Bewust single

Interessant topic. Veel herkenning. Morgen even goed doorlezen.

quote:

Op dinsdag 23 maart 2010 22:06 schreef Kluivert_Vandervaart het volgende:

[..]

Ik vind dat je wel een punt hebt en volgens mij is het niet eens is zo vaag als jij denkt.

texas?

quote:

Op dinsdag 23 maart 2010 22:21 schreef rijsttafel het volgende:

[..]

Dat denk ik ook.

Maar ik denk wel dat het mogelijk is dat je ook echt geen relatie wilt, ookal zal het zeldzaam zijn. Alleen dan slaat de term 'bewust single' dus nergens op, aangezien je er niet per se voor kiest, maar gewoon doet wat je het gelukkigst maakt. Volg je me?

Ik volg je, maar ben het niet met je eens.
Zelfs de hardcore gasten hier die beweren dat ze vanaf 5 jaar oud al wisten dat ze single wilden (!!) blijven, zouden overstag gaan bij hun ideale partner.
Of dat nou iemand is die niet snurkt (..), iemand die begrijpt dat ze sociaal gehandicapt zijn, niet zeuren en ten alle tijde beschikbaar zijn voor fysiek gedoe of iemand die in een totale en eeuwige adoratie zweeft vanwege een game record van bewuste Fokker. Het maakt niet uit: niemand is bewust zonder partner.
Nogmaals: die bewuste ideale partners zijn wellicht wat moeilijk te vinden ...

quote:

Op dinsdag 23 maart 2010 20:44 schreef i10TD het volgende:
tell

Egocentrische flamboyante figuur. Veel vrouwen in z'n leven, zo nu en dan pogingen tot iets serieus, geen goed idee. Nu zal er ongetwijfeld iemand gaan posten "dat ie dan gewoon de ware nog niet had ontmoet".

quote:

Op dinsdag 23 maart 2010 18:26 schreef Dzjenn. het volgende:

[..]

Misschien zijn die nog wel erger. Voor mij in ieder geval wel een reden om eventueel niet aan een relatie te beginnen. Maar bewust single blijven, daar ben ik nog niet over uit. Verdomd lastig allemaal.

Waarom zou je daar een principiële keuze in moéten maken? En op basis waarvan zou je die keuze willen maken?

quote:

Op donderdag 18 maart 2010 18:41 schreef Biermeisje het volgende:

[..]

Nou, zo denk ik er dus ook over.
Daarbij heb ik het idee dat op een gegeven moment zodanig vergiftigd wordt door slechte ervaringen, dat het je blijft achtervolgen tot in in je volgende relatie.

- Geen vertrouwen meer kunnen hebben in "de man" in het algemeen.
- Tekens die misschien helemaal geen tekens hoeven te zijn, die je ongerust maken.
- Angst om je open te stellen, waardoor het ook niet is zoals het zou moeten zijn.

Ik ben liever vrijgezel, dan dat ik de para vriendin van iemand anders ben, om het maar zo te zeggen.

Met zo'n houding, is je laatste opmerking erg goed. Niks zo erg als feministen die denken dat mannen allemaal tuig zijn

quote:

Op dinsdag 23 maart 2010 22:22 schreef -Trinity- het volgende:
Ik vind het overigens opmerkelijk dat de bewuste singles doen alsof de keuze single/relatie een beslissing is die je zelf, in je eentje maakt. Alsof je je op een dag voorneemt: van nu af aan ben ik single of gebonden. Dan ga je totaal voorbij aan wat rijsttafel ook zegt: het ís geen keuze, het is meer iets dat je overkomt, iets dat gebeurt.

Zeg, als ik BEWUST besluit om niet in te gaan op mannelijke avances naar mij toe, ´overkomt´ mij geen relatie hoor.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 09:32 schreef diginoob2 het volgende:

[..]

Zeg, als ik BEWUST besluit om niet in te gaan op mannelijke avances naar mij toe, ´overkomt´ mij geen relatie hoor.

Dan ga je er vanuit dat verliefdheid iets volkomen rationeels is. Nu denk ik dat dit waar is tot op zekere hoogte (je moet jezelf toestaan om verliefd te worden), maar dat je het niet volledig in de hand hebt. Ook jij kunt een zwak moment hebben en met klamme dijen en knikkende knietjes compleet vallen voor een man/vrouw, met alle gevolgen van dien.

Ik blijf nu bewust single. Heb geen zin in het gezeur van relaties.
Iedere keer weer hetzelfde gezeik.
Bah geen zin meer in
Ondertussen is het vertrouwen in mannen in relaties ook tot 0 gedaald.
Misschien ooit dat ik iemand tegenkom van ja met jou durf ik het aan.
Maar ga daar eigenlijk niet van uit.

Vind het wel prima zo, doe en laat waar ik zelf zin in heb.

Iedereen is hier maar teleurgesteld in mannen, alsof ze allemaal hetzelfde zijn . En alsof het niet ook een beetje je eigen schuld is als relaties mislukken.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 09:32 schreef diginoob2 het volgende:
Zeg, als ik BEWUST besluit om niet in te gaan op mannelijke avances naar mij toe, ´overkomt´ mij geen relatie hoor.

Ben je nooit tegen je zin in verliefd geweest op iemand dan?

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 10:48 schreef -Trinity- het volgende:
Iedereen is hier maar teleurgesteld in mannen, alsof ze allemaal hetzelfde zijn . En alsof het niet ook een beetje je eigen schuld is als relaties mislukken.

Blijkbaar zijn de verwachtingen heel hoog, maar waar dat op gebaseerd is, geen idee..

Ik heb geen problemen met alleen zijn en ik ben heel erg kieskeurig. Dus in de afwezigheid van een waardige partner zal ik alleen blijven.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 09:39 schreef VonHinten het volgende:

[..]

Dan ga je er vanuit dat verliefdheid iets volkomen rationeels is. Nu denk ik dat dit waar is tot op zekere hoogte (je moet jezelf toestaan om verliefd te worden), maar dat je het niet volledig in de hand hebt. Ook jij kunt een zwak moment hebben en met klamme dijen en knikkende knietjes compleet vallen voor een man/vrouw, met alle gevolgen van dien.

Nee hoor. Als je je er van bewust bent dat je op iemand verliefd word kan je gewoon afstand nemen.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 14:57 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Nee hoor. Als je je er van bewust bent dat je op iemand verliefd word kan je gewoon afstand nemen.

Niet heel veel mensen hebben die zelfdiscipline. Want zodra ze verliefd zijn, wíllen ze diegene juist niet op afstand houden. Er zijn er dan maar weinig die ondanks hun gevoelens en verlangens tóch de ander op afstand houden als deze ook toenadering zoekt.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 15:03 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Niet heel veel mensen hebben die zelfdiscipline. Want zodra ze verliefd zijn, wíllen ze diegene juist niet op afstand houden. Er zijn er dan maar weinig die ondanks hun gevoelens en verlangens tóch de ander op afstand houden als deze ook toenadering zoekt.

Maar die zelfcontrole kunnen ze wel leren.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 10:49 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Ben je nooit tegen je zin in verliefd geweest op iemand dan?

Jawel, maar toen hoopte ik nog dat t wat kon worden en stond ik er in eerste instantie open voor om verliefd te worden. Als je dan eenmaal verliefd bent heb je een probleem maar dat kun je wel vermijden door niet verliefd te worden. En dat gaat mij prima af moet ik zeggen. Ik ontmoet genoeg mannen waarvan ik denk, daar zou ik vroeger verliefd op zijn geworden of verliefd op kunnen worden als ik me daarvoor open zou stellen maar dat doe ik niet en voila.
Er is altijd een moment waarop je de mogelijkheid om te besluiten om door te fantaseren over die ene glimlach of niet. Sommigen zullen dan niet iets besluiten, anderen wel. Maar een besluit nemen kun je dan wel.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 15:56 schreef diginoob2 het volgende:
Jawel, maar toen hoopte ik nog dat t wat kon worden en stond ik er in eerste instantie open voor om verliefd te worden. Als je dan eenmaal verliefd bent heb je een probleem maar dat kun je wel vermijden door niet verliefd te worden. En dat gaat mij prima af moet ik zeggen. Ik ontmoet genoeg mannen waarvan ik denk, daar zou ik vroeger verliefd op zijn geworden of verliefd op kunnen worden als ik me daarvoor open zou stellen maar dat doe ik niet en voila.
Er is altijd een moment waarop je de mogelijkheid om te besluiten om door te fantaseren over die ene glimlach of niet. Sommigen zullen dan niet iets besluiten, anderen wel. Maar een besluit nemen kun je dan wel.

Ok, en maakt dat jou gelukkiger dan wanneer je jezelf wel zou toestaan om soms geen controle te hebben over je gevoelens?

Het kan zo zijn dat op een bepaald punt in je leven je gelukkiger wordt van blijven in je veilige situatie zonder al te veel pieken en dalen dan eruit te stappen met het risico op grote hoogten en daardoor ook diepe kuilen. Op die manier bezien is het voor mij heel goed te begrijpen waarom iemand ervoor kiest zijn gevoelens te controleren in plaats van zich te laten overspoelen. Het kost tijd om weer te durven vallen en het is helemaal niet erg als je jezelf in die periode bewust single noemt; dat ben je dan toch ook, op dat moment?

tvp

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 14:57 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Nee hoor. Als je je er van bewust bent dat je op iemand verliefd word kan je gewoon afstand nemen.

In geval van hevige verliefdheid lukt dit zeer weinigen (zo niet niemand).

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 17:18 schreef VonHinten het volgende:

[..]

In geval van hevige verliefdheid lukt dit zeer weinigen (zo niet niemand).

Dat zou betekenen dat alle eenzijdige verliefdheden eindigen in stalking.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 14:57 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Nee hoor. Als je je er van bewust bent dat je op iemand verliefd word kan je gewoon afstand nemen.

Je sluit op voorhand de mogelijkheid om meer te voelen voor iemand uit, en neemt geforceerd afstand ongeacht de situatie puur uit angst? Liever jij dan ik.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 19:43 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Dat zou betekenen dat alle eenzijdige verliefdheden eindigen in stalking.

Ik heb het over de eerste periode, als alles nog mogelijk is. Ik zie weinig mensen een potentieel geweldige partner voor langere periode bij voorbaat uitsluiten op een moment dat ze ook nog es halsoverkop verliefd op hem/haar zijn. Zou ik ook buitengewoon stom vinden eigenlijk.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 19:54 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Je sluit op voorhand de mogelijkheid om meer te voelen voor iemand uit, en neemt geforceerd afstand ongeacht de situatie puur uit angst? Liever jij dan ik.

Je hebt gelijk! Als je verliefd word op je minderjarige buurmeisje moet je daar onmiddellijk aan toegeven!

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 19:56 schreef VonHinten het volgende:

[..]

Ik heb het over de eerste periode, als alles nog mogelijk is. Ik zie weinig mensen een potentieel geweldige partner voor langere periode bij voorbaat uitsluiten op een moment dat ze ook nog es halsoverkop verliefd op hem/haar zijn. Zou ik ook buitengewoon stom vinden eigenlijk.

Er zijn vaak praktische redenen om niet in je eigen verliefdheid te springen.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:05 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Er zijn vaak praktische redenen om niet in je eigen verliefdheid te springen.

Tuurlijk, maar die zijn er niet altijd. En over díe momenten hebben we het hier. Dat er dus wel vanalles mogelijk is, maar het bij voorbaat uitgesloten wordt vanwege allerlei zaken die men op toekomstig relatiemateriaal gaat projecteren.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:10 schreef VonHinten het volgende:

[..]

Tuurlijk, maar die zijn er niet altijd. En over díe momenten hebben we het hier. Dat er dus wel vanalles mogelijk is, maar het bij voorbaat uitgesloten wordt vanwege allerlei zaken die men op toekomstig relatiemateriaal gaat projecteren.

Het kan. Ook als je verliefd bent. Maar de in dit topic aangehaalde reden; "ik denk dat een toekomstige partner niet met mijn issues kan omgaan" vind ik zelfbedrog.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:04 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Je hebt gelijk! Als je verliefd word op je minderjarige buurmeisje moet je daar onmiddellijk aan toegeven!

Als je in iedereen een minderjarig buurmeisje ziet, vooral niet doen natuurlijk.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 16:05 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Ok, en maakt dat jou gelukkiger dan wanneer je jezelf wel zou toestaan om soms geen controle te hebben over je gevoelens?

Jep. Ik vind het fijn om daar in te kunnen kiezen. Ik word anders toch altijd verliefd op figuren waar vervolgens geen zinnige relatie mee vol te houden is en/of bezet zijn, en daar word ik echt niet blij van.
Wat overigens niet wil zeggen dat ik nu verbitterd zit te wezen en geen vertrouwen heb in mannen of relaties, maar ik heb gewoon geen zin in weer die ellende en heb op deze manier heel veel energie over om te stoppen in andere belangrijke dingen (waar ik sowieso gelukkig van wordt)

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:27 schreef diginoob2 het volgende:
Jep. Ik vind het fijn om daar in te kunnen kiezen. Ik word anders toch altijd verliefd op figuren waar vervolgens geen zinnige relatie mee vol te houden is en/of bezet zijn, en daar word ik echt niet blij van.
Wat overigens niet wil zeggen dat ik nu verbitterd zit te wezen en geen vertrouwen heb in mannen of relaties, maar ik heb gewoon geen zin in weer die ellende en heb op deze manier heel veel energie over om te stoppen in andere belangrijke dingen (waar ik sowieso gelukkig van wordt)

Je valt dus nooit op mannen waarvan je denkt dat er wel een langdurige relatie mee vol te houden is? Dat lijkt me nogal lastig. Maar dan zou ik hetzelfde doen als jij natuurlijk, hoewel ik niet al mijn gevoelens onder controle zou hebben als jij zegt te kunnen.

quote:

Op donderdag 18 maart 2010 18:25 schreef Biermeisje het volgende:
In een ander topic had ik al een aanzet gegeven, maar ik wil toch graag wat meer te weten komen over het bewuste singleschap. Dan bedoel ik, echt bewust geen relaties meer aan gaan om welke reden dan ook.

..

Kortom: ik vroeg me af of er op Fok! mensen zijn die bewust hebben gekozen om single te zijn en waarom dat zo is en hoe ze naar de toekomst kijken.

Het is best een moeilijk onderwerp. Niet om wat wel of niet de status quo is, maar omdat het gaat over een besluit vanuit het "hoofd" (of bewust, of rationeel) over situaties onder invloed van het "hart" (of onderbewust, of emotioneel). Jij en ik waren het erover eens dat dat een dergelijk besluit niet altijd zo maar 1 2 3 in je gedrag opgaat. Daar komt bij: vaak past onze persoonlijkheid weliswaar in één leidend psychologisch profiel, (mits geen uitval van faciliteiten) maar we doorlopen een aaneenschakeling van momentopnames binnen de grenzen van onze cognitieve verbindingen. In zo'n momentopname maken we wel of niet dit besluit, en onder een andere momentopname sta je er mogelijk niet zo sterk meer achter.

Onder bewust single verstaan we dan ook vooral de intentie om single te blijven. Of en hoe lang dat wel of niet lukt verschilt per persoon. We zijn immers niet allemaal uit hetzelfde hout gesneden, en we hebben niet allemaal dezelfde behoeften. Wat dat betreft lach ik hartelijk om de paar reacties in dit topic die wel even hun eigen behoefte/ervaring op je projecteren.

Laten we echter eerlijk wezen: zelfs als je keer op keer nee tegen relatie-kansen zegt, is dat nog altijd geen indicator of je dat de eerstvolgende keer ook doet. Er is gewoonweg geen manier om alle mogelijke factoren uit te sluiten, we kunnen niet beweren ze allemaal in te zien en te bevatten zonder dat je alles en iedereen meegemaakt hebt in alle situaties die je doorgaat zolang je jezelf bewust single acht. Zo werkt absolute zekerheid. Dit is eerder gezegd. Het verleden is nooit een garantie voor de toekomst, zelfs niet bij voor ons zeer elementaire waarheden, zoals het opkomen van de zon.

Dat is hoe ik naar de essentie van het concept kijk. Doe ermee wat je wilt.

Ik ben bewust single, binnen de lijnen van bovengenoemde beperkingen. De 30 komt al aardig in de buurt. Zoals ik er nu over denk wil ik geen kinderen, en vullen mijn ondernemingen, muziek, filosofie, sport en mijn beste vrienden (zowel dames als heren platonisch) mijn toekomstvisie. Ik heb mijn leven lang geen behoefte aan een daadwerkelijk serieuze en bindende relatie gehad. Maar inmiddels weet ik dat bewust single voor mij niet betekent wat het voor anderen doorgaans impliceert (een keuze). Met verliefdheid en met mijn muze is me duidelijk geworden dat ik toch echt open sta voor concessies op mijn relevante vrijheden. Romantische passie en de veel langer durende emotionele verbintenis en zandloperfiguur+cupmaat maken vanzelfsprekend factoren in mij los die niet spelen gedurende het meestal geldende besluit, waardoor mijn standaard nee wel eens plaats kan maken voor iets anders.

Het lijkt zo vaak een keuze tussen het heft in eigen handen nemen, of het leven me laten overkomen.
- Het punt is: liefde plan ik niet in en sluit ik niet uit; het overkomt me of niet.
- De vraag is: wat heb ik er wel en niet voor over?
- De grap is: dat moet telkens maar weer opnieuw blijken.

Dit alles betekent dat ik als single gelukkig oud kan worden, maar niet of ik dat ook daadwerkelijk als single ga doen. Ik zie het achterliggende idee daarom niet als keuze, maar als rationele voorkeur, en ik denk dat bewustwording daarvan het hele concept wat minder moeilijk te bevatten maakt.

[ Bericht 0% gewijzigd door Gaurav op 08-04-2010 02:25:59 ]

Dubbel.

quote:

Op zondag 4 april 2010 14:51 schreef Biermeisje het volgende:
De voordelen van single zijn is dat je niet hoeft na te denken over wat de voordelen zijn, want je leeft gewoon je leven, zoals je dat wil. Is dat zo gek?

Nee, maar dat kan ook mét een relatie. Het ís geen last op je schouders maar een leuke toevoeging, als je het goed doet. Jij ziet er geen meerwaarde in, wij wel. Ik zie bijvoorbeeld weer geen meerwaarde in single-zijn. Ik kan nu alles doen wat ik ook deed toen ik single was, alleen nu heb ik er een maatje bij.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 07:32 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Nee, maar dat kan ook mét een relatie. Het ís geen last op je schouders maar een leuke toevoeging, als je het goed doet. Jij ziet er geen meerwaarde in, wij wel. Ik zie bijvoorbeeld weer geen meerwaarde in single-zijn. Ik kan nu alles doen wat ik ook deed toen ik single was, alleen nu heb ik er een maatje bij.

Ja, maar jij wil dan ook ws. rekening houden met je maatje. Want dat is hoe dan ook nodig. Tenzij je vriend(in) in alles met je meegaat.

Ik heb altijd vijanden. Hiermee zou ik mijn partner ongewild in een te gevaarlijke situatie plaatsen, dat kan ik haar niet aandoen. Nee, zolang als mijn strijd niet over is, blijf ik single.

quote:

Op vrijdag 9 april 2010 16:31 schreef Biermeisje het volgende:

[..]

Dat is jouw mening! Zo zie jij het dus. Jij kunt je blijkbaar niet voorstellen hoe het is om gelukkig te zijn in je eentje?

Gelukkig worden in je eentje kan wel, maar jij schrijft bij voorbaat relaties al af omdat je gelooft er per definitie ongelukkiger van te worden.

Zo, ff het topic een beetje doorgelezen, wel vluchtig, maar ga toch reageren. Ben zelf 30 jaar nu, en eigenlijk al een jaar of 8, 9 vrijgezel. Daarvoor vele relaties gehad, de één nog sneller voorbij dan de ander. Vaak meegemaakt dat ik bedrogen ben, of voorgelogen, en daarna besloten om ff een tijdje vrijgezel te blijven. Omdat ik niet weer al die shit wilde meemaken. Voelde me er toen ook echt door beschadigd. Zelfvertrouwen was ook helemaal weg natuurlijk.

Paar jaar later, op vakantie, smoor en smoor verliefd geworden, op een Israelische meid. Na de vakantie veel contact gehouden, MSN, mailen, noem maar op. Wilde alles doen voor haar, al had ik naar Israel moeten verhuizen, dan had ik het gedaan. Ben ook 2 keer naar haar toe gegaan, gewoon voor een weekje, en een supertijd gehad daar. Helaas was ik smoorverliefd, en zij had dat niet, zij vond mij aantrekkelijk, en leuk, maar niet meer dan dat. Dus dat ging hem ook niet worden. Heel lang over gedaan om dat een beetje te verwerken, denk dat het bij mekaar zo'n anderhalf jaar geduurd heeft. Tot op heden hebben we af en toe nog wel eens contact, kaartje met verjaardagen, gelukkig nieuwjaar, en een standaard mailtje van hoe is het enzo, maar niet echt veel boeiends.

Toen kwam ik er eigenlijk achter dat ik beter vrijgezel kon blijven. Niet omdat ik door wat er in het verleden allemaal gebeurd is nog beschadigd was, of dat mijn zelfvertrouwen nog weg was, nee, ik ben er toen achtergekomen dat ik gewoon heel moeilijk verliefd word. En ik dat eigenlijk toch wel heel erg belangrijk vind, zeker in het begin van een relatie. Dat meisje uit Israel was het 2e meisje in mijn hele leven waar ik echt verliefd op was. De eerste was een klasgenootje op de basisschool, dus dat telt eigenlijk niet eens mee, maar goed.

Een tijdje terug heb ik voor de gein nog eens een profiel aangemaakt op een datingsite. Meer uit nieuwsgierigheid dan dat ik op zoek ben. Ook een date door gehad, was heel leuk, echt een toffe meid, we konden het echt supergoed vinden, de "klik" was er ook echt, alleen de kriebels wilde maar niet komen, zowel bij haar als bij mij. En beide hadden we dus zoiets van dat we het dan beter niet door konden zetten.

Ik heb nu zoiets van als ik nog een keer smoorverliefd word op iemand wil ik er best voor gaan, maar niet voor minder in ieder geval. Ik moet echt die kriebels voelen, dat gevoel dat je alleen maar bij elkaar wilt zijn, anders gaat het voor mij niet werken in ieder geval. Kinderen zit ik ook niet echt op te wachten, kan ook niet echt goed met kinderen omgaan, dus ik geloof ook niet dat dat er nog een keer van komt.

Ben ook niet ongelukkig, voel me prima en ik geniet van de rust in huis als ik na een dag werken weer thuis kom, alhoewel er binnenkort een paar katten bijkomen, maar goed, daar heb je geen relatie mee natuurlijk. In ieder geval, de reden dat ik vrijgezel ben is niet door nare ervaringen in het verleden, maar meer omdat ik als ik niet verliefd ben ik niet voor de volle 100% een relatie in kan gaan.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 17:21 schreef Renderclippur het volgende:
Ik heb altijd vijanden. Hiermee zou ik mijn partner ongewild in een te gevaarlijke situatie plaatsen, dat kan ik haar niet aandoen. Nee, zolang als mijn strijd niet over is, blijf ik single.

wtf

quote:

Op vrijdag 9 april 2010 16:31 schreef Biermeisje het volgende:
Dat is jouw mening! Zo zie jij het dus. Jij kunt je blijkbaar niet voorstellen hoe het is om gelukkig te zijn in je eentje?

Dat zeg ik toch niet? Ik zeg dat het een leuke toevoeging is, impliceer ik daarmee dat ik ongelukkig zou zijn zonder? Ik kan me heel goed voorstellen hoe het is om gelukkig te zijn in mijn eentje, omdat ik dat iets meer dan een jaar terug ook daadwerkelijk was. Maar dat ik dat was hield me niet tegen om een relatie te beginnen. Geluk komt vanuit jezelf, niet vanuit externe factoren zoals relatie/geen relatie. Daarom ben ik ook van mening dat je een van beide niet moet uitsluiten omdat je meent dat dat je geluk zou bederven. Want je eigen geluk maak je zelf.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 07:35 schreef stbabylon het volgende:
Ja, maar jij wil dan ook ws. rekening houden met je maatje. Want dat is hoe dan ook nodig. Tenzij je vriend(in) in alles met je meegaat.

Tuurlijk, ik zal toch keuzes moeten maken. Bijvoorbeeld tijd spenderen aan vriend of aan iets anders. Maar zoiets doe je dan omdat je dat wil. Ik zie dat niet als last. Als ik nu een lange tijd naar het buitenland zou willen en hij niet dan kom je wel voor een dilemma te staan ja, dat geef ik toe .

Ik ben niet bewust alleenstaand, en vind het eigenlijk vooral nadelen hebben: eenzamer, duurder (want geen schaalvoordelen), minder motivatie om te groeien in carrière. Ik vraag me af hoe leuk het leven nog is na het 50e levensjaar (al is dat nog ver weg).

Door mijn Asperger lijkt me een relatie te hoog gegrepen. Als ik naar collega’s kijk: die praten veel gemakkelijker, liggen dus veel beter in de markt.

Al bijna vier jaar vrijgezel , en hoewel iedereen bij het horen hiervan roept 'ach, wat zielig!' vermaak ik me nog altijd prima. Als ik in de stad loop en al die chagrijnige stelletjes zie lopen die overal heen kijken, behalve naar elkaar weet ik weer waarom ik hiervoor heb gekozen.

Als ik naar mijn huisgenote en haar vriendje kijk dan kan ik me alleen maar bedenken hoe ongelooflijk blij ik ben als vrijgezel. Die twee doen alles samen. Samen douchen, samen werken, samen uitgaan. Ze overleggen zelfs met elkaar of ze een sigaret zullen opsteken, want roken doen ze ook samen.

Ik moet er niet aan denken. Ik hoef gelukkig met niemand rekening te houden.

Zo te lezen zijn er vooral heel veel vrouwen die bewust single zijn. Ik vraag me af of Nederland daar ook bekend om staat, het grote percentage alleenstaanden (m/v).