Dat komt omdat brandstofmotoren ook een meest efficiente snelheid hebben. Bij 120 km/u zijn ze inefficient en bij 150 km/u nog veel meer.quote:[b]Op maandag 11 oktober 2010 22:44
150km/u kost ook meer brandstof per afgelegde kilometer dan 120km/u.![]()
quote:Interessante vraag! Bij wandelen en rennen moeten we voortdurend onze benen versnellen en vertragen, en we moeten het zwaartepunt van ons lichaam versnellen (omdat het telkens op en neer gaat).Op maandag 11 oktober 2010 21:17 schreef The_stranger het volgende:
Twee situaties:
-Ik wandel 5 km of ik ren 5 km, gebruik ik nu in beide gevallen dezelfde hoeveelheid energie? (afgezien van verschil in efficiëntie) Ik heb immers met dezelfde hoeveelheid massa dezelfde afstand overbrugt.
-Ik loop loodrecht een berg op of ik loop via een soort van spiraal om de berg heen, om zo bij de top te komen. Wanneer gebruik ik nu het minste energie? Is dat altijd de eerste optie, als kortste weg? Of kan optie twee toch energiezuiniger zijn in bepaalde gevallen?
quote:Het verschil zit hem in de tijd. Tijd is net als massa en afstand een factor voor energie, en bij rennen doe je al het arbeid in minder tijd wat dus meer energie kost.Op maandag 11 oktober 2010 21:17 schreef The_stranger het volgende:
Twee situaties:
-Ik wandel 5 km of ik ren 5 km, gebruik ik nu in beide gevallen dezelfde hoeveelheid energie? (afgezien van verschil in efficiëntie) Ik heb immers met dezelfde hoeveelheid massa dezelfde afstand overbrugt.
quote:Uiteraard volledig afhankelijk van de precieze omstandigheden, en de afmetingen van de berg... Je hebt steile bergen, langgerekte bergen, bergen met wisselvallige stijging, een goed lopende berg, etc.-Ik loop loodrecht een berg op of ik loop via een soort van spiraal om de berg heen, om zo bij de top te komen. Wanneer gebruik ik nu het minste energie? Is dat altijd de eerste optie, als kortste weg? Of kan optie twee toch energiezuiniger zijn in bepaalde gevallen?
Zover ik weet wordt het grootste deel van de zuurstof in zee door fytoplankton geproduceerd dus de bovenste zeelagen zullen meer zuurstof bevatten dan de dieper gelegen lagen. Het feit dat zuurstof beter oplost in koud water, zal in dit geval weinig effect hebben.quote:Op maandag 1 november 2010 23:05 schreef bibaboerderij het volgende:
Hoger in de atmosfeer bevat de lucht midner zuurstof. Geld deze verhouding ook voor laag en hoog gelegen wateren?
Hoger in de atmosfeer is de druk lager en zijn er dus minder deeltjes in hetzelfde volume. Adem je dezelfde hoeveelheid licht in (volume) krijg je dus minder zuurstof binnen. Daarom wordt kort gezegd dat er minder in zit zo hoog.quote:Op maandag 1 november 2010 23:05 schreef bibaboerderij het volgende:
Hoger in de atmosfeer bevat de lucht midner zuurstof. Geld deze verhouding ook voor laag en hoog gelegen wateren?
Wikipedia, dissolved oxygenquote:Op maandag 1 november 2010 23:05 schreef bibaboerderij het volgende:
Hoger in de atmosfeer bevat de lucht midner zuurstof. Geld deze verhouding ook voor laag en hoog gelegen wateren?
De hoeveelheid zuurstof die het water kan opnemen is vooral afhankelijk van de zuurstofpartiaaldruk. Water op grote diepte kan dus helemaal niet veel meer zuurstof opnemen dan water aan het oppervlak,quote:Op vrijdag 12 november 2010 05:53 schreef meth1745 het volgende:
Nu geldt dit strikt genomen enkel voor het wateroppervlak. Immers, de druk op tien meter diepte in het hoogste meer op aarde is groter dan de druk aan het zeeoppervlak.
En op de bodem van de zee zou het water 100den maal zoveel zuurstof kunnen opnemen. Maar: de zuurstof moet er geraken. Door diffusie (willekeurige beweging van de atomen zeg maar) en stroming zal de zuurstof die aan het oppervlak opgenomen (of aangemaakt, zie antw Bravebart) wordt zich geleidelijk verspreiden naar diepere lagen. Maar de concentratie daar kan op die manier nooit hoger worden dan in de hogere lagen.
dus wat hun zeiden
De wet van Henry luidt:quote:Op zondag 21 november 2010 20:06 schreef Mister1977 het volgende:
[..]
De hoeveelheid zuurstof die het water kan opnemen is vooral afhankelijk van de zuurstofpartiaaldruk. Water op grote diepte kan dus helemaal niet veel meer zuurstof opnemen dan water aan het oppervlak,
quote:Lake Monoun is a lake in West Province, Cameroon, that lies in the Oku Volcanic Field 5°35′N 10°35′E / 5.58°N 10.59°E / 5.58; 10.59. On August 15, 1984, the lake exploded in a limnic eruption, which resulted in the release of a large amount of carbon dioxide that killed 37 people.
Het Kivumeer is 2000 maal groter en twee miljoen mensen wonen in de gevarenzone.quote:On August 21, 1986, possibly triggered by a landslide, Lake Nyos suddenly emitted a large cloud of CO2, which suffocated 1,700 people and 3,500 livestock in nearby villages.
Ja dat klopt dus. Als jij een buis naar onder wil leiden zal je dus een behoorlijke gasdruk nodig hebben om het daaronder uit de pijp te laten borrelen. Je hebt dan dus een grote zuurstofpartiaaldruk.quote:Op maandag 29 november 2010 22:18 schreef meth1745 het volgende:
[..]
De wet van Henry luidt:
At a constant temperature, the amount of a given gas dissolved in a given type and volume of liquid is directly proportional to the partial pressure of that gas in equilibrium with that liquid.
Vaak (oa op wikipedia) wordt deze wet geformuleerd als: the solubility of a gas in a liquid at a particular temperature is proportional to the pressure of that gas above the liquid.
Dit mag dan wel gelden in een gesloten systeem dat een evenwicht bereikt heeft, in de praktijk kunnen dynamische processen en kleine diffusiesnelheid grote concentratiegradienten veroorzaken. Niets belet je om een buis tot op de bodem van een meer te duwen en er lucht of zuurstof door te bubbelen. Dan is de partiele druk van de zuurstof gelijk aan 21% of 100% van de druk op die diepte, en zal je bij stilstaand water een veel hogere zuurstofconcentratie kunnen bereiken dan aan het wateroppervlak.
Bij gewone lucht, watertemperatuur 25°C en druk 1 atmosfeer zal de hoeveelheid O2 minder dan 10 ppm bedragen, bij 30°C en 100 atm haal je 800 ppm.
De aarde wordt aangetrokken door de zon. Maar de zon zorgt er niet voor de aarde zweeft, de zon zorgt er voor dat de aarde om de zon draait en niet in een rechte lijn door de ruimte voortbeweegt.quote:Op donderdag 2 december 2010 20:47 schreef Mempex0 het volgende:
Een simpele hoop ik. Hoe komt het dat de aarde 'zweeft' in ons sterrenstelsel. Ik dacht dat het altijd werd aangetrokken door de zwarte gat dat in in het centrum van ons zonnestelsel bevind
[ afbeelding ]
Kijk naar dit plaatje, een mooie blauwe bol vol met water. Maar het lijkt of hij 'zweeft' . Word hij aangetrokken door iets?
Wat ik nog wel weet is dat de maan weer als functie heeft om de schuine stand van de aarde te behouden. Maar bedankt voor deze snelle reactiequote:Op donderdag 2 december 2010 20:54 schreef Nieuwschierig het volgende:
[..]
De aarde wordt aangetrokken door de zon. Maar de zon zorgt er niet voor de aarde zweeft, de zon zorgt er voor dat de aarde om de zon draait en niet in een rechte lijn door de ruimte voortbeweegt.
Zweven is in de ruimte de natuurlijke toestand. Aantrekkingskracht door andere sterren of planeten zorgt er juist voor dat een object van de rechte lijn afwijkt.
2 kernen die elkaar 'braken' op planeet aard zorgen voor de zwaartekracht, die alles aantrekt begrijp ik.quote:Op donderdag 2 december 2010 20:56 schreef Montov het volgende:
"Zweeft", je bedoelt, het wordt niet ondersteund door iets? Dat zijn de wetten van Newton aan het werk: een object waar geen krachten op werken is in rust. Door wrijvingskrachten van de atmosfeer en zwaartekracht zijn we anders gewend, maar de standaard situatie is dat iets in rust is zonder ondersteunende of aantrekkende krachten.
Maar de Aarde wordt inderdaad aangetrokken door de zon, waar het rondjes omheen draait, en alles in ons zonnestelsel wordt aangetrokken door het zwarte gat in het centrum van ons sterrenstelsel.
Ben je een trollquote:Op donderdag 2 december 2010 21:00 schreef Mempex0 het volgende:
[..]
2 kernen die elkaar 'braken' op planeet aard zorgen voor de zwaartekracht, die alles aantrekt begrijp ik.
Maar hoe komt het dat 't vloeibare water niet naar beneden valt, maar rustig in een bolletje op z'n plek staat?
Volgens mij niet. De maan zorgt voor de getijden, en de getijden hebben als effect dat de maan gaandeweg verder van de Aarde komt te staan en dast de Aardse dagen iets langer worden door een tragere omwenteling.quote:Op donderdag 2 december 2010 20:56 schreef Mempex0 het volgende:
[..]
Wat ik nog wel weet is dat de maan weer als functie heeft om de schuine stand van de aarde te behouden.
quote:
Door de zon aangetrokkenquote:
Alles word door de aarde aangetrokken (Mensen, bomen, water). En dat wordt geregeld door de kernen die de aarde bevindt begrijp ikquote:Op donderdag 2 december 2010 21:05 schreef Nieuwschierig het volgende:
Door de aarde aangetrokken!
In australie vallen de mensen ook niet naar "beneden"
Dat komt omdat de afstand van Aarde tot de Zon goed is voor de juiste temperatuur voor vloeibaar water. Andere planeten zijn te dichtbij waardoor je ijs krijgt (als er water aanwezig is), of zijn te ver weg waardoor je ijs krijgt.quote:Op donderdag 2 december 2010 21:03 schreef Mempex0 het volgende:
Maar alleen op de aarde is er 'vloeibaar' water, en dat maakt het zo onduidelijk in vergelijking met andere planeten in het zonnenstelsel
Kernen?quote:Plus, 2 kernen die elkaar raakten (De aarde) die zorgde dus voor zwaartekracht
quote:Op donderdag 2 december 2010 21:11 schreef Nieuwschierig het volgende:
Dat betrft het aard-magnetisch veld. Dat is wat anders dan zwaartekracht
Oh lol, 2 dingen door elkaar gehaaldquote:Op donderdag 2 december 2010 21:11 schreef Nieuwschierig het volgende:
Dat betrft het aard-magnetisch veld. Dat is wat anders dan zwaartekracht
Eenvoudig gezien werkt zwaartekracht op massa. Technisch gezien is het eigenlijk allemaal vervorming van ruimte-tijd. Fotonen verplaatsen zich door die ruimte-tijd, dus verdwijnen ze alsnog in een zwart gat.quote:Op zondag 12 december 2010 19:21 schreef Brammie1 het volgende:
Hoe kan het zijn dat licht niet kan ontsnappen uit het zwaartekrachtveld van een zwart gat, aangezien fotonen geen massa hebben?
Nope, gewoon stoma (of stomate in het Engels).quote:Op maandag 3 januari 2011 15:26 schreef mrkanarie het volgende:
Is het enkelvoud van stomata een stomatum?
Tandwielen hebben natuurlijk wel een wrijvend vlak. Maar het lijkt me dat alles erg dicht op elkaar zit en er veel warmte vrij komt van de verbranding, dus dat daardoor de olie warm wordt.quote:Op dinsdag 4 januari 2011 08:51 schreef gebrokenglas het volgende:
Autogerelateerd vraagje:
Waarom wordt een vloeistofkoppeling / versnellingsbak warm? Kijk dat de motor warm wordt is logisch, omdat de rotatiebeweging middels pure verbranding tot stand wordt gebracht.
Maar een vloeistofkoppeling heeft toch geen bewegende delen die tegen elkaar wrijven? Er zit slechts olie tussen. Dat geldt ook voor de tandwielen van de bak, geen enkel wrijvend oppervlak. Dus wordt de zaak warm puur door de stralingswarmte van de motor ervoor?
(Ik vraag dit omdat in het boekje staat dat het oliepeil met warme bak gemeten moet worden).
Spin kun je het beste zien als een intrinsieke eigenschap van een deeltje, zoals de massa. Het is oorspronkelijk ingevoerd om bepaalde metingen te verklaren. Het bleek dat die spin opgevat kan worden als een soort draaiïmpuls. Dat wil zeggen: de spin voldoet aan dezelfde algebraïsche regeltjes als draaiïmpuls.quote:Op dinsdag 4 januari 2011 17:16 schreef Tomrrrrrr het volgende:
Natuurkundige vraag hier.
Wat is precies 'spin' van een elementair deeltje? ik begrijp dat het niet een draaiing is, en de wikipediapagina verduidelijkt niet veel. Sowieso lijkt me een halftallige draaiing onmogelijk. Kan iemand dit uitleggen?
Ik heb kort geleden het boek "Uncertainty" gelezen, over de introductie van "niet-determinisme" in de natuurkunde door Bohr, Heisenberg etc. Ik vond het bijzonder interessant, ook de wetenschap werd goed uitgelegd vond ik: goed te begrijpen zonder teveel in Jip- en Janneketaal te vervallen om het zo te zeggen. Ik had me eigenlijk ook nooit zo gerealiseerd hoe deze tijd een ongekende stijlbreuk was, van het deterministische "actie => vastliggende reactie" naar "actie => een reactie enkel vastgelegd door een kansverdeling". Ik begrijp dat zelfs iemand als Einstein zich nooit goed heeft kunnen verenigen met dit idee. Hoe wordt daar door de huidige generatie fysici tegenaangekeken, wordt het volledig omarmd als een intrinsieke eigenschap van de natuur, of is er ergens op de achtergrond bij velen nog steeds een hoop dat dit slechts aan het model ligt en dat er toch nog een manier zal worden gevonden om meer naar het determinisme terug te keren? En hoe zie jij het persoonlijk, heb je er een bepaalde filosofie bij waarom de natuur blijkbaar met dobbelstenen gooitquote:Op dinsdag 4 januari 2011 17:25 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Spin kun je het beste zien als een intrinsieke eigenschap van een deeltje, zoals de massa. Het is oorspronkelijk ingevoerd om bepaalde metingen te verklaren. Het bleek dat die spin opgevat kan worden als een soort draaiïmpuls. Dat wil zeggen: de spin voldoet aan dezelfde algebraïsche regeltjes als draaiïmpuls.
Dat laat mensen vaak die spin afbeelden als een soort draaiïng, maar dat is nogal misleidend. Materiedeeltjes bijvoorbeeld, zoals protonen, elektronen en neutronen, hebben spin 1/2. Als je toegeeft aan je klassieke neiging dit op te vatten als een gewone draaiïng, dan vertellen de rekenregeltjes je dat een elektron "720 graden moet draaien om weer in de oorspronkelijke positie te komen". Dat is om 2 redenen flauwekul:
• Een elektron is een puntdeeltje, dus je kunt al niet spreken van een "draaiïng".
• Een rondje associeer je met 360 graden, niet met 720 graden.
Dus komen we weer terug bij het begin: het beste is om die spin te zien als een intrinsieke eigenschap van een deeltje, zonder concrete klassieke voorstelling.
Wiskundig volgt het begrip "spin" uit de algebra die de symmetrieën beschrijven van de ruimtetijd. Massa en spin blijken dan een elementair deeltje te labelen.
G=mxgquote:Op dinsdag 4 januari 2011 18:29 schreef Schenkstroop het volgende:
Als een turnster zwaait aan een horizontale stok. wordt de kracht dat aan de stok trekt op een bepaald moment groter dan dat zij weegt (door de zwaartekracht en doordat zij zwaait)?
Ik zie zelf niet bepaald veel fysici in de bloei van hun carriere een deterministische plaatsvervanger voor de QM zoeken. Een bekende Nederlandse fysicus die zich hier mee bezighoudt is Gerard 't Hooft. Maar de meeste fysici nemen QM voor liefquote:Op dinsdag 4 januari 2011 18:19 schreef keesjeislief het volgende:
Ik begrijp dat zelfs iemand als Einstein zich nooit goed heeft kunnen verenigen met dit idee. Hoe wordt daar door de huidige generatie fysici tegenaangekeken, wordt het volledig omarmd als een intrinsieke eigenschap van de natuur, of is er ergens op de achtergrond bij velen nog steeds een hoop dat dit slechts aan het model ligt en dat er toch nog een manier zal worden gevonden om meer naar het determinisme terug te keren?
Neequote:En hoe zie jij het persoonlijk, heb je er een bepaalde filosofie bij waarom de natuur blijkbaar met dobbelstenen gooit?
Ja daar kan ik niks mee.quote:
Volgens http://nl.wikipedia.org/wiki/Middelpuntvliedende_kracht is de formule voor de middelpuntvliedende kracht F=m*v2/r. Maar wat bedoel je precies met "kracht groter dan dat zij weegt", je vergelijkt een kracht met een gewicht, bedoel je waneer de kracht groter is dan de zwaartekracht verootzaakt door haar gewicht?quote:
.
Ik denk dat hij op het feit doelt dat je op je laagste punt van de zwaai de rekstok vol naar beneden trekt, terwijl je op het hoogste punt, de stok omhoog trekt en dan misschien of daar nog verschil in zit? Een soort positieve/negatieve G-krachten die je in een achtbaan ondervindt.quote:Op woensdag 5 januari 2011 04:49 schreef keesjeislief het volgende:
[..]
Volgens http://nl.wikipedia.org/wiki/Middelpuntvliedende_kracht is de formule voor de middelpuntvliedende kracht F=m*v2/r. Maar wat bedoel je precies met "kracht groter dan dat zij weegt", je vergelijkt een kracht met een gewicht, bedoel je waneer de kracht groter is dan de zwaartekracht verootzaakt door haar gewicht?
http://w4.ub.uni-konstanz.de/cpa/article/view/501/440 (pdf)quote:
Door wrijving. Dit geldt zowel voor een standaard koppeling als een vloeistofkoppeling. Er treedt wrijving in de vloeistof zelf op en op de plekken waar vloeistof langs turbine, pomp of stator schuift.quote:Op dinsdag 4 januari 2011 08:51 schreef gebrokenglas het volgende:
Autogerelateerd vraagje:
Waarom wordt een vloeistofkoppeling / versnellingsbak warm? Kijk dat de motor warm wordt is logisch, omdat de rotatiebeweging middels pure verbranding tot stand wordt gebracht.
Maar een vloeistofkoppeling heeft toch geen bewegende delen die tegen elkaar wrijven? Er zit slechts olie tussen. Dat geldt ook voor de tandwielen van de bak, geen enkel wrijvend oppervlak. Dus wordt de zaak warm puur door de stralingswarmte van de motor ervoor?
(Ik vraag dit omdat in het boekje staat dat het oliepeil met warme bak gemeten moet worden).
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |