Ongemerkt steeds asocialer

Ik heb laatst bij een oprah of dr- phil achtig programma een keer gezien (en ik weet de percentages niet meer precies, dus ik rond ze even heel globaal af) dat 85% van de mensen andere mensen asociaal vindt, maar dat slechts 5% zichzelf asociaal vindt. Toch bijzonder

Wat mij, tijdens mijn zwangerschap (en reken maar dat ik zichtbaar zwanger was met mijn buikomtrek van 1.22m ) opviel, is dat de personen waarvan ik van tevoren verwacht had dat ze op zouden staan (moeders) lekker bleven zitten. De personen die echt ALTIJD "Wilt u even zitten mevrouw" zeiden, waren de Marokkaanse jongens van rond de 16/17. Dat vond ik echt zó grappig. Het schudt je vooroordelen weer even lekker door elkaar. Heb me wel eens afgevraagd of het bij die moeders die bleven zitten misschien een soort van wraak was; zo van 'voor mij stonden ze destijds ook niet op"

Met Sinterklaasintochten heb ik nog nooit veel ellende meegemaakt. Ook hier 't platteland. MAar of dat nou echt de reden is...

*meldt zich*

Hier een puberjuf...waar wij vroeger (lees jaren 80) respect hadden voor docenten, ze met U aanspraken en in elk geval deden als of we luisterden, nu krijg ik gemiddeld 4x per dag iets met een K-woord naar mijn hoofd geslingerd. Schorsen ? Dat kan niet meer zegt de directie, dan houden we geen kinderen op school over....

eerlijk gezegd word ik moedeloos van die *pappen en nathouden* mentaliteit.

quote:

Op zaterdag 20 november 2010 23:03 schreef sheotah het volgende:

Jullie mogen gerust lachen, ik vind mezelf ook een watje op dat gebied. Ik zou dus juist wel wat assertiever willen zijn.

Ik vind het wel herkenbaar, hoor. Ik was zo'n meisje dat elke zaterdag boodschappen haalde voor opa en oma en pas uren later terugkwam omdat ik bij de bakker over het hoofd werd gezien en daar niks van durfde te zeggen.

Ik krop mijn verongelijktheid op en kom heel boos, verdrietig of gefrustreerd thuis. Mijn definitie van 'assertiviteit' is dan ook 'heel boos kijken'. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat ik assertiviteit ook als een vorm van asociaal gedrag zie: wie beleefd is toont incasseringsvermogen.

Ben jij dr ook zo eentje Claudia ... dat heb ik ook meer dan eens meegemaakt. Boos kijken kon ik ook heel goed... maar ik denk dat mijn kindertijd voor mijzelf een stuk leuker en makkelijker was geweest als ik wat minder incasseringsvermogen en wat meer zelfvertrouwen en 'voor mezelf opkomen' had getoond. Dat is dan weer de keerzijde vind ik...

Ik vind een groot incasseringsvermogen hebben nog steeds het Ideaal, maar daar hoort ook een mate van onverschilligheid bij die ik niet heb. Dat wil zeggen, je moet kunnen denken: "Ach, dan sta ik toch wel even in de bus." En dat denk ik dus niet. En dat mag mijn lief dan allemaal aanhoren als ik thuiskom.

quote:

Op zondag 21 november 2010 07:58 schreef Suzanna het volgende:
Ik denk dat het eraan ligt dat ik in een dorpje woon, want hier is het eigenlijk helemaal niet zo asociaal. De meeste ouders en kinderen kennen elkaar ook en zijn aardig voor elkaar.
Ik denk dan ook dat het een hoop uitmaakt of je in 'de grote stad' woont (waar ik ook heb gewoond, Rotterdam, mét kind...inderdaad een wereld van verschil...) of in een dorpje. Dan is het sowieso al minder druk en massaal...

Nou ik woon dus midden in de randstad en nogmaals. Ik maak het gedrag als geschetst in de OP maar bij een enkeling mee.

quote:

Op zondag 21 november 2010 08:10 schreef Muks het volgende:
*meldt zich*

Hier een puberjuf...waar wij vroeger (lees jaren 80) respect hadden voor docenten, ze met U aanspraken en in elk geval deden als of we luisterden, nu krijg ik gemiddeld 4x per dag iets met een K-woord naar mijn hoofd geslingerd. Schorsen ? Dat kan niet meer zegt de directie, dan houden we geen kinderen op school over....

eerlijk gezegd word ik moedeloos van die *pappen en nathouden* mentaliteit.

Dit doet me denken aan een gesprek van een tijdje terug. De conclusie was toen.... terug naar af met de regels. Niet schrosen, maar straffen. Handgeschreven strafregels. 50 in de klas en 50 thuis met handtekening van ouders eronder. Maar, ja dan krijg vast de ouders over je heen omdat het het zo ouderwets is.

Qua onbewust associaal. Wisselend hier. Ik merk het zo af en toe wel, maar eigenlijk is het hier nog erg gemoedelijk. Onbewust associaal (of misschien wel bewust): toeristen die vakantie hebben hier en dan toch nog denken dat ze een tijdschema hebben. Duwen in de winkels jagen in de auto's en mopperen op de fietsers die op de weg relaxt aan het genieten zijn van de omgeving.

quote:

Op zondag 21 november 2010 09:31 schreef chacama het volgende:

[..]



Dit doet me denken aan een gesprek van een tijdje terug. De conclusie was toen.... terug naar af met de regels. Niet schrosen, maar straffen. Handgeschreven strafregels. 50 in de klas en 50 thuis met handtekening van ouders eronder. Maar, ja dan krijg vast de ouders over je heen omdat het het zo ouderwets is.

Qua onbewust associaal. Wisselend hier. Ik merk het zo af en toe wel, maar eigenlijk is het hier nog erg gemoedelijk. Onbewust associaal (of misschien wel bewust): toeristen die vakantie hebben hier en dan toch nog denken dat ze een tijdschema hebben. Duwen in de winkels jagen in de auto's en mopperen op de fietsers die op de weg relaxt aan het genieten zijn van de omgeving.

Wij mogen geen strafregels laten schrijven....dat is namelijk niet leerzaam Soms vraag ik mij af wat ik nog in het onderwijs doe

quote:

Op zondag 21 november 2010 09:33 schreef Muks het volgende:

[..]



Wij mogen geen strafregels laten schrijven....dat is namelijk niet leerzaam Soms vraag ik mij af wat ik nog in het onderwijs doe

Hier worden op de basisschool van mijn kinderen nog kleuters geschorst als ze zich niet weten te gedragen.

quote:

Op zondag 21 november 2010 08:17 schreef Claudia_x het volgende:

[..]



Ik vind het wel herkenbaar, hoor. Ik was zo'n meisje dat elke zaterdag boodschappen haalde voor opa en oma en pas uren later terugkwam omdat ik bij de bakker over het hoofd werd gezien en daar niks van durfde te zeggen.

Ik krop mijn verongelijktheid op en kom heel boos, verdrietig of gefrustreerd thuis. Mijn definitie van 'assertiviteit' is dan ook 'heel boos kijken'. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat ik assertiviteit ook als een vorm van asociaal gedrag zie: wie beleefd is toont incasseringsvermogen.

haha, herkenbaar

Hier valt het wel mee met asociaal gedrag. Alhoewel ik niet weet hoe het er tijdens de intocht van Sinterklaas aan toe ging. We zijn niet midden in de mensenmassa gaan staan, veel te druk.

Wat ik wel merk is dat buschauffeurs en winkelmedewerkers steeds klantonvriendelijker worden. Ik word regelmatig afgesnauwd omdat ik een vraag heb. Gisteren nog in het tuincentrum, ik wilde een klomp laten vullen met aarde en in laten pakken met zakjes zaad erbij (voor buitenlandse kennissen die weer terug verhuizen). Er stond niemand aan de balie, de betreffende medewerker was zich een eindje verderop aan het beklagen over het werk tegen zijn collega. Toen ik vroeg of hij bij de balie hoorde kreeg ik al een giftige blik en toen ik ook nog vroeg of hij de klomp voor mij wilde vullen reageerde hij alsof ik gek was en hij wel meer te doen had dan dat. En dat terwijl het zijn baan is plantjes in potjes te zetten voor klanten. Na luid gemopper kreeg ik een zakje aarde mee, mocht ik het zelf gaan doen, en hij schreef nog een briefje van 50 cent uit voor de aarde ook (bij de kassa lag een aanbieding: 2 zakken potgrond a 40 ltr voor 7 euro). Ik heb het mooi niet afgerekend bij de kassa, dat doen ze bij plantjes die ze in potjes stoppen ook niet.

Ik was vorig jaar bij de officiele intocht. Het zou mijn laatst sint viering in NL zijn voorlopig, dus die moest ik meemaken. Dus wij, 4 jong volwassenen, zijn daar al vroeg heengegaan, en hebben twee uur staan blauwbekken voor dat die man eens aan zou meren. En ja hoor, 5 minuten voor tijd werden er allerlei kinderen bij de aanmeerplaats naar voren geschoven, die moesten en zouden vooraan staan want het was immers voor kinderen *insert hele bze blik*.
Ten eerste, naar de officiele intocht gaan met jonge kinderen, in plaats van de lokale, doe je echt alleen voor jezelf, want je kind ziet als het goed is het verschil niet.
En daarbij, je kan verwachten dat het extra druk is, dus als je sint wil zien aanmeren, kom dan vroeg. Wil je dat niet, ga dan elders aan de route staan. Neee zeg, stel je voor. Het aanmeren moet en zal mijn kind zien, ook al zegt dochterlief zelf dat ze de drukte niet leuk vindt.
De kinderen heb ik overigens wel voor gelaten, daar kijk ik makkelijk overheen. Ik ben echt de beroerdste niet. En zij kunnen het ook niet helpen dat ze van die rare ouders hebben. Maar de pappa van 1.90 kwam toch echt niet voor mijn 1.65 te staan...
Maar als je de vraag aan hun had gesteld, hadden zij waarschijnlijk gezegd dat ik de aso was. Aso, om zonder kinderen de officiele intocht ook te willen zien...

Zelfde met concerten waar kinderen mee gaan (niet speciaal voor kinderen dus) en waar de kinderen op pappa's nek zitten omdat ze anders niks zien. Dat de hele bups achter kind dan niets ziet, doet er niet toe, want míjn kind ziet het tenminste. Ik zou mijn kind niet naar dat soort concerten meenemen, want het is sneu als mijn kind niets zal zien, en ik wil ook niet vele anderen letterlijk het zicht ontnemen vanwege mijn kind. Maar ja, ik ben een pussy in dat opzicht...

Dat is iets wat ik wel herken, twinkly, dat gebrek aan klantvriendelijkheid. Het lijkt wel of de meeste mensen hun werk niet meer met plezier doen en het maar moeilijk kunnen opbrengen de bij hun werk horende vriendelijkheid en servicegerichtheid te tonen.

quote:

Op zondag 21 november 2010 10:05 schreef miss_sly het volgende:
Dat is iets wat ik wel herken, twinkly, dat gebrek aan klantvriendelijkheid. Het lijkt wel of de meeste mensen hun werk niet meer met plezier doen en het maar moeilijk kunnen opbrengen de bij hun werk horende vriendelijkheid en servicegerichtheid te tonen.

Elke keer als ik bij onze Hema kom, hebben de kassieres zuchtende gespreken over wie er eerst aan de beurt is om te lunchen, hoe lang ze nog moeten of hoe erg het wel niet is dat het zo druk is. Gewoon waar de klanten bij zijn, zo onprofessioneel vind ik dat!

Heb je dat wel eens tegen d'r manager gezegd?

Dat het onprofessioneel is ben ik met je eens, maar in een winkel werken is ook niet meer leuk. Klanten die je afbekken omdat ze 5 minuten in de rij moeten staan, bellen aan de kassa, je compleet negeren, geld neer pleuren ipv even normaal aangeven, steeds minder pauze (te duur allemaal he) of zelfs helemaal geen/kortere pauze omdat er niemand is die je overneemt (planning!! En weer te duur 1extra man in huis). Dit is even een klein stukje van de andere kant van de toonbank.

Plezier is er al lang niet meer, Tis gewoon een wisselwerking.

Dat snap ik dus niet. Ik krijg dagelijks boze mensen aan de lijn op mijn werk. Tot schreeuwen aan toe. Die vergallen echt mijn plezier niet. Sterker nog, dat zorgt ervoor dat de volgende klant die ik aan de lijn krijg nog meer tevreden ophangt, omdat ik extra mijn best doe die patjakkers de boel niet te laten verzieken voor de rest. Anders blijf je met je eigen negatieve reactie de spiraal naar beneden in stand houden.

Overigens zeg ik altijd wel wat van onbehoorlijk gedrag, dan weet ik zeker dat de mensen het niet "per ongeluk" doen, zodat ik altijd nog de keus heb om de telefoon neer te leggen.

quote:

Op zondag 21 november 2010 11:44 schreef Mwanatabu het volgende:

Nee, ik heb het haar duidelijk gemaakt door de laatste keer het geld aan te geven, toen mijn hand steeds iets verder weg te trekken toen ze het aan wilde nemen tot ze me verward aankeek en dan heel blij HALLO! te zeggen.
En weer iemand die denkt dat ik niet goed snik ben

Als jij je werk niet goed doet, komen mensen ook over je klagen. Ik zou het gewoon doen .

Nou had ik hier een heel verhaal getypt, en toen viel mijn LAN verbinding uit.
Dus nog maar een keer.

Ik erger me dus echt aan al die volwassenen vooraan bij Sinterklaas. Ja, dat je dreumes begeleiding nodig heeft snap ik, maar mijn kleuter ziet niks daardoor. en die maakt het wél bewust mee. Vaak helpt een goed getimed: ja schat, maar de papa van kind X wil ook graag sinterklaas een handje geven.
ik heb me gister ook wel verbaasd. mijn vriendin nota bene!! Hier is na de intocht een rijtoer door het dorp, met alle kinderen t/m groep 3 in een bus. glashard zet zij haar kind uit groep 6 in die bus ja, hij vind dat ook leuk. uhhu, mijn zoon, zijn vriendje, vind dat ook leuk. Maar hey! ze geloven niet meer, en die grens is er vast niet voor niks.
Na die rijtoer sluiten ze de intocht af in het dorpshuis, waarna er kadootjes zijn, per schoolgroep ingekocht en uitgedeeld TM groep 5). ook daar zat ie gewoon bij! ja, sorry hoor. maar daar zakt mijn broek van af.
dus ik wil nu dat de organisatie daar beter op gaat controleren. Belachelijk natuurlijk, want het maakt mij geen haar beter dan al die andere mensen die vooraan staan met hun kind. Want wil ik dat omdat mijn kind nu niet meegedaan heeft omdat ik zo'n regelneuker ben?

Maar then again, ik ga ook uit mijn pan als ik met Ziggo bel en iedere vorm van klantenservice loopt vast op: dat is niet mijn probleem.
ik heb zelf ook jaren op de klantenservice van een bank gewerkt, en ik haalde juist voldoening uit dingen oplossen die onoplosbaar bleken. Maar ook door begrip kalmte en meeveren mensen hun stoom laten afblazen, dat helpt beter dan er tegenin gaan.
Dat is helaas de straf voor het uitbesteden van werk aan externe callcentra. Dat zijn mensen zonder binding met het bedrijf en met net te weinig salaris. Die zal het echt roesten of jij tevreden bent of niet.

Wat ik eigenlijk niet zo goed snap, is dat de mensen die de regels hebben opgesteld (tm een bepaalde groep) er verder niet meer op letten. Maak dan geen regels .

oh ja, dat had ik ook nog in mijn andere stukje. Dat ik dus wil dat ze beter op die regels letten. Maar ja, dat maakt mij geen haar beter dan die andere ouders die de regels overtreden. Want komt dat dan voort uit het feit dat mijn kind iets misloopt omdat ik zo'n regelneuker ben.
Als u begrijpt wat ik bedoel.... Dat gevoel heb ik niet, maar dat zal toch wel de onderliggende emotie zijn.

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:11 schreef debuurvrouw het volgende:
Nou had ik hier een heel verhaal getypt, en toen viel mijn LAN verbinding uit.
Dus nog maar een keer.

Ik erger me dus echt aan al die volwassenen vooraan bij Sinterklaas. Ja, dat je dreumes begeleiding nodig heeft snap ik, maar mijn kleuter ziet niks daardoor. en die maakt het wél bewust mee. Vaak helpt een goed getimed: ja schat, maar de papa van kind X wil ook graag sinterklaas een handje geven.

Maar zou jij dan ook 5 minuten vantevoren komen aankakken bij de landelijke intocht? Om dan tegen je kind te zeggen: ja stom he, er staan allemaal mensen daar, nu kunnen wij er niet bij?
Tja... uiteraard is sinterklaas een kinderfeest en er mochten gerust 100 kinderen voor mij komen staan. Maar laat komende ouders ga ik er dan echt niet voorlaten, spijt me zeer. Die hadden echt beter na moeten denken en óf ook eerder moeten komen, of een plekje zoeken langs de route in plaats van bij de aanmeerplaats. Daar was echt nog genoeg plek. Dan maak je wat mij betreft als ouder het erg moeilijk voor je kind om een leuke intocht-ervaring te hebben.

Ik weet niet of het allemaal steeds asocialer wordt, ik herken dat in ieder geval zelf niet zo. Wat ik wel steeds meer zie is dat volwassenen zich zelf als kind gedragen bij dit soort gelegenheden. Ze willen eigenlijk alles voor en met hun kind beleven, lijkt het wel. Mijn ouders waren toch altijd meer de volwassenen die als vanzelfsprekend achteraan gingen staan bij kinderdingen. Ouders van nu willen ongeveer hun eigen kindertijd overdoen met de kinderen, heb ik soms het idee.

quote:

Op zondag 21 november 2010 12:29 schreef Roomsnoes het volgende:

[..]



Maar zou jij dan ook 5 minuten vantevoren komen aankakken bij de landelijke intocht? Om dan tegen je kind te zeggen: ja stom he, er staan allemaal mensen daar, nu kunnen wij er niet bij?
Tja... uiteraard is sinterklaas een kinderfeest en er mochten gerust 100 kinderen voor mij komen staan. Maar laat komende ouders ga ik er dan echt niet voorlaten, spijt me zeer. Die hadden echt beter na moeten denken en óf ook eerder moeten komen, of een plekje zoeken langs de route in plaats van bij de aanmeerplaats. Daar was echt nog genoeg plek. Dan maak je wat mij betreft als ouder het erg moeilijk voor je kind om een leuke intocht-ervaring te hebben.

ik ga zeker niet drie uur staan kleumen omdat er anders ouders niet vooraan kunnen staan nee. En ik ga sowieso niet naar de landelijke intocht. Hier in het drie kippen en een paardekop dorp is het al dringen. en inderdaad, ouders lijken alles met hun kind te willen beleven. Is dat het kwaliteitstijd principe? ik sta zo ver mogelijk achteraan, want haske lang. en praat dan later wel met mijn kinderen. Hier hebben ze nu een soort snake-pit, afgezet met rood wit lint, waar ouders niet in mogen.
Dat je niet 5 minuten voor de intocht aan kan komen snap ik ook wel. Maar het eerst komt eerst maalt principe lijkt me niet van toepassing bij iets als een Sintocht Als volwassenen kinderen gewoon laten voorgaan, meewerken, en zelf een stapje terug doen is er ruimte voor iedereen.

ff ongelezen verder. nee bwana. je bent iig niet de enige kuthippie die dit gedrag niet wenselijk acht. helaas schijnt het normaal te zijn (tot aan op een uitvaart aan toe he!)

zeer zeer triest allemaal. zowel het asociale van anderen opzij duwen, maar ook het asociale van wel foto's willen maken en filmen van de (klein) kinderen terwijl ze dan vervolgens weigeren om iets daadwerkelijk te *doen* met die kinderen. nee, sorrie, ik ben even foto's aan het maken.

Zijn dat ook de ouders die bij de efteling koste wat het kost wil dat hun kind van 1.00 mtr in de python gaat, terwijl het bordje duidelijk zegt 1.20 mtr?
Tis wachten tot er iets gebeurd,waarop de ouder dan zegt, ja jullie moeten beter opletten.

[ Bericht 1% gewijzigd door amaranta op 21-11-2010 13:55:52 (Zij is natuurlijkh heel fout, schaam) ]

overigens merk ik wel degelijk verschil tussen hier (drenthe) en waar we eerst woonden (omgeving den haag)