Ongemerkt steeds asocialer

Nou had ik hier een heel verhaal getypt, en toen viel mijn LAN verbinding uit.
Dus nog maar een keer.

Ik erger me dus echt aan al die volwassenen vooraan bij Sinterklaas. Ja, dat je dreumes begeleiding nodig heeft snap ik, maar mijn kleuter ziet niks daardoor. en die maakt het wél bewust mee. Vaak helpt een goed getimed: ja schat, maar de papa van kind X wil ook graag sinterklaas een handje geven.
ik heb me gister ook wel verbaasd. mijn vriendin nota bene!! Hier is na de intocht een rijtoer door het dorp, met alle kinderen t/m groep 3 in een bus. glashard zet zij haar kind uit groep 6 in die bus ja, hij vind dat ook leuk. uhhu, mijn zoon, zijn vriendje, vind dat ook leuk. Maar hey! ze geloven niet meer, en die grens is er vast niet voor niks.
Na die rijtoer sluiten ze de intocht af in het dorpshuis, waarna er kadootjes zijn, per schoolgroep ingekocht en uitgedeeld TM groep 5). ook daar zat ie gewoon bij! ja, sorry hoor. maar daar zakt mijn broek van af.
dus ik wil nu dat de organisatie daar beter op gaat controleren. Belachelijk natuurlijk, want het maakt mij geen haar beter dan al die andere mensen die vooraan staan met hun kind. Want wil ik dat omdat mijn kind nu niet meegedaan heeft omdat ik zo'n regelneuker ben?

Maar then again, ik ga ook uit mijn pan als ik met Ziggo bel en iedere vorm van klantenservice loopt vast op: dat is niet mijn probleem.
ik heb zelf ook jaren op de klantenservice van een bank gewerkt, en ik haalde juist voldoening uit dingen oplossen die onoplosbaar bleken. Maar ook door begrip kalmte en meeveren mensen hun stoom laten afblazen, dat helpt beter dan er tegenin gaan.
Dat is helaas de straf voor het uitbesteden van werk aan externe callcentra. Dat zijn mensen zonder binding met het bedrijf en met net te weinig salaris. Die zal het echt roesten of jij tevreden bent of niet.

Wat ik eigenlijk niet zo goed snap, is dat de mensen die de regels hebben opgesteld (tm een bepaalde groep) er verder niet meer op letten. Maak dan geen regels .

oh ja, dat had ik ook nog in mijn andere stukje. Dat ik dus wil dat ze beter op die regels letten. Maar ja, dat maakt mij geen haar beter dan die andere ouders die de regels overtreden. Want komt dat dan voort uit het feit dat mijn kind iets misloopt omdat ik zo'n regelneuker ben.
Als u begrijpt wat ik bedoel.... Dat gevoel heb ik niet, maar dat zal toch wel de onderliggende emotie zijn.

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:11 schreef debuurvrouw het volgende:
Nou had ik hier een heel verhaal getypt, en toen viel mijn LAN verbinding uit.
Dus nog maar een keer.

Ik erger me dus echt aan al die volwassenen vooraan bij Sinterklaas. Ja, dat je dreumes begeleiding nodig heeft snap ik, maar mijn kleuter ziet niks daardoor. en die maakt het wél bewust mee. Vaak helpt een goed getimed: ja schat, maar de papa van kind X wil ook graag sinterklaas een handje geven.

Maar zou jij dan ook 5 minuten vantevoren komen aankakken bij de landelijke intocht? Om dan tegen je kind te zeggen: ja stom he, er staan allemaal mensen daar, nu kunnen wij er niet bij?
Tja... uiteraard is sinterklaas een kinderfeest en er mochten gerust 100 kinderen voor mij komen staan. Maar laat komende ouders ga ik er dan echt niet voorlaten, spijt me zeer. Die hadden echt beter na moeten denken en óf ook eerder moeten komen, of een plekje zoeken langs de route in plaats van bij de aanmeerplaats. Daar was echt nog genoeg plek. Dan maak je wat mij betreft als ouder het erg moeilijk voor je kind om een leuke intocht-ervaring te hebben.

Ik weet niet of het allemaal steeds asocialer wordt, ik herken dat in ieder geval zelf niet zo. Wat ik wel steeds meer zie is dat volwassenen zich zelf als kind gedragen bij dit soort gelegenheden. Ze willen eigenlijk alles voor en met hun kind beleven, lijkt het wel. Mijn ouders waren toch altijd meer de volwassenen die als vanzelfsprekend achteraan gingen staan bij kinderdingen. Ouders van nu willen ongeveer hun eigen kindertijd overdoen met de kinderen, heb ik soms het idee.

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:29 schreef Roomsnoes het volgende:

[..]



Maar zou jij dan ook 5 minuten vantevoren komen aankakken bij de landelijke intocht? Om dan tegen je kind te zeggen: ja stom he, er staan allemaal mensen daar, nu kunnen wij er niet bij?
Tja... uiteraard is sinterklaas een kinderfeest en er mochten gerust 100 kinderen voor mij komen staan. Maar laat komende ouders ga ik er dan echt niet voorlaten, spijt me zeer. Die hadden echt beter na moeten denken en óf ook eerder moeten komen, of een plekje zoeken langs de route in plaats van bij de aanmeerplaats. Daar was echt nog genoeg plek. Dan maak je wat mij betreft als ouder het erg moeilijk voor je kind om een leuke intocht-ervaring te hebben.

ik ga zeker niet drie uur staan kleumen omdat er anders ouders niet vooraan kunnen staan nee. En ik ga sowieso niet naar de landelijke intocht. Hier in het drie kippen en een paardekop dorp is het al dringen. en inderdaad, ouders lijken alles met hun kind te willen beleven. Is dat het kwaliteitstijd principe? ik sta zo ver mogelijk achteraan, want haske lang. en praat dan later wel met mijn kinderen. Hier hebben ze nu een soort snake-pit, afgezet met rood wit lint, waar ouders niet in mogen.
Dat je niet 5 minuten voor de intocht aan kan komen snap ik ook wel. Maar het eerst komt eerst maalt principe lijkt me niet van toepassing bij iets als een Sintocht Als volwassenen kinderen gewoon laten voorgaan, meewerken, en zelf een stapje terug doen is er ruimte voor iedereen.

ff ongelezen verder. nee bwana. je bent iig niet de enige kuthippie die dit gedrag niet wenselijk acht. helaas schijnt het normaal te zijn (tot aan op een uitvaart aan toe he!)

zeer zeer triest allemaal. zowel het asociale van anderen opzij duwen, maar ook het asociale van wel foto's willen maken en filmen van de (klein) kinderen terwijl ze dan vervolgens weigeren om iets daadwerkelijk te *doen* met die kinderen. nee, sorrie, ik ben even foto's aan het maken.

Zijn dat ook de ouders die bij de efteling koste wat het kost wil dat hun kind van 1.00 mtr in de python gaat, terwijl het bordje duidelijk zegt 1.20 mtr?
Tis wachten tot er iets gebeurd,waarop de ouder dan zegt, ja jullie moeten beter opletten.

[ Bericht 1% gewijzigd door amaranta op 21-11-2010 13:55:52 (Zij is natuurlijkh heel fout, schaam) ]

overigens merk ik wel degelijk verschil tussen hier (drenthe) en waar we eerst woonden (omgeving den haag)

Ik ben vorig jaar naar de intocht in Hilversum geweest met het gezin. Maar altijd en eeuwig te laat (genetisch doorgegeven door mijn ouders) kwamen wij ook 5 minuten vantevoren aankakken. Nou was er verder genoeg ruimte (ook langs de route) alleen niet helemaal vooraan.

Nou, dan gaan we een stukje verderop staan, hij komt vanzelf wel langs. Volgens mij heb ik daardoor nog nooit ergens vooraan gestaan . en ik heb niet het idee dat ik ooit wat gemist heb. Sterker nog; Een stukje verderop staan veeeeel minder kinderen en is het 9 van de 10 keer zo dat sinterklaas en pieten zelfs tijd hebben om de kinderen die daar staan wat meer persoonlijk te benaderen. Waarom zou je dan jezelf naar voren willen dringen, voor een wuifje en een platgetrapte pepernoot?

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:19 schreef k_i_m het volgende:
Wat ik eigenlijk niet zo goed snap, is dat de mensen die de regels hebben opgesteld (tm een bepaalde groep) er verder niet meer op letten. Maak dan geen regels .

Tegenwoordig lijkt het idd wel alsof mensen zich steeds minder aan die regels houden zolang ze er maar niet op aangesproken worden.

Geen ouder, maar:
Wij gaan zo om het jaar eens naar het Dolfinarium, 2 twintigers zonder kinderen omdat we het zelf ook leuk vinden.
Zoals bekend kun je de roggen dan op bepaalde tijdstippen voeren en vaak ook aaien.

Leuk, dus je koopt een bakje met eten, staat er ruim op tijd en mooi vooraan.
Dan komen pap/mam en kind eraan gehobbelt, boink, por tussen de ribben, ahum mag mijn kind wel vooraan het ziet zo niks?
Prima meneer/mevrouw, kind wordt voor mij gedrukt, alleen niet op de grond maar op de omranding.

Gevolg; ik zie niks meer, ahum meneer/mevrouw uw kind staat bovenop de rand en is inmiddels nu een stuk hoger dan mij, zo zie ik niets meer,
Antwoord: Mevrouw wat klaagt u nu dan? Dit is voor kinderen.

Vervolgens een niet geheel vriendelijk relaas afgestoken, dat ik net zo goed betaal, wij hier ook komen om wat te zien en niet om het achterwerk van een wildvreemd kind op ooghoogte voor me te krijgen gepropt. Toen was ik een asociale en kindhatende tuthola.

quote:

Op zondag 21 november 2010 13:29 schreef Modus het volgende:

[..]

Tegenwoordig lijkt het idd wel alsof mensen zich steeds minder aan die regels houden zolang ze er maar niet op aangesproken worden.

Maar de regels gelden toch ook niet als niemand het ziet/er iets van zegt?
Mijn buitenlandse vriend was in NL op bezoek en zag een hond midden op straat poepen, en het baasje liet het liggen. Vol verbazing zei hij: maar hebben jullie daar dan geen regels voor?
Ja, zei ik, tuurlijk wel, maar zolang niemand het ziet, gelden ze niet.
Toen ik in zijn land op bezoek was keek ik mijn ogen uit naar mensen die in perkjes, parken en bossen met zwarte zakjes de hondenstront aan het opruimen waren. Op straat liet sowieso niemand zijn hond poepen. Wist niet wat ik zag, heb in NL slechts 1x (!) iemand de stront van zijn eigen hond op zien ruimen...

We zijn ook gewoon een aso volk. Dat willen we niet weten, maar het is wel zo, helaas...

quote:

Op zondag 21 november 2010 13:29 schreef Modus het volgende:

[..]

Tegenwoordig lijkt het idd wel alsof mensen zich steeds minder aan die regels houden zolang ze er maar niet op aangesproken worden.

Nou, dat was eigenlijk mijn vervolgvraag. Zeggen jullie er dan ook iets van (op een normale manier) als je vindt dat iemand zich asociaal gedraagt? En realiseren jullie je ook dat je eigen gedrag mensen ook kan storen? Vaak hebben mensen het namelijk helemaal niet door volgens mij (denk aan die uitrijders die aan het nieuwe rijden doen)

Och hoe langer ik er over nadenk, hoe meer voorbeelden ik wel kan bedenken.

quote:

Op zondag 21 november 2010 13:57 schreef Tinkepink het volgende:

[..]


Nou, dat was eigenlijk mijn vervolgvraag. Zeggen jullie er dan ook iets van (op een normale manier) als je vindt dat iemand zich asociaal gedraagt? En realiseren jullie je ook dat je eigen gedrag mensen ook kan storen? Vaak hebben mensen het namelijk helemaal niet door volgens mij (denk aan die uitrijders die aan het nieuwe rijden doen)

Ik geef soms best toe dat ik asosicaal reageer ergens op. Werd laatst op straat aangesproken en zei meteen: nee, geen interesse. Tja, toen wilde ze alleen de weg weten. Heb ik me voor geexcuseerd en verklaard waarom ik zo reageerde. Snapte ze wel, ze werd zelf ook gek van de enqueteurs op stations en anderssoortige verkopers. Ik schaamde me achteraf, maar aan de andere kant, als ik elke keer netjes blijf en open sta voor gesprekken midden op straat, dan heb ik wekelijks een nieuwe energieaanbieder en een ander geloof. Dat ongevraagd aanbieden opdringen tot achtervolgen aan toe vind ik dan weer enorm aso, maar dat terzijde.

Ik vind de voorbeelden in het reclamefilmpje wel raar overigens. Ik geloof echt niet dat vuilnisophalers een stroopwafel zomaar weg zouden pletteren bijvoorbeeld.

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:41 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]



ik ga zeker niet drie uur staan kleumen omdat er anders ouders niet vooraan kunnen staan nee. En ik ga sowieso niet naar de landelijke intocht. Hier in het drie kippen en een paardekop dorp is het al dringen. en inderdaad, ouders lijken alles met hun kind te willen beleven. Is dat het kwaliteitstijd principe? ik sta zo ver mogelijk achteraan, want haske lang. en praat dan later wel met mijn kinderen. Hier hebben ze nu een soort snake-pit, afgezet met rood wit lint, waar ouders niet in mogen.
Dat je niet 5 minuten voor de intocht aan kan komen snap ik ook wel. Maar het eerst komt eerst maalt principe lijkt me niet van toepassing bij iets als een Sintocht Als volwassenen kinderen gewoon laten voorgaan, meewerken, en zelf een stapje terug doen is er ruimte voor iedereen.

Nou, ik ga extra mooi op tijd (geen 3 uur vantevoren nee) om juist vooraan te staan met mijn kind. En nee die laat ik niet alleen vooraan staan waar ze wordt platgedrukt door de oudere/ brutalere kindjes die daar logischerwijs niet op letten.

En daarbij komy, ik ga samen met mijn kind naar sinterklaas kijken omdat zij het leuk vindt, en ik haar koppie ook wil kunnen zien als ze staat te genieten of het spannend vindt.

Voor mij geldt het wie het eerst komt wie het eerst maalt principe wel

Ik wil ook zoveel mogelijk meemaken van mijn kind. En dat heeft niks te maken met het willen herbeleven van je eigen kindertijd, maar het mee willen maken van de kindertijd van je kind. Daar geniet je als ouder ook van...

Verder, nee, ik ben niet super-assertief maar probeer juist rekening te houden met anderen en mijn kinderen dat ook voor te houden. En daarbij hoort niet je kind laten voordringen...

Ik werk 14 jaar in een kinderkledingzaak en geef sinds twee jaar les op een middelbare.
Er is wel degelijk heel veel veranderd. En dat zijn mn de ouders.

Voorbeeld:
Er komt een moeder met een peuter van twee en zegt tegen mij dat ze een afspraak??? hebben om twee jassen te passen. Ik sta klaar met eentje en het kind schud "nee". Och, zegt mama en laat het kind verder spelen en gaat even later de winkel uit. Zonder het speelgoed op te ruimen. Vroeger ruimde 9 van de 10 kinderen het op, nu is het een unicum als een van ons het niet van de grond hoeft op te rapen.
Terug naar de jas: Wat nou afspraken maken over het passen van een jas? Je kind past gewoon het aantal jassen dat jij nodig acht. En je kiest de jas die je past, kwa prijs en kwa kwaliteit. Maar nee hoor, tegenwoordig kiest een kind van nog geen drie de komplete eigen garderobe. Schiet mij maar lek.
Laat dat kind lekker spelen en kies zelf. Natuurlijk kun je rekening houden met de voorkeur van je kind, maar dan wel als het je niet uitmaakt.
Hoe gaat dat 's ochtends dan met het ontbijt?
Wil je brood, cornflakes of wil je pap? Wil je zoet of wil je hartig? Wil je er twee plakjes op of één? Wil je er melk of Yoki bij, of misschien wel Cola? Wat wil je mee naar school rond 10 uur? Fruit (wens van school), een Liga of KapiteinKoek (want dat is lekkerder en hebben de vriendjes ook)? En de lunch? Brood maar met wat? Zoet of hartig enz enz. Danoontje in aarbeien of in bananensmaak ?

Ik denk dat er teveel in prinsjes en prinsesjes gehandeld wordt.
Zoals ik hierboven ook al las: Je kind hoeft niet alles als eerste, als beste enz mee te maken. Soms een "nee" of "is er niet" of "kan niet" wordt geen enkel kind slechter van. Mijn idee.

Die ergernissen van camera's deel ik al heel lang. Wat is er mis met ons geheugen? En waarom moeten opa en oma, vrienden en zelfs vage kennissen alle belevenissen voorzien van beeld zien?
Sinds wanneer is een verhaal, al dan niet aangedikt, niet meer goed genoeg?
Enkele beelden voor het kind later snap ik, maar die zijn in no time geschoten. En die hoeven ook niet van hightechkwalitiet te zijn om de sfeer te laten proeven.

Op school merk ik dat de puber echt wel de "goeie" kant op wil, mits je duidelijk maakt wat je verwacht, maar ook wat je zelf doet aan een fijne werkbare sfeer. Eens een etter, altijd een etter! Waarom? Ieder kind krijgt van mij ieder uur een nieuwe kans. Net als de klanten in mijn winkel. Ze zijn immers ook mijn klanten. Ik behandel ze als koning, mits ze zich als keizer gedragen.

Nog een ergernis van mijn kant:
Vrouwen worden beesten als er uitverkoop is. In ene liggen kledingstukken op de grond. Kleding waar ze in de weken ervoor niet eens naar omkeken. Hoe dan?

Ik geniet van het kind, leer van de puber en glunder om de worstelende ouder(s).

quote:

Op zondag 21 november 2010 15:51 schreef -sabine- het volgende:

Terug naar de jas: Wat nou afspraken maken over het passen van een jas? Je kind past gewoon het aantal jassen dat jij nodig acht. En je kiest de jas die je past, kwa prijs en kwa kwaliteit. Maar nee hoor, tegenwoordig kiest een kind van nog geen drie de komplete eigen garderobe. Schiet mij maar lek.
Laat dat kind lekker spelen en kies zelf. Natuurlijk kun je rekening houden met de voorkeur van je kind, maar dan wel als het je niet uitmaakt.
Hoe gaat dat 's ochtends dan met het ontbijt?
Wil je brood, cornflakes of wil je pap? Wil je zoet of wil je hartig? Wil je er twee plakjes op of één? Wil je er melk of Yoki bij, of misschien wel Cola? Wat wil je mee naar school rond 10 uur? Fruit (wens van school), een Liga of KapiteinKoek (want dat is lekkerder en hebben de vriendjes ook)? En de lunch? Brood maar met wat? Zoet of hartig enz enz. Danoontje in aarbeien of in bananensmaak ?

Ik denk dat er teveel in prinsjes en prinsesjes gehandeld wordt.
Zoals ik hierboven ook al las: Je kind hoeft niet alles als eerste, als beste enz mee te maken. Soms een "nee" of "is er niet" of "kan niet" wordt geen enkel kind slechter van. Mijn idee.

Tjah dit vind ik dan totaal weer verder van iets verkeerds.
Ja ik vraag wat ze op brood wil, wat ze wil drinken en ook welke smaak.
Als je eet waar je trek in hebt eet je veel meer en smaakt het goed.
Als je moeder er met moeite een broodje kaas in perst terwijl je appelstroop wil..

Mijn dochter weet precies waar ze trek in heeft.
En als ik vraag wil je een boterham met plakken worst?
Dan zegt ze uhhhh nee met plakken kaas

Als ik haar meeneem schoenen kopen en ze roept neee is niet mooi.
Dan kan ik er van op aan dat ze dat blijft vinden en moet ik elke ochtend dwingen.
Ik kan ook nog een winkel in en dan ziet ze wel iets en trekt ze elke morgen heel blij haar schoenen aan

Daar erger ik me dan weer aan bij bijv een Mcdonalds.
Wat wil je? een cheeseburger mama!! nee je neemt een mcfish..
Mag ik een fristi?? nee je neemt maar een chocoomel
Laat dan niet kiezen denk ik En bespreek dat voor je aan de beurt bent graag

Eensch

Een kind laten kiezen is ook voor de keuze gaan. Idem met eten.
Maar uit van alles een keuze maken vind ik teveel van het goeie.bij lange na niet alle afwegingen maken die nodig zijn om tot een verantwoorde keuze te komen.

Als je niet (te)veel issue maakt van bv kleding kopen, niet teveel aandacht besteedt aan nieuwe kleding, zal het ook geen grote machtstrijd opleveren. Ik heb het zelf meerdere keren veroorzaakt bij mn mijn eigen zoon. Achteraf kijk je een koe in de kont

Op school zijn er vaak ook geen keuzes te maken, geen rekening te houden met alle individuen.

Een kind mag ook wel eens dingen leren eten die ze in eerste instantie niet lusten. Lijkt me.