewoon het aantal jassen dat jij nodig acht. En je kiest de jas die je past, kwa prijs en kwa kwaliteit. Maar nee hoor, tegenwoordig kiest een kind van nog geen drie de komplete eigen garderobe. Schiet mij maar lek.
Laat dat kind lekker spelen en kies zelf. Natuurlijk kun je rekening houden met de voorkeur van je kind, maar dan wel als het je niet uitmaakt.
Hoe gaat dat 's ochtends dan met het ontbijt?
Wil je brood, cornflakes of wil je pap? Wil je zoet of wil je hartig? Wil je er twee plakjes op of één? Wil je er melk of Yoki bij, of misschien wel Cola? Wat wil je mee naar school rond 10 uur? Fruit (wens van school), een Liga of KapiteinKoek (want dat is lekkerder en hebben de vriendjes ook)? En de lunch? Brood maar met wat? Zoet of hartig enz enz. Danoontje in aarbeien of in bananensmaak ?

Ik denk dat er teveel in prinsjes en prinsesjes gehandeld wordt.
Zoals ik hierboven ook al las: Je kind hoeft niet alles als eerste, als beste enz mee te maken. Soms een "nee" of "is er niet" of "kan niet" wordt geen enkel kind slechter van. Mijn idee.

Die ergernissen van camera's deel ik al heel lang. Wat is er mis met ons geheugen? En waarom moeten opa en oma, vrienden en zelfs vage kennissen alle belevenissen voorzien van beeld zien?
Sinds wanneer is een verhaal, al dan niet aangedikt, niet meer goed genoeg?
Enkele beelden voor het kind later snap ik, maar die zijn in no time geschoten. En die hoeven ook niet van hightechkwalitiet te zijn om de sfeer te laten proeven.

Op school merk ik dat de puber echt wel de "goeie" kant op wil, mits je duidelijk maakt wat je verwacht, maar ook wat je zelf doet aan een fijne werkbare sfeer. Eens een etter, altijd een etter! Waarom? Ieder kind krijgt van mij ieder uur een nieuwe kans. Net als de klanten in mijn winkel. Ze zijn immers ook mijn klanten. Ik behandel ze als koning, mits ze zich als keizer gedragen.

Nog een ergernis van mijn kant:
Vrouwen worden beesten als er uitverkoop is. In ene liggen kledingstukken op de grond. Kleding waar ze in de weken ervoor niet eens naar omkeken. Hoe dan?

Ik geniet van het kind, leer van de puber en glunder om de worstelende ouder(s).

quote:

Op zondag 21 november 2010 15:51 schreef -sabine- het volgende:

Terug naar de jas: Wat nou afspraken maken over het passen van een jas? Je kind past gewoon het aantal jassen dat jij nodig acht. En je kiest de jas die je past, kwa prijs en kwa kwaliteit. Maar nee hoor, tegenwoordig kiest een kind van nog geen drie de komplete eigen garderobe. Schiet mij maar lek.
Laat dat kind lekker spelen en kies zelf. Natuurlijk kun je rekening houden met de voorkeur van je kind, maar dan wel als het je niet uitmaakt.
Hoe gaat dat 's ochtends dan met het ontbijt?
Wil je brood, cornflakes of wil je pap? Wil je zoet of wil je hartig? Wil je er twee plakjes op of één? Wil je er melk of Yoki bij, of misschien wel Cola? Wat wil je mee naar school rond 10 uur? Fruit (wens van school), een Liga of KapiteinKoek (want dat is lekkerder en hebben de vriendjes ook)? En de lunch? Brood maar met wat? Zoet of hartig enz enz. Danoontje in aarbeien of in bananensmaak ?

Ik denk dat er teveel in prinsjes en prinsesjes gehandeld wordt.
Zoals ik hierboven ook al las: Je kind hoeft niet alles als eerste, als beste enz mee te maken. Soms een "nee" of "is er niet" of "kan niet" wordt geen enkel kind slechter van. Mijn idee.

Tjah dit vind ik dan totaal weer verder van iets verkeerds.
Ja ik vraag wat ze op brood wil, wat ze wil drinken en ook welke smaak.
Als je eet waar je trek in hebt eet je veel meer en smaakt het goed.
Als je moeder er met moeite een broodje kaas in perst terwijl je appelstroop wil..

Mijn dochter weet precies waar ze trek in heeft.
En als ik vraag wil je een boterham met plakken worst?
Dan zegt ze uhhhh nee met plakken kaas

Als ik haar meeneem schoenen kopen en ze roept neee is niet mooi.
Dan kan ik er van op aan dat ze dat blijft vinden en moet ik elke ochtend dwingen.
Ik kan ook nog een winkel in en dan ziet ze wel iets en trekt ze elke morgen heel blij haar schoenen aan

Daar erger ik me dan weer aan bij bijv een Mcdonalds.
Wat wil je? een cheeseburger mama!! nee je neemt een mcfish..
Mag ik een fristi?? nee je neemt maar een chocoomel
Laat dan niet kiezen denk ik En bespreek dat voor je aan de beurt bent graag

Eensch

Een kind laten kiezen is ook voor de keuze gaan. Idem met eten.
Maar uit van alles een keuze maken vind ik teveel van het goeie.bij lange na niet alle afwegingen maken die nodig zijn om tot een verantwoorde keuze te komen.

Als je niet (te)veel issue maakt van bv kleding kopen, niet teveel aandacht besteedt aan nieuwe kleding, zal het ook geen grote machtstrijd opleveren. Ik heb het zelf meerdere keren veroorzaakt bij mn mijn eigen zoon. Achteraf kijk je een koe in de kont

Op school zijn er vaak ook geen keuzes te maken, geen rekening te houden met alle individuen.

Een kind mag ook wel eens dingen leren eten die ze in eerste instantie niet lusten. Lijkt me.

quote:

Op zondag 21 november 2010 15:51 schreef -sabine- het volgende:
Die ergernissen van camera's deel ik al heel lang. Wat is er mis met ons geheugen? En waarom moeten opa en oma, vrienden en zelfs vage kennissen alle belevenissen voorzien van beeld zien?
Sinds wanneer is een verhaal, al dan niet aangedikt, niet meer goed genoeg?
Enkele beelden voor het kind later snap ik, maar die zijn in no time geschoten. En die hoeven ook niet van hightechkwalitiet te zijn om de sfeer te laten proeven.

Ik kan me ergernissen mbt camera's best voorstellen, maar ik vind je opmerking over opa's en oma's niet echt aan de orde. Zeker, sommige mensen vergeten door de camera de rest van de wereld, inclusief hun eigen genieten van eht moment. Echter aangezien het tegenwoordig met digitale camera's heel gemakkelijk is om oa opa en oma idd met beeld mee te laten genieten van belangrijke, leuke gebeurtenissen vind ik zeker niet slecht. Ik zie niet in waarom het beter zou zijn om een verhaal zonder beeld te hebben. Alleen omdat het 'vroegah' ook niet kon?

Ik heb niets tegen camera's wel tegen mensen die flitsen bij theater voorstellingen!
Ook al zeggen ze dat het niet mag voor de show, staat het op de kaartjes en in de algemene voorwaarden toch doen echt zoveel mensen het..

Ik maak eigenlijk niet zoveel aso dingen mee, hier in mijn Twentse nieuwbouwwijkje .

Het laatste echt asociale wat ik meemaakte was in Disneyland Parijs. Je kon met Pluto op de foto en dat leek mijn dochter wel wat. Dus wij gingen netjes in de rij staan wachten. Alleen was de rij nogal rommelig en gingen er steeds meer mensen rondom de rij naar voren. Nou ja, geen probleem, wij wachten wel.

Tot ik op een gegeven moment aan de kant geduwd werd door een oma en nog hard ook. Ik zei: Pardon?! U hoeft niet te duwen hoor, we wachten allemaal. Ze schreeuwde terug: Ja maar het is MIJN KLEINKIND die NU bij PLUTO staat!!!EINZ!!!! Ik zei toen dat ze dan ook kon vragen of ze er even bij mocht (ik snap best dat je een mooie foto wilt maken als je kleinkind bij Pluto staat) en toen zei ze "Jij moet gewoon niet in de weg staan!"

Cliché maar waar: het waren vooral weer de Nederlanders die voordrongen en het was een Nederlandse oma die tegen mij schreeuwde.

Maar zoals ik al schreef maak ik gelukkig bijna nooit zoiets mee .

quote:

Op zondag 21 november 2010 18:56 schreef Pvoesss het volgende:
Ik heb niets tegen camera's wel tegen mensen die flitsen bij theater voorstellingen!
Ook al zeggen ze dat het niet mag voor de show, staat het op de kaartjes en in de algemene voorwaarden toch doen echt zoveel mensen het..

Oja. Dat is irritant Ga je naar een opera (m.i. echt muziek waar je stil naar luistert en naar kijkt), gaat er een mongool naast je fotograferen. Klik - flits - klik - flits - klik - flits.
En als je er iets van zegt kijken ze je toch verbaasd aan 't Is geen popconcert ofzo

quote:

Op zondag 21 november 2010 11:48 schreef k_i_m het volgende:
Dat snap ik dus niet. Ik krijg dagelijks boze mensen aan de lijn op mijn werk. Tot schreeuwen aan toe. Die vergallen echt mijn plezier niet. Sterker nog, dat zorgt ervoor dat de volgende klant die ik aan de lijn krijg nog meer tevreden ophangt, omdat ik extra mijn best doe die patjakkers de boel niet te laten verzieken voor de rest. Anders blijf je met je eigen negatieve reactie de spiraal naar beneden in stand houden.

Overigens zeg ik altijd wel wat van onbehoorlijk gedrag, dan weet ik zeker dat de mensen het niet "per ongeluk" doen, zodat ik altijd nog de keus heb om de telefoon neer te leggen.

zo deed k t ook altijd
zeuren deed k later wel tegen mn collega's waar geen klanten bij.waren

al vind k t wel zwaar aso als mensen aan de telefoon zijn en geen woord tegen je zeggen

quote:

Op zondag 21 november 2010 18:53 schreef miss_sly het volgende:

[..]



Ik kan me ergernissen mbt camera's best voorstellen, maar ik vind je opmerking over opa's en oma's niet echt aan de orde. Zeker, sommige mensen vergeten door de camera de rest van de wereld, inclusief hun eigen genieten van eht moment. Echter aangezien het tegenwoordig met digitale camera's heel gemakkelijk is om oa opa en oma idd met beeld mee te laten genieten van belangrijke, leuke gebeurtenissen vind ik zeker niet slecht. Ik zie niet in waarom het beter zou zijn om een verhaal zonder beeld te hebben. Alleen omdat het 'vroegah' ook niet kon?

ik denk dat dit toch wel een gradatiekwestie is. weinig mensen hebben bezwaar tegen dat het bezoek (ongeacht wie) wat foto's maakt. maar 300 foto's per bezoekje terwijl het kind in kwestie genegeerd wordt behalve "ach, wat schattig, "klikklik" draai eens om schatje! "klikklik" (enzovoort, 3 uur lang waarbij ze boos worden als mama met de koffie aankomt omdat mama door het beeld loopt) is een ander verhaal

quote:

Op zondag 21 november 2010 20:27 schreef simmu het volgende:

[..]

ik denk dat dit toch wel een gradatiekwestie is. weinig mensen hebben bezwaar tegen dat het bezoek (ongeacht wie) wat foto's maakt. maar 300 foto's per bezoekje terwijl het kind in kwestie genegeerd wordt behalve "ach, wat schattig, "klikklik" draai eens om schatje! "klikklik" (enzovoort, 3 uur lang waarbij ze boos worden als mama met de koffie aankomt omdat mama door het beeld loopt) is een ander verhaal

Dat is toch heel iets anders dan waar sabine het over had, waar ik op reageerde? Tenmisnte, ik lees haar posst als: waarom moeten ouders zoveel foto's maken, ook voor opa's en oma's? Is gewoon vertellen over de gebeurtenis zonder beeldmateriaal niet goed genoeg? En dat vind ik dus onzin. Ik weet dat mijn ouders het geweldig vinden om foto's van hun kleinkinderen te hebben en zeker ook alshet om belangrijke (voor de kleinkinderen) gebeurtenissen gaat. Ik zie in dat feit op zich niets verkeerds. Het verkeerde zit hem in de manier waarop mensen de rest van de wereld kunnen verliezen als ze met de camera bezig zijn.

quote:

Op zondag 21 november 2010 20:34 schreef miss_sly het volgende:

[..]



Dat is toch heel iets anders dan waar sabine het over had, waar ik op reageerde? Tenmisnte, ik lees haar posst als: waarom moeten ouders zoveel foto's maken, ook voor opa's en oma's? Is gewoon vertellen over de gebeurtenis zonder beeldmateriaal niet goed genoeg? En dat vind ik dus onzin. Ik weet dat mijn ouders het geweldig vinden om foto's van hun kleinkinderen te hebben en zeker ook alshet om belangrijke (voor de kleinkinderen) gebeurtenissen gaat. Ik zie in dat feit op zich niets verkeerds. Het verkeerde zit hem in de manier waarop mensen de rest van de wereld kunnen verliezen als ze met de camera bezig zijn.

daar heb je het pijnpuntje. en daarin maakt het geeneens uit wie die foto's dan wanneer maakt. op het moment dat je zo bezig bent met die foto's ben je niet bezig met de kinders en de omgeving. dat is gewoon lomp en egoistisch. vandaar dat ik het een gradatiekwestie noemde. want weinig mensen hebben er bezwaar tegen als je een paar foto's maakt. maar dat is dus iets anders dan alleen maar fotograferend achter het kind aanrennen terwijl je ondertussen links en rechts andere overhoop loopt. da's gewoon lomp. of het nou de papa, de opa, de oma of de buurman is.

[ Bericht 0% gewijzigd door simmu op 21-11-2010 21:26:31 ]

quote:

Op zondag 21 november 2010 14:10 schreef Bla_Bla_Bla het volgende:

[..]



Nou, ik ga extra mooi op tijd (geen 3 uur vantevoren nee) om juist vooraan te staan met mijn kind. En nee die laat ik niet alleen vooraan staan waar ze wordt platgedrukt door de oudere/ brutalere kindjes die daar logischerwijs niet op letten.

En daarbij komy, ik ga samen met mijn kind naar sinterklaas kijken omdat zij het leuk vindt, en ik haar koppie ook wil kunnen zien als ze staat te genieten of het spannend vindt.

Voor mij geldt het wie het eerst komt wie het eerst maalt principe wel

En dan neem je op de koop toe dat andere kinderen, die het waarschijnlijk bewuster meemaken, want wel zo oud dat ze een paar meter van hun ouders kunnen staan het niet kunnen zien. En dan alleen omdat jij wél uren met je kind in de kou wilt staan?

Sorry, dat begrijp ik niet nee. Maar dat vind ik van dezelfde orde als half september al geen winterschoenen meer kunnen kopen omdat iedereen die al gekocht heeft omdat ze anders uitverkocht zijn Dat is dus een zichzelf instandhoudend fenomeen geworden. en als je kind nog zo klein is dat het platgedrukt kan worden kan ze ook áchter de rij kinderen op de arm gedragen worden. Bijvoorbeeld. Onbegrijpelijk dat 5 en 6 jarigen die het héél bewust meemaken, en écht geloven achter moeders van dreumesen moeten staan.

Zo mogen mijn oudere kinderen ook niet meer vooraan staan van mij. Tja, zij weten nu een keer van de hoed en de rand. Maak plaats voor kinderen die wel nog echt geloven. Vind ik dan.

Maar niet iedere moeder is in staat om het kind te dragen..
Ik stond helemaal vooraan met de dame (2,5) En die heeft ook genoten.
Geroepen naar zwarte piet, pepernoten aangepakt, liedjes gezongen..

Nu mag een 5 of 6 jarige van mij best op dezelfde plek staan.
Maar kom dan ook op tijd dan sta je er zelf ook.. Dan kan je alles zien.
En probeer niet 1 minuut voor de intocht te gaan huilen als je niets kan zien met je 6 jarige kind.
Om mij vervolgens te duwen. En te roepen jammer dan..

Er was een meisje en die stond schuin achter me.
Ik heb haar wel 13 keer gevraagd of ze echt alles wel kon zien en ze niet verder naar voren wilde.
Dat was echt niet nodig ze kon zo ook genoeg zien. En zo hoort het ook vind ik.
Niet duwen en trekken en je kind er door drukken.. Als ik te laat was geweest was ik ook achteraan of ergens anders gaan staan.

O buuf... In maart: je bent ook wel erg laat VOOR EEN ZOMERJAS. Kunnen we niet afspreken dat we allemaal wat later op jacht gaan?!?

Ik hou nu al van dit topic. Gisteren in de stad. Ik sta voor een rek, linkerhand iets naar links in het rek. En echtwaar, een vrouw doet of ik er niet sta, frot haar hand tussen mij en het rek, plukt er een shirt uit, over mijn arm. En hangt het 3 seconde later op dezelfde manier terug. Hallo! Zie je me niet?? Kun je niet 5 tellen wachten tot ik weg ben??

Mwanabanabanu, ik ben het eens. Heel.

quote:

Op zondag 21 november 2010 21:31 schreef Pvoesss het volgende:
Maar niet iedere moeder is in staat om het kind te dragen..
Ik stond helemaal vooraan met de dame (2,5) En die heeft ook genoten.
Geroepen naar zwarte piet, pepernoten aangepakt, liedjes gezongen..

Nu mag een 5 of 6 jarige van mij best op dezelfde plek staan.
Maar kom dan ook op tijd dan sta je er zelf ook.. Dan kan je alles zien.
En probeer niet 1 minuut voor de intocht te gaan huilen als je niets kan zien met je 6 jarige kind.
Om mij vervolgens te duwen. En te roepen jammer dan..

Er was een meisje en die stond schuin achter me.
Ik heb haar wel 13 keer gevraagd of ze echt alles wel kon zien en ze niet verder naar voren wilde.
Dat was echt niet nodig ze kon zo ook genoeg zien. En zo hoort het ook vind ik.
Niet duwen en trekken en je kind er door drukken.. Als ik te laat was geweest was ik ook achteraan of ergens anders gaan staan.

Wat is op tijd? ik weiger echt heeeeeel erg om mee te doen aan die wedstrijd. één minuut voor de intocht doe ik zeker niet, maar voor een ander is het toch op tijd? Het is een kinderfeest hoor. Ik snap werkelijk niet wat volwassenen vooraan moeten bij het dranghek. Echt niet.
Ga dan drie rijen naar achter staan en laat er kinderen voor. Ook als ze nee zeggen.
Persoonlijk zou ik nooit vooraan blijven staan gewoon omdat ik lekker puh hier al een uur sta. Dat is precies wat ik als ongemerkt steeds asocialer bestempel eigenlijk. Dat volwassenen niet voorbij zichzelf kunnen omdat andere ouders hun kind niet weet ik hoe lang in de kou willen laten staan. (je zal maar een autistisch kind hebben bijvoorbeeld, wat anders helemaal van de rel gaat, en dat je dan kort vantevoren gaat, en dan van die ouders treft die zeggen had je maar op tijd moeten komen. ik ben toch op tijd??? Sint is toch nog niet aangekomen????

En Lishe! Irritant hè? ik heb het wel eens gezegd oh, ben ik onzichtbaar vandaag? voor iemand van mijn lengte en postuur ook wel eens fijn om mee te maken.

Ja maar, de andere kant kom ik ook regelmatig tegen, vooral in een supermarkt. Dan staat er iemand met een wagentje heel ongelukkig precies zo dat ik niet kan bij hetgeen ik uit de schap wil pakken. En dan ga ik er heel geduldig langs staan, wachten tot ze verder lopen, en daar kan ik dan blijven staan tot ik een ons weeg, want die kar is er geparkeerd en ze gaan overal van alles halen of ze staan uitgebreid allerlei etiketten te lezen. Als je toch ziet dat er iemand bij moet, kun je toch even opzij gaan? Ik doe dat zelf wel altijd, namelijk.

"sorry, zou ik er even bij mogen?"

Dat is toch niet zo raar om te vragen?

Maar dat is toch heel wat anders? En ik vraag dan altijd heel vriendelijk: mag ik er even langs? Als er niemand bij het karretje is zet ik m een stukje opzij.
Dat is wat anders dat iemand tussen je armen vandaag een shirt pakt, en weer terug hangt. Die had ook kunnen vragen of ze er even bij mocht. Of: goh, wat is dat voor een shirtje, mag ik die van je? of mag ik dat shirt even pakken?
Wat mij betreft niets abnormaals aan.