De kunst van het loslaten van je ex #129

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 13:51 schreef Pan.da het volgende:

[..]

8 jaar? Dat is klote man. Ook hard voor je dat ze is vreemdgegaan (hoe cliché, met een barman...) en direct met die gast vrolijk verder gaat.

Yep, dat is echt hard. Ik heb het al eerder gezegd: Ik zit hier nu al 5 weken in zak en as. Voel me er echt klote onder. En dan inderdaad nog wel een barman ook, in een stad hier 45km vandaan, waarom moet uitgerekend MIJ dat weer overkomen, bah... Het idee dat hij met haar uit eten gaat, uitgaat met haar, dat ze lol hebben met elkaar en nog veel meer dingen doen waar ik eigenlijk niet eens aan wil denken. Ik heb het er de laatste 2 dagen weer bijzonder moeilijk mee. Ik was er zo van overtuigd dat ik de ware was voor haar, en zij ook voor mij. Natuurlijk, het ging het laatste jaar wat minder, en verliefd worden op een ander kan altijd als je relatie even in een sleur zit. Maar praat er dan over, wees eerlijk. Dat is ook wat me nogal stoort, dat ze na 8 jaar niet eerlijk tegen me kan zijn. Ze heeft nog niet eens tegen me gezegd dat ze verliefd op hem is, dat heb ik via iemand anders moeten horen. En ze gaat vloeiend van de ene relatie over in de andere, iets wat ik van haar totaal niet verwacht had...

Het ergste is nog, dat ik soms nog steeds denk: Dat moet een keer fout lopen, het lijkt me niet dat dat heel erg lang stand gaat houden. En dan ben ik zo bang dat ik weer toegeef aan haar, ondanks alles wat er gebeurd is. Maar ik mis haar eigenlijk nog best wel. Er zal natuurlijk wel heel wat moeten gebeuren voor ze me kan overtuigen, maar ik heb nu nog steeds het gevoel dat het zou kunnen. En dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Ik hoop gewoon dat ik over een aantal maanden ook weer gelukkig kan zijn, zo gelukkig dat zij me eigenlijk niks meer kan schelen. Maar voor nu is het moeilijk om haar uit m'n hoofd te zetten. Elke keer denk ik weer: verdomme, ze hoort niet bij hem, ze hoort bij mij. En tot nu toe elke dag, maar dan ook echt elke dag, word ik weer eerder wakker dan de wekker gaat, en voel ik me weer kut, en moet ik aan haar denken. Waar zou ze nu zijn, wat zou ze doen. Argh... Ik hoop echt dat dat snel over gaat.

Dat gevoel heb je omdat je er niet over heen bent . Ik weet zeker dat als mijn ex voor de deur zou staan met mag ik terug komen ik ook zou gaan twijfelen maar, elke keer als ze langs komt doet ze weer zo moeilijk over kleine dingentjes en is ze gewoon echt naar ruzie op zoek.. De laatste 4x heb ik niet meer toe gegeven en dat gevoel maakt het voor mij makkelijker om er over heen te komen.

Het boeit me niet eens meer wat ze van me vind, en wat ze over me zegt, ik weet hoe ik echt ben, en dat is belangerijker voor mij.

Ga er niet in mee, wees sterk en denk vooral aan jezelf . Op een dag wordt je wakker en denk je een paar uur niet aan der, dan schiet het je ineens te binnen.. zo van hey, ik ben er bijna overheen.

Mjah dat hoop ik dan maar... 5 weken is natuurlijk ook nog niet zo lang na een relatie van 8 jaar. En welbeschouwd is het 3 weken, omdat we het nog een weekje geprobeerd hebben, maar dat stelde eigenlijk niks voor. Het is nu 2,5 week geleden dat ik haar voor het laatst gezien heb, en 1 week geleden dat ik haar voor het laatst gesproken heb. Ik denk ook vooral aan mezelf en ben ook wel met mezelf bezig, in de zin van gezonder/regelmatiger eten, meer sporten, en ook geestelijk proberen alles op een rijtje te zetten.

Ik ben er idd ook nog niet overheen, dat zou ook wel wat snel zijn en dat besef ik me ook wel. En natuurlijk ik lees overal dat liefdesverdriet voelt alsof het nooit overgaat, en zo voelt het ook echt. Ik heb nog steeds zoiets van: Zo'n leuk meisje kom ik nooit meer tegen, terwijl ik in m'n achterhoofd wel weet dat dat natuurlijk onzin is, misschien kom ik er wel 1 tegen waarmee ik nog veel meer schik heb straks

Maar in alles wat ik doe en zie, moet ik wel aan haar denken. Vanavond naar het casino maar eigenlijk vind ik dat zij er bij hoort, ik mis gewoon iets. Vannacht weer alleen naar bed, ik word over 2 weken 30 en dan zal zij er niet bij zijn... kerst komt er aan. Niet echt dingen waar ik naar uit kijk, maar misschien gaat het dan al een stuk beter En toch ben ik benieuwd naar de afloop tussen hem en haar, ik kan niet uitleggen waarom, want het zou me geen reet moeten schelen natuurlijk. Maar ik ben benieuwd of hij een rebound is, of dat ze echt gevoelens voor hem heeft gekregen de laatste weken en of het wederzijds is. Maar ik ga er niet meer achteraan, alle nieuws bereikt me vanzelf wel als het mij moet bereiken.

Mensen lijken het altijd moeilijker te hebben in het weekend. Waarschijnlijk omdat ze dan minder hebben om op terug te vallen. Daarom kun je ook maar het beste ervoor zorgen dat je je weekenden lekker vol hebt gepland de eerst komende maanden nadat het uit is.

jeice wat een kutverhaal zeg. Leef met je mee. Ik zou echt niet voor mezelf instaan op zo'n moment. Nog niet eens om het feit dat je nu afscheid van elkaar moet nemen maar meer dat je gewoon 8 jaar van je leven aan iemand besteed hebt wat uiteindelijk ontaard in een hoop ellende.

Probeer al het negatieve om te zetten in positieve dingen. Waar één deur dicht gaan, gaan er weer 10 open. Ga dingen doen die je altijd al hebt willen doen. Ga stappen. Stomp desnoods die barman er 1 op als je je daar beter van voelt.

Na bijna 6 maanden vandaag ff met m'n ex afgesproken, gewoon wat praten en drinken. Ze zag er goed uit, was iets veranderd qua kledingstijl (terwijl ze ervoor een hekel had aan shoppen doet ze nu niet anders heh, irony).Het deed me redelijk goed om haar te zien, te weten dat ze zich vermaakt en dat het over het algemeen goed met haar gaat, en volgens mij was dat wederzijds.

Toch heb ik een soort mini-terugval. Niet al te heftig, maar de emoties komen wel weer een beetje op en ik moet mezelf wederom overtuigen waarom ik het ook alweer heb uitgemaakt. Ik denk dat het komt omdat ik haar gewoon zo lang niet heb gezien, en er slechts 1x per maand sporadisch een smsje (vanuit haar initiatief) over en weer werd verstuurd.

Met mijn "herstel" ging het aardig. Ik dacht al vrijwel niet meer aan haar of onze relatie, echt heel sporadisch tot nooit. Ik hoop dat deze ontmoeting gewoon weer een beetje bijdraagt aan het besef en het verwerkingsproces.

Ik voel me in ieder geval op dit moment weer een beetje door de emotionele mangel gehaald, en ik hoop maar dat 't gewoon weer iets tijdelijks is.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 15:12 schreef goofy_goober het volgende:
Mensen lijken het altijd moeilijker te hebben in het weekend. Waarschijnlijk omdat ze dan minder hebben om op terug te vallen. Daarom kun je ook maar het beste ervoor zorgen dat je je weekenden lekker vol hebt gepland de eerst komende maanden nadat het uit is.

Klopt ja Gelukkig heb ik een over actieve hond dus ben ik nooit alleen .

@jeice ik heb je topics ook door gelezen en je moet gewoon rustig aan doen.. 5 weken is nog niks.. het zal per maand iets beter gaan . Dingen die bij mij hielpen was:
- uitgaan
- wandelen (met hond)
- muziek (positief)
- Veel tijd in me werk/bedrijf stoppen
- Iets leren (bij mij was dat koken )

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 16:08 schreef Male23 het volgende:
jeice wat een kutverhaal zeg. Leef met je mee. Ik zou echt niet voor mezelf instaan op zo'n moment. Nog niet eens om het feit dat je nu afscheid van elkaar moet nemen maar meer dat je gewoon 8 jaar van je leven aan iemand besteed hebt wat uiteindelijk ontaard in een hoop ellende.

Probeer al het negatieve om te zetten in positieve dingen. Waar één deur dicht gaan, gaan er weer 10 open. Ga dingen doen die je altijd al hebt willen doen. Ga stappen. Stomp desnoods die barman er 1 op als je je daar beter van voelt.

Nou, hoe graag ik dat soms in m'n aggressie zou willen doen, zo ben ik niet en het lost ook helemaal niks op. Zij is hier degene die de grootste fout maakt, niet hij. Hij maakt alleen gebruik van de situatie door een kwetsbare vrouw zoveel aandacht te geven dat ze er in trapt. Ik hoop gewoon dat dit 1 van z'n avontuurtjes is, dan komt ze er nog wel achter. Theoretisch is er natuurlijk de kans dat ze elkaars liefde van hun leven zijn, maar dan nog vind ik het allemaal wel te snel gaan, en nogmaals: respectloos en kut voor mij natuurlijk.

Wat je als eerste zegt klopt als een bus. Na 8 jaar mag je verwachten dat ALS je uit elkaar gaat, dat je eerlijk bent over de redenen waarom. Dat is zij niet geweest. Ze heeft informatie achtergehouden, gelogen, vreemdgegaan, en zelfs in de week dat we het nog "probeerden" volop contact met hem gehad, en het dus nooit "echt" geprobeerd. Vervolgens, na de break-up zit ze dus dezelfde nacht bij hem, gaat met hem uit eten, en als ze de volgende dag beloofd het contact te verbreken uit respect voor mij, en haar rust, liegt ze ook nog eens de hele boel bij elkaar. Ik had op z'n zachtst gezegd wel iets meer verwacht van haar.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 17:00 schreef ex het volgende:

[..]

Klopt ja Gelukkig heb ik een over actieve hond dus ben ik nooit alleen .

@jeice ik heb je topics ook door gelezen en je moet gewoon rustig aan doen.. 5 weken is nog niks.. het zal per maand iets beter gaan . Dingen die bij mij hielpen was:
- uitgaan
- wandelen (met hond)
- muziek (positief)
- Veel tijd in me werk/bedrijf stoppen
- Iets leren (bij mij was dat koken )

Dat uitgaan moet nog wel goedkomen ja, dit weekend nog niet maar volgend weekend vast wel, en doordeweeks ook nog 2 keer de kroeg in Een hond heb ik helaas niet. Werken doe ik ook volop, is wel goed voor de afleiding maar op de loze momenten betrap ik mezelf er wel op dat ik er veel aan denk. Misschien is dat koken wel een goed idee ja, maakt straks natuurlijk wel indruk bij de dames als ik ipv een boerenkoolstamppot een mooi 3-gangendiner op tafel kan zetten

Haha ja precies.. Dat was het voor mij dus ook, ik wou gewoon iets leren en dit leek met het meest nuttigs en totaal ver buiten me normale interesses liggen .

Koop een goed kook boek en probeer 1x per week wat nieuws uit ik kan nu al iets van 12 gerechten maken die ik eerst echt niet kon maken .

@jeice, er is niks mis met stamppot boerenkool!

Ik zit al twee weken een one (eigenlijk more) night stand van twee/drie weken geleden af te houden. Word echt continu bestookt met verleidelijke smsjes en mmsjes (!!) maar mijn hart is nog steeds bij mijn ex.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 16:50 schreef Maharbal het volgende:

Ik voel me in ieder geval op dit moment weer een beetje door de emotionele mangel gehaald, en ik hoop maar dat 't gewoon weer iets tijdelijks is.

Fantastisch. 3 uur later en ik heb er weer weinig last van

Zeg jeice, dit meen je toch niet serieus heh?

Naar de kroeg met je ex die je na jaren als ongewenst afval aan de kant van de weg heeft gezet?

Serieus, je moet gaan luisteren naar je vrienden. Snap dat je nu in een klotetijd zit maar iemand moet jou een schop onder je hol geven. Ze verdient je niet. Ook niet als een soort backup.

Kom zeg ga je serieus de kroeg in om te praten met een meid die savonds weer bij de barman in bed kruipt? Echt, begin er niet aan.

Het is al een jaar uit, maar god ik zou zo graag willen dat mijn ex tot op de dag van vandaag baalt dat het uit is en dat ze constant denkt: 'was ik maar eerlijk geweest, dan was het nu niet uit.'
Ik kan hier niet meer tegen. Ik wil niet aan haar denken, maar er blijven momenten komen dat ik bijvoorbeeld langs een café loop waarin ik ineens uit het niets denk: hier hadden we vroeger voor het eerst gedronken.' Ik heb totaal geen gevoelens meer voor mijn ex, behalve afgunst en wrok omdat ze mij behoorlijk heeft gekwetst en bedonderd. Ik snap dat het geen enkele zin heeft om hierover druk te maken en daarom wil ik hiervan af komen. Hoe doe ik dit? Iemand tips?

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:32 schreef ScreamforyourCream het volgende:
Het is al een jaar uit, maar god ik zou zo graag willen dat mijn ex tot op de dag van vandaag baalt dat het uit is en dat ze constant denkt: 'was ik maar eerlijk geweest, dan was het nu niet uit.'
Ik kan hier niet meer tegen. Ik wil niet aan haar denken, maar er blijven momenten komen dat ik bijvoorbeeld langs een café loop waarin ik ineens uit het niets denk: hier hadden we vroeger voor het eerst gedronken.' Ik heb totaal geen gevoelens meer voor mijn ex, behalve afgunst en wrok omdat ze mij behoorlijk heeft gekwetst en bedonderd. Ik snap dat het geen enkele zin heeft om hierover druk te maken en daarom wil ik hiervan af komen. Hoe doe ik dit? Iemand tips?

Door te accepteren dat dat stukje afsluiting wat je zoekt niet bij haar vandaan moet komen. Makkelijker gezegd dan gedaan helaas, daarom bestaat dit topic ook.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:36 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Door te accepteren dat dat stukje afsluiting wat je zoekt niet bij haar vandaan moet komen. Makkelijker gezegd dan gedaan helaas, daarom bestaat dit topic ook.

Ja... daar heb je gelijk in.. Het beste wat ik kan doen is er niet meer over nadenken en gewoon mijn eigen ding doen.. Dat zou eigenlijk ook wel eens tijd worden na een jaar

Ik zou zo graag willen dat ze het idee heeft dat ze de jackpot heeft misgelopen.. Ik heb geen idee waarom ik zo'n gevoel erover heb, waarschijnlijk doordat ze me heeft gekwetst.
Ik ben sinds een half jaar aan het rondscharrelen, maar ik merk dat ik erg wantrouwig en seksistisch ben geworden tegenover vrouwen en heel erg nalatig ben over mijn gezondheid. Ik heb al enkele onveilige one-night stands gehad, rook steeds vaker drugs en ik rook als een ketter.
Juist door de aantrekkelijkheid die ik kennelijk heb voor vrouwen voel ik me eerder als een product dan als een mens.. Constant denk ik bij mezelf: Ah, weer zo'n teef die me niet ziet als een mens maar als een trofee. Zo'n wanhopige Jessica Parker-kloon dat bij al haar vriendinnen pronkt zo van: 'kijk eens wat ik aan de haak heb geslagen!' Inhoudelijk maakt het haar geen tiet uit behalve om haar ideaalbeeld van het hebben van een partner. Ik ben geen fucking product..

[ Bericht 0% gewijzigd door ScreamforyourCream op 27-11-2010 23:53:34 ]

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:45 schreef ScreamforyourCream het volgende:
Ik ben geen fucking product..

Nou ja, blijkbaar wel voor de vrouwen die je mee willen nemen. Het is natuurlijk aan jou zelf om uit te maken of je dat wilt, puur voor je plezier, of dat je vindt dat je daar toch te goed voor bent.

En hoe je van de rotgevoelens over je ex heenkomt, je zou graag willen dat ze zich schuldig gaat voelen?, laat dat los want dat gaat niet gebeuren, en jij blijft met een rotgevoel zitten omdat dat niet gebeurt, jij draait erin rond en je ex heeft daar geen boodschap aan. Kies ervoor, of om het te accepteren, of om haar daarom te haten, maar verwacht niks van de ander. Schrijf haar desnoods een lange brief waarin je alles uitlegt, maar hou er ook rekening mee dat die retour kan komen.

[ Bericht 26% gewijzigd door De_Melkboer op 27-11-2010 23:59:22 ]

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:45 schreef ScreamforyourCream het volgende:

[..]

Ja... daar heb je gelijk in.. Het beste wat ik kan doen is er niet meer over nadenken en gewoon mijn eigen ding doen.. Dat zou eigenlijk ook wel eens tijd worden na een jaar

Ik zou zo graag willen dat ze het idee heeft dat ze de jackpot heeft misgelopen.. Ik heb geen idee waarom ik zo'n gevoel erover heb, waarschijnlijk doordat ze me heeft gekwetst.
Ik ben sinds een half jaar aan het rondscharrelen, maar ik merk dat ik erg wantrouwig en seksistisch ben geworden tegenover vrouwen en heel erg nalatig ben over mijn gezondheid. Ik heb al enkele onveilige one-night stands gehad, rook steeds vaker drugs en ik rook als een ketter.
Juist door de aantrekkelijkheid die ik kennelijk heb voor vrouwen voel ik me eerder als een product dan als een mens.. Constant denk ik bij mezelf: Ah, weer zo'n teef die me niet ziet als een mens maar als een trofee. Zo'n wanhopige Jessica Parker-kloon dat bij al haar vriendinnen pronkt zo van: 'kijk eens wat ik aan de haak heb geslagen!' Inhoudelijk maakt het haar geen tiet uit behalve om haar ideaalbeeld van het hebben van een partner. Ik ben geen fucking product..

Wel eens aan een psycholoog gedacht? Je klinkt nogal... labiel eigenlijk. Zo'n binnenvetter die niet weet hoe 'ie zijn woede en frustraties moet ventileren.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:54 schreef De_Melkboer het volgende:

[..]

Nou ja, blijkbaar wel voor de vrouwen die je mee willen nemen. Het is natuurlijk aan jou zelf om uit te maken of je dat wilt, puur voor je plezier, of dat je vindt dat je daar toch te goed voor bent.

En hoe je van de rotgevoelens over je ex heenkomt, je zou graag willen dat ze zich schuldig gaat voelen?, laat dat los want dat gaat niet gebeuren, en jij blijft met een rotgevoel zitten omdat dat niet gebeurt, jij draait erin rond en je ex heeft daar geen boodschap aan. Kies ervoor, of om het te accepteren, of om haar daarom te haten, maar verwacht niks van de ander. Schrijf haar desnoods een lange brief waarin je alles uitlegt, maar hou er ook rekening mee dat die retour kan komen.

Wel, dat is het hem nou juist. Ik heb haar vlak nadat ik het had uitgemaakt een nette brief gestuurd waarin ik alles zo helder en duidelijk mogelijk heb toegelicht waarom ik het heb uitgemaakt (toen de kogel door de kerk was, kreeg ik helemaal niet de kans om dat namelijk uit te leggen). Ik had gehoopt op een volwassen manier van reageren of in ieder geval een 'sorry'..
In plaats daarvan schildert ze mij af als de bad guy die het heeft uitgemaakt.

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:02 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Wel eens aan een psycholoog gedacht? Je klinkt nogal... labiel eigenlijk. Zo'n binnenvetter die niet weet hoe 'ie zijn woede en frustraties moet ventileren.

Hmja, dat is inderdaad een zwakte van mij. Wanneer ik het gevoel heb dat niemand mij toch serieus neemt, blijf ik maar constant er over malen. Dezelfde situatie had ik met m'n ex. Nadat het uit was, koos iedereen partij voor haar. Zelfs als ik een keer een van haar vriendinnen tegen kwam tijdens het stappen, stond ik van binnen gewoon te koken van woede. Ik wilde haar dolgraag vertellen wat m'n ex allemaal had geflikt en dat ze constant roddelt achter de rug van haar vriendinnen.. maar dat zou die vriendin toch niet geloven want ik ben immers "de bad guy" dus het enige wat ik zei was een lullige 'hoi'.

Dat is ook de reden dat ik hier maar schrijf. Ik moet het kwijt.

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 23:45 schreef ScreamforyourCream het volgende:

[..]

Ja... daar heb je gelijk in.. Het beste wat ik kan doen is er niet meer over nadenken en gewoon mijn eigen ding doen.. Dat zou eigenlijk ook wel eens tijd worden na een jaar

Ik zou zo graag willen dat ze het idee heeft dat ze de jackpot heeft misgelopen.. Ik heb geen idee waarom ik zo'n gevoel erover heb, waarschijnlijk doordat ze me heeft gekwetst.
Ik ben sinds een half jaar aan het rondscharrelen, maar ik merk dat ik erg wantrouwig en seksistisch ben geworden tegenover vrouwen en heel erg nalatig ben over mijn gezondheid. Ik heb al enkele onveilige one-night stands gehad, rook steeds vaker drugs en ik rook als een ketter.
Juist door de aantrekkelijkheid die ik kennelijk heb voor vrouwen voel ik me eerder als een product dan als een mens.. Constant denk ik bij mezelf: Ah, weer zo'n teef die me niet ziet als een mens maar als een trofee. Zo'n wanhopige Jessica Parker-kloon dat bij al haar vriendinnen pronkt zo van: 'kijk eens wat ik aan de haak heb geslagen!' Inhoudelijk maakt het haar geen tiet uit behalve om haar ideaalbeeld van het hebben van een partner. Ik ben geen fucking product..

Waarom je wilt dat zij zich zo voelt? Pure ego. Omdat haar leed jouw leed misschien wat zachter zal maken. Misschien werkt dat ook wel, maar het gebeurd toch niet, hoe graag je dat ook wilt. Je komt met meer problemen aanzetten dan alleen je ex. Kun je daar niet mee beginnen? Mooie manier om afleiding te zoeken ook.

Je hebt haar niet nodig om te beseffen dat je het waard bent voor een meid, geloof dat nou. Stel, ze zegt dat tegen je. Dat ze zich ongelofelijk klote voelt. Ja, en dan? Dan voel je je misschien een week beter maar dat fundamentele wantrouwen en dat zelfpijnigen gaat daar echt niet mee ophouden.

Weet je wat de ultieme vorm van wraak is naar je ex? Zorgen dat je het beter hebt dan zij. Dat je beter in je vel zit nu dat zij er niet meer is. Gelukkiger bent nu dat zij niet meer jouw vriendin is. Het feit dat je je nog ergens druk maakt om wat zij van je zou moeten vinden na een jaar is begrijpelijk, maar niet zoals het zou moeten zijn.Zet eens voor jezelf op een rijtje hoe je zou willen zijn en ga je daarna gedragen. Je hebt er nu alle tijd voor. Als je dan een leuke meid tegen komt moet je niet meer met dit soort wrok lopen.

Herpak jezelf, zie nou eens dat er ook vrouwen zijn die mannen niet zo behandelen en dat er daar nog genoeg van rondlopen. Het zijn niet allemaal mislukte wijven met aandachtscomplexen. Er zijn in dit land echt wel genoeg vrouwen voor je die meer dan de moeite waard zijn maar die ga je niet tegenkomen als je er zo'n mentaliteit op nahoudt.

Tuurlijk, veel makkelijker praten dan gedaan maar meer dan een beetje adviezen posten kunnen we niet. Zitten allemaal, hetzij op verschillende manieren, een beetje in hetzelfde schuitje en als er 1 oplossing bestond dan was dit topic er niet geweest. Weet wel dat het een stuk relaxter reizen is als je weet waar je naar toe wilt.

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:02 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Wel eens aan een psycholoog gedacht? Je klinkt nogal... labiel eigenlijk. Zo'n binnenvetter die niet weet hoe 'ie zijn woede en frustraties moet ventileren.

Welnee. Gewoon iemand die flink op zn ego getrapt is en wantrouwend is geworden. Dat maakt je niet labiel dat is gewoon iets wat je opnieuw moet uitvinden. Hebben we allemaal wel in meer of mindere mate moeten doen. Vooral de mensen hier.

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:20 schreef ScreamforyourCream het volgende:

[..]

Wel, dat is het hem nou juist. Ik heb haar vlak nadat ik het had uitgemaakt een nette brief gestuurd waarin ik alles zo helder en duidelijk mogelijk heb toegelicht waarom ik het heb uitgemaakt (toen de kogel door de kerk was, kreeg ik helemaal niet de kans om dat namelijk uit te leggen). Ik had gehoopt op een volwassen manier van reageren of in ieder geval een 'sorry'..
In plaats daarvan schildert ze mij af als de bad guy die het heeft uitgemaakt.

Volgens mij hebben meer mensen dat hier gedaan, een brief sturen. Niks mis mee, mits je van tevoren heel erg duidelijk met je afspreekt dat je die brief stuurt voor jezelf, niet om een excuses. Je hebt die brief verstuurd in de hoop op excuses en door het uitblijven daarvan heb je de situatie niet geholpen. Ik heb voor mezelf ook een keer zo'n brief gemaakt. Niet verzonden, in concept opgeslagen. Ik ben het dan kwijt zonder dat hij het te lezen krijgt. Als ik hem zou versturen zou ik een reactie willen en in die reactie zou niets kunnen staan wat het op zou lossen, dus waarom dan versturen? Het gaat om jouw verwerking. Wil je het opschrijven? Prima, maar verstuur hem gewoon niet tenzij het je geen flikker meer uitmaakt of en wat voor reactie je krijgt.

[ Bericht 25% gewijzigd door Jolene22 op 28-11-2010 00:35:58 ]

quote:

Op zondag 28 november 2010 00:30 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Welnee. Gewoon iemand die flink op zn ego getrapt is en wantrouwend is geworden. Dat maakt je niet labiel dat is gewoon iets wat je opnieuw moet uitvinden. Hebben we allemaal wel in meer of mindere mate moeten doen. Vooral de mensen hier.

[..]

Volgens mij hebben meer mensen dat hier gedaan, een brief sturen. Niks mis mee, mits je van tevoren heel erg duidelijk met je afspreekt dat je die brief stuurt voor jezelf, niet om een excuses. Je hebt die brief verstuurd in de hoop op excuses en door het uitblijven daarvan heb je de situatie niet geholpen. Ik heb voor mezelf ook een keer zo'n brief gemaakt. Niet verzonden, in concept opgeslagen. Ik ben het dan kwijt zonder dat hij het te lezen krijgt. Als ik hem zou versturen zou ik een reactie willen en in die reactie zou niets kunnen staan wat het op zou lossen, dus waarom dan versturen? Het gaat om jouw verwerking. Wil je het opschrijven? Prima, maar verstuur hem gewoon niet tenzij het je geen flikker meer uitmaakt of en wat voor reactie je krijgt.

Een ego. Uiteraard. Mannen hebben alleen maar ego's hé? Alleen vrouwen hebben recht van spreken om te mogen zeggen dat ze "gekwetst" zijn want alleen vrouwen zijn immers volwassen genoeg om het recht te mogen claimen dat ze gevoelens hebben. Uiteraard. Nee hoor, de inhoud van de man bestaat enkel uit een lulletje rozenwater.

Ik krijg bijna de neiging om te zeggen dat je geen recht van spreken hebt omdat je een vrouw bent. Wat geeft jou het fucking recht om maar te zeggen dat ik op mijn ego ben getrapt terwijl jij je net zo belabberd zou voelen als je mentaal werd onderdrukt door je ex?

Ik heb die brief gestuurd om duidelijk aan te geven waarom ik het had uitgemaakt omdat ik die kans niet kreeg toen ik het persoonlijk uitmaakte. Ik deed het dus in eerste instantie voor mezelf en tuurlijk had ik ook gehoopt dat ze aan de hand van de inhoud van die brief excuses zou aanbieden of er in ieder geval iets uit zou leren.

Ik snap heus wel waar dit topic voor dient en ik snap dat ik niet de enige ben op deze aardkloot die worstelt met het los laten van zijn/haar ex.

Ik stel je adviezen erg op prijs, maar alsjeblieft ga niet feministische dingen beweren als 'je bent gewoon iemand die op zijn ego is getrapt'. Dat slaat echt werkelijk nergens op! Dat is net zoiets als tegen iemand die net geradbraakt en in vieren gedeeld is door een botsing met een vrachtwagen zeggen dat ie het er maar mee moet doen en zich niet moet aanstellen. ' Hell, in het echt ben ik zelfs zo bescheiden als het maar kan... Een ego. Ha!

[ Bericht 0% gewijzigd door ScreamforyourCream op 28-11-2010 10:22:53 ]

quote:

Op zaterdag 27 november 2010 21:38 schreef Jolene22 het volgende:
Zeg jeice, dit meen je toch niet serieus heh?

Naar de kroeg met je ex die je na jaren als ongewenst afval aan de kant van de weg heeft gezet?

Serieus, je moet gaan luisteren naar je vrienden. Snap dat je nu in een klotetijd zit maar iemand moet jou een schop onder je hol geven. Ze verdient je niet. Ook niet als een soort backup.

Kom zeg ga je serieus de kroeg in om te praten met een meid die savonds weer bij de barman in bed kruipt? Echt, begin er niet aan.

Ehhh, ik ga niet naar de kroeg met m'n ex die me 5 weken geleden aan de kant heeft gezet hoor Ik ga naar de kroeg met m'n eerste ex, waarmee het zo'n 9 jaar geleden uit is gegaan, en die eigenlijk dus een soortgelijke situatie heeft meegemaakt een aantal maanden terug. Misschien ook wel fout, maar ik heb al eerder uitgelegd dat we goed uit elkaar zijn gegaan, en dat we altijd een goede band hebben gehad in al die tijd.

De ex die jij bedoelt daar hoef ik voorlopig geen contact meer mee. Sterker nog, en dit klinkt misschien raar, het lijkt alsof er vandaag een knop omgegaan is bij mij. Ik hoorde vorige week al uit zeer betrouwbare bron dat ze dus van de zomer al veel heeft lopen smsen met een jongen (ex-vriend) die ze kende van vroeger. Een oud-collega vertelde dat zo, en toen ze er naar vroeg op het werk moest ze mysterieus lachen. Toen die collega vroeg of ze er nog wat mee gaat doen zei ze: "nee dat niet". Maar er speelde dus wel degelijk wat. Vandaag werd dat dus min of meer bevestigd vanuit een andere hoek. Ik heb haar hier vorige week al mee geconfronteerd maar ze zei dat het niks voorstelde. Opvallend, want toen ik haar een week nadat het uitging confronteerde met haar smsen met de barman zei ze ook dat dat niks voorstelde, terwijl het wel anders is gebleken. Ze is blijkbaar dus een compulsief leugenaar, en dat maakt het nu voor mij denk ik wel makkelijker om afstand te nemen. Zeker omdat het geen incident blijkt.

Ondanks dat een prima avond gehad Lekker naar het casino geweest, uiteindelijk nog quitte gespeeld ook, en ondertussen leuk sms-contact gehad met m'n eerste ex, zij het van korte duur. Ik voelde me eindelijk weer zeker, en alsof er een last van m'n schouders gevallen was. Het zal de komende weken nog steeds lastig zijn zo nu en dan, maar ik zie het op dit moment al beter zitten als eerst

Hallo !

Ik kom ook even binnenvallen..
Mijn verhaal kort samengevat:
- Kreeg contact met broer van ex (daarmee is 't nou al een jaar uit, die broer had ik in de 8 maanden dat we hadden nauwelijks gezien/gesproken, hij wasvbijna nooit thuis!)
- Gingen een keer samen afspreken (konden elkaar niet goed, bijna nooit 1 op 1 gesproken, maar verveelden ons) en liep uit op nachtzwemmen (in een gekke bui, beide dachten dat de ander zou bluffen).
- Dat liep uit op zoenen en meerdere avonden samen doorbrengen met praten&zoenen.
- Werd afgekapt, dit was fout tegenover zijn broertje.
- Afgesproken als vrienden zijnde, ging fout..hij zoende me weer en sindsdien weer een paar maanden met elkaar zooien en meer.
- Weer afgekapt, hij kon dit thuis echt niet vertellen.
- Na een maand weer afgesproken, dachten dat het nu wel kon als vrienden, plots weer gezoend en weer afgekapt!
- Opeens wilde hij afspreken, hele liefdesverklaring dat hij me toch echt leuk vind en het thuis echt gaat vertellen, sowieso omdat hij er mee zat maar ook omdat hij de leuke tijden met mij niet wilde missen!
- Diezelfde week lag zijn opa in coma, stierf de week erna & de week erna was zijn begrafenis, weinig contact met hem gehad en dat was ik na een paar weken wel zat. Dus toen wilde ik met hem praten en opeens zei hij dat hij me toch minder ging missen en toch misschien geen vastigheid wilde en weinig tijd had ivm studie & ik ga over een maand voor 3 maanden naar Amerika.. (dat wist hij allang!!)..
Ik vond het bullshit, dan vind ie me blijkbaar niet leuk genoeg! Maar hij vond me wel echt leuk zei hij.. maar aangezien ik nu duidelijkheid wilde en hij het nog niet wist allemaal, vond hij dat we dan maar beter echt af konden kappen.

Had hem al eerder gezegd, na die liefdesverklaring, dat als het niks zou worden ik alles zou afkappen want blijkbaar zat zelfs vriendschap er niet in zonder fouten te maken..
Toch kreeg ik een berichtje op Hyves van de week dat hij het apart vond dat ik hem had verwijderd als vriend..
Maar na mijn uitleg snapte hij het wel.

Toch vind ik het lastig. Ik vind hem ECHT leuk .. heb alles van hem verwijderd, dus dat vind ik wel goed van mezelf. Maarja..
Het gevoel dat hij toch weer twijfelde..
We waren zooo dichtbij opeens. Zovaak heb ik hem losgelaten en kwam hij terug, dus voor mijn gevoel moet ik eigenlijk het contact niet zo verbreken...

Tja dat is een lastige situatie Justdreamy!
Moet zeggen dat ik het zelf wel vrij pikant vind om met de broer van je ex te gaan, ik zou me er zelf iig. niet gemakkelijk bij voelen en het is natuurlijk nog maar de vraag of de situatie ooit zo geaccepteerd zal worden door zijn ouders + broertje, dat je op een normale manier over de vloer kunt komen...

Ik heb gisteren mijn ex weer gesproken, ze kwam in de winkel waar ik werk. Laatste keer dat ik haar daar had gesproken was alweer 4 weken geleden. Misschien haal ik me wel spoken in mijn hoofd, maar ik krijg af en toe het idee, dat ze echt langskomt om met me te praten.
Heb haar de afgelopen 2 keer dat ik moest werken op zaterdag ook al in de winkel zien lopen, maar ben telkens het magazijn weer ingelopen of naar de kantine. Zij zag mij toen niet..

Nu kwam ze precies op de tijd, dat de shiften altijd wisselen om 1 uur 's middags. Dit weet zij ook aangezien ze er zelf ook gewerkt heeft... En als ik zie wat ze dan komt kopen, een rol zilverfolie... Maar ach, het zal wel toeval zijn allemaal

Maar het gesprek was, voor het eerst sinds het uit is in mijn ogen gewoon fijn en respectvol wederzijds. Had eindelijk niet meer het idee dat ze me allerzijds duidelijk probeerde te maken hoe goed ze het wel niet had... Gelukkig kan ik een beetje toneelspelen en ik deed heel luchtig en gooide er af en toe een plagerijtje doorheen maar ik stond aan het begin zelfs met trillende handjes
Kreeg zelfs nog complimenten van haar, dat ze vond dat ik zo was afgevallen. Ze was ook echt meer geinteresseerd in mij dit keer, vroeg hoe het ging in Amsterdam etc etc... Nog even gehad over het voorvalletje een paar weken geleden in de snackbar waar ik dacht dat ze me negeerde. Ze had dit via via gehoord dat ik dit dacht. Ze begon er zelf over, en zei dat dit absoluut niet het geval was... En toen ze wegging zei ze, Maar ik negeer je echt niet hoor

Ik hoop er verder niets meer van hoor, al lijkt dat wel uit mn post. Wel lijkt het me leuk om haar gewoon nog eens rustig te spreken, iets te gaan drinken ofzo... Goed / slecht idee? De verstandhouding tussen ons lijkt er imo nu wel rijp voor...

quote:

Op zondag 28 november 2010 03:29 schreef jeice het volgende:

[..]

Ehhh, ik ga niet naar de kroeg met m'n ex die me 5 weken geleden aan de kant heeft gezet hoor Ik ga naar de kroeg met m'n eerste ex, waarmee het zo'n 9 jaar geleden uit is gegaan, en die eigenlijk dus een soortgelijke situatie heeft meegemaakt een aantal maanden terug. Misschien ook wel fout, maar ik heb al eerder uitgelegd dat we goed uit elkaar zijn gegaan, en dat we altijd een goede band hebben gehad in al die tijd.

De ex die jij bedoelt daar hoef ik voorlopig geen contact meer mee. Sterker nog, en dit klinkt misschien raar, het lijkt alsof er vandaag een knop omgegaan is bij mij. Ik hoorde vorige week al uit zeer betrouwbare bron dat ze dus van de zomer al veel heeft lopen smsen met een jongen (ex-vriend) die ze kende van vroeger. Een oud-collega vertelde dat zo, en toen ze er naar vroeg op het werk moest ze mysterieus lachen. Toen die collega vroeg of ze er nog wat mee gaat doen zei ze: "nee dat niet". Maar er speelde dus wel degelijk wat. Vandaag werd dat dus min of meer bevestigd vanuit een andere hoek. Ik heb haar hier vorige week al mee geconfronteerd maar ze zei dat het niks voorstelde. Opvallend, want toen ik haar een week nadat het uitging confronteerde met haar smsen met de barman zei ze ook dat dat niks voorstelde, terwijl het wel anders is gebleken. Ze is blijkbaar dus een compulsief leugenaar, en dat maakt het nu voor mij denk ik wel makkelijker om afstand te nemen. Zeker omdat het geen incident blijkt.

Ondanks dat een prima avond gehad Lekker naar het casino geweest, uiteindelijk nog quitte gespeeld ook, en ondertussen leuk sms-contact gehad met m'n eerste ex, zij het van korte duur. Ik voelde me eindelijk weer zeker, en alsof er een last van m'n schouders gevallen was. Het zal de komende weken nog steeds lastig zijn zo nu en dan, maar ik zie het op dit moment al beter zitten als eerst

Godzijdank. Had niet alle posts gelezen maar ik kende jouw verhaal van je topic over je ex en gezien dat jaren heeft geduurd nam ik aan dat zij dat was, iets te voorbarig maar heel goed dat je daar verder geen contact meer mee hebt. Wat een takkewijf dat ze jou dat zo geflikt heeft zeg.

Echt bijzonder om te zien hoe je omgaat met dit alles. Als ik al zie hoeveel moeite ik ermee had na een jaar of 2/3 dan kan ik het me haast niet voorstellen dat je na zoveel jaar zo redelijk snel je herpakt na zo'n verwoesting van vertrouwen, maar mijn complimenten. Zoiets zal er aardig inhakken.