De kunst van het loslaten van je ex #129

Met mij gaat het na een maand al iets beter. Natuurlijk, de ene dag is de andere niet. Gister had ik een relatief goede dag, maar vandaag was er weer een dat ik best veel aan haar moest denken. Toch slepen mijn geweldige vrienden en familie me er echt doorheen. Gisteravond naar m'n beste vriend en zijn vriendin geweest, lekker zitten ouwehoeren. Begin van vanavond sprak ik een nicht van me op Facebook, en die zei meteen: "ben je thuis? Ik kom eraan, praat veel beter dan via internet!" Nou die zat een half uur later hier, lekker 2 uur alles van me af kunnen kletsen. Superlief van haar, ondanks dat ik haar al een tijd niet gesproken had.

Vanmorgen op het werk een smsje van een vriend van me dat we zaterdagavond naar het casino gaan met een stuk of 6 man. Het was geen vraag of ik meeging, het was een mededeling Maar ik vind het helemaal niet erg natuurlijk. Daarna misschien nog wel ff stappen. Maandag en dinsdag gewoon werken, woensdag een druk dagje; bij de notaris eea regelen voor ontbinding samenlevingscontract en overname van het huis (zonder haar erbij, ik hoef haar nog ff niet te zien). Daarna nog het tweewekelijkse gesprek bij de psycholoog. 's avonds een drankje doen met een andere nicht van me, een vertrouwenspersoon en goede vriendin kan ik wel zeggen. En dan donderdag een "date" met m'n ex, waar ik overigens niks van verwacht, maar wel lekker praten onder het genot van een drankje in de kroeg.

Voor m'n gevoel ben ik ondanks de ups en downs goed bezig. Ik heb er nog steeds veel verdriet van en baal dat het zo gelopen is, maar ik heb sinds deze week echt zin om aan mezelf te gaan werken. Ik spreek weer veel (oude) vrienden, ben leuke dingen aan het doen, ben weer begonnen met sporten om aan lijf en conditie te werken. Langzaamaan begin ik het gevoel te krijgen dat ik er wel weer kom, en zelfs beter word dan eerst, al zal de weg nog wel erg lang zijn

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 00:10 schreef MOD het volgende:
Mijn ex vraagt me om een gunst.. Hmm what to do.....

Ligt er aan wat voor gunst. Moet je de planten water geven als ze op vakantie is, of heeft ze zin?

quote:

Op donderdag 25 november 2010 17:30 schreef goofy_goober het volgende:
Jij wil toch geen contact, wat heeft zij nu nog te willen?

Ach. Mijn ex wil geen contact omdat hij daar niet klaar voor is, maar als ik hem opbel kan ik hem zo ompraten omdat hij geen nee tegen mij kan zeggen.

Of ik morgen een Lowlandskaartje voor haar wil halen. Ik vind dat ansich geen probleem, maar ik wilde er zelf twee kopen voor als er iemand van onze groep onverhoopt naast een kaartje grijpt.

Als ik voor haar een kaartje koop sluit ik iemand van onze groep straks buiten. Het liefst zou ik eigenlijk gewoon met haar gaan, maar zij heeft haar eigen groep en ik vind eigenlijk, dat als ze met haar eigen groep gaat, ze zelf een kaartje moet regelen of laten regelen door iemand van haar groep.

Of ze gaat met mij mee, maar ik weet niet of ik daar zin in heb, omdat ik natuurlijk wel verwacht dat we samen in een tentje gaan liggen, wat, obviously, niet gaat gebeuren.

Dus nu zit ik te dubben.

Gewoon zeggen dat ze het zelf moet doen. Dat jij al kaartjes haalt voor je eigen groep. Je zit er blijkbaar zo erg mee dat je beter de hele gedachte van jullie samen op Lowlands kan voorkomen.

Ja precies. Of wij gaan samen leuk doen like oldskool, of je zorgt er zelf voor en gaat met je eigen vrienden.

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 00:03 schreef MOD het volgende:
Emotionele chantage? Dat is eerder iemand een keuze voorleggen. Zo gaat het altijd toch? Door/verder gaan of kappen en alles is klaar.

Ze stelt hem toch ook voor de keus?

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 00:30 schreef Tegan het volgende:

[..]

Ach. Mijn ex wil geen contact omdat hij daar niet klaar voor is, maar als ik hem opbel kan ik hem zo ompraten omdat hij geen nee tegen mij kan zeggen.

En waarom zou je zijn keuze niet respecteren?

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 00:57 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Ze stelt hem toch ook voor de keus?

[..]

En waarom zou je zijn keuze niet respecteren?

Daar gaat het niet om. Jij zegt, oh je wil zelf niets met haar te maken hebben dus wat kan zij dan doen. Nou genoeg, omdat het nog gevoelig is.

Dag mensen. Ben even niet meer op dit forum geweest. Had het niet echt nodig. Ondanks een hoop tegenslagen. Toch meld ik me nu even weer.

Van de week droomde ik over mn ex. Het was een korte droom en ik weet nog dat hij wat vreemd was maar heb hem verder niet echt onthouden, was blijkbaar niet zo bijzonder. Maar vannacht was ineens vaag! Ik droomde dat ik bij mn ex was. Waarom weet ik niet meer. Er was een gesprek, wat dingen uitgepraat, heel realistisch. Hij woonde inmiddels op zichzelf en een vriend van hem was daar ook. Toen het een beetje de goeie kant op ging met het gesprek vertelde hij me ineens dat hij met een ander was, al twee maanden.

Heel heftig. Huilen, intens verdriet, alsof ik alles weer opnieuw beleefde. Zo verdomd echt. Ik liep weg, hij kwam me achterna en hield me vast. Ik herinner me nog alles aan die droom en het was zo realistisch. Er ging een dag voorbij vol twijfels en verdriet vervolgens voelde ik dat ik een keus moest maken. Over of toch na alles opnieuw proberen... het was echt alsof ik voor een keuze werd gesteld. En precies op dat moment werd mn zoontje ineens schreeuwend wakker. Helemaal overstuur. Schrok me rot.

Heeel erg vaag en ben nu nog een beetje aan het bijkomen. Toen ik wakker werd waren die gevoelens nog zo heftig en inmiddels ebt het wat weg maar damn, wat kan een droom blijkbaar emotioneel zijn zeg. Weet dat het maar een droom is maar toch.

Jullie ooit dit soort dingen gehad? Heftige dromen over je ex?

Ja wel heftige dromen net toen het uit was.. dat ze een ander had (goede vriend van me) enzo.. verder niet echt last van gehad heb 't maar gewoon achter me gelaten toen .

Pff hoewel het echt een stuk beter gaat de laatste tijd, word ik af en toe echt gek van mezelf...

Nog steeds zijn er zo veel dingen in het dagelijks leven die mij een reden geven om aan haar te gaan denken. Vanochtend bijvoorbeeld lag er voor het eerst weer ijs op de sloot, dan denk ik meteen bij mezelf '' wow, dit is voor het eerst dat ik weer ijs op het water zie liggen, sinds het uit is met mijn ex''..

Er is verder echt totaal geen verband : ijs op de sloot = > ex, maar toch zorgen dat soort dingen er nog steeds heel vaak voor dat ik aan haar moet denken...

Ik vind het gewoon kut, dat ik nog steeds niet kan begrijpen waarom mijn ex in een paar dagen tijd zo geswitcht is van alles, naar nix. Ik weet dat ik dit al vaak heb gezegd maar ik blijf het maar herhalen totdat ik het zelf eindelijk eens kan geloven..
Wel ben ik erachter gekomen dat haar moeder en zusje, alsmede haar vrouwelijke collega's haar een duwtje in de rug hebben gegeven om het uit te maken met mij. Zal verder maar niet uitleggen hoe ik dat precies weet, dat is een lang verhaal..
Hoogstwaarschijnlijk hebben zij er ook aan bijgedragen dat mijn ex heel lang heeft gezegd dat het misschien wel weer goed zou komen tussen ons, maar uiteinderlijk consequent nee is gaan zeggen...

Ik bedoel hier overigens niet mee te zeggen, dat mijn ex er zelf niet achter stond toen ze het uitmaakte. Wel denk ik dat ik nog een tweede kans had gekregen wanneer er geen bemoeienis van derden was geweest.

Jolene22

Heel herkenbaar, ik droomde de afgelopen tijd ook nog veel over mijn ex. In die dromen kwam ik er steeds weer achter dat hij gewoon keihard tegen me loog en een ander had. Wat je dan voelt lijkt zo echt inderdaad. Frustratie, woede, verdriet!

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 00:10 schreef MOD het volgende:
Mijn ex vraagt me om een gunst.. Hmm what to do.....

Ligt aan de gunst. En uiteraard of je haar/hem nog enigzins mag.
Dus vertel!

Al geregeld en ik heb een bizar voorgevoel dat mijn ex en ik weer naar elkaar toe aan het trekken zijn. Zal wel weer van korte duur zijn, zoals gewoonlijk, waarna een periode van nationale rouw wordt ingeroepen omdat het achteraf toch niet blijkt te werken. Ik hou de boot af voorlopig en ik wil haar eerst maar eens alle pro's en con's op een rijtje zien hebben, maar goed, daar gaan we dus binnenkort pizza voor eten.

Ik kwam vandaag naar haar toe met een boos gezicht met de mededeling dat ze die shit niet meer moest doen, over die LL kaartjes. Omdat dat nog gevoelig ligt.

Vervolgens barst ze half in tranen uit en vertelde dat ze me miste en al die shit. Je kent het misschien wel. Naja, ik heb niet toegegeven en geopperd dat het gewoon klaar was en al die dingen. Dus jah, missen, pijn, verlangen, alles was er, maar ze had het maar te accepteren, omdat het gewoon uit was.

Maar ja. Twijfels dus. Ik wil haar eigenlijk gewoon al de hele tijd terug, maar ja, ik ga niet weer zo toegeven. Ik zie het ook wel. We gaan binnenkort pizza snacken en naar de dierentuin (ja, je hoort het goofy ) om er een gezellige dag van te maken en gewoon een potje ouwehoeren en wie weet wat er van komt.

Ik ben benieuwd, maar ik wees verdomd op mn hoede dit keer.

Is trouwens ook wel zo, dat nadat ik haar vandaag gezien en gesproken heb, ik het nu allemaal wel okay vind. Ik zag haar, voelde geen enge steken en had gewoon een neutraal gevoel. Wat gister na sporadisch sms contact nog wel anders was. Fijn zo een leeg hoofd!

Mijn ex is ook weer langs geweest , ik voel er steeds minder bij dat lijkt mij een best goed teken

Lang verhaal kort makend: morgen met m'n ex naar een open dag van haar eventuele toekomstige school. Hoe moet ik me opstellen. Ben zenuwachtig

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 23:05 schreef Neo-Mullen het volgende:
Lang verhaal kort makend: morgen met m'n ex naar een open dag van haar eventuele toekomstige school. Hoe moet ik me opstellen. Ben zenuwachtig

Tja ik zou zeggen gewoon jezelf proberen te zijn. Ik moet eerlijk toegeven: ik heb volgende week donderdag dus een date met m'n ex (zo voelt het niet, maar ja, we gaan toch wel naar de kroeg ) en voel me er soms ook al zenuwachtig over. Maar ik heb wel zo'n algemeen gevoel over mezelf heen van: ach ik zie het wel, lekker kletsen en wat gebeurt dat gebeurt, al ga ik er zeker niet van uit.

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 23:14 schreef jeice het volgende:

[..]

Tja ik zou zeggen gewoon jezelf proberen te zijn. Ik moet eerlijk toegeven: ik heb volgende week donderdag dus een date met m'n ex (zo voelt het niet, maar ja, we gaan toch wel naar de kroeg ) en voel me er soms ook al zenuwachtig over. Maar ik heb wel zo'n algemeen gevoel over mezelf heen van: ach ik zie het wel, lekker kletsen en wat gebeurt dat gebeurt, al ga ik er zeker niet van uit.

Was net ff douchen en dacht aan hoe stom m'n vraag eigenlijk is moet gewoon altijd mezelf blijven. Dat is de manier waarop ze me kent en leuk vindt en ik moet mezelf gewoon nooit als iemand voordoen die ik niet ben.
So nevermind it Toch bedankt!

quote:

Op vrijdag 26 november 2010 23:27 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Was net ff douchen en dacht aan hoe stom m'n vraag eigenlijk is moet gewoon altijd mezelf blijven. Dat is de manier waarop ze me kent en leuk vindt en ik moet mezelf gewoon nooit als iemand voordoen die ik niet ben.
So nevermind it Toch bedankt!

Douchen kan verhelderend werken he?! Komt wel goed... Zo zijn wij panda's. Relaxed *kuch*

Kan ook niet loslaten haha. Damn en ik maar praatjes hebben maand terug :/ (grootspraak, ik weet het. Bot doen en denken hielp dus ook niet..)

Thanks

Wens me succes morgen, I can use it

Alright, dus als ik het goed begrijp, gaan we nu spontaan met zn alle daten met de ex Nice going!

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 00:03 schreef Pan.da het volgende:

[..]

Douchen kan verhelderend werken he?! Komt wel goed... Zo zijn wij panda's. Relaxed *kuch*

Kan ook niet loslaten haha. Damn en ik maar praatjes hebben maand terug :/ (grootspraak, ik weet het. Bot doen en denken hielp dus ook niet..)

Nou ja ik kan het soms ook moeilijk loslaten hoor. Kijk dat het uitgaat na een relatie van 8 jaar is 1. Maar dat ze diezelfde nacht doorbrengt met iemand anders, de barman waarmee ze eerder was vreemdgegaan, en de dag erna met hem uit eten gaat, en 5 dagen later seks mee heeft, dat is 2. Geeft ze ook nog toe dat "ze het leuk heeft met hem". Ik moet me echt instellen van: "wat een kutwijf, slet, leugenaar". Maar dat lukt moeilijk, ik denk aan alles wat we samen hebben gedaan en hoe leuk we het 2-3 maanden geleden nog hadden. En dat ze die dingen nu met hem doet... dat maalt en maalt maar door m'n hoofd, al lukt het stukje bij beetje steeds beter om het te verdrijven.

Toch zit ik in m'n hoofd met een tweestrijd: Aan de ene kant wil ik haar echt uit m'n hoofd zetten, omdat ik weet dat dit geen kans van slagen meer heeft. Aan de andere kant weet ik gewoon wat een leuke tijd we samen gehad hebben, en hadden we die nog steeds kunnen hebben als zij die verliefdheid richting hem geaccepteerd had, maar ook losgelaten, en alle contact met hem verbroken zou hebben.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 00:11 schreef MOD het volgende:
Alright, dus als ik het goed begrijp, gaan we nu spontaan met zn alle daten met de ex Nice going!

Mjah... toch hoor ik nog wel wat mensen om me heen die er sceptisch tegenover staan. Ergens wel logisch natuurlijk. Maar het hoeft toch niet PERSE fout af te lopen of te zijn?

Ik doe voorlopig niets meer met m'n ex. Wat een godvergeten schijtwijf zeg.

Haha ik doe ook niks met haar, ook geen behoefte aan , ze komt af en toe langs om over dingen te overleggen en ik heb er steeds minder gevoel bij .

Vanavond weer lekker naar een feestje!

Hoe lang is het voor jullie geleden dan, dat de relatie over ging? Ik moet er niet aan denken nu alweer terug te gaan bij haar, na 5 weken en alles wat er gebeurd is. Niet omdat ik het een schijtwijf vind (zou ik wel moeten doen eigenlijk) maar omdat ik bang ben zo'n terugval te krijgen dat ik weer van voor af aan kan beginnen...

Eerste ex waar ik nu een afspraak mee heb staan, is 9 jaar geleden dat het uit ging.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 00:16 schreef jeice het volgende:

[..]

Nou ja ik kan het soms ook moeilijk loslaten hoor. Kijk dat het uitgaat na een relatie van 8 jaar is 1. Maar dat ze diezelfde nacht doorbrengt met iemand anders, de barman waarmee ze eerder was vreemdgegaan, en de dag erna met hem uit eten gaat, en 5 dagen later seks mee heeft, dat is 2. Geeft ze ook nog toe dat "ze het leuk heeft met hem". Ik moet me echt instellen van: "wat een kutwijf, slet, leugenaar". Maar dat lukt moeilijk, ik denk aan alles wat we samen hebben gedaan en hoe leuk we het 2-3 maanden geleden nog hadden. En dat ze die dingen nu met hem doet... dat maalt en maalt maar door m'n hoofd, al lukt het stukje bij beetje steeds beter om het te verdrijven.

Toch zit ik in m'n hoofd met een tweestrijd: Aan de ene kant wil ik haar echt uit m'n hoofd zetten, omdat ik weet dat dit geen kans van slagen meer heeft. Aan de andere kant weet ik gewoon wat een leuke tijd we samen gehad hebben, en hadden we die nog steeds kunnen hebben als zij die verliefdheid richting hem geaccepteerd had, maar ook losgelaten, en alle contact met hem verbroken zou hebben.

[..]

Mjah... toch hoor ik nog wel wat mensen om me heen die er sceptisch tegenover staan. Ergens wel logisch natuurlijk. Maar het hoeft toch niet PERSE fout af te lopen of te zijn?

8 jaar? Dat is klote man. Ook hard voor je dat ze is vreemdgegaan (hoe cliché, met een barman...) en direct met die gast vrolijk verder gaat.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 13:51 schreef Pan.da het volgende:

[..]

8 jaar? Dat is klote man. Ook hard voor je dat ze is vreemdgegaan (hoe cliché, met een barman...) en direct met die gast vrolijk verder gaat.

Yep, dat is echt hard. Ik heb het al eerder gezegd: Ik zit hier nu al 5 weken in zak en as. Voel me er echt klote onder. En dan inderdaad nog wel een barman ook, in een stad hier 45km vandaan, waarom moet uitgerekend MIJ dat weer overkomen, bah... Het idee dat hij met haar uit eten gaat, uitgaat met haar, dat ze lol hebben met elkaar en nog veel meer dingen doen waar ik eigenlijk niet eens aan wil denken. Ik heb het er de laatste 2 dagen weer bijzonder moeilijk mee. Ik was er zo van overtuigd dat ik de ware was voor haar, en zij ook voor mij. Natuurlijk, het ging het laatste jaar wat minder, en verliefd worden op een ander kan altijd als je relatie even in een sleur zit. Maar praat er dan over, wees eerlijk. Dat is ook wat me nogal stoort, dat ze na 8 jaar niet eerlijk tegen me kan zijn. Ze heeft nog niet eens tegen me gezegd dat ze verliefd op hem is, dat heb ik via iemand anders moeten horen. En ze gaat vloeiend van de ene relatie over in de andere, iets wat ik van haar totaal niet verwacht had...

Het ergste is nog, dat ik soms nog steeds denk: Dat moet een keer fout lopen, het lijkt me niet dat dat heel erg lang stand gaat houden. En dan ben ik zo bang dat ik weer toegeef aan haar, ondanks alles wat er gebeurd is. Maar ik mis haar eigenlijk nog best wel. Er zal natuurlijk wel heel wat moeten gebeuren voor ze me kan overtuigen, maar ik heb nu nog steeds het gevoel dat het zou kunnen. En dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Ik hoop gewoon dat ik over een aantal maanden ook weer gelukkig kan zijn, zo gelukkig dat zij me eigenlijk niks meer kan schelen. Maar voor nu is het moeilijk om haar uit m'n hoofd te zetten. Elke keer denk ik weer: verdomme, ze hoort niet bij hem, ze hoort bij mij. En tot nu toe elke dag, maar dan ook echt elke dag, word ik weer eerder wakker dan de wekker gaat, en voel ik me weer kut, en moet ik aan haar denken. Waar zou ze nu zijn, wat zou ze doen. Argh... Ik hoop echt dat dat snel over gaat.

Dat gevoel heb je omdat je er niet over heen bent . Ik weet zeker dat als mijn ex voor de deur zou staan met mag ik terug komen ik ook zou gaan twijfelen maar, elke keer als ze langs komt doet ze weer zo moeilijk over kleine dingentjes en is ze gewoon echt naar ruzie op zoek.. De laatste 4x heb ik niet meer toe gegeven en dat gevoel maakt het voor mij makkelijker om er over heen te komen.

Het boeit me niet eens meer wat ze van me vind, en wat ze over me zegt, ik weet hoe ik echt ben, en dat is belangerijker voor mij.

Ga er niet in mee, wees sterk en denk vooral aan jezelf . Op een dag wordt je wakker en denk je een paar uur niet aan der, dan schiet het je ineens te binnen.. zo van hey, ik ben er bijna overheen.

Mjah dat hoop ik dan maar... 5 weken is natuurlijk ook nog niet zo lang na een relatie van 8 jaar. En welbeschouwd is het 3 weken, omdat we het nog een weekje geprobeerd hebben, maar dat stelde eigenlijk niks voor. Het is nu 2,5 week geleden dat ik haar voor het laatst gezien heb, en 1 week geleden dat ik haar voor het laatst gesproken heb. Ik denk ook vooral aan mezelf en ben ook wel met mezelf bezig, in de zin van gezonder/regelmatiger eten, meer sporten, en ook geestelijk proberen alles op een rijtje te zetten.

Ik ben er idd ook nog niet overheen, dat zou ook wel wat snel zijn en dat besef ik me ook wel. En natuurlijk ik lees overal dat liefdesverdriet voelt alsof het nooit overgaat, en zo voelt het ook echt. Ik heb nog steeds zoiets van: Zo'n leuk meisje kom ik nooit meer tegen, terwijl ik in m'n achterhoofd wel weet dat dat natuurlijk onzin is, misschien kom ik er wel 1 tegen waarmee ik nog veel meer schik heb straks

Maar in alles wat ik doe en zie, moet ik wel aan haar denken. Vanavond naar het casino maar eigenlijk vind ik dat zij er bij hoort, ik mis gewoon iets. Vannacht weer alleen naar bed, ik word over 2 weken 30 en dan zal zij er niet bij zijn... kerst komt er aan. Niet echt dingen waar ik naar uit kijk, maar misschien gaat het dan al een stuk beter En toch ben ik benieuwd naar de afloop tussen hem en haar, ik kan niet uitleggen waarom, want het zou me geen reet moeten schelen natuurlijk. Maar ik ben benieuwd of hij een rebound is, of dat ze echt gevoelens voor hem heeft gekregen de laatste weken en of het wederzijds is. Maar ik ga er niet meer achteraan, alle nieuws bereikt me vanzelf wel als het mij moet bereiken.

Mensen lijken het altijd moeilijker te hebben in het weekend. Waarschijnlijk omdat ze dan minder hebben om op terug te vallen. Daarom kun je ook maar het beste ervoor zorgen dat je je weekenden lekker vol hebt gepland de eerst komende maanden nadat het uit is.

jeice wat een kutverhaal zeg. Leef met je mee. Ik zou echt niet voor mezelf instaan op zo'n moment. Nog niet eens om het feit dat je nu afscheid van elkaar moet nemen maar meer dat je gewoon 8 jaar van je leven aan iemand besteed hebt wat uiteindelijk ontaard in een hoop ellende.

Probeer al het negatieve om te zetten in positieve dingen. Waar één deur dicht gaan, gaan er weer 10 open. Ga dingen doen die je altijd al hebt willen doen. Ga stappen. Stomp desnoods die barman er 1 op als je je daar beter van voelt.

Na bijna 6 maanden vandaag ff met m'n ex afgesproken, gewoon wat praten en drinken. Ze zag er goed uit, was iets veranderd qua kledingstijl (terwijl ze ervoor een hekel had aan shoppen doet ze nu niet anders heh, irony).Het deed me redelijk goed om haar te zien, te weten dat ze zich vermaakt en dat het over het algemeen goed met haar gaat, en volgens mij was dat wederzijds.

Toch heb ik een soort mini-terugval. Niet al te heftig, maar de emoties komen wel weer een beetje op en ik moet mezelf wederom overtuigen waarom ik het ook alweer heb uitgemaakt. Ik denk dat het komt omdat ik haar gewoon zo lang niet heb gezien, en er slechts 1x per maand sporadisch een smsje (vanuit haar initiatief) over en weer werd verstuurd.

Met mijn "herstel" ging het aardig. Ik dacht al vrijwel niet meer aan haar of onze relatie, echt heel sporadisch tot nooit. Ik hoop dat deze ontmoeting gewoon weer een beetje bijdraagt aan het besef en het verwerkingsproces.

Ik voel me in ieder geval op dit moment weer een beetje door de emotionele mangel gehaald, en ik hoop maar dat 't gewoon weer iets tijdelijks is.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 15:12 schreef goofy_goober het volgende:
Mensen lijken het altijd moeilijker te hebben in het weekend. Waarschijnlijk omdat ze dan minder hebben om op terug te vallen. Daarom kun je ook maar het beste ervoor zorgen dat je je weekenden lekker vol hebt gepland de eerst komende maanden nadat het uit is.

Klopt ja Gelukkig heb ik een over actieve hond dus ben ik nooit alleen .

@jeice ik heb je topics ook door gelezen en je moet gewoon rustig aan doen.. 5 weken is nog niks.. het zal per maand iets beter gaan . Dingen die bij mij hielpen was:
- uitgaan
- wandelen (met hond)
- muziek (positief)
- Veel tijd in me werk/bedrijf stoppen
- Iets leren (bij mij was dat koken )

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 16:08 schreef Male23 het volgende:
jeice wat een kutverhaal zeg. Leef met je mee. Ik zou echt niet voor mezelf instaan op zo'n moment. Nog niet eens om het feit dat je nu afscheid van elkaar moet nemen maar meer dat je gewoon 8 jaar van je leven aan iemand besteed hebt wat uiteindelijk ontaard in een hoop ellende.

Probeer al het negatieve om te zetten in positieve dingen. Waar één deur dicht gaan, gaan er weer 10 open. Ga dingen doen die je altijd al hebt willen doen. Ga stappen. Stomp desnoods die barman er 1 op als je je daar beter van voelt.

Nou, hoe graag ik dat soms in m'n aggressie zou willen doen, zo ben ik niet en het lost ook helemaal niks op. Zij is hier degene die de grootste fout maakt, niet hij. Hij maakt alleen gebruik van de situatie door een kwetsbare vrouw zoveel aandacht te geven dat ze er in trapt. Ik hoop gewoon dat dit 1 van z'n avontuurtjes is, dan komt ze er nog wel achter. Theoretisch is er natuurlijk de kans dat ze elkaars liefde van hun leven zijn, maar dan nog vind ik het allemaal wel te snel gaan, en nogmaals: respectloos en kut voor mij natuurlijk.

Wat je als eerste zegt klopt als een bus. Na 8 jaar mag je verwachten dat ALS je uit elkaar gaat, dat je eerlijk bent over de redenen waarom. Dat is zij niet geweest. Ze heeft informatie achtergehouden, gelogen, vreemdgegaan, en zelfs in de week dat we het nog "probeerden" volop contact met hem gehad, en het dus nooit "echt" geprobeerd. Vervolgens, na de break-up zit ze dus dezelfde nacht bij hem, gaat met hem uit eten, en als ze de volgende dag beloofd het contact te verbreken uit respect voor mij, en haar rust, liegt ze ook nog eens de hele boel bij elkaar. Ik had op z'n zachtst gezegd wel iets meer verwacht van haar.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 17:00 schreef ex het volgende:

[..]

Klopt ja Gelukkig heb ik een over actieve hond dus ben ik nooit alleen .

@jeice ik heb je topics ook door gelezen en je moet gewoon rustig aan doen.. 5 weken is nog niks.. het zal per maand iets beter gaan . Dingen die bij mij hielpen was:
- uitgaan
- wandelen (met hond)
- muziek (positief)
- Veel tijd in me werk/bedrijf stoppen
- Iets leren (bij mij was dat koken )

Dat uitgaan moet nog wel goedkomen ja, dit weekend nog niet maar volgend weekend vast wel, en doordeweeks ook nog 2 keer de kroeg in Een hond heb ik helaas niet. Werken doe ik ook volop, is wel goed voor de afleiding maar op de loze momenten betrap ik mezelf er wel op dat ik er veel aan denk. Misschien is dat koken wel een goed idee ja, maakt straks natuurlijk wel indruk bij de dames als ik ipv een boerenkoolstamppot een mooi 3-gangendiner op tafel kan zetten

Haha ja precies.. Dat was het voor mij dus ook, ik wou gewoon iets leren en dit leek met het meest nuttigs en totaal ver buiten me normale interesses liggen .

Koop een goed kook boek en probeer 1x per week wat nieuws uit ik kan nu al iets van 12 gerechten maken die ik eerst echt niet kon maken .

@jeice, er is niks mis met stamppot boerenkool!

Ik zit al twee weken een one (eigenlijk more) night stand van twee/drie weken geleden af te houden. Word echt continu bestookt met verleidelijke smsjes en mmsjes (!!) maar mijn hart is nog steeds bij mijn ex.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 16:50 schreef Maharbal het volgende:

Ik voel me in ieder geval op dit moment weer een beetje door de emotionele mangel gehaald, en ik hoop maar dat 't gewoon weer iets tijdelijks is.

Fantastisch. 3 uur later en ik heb er weer weinig last van

Zeg jeice, dit meen je toch niet serieus heh?

Naar de kroeg met je ex die je na jaren als ongewenst afval aan de kant van de weg heeft gezet?

Serieus, je moet gaan luisteren naar je vrienden. Snap dat je nu in een klotetijd zit maar iemand moet jou een schop onder je hol geven. Ze verdient je niet. Ook niet als een soort backup.

Kom zeg ga je serieus de kroeg in om te praten met een meid die savonds weer bij de barman in bed kruipt? Echt, begin er niet aan.

Het is al een jaar uit, maar god ik zou zo graag willen dat mijn ex tot op de dag van vandaag baalt dat het uit is en dat ze constant denkt: 'was ik maar eerlijk geweest, dan was het nu niet uit.'
Ik kan hier niet meer tegen. Ik wil niet aan haar denken, maar er blijven momenten komen dat ik bijvoorbeeld langs een café loop waarin ik ineens uit het niets denk: hier hadden we vroeger voor het eerst gedronken.' Ik heb totaal geen gevoelens meer voor mijn ex, behalve afgunst en wrok omdat ze mij behoorlijk heeft gekwetst en bedonderd. Ik snap dat het geen enkele zin heeft om hierover druk te maken en daarom wil ik hiervan af komen. Hoe doe ik dit? Iemand tips?

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:32 schreef ScreamforyourCream het volgende:
Het is al een jaar uit, maar god ik zou zo graag willen dat mijn ex tot op de dag van vandaag baalt dat het uit is en dat ze constant denkt: 'was ik maar eerlijk geweest, dan was het nu niet uit.'
Ik kan hier niet meer tegen. Ik wil niet aan haar denken, maar er blijven momenten komen dat ik bijvoorbeeld langs een café loop waarin ik ineens uit het niets denk: hier hadden we vroeger voor het eerst gedronken.' Ik heb totaal geen gevoelens meer voor mijn ex, behalve afgunst en wrok omdat ze mij behoorlijk heeft gekwetst en bedonderd. Ik snap dat het geen enkele zin heeft om hierover druk te maken en daarom wil ik hiervan af komen. Hoe doe ik dit? Iemand tips?

Door te accepteren dat dat stukje afsluiting wat je zoekt niet bij haar vandaan moet komen. Makkelijker gezegd dan gedaan helaas, daarom bestaat dit topic ook.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:36 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Door te accepteren dat dat stukje afsluiting wat je zoekt niet bij haar vandaan moet komen. Makkelijker gezegd dan gedaan helaas, daarom bestaat dit topic ook.

Ja... daar heb je gelijk in.. Het beste wat ik kan doen is er niet meer over nadenken en gewoon mijn eigen ding doen.. Dat zou eigenlijk ook wel eens tijd worden na een jaar

Ik zou zo graag willen dat ze het idee heeft dat ze de jackpot heeft misgelopen.. Ik heb geen idee waarom ik zo'n gevoel erover heb, waarschijnlijk doordat ze me heeft gekwetst.
Ik ben sinds een half jaar aan het rondscharrelen, maar ik merk dat ik erg wantrouwig en seksistisch ben geworden tegenover vrouwen en heel erg nalatig ben over mijn gezondheid. Ik heb al enkele onveilige one-night stands gehad, rook steeds vaker drugs en ik rook als een ketter.
Juist door de aantrekkelijkheid die ik kennelijk heb voor vrouwen voel ik me eerder als een product dan als een mens.. Constant denk ik bij mezelf: Ah, weer zo'n teef die me niet ziet als een mens maar als een trofee. Zo'n wanhopige Jessica Parker-kloon dat bij al haar vriendinnen pronkt zo van: 'kijk eens wat ik aan de haak heb geslagen!' Inhoudelijk maakt het haar geen tiet uit behalve om haar ideaalbeeld van het hebben van een partner. Ik ben geen fucking product..

[ Bericht 0% gewijzigd door ScreamforyourCream op 27-11-2010 23:53:34 ]

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:45 schreef ScreamforyourCream het volgende:
Ik ben geen fucking product..

Nou ja, blijkbaar wel voor de vrouwen die je mee willen nemen. Het is natuurlijk aan jou zelf om uit te maken of je dat wilt, puur voor je plezier, of dat je vindt dat je daar toch te goed voor bent.

En hoe je van de rotgevoelens over je ex heenkomt, je zou graag willen dat ze zich schuldig gaat voelen?, laat dat los want dat gaat niet gebeuren, en jij blijft met een rotgevoel zitten omdat dat niet gebeurt, jij draait erin rond en je ex heeft daar geen boodschap aan. Kies ervoor, of om het te accepteren, of om haar daarom te haten, maar verwacht niks van de ander. Schrijf haar desnoods een lange brief waarin je alles uitlegt, maar hou er ook rekening mee dat die retour kan komen.

[ Bericht 26% gewijzigd door De_Melkboer op 27-11-2010 23:59:22 ]

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:45 schreef ScreamforyourCream het volgende:

[..]

Ja... daar heb je gelijk in.. Het beste wat ik kan doen is er niet meer over nadenken en gewoon mijn eigen ding doen.. Dat zou eigenlijk ook wel eens tijd worden na een jaar

Ik zou zo graag willen dat ze het idee heeft dat ze de jackpot heeft misgelopen.. Ik heb geen idee waarom ik zo'n gevoel erover heb, waarschijnlijk doordat ze me heeft gekwetst.
Ik ben sinds een half jaar aan het rondscharrelen, maar ik merk dat ik erg wantrouwig en seksistisch ben geworden tegenover vrouwen en heel erg nalatig ben over mijn gezondheid. Ik heb al enkele onveilige one-night stands gehad, rook steeds vaker drugs en ik rook als een ketter.
Juist door de aantrekkelijkheid die ik kennelijk heb voor vrouwen voel ik me eerder als een product dan als een mens.. Constant denk ik bij mezelf: Ah, weer zo'n teef die me niet ziet als een mens maar als een trofee. Zo'n wanhopige Jessica Parker-kloon dat bij al haar vriendinnen pronkt zo van: 'kijk eens wat ik aan de haak heb geslagen!' Inhoudelijk maakt het haar geen tiet uit behalve om haar ideaalbeeld van het hebben van een partner. Ik ben geen fucking product..

Wel eens aan een psycholoog gedacht? Je klinkt nogal... labiel eigenlijk. Zo'n binnenvetter die niet weet hoe 'ie zijn woede en frustraties moet ventileren.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:54 schreef De_Melkboer het volgende:

[..]

Nou ja, blijkbaar wel voor de vrouwen die je mee willen nemen. Het is natuurlijk aan jou zelf om uit te maken of je dat wilt, puur voor je plezier, of dat je vindt dat je daar toch te goed voor bent.

En hoe je van de rotgevoelens over je ex heenkomt, je zou graag willen dat ze zich schuldig gaat voelen?, laat dat los want dat gaat niet gebeuren, en jij blijft met een rotgevoel zitten omdat dat niet gebeurt, jij draait erin rond en je ex heeft daar geen boodschap aan. Kies ervoor, of om het te accepteren, of om haar daarom te haten, maar verwacht niks van de ander. Schrijf haar desnoods een lange brief waarin je alles uitlegt, maar hou er ook rekening mee dat die retour kan komen.

Wel, dat is het hem nou juist. Ik heb haar vlak nadat ik het had uitgemaakt een nette brief gestuurd waarin ik alles zo helder en duidelijk mogelijk heb toegelicht waarom ik het heb uitgemaakt (toen de kogel door de kerk was, kreeg ik helemaal niet de kans om dat namelijk uit te leggen). Ik had gehoopt op een volwassen manier van reageren of in ieder geval een 'sorry'..
In plaats daarvan schildert ze mij af als de bad guy die het heeft uitgemaakt.

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:02 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Wel eens aan een psycholoog gedacht? Je klinkt nogal... labiel eigenlijk. Zo'n binnenvetter die niet weet hoe 'ie zijn woede en frustraties moet ventileren.

Hmja, dat is inderdaad een zwakte van mij. Wanneer ik het gevoel heb dat niemand mij toch serieus neemt, blijf ik maar constant er over malen. Dezelfde situatie had ik met m'n ex. Nadat het uit was, koos iedereen partij voor haar. Zelfs als ik een keer een van haar vriendinnen tegen kwam tijdens het stappen, stond ik van binnen gewoon te koken van woede. Ik wilde haar dolgraag vertellen wat m'n ex allemaal had geflikt en dat ze constant roddelt achter de rug van haar vriendinnen.. maar dat zou die vriendin toch niet geloven want ik ben immers "de bad guy" dus het enige wat ik zei was een lullige 'hoi'.

Dat is ook de reden dat ik hier maar schrijf. Ik moet het kwijt.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:45 schreef ScreamforyourCream het volgende:

[..]

Ja... daar heb je gelijk in.. Het beste wat ik kan doen is er niet meer over nadenken en gewoon mijn eigen ding doen.. Dat zou eigenlijk ook wel eens tijd worden na een jaar

Ik zou zo graag willen dat ze het idee heeft dat ze de jackpot heeft misgelopen.. Ik heb geen idee waarom ik zo'n gevoel erover heb, waarschijnlijk doordat ze me heeft gekwetst.
Ik ben sinds een half jaar aan het rondscharrelen, maar ik merk dat ik erg wantrouwig en seksistisch ben geworden tegenover vrouwen en heel erg nalatig ben over mijn gezondheid. Ik heb al enkele onveilige one-night stands gehad, rook steeds vaker drugs en ik rook als een ketter.
Juist door de aantrekkelijkheid die ik kennelijk heb voor vrouwen voel ik me eerder als een product dan als een mens.. Constant denk ik bij mezelf: Ah, weer zo'n teef die me niet ziet als een mens maar als een trofee. Zo'n wanhopige Jessica Parker-kloon dat bij al haar vriendinnen pronkt zo van: 'kijk eens wat ik aan de haak heb geslagen!' Inhoudelijk maakt het haar geen tiet uit behalve om haar ideaalbeeld van het hebben van een partner. Ik ben geen fucking product..

Waarom je wilt dat zij zich zo voelt? Pure ego. Omdat haar leed jouw leed misschien wat zachter zal maken. Misschien werkt dat ook wel, maar het gebeurd toch niet, hoe graag je dat ook wilt. Je komt met meer problemen aanzetten dan alleen je ex. Kun je daar niet mee beginnen? Mooie manier om afleiding te zoeken ook.

Je hebt haar niet nodig om te beseffen dat je het waard bent voor een meid, geloof dat nou. Stel, ze zegt dat tegen je. Dat ze zich ongelofelijk klote voelt. Ja, en dan? Dan voel je je misschien een week beter maar dat fundamentele wantrouwen en dat zelfpijnigen gaat daar echt niet mee ophouden.

Weet je wat de ultieme vorm van wraak is naar je ex? Zorgen dat je het beter hebt dan zij. Dat je beter in je vel zit nu dat zij er niet meer is. Gelukkiger bent nu dat zij niet meer jouw vriendin is. Het feit dat je je nog ergens druk maakt om wat zij van je zou moeten vinden na een jaar is begrijpelijk, maar niet zoals het zou moeten zijn.Zet eens voor jezelf op een rijtje hoe je zou willen zijn en ga je daarna gedragen. Je hebt er nu alle tijd voor. Als je dan een leuke meid tegen komt moet je niet meer met dit soort wrok lopen.

Herpak jezelf, zie nou eens dat er ook vrouwen zijn die mannen niet zo behandelen en dat er daar nog genoeg van rondlopen. Het zijn niet allemaal mislukte wijven met aandachtscomplexen. Er zijn in dit land echt wel genoeg vrouwen voor je die meer dan de moeite waard zijn maar die ga je niet tegenkomen als je er zo'n mentaliteit op nahoudt.

Tuurlijk, veel makkelijker praten dan gedaan maar meer dan een beetje adviezen posten kunnen we niet. Zitten allemaal, hetzij op verschillende manieren, een beetje in hetzelfde schuitje en als er 1 oplossing bestond dan was dit topic er niet geweest. Weet wel dat het een stuk relaxter reizen is als je weet waar je naar toe wilt.

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:02 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Wel eens aan een psycholoog gedacht? Je klinkt nogal... labiel eigenlijk. Zo'n binnenvetter die niet weet hoe 'ie zijn woede en frustraties moet ventileren.

Welnee. Gewoon iemand die flink op zn ego getrapt is en wantrouwend is geworden. Dat maakt je niet labiel dat is gewoon iets wat je opnieuw moet uitvinden. Hebben we allemaal wel in meer of mindere mate moeten doen. Vooral de mensen hier.

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:20 schreef ScreamforyourCream het volgende:

[..]

Wel, dat is het hem nou juist. Ik heb haar vlak nadat ik het had uitgemaakt een nette brief gestuurd waarin ik alles zo helder en duidelijk mogelijk heb toegelicht waarom ik het heb uitgemaakt (toen de kogel door de kerk was, kreeg ik helemaal niet de kans om dat namelijk uit te leggen). Ik had gehoopt op een volwassen manier van reageren of in ieder geval een 'sorry'..
In plaats daarvan schildert ze mij af als de bad guy die het heeft uitgemaakt.

Volgens mij hebben meer mensen dat hier gedaan, een brief sturen. Niks mis mee, mits je van tevoren heel erg duidelijk met je afspreekt dat je die brief stuurt voor jezelf, niet om een excuses. Je hebt die brief verstuurd in de hoop op excuses en door het uitblijven daarvan heb je de situatie niet geholpen. Ik heb voor mezelf ook een keer zo'n brief gemaakt. Niet verzonden, in concept opgeslagen. Ik ben het dan kwijt zonder dat hij het te lezen krijgt. Als ik hem zou versturen zou ik een reactie willen en in die reactie zou niets kunnen staan wat het op zou lossen, dus waarom dan versturen? Het gaat om jouw verwerking. Wil je het opschrijven? Prima, maar verstuur hem gewoon niet tenzij het je geen flikker meer uitmaakt of en wat voor reactie je krijgt.

[ Bericht 25% gewijzigd door Jolene22 op 28-11-2010 00:35:58 ]

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:30 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Welnee. Gewoon iemand die flink op zn ego getrapt is en wantrouwend is geworden. Dat maakt je niet labiel dat is gewoon iets wat je opnieuw moet uitvinden. Hebben we allemaal wel in meer of mindere mate moeten doen. Vooral de mensen hier.

[..]

Volgens mij hebben meer mensen dat hier gedaan, een brief sturen. Niks mis mee, mits je van tevoren heel erg duidelijk met je afspreekt dat je die brief stuurt voor jezelf, niet om een excuses. Je hebt die brief verstuurd in de hoop op excuses en door het uitblijven daarvan heb je de situatie niet geholpen. Ik heb voor mezelf ook een keer zo'n brief gemaakt. Niet verzonden, in concept opgeslagen. Ik ben het dan kwijt zonder dat hij het te lezen krijgt. Als ik hem zou versturen zou ik een reactie willen en in die reactie zou niets kunnen staan wat het op zou lossen, dus waarom dan versturen? Het gaat om jouw verwerking. Wil je het opschrijven? Prima, maar verstuur hem gewoon niet tenzij het je geen flikker meer uitmaakt of en wat voor reactie je krijgt.

Een ego. Uiteraard. Mannen hebben alleen maar ego's hé? Alleen vrouwen hebben recht van spreken om te mogen zeggen dat ze "gekwetst" zijn want alleen vrouwen zijn immers volwassen genoeg om het recht te mogen claimen dat ze gevoelens hebben. Uiteraard. Nee hoor, de inhoud van de man bestaat enkel uit een lulletje rozenwater.

Ik krijg bijna de neiging om te zeggen dat je geen recht van spreken hebt omdat je een vrouw bent. Wat geeft jou het fucking recht om maar te zeggen dat ik op mijn ego ben getrapt terwijl jij je net zo belabberd zou voelen als je mentaal werd onderdrukt door je ex?

Ik heb die brief gestuurd om duidelijk aan te geven waarom ik het had uitgemaakt omdat ik die kans niet kreeg toen ik het persoonlijk uitmaakte. Ik deed het dus in eerste instantie voor mezelf en tuurlijk had ik ook gehoopt dat ze aan de hand van de inhoud van die brief excuses zou aanbieden of er in ieder geval iets uit zou leren.

Ik snap heus wel waar dit topic voor dient en ik snap dat ik niet de enige ben op deze aardkloot die worstelt met het los laten van zijn/haar ex.

Ik stel je adviezen erg op prijs, maar alsjeblieft ga niet feministische dingen beweren als 'je bent gewoon iemand die op zijn ego is getrapt'. Dat slaat echt werkelijk nergens op! Dat is net zoiets als tegen iemand die net geradbraakt en in vieren gedeeld is door een botsing met een vrachtwagen zeggen dat ie het er maar mee moet doen en zich niet moet aanstellen. ' Hell, in het echt ben ik zelfs zo bescheiden als het maar kan... Een ego. Ha!

[ Bericht 0% gewijzigd door ScreamforyourCream op 28-11-2010 10:22:53 ]

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 21:38 schreef Jolene22 het volgende:
Zeg jeice, dit meen je toch niet serieus heh?

Naar de kroeg met je ex die je na jaren als ongewenst afval aan de kant van de weg heeft gezet?

Serieus, je moet gaan luisteren naar je vrienden. Snap dat je nu in een klotetijd zit maar iemand moet jou een schop onder je hol geven. Ze verdient je niet. Ook niet als een soort backup.

Kom zeg ga je serieus de kroeg in om te praten met een meid die savonds weer bij de barman in bed kruipt? Echt, begin er niet aan.

Ehhh, ik ga niet naar de kroeg met m'n ex die me 5 weken geleden aan de kant heeft gezet hoor Ik ga naar de kroeg met m'n eerste ex, waarmee het zo'n 9 jaar geleden uit is gegaan, en die eigenlijk dus een soortgelijke situatie heeft meegemaakt een aantal maanden terug. Misschien ook wel fout, maar ik heb al eerder uitgelegd dat we goed uit elkaar zijn gegaan, en dat we altijd een goede band hebben gehad in al die tijd.

De ex die jij bedoelt daar hoef ik voorlopig geen contact meer mee. Sterker nog, en dit klinkt misschien raar, het lijkt alsof er vandaag een knop omgegaan is bij mij. Ik hoorde vorige week al uit zeer betrouwbare bron dat ze dus van de zomer al veel heeft lopen smsen met een jongen (ex-vriend) die ze kende van vroeger. Een oud-collega vertelde dat zo, en toen ze er naar vroeg op het werk moest ze mysterieus lachen. Toen die collega vroeg of ze er nog wat mee gaat doen zei ze: "nee dat niet". Maar er speelde dus wel degelijk wat. Vandaag werd dat dus min of meer bevestigd vanuit een andere hoek. Ik heb haar hier vorige week al mee geconfronteerd maar ze zei dat het niks voorstelde. Opvallend, want toen ik haar een week nadat het uitging confronteerde met haar smsen met de barman zei ze ook dat dat niks voorstelde, terwijl het wel anders is gebleken. Ze is blijkbaar dus een compulsief leugenaar, en dat maakt het nu voor mij denk ik wel makkelijker om afstand te nemen. Zeker omdat het geen incident blijkt.

Ondanks dat een prima avond gehad Lekker naar het casino geweest, uiteindelijk nog quitte gespeeld ook, en ondertussen leuk sms-contact gehad met m'n eerste ex, zij het van korte duur. Ik voelde me eindelijk weer zeker, en alsof er een last van m'n schouders gevallen was. Het zal de komende weken nog steeds lastig zijn zo nu en dan, maar ik zie het op dit moment al beter zitten als eerst

Hallo !

Ik kom ook even binnenvallen..
Mijn verhaal kort samengevat:
- Kreeg contact met broer van ex (daarmee is 't nou al een jaar uit, die broer had ik in de 8 maanden dat we hadden nauwelijks gezien/gesproken, hij wasvbijna nooit thuis!)
- Gingen een keer samen afspreken (konden elkaar niet goed, bijna nooit 1 op 1 gesproken, maar verveelden ons) en liep uit op nachtzwemmen (in een gekke bui, beide dachten dat de ander zou bluffen).
- Dat liep uit op zoenen en meerdere avonden samen doorbrengen met praten&zoenen.
- Werd afgekapt, dit was fout tegenover zijn broertje.
- Afgesproken als vrienden zijnde, ging fout..hij zoende me weer en sindsdien weer een paar maanden met elkaar zooien en meer.
- Weer afgekapt, hij kon dit thuis echt niet vertellen.
- Na een maand weer afgesproken, dachten dat het nu wel kon als vrienden, plots weer gezoend en weer afgekapt!
- Opeens wilde hij afspreken, hele liefdesverklaring dat hij me toch echt leuk vind en het thuis echt gaat vertellen, sowieso omdat hij er mee zat maar ook omdat hij de leuke tijden met mij niet wilde missen!
- Diezelfde week lag zijn opa in coma, stierf de week erna & de week erna was zijn begrafenis, weinig contact met hem gehad en dat was ik na een paar weken wel zat. Dus toen wilde ik met hem praten en opeens zei hij dat hij me toch minder ging missen en toch misschien geen vastigheid wilde en weinig tijd had ivm studie & ik ga over een maand voor 3 maanden naar Amerika.. (dat wist hij allang!!)..
Ik vond het bullshit, dan vind ie me blijkbaar niet leuk genoeg! Maar hij vond me wel echt leuk zei hij.. maar aangezien ik nu duidelijkheid wilde en hij het nog niet wist allemaal, vond hij dat we dan maar beter echt af konden kappen.

Had hem al eerder gezegd, na die liefdesverklaring, dat als het niks zou worden ik alles zou afkappen want blijkbaar zat zelfs vriendschap er niet in zonder fouten te maken..
Toch kreeg ik een berichtje op Hyves van de week dat hij het apart vond dat ik hem had verwijderd als vriend..
Maar na mijn uitleg snapte hij het wel.

Toch vind ik het lastig. Ik vind hem ECHT leuk .. heb alles van hem verwijderd, dus dat vind ik wel goed van mezelf. Maarja..
Het gevoel dat hij toch weer twijfelde..
We waren zooo dichtbij opeens. Zovaak heb ik hem losgelaten en kwam hij terug, dus voor mijn gevoel moet ik eigenlijk het contact niet zo verbreken...

Tja dat is een lastige situatie Justdreamy!
Moet zeggen dat ik het zelf wel vrij pikant vind om met de broer van je ex te gaan, ik zou me er zelf iig. niet gemakkelijk bij voelen en het is natuurlijk nog maar de vraag of de situatie ooit zo geaccepteerd zal worden door zijn ouders + broertje, dat je op een normale manier over de vloer kunt komen...

Ik heb gisteren mijn ex weer gesproken, ze kwam in de winkel waar ik werk. Laatste keer dat ik haar daar had gesproken was alweer 4 weken geleden. Misschien haal ik me wel spoken in mijn hoofd, maar ik krijg af en toe het idee, dat ze echt langskomt om met me te praten.
Heb haar de afgelopen 2 keer dat ik moest werken op zaterdag ook al in de winkel zien lopen, maar ben telkens het magazijn weer ingelopen of naar de kantine. Zij zag mij toen niet..

Nu kwam ze precies op de tijd, dat de shiften altijd wisselen om 1 uur 's middags. Dit weet zij ook aangezien ze er zelf ook gewerkt heeft... En als ik zie wat ze dan komt kopen, een rol zilverfolie... Maar ach, het zal wel toeval zijn allemaal

Maar het gesprek was, voor het eerst sinds het uit is in mijn ogen gewoon fijn en respectvol wederzijds. Had eindelijk niet meer het idee dat ze me allerzijds duidelijk probeerde te maken hoe goed ze het wel niet had... Gelukkig kan ik een beetje toneelspelen en ik deed heel luchtig en gooide er af en toe een plagerijtje doorheen maar ik stond aan het begin zelfs met trillende handjes
Kreeg zelfs nog complimenten van haar, dat ze vond dat ik zo was afgevallen. Ze was ook echt meer geinteresseerd in mij dit keer, vroeg hoe het ging in Amsterdam etc etc... Nog even gehad over het voorvalletje een paar weken geleden in de snackbar waar ik dacht dat ze me negeerde. Ze had dit via via gehoord dat ik dit dacht. Ze begon er zelf over, en zei dat dit absoluut niet het geval was... En toen ze wegging zei ze, Maar ik negeer je echt niet hoor

Ik hoop er verder niets meer van hoor, al lijkt dat wel uit mn post. Wel lijkt het me leuk om haar gewoon nog eens rustig te spreken, iets te gaan drinken ofzo... Goed / slecht idee? De verstandhouding tussen ons lijkt er imo nu wel rijp voor...

quote:

Op zondag 28 november 2010 03:29 schreef jeice het volgende:

[..]

Ehhh, ik ga niet naar de kroeg met m'n ex die me 5 weken geleden aan de kant heeft gezet hoor Ik ga naar de kroeg met m'n eerste ex, waarmee het zo'n 9 jaar geleden uit is gegaan, en die eigenlijk dus een soortgelijke situatie heeft meegemaakt een aantal maanden terug. Misschien ook wel fout, maar ik heb al eerder uitgelegd dat we goed uit elkaar zijn gegaan, en dat we altijd een goede band hebben gehad in al die tijd.

De ex die jij bedoelt daar hoef ik voorlopig geen contact meer mee. Sterker nog, en dit klinkt misschien raar, het lijkt alsof er vandaag een knop omgegaan is bij mij. Ik hoorde vorige week al uit zeer betrouwbare bron dat ze dus van de zomer al veel heeft lopen smsen met een jongen (ex-vriend) die ze kende van vroeger. Een oud-collega vertelde dat zo, en toen ze er naar vroeg op het werk moest ze mysterieus lachen. Toen die collega vroeg of ze er nog wat mee gaat doen zei ze: "nee dat niet". Maar er speelde dus wel degelijk wat. Vandaag werd dat dus min of meer bevestigd vanuit een andere hoek. Ik heb haar hier vorige week al mee geconfronteerd maar ze zei dat het niks voorstelde. Opvallend, want toen ik haar een week nadat het uitging confronteerde met haar smsen met de barman zei ze ook dat dat niks voorstelde, terwijl het wel anders is gebleken. Ze is blijkbaar dus een compulsief leugenaar, en dat maakt het nu voor mij denk ik wel makkelijker om afstand te nemen. Zeker omdat het geen incident blijkt.

Ondanks dat een prima avond gehad Lekker naar het casino geweest, uiteindelijk nog quitte gespeeld ook, en ondertussen leuk sms-contact gehad met m'n eerste ex, zij het van korte duur. Ik voelde me eindelijk weer zeker, en alsof er een last van m'n schouders gevallen was. Het zal de komende weken nog steeds lastig zijn zo nu en dan, maar ik zie het op dit moment al beter zitten als eerst

Godzijdank. Had niet alle posts gelezen maar ik kende jouw verhaal van je topic over je ex en gezien dat jaren heeft geduurd nam ik aan dat zij dat was, iets te voorbarig maar heel goed dat je daar verder geen contact meer mee hebt. Wat een takkewijf dat ze jou dat zo geflikt heeft zeg.

Echt bijzonder om te zien hoe je omgaat met dit alles. Als ik al zie hoeveel moeite ik ermee had na een jaar of 2/3 dan kan ik het me haast niet voorstellen dat je na zoveel jaar zo redelijk snel je herpakt na zo'n verwoesting van vertrouwen, maar mijn complimenten. Zoiets zal er aardig inhakken.